ΕΛΕΝΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ ν. CATERCOM LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 34/2013, 18/10/2016

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73 (ο «Νόμος»), καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου δυνάμει του οποίου: «...ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδο-τούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, στους Καθ' ων η αίτηση απόκειται να ανατρέψουν το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξει ότι δικαιολογημένα απέλυσαν την Αιτήτρια για τους λόγους που επικαλούνται. Στην Αιτήτρια απόκειται να αποδείξει το συνεχές της απασχόλησης της. Για τους Καθ' ων η αίτηση κατέθεσαν τρεις μάρτυρες ενώ για την Αιτήτρια εκτός από την ίδια ένας μάρτυρας. Παράλληλα κατατέθηκαν ως Τεκμήρια διάφορα έγγραφα στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Μαρτυρία Η κα Αναστασία Φλουρέντζου είναι η ανώτερη διευθύντρια του τμήματος ανθρώπινου δυναμικού των Καθ' ων η αίτηση

1. Από τον Απρίλιο 2012 και για περίοδο έξι μηνών προσέφερε τα ίδια καθήκοντα και στους Καθ' ων η αίτηση 2, οι οποίοι ιδρύθηκαν και δραστηριοποιήθηκαν αποκλειστικά και μόνον για τις ανάγκες της Κυπριακής Προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Αιτήτρια, καθώς είπε, εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση 1 από 2.6.2005 μέχρι 18.5.2008 και ακολούθως από 1.3.2009 μέχρι 29.2.
2. Κατά την τελευταία περίοδο εργάστηκε ως υπεύθυνη της καφετέριας του προσωπικού της ΑΗΚ, την οποία διαχειρίζονταν οι Καθ' ων η αίτηση 1 μετά από κατακύρωση προσφοράς που είχαν υποβάλει. Επειδή η σύμβαση διαχείρισης της καφετέριας θα έληγε στις 29.2.2012 και οι Καθ' ων η αίτηση 1 δεν γνώριζαν εάν θα εξασφάλιζαν την ανανέωση της, με επιστολή τους ημερ. 2.1.2012 (Τεκ.α) ενημέρωσαν την Αιτήτρια ότι σε περίπτωση μη κατακύρωσης της προσφοράς τους θα γνωστοποιούσαν στον νέο φορέα της επιχείρησης και στη διεύ-θυνση της ΑΗΚ, τους όρους απασχόλησης της, ως προνοείται στον περί μεταβιβάσεως επιχειρήσεως νόμο (Ν.104(Ι)/2000). Με την ίδια επιστολή παρείχετο στην Αιτήτρια η νενομισμένη προειδοποίηση για τερματισμό της απασχόλησης της στις 29.2.2012, οπότε θα συνέχιζε την απασχόληση της στο νέο φορέα που θα αναλάμβανε τη διαχείριση της καφετέριας. Με την προκήρυξη προσφορών η διαχείριση της καφετέριας κατακυρώθηκε από 1.3.2012 σε άλλο προσφοροδότη ονόματι Παύλο Παύλου, γεγονός που η ίδια η μαρτυς γνωστοποίησε σ' όλο το προσωπικό. Στις 7.3.2012 η Αιτήτρια προσήλθε στο τμήμα μισθοδοσία και παρέλαβε ότι της οφείλετο μέχρι τις 29.2.2012, υπογράφοντας σχετικό έγγραφο απαλλαγής (Τεκ.β). Σύμφωνα με τη μάρτυρα, η Αιτήτρια μετά από λίγες μέρες την επισκέφθηκε στο γραφείο της και ζήτησε δουλειά. Η ίδια της ανάφερε ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 δεν είχαν ανάγκη από νέο προσωπικού και ότι τέτοια ανάγκη θα είχαν οι Καθ' ων η αίτηση 2 σε ένα περίπου μήνα, για συγκεκριμένη μόνο περίοδο. Αφού της προσφέρθηκε η θέση υπευθύνου καφετέριας και την αποδέχθηκε, υπέγραψε και σχετική σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου για την περίοδο από 18.4.2012 μέχρι 31.12.2012 και με όρους που αναφέρονται στην εν λόγω σύμβαση (Τεκ.κ). Οι Καθ' ων η αίτηση 2, καθώς ανέφερε, τερμάτισαν πρόωρα την απασχόληση της Αιτήτριας στις 7.9.2012, για το λόγο ότι δεν εκτελούσε ικανοποιητικά τα καθήκοντα της, καθώς σε τρεις τουλάχιστον περιπτώσεις κάποιες παραγγελίες που είχαν εκτελεστεί διαγράφηκαν από τον Η/Υ κατά παράβαση ρητών οδηγιών, με αποτέλεσμα να υπάρχει περίσσεμα στο ταμείο της καφετέριας όπου αυτή εργαζόταν. Φεύγοντας, η Αιτήτρια παρέλαβε το ποσό των €311,16 που αντιπροσώπευε τα δεδουλευμένα της μέχρι τις 7.9.2012 και οκτώ μέρες προειδοποίηση. O κ. Μενέλαος Μενελάου, καθώς ανέφερε στη μαρτυρία του, εργάστηκε στους Καθ' ων η αίτηση 1 από το 2011 μέχρι το 2014 και με την αποχώρηση της Αιτήτριας που ήταν η υπεύθυνη της καφετέριας ανέλαβε ο ίδιος τη διαχείριση της. Αναγνωρίζοντας την επιστολή ημερ. 2.1.2012 (Τεκ.α) ισχυρίστηκε ότι παρέλαβε την εν λόγω επιστολή ως και άλλες παρόμοιες επιστολές από την κα Φλουρέντζου και ο ίδιος τις παρέδωσε στην Αιτήτρια και στους υπόλοιπους υπαλλήλους που απασχολούσε εκεί η Εταιρεία. Ανέφερε επίσης ότι πολλοί από τους υπαλλήλους συνεχίζουν μέχρι σήμερα να εργάζονται στην καφετέρια υπό τη νέα διεύθυνση. Η κα Δάφνη Τανκ εργάζεται στην εταιρεία ΙΜΗ C.S.C. Limited η οποία ασχολείται με την οργάνωση συνεδρίων, εκθέσεων και business meeting. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, η ΙΜΗ C.S.C. Limited μαζί με την εταιρεία PHC Franchised Restaurants Public Limited ίδρυσαν τους Καθ' ων η αίτηση 2, καθώς με την κατακύρωση της προσφοράς στην κοινοπραξία των δύο εταιρειών, θα έπρεπε, με βάση τα έγγραφα προσφοράς, να εγγραφεί μια εταιρεία για σκοπούς εξυπηρέτησης της Ευρωπαϊκής Προεδρίας που ανέλαβε η Κύπρος το 2012 με τη διαχείριση του συνεδριακού κέντρου. Οι Καθ' ων η αίτηση 2 άρχισαν να λειτουργούν τον Ιανουάριο ή Φεβρουάριο 2012 και σταμάτησαν στο τέλος του ιδίου χρόνου με τη λήξη της Ευρωπαϊκής Προεδρίας. Η ίδια, καθ' όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του συνεδριακού κέντρου κατείχε τη θέση της γενικής διευθύντριας των Καθ' ων η αίτηση
3. Από τον Απρίλιο του ιδίου χρόνου και κατά τη διάρκεια των επόμενων μηνών οι Καθ' ων η αίτηση 2 προέβησαν και σε προσλήψεις προσωπικού. Αφού αναγνώρισε τη συμφωνία εργασίας της Αιτήτριας (Τεκ.κ) και παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου καταστάσεις με τις ώρες και μέρες εργασίας του προσωπικού των Καθ' ων η αίτηση 2 για τον μήνα Απρίλιο 2012 (Τεκ.ο), τις οποίες, καθώς είπε, ετοίμασε ο operation manager κ. Χρ. Τριανταφυλλίδης και ενέκρινε η ίδια, ισχυρίστηκε ότι για σκοπούς οργάνωσης του χώρου, η Αιτήτρια όπως και κάποια άλλα άτομα χρειάστηκε να εργαστούν και πριν τις 18.4.
4. Αναγνωρίζοντας την επιταγή ημερ. 30.4.2012 που η εταιρεία εξέδωσε στην Αιτήτρια δια το ποσό των €979,64 (Τεκ.ν) ισχυρίστηκε ότι περιλαμβάνει την αμοιβή της από τις 18.4.2012 που ήταν η επίσημη πρόσληψη της, αλλά και των ημερών από 2 -17.4.2012 που είχε εργαστεί. Τέλος ισχυρίστηκε ότι η Αιτήτρια δεν είχε εργαστεί προηγουμένως στο συνεδριακό κέντρο. Η Αιτήτρια με τη μαρτυρία της επιβεβαίωσε κατ' αρχάς ότι εργαζόταν στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση 1 ως υπεύθυνη της καφετέριας της ΑΗΚ από τον Μάρτιο
5. Ισχυρίστηκε ωστόσο ότι λίγο πριν το τέλος του 2011 οι Καθ' ων η αίτηση 1 έχασαν την προσφορά διαχείρισης της εν λόγω καφετερίας και ακολούθως ενημερώθηκε από την κα Φλουρέντζου ότι σταμάτησαν τη συνεργασία τους με την ΑΗΚ. Παρόλο αυτά τη διαβεβαίωσε ότι δεν υπήρχε λόγος να ανησυχεί και ότι για δουλειά θα μεριμνούσαν η ίδια η Εταιρεία. Μετά από λίγες μέρες, κατά τη διάρκεια της εργασίας της και εν ώρα αιχμής στην καντίνα, της ζητήθηκε από τον κ. Μ. Μενελάου να υπογράψει ένα έγγραφο απαλλαγής διαβεβαιώνοντας την ότι ήταν μια τυπική διαδικασία καθώς έχασαν την προσφορά και θα μεταφέρονταν σε άλλο σημείο. Περαιτέρω ενημερώθηκε από τον υπάλληλο της καντίνας Στέφανο Έντρεβ, ότι ο κ. Μ. Μενελάου ενημέρωσε τον νέο ιδιοκτήτη της καντίνας, ότι μπορούσε να προσεγγίσει όλους τους υπαλλήλους εκτός από τον ίδιο και την Αιτήτρια διότι τους ήθελαν οι Καθ' ων η αίτηση 1 να συνεχίσουν μαζί τους. Από τον νέο ιδιοκτήτη δεν της έγινε ποτέ πρόταση να μείνει στην καντίνα και ενόψει των διαβεβαιώσεων που είχε λάβει ως ανωτέρω, δεν θεώρησε ορθό να μιλήσει μαζί του. Μετά από περίπου μία βδομάδα, όταν οι Καθ' ων η αίτηση 1 σταμάτησαν ήδη τη συνεργασία τους με την ΑΗΚ, πήρε τηλέφωνο την κ. Φλουρέντζου και ακολούθως την επισκέφθηκε στο γραφείο της και μαζί με τον κ. Κ. Κυριάκου της ανάφεραν ότι υπήρχε θέση στην καφετέρια του συνεδριακού κέντρου και ότι ο μισθός της λόγω περικοπών θα μειωνόταν από €1200 σε €1100 μικτά. Αφού συμφώνησαν άρχισε να εργάζεται εκεί από τις 15.3.
6. Κατά τη διάρκεια τα απασχόλησης της συνέχισε να συνεργάζεται με τους ίδιους προμηθευτές που είχε στην ΑΗΚ και να επικοινωνεί στα ίδια τηλέφωνα όπως και προηγουμένως. Όταν έλαβε την πρώτη επιταγή διαπίστωσε ότι το καταβλη-θέν ποσό ήταν χαμηλότερο από το μισθό που είχε συμφωνήσει. Μιλώντας με τη κα Φλουρέντζου τη διαβεβαίωσε ότι έγινε λάθος και ότι θα διευθετείτο τον επόμενο μήνα, κάτι που δεν έγινε ποτέ. Ενώ συνέχιζε κανονικά την εργοδότησης της χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, τον Σεπτέμβριο 2012 την κατηγόρησαν ότι υπεξαίρεσε χρήματα από το ταμείο της καφετέριας χωρίς καμία απόδειξη. Με άσχημο τρόπο την απειλούσαν να υπογράψει το ποσό που υποτίθεται υπεξαίρεσε καθώς και την παραίτηση της χωρίς όμως να συμφωνήσει. Ο κ. Στέφανος Εντρέβ εργαζόταν μαζί με την Αιτήτρια στην καφετέρια της ΑΗΚ. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, με τη λήξη του συμβολαίου και την ανάληψη της καφετερίας από τον κ. Παύλου όλοι οι υπάλληλοι θα συνέχιζαν κανονικά την απασχόληση τους. Στον ίδιο όμως και στην Αιτήτρια αναφέρθηκε ότι θα τους έβαζαν δουλεία οι Καθ' ων η αίτηση 1 και δεν θα συνέχιζαν στην νέα εταιρεία. Ισχυρίστηκε ότι αυτό του αναφέρθηκε από τον κ. Παύλου με εντολή των Καθ' ων η αίτηση 1 να μη μιλά μαζί τους αλλά με το υπόλοιπο προσωπικό. Ενώ περίμενε είκοσι μέρες και δεν είχε καμία ανταπόκριση από τους Καθ' ων η αίτηση 1 ζήτησε δουλειά από το πρόσωπο που είχε αναλάβει την καφετέρια της ΑΗΚ και συνέχισε εκεί την απασχόληση του. Ανάλυση Από το σύνολο της μαρτυρίας προκύπτουν ως κοινή συνισταμένη τα ακόλουθα: Η Αιτήτρια άρχισε να εργάζεται στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση 1 την 1.3.2009, ως υπεύθυνη της καφετέριας του προσωπικού της ΑΗΚ την οποία οι τελευταίοι διαχει-ρίζονταν για περίοδο τριών χρόνων μετά από κατακύρωση προσφοράς που είχαν υποβάλει. Ο Μεικτές απολαβές της Αιτήτριας ανέρχονταν στα €1200 μηνιαίως. Με την προκήρυξη νέων προσφορών η διαχείριση της καφετέριας κατακυρώθηκε από 1.3.2012 σε άλλο προσφοριοδότη ονόματι Παύλο Παύλου. Στις 18.4.2012 η Αιτήτρια υπέγραψε «συμφωνία εργοδότησης» (Τεκ.κ) με τους Καθ' ων η αίτηση
7. Δυνάμει της εν λόγω συμφωνίας θα εργαζόταν στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση 2 ως coffee shop supervisor, στο συνεδριακό κέντρο Λευκωσίας για την περίοδο από 18.4.2012 μέχρι 31.12.2012 και με μικτό μηνιαίο μισθό €323 πλέον €80 εγγυημένο ποσό ανά μονάδα [9 μονάδες] που υπολογίζεται στα €1043 μικτά μηνιαίως. Η απασχόληση της τερματί-στηκε πρόωρα στις 7.9.
8. Απαντώντας σε επιστολή της Αιτήτριας ημερ. 14.9.2012 (Τεκ.λ), οι Καθ' ων η αίτηση 2 με επιστολή τους χωρίς ημερομηνία (Τεκ.μ) αναφέρθηκαν στους λόγους που οδήγησαν στην απόλυση της, εσωκλείοντας επιταγή για το ποσό των €311.16 που αντιπροσώπευε δεδουλευμένα και προειδοποίηση οκτώ ημερών. Για ολοκλήρωση του παραδεκτού και ή αδιαμφισβήτητου πλαισίου της υπόθεσης θα ήταν χρήσιμο να καταγραφούν και τα ακόλουθα: Οι Καθ' ων η αίτηση 2 ανέλαβαν τη διαχείριση της καφετέριας του συνεδριακού κέντρου κατόπιν προσφορών για τις ανάγκες της Κυπριακής Προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα διαρκούσε μέχρι τις 31.12.
9. Επίσης με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου πραγματική μαρτυρία και δη τα στοιχεία που είναι κατατεθειμένα στον Τμήμα Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη (Τεκ.Π και Σ) αποκλειστικός μέτοχος των Καθ' ων η αίτηση 1 ήταν η εταιρεία PHC Franchised Restaurants Public Limited η οποία διατηρούσε το 70% του μετοχικού κεφαλαίου των Καθ' ων η αίτηση
10. Το υπόλοιπο μετοχικό κεφάλαιο της εν λόγω Εταιρεία κατείχε η IMH C.S.C. Limited. Η περίοδος απασχόλησης της Αιτήτριας καθώς και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση της αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της παρούσας υπόθεσης. Η αξιολόγηση της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας με σκοπό την απόληξη σε ευρήματα σε σχέση με τα εν λόγω ζητήματα, θα οδηγήσει και στη λύση της μεταξύ των μερών διαφοράς. Τυχόν αποδοχή της θέσης των Καθ' ων η αίτηση θα εκθεμελιώσει το βάθρο στήριξης της απαίτησης της Αιτήτριας. Αντιθέτως, τυχόν αποδοχή των θέσεων της Αιτήτριας θα ανοίξει τον δρόμο για διεκδίκηση εκ μέρους της αποζημιώσεων. Υπό την επιφύλαξη βεβαίως περαιτέρω αποδοχής ότι η Αιτήτρια απέδειξε ότι η περίοδος απασχόλησης της στους Καθ' ων η αίτηση 1 θεωρείτο ως απασχόληση στους Καθ' ων η αίτηση 2, καθώς η τελευταία απασχόληση της, όπως και η ίδια παραδέχθηκε, ήταν λιγότερη των 26 εβδομάδων. Παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία τους, έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση καθώς επίσης και τα επιχειρή-ματα των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Δεν έχουμε ίχνος αμφιβολίας ότι τα όσα με σταθερότητα, απλότητα και σαφήνεια κατέ-θεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου οι μάρτυρες των Καθ' ων η αίτηση ανταποκρίνονται πλήρως προς την αλήθεια, σε αντίθεση με αυτά που κατέθεσε η Αιτήτρια. Πέραν της καλής εικόνας που άφησαν στο Δικαστήριο η μαρτυρία τους υποστηρίζεται και από την ενώπιον μας πραγματική μαρτυρία που είναι τα διάφορα έγγραφα που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια, το περιεχόμενο των οποίων σε καμία περίπτωση δεν έχει αμφισβητηθεί ή τεθεί σε δοκιμασία. Η Αιτήτρια με τη μαρτυρία της εισήγαγε σημαντικούς και ζωτικούς ισχυρισμούς για την υπόθεση της, οι οποίοι ωστόσο δεν τέθηκαν στους μάρτυρες των Καθ' ων η αίτηση για να τους σχολιάσουν. Σημειώνουμε συγκεκριμένα, ότι ενώ οι μάρτυρες των Καθ' ων η αίτηση παρέθεσαν τη δική τους εκδοχή επί των επιδίκων θεμάτων που αφορούν την υπόθεση, εν τούτοις στην αντεξέταση τίποτα δεν τους υπεβλήθη από τα όσα η Αιτήτρια επικαλέστηκε εκ των υστέρων με την μαρτυρία της. Ειδικότερα, ενώ με τη μαρτυρία της ισχυρίστηκε ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 λίγο πριν το τέλος του 2011 έχασαν την προσφορά και μετά από λίγες μέρες η κα Φλουρέντζου της ανάφερε επισήμως ότι σταμάτησαν τη συνεργασία τους με την ΑΗΚ, διαβεβαιώνοντας την μάλιστα ότι δεν υπήρχε λόγος ανησυχίας διότι για το θέμα δουλειάς θα μεριμνούσε η Εταιρεία (εννοώντας τους Καθ' ων η αίτηση 1), εντούτοις αντεξεταζόμενη η κα Φλουρέντζου σε καμία περίπτωση δεν της υπεβλήθη ότι είχε οποιαδήποτε συνάντηση με την Αιτήτρια πριν τις 29.2.2012 ή ότι διαβεβαίωσε την Αιτήτρια πως η Εταιρεία θα μεριμνούσε να της εξεύρει εργασία. Περαιτέρω ενώ η Αιτήτρια με τη μαρτυρία της ισχυρίστηκε ότι μετά από λίγες μέρες έστειλε τον κ. Μενελάου, ο οποίος εν ώρα εργασίας και αιχμής στην καντίνα, της ζήτησε να υπογράψει ένα έγγραφο απαλλαγής, διαβεβαιώνοντας την ότι επρόκειτο για τυπική διαδικασία, καθώς είχαν χάσει την προσφορά και θα μεταφέ-ρονταν σε άλλο σημείο, εν τούτοις κατά την αντεξέταση του κ. Μενελάου ουδέποτε του υπεβλήθη τέτοιος ισχυρισμός. Αντιθέτως, τόσο κατά την αντεξέταση του ιδίου όσο και της κα Φλουρέντζου, αποκλειστική αναφορά έγινε επί του περιεχόμενου της επιστολής ημερ. 2.1.2012 (Τεκ.α) και κατά πόσο αυτή παραδόθηκε από τον κ. Μενελάου στην Αιτήτρια. Επίσης ενώ η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι της αναφέρθηκε από τον κ. Έντρεβ ότι ο κ. Μ. Μενελάου ενημέρωσε τον νέο ιδιοκτήτη της καντίνας ότι μπορεί να προσεγγίσει όλους τους υπαλλήλους, εκτός από τον ίδιο και την Αιτήτρια, διότι τους ήθελαν να συνε-χίσουν στους Καθ' ων η αίτηση 1, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν τέθηκε κατά την αντεξέταση του κ. Μενελάου. Τέλος ενώ ισχυρίστηκε ότι τον Απρίλιο 2012 έλαβε επιταγή με το ποσό των €979,64 για εργασία από 15.3.2012 -30.4.2012, που ήταν χαμηλότερο απ' αυτό που είχε συμφωνήσει με την κα Φλουρέντζου και ότι η τελευταία τη διαβεβαίωσε ότι είχε γίνει λάθος και θα διευθετείτο τον επόμενο μήνα και ότι τον επόμενο μήνα έλαβε επιταγή για ποσό €1138,21 που και πάλι δεν κάλυπτε τις ώρες εργασίας της που ήταν απλήρωτες από τον Μάρτιο 2012, εν τούτοις κατά την αντεξέταση της κας Φλουρέντζου, ουδέποτε της υπεβλήθη τέτοιος ισχυρισμός. Παράλειψη ενός διαδίκου να θέσει στους μάρτυρες της άλλης πλευράς τη θέση του πάνω σε πολύ ζωτικά ζητήματα, για να τους δοθεί η ευκαιρία να δώσουν τη δική τους εξήγηση, όπως στην παρούσα περίπτωση, εξασθενεί σημαντικά τη βαρύτητα της μαρτυρίας του. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Μοσχάτου ν. Μοσχάτου

(1991)1 ΑΑΔ 785: «Κατά κανόνα ο διάδικος θα πρέπει να θέσει στους μάρτυρες της άλλης πλευράς το μέρος της υπόθεσης του που αφορά το συγκεκριμένο μάρτυρα. Αν κατά την αντεξέταση δεν υποβάλει οποιεσδήποτε ερωτήσεις, γενικά θεωρείται ότι αποδέχεται την εκδοχή που θέτει ο μάρτυρας.» Καθοριστική επί του θέματος είναι επίσης η απόφαση στην υπόθεση Aquac v. Fredericou Schools Ltd,

(2002)1 Α.Α.Δ. 152, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «...Η αντεξέταση των μαρτύρων είναι σημαντικό όπλο στη διεξαγωγή μιας δίκης... Υπάρχουν ωστόσο δύο κανόνες πρακτικής, που έχουν εμπεδωθεί προ πολλού στα δικαστήρια μας, οι οποίοι πρέπει απαρέγκλιτα να τηρούνται. Ο πρώτος είναι ότι ο μάρτυρας πρέπει να αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται. Διαφορετικά το δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Ο δεύτερος είναι ότι, κατά την αντεξέταση, τίθεται στο μάρτυρα η υπόθεση που θα στηθεί από τον αντίδικο. Τέτοια αντεξέταση είναι προϋπόθεση για να κληθεί μαρτυρία που αντικρούει το μάρτυρα. ...Η παράλειψη αντεξέτασης ήταν καθοριστική και σημαίνει το τέλος του ζητήματος.» Βλέπε επίσης Phipson on Evidence, 12η Έκδοση, παράγρ.

1. Πρόσθετα προσεκτική εξέταση της μαρτυρίας τείνει, κατά τη δική μας κρίση, να κατά-δείξει ότι η Αιτήτρια δεν απεκάλυψε στο Δικαστήριο όλη την αλήθεια. Η προσπάθεια της να παρουσιάσει τα γεγονότα όπως συνέφεραν στην ίδια ήταν εμφανής και έντονη. Ενδεικτικά, η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 έχασαν την προσφορά με την ΑΗΚ στα τέλη του 2011 και ότι λίγες μέρες μετά της ανέφερε επισήμως η κα Φλουρέντζου ότι σταμάτησαν τη συνεργασία τους με την ΑΗΚ και για το θέμα δουλειάς να μην ανησυχεί γιατί θα μεριμνούσε η Εταιρεία. Η θέση αυτή, πέραν του ότι δεν τέθηκε για σχολιασμό στους μάρτυρες της άλλης πλευράς, δεν επιβεβαιώνεται ούτε και από το περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 2.1.2012 (Τεκ.α), με την οποία προφανώς οι Καθ' ων η αίτηση 1 ενημέρωναν το προσωπικό τους, ότι η συνεργασία τους με την ΑΗΚ θα έληγε στις 29.2.2012, ότι απεφάσισαν να συμμετέχουν εκ νέου στο διαγωνισμό για διαχείριση της καφετερίας και ότι σε περίπτωση μη επιτυχίας, η εργοδότηση τους από τους ίδιους θα τερματιζόταν και θα συνέχιζαν στον νέο διαχειριστή της καφετέριας στον οποίο θα κατακυρωνόταν η προσφορά. Η θέση της Αιτήτριας ότι ουδέποτε έλαβε γνώση του περιεχομένου της εν λόγω επιστολής δεν συνάδει με τη θέση των μαρτύρων της άλλης πλευράς και δη του κ. Μενελάου ο οποίος ισχυρίστηκε ότι παρέδωσε την εν λόγω επιστολή τόσο στην Αιτήτρια όσο και στους άλλους εκεί εργοδοτούμενος των Καθ' ων η αίτηση 1, αλλά ούτε και με τη μαρτυρία του δικού της μάρτυρα κ. Στ. Έντρεβ, ο οποίος παραδέχθηκε κατά την αντεξέταση του ότι η προειδοποιητική επιστολή ημερ. 2.1.2012 του παρεδόθη από τον κ. Μενελάου, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι «αυτή την επιστολή πρέπει να την έχει πάρει και η Ελένη» εννοώντας την Αιτήτρια. Από το περιεχόμενο της εν λόγω επιστολής καταρρίπτεται επίσης ο ισχυρισμός που προέβαλε η Αιτήτρια και ο μάρτυρας της περί συνεχίσεως της απασχόλησης τους από τους Καθ' ων η αίτηση
2. Αδυνατούμε να πιστέψουμε πώς από τη μια οι Καθ' ων η αίτηση 1 να έχουν προειδοποιήσει με την εν λόγω επιστολή το προσωπικό τους, ότι σε περίπτωση μη επιτυχίας στο διαγωνισμό η απασχόληση τους θα τερματιζόταν στις 29.2.2012, οπότε και θα συνέχιζαν με τον νέο διαχειριστή, και από την άλλη να διαμηνύουν μέσω του εν λόγω προσώπου, ότι μπορούσε να προσεγγίσει όλους τους υπαλλήλους πλην της Αιτήτριας και του μάρτυρα της, διότι τους ήθελαν να συνεχίσουν μαζί τους. Πέραν του ότι η θέση αυτή προβλήθηκε δια πρώτη φορά με την κατάθεση της Αιτήτριας και του μάρτυρα της, χωρίς να υποβληθεί για σχολιασμό στον κ. Μενελάου, δεν επιβεβαιώνεται ούτε και μέσα από το σύνολο της μαρτυρίας. Περαιτέρω ο νέος διαχειριστής κ. Παύλου σε καμία περίπτωση δεν διεφάνη να είχε οποιαδήποτε επαγγελ-ματική ή νομική σχέση με τους Καθ' ων η αίτηση 1, ώστε να είναι σε θέση να δεσμεύσει τους τελευταίους να συνεχίσουν την απασχόληση εργοδοτουμένων, οι οποίοι με την ανάληψη της καφετέριας ίσως να καθίσταντο πλέον εργοδοτούμενοι της δικής του επιχείρησης, στη βάση της προστατευτικής νομοθεσίας που αναφέρεται στη μεταβίβα-ση επιχείρησης. Το λογικά αναμενόμενο σε μια τέτοια περίπτωση ήταν η απευθείας ενημέρωση του εργοδοτούμενου από τον ίδιο τον εργοδότη του, κάτι που οι Καθ' ων η αίτηση 1 φαίνεται να έπραξαν με την επιστολή ημερ. 2.1.2012, το περιεχόμενο της οποίας δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης περί του αντιθέτου. Περαιτέρω, ενώ η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι μετά από λίγες μέρες, κατά τη διάρκεια της εργασίας της και εν ώρα αιχμής στην καντίνα, της ζητήθηκε από τον κ. Μ. Μενελάου να υπογράψει ένα έγγραφο απαλλαγής, διαβεβαιώνοντας την ότι ήταν μια τυπική διαδικα-σία καθώς έχασαν την προσφορά και θα μεταφέρονταν σε άλλο σημείο, εντούτοις από το περιεχόμενο του έγγραφου δεν επιβεβαιώνεται κάτι τέτοιο. Κατ' αρχάς ο κ. Μενελάου δεν αντεξετάστηκε επί του συγκεκριμένου ισχυρισμού τον οποίον η Αιτήτρια εισήγαγε για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου με τη μαρτυρία της. Περαιτέρω, αναγνωρίζοντας η Αιτήτρια, κατά την αντεξέταση της, το «έγγραφο απαλλαγής» (Τεκ.β) και την υπογραφή της, σε καμία περίπτωση δεν μπόρεσε να αμφισβητήσει το περιεχό-μενο και την ημερομηνία που φέρει το εν λόγω έγγραφο. Βάσει των εν λόγω στοιχείων, το έγγραφο υπεγράφη μια εβδομάδα μετά που οι Καθ' ων η αίτηση 1 έπαυσαν να διαχειρίζονται την καφετέρια της ΑΗΚ και ότι με την υπογραφή του εν λόγω έγγραφου η Αιτήτρια εξασφάλισε όλα τα μέχρι τότε οφειλόμενα δικαιώματα της, δηλώνοντας για μια ακόμη φορά ότι η απασχόληση της στους Καθ' ων η αίτηση 1 έπαυσε στις 29.2.
3. Οφείλουμε επίσης να παρατηρήσουμε ότι ο εν λόγω ισχυρισμός της Αιτήτριας ευρίσκεται σε πλήρη διάσταση και με τους γενικούς λόγους της Αίτησης όπου στην παραγρ. 5 αναφέρεται ότι «. κατά ή περί την 7.3.2012 οι Καθ' ων η αίτηση 1 παρέδωσαν στην Αιτήτρια "έγγραφο απαλλαγής" για υπογραφή βάσει των όσων ειπώθηκαν πιο πάνω». Και ενώ οι Καθ' ων η αίτηση 1 έπαυσαν να διαχειρίζονται την καφετέρια της ΑΗΚ, ωστόσο δεν διεφάνη - έστω απομακρυσμένα - ότι η Αιτήτρια εργάστηκε στην υπηρεσία τους σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο στάδιο. Το σίγουρο είναι ότι η Αιτήτρια στις 18.4.2012 υπέγραψε συμφωνία εργοδότησης περιορισμένης διάρκειας από 18.4.2012 μέχρι 31.12.2012 (Τεκ.κ) με τους Καθ' ων η αίτηση
4. Από τη μαρτυρία της κας Δ. Τανκ φαίνεται ότι η Αιτήτρια άρχισε να εργάζεται στην υπηρεσία της εν λόγω Εταιρείας από τις 2.4.
5. Τούτο επιβεβαιώνεται και από τις σχετικές καταστάσεις μισθοδοσίας του προσωπικού των Καθ' ων η αίτηση 2 που παρέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου η εν λόγω μάρτυς για υποστήριξη της θέσεως της (Τεκ.ο) και από την επιταγή ημερ. 30.4.2012 που η εν λόγω Εταιρεία εξέδωσε προς την Αιτήτρια για ποσό €979,64 (Τεκ.ν) που αντιστοι-χεί σε 172 ώρες εργασίας για τον μήνα Απρίλιο. Η Αιτήτρια σε καμία περίπτωση δεν αμφισβήτησε το περιεχόμενο των εν λόγω εγγράφων. Η προσπάθεια της ωστόσο να καταδείξει στο Δικαστήριο ότι η απασχόληση της στο συνεδριακό κέντρο άρχισε στις 15.3.2012 παρέμεινε μετέωρη και ατεκμηρίωτη καθώς τίποτα δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου που να θεμελιώνει τους οποιουσδήποτε ισχυρισμούς της. Για όλα τα πιο πάνω αλλά και της εντύπωσης που δημιουργήσαμε για την Αιτήτρια ενόσω αυτή κατέθετε στο Δικαστήριο, κρίνουμε ότι δεν είπε όλη την αλήθεια αλλά επιλεκτικά. Ως επακόλουθο δεν δεχόμαστε τη μαρτυρία της και την απορρίπτουμε σε όσα σημεία είναι αντίθετη με αυτή των μαρτύρων των Καθ' ων η αίτηση. Αποδεχόμαστε λοιπόν, τη μαρτυρία των μαρτύρων των Καθ' ων η αίτηση ως αποδίδουσα πλήρως την αλήθεια και ανάλογα είναι τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Νομική Πτυχή - Συμπεράσματα Σύμφωνα με το άρθρο 3

(1)του Νόμου: «3

(1)Όταν κατά ή μετά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος άρθρου, ο εργοδότης τερματίζη δι' οιονδήποτε λόγον άλλον ή των εν τω άρθρω 5 εκτιθέμενων λόγων, την απασχόληση εργοδοτούμενου ο οποίος έχει απασχοληθή συνεχώς υπ' αυτού επί είκοσι εξ τουλάχιστον εβδομάδας, ο εργοδοτούεμος κέκτηται δικαίωμα εις αποζημίωσιν υπολογιζόμενης συμφώνως προς τον Πρώτον Πίνακα. Οι λόγοι που δικαιολογούν την απόλυση εργοδοτούμενου και κατά συνέπεια απαλλάσσουν τον εργοδότη από την καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης, αναφέρο-νται περιοριστικά στο άρθρο 5 του Νόμου. Σύμφωνα με τα εδάφια (α), (ε) και (στ) του συγκεκριμένου άρθρου: «5. Τερματισμός απασχολήσεως δι΄ οιονδήποτε των ακολούθων λόγων δεν παρέχει δικαίωμα εις αποζημίωσιν: (α) Όταν εργοδοτούμενος παραλείπη να εκτελέση την εργασία του κατ' ευλόγως ικανοποιητικόν τρόπον: Νοείται ότι προσωρινή ανικανότης προς εργασίαν οφειλόμενη εις ασθένειαν, βλάβην, τοκετον ή νόσον δεν θεωρείται ως εμπίπτουσα εντός της παραγράφου ταύτης: (β)..................................................................................................................................................................................... (γ)..................................................................................................................................................................................... (δ)..................................................................................................................................................................................... (ε) Όταν ο εργοδοτούμενος επιδεικνύη τοιαύτην διαγωγήν ώστε να καθιστά εαυτόν υποκείμενον εις απόλυσιν άνευ προειδοποιήσεως. Νοείται ότι όταν ο εργοδότης δεν ασκεί το δικαίωμα του προς απόλυσιν εντός λογικού χρονικού διαστήματος από του γεγονότος το οποίον του παρέσχε το δικαίωμα τούτο, θεωρείται ούτος ως εγκαταλείψας το δικαίωμα του να απολύση τον εργοδοτούμενον. (στ) Άνευ επηρεασμού της γενικότητας τη αμέσως προηγούμενης παραγράφου, τα ακόλουθα δύνανται, μεταξύ άλλων, να αποτελέσωσι λόγον απολύσεως άνευ προειδοποιήσεως, λαμβανομένων υπ' όψιν όλων των περιστατικών της περιπτώσεως: (i) διαγωγή εκ μέρους του εργοδοτουμένου η οποία καθιστά σαφές ότι η σχέσις εργοδότου και εργοδοτουμένου δεν δύναται ευλόγως να αναμένηται όπως συνεχισθή (ii) διάπραξιν σοβαρού παραπτώματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του (iii) διάπραξιν ποινικού αδικήματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει του καθήκοντος του, άνευ της ρητής ή σιωπηράς συγκαταθέσεως του εργοδότη του (iv) απρεπής διαγωγή του εργοδοτουμένου κατά τον χρόνον της εκτελέσεως των καθηκόντων του (v) σοβαρά ή επαναλαμβανομένη παράβασις ή παραγνώρισης κανόνων της εργασίας ή άλλων κανόνων εν σχέσει προς την απασχόλησιν.» Το σωστό κριτήριο που θα οδηγήσει το Δικαστήριο στην τελική του κρίση είναι το εύλογο της κατάληξης του εργοδότη, ως λογικού εργοδότη υπό τις περιστάσεις, να προβεί σε τερματισμό της απασχόλησης στη βάση των ενώπιον του στοιχείων, έχοντας υπ' όψη ότι το βάρος στον εργοδότη είναι να αποδείξει τούτο επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Συνεπώς η απόλυση θα πρέπει να μπορεί να βρίσκεται μέσα στα πλαίσια των λογικών αντιδράσεων ενός λογικού εργοδότη - within the band of reasonable responses of a reasonable employer-. Διαφορετικά δεν θα είναι δικαιολογημένη (fair) αν προκύψει ότι ο μέσος συνετός εργοδότης δεν θα προχωρούσε στην απόλυση κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες της συγκεκριμένης περίπτωσης. (βλ. Κακοφεγγίτου ν. Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ

(2005)1 Α.Α.Δ. 1482, Galatariotis v. Σωτήρη Βασιλείου

(2003)1 Α.Α.Δ. 318, 325 και Post Office v. Folley & HSBC Bank plc (formerly Midland Bank pcl) v. Madden [2001] 1 All ER 550). Μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης, στα οποία έχουμε καταλήξει, είναι φανερό ότι η απασχόληση της Αιτήτριας στους Καθ' ων η αίτηση 1 τερματίστηκε στις 29.2.

1. Του τερματισμού της απασχολήσεως της προηγήθηκε προειδοποιητική επιστολή με την οποία οι Καθ' ων η αίτηση 1 ενημέρωναν την Αιτήτρια ότι η συμφωνία για διαχείριση της καφετέριας της ΑΗΚ, όπου αυτή εργοδοτείτο, έληγε στις 29.2.2012 και ότι σε περί-πτωση μη ανανέωσης, η εργοδότηση της θα μεταφερόταν στον νέο διαχειριστή που θα αναλάμβανε την καφετέρια. Από το περιεχόμενο της εν λόγω επιστολής προκύπτει η σαφής πρόθεση των Καθ' ων η αίτηση να μην συνεχίσουν την απασχόληση της Αιτήτρι-ας ή του υπόλοιπου προσωπικού, σε περίπτωση που δεν τους κατακυρωνόταν εκ νέου η προσφορά. Τούτο ενισχύεται και από το περιεχόμενο του «εγγράφου απαλλαγής» που υπέγραψε η Αιτήτρια μία βδομάδα μετά την απόλυση της, επιβεβαιώνοντας την παραλαβή όλων των δικαιωμάτων της και δηλώνοντας ότι η απασχόληση της έληξε κατά την πιο πάνω ημερομηνία. Όλα τα πιο πάνω εκθεμελιώνουν την εισήγηση της πλευράς της Αιτήτριας ότι δεν υπήρξε τερματισμός της απασχόλησης της από τους Καθ' ων η αίτηση
2. Αντιθέτως, τα γεγονότα της υπόθεσης δεν άφηναν κανένα περιθώριο στους Καθ' ων η αίτηση 1 να συνέχιζαν την απασχόληση της Αιτήτριας, καθώς, ύστερα από προκήρυξη, απώλεσαν το δικαίωμα διαχείρισης της καφετέριας της ΑΗΚ, η οποία ανατέθηκε σε τρίτο πρόσωπο. Οι πραγματικοί λόγοι που η Αιτήτρια δεν συνέχισε την απασχόληση της υπό τον νέο διαχειριστή, σε καμία περίπτωση δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Εκ των υστέρων η Αιτήτρια αναζήτησε εργασία από την κα Φλουρέντζου η οποία την ενημέρωσε για τις ανάγκες που θα υπήρχαν για λογαριασμό των Καθ' ων η αίτηση 2 στο συνεδριακό κέντρο. Υπό αυτά τα δεδομένα στις 2.4.2012 η Αιτήτρια άρχισε να προσφέρει υπηρεσίες στους Καθ' ων η αίτηση 2 με τους οποίους στις 18.4.2012 υπέγραψε συμφωνίας εργοδότησης περιορισμένης διάρκειας από 18.4.2012 μέχρι 31.12.2012 (Τεκ.κ). Παρά τη νομική σχέση που υπήρχε μεταξύ των δύο Εταιρειών, εν τούτοις από τα ενώπιον μας στοιχεία δεν φαίνεται να υπήρχε οποιαδήποτε νομική υποχρέωση των Καθ' ων η αίτηση 1 για συνέχιση της απασχόλησης της Αιτήτριας. Τέτοια υποχρέωση ίσως να επιβάρυνε τον νέο διαχειριστή της καφετέριας της ΑΗΚ ο οποίος στην πράξη ανέλαβε την επιχείρηση που μέχρι τότε εκμεταλλεύονταν οι Καθ' ων η αίτηση
3. Είναι υπό αυτά τα δεδομένα που οι τελευταίοι ενημέρωσαν την Αιτήτρια και τους υπόλοι-πους εργοδοτούμενους ότι η απασχόληση τους θα μεταφερόταν στον νέο διαχειριστή. Θέτοντας ωστόσο η Αιτήτρια τον εαυτό της εκτός επιχείρησης και αγνοώντας τα οποιαδήποτε δικαιώματα που ίσως να επωφελείτο από την απασχόληση της στην ΑΗΚ, αναζήτησε εκ νέου εργασία στους Καθ' ων η αίτηση 1 όταν οι υπηρεσίες της είχαν ήδη τερματιστεί και είχε ήδη επέλθει από της απολύσεως της ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Η απασχόληση της στους Καθ' ων η αίτηση 2 έγινε κάτω από όρους και συνθήκες που δεν αφήνουν κανένα περιθώριο και δεν οδηγούν σε οποιοδήποτε συμπέρασμα για συνέχιση της απασχόλησης της από την μια Εταιρεία στην άλλη. Αυτό θα μπορούσε να διαπιστωθεί εάν δεν τερματίζονταν οι υπηρεσίες της από τους Καθ' ων η αίτηση 1 και δεν μεσολαβούσε οποιοδήποτε ουσιαστικό χρονικό διάστημα από της απολύσεως της. Πρόσθετα η αλλαγή των όρων απασχόληση της δεν αφήνει κανένα περιθώριο συμπερασμάτων περί αναβιώσεως της αρχικής σύμβασης απασχόλησης που είχε με τους Καθ' ων η αίτηση
4. Κατά συνέπεια η περίοδος απασχόλησης της Αιτήτριας στους Καθ' ων η αίτηση 1 δεν μπορεί να θεωρηθεί ως περίοδος απασχόλησης στους Καθ' ων η αίτηση
5. Αναπόδραστη κατάληξη μας είναι η απόρριψη της απαίτησης της Αιτήτριας καθώς η τελευταία περίοδος απασχόλησης της ήταν ολιγότερη των είκοσι έξι εβδομάδων και ως εκ τούτου στερείται του δικαιώματος να διεκδικήσει οποιεσδήποτε αποζημιώσεις βάσει των προνοιών του Νόμου. Η Αίτηση απορρίπτεται με €1000 έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας πλέον νόμιμο τόκο και ΦΠΑ επί των εξόδων. (υπ)..................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Π. Φιλίππου, Μέλος Π. Σαββίδης, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο