ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΒΙΟΛΑΡΗ ν. ALKIS TRAVEL LTD, Αρ. Υπόθεσης: 285/2013, 11/3/2016

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73, (ο «Νόμος»), προβλέπει ότι «Καθ' οιανδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών διαδικασίαν ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως του εργοδοτούμενου τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Σε περίπτωση όμως που ο εργοδοτούμενος αποχωρεί από την εργασία του λόγω διαγωγής του εργοδότη, τότε εναπόκειται στον ίδιο να αποδείξει ότι τερμάτισε νόμιμα την απασχόληση του. Αυτό προκύπτει από τη διάταξη του άρθρου 7

(2)του Νόμου. Στην προκείμενη περίπτωση οι Καθ' ων η αίτηση διατείνονται ότι η Αιτήτρια οικειοθελώς εγκατέλειψε την απασχόληση της. Ως εκ τούτου, έχουσα η Αιτήτρια το βάρος απόδειξης του μονομερούς τερματισμού της απασχόλησης της, παρουσίασε πρώτη την υπόθεση της παραθέτοντας την προσωπική της μαρτυρία. Για τους Καθ' ων η αίτηση κατέθεσε ο κ. Άλκης Θεοδοσιάδης και η κα Κούλλα Αλλαγιώτου. Μαρτυρία Σύμφωνα με την Αιτήτρια τον Νοέμβριο 2012 οι Καθ' ων η αίτηση επικαλούμενοι οικονομικές δυσκολίες δεν της πλήρωσαν τον μισθό του μήνα, λέγοντας της ότι θα τον κατέβαλλαν σταδιακά όποτε μπορούσαν, κάτι που έπραξαν και με τον μισθό του μηνός Δεκεμβρίου. Από 9.1.2013 μέχρι 11.1.2013 βρισκόταν με άδεια και επέστρεψε στην εργασία της τη Δευτέρα 14.1.

1. Τη συγκεκριμένη μέρα ζήτησε συνάντηση με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Εταιρείας για να ξεκαθαρίσει τι θα γινόταν με τους μισθούς που της όφειλαν. Αφού τη δέχθηκε στο γραφείο του, τον ρώτησε τι θα γίνει με τα δεδουλευμένα που της χρωστούν και τότε της είπε ότι δεν έχουν χρήματα να την πληρώσουν κι αυτή ήταν η τελευταία της μέρα στη δουλειά. Τον ρώτησε αν την απολύει κι αυτός απάντησε καταφατικά, επαναλαμβάνοντας ότι δεν έχει χρήματα να την πληρώσει. Του ζήτησε επιστολή απόλυσης και της είπε ότι θα ήταν έτοιμη και θα μπορούσε να την παραλάβει σε δύο με τρεις μέρες. Επίσης ότι θα διευθετούσε και την πληρωμή των ημερομισθίων της. Τις επόμενες μέρες καθημερινώς τηλεφωνούσε αν ετοιμάστηκε η επιστολή για να γραφτεί άνεργη ώστε να εξασφαλίσει ανεργιακό επίδομα και η απάντηση που λάμβανε κάθε φορά ήταν ότι ακόμα δεν ετοιμάστηκε και θα ειδοποιείτο πότε θα ήταν έτοιμη. Αυτό καθώς ανέφερε ήταν αρκετό για να καταλάβει ότι την κορόιδευαν, όπως εν τέλει είχε αποδειχθεί. Δηλώνει κατηγορη-ματικά ότι ουδέποτε υπέβαλε παραίτηση ως ισχυρίζονται οι Καθ' ων η αίτηση. Αντεξεταζόμενη συμφώνησε ότι επιστρέφοντας από την άδεια ζήτησε τους μισθούς της, που καθώς ισχυρίστηκε της οφείλονταν €350 για τον μήνα Νοέμβριο, ολόκληρος ο μισθός του μηνός Δεκεμβρίου και αναλογία του μισθού για τον μήνα Ιανουάριο
2. Στις 14.1.2013, μετά τη συνάντηση που είχε με τον κ. Θεοδοσιάδη και που οδήγησε στην απόλυση της, της κατέθεσαν το ποσό των €600 και ακολούθως ο κ. Θεοδοσιάδης την πήρε τηλέφωνο και ζήτησε χρόνο για να της καταβάλει και τα υπόλοιπα. Στις 18 και 19 του ιδίου μήνα της κατέβαλε ακόμη €300 σε δύο δόσεις και €700 τον Φεβρουάριο για να απομείνει το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό των €
3. Κατά τον μήνα Φεβρουάριο επικοινωνώντας με τον κ Θεοδοσιάδη για το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό, της ζήτησε για σωστούς λογαριασμούς να περάσει από το γραφείο. Πηγαίνοντας εκεί της έδωσε τα €700 και αρνηθείς ότι την απέλυσε, της είπε ότι θα την έβγαζε πλεονασμό κάτι που ίδια, καθώς τόνισε επανειλημμένως, ουδέποτε ζήτησε. Διευκρίνισε ότι από το γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων της δόθηκαν δύο φόρμες μια για το επίδομα ανεργίας και μια για τον πλεονασμό τις οποίες παρουσίασε στον κ. Θεοδοσιάδη. Αυτός της ανέφερε ότι θα υπέγραφε τις αιτήσεις εάν του δήλωνε ότι δεν είχε άλλη απαίτηση από την Εταιρεία κάτι που η ίδια δεν αποδέχθηκε. Κατά τον μήνα Απρίλιο, αφού επισκέφτηκε το αρμόδιο τμήμα για να δει τι γινόταν με το επίδομα ανεργίας, την ενημέρωσαν ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν κοινοποίησαν το σχετικό έντυπο, με αποτέλεσμα να λάβει επίδομα τον Ιούνιο. Επέμενε ότι η ίδια ζητούσε τα δεδουλευμένα της και ότι άλλο δικαιούταν, και ότι ο κ. Θεοδοσιάδης της ανέφερε ότι θα υπέγραφε εάν συμφωνούσε ότι δεν είχε άλλη απαίτηση από την Εταιρεία κάτι που η ίδια δεν αποδέχθηκε αφού δεν γνώριζε τι θα λάμβανε από το πλεονάζον. Ακολούθως αρνήθηκε ότι παρευρέθηκε σε συνάντηση μαζί με τους άλλους υπαλλήλους λέγοντας ότι στις 14.1.2013 συναντήθηκε προσωπικά με τον κ. Θεοδοσιάδη στο γραφείο του. Αφού απέρριψε την υποβολή που δέχθηκε ότι ουδέποτε την απέλυσαν, ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι φεύγοντας από το γραφείο παρέδωσε 2-3 εκκρεμότητες που είχε στην προϊσταμένη κα Έμιλυ Μιχαήλ. Επέμενε επίσης ότι μετά την απόλυση της ο κ. Θεοδοσιάδης της είπε ότι θα της έδινε γραπτώς την απόλυση και ότι ουδέποτε της τηλεφώνησαν για καταβολή του υπόλοιπου των δεδουλευμένων της. Ο κ. Α. Θεοδοσιάδης είναι ο Διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση. Καθώς ανέφερε στη μαρτυρία του, η Αιτήτρια ήταν με αδεία αρχές του έτους περί την 11.1.2013 και όταν επέστρεψε έγινε μια συνάντηση απ' όλο το προσωπικό για να συζητήσουν το θέμα της κρίσης που φαινόταν από τις αρχές του χρόνου στο τομέα της εργασίας τους. Στις 14.1.2013 η Αιτήτρια χωρίς καμία προειδοποίηση του ανακοίνωσε ότι θα έφευγε, όπως και έπραξε. Την επομένη την πήραν τηλέφωνο υπάλληλοι της Εταιρείας για να παραλάβει το υπόλοιπο των €340 από τον μισθό της και αυτή αρνήθηκε. Ισχυρίστηκε ότι η Αιτήτρια εγκατέλειψε την εργασία της χωρίς να παραδώσει σε κανένα συνάδελφο της αυτά που διαχειριζόταν, αφού ασκούσε υπηρεσίες ταξιδιωτικού πράκτορα και διαχειριζόταν συγκεκριμένες εταιρείες και μεμονωμένα άτομα, για τα οποία είχε καθήκον να κλείνει αεροπορικά και ατμοπλοϊκά εισιτήρια και ξενοδοχεία. Αποτέλεσμα ήταν να αφήσει όλες τις εκκρεμότητες που είχε με πελάτες, πολλά εισιτήρια πελατών που χειριζόταν η ίδια να ακυρωθούν και οι Καθ' ων η αίτηση να αντιμετωπίζουν προβλήματα με πελάτες κατά το επόμενο διάστημα αφού αναγκάστη-καν να αγοράσουν ακριβότερα εισιτήρια. Μετά πάροδο ενός μηνός η Αιτήτρια τον επισκέφθηκε στο γραφείο του και ζήτησε να τη δηλώσει ως πλεονάζον προσωπικό πράγμα που ο ίδιος αρνήθηκε να πράξει διότι μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν γνώριζε αν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για μια τέτοια ενέργεια παραλές τις δυσκολίες που διαφαίνονταν στον τομέα υπηρεσιών της Εταιρείας. Δηλώνει ότι ουδέποτε απόλυσε την Αιτήτρια και ότι ποτέ δεν ζήτησε γραπτό τερματισμό της απασχόλησης της ως εκ των υστέρων διατείνεται. Ερωτηθείς ο μάρτυρας κατά την αντεξέταση του, πότε τελικά έγινε η συνάντηση που ισχυρίζεται, ανέφερε ότι δεν θυμόταν αν έγινε στις 11 ή στις 14.1.
4. Όταν του υποδείχτηκε ότι η Αιτήτρια ήταν με άδεια στις 11.1.2013 είπε ότι θα έγινε στις 14.1.
5. Τη συγκεκριμένη ήμερα αρνήθηκε ότι είχε οποιαδήποτε συνάντηση με την Αιτήτρια στο γραφείο του, ισχυριζόμενος ότι η Αιτήτρια στην παρουσία των συναδέλφων της σηκώθηκε και με τη φράση «εγώ δεν μπορώ άλλο δα μέσα» πήρε τη τσάντα της λέγοντας στον ίδιο ότι δεν είχε πρόβλημα μαζί του άλλα με τις συναδέλφους της και έφυγε. Επίσης, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε μετά μαζί της, δεν παρέλειψε ποτέ να του λέει πόσο τον αγαπά και πόσες καλές σχέσεις είχε με τον ίδιο και τον πατέρα του. Μάλιστα, καθώς είπε, φίλησε τον πατέρα του πριν φύγει. Σε υποβολή ότι στις 14.1.2013 ο ίδιος της είπε ότι δεν έχει χρήματα να την πληρώσει και ότι ήταν η τελευταία ημέρα της στο γραφείο, ο μάρτυς αρνήθηκε ισχυριζόμενος μάλιστα, σε κατοπινό στάδιο, ότι μετά που έφυγε η Αιτήτρια κανένας δεν ήξερε αν θα επέστρεφε ή όχι την επομένη στο γραφείο. Υποβάλλοντας στο μάρτυρα τη θέση της Αιτήτριας, ότι ο ίδιος θα υπόγραφε τη φόρμα του ανεργιακού και την αίτηση για πλεονασμό εάν η Αιτήτρια δήλωνε ότι δεν είχε άλλη απαίτηση από την Εταιρεία, ο μάρτυρας αρκέστηκε να πει ότι ουδέποτε την απέλυσε για να υπογράψει τα σχετικά έντυπα. Σε νέα υποβολή ότι η Αιτήτρια δεν άφησε καμία εκκρεμότητα στο γραφείο, επανέλαβε την αρχική του θέση επικαλούμενος τη μαρτυρία της κα Έμιλυς Μιχαήλ. Η κα Κ. Αλλαγίωτου, καθώς ανέφερε στη μαρτυρία της ήταν υπάλληλος των Καθ' ων η αίτηση από το 2007 μέχρι τον Σεπτέμβριο 2014 που αναστάληκαν οι εργασίες τους. Το 2013 απασχολούνταν στην Εταιρεία, εκτός από την ίδια, δύο άλλες κοπέλες και ο διευθυντής κ. Α. Θεοδοσιάδης. Το 2012 η Εταιρεία άρχισε να παρουσιάζει οικονομικά προβλήματα λόγω μείωσης του κύκλου εργασιών και τότε συμφώνησαν στη μείωση των μισθών για να μπορέσει η Εταιρεία να ανταποκριθεί στην κρίση. Αφού επανέλαβε τα όσα ο προηγούμενος μάρτυρας ανέφερε σε σχέση με τη συνάντηση που έγινε στις 11.1.2013, όταν η Αιτήτρια επέστρεψε από αδεία και που σκοπό είχε την υποβολή εισηγήσεων και απόψεων για αντιμετώπιση της κρίσης ώστε όλοι να παραμείνουν στην εργασίας τους, και ενώ αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν νέα συνάντηση για να πάρουν αποφάσεις, στις 14.1.2013 και προτού προλάβουν να πραγματοποιήσουν τη νέα συνάντηση, η Αιτήτρια, με την οποία εργαζόταν στον ίδιο χώρο, μάζεψε τα πράγματα της και όταν την ρώτησε τι κάνει της είπε ότι έφευγε γιατί δεν άντεχε άλλο. Βγαίνοντας έξω από το γραφείο έφθασε ο διευθυντής, που ήταν εκτός γραφείου και με τον οποίο είδε να ανταλλάσσουν κάποιες κουβέντες. Ο διευθυντής τις ρώτησε τι έκαναν στην Αιτήτρια και έφυγε και η ίδια του ανέφερε τα όσα διημείφθησαν. Την επόμενη μέρα με εντολή του διευθυντή την πήρε τηλέφωνο και την ρώτησε αν θα επέστρεφε στην εργασία της, διαφορετικά να πληρωθεί το υπόλοιπο του μισθού της. Απάντησε μια φορά μετά από κάποιες μέρες και της είπε ότι ήταν άρρωστη και θα περνούσε άλλη μέρα να πληρωθεί, χωρίς όμως να υπάρξει ανταπόκριση, παρά την προσπάθεια της να επικοινωνήσει ξανά μαζί της τις επόμενες μέρες. Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι της τηλεφώνησε αρκετές φορές και από το προσωπικό της τηλέφωνο για να δει τι συνέβη, αφού σαν συνάδελφοι είχαν φιλικές σχέσεις και της απάντησε μια φορά λέγοντας της ότι δεν μπορούσε να της μιλήσει. Ισχυρίστηκε και η ίδια ότι η Αιτήτρια εγκατέλειψε από μόνη της την εργασία της, χωρίς καμία προειδοποίηση και χωρίς προηγουμένως να ενημερώσει την ίδια ή την άλλη συνάδελφο τους για τις εργασίες που διεκπεραίωνε και τους πελάτες που χειριζόταν, με αποτέλεσμα να τηλεφωνούν και να ζητούν πληροφορίες για τις κρατήσεις των εισιτηρίων τους χωρίς να μπορεί να τους εξυπηρετήσει κανένας. Ερωτηθείσα κατά την αντεξέταση της από πού γνωρίζει ότι δεν απελύθη η Αιτήτρια, απάντησε ότι θα ήταν το πιο λογικό, αφού ευρίσκονται στον ίδιο χώρο και αν γινόταν κάτι τέτοιο θα έπεφτε στην αντίληψη της. Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι τη μέρα εκείνη που η Αιτήτρια επέστρεψε στην εργασία της, ο κ. Θεοδοσιάδης δεν ήταν στο γραφείο. Ισχυρίστηκε ότι η συνάντηση δεν έγινε στις 14.1.2013 αλλά προηγουμένως. Επίσης ότι τηλεφώνησε στην Αιτήτρια την επομένη μέρα για να μάθει τι ήταν αυτό που την έκανε να φύγει. Αφού μίλησαν με τον εργοδότη τους και γνώριζαν ότι δεν έγινε κάτι από μέρους του, ενδιαφέρονταν να μάθουν τι έγινε. Της τηλεφώνησαν επίσης προς το τέλος της βδομάδας για τον μισθό και για το τι ήθελε να κάνει. Ανάλυση - Συμπεράσματα Μέσα από τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί από πλευράς των Καθ' ων η αίτηση προβάλλεται η πιο κάτω γραμμή: (α) Ότι ουδέποτε υπήρξε προσωπική συνάντηση μεταξύ της Αιτήτριας και του διευθύνοντα συμβούλου κ. Θεοδοσιάδη στις 14.1.
6. (β) Ότι η Αιτήτρια τη συγκεκριμένη ημέρα αφού επέστρεψε στην εργασία της μετά από άδεια στην παρουσία των άλλων συναδέλφων της και ενώ εργάζονταν μάζεψε τα πράγματα της και όταν τη ρώτησαν τι κάνει τους είπε ότι έφευγε διότι δεν άντεχε άλλο. (γ) Ότι την επόμενη μέρα της τηλεφώνησαν υπάλληλοι της Εταιρεία για να πάει να πληρωθεί το υπόλοιπο των €340 από τον μισθό της και αυτή αρνήθηκε. (δ) Ότι εγκατέλειψε την εργασία της χωρίς να παραδώσει σε άλλο συνάδελφο τις εκκρεμότητες της με αποτέλεσμα οι πελάτες να αναγκαστούν να αγοράσουν εισιτήρια σε ακριβότερες τιμές. (ε) Ότι με την πάροδο ενός μηνός η Αιτήτρια πήγε στο γραφείο του κ. Θεοδοσιάδη και του ζήτησε να τη δηλώσει ως πλεονάζον προσωπικό πράγμα που αρνήθηκε να πράξει διότι μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν γνώριζε αν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για μια τέτοια ενέργεια παραλές τις δυσκολίες που διαφαίνονταν στον τομέα υπηρεσιών της Εταιρείας. Παρατηρούμε ότι τα όσα είχε εισαγάγει με τη μαρτυρία της η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση, αναφορικά με τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στις 14.1.2013, που σύμφωνα με τη δική τους εκδοχή η Αιτήτρια οικειοθελώς εγκατέλειψε την εργασία της, αποτελούν σημαντικούς και ζωτικούς ισχυρισμούς. Αποτελούν τη βάση της υπεράσπισης των Καθ' ων η αίτηση και έπρεπε να είχαν τεθεί στην Αιτήτρια για να τα σχολιάσει. Ωστόσο, το τι τέθηκε ή πιο συγκεκριμένα τι υπεβλήθη στην Αιτήτρια κατά την παράθεση της δικής της εκδοχής ήταν ότι οι Καθ' ω η αίτηση ουδέποτε την απέλυσαν. Παράλειψη ενός διαδίκου να θέσει στον αντίδικο τη θέση του πάνω σε πολύ ζωτικά ζητήματα, για να του δοθεί η ευκαιρία να δώσει τη δική του εξήγηση, όπως την προκείμενη περίπτωση, εξασθενεί σημαντικά τη βαρύτητα της μαρτυρίας του. Όπως εντοπίζεται στην απόφαση Aquac v. Fredericou Schools Ltd,

(2002)1 Α.Α.Δ. 152: «...Η αντεξέταση των μαρτύρων είναι σημαντικό όπλο στη διεξαγωγή μιας δίκης... Υπάρχουν ωστόσο δύο κανόνες πρακτικής, που έχουν εμπεδωθεί προ πολλού στα δικαστήρια μας, οι οποίοι πρέπει απαρέγκλιτα να τηρούνται. Ο πρώτος είναι ότι ο μάρτυρας πρέπει να αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται. Διαφορετικά το δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Ο δεύτερος είναι ότι, κατά την αντεξέταση, τίθεται στο μάρτυρα η υπόθεση που θα στηθεί από τον αντίδικο. Τέτοια αντεξέταση είναι προϋπόθεση για να κληθεί μαρτυρία που αντικρούει το μάρτυρα. ...Η παράλειψη αντεξέτασης ήταν καθοριστική και σημαίνει το τέλος του ζητήματος.» Βλέπε επίσης Phipson on Evidence, 12η Έκδοση, παράγρ.

1. Πέραν της πιο πάνω παράλειψης η μαρτυρία που τέθηκε από τους μάρτυρες των Καθ' ων η αίτηση επί του συγκεκριμένου σημείου διαφοροποιείται σε βαθμό που το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί για να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα. Η θέση των Καθ' ων η αίτηση αναφορικά με την συνάντηση προσωπικού επίσης δεν ήταν συγκεκριμένη. Ενώ αρχικά ισχυρίστηκαν ότι έγινε στις 11.1.2013 παρουσία όλου του προσωπικού, όταν υπεβλήθη στον κ. Θεοδοσιάδη ότι τη συγκεκριμένη ημέρα η Αιτήτρια απουσίαζε από την εργασία της με άδεια και ότι επανήλθε στις 14.1.2013, ο μάρτυρας αρκέστηκε να πει ότι η συνάντηση προσωπικού θα έγινε στις 14.1.
2. Η κα Αλλαγιώτου όμως, επέμενε ότι στις 14.1.2013 δεν έγινε η συνάντηση. Όταν μάλιστα ρωτήθηκε από πού γνωρίζει ότι η Αιτήτρια δεν απελύθη, αρκέστηκε να πει ότι στις 14.1.2013 ο κ. Θεοδοσιάδης δεν ήταν στο γραφείο, κάτι που δεν επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία του ιδίου. Διιστάμενη επίσης φαίνεται να είναι η μαρτυρία των Καθ' ων η αίτηση και σε σχέση με την τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν την επομένη, υπάλληλοι της Εταιρεία με την Αιτήτρια για να πάρει το υπόλοιπο των €340 από τον μισθό της. Σε αντίθεση με τις δικογραφημένες θέσεις της Εταιρείας ότι η Αιτήτρια δεν ανταποκρινόταν στις τηλεφωνικές κλήσεις, ο κ. Θεοδοσιάδης στη γραπτή δήλωση του ανέφερε ότι η Αιτήτρια αρνήθηκε να πάει να πληρωθεί τον μισθό. Περαιτέρω ο ισχυρισμός του κ. Θεοδοσιάδη, όπως προβάλλεται στη μαρτυρία του, ότι η Αιτήτρια ζήτησε να τη δηλώσει ως πλεονάζον προσωπικό κι αυτός αρνήθηκε δεν υποστηρίζεται από τους λόγους εμφάνισης, σε αντίθεση με τους δικονομικούς κανόνες του Δικαστηρίου τούτου όπου ρητά επιβάλλουν στον Εργοδότη όπως στην εμφάνιση του προσδιορίζει λεπτομερώς τους λόγους για τους οποίους αμφισβητεί το αίτημα και την παροχή της θεραπείας ή των θεραπειών που εξαιτείται ο Αιτητής (Κ.5

(1)του περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικού Κανονισμού του 1999-2003). Σε αντίθεση με τους μάρτυρες των Καθ' ων η αίτηση, η μαρτυρία της Αιτήτριας μας φάνηκε πιο θετική και ειλικρινής. Η θέση της ιδίας, ότι στις 14.1.2013 είχε συνάντηση με τον κ. Θεοδοσιάδη στο γραφείο του δεν αμφισβητήθηκε από τον ίδιο με οποιαδήποτε ουσιαστικά επιχειρήματα. Καθώς αναφέραμε ανωτέρω ο ισχυρισμός του ήταν ότι είχαν συνάντηση όλο το προσωπικό χωρίς ωστόσο να είναι σε θέση τόσο ο ίδιος όσο και η κα Αλλαγιώτου να προσδιορίσουν τον χρόνο της συνάντησης. Επίσης ενώ η τελευταία ισχυρίστηκε ότι τη συγκεκριμένη μέρα ο κ. Θεοδοσιάδης δεν ήταν στο γραφείο του, μια τέτοια εκδοχή δεν προκύπτει μέσα από τη μαρτυρία του ιδίου. Αντίθετα αυτό που θέλησε να υποστηρίξει κατά την αντεξέταση του ήταν ότι η συνάντηση του προσωπικού αν δεν έγινε στις 11.1.2013 θα έγινε στις 14.1.2013. Από τη μαρτυρία της Αιτήτριας καταρρίπτεται επίσης ο ισχυρισμός των Καθ' ων η αίτηση ότι τηλεφωνούσαν στην Αιτήτρια να πάει να πληρωθεί το υπόλοιπο των €340 από τον μισθό της και ότι αρνήθηκε. Η μαρτυρία της Αιτήτριας επί του συγκεκριμένου σημείου πέραν του ότι ήταν διαφωτιστική δεν έχει αμφισβητηθεί. Η Αιτήτρια με πάσα δυνατή λεπτομέρεια ανέφερε τα ποσά που οι Καθ' ων η αίτηση της όφειλαν κατά τον χρόνο διακοπής της μεταξύ τους εργασιακής σχέσης, το ποσό που της είχαν καταθέσει κατά τη συγκεκριμένη ημέρα, την τηλεφωνική επικοινωνία που είχε μαζί της ο κ. Θεοδοσιάδης για να του δοθεί χρόνος να της καταβάλει και τα υπόλοιπα, τα ποσά που της καταβλήθηκαν στις 18 και 19 Ιανουαρίου ως και ένα άλλο ποσό εντός Φεβρουαρίου, για να απομείνει το οφειλόμενο ποσό των €340 που αξιώνεται με την υπό κρίση αίτηση. Αυτό λοιπόν που προκύπτει από τη μαρτυρία της Αιτήτριας είναι ότι το ποσό των €340 δεν είναι το ποσό που της οφείλετο κατά τον χρόνο διακοπής της μεταξύ τους εργασιακής σχέσης, αλλά το υπολειπόμενο ποσό το οποίο οι Καθ' ων η αίτηση ουδέποτε της κατέβαλαν. Προκύπτει επίσης το σαφές συμπέρασμα ότι η ίδια ουδέποτε αρνήθηκε να ανταποκριθεί στις τηλεφωνικές κλήσεις των Καθ' ων η αίτηση ή να εισπράξει οποιοδήποτε ποσό από τους μισθούς που της οφείλονταν. Από τη στιγμή επομένως που υπήρχε επικοινωνία μεταξύ Αιτήτριας και Καθ' ων η αίτηση, αφού δεν νοείται διαφορετικά το πώς η Αιτήτρια δέχθηκε τις πιο πάνω πληρωμές ή πως συμφώνησε με τον κ. Θεοδοσιάδη να του δώσει χρόνο για να της καταβάλει και τα υπόλοιπα, καταρρίπτεται και ο ισχυρισμός τους ότι δήθεν δεν γνώριζαν αν την επομένη ερχόταν ή όχι στη δουλειά της. Περαιτέρω σε σχέση με τις κατ' ισχυρισμό εκκρεμότητες που άφησε η Αιτήτρια στο γραφείο, η ίδια έδωσε μια σαφή εξήγηση ότι τις παρέδωσε στην προϊσταμένη κα Έμιλυ Μιχαήλ, παρέχοντας έτσι την ευκαιρία στους Καθ' ων η αίτηση να παρουσιάσουν τη μαρτυρία της ή να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου περαιτέρω στοιχεία που ηδύναντο να υποστηρίξουν τη θέση τους. Ωστόσο, ενώ ο κ. Θεοδοσιάδης επικαλέστηκε τη μαρτυρία του εν λόγω προσώπου, εν τούτοις δεν την έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι μάρτυρες των Καθ' ων η αίτηση δεν μας έδωσαν τη θετική εικόνα ότι έλεγαν στο Δικαστήριο την αλήθεια, σε αντίθεση με την Αιτήτρια η μαρτυρία της οποίας μας φάνηκε πιο θετική, φυσιολογική και ειλικρινής. Αποδεχόμαστε επομένως, ότι η μαρτυρία της Αιτήτριας αποδίδει πλήρως την αλήθεια και ανάλογα είναι και τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Είναι λοιπόν κατάληξη μας ότι η Αιτήτρια κατάφερε να αποδείξει ότι η απασχόληση της τερματίστηκε μονομερώς με απόφαση των Καθ' ων η αίτηση με επακόλουθο να δικαιούται σε ανάλογες αποζημιώσεις (βλ. Π. Κουντουρίδης ν. Γεωργίου

(2003)1 Α.Α.Δ. σελ. 982). Υπολογισμός των Αποζημιώσεων Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχο-ληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Από τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι η Αιτήτρια εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση για 3 συναπτά έτη. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση της, σε συνάρτηση με τους υπόλοιπους παράγοντες που απαριθμούνται στην παράγραφο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογο να της επιδικάσουμε ως αποζημίωση το ποσό των €2.040 που αντιστοιχεί με τις απολαβές 6 εβδομάδων. Στην Αιτήτρια οφείλεται επίσης το ποσό των €340 ως δεδουλευμένα ημερομίσθια το οποίο επίσης της επιδικάζουμε. Εκδίδεται επομένως απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση για το συνολικό ποσό των €2.380 πλέον νόμιμο τόκο. Περαιτέρω επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση δικηγορικά έξοδα €1000 πλέον ΦΠΑ. (υπ).................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Π. Πολυβίου, Μέλος Χ. Ηρακλείδης, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο