ΑΛΕΞΗΣ ΕΥΘΥΒΟΥΛΟΥ ν. CYWEEKLY LIMITED, Αρ. Υπόθεσης: 373/2012, 30/9/2016

(1999)1 Α.Α.Δ σελ.114 και Λούης Τουριστ Εϊτσενσυ Λτδ, για έκδοση διατάγματος Certiorari

(1990)1 Α.Α.Δ σελ.315). Για τον Αιτητή εκτός από τον ίδιο κατέθεσαν δύο ακόμη μάρτυρες, η δικηγόρος κα Ντόρια Βαρωσιώτη και η λειτουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων κα Βασιλική Νικολάου, ενώ για τους Καθ' ων η αίτηση η νομική σύμβουλος της εταιρείας «Φιλελεύθερος Δημόσια Εταιρεία Λτδ» κα Βαρβάρα Αργυρού και ο γενικός διευθυντής της εν λόγω εταιρείας κ. Μιχάλης Καρής. Παράλληλα κατατέθηκαν ως Τεκμήρια διάφορα έγγραφα, στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Ο Αιτητής με τη μαρτυρία του ισχυρίζεται ότι εργαζόταν στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση με συνεχή απασχόληση από το 1989 μέχρι το 2008 ως αρχισυντάκτης. Το καλοκαίρι του 2008 οι Καθ' ων η αίτηση εξαγοράστηκαν από την εταιρεία «Φιλελεύθερος Δημόσια Εταιρεία Λτδ». Η ενημέρωση που έλαβε πριν την εξαγορά από τον εκδότη και αγοραστή κ. Ν. Παττίχη, ήταν πως το προσωπικό θα συνέχιζε να εργοδοτείται, όπως και προηγουμένως, με τον ίδιο τρόπο και υπό το ίδιο καθεστώς. Στο ίδιο διάστημα σε προσωπική συνάντηση που είχε με τον κ. Παττίχη, ο τελευταίος του ανέλυσε τα σχέδια του για εμπλουτισμό της εφημερίδας με διάφορα ένθετα και περιοδικά. Επίσης, ως το δεξί του χέρι τον διαβεβαίωσε πως θα συνέχιζε να κατέχει τα ίδια καθήκοντα όπως και προηγουμένως. Την 1.8.2008 ο κ. Παττίχης πρότεινε στους μετόχους Άλεξ Ευθυβούλου, Ανδρέας Χατζηπαπά και Σίτσα Χατζήπαπα όπως υπογράψουν διετές συμβόλαιο και στον ίδιο και την Ρόνα Χατζήπαπα τριετές συμβόλαιο εργοδότησης ορισμένου χρόνου. Ισχυ-ρίστηκε ότι η εξήγηση που του δόθηκε ήταν ότι η σύμβαση αυτή θα του εξασφάλιζε την απρόσκοπτη συνέχιση της εργοδότησης του και γινόταν προς όφελος των εργοδοτου-μένων, ώστε να μην χάσουν τη δουλειά τους για τουλάχιστον τρία χρόνια μετά την εξαγορά. Περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι εξέλαβε και τις διαβεβαιώσεις της νομικής συμβούλου του «Φιλελευθέρου» κ. Βαρβάρας Αργυρού, για ανανέωση της σύμβασης με το πέρας των τριών χρόνων. Απαντώντας στη δικογραφημένη θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι οικειοθελώς υπέβαλε την παραίτηση του με σχετική επιστολή, ισχυρίστηκε ότι κατά τον Ιανουάριο 2011 η κα Βαρβάρα Αργυρού του έδωσε να υπογράψει μια μεταχρονολογημένη επιστολή ημερ. 30.7.2011 με την οποία ουσιαστικά υπέβαλλε την παραίτηση του και δεν διεκδικούσε κανένα ποσό πέραν των δεδουλευμένων. Τον καθησύχασε λέγοντας του ότι επρόκειτο για ζήτημα διαδικαστικής φύσεως και ότι η σύμβαση που ήταν τριετής διάρκειας θα έπρεπε να τερματιστεί για να υπογραφεί νέα σύμβαση στη συνέχεια, κάτι που έγινε και με την Ρόνα Χατζηπαπά η οποία ήδη είχε υπογράψει. Στις 30.7.2011 οι Καθ' ων η αίτηση παρουσιάζοντας στον Αιτητή την πιο πάνω επιστολή του ανακοίνωσαν την πρόθεση τους να μην του ανανεώσουν τη σύμβαση εργασίας και ότι τερμάτιζαν την απασχόληση του. Πηγαίνοντας στο Τμήμα Εργασίας η εκεί λειτουργός τον ενημέρωσε ότι με την εν λόγω επιστολή που είχε υπογράψει, έχανε όλα τα δικαιώματα του. Αφού κατέστησε σαφές στους Καθ' ων η αίτηση ότι θα διεκδι-κούσε τις αποζημιώσεις που δικαιούταν, τον καθησύχασαν λέγοντας του πως θα τον έβγαζαν πλεονάζον. Μετά την έντονη αντίδραση και επιμονή του για διεκδίκηση από-ζημιώσεων, οι Καθ' ων η αίτηση ετοίμασαν μια δεύτερη επιστολή με ημερ. 31.7.2011, η οποία, σε αντίθεση με την πρώτη, δεν περιελάμβανε την παράγραφο αποποίησης των δικαιωμάτων του για αποζημίωση, την οποία υπέγραψε για να προχωρήσει η διαδικασία του πλεονασμού. Είναι η θέση του ότι με την υπογραφή των πιο πάνω επιστολών δεν είχε πρόθεση να αποποιηθεί των δικαιωμάτων του για αποζημίωση. Επίσης ότι οι Καθ' ων η αίτηση του συμπεριφέρθηκαν κακόπιστα, εκμεταλλευόμενοι τη θέση τους, την καλοπιστία, την άγνοια και την εμπιστοσύνη που τους έδειξε. Τον ξεγέλασαν, θέτοντας του ότι η μόνη επιλογή για συνέχιση της εργοδότησης του μετά την εξαγορά ήταν η υπογραφή τριε-τούς συμβολαίου ενώ παράλληλα τον καθησύχαζαν ότι αυτό γινόταν για διασφάλιση των δικών του συμφερόντων. Η κα Ντόρια Βαρωσιώτη, η οποία εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Αιτητή, ισχυρίστηκε με τη μαρτυρία της ότι στις 20.2.2015 ο δικηγόρος των Καθ' ων η αίτηση κ. Τριλλίδης, παρουσία του Δικαστηρίου και της δικηγόρου των Κοινωνικών Ασφαλί-σεων, έδειξε στους δικηγόρους του Αιτητή έντυπο με την ένδειξη Η2/95, το οποίο μάλιστα αναγνώστηκε. Το εν λόγω έγγραφο που συμπληρώνεται από τον εργοδότη, έφερε τη σφραγίδα των Καθ' ων η αίτηση και χειρόγραφη διαγραμμένη σημείωση ότι ο Αιτητής απεχώρησε από την εργασία του οικειοθελώς. Πάνω από τη διαγραφή αναγραφόταν ότι ο τερματισμός έγινε από κοινού, από τον Αιτητή και τους Καθ' ων η αίτηση. Ενώ ζητήθηκε από τον δικηγόρο των Καθ' ων η αίτηση να προσκομίσει το εν λόγω έγγραφο στο Δικαστήριο, ο ίδιος αρνήθηκε να το πράξει. Η κα Βασιλική Νικολάου, θέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου σχετικό έγγραφο που παρήχθη από το ηλεκτρονικό σύστημα του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Τεκ.5) επισήμανε ότι η περίοδος απασχόλησης του Αιτητή που αναγράφεται στο εν λόγω έγγραφο ήταν από 1.1.1990 μέχρι 31.7.2011 και ότι η απασχόληση του τερματίστηκε με «κοινή συναίνεση». Ερωτηθείσα για το έντυπο Η2/95, ανέφερε ότι τα αναγραφό-μενα σ' αυτό στοιχεία καταχωρούνται στο ηλεκτρονικό σύστημα της Υπηρεσίας, ενώ το ίδιο το έντυπο με την πάροδο του χρόνου καταστρέφεται με αποτέλεσμα τυχόν χειρόγραφες σημειώσεις ή διορθώσεις που καταγράφονται σ' αυτό και δεν εισήχθηκαν στο σύστημα να μην μπορούν να εντοπιστούν. Η κα Βαρβάρα Αργυρού, αναφέρθηκε σε γεγονότα που περιήλθαν σε γνώση της λόγω της επαγγελματικής θέσης και της προσωπικής ανάμειξης που είχε στις διεργασίες που έλαβαν χώρα κατά τα έτη 2008 έως

1. Σύμφωνα με τη μάρτυρα, το καλοκαίρι του 2008, ο Ν. Παττίχης συμφώνησε με τους τότε ιδιοκτήτες την εξαγορά των Καθ' ων η αίτηση, υπογράφοντας σχετική συμφωνία. Ο Αιτητής ως ένας εκ των ιδιοκτητών ήταν και ένας εκ των πωλητών που κατονομάζονται στη συμφωνία. Ενώ στην εν λόγω συμφωνία ρητά αναφέρεται ότι ο αγοραστής θα συνέχιζε να εργοδοτεί το υφιστάμενο κατά τον ουσιώδη χρόνο προσωπικό, εντούτοις για τους μετόχους της Εταιρείας υπήρχε ρητή και σαφής εξαίρεση για μη συνέχιση της εργοδότησης τους. Για τη διαπραγμάτευση της πώλησης και την ετοιμασία όλων των αναγκαίων εγγράφων οι πωλητές, περιλαμβανομένου και του Αιτητή, διόρισαν ως νομικό σύμβουλο τον κ. Λέλλο Δημητριάδη, γεγονός που η ίδια γνωρίζει από πρώτο χέρι καθώς ανέλαβε τη διεκπεραίωση των νομικών θεμάτων για την πλευρά των αγοραστών και βρισκόταν σε συχνή και πυκνή επικοινωνία με τον κ. Λ. Δημητριάδη εκείνη την περίοδο. Ισχυρίστηκε περαιτέρω η μάρτυς, ότι ο κ. Παττίχης είχε ζητήσει από τον Αιτητή όπως μετά τον τερματισμό της απασχόλησης του στις 29.7.2008, προσφέρει υπηρεσίες από συμβουλευτική θέση για ένα προκαθορισμένο και μεταβατικό χρονικό διάστημα τριών χρόνων, ώστε η μεταβολή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος να είναι όσο το δυνατό ομαλότερη. Με την υπογραφή της σύμβασης εργασίας, η οποία έγινε σε συνεννόηση και υπό την έγκριση του δικηγόρου του Αιτητή κ. Λέλλου Δημητριάδη, ο Αιτητής έπαψε να ασκεί τα προηγούμενα καθήκοντα του που ήταν η εποπτεία επί παντός επιστητού στην εφημερίδα και ο ρόλος του περιορίστηκε σε συμβουλευτικό καθώς έδινε κυρίως τη γνώμη του προς τη καινούργια διεύθυνση ως προς την νέα ιστοσελίδα της εφημερίδας και τον εν γένει σχεδιασμό του εντύπου. Παράλληλα, οι απολαβές του αυξήθηκαν από ΛΚ1500 σε ΛΚ
2. Εκτός από τον Αιτητή, συμφωνίες είχαν γίνει και με μετόχους της οικογένειας Χατζηπαπά. Στην κα Ρόνα Χατζηπαπά προτάθηκε πενταετές συμβόλαιο και στον κ. Ανδρέα Χατζηπαπά συμβουλευτική θέση με τριετές συμβόλαιο, αν και τελικά με απόφαση του ιδίου υπογράφηκε διετές συμβόλαιο. Ταυτόχρονα με την υπογραφή της συμφωνίας ο Αιτητής την 1.8.2008 υπέγραψε και παρέδωσε στους Καθ' ων η αίτηση επιστολή παραίτησης με μεταχρονολογημένη ημερομηνία 30.7.
3. Επίσης, απ' ότι γνωρίζει, τον Ιούλιο 2011 παρέδωσε στον κ. Μ. Καρή επιστολή παραίτησης με ημερομηνία 31.7.
4. Απ' ότι θυμάται, ο Αιτητής μετά τις 31.7.2011 πηγαινοερχόταν στο γραφεία και ζητούσε επιτακτικά από τους Καθ' ων η αίτηση να τον καταστήσουν πλεονάζον προσωπικό. Τούτο συζητούσε με την κα Μιράντα Αρχοντίδου, τότε υπεύθυνη ανθρώπινου δυναμικού και τον κ. Μ. Καρή. Σύμφωνα με τον κ. Μ. Καρή, λίγες μέρες πριν τη λήξη του συμβολαίου, κάλεσε τον Αιτητή στο γραφείο του να τον ευχαριστήσει για τη συνεργασία και να τον αποχαι-ρετίσει δια ζώσης. Η συνάντηση έγινε σε φιλικότατο και εγκάρδιο κλίμα. Φεύγοντας ο Αιτητής άφησε στο γραφείο του μια καινούργια επιστολή παραίτησης ημερομηνίας 31.7.
5. Πέρασαν μέρες κι ο Αιτητής τον επισκέφθηκε ξανά και ζήτησε να τον βγάλουν πλεονάζων. Το ίδιο έπραξε το φθινόπωρο του ίδιου χρόνου. Ο ίδιος εξέφρασε αμφιβολίες κατά πόσο δικαιούται πλεονασμό και τον παρέπεμψε στο Τμήμα Ανθρώπι-νου Δυναμικού. Υπεύθυνη του εν λόγω τμήματος ήταν τότε η κα Μ. Αρχοντίδου, η οποία αποχώρησε κοινή συναινέσει από τη θέση της - και από τον Όμιλο - τον Δεκέμβριο
6. Ανάλυση Παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία τους, έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, καθώς και τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Το γεγονός ότι ο Αιτητής εργαζόταν στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση από 1.1.1990 επιβεβαιώνεται από το έγγραφο (Τεκ.5) που έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου η λειτου-ργός του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων κα Νικολάου. Αδιαμφισβήτητη παρέμεινε η θέση του Αιτητή ότι μέχρι το 2008 εκτελούσε χρέη αρχισυντάκτη. Από το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό προκύπτει επίσης ότι στις 29.7.2008 οι τότε μέτοχοι των Καθ' ων η αίτηση, συμπεριλαμβανομένου και του Αιτητή, συμφώνησαν όπως μεταβιβάσουν στον Χρ. Ν. Παττίχη όλες τις μετοχές τους έναντι ανταλλάγματος υπογράφοντας σχετική συμφωνία (Τεκ.4). Ο Αιτητής ως ένας εκ των μετόχων της Εταιρείας ήταν και ένας εκ των πωλητών που κατονομάζεται στην εν λόγω συμφωνία, το περιεχόμενο της οποίας φαίνεται να επιβεβαίωσε με την υπογραφή του. Με τον όρο 11 της εν λόγω συμφωνίας επιβεβαιώνεται η θέση της κας Β. Αργυρού ότι ο κ. Ν. Χρ. Παττίχης ως αγοραστής δεσμεύτηκε, όπως συνεχίσει κανονικά την απασχόληση του υφιστάμενου κατά τον ουσιώδη χρόνο προσωπικού της Εφημερίδας, με αναγνώριση της προϋπηρεσίας του και διασφάλιση όλων των δικαιωμάτων του, εξαιρουμένων των υφιστάμενων μετόχων (πωλητών) για τους οποίους γίνεται ρητή και σαφής αναφορά μη δέσμευσης. Με δεδομένη την ύπαρξη του Τεκ.4 την 1.8.2008 οι Καθ' ων η αίτηση και ο Αιτητής σύναψαν σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου, τριετούς διάρκειας (Τεκ.1), βάσει της οποίας ο Αιτητής διοριζόταν στη θέση «Συμβούλου Δημιουργικού - Επιμέλεια Ύλης», με καθήκοντα που θα άρμοζαν στον κάτοχο τέτοιας θέσης ή και τέτοια συναφή καθή-κοντα που μπορούν κατά καιρούς να του ανατεθούν, ως ήθελε η Εταιρεία. Από τη μαρτυρία τόσο του Αιτητή όσο και της κας Β. Αργυρού είναι φανερό ότι πρόταση για σύναψη συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου δέχθηκαν και άλλοι μέτοχοι (πωλητές) που απασχολούνταν στους Καθ' ων η αίτηση κατά τον ουσιώδη χρόνο, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από σχετική επιστολή του κ. Α. Χατζηπαπά προς την κα Β. Αργυρού ημερομηνίας 7.7.2008 (Τεκ.6). Περαιτέρω από την ηλεκτρονική αλληλογραφία που αντάλλαξαν η κα Β. Αργυρού με τον δικηγόρο του Αιτητή και των άλλων μετόχων (πωλητών) ημερομηνίας 30.6.2008 και 1.7.2008 (Τεκ.7), επιβεβαιώνεται η θέση της κας Β. Αργυρού ότι τόσο το συμφω-νητικό έγγραφο μεταβίβασης των μετοχών όσο και οι συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου - γίνεται αναφορά για τέσσερεις ξεχωριστές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου- έγιναν σε συνεννόηση με τον δικηγόρο του Αιτητή και των άλλων μετόχων (πωλητών) κ. Λ. Δημητριάδη. Επίσης με βάση την εν λόγω αλληλογραφία οι συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου θα έπρεπε να ήταν προσαρμοσμένες με τον όρο 11 και έτοιμες για υπογραφή την ίδια ημέρα που θα υπεγράφετο το συμφωνητικό έγγραφο πώλησης του συνόλου των μετοχών (Τεκ.4). Από τη θεώρηση λοιπόν της προσαχθείσας μαρτυρίας είναι φανερό ότι ο Αιτητής με την υπογραφή του συμφωνητικού εγγράφου πώλησης των μετοχών (Τεκ.4) αποδέσμευσε τους Καθ' ων η αίτηση από οποιαδήποτε υποχρέωση να συνεχίσουν την απασχόληση του, συγκατατιθέμενος με τον τρόπο αυτό στον τερματισμό των υπηρεσιών του. Ως επακόλουθο οι Καθ' ων η αίτηση και ο Αιτητής σύναψαν σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου, τριετούς διάρκειας, και τούτο καθώς επιμαρτυρείται από την επιστολή του Α. Χατζηπαπά προς την Β. Αργυρού (Τεκ.6), για σκοπούς ομαλής μετάβασης και διαδοχής στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της Εταιρείας. Με αυτά ως δεδομένα, η δικογραφημένη θέση του Αιτητή ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν ήρθαν σε καμία διαπραγμάτευση μαζί του και ότι συνέχισαν να τον εργοδοτούν με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν την εξαγορά των μετοχών, δεν ευσταθεί και ούτε ανταπο-κρίνεται στα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Περαιτέρω δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ούτε και ο ισχυρισμός του, όπως προβάλλεται μέσα από τη μαρτυρία του, ότι πριν την εξαγορά ενημερώθηκε από τον κ. Παττίχη ότι θα συνέχιζε να κατέχει τα ίδια καθήκοντα όπως και προηγουμένως ή ότι η σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου θα ανανεωνόταν και μετά το πέρας των τριών χρόνων. Διαφορετικά, αν όντως έτσι είχαν τα πράγματα, δεν υπήρχε λόγος να εξαιρεθούν οι υφιστάμενοι μέτοχοι (πωλητές) από τη δέσμευση των Καθ' ων η αίτηση για συνέχιση της απασχόλησης του υφιστάμενου κατά τον ουσιώδη χρόνο προσωπικού της Εφημερίδας, αλλά ούτε και να καταρτιστούν οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου των οποίων μάλιστα το περιεχόμενο θα έπρεπε να είναι προσαρμοσμένο στον όρο 11 της συμφωνίας (Τεκ.4). Αναμφίβολο επίσης είναι το γεγονός ότι ο Αιτητής υπέγραψε επιστολή παραίτησης με ημερομηνία 30.7.2011 (Τεκ.2). Ενώ η δικογραφημένη θέση του Αιτητή όπως προβάλ-λεται στην παράγραφο 11 των γενικών λόγων της Αίτησης είναι, ότι «Χωρίς να σταλεί γραπτή προειδοποίηση προς τον Αιτητή, οι Καθ' ων η αίτηση του ανακοίνωσαν προφορικά κατά ή περί την 31.7.2011 ότι δεν επιθυμούν να ανανεώσουν τη σύμβαση του και τερματίζουν την εργοδότηση του», εν τούτοις με τη μαρτυρία του, αφού έλαβε γνώση της δικογραφημένης θέσης των Καθ' ων η αίτηση, προέβαλε μια εντελώς διαφορετική εκδοχή ισχυριζόμενος ότι τον Ιανουάριο 2011 η κα Β. Αργυρού του έδωσε να υπογράψει μια επιστολή η οποία έφερε ετεροχρονισμένη ημερ. 30.7.2011 και με την οποία ουσιαστικά υπέβαλλε την παραίτηση του. Ισχυρίστηκε ωστόσο ότι η κα Αργυρού τον καθησύχασε λέγοντας του ότι το ζήτημα ήταν διαδικαστικής φύσεως ώστε να λήξει η πρώτη σύμβαση και να αρχίσει η νέα σύμβαση. Σε αντίθεση με τον Αιτητή, η κα Β. Αργυρού ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής υπέγραψε και παρέδωσε την εν λόγω επιστολή στους Καθ' ων η αίτηση ταυτόχρονα με την κατάρτιση της συμφωνίας εργασίας ορισμένου χρόνου (Τεκ.1). Από τη μαρτυρία και των δύο πλευρών το σίγουρο είναι ότι η εν λόγω επιστολή (Τεκ.2) υπεγράφη από τον Αιτητή και παρεδόθη στους Καθ' ων η αίτηση σε προγενέστερο χρόνο από την αναγραφόμενη ημερομηνία 30.7.
7. Ο Αιτητής ωστόσο, υπέγραψε και παρέδωσε στους Καθ' ων η αίτηση και μια δεύτερη επιστολή παραίτησης με ημερ. 31.7.2011 (Τεκ.3) κάτι που επιβεβαίωσε και ο κ. Καρής με τη μαρτυρία του. Το περιεχόμενο και των δύο επιστολών σε σχέση με την πρόθεση του Αιτητή να υποβάλει την παραίτηση του είναι πανομοιότυπο. Η διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι στη δεύτερη επιστολή δεν γίνεται αναφορά στη μη διεκδίκηση αποζημίωση και ή οποιασδήποτε χαριστικής πληρωμής πλην της καταβολής όλων των δεδουλευμένων μέχρι την 31.7.
8. Ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι η δεύτερη επιστολή ετοιμάστηκε μετά την έντονη αντίδραση και επιμονή του ιδίου για διεκδίκηση αποζημιώσεων, δεν βρίσκουμε να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, καθώς από το περιεχόμενο της επιστολής δεν φαίνεται να παρείχετο στον Αιτητή τέτοιο δικαίωμα ή το δικαίωμα να διεκδικήσει πληρωμή από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού ως ο ίδιος διατείνεται, καθότι απαραίτητη προϋπόθεση και στην μια και στην άλλη περίπτωση είναι η απόφαση του εργοδότη να απολύσει τον εργοδοτούμενο και όχι το δικαίωμα του δευτέρου να θέσει την παραίτηση του, όπως προκύπτει από την εν λόγω επιστολή (Βλ. άρθρο 3

(1)και άρθρο 16

(1)του Νόμου 24/67). Περαιτέρω, ούτε και η θέση που προέβαλαν οι δύο μάρτυρες που καταθέσαν για τον Αιτητή, ότι η εργασιακή σχέση λύθηκε με κοινή συναίνεση των μερών μπορούν να διαφοροποιήσουν την όλη κατάσταση. Να σημειώσουμε ότι η συναινετική λύση της σύμβασης εργοδότησης δεν συνιστά «απόλυση» του εργοδοτούμενου, και ως εκ τούτου ο εργοδοτούμενος δεν δικαιούται στα ωφελήματα που ενδεχομένως θα δικαιούτο σε περίπτωση απόλυσης. (βλ. St. Anderman, The Law of Unfair Dismissal). Εξετάζοντας το σύνολο των πιο πάνω στοιχείων δεν βρίσκουμε πως ο Αιτητής αποστερήθηκε της απασχόλησης του χωρίς τη θέληση του. Ο Αιτητής ούτε απολύθηκε από την εργασία του, ούτε εξαναγκάστηκε σε αποχώρησε, αλλά ούτε βέβαια κηρύχθηκε ως πλεονάζον προσωπικό. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή περί κακοπιστίας και καταχρηστικής άσκησης της εξουσίας που κατείχαν οι Καθ' ων η αίτηση πόρρω απέχουν από το ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρικό υλικό και τα ευρήματα στα οποία έχει καταλήξει. Τίποτε το ουσιαστικό δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να καταδεικνύει οποιαδήποτε κακόβουλη πρόθεση εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση. Για όλα τα πιο πάνω αλλά και της εντύπωσης που δημιουργήσαμε για τον Αιτητή ενόσω αυτός κατέθετε στο Δικαστήριο, κρίνουμε ότι δεν είπε όλη την αλήθεια. Ως επακόλουθο δεν δεχόμαστε τη μαρτυρία του και την απορρίπτουμε σε όσα σημεία είναι αντίθετη με αυτή των μαρτύρων των Καθ' ων η αίτηση. Αποδεχόμαστε λοιπόν, τη μαρτυρία των μαρτύρων των Καθ' ων η αίτηση ως ειλικρινή και αξιόπιστη και ως αποδίδουσα πλήρως την αλήθεια και ανάλογα είναι τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Είναι λοιπόν κατάληξη μας ότι ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει τον μονομερή τερματισμό της απασχόλησης του από τους Καθ' ων η αίτηση. Κατά συνέπεια η Αίτηση απορρίπτεται με €1500 έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον του Αιτητή. (υπ).................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Π. Παναγής, Μέλος Μ. Τσιηφτές, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο