ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΙΩΑΝΝΟΥ ν. L. P. FRANCESCESKIDES & CO LTD, Αρ. Υπόθεσης: 528/2012, 31/3/2016

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73 (ο «Νόμος»), καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου δυνάμει του οποίου: «...ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, στους Καθ' ων η αίτηση απόκειται να ανατρέψουν το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξουν ότι δικαιολογημένα απόλυσαν τον Αιτητή για τους λόγους που επικαλούνται. Προς ανατροπή του εν λόγω τεκμηρίου κατέθεσαν για τους Καθ' ων η αίτηση πέντε μάρτυρες ενώ για τον Αιτητή δύο συμπεριλαμβανομένου του ιδίου. Παράλληλα κατατέθηκαν ως Τεκμήρια διάφορα έγγραφα στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Προτού αναφερθούμε στην προσαχθείσα μαρτυρία κρίνουμε σκόπιμο να παραθέσου-με τα παραδεκτά και ή αδιαμφισβήτητα γεγονότα της υπόθεσης όπως προκύπτουν από τις έγγραφες προτάσεις και τις δηλώσεις των μερών που είναι τα ακόλουθα: Οι Καθ' ων η αίτηση ασχολούνται μεταξύ άλλων, με την εισαγωγή, διανομή, εφαρμογή και πώληση διαφόρων τύπων ελαστικών συμπεριλαμβανομένης της μάρκας Michelin, της οποίας είναι και οι αποκλειστικοί αντιπρόσωποι παγκυπρίως. Ο Αιτητής προσελήφθη στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση στις 5.9.1983 με καθήκοντα την επιδιόρθωση μηχανών, την αλλαγή και διανομή ελαστικών. Τον ουσιώδη χρόνο ήταν διανομέας ελαστικών στις Επαρχίες Λάρνακας και Αμμοχώστου. Η απασχόληση του τερματίστηκε στις 21.5.2012 με σχετική επιστολή, την οποία παραθέτουμε (Τεκ.5): «ΘΕΜΑ: ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΠΟΛΥΣΗΣ Κύριε Ιωάννου, Η διεύθυνση της εταιρείας Λ.Π. Φρασκεσκίδης και Σια Λτδ αποφάσισε όπως προχωρήσει στην απόλυση σας, γιατί μετά από έρευνα που έκανε διαπίστωσε ότι παράνομα πωλήσατε σε πελάτη της εταιρείας μας ελαστικά, τα οποία μετά από έλεγχο της αποθήκης λείπουν από το Stock της. Η εταιρεία διατηρεί το δικαίωμα της για την λήψη νομικών μέτρων εναντίον σας. Για Λ. Π. Φραγκεσκίδη και Σια Λτδ Λοΐζος Φραγκεσκίδης Διευθυντής» Οι τελευταίες ακαθάριστες απολαβές του Αιτητή ανέχονταν στα €2.771,27 μηνιαίως. Λάμβανε επίσης 13ο και 14ο μισθό. Ο κ. Δημήτρης Λουκά, υπάλληλος των Καθ' ων η αίτηση, κατά τον ουσιώδη χρόνο κατείχε τη θέση του επιθεωρητή πωλήσεων της Εταιρείας για όλες τις Επαρχίες. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, στα μέσα Μαΐου 2012 δέχτηκε τηλεφώνημα από τον κ. Ιάκωβο Αδάμαντο, πελάτη των Καθ' ων η αίτηση και ιδιοκτήτη καταστήματος με την επωνυμία P.J.Pit Stop, που ασχολείται με την πώληση και τοποθέτηση ελαστικών διαφόρων τύπων και του ζήτησε να μεταβεί στο χώρο εργασίας του. Εκεί τον πληροφόρησε ότι τον επισκέφθηκε ο Αιτητής με φορτηγό όχημα της Εταιρείας και του πρότεινε να του πωλήσει τρία ελαστικά Michelin τύπου Primacy HP 205/50 R17 93V στην τιμή των €400, χωρίς την έκδοση τιμολογίου, τη στιγμή που το είδος των συγκεκριμένων ελαστικών πωλούνταν κατά τον ουσιώδη χρόνο στη λιανική τιμή των €220 έκαστο. Δυο μέρες αργότερα αφού ενημερώθηκε εκ νέου από τον κ. Αδάμαντο ότι είχε αγοράσει και παραλάβει τα ελαστικά από τον Αιτητή, μετέβη ξανά στο κατάστημα του, όπου φωτογράφησε τα ελαστικά με τους κωδικούς και τα στοιχεία που έφεραν. Μεταβαίνοντας στις αποθήκες της Εταιρείας όπου φυλάγον-ται τα εμπορεύματα της, μαζί με τον αποθηκάριο κ. Γιώργο Κώστα, έλεγξαν και μέτρησαν όλα τα ελαστικά με τα πιο πάνω χαρακτηριστικά και διαπίστωσαν ότι στην αποθήκη υπήρχαν συνολικά

1. Ακολούθως αφού έλεγξαν το ηλεκτρονικό αρχείο της Εταιρείας όπου ευρίσκεται καταχωρημένο όλο το stock ελαστικών, διαπίστωσαν ότι υπήρχαν καταχωρημένα 229 ελαστικά του αυτού τύπου, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι έλειπαν τρία ελαστικά που ήταν αυτά που ο Αιτητής πώλησε στον κ. Αδάμαντο. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι ενημέρωσε τον κ. Λ. Φραγκεσκίδη για τα τρία ελαστικά, αφού προηγουμένως διαπίστωσε ότι έλειπαν από την αποθήκη και ότι ο τελευταίος προέβη ακολούθως σε δικό του έλεγχο. Ο μάρτυρας επέμενε ότι τα ελαστικά που δόθηκαν στο κ. Αδάμαντο ήταν αυτά που έλειπαν από την αποθήκη καθώς έφεραν την ίδια ημερομηνία και τα ίδια χαρακτηριστικά με αυτά που βρίσκονταν στην αποθήκη. Σε υποβολή ότι ήταν συχνό φαινόμενο να μη συμφωνά το ηλεκτρονικό αρχείο με το stock της αποθήκης ο μάρτυρας διαφώνησε. Στο μαρτυρά υποδείχτηκε τιμολόγιο της Εταιρείας προς συγκεκριμένο πελάτη ημερ.2.5.2012, το οποίο αναγνώρισε και κατατέθηκε ως Τεκ.
2. Ο κ. Λένος Παρταλής, ασχολείται όπως και ο προηγούμενος μάρτυρας με την αγορά, πώληση και τοποθέτηση ελαστικών διαφόρων τύπων. Τον Μάιο 2012 επικοινώνησε μαζί του ο τότε υπάλληλος των Καθ' ων η αίτηση κ. Πέτρος Πέτρου και με οδηγίες του τότε διευθυντή της Εταιρείας κ. Λοϊζου Φραγκεσκίδη, τον ρώτησε εάν είχε πωλήσει στον Αιτητή ελαστικά Michelin τύπου Primacy HP 205/50 R17 93V, καθώς ο τελευταίος ανέφερε στον διευθυντή ότι τα αγόρασε από τον μάρτυρα. Ανέφερε ότι ο ίδιος ποτέ δεν πώλησε τα ελαστικά στον Αιτητή. Ισχυρίστηκε δε, ότι λίγες μέρες πριν μιλήσει με τον κ. Πέτρου, τον επισκέφθηκε ο Αιτητής για να του παραδώσει εμπορεύματα βάσει παραγγελίας. Μαζί με την παραγγελία ο Αιτητής κατέβασε από το φορτηγό της Εταιρείας και τρία ελαστικά που έφεραν τα ίδια χαρακτηριστικά με τα προλεγόμενα. Αμέσως τον ενημέρωσε ότι δεν ήταν στην παραγγελία και τότε ο Αιτητής του ζήτησε να τα κρατήσει κοντά του για λίγες μέρες, οπότε επανήλθε και τα παρέλαβε. Αφού ενημέρωσε τον κ. Πέτρου για τα διαμειφθέντα, ο τελευταίος του ανέφερε ότι ήταν σχεδόν βέβαιοι, γιατί από το αρχείο της Εταιρείας και τις παραγ-γελίες που ο μάρτυρας είχε κάνει τον τελευταίο ενάμισι χρόνο, δεν διαπίστωσαν να τον είχαν προμηθεύσει με τον συγκεκριμένο τύπο ελαστικών. Αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι ο Αιτητής του ανέφερε ότι τα εν λόγω ελαστικά ήταν δικά του και θα επέστρεφε να τα πιάσει. Σε υποβολή ότι με τον κ. Πέτρου μίλησε μετά τις 22.5.2012, ο μάρτυρας δεν θυμόταν ακριβή ημερομηνία. Ο κ. Γιώργος Κώστα είναι ο γενικός αποθηκάριος των Καθ' ων η αίτηση με καθήκοντα τον έλεγχο των παραλαβών και διανομής των παραγγελιών όλων των προϊόντων, με καθημερινή πρόσβαση στο αρχείο της Εταιρεία. Αφού επιβεβαίωσε τα όσα ο πρώτος μάρτυρας έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, αναφορικά με τον έλεγχο που διεξήγαν μαζί στην αποθήκη, ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι μετά από λίγες μέρες του ζήτησε ο διευθυντής της Εταιρείας κ. Λοΐζος Φραγκεσκίδης να κάνουν μαζί έλεγχο του συγκεκριμένου κωδικού ελαστικών. Από τον έλεγχο που έκαναν μαζί, ημέρα Σάββατο, διαπίστωσαν, όπως και στον αρχικό έλεγχο, ότι τα καταχωρημένα ελαστικά ήταν 229 ενώ τα ευρισκόμενα στην αποθήκη
3. Ο έλεγχος καθώς είπε έγινε πριν την απόλυση του Αιτητή. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι έλεγχος των αποθεμάτων μπορεί να γίνεται επί καθημερινής βάσεως. Ρωτήθηκε επίσης για τον τρόπο παραλαβής και καταγραφής των προϊόντων στο ηλεκτρονικό σύστημα σημειώνοντας ότι αποτελεί δική του ευθύνη και τελεί υπό τη δική του έγκριση. Τα προϊόντα, καθώς είπε, ξεφορτώνονται από το container, τοποθετούνται σε παλέτες, καταμετρούνται με βάση το packing list του container και ακολούθως αφού τοποθε-τηθούν σε συγκεκριμένο χώρο της αποθήκης καταγράφονται στο σύστημα. Αυτός έχει τον τελευταίο λόγο εάν τα προϊόντα που παραλήφθηκαν είναι ορθά με βάση το packing list. Για τη διανομή, τα προϊόντα χωρίζονται στην ράμπα εκφόρτωσης με βάση τα διατακτικά και ακολούθως, αφού εκδοθούν τιμολόγια, γίνεται με βάση αυτά η εκφόρτωση από τον βοηθό αποθηκάριο. Ερωτηθείς εάν υπήρχε περίπτωση να μπει ο Αιτητής στην αποθήκη να πιάσει λάστιχο και να το βάλει στο αυτοκίνητο χωρίς να γίνει αντιληπτός, απάντησε με βεβαιότητα ότι μπορεί, καθώς είναι το άτομο που χωρίζει τις παραγγελίες και τις παίρνει στο σημείο φόρτωσης και αυτό μπορεί να συμβεί εάν γίνει λάθος από τον βοηθό στη φόρτωση. Για τον ετήσιο έλεγχο ανέφερε ότι οι διαφοροποιήσεις που παρουσιάζονται μεταξύ ηλεκτρονικού συστήματος και αποθεμάτων αποθήκης είναι μηδαμινές. Ο κ. Ιάκωβος Αδάμαντος, επιβεβαιώνοντας τα όσα ο πρώτος μάρτυρας κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, αναφορικά με την επικοινωνία και την ενημέρωση που είχε από τον ίδιο, ανάφερε συγκεκριμένα ότι περί τα μέσα Μαΐου 2012 τον επισκέφθηκε στα υποστατικά της εταιρείας του, με φορτηγό όχημα των Καθ' ων η αίτηση ο Αιτητής, ο οποίος του πρότεινε να του πωλήσει με την προσωπική του ιδιότητα τρία ελαστικά, με τα προαναφερόμενα χαρακτηριστικά, έναντι του χρηματικού ποσού των €400, το οποίο θα κατέβαλλε στον Αιτητή όταν θα πωλούσε τα ελαστικά. Λόγω της καλής συνεργασίας του με τους Καθ' ων η αίτηση και τις καλής σχέσης που διατηρούσε με τον κ. Λ. Φραγκεσκίδη, θεώρησε σωστό να επικοινωνήσει με τον κ. Λουκά, ο οποίος αφού τον επισκέφτηκε στα υποστατικά του, του ζήτησε όπως τον ενημερώσει μόλις παραδώσει ο Αιτητής τα ελαστικά. Δύο μέρες αργότερα, αφού ο Αιτητής παρέδωσε τα ελαστικά, ο κ. Λουκά επισκέφτηκε ξανά το υποστατικό και τα φωτογράφησε. Λίγες μέρες αργότερα τον επισκέφτηκε ο κ. Λοΐζος Φραγκεσκίδης και του ανέφερε ότι τα ελαστικά ήταν της Εταιρείας και του τα παρέδωσε. Αργότερα όταν τον επισκέφτηκε και ο Αιτητής και τον ρώτησε τι συνέβη, του είπε ότι ενημερώθηκε η Εταιρεία για την πρόταση του να πωλήσει τα ελαστικά και τότε ο Αιτητής αποχώρησε χωρίς να του ζητήσει οποιοδήποτε ποσό ή τα ίδια τα ελαστικά. Σε υποβολή, που δέχτηκε κατά την αντεξέταση του, ότι ο Αιτητής του πώλησε τα ελαστικά στην τιμή των €432 χωρίς τον ΦΠΑ που ήταν η τιμή που και ο ίδιος τα είχε αγοράσει, ο μάρτυρας διαφώνησε επιμένοντας ότι το ποσό που του ζήτησε ήταν €
4. Η κα Λένα Φραγκεσκίδου, καταθέτοντας ανέφερε ότι τόσο η ίδια όσο και ο αδελφός της Λοΐζος Φραγκεσκίδης, ο οποίος απεβίωσε στις 11.2.2014, χειρίζονταν όλα τα θέματα που αφορούσαν, μεταξύ άλλων, τη διοίκηση και λειτουργία της Εταιρείας καθώς και υπαλληλικά θέματα. Τον Αιτητή τον γνωρίζει από την απασχόληση του στην Εταιρεία, καθώς και τη σύζυγο και τον γιό του οι οποίοι εργάζονται στην Εταιρεία. Αφού επανέλαβε τα όσα οι προηγούμενοι μάρτυρες κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και παρέθεσε τιμοκατάλογο ελαστικών Michelin ως ίσχυε τότε, με αναφορά στη χονδρική και λιανική τιμή του επίδικου ελαστικού ως και την έκπτωση που προσφέρεται σε υπαλλήλους τους (Τεκ.3), ισχυρίστηκε περαιτέρω, ότι συζητώντας με τον αδελφό της το περιστατικό, αποφάσισαν να διεξάγουν την έρευνα τους στη βάση των στοιχείων που περιήλθαν σε γνώση τους και ακολούθως αφού καλέσουν τον Αιτητή να ακούσουν την εκδοχή του. Ο αδελφός της ανέλαβε προσωπικά την υπόθεση κρατώντας την ίδια ενήμερη για τις εξελίξεις. Αφού διεξήγε και ο ίδιος έλεγχο μαζί με τον αποθηκάριο, αυθημερόν την πληροφόρησε ότι όντως έλειπαν από την αποθήκη τρία ελαστικά με τα προαναφερόμενα χαρακτηριστικά. Ένεκα αυτής της εξέλιξης, ο αδελφός της κάλεσε τον Αιτητή στο γραφείο του και αφού του ανέφερε όλα τα σχετικά με την υπόθεση, ζήτησε να ακούσει τη δική του εκδοχή. Η πρώτη αντίδραση του Αιτητή, καθώς την πληροφόρησε ο αδελφός της, ήταν να παραδεχθεί ότι πώλησε τα ελαστικά στον κ. Αδάμαντο, ότι δεν τα έκλεψε από την Εταιρεία αλλά τα αγόρασε από τον κ. Λ. Παρταλή. Αμέσως ζήτησε να εξετάσουν από το αρχείο της Εταιρείας εάν ο συγκεκριμένος συνεργάτης αγόρασε από την Εταιρεία τον τελευταίο ενάμισι χρόνο ελαστικά του ιδίου τύπου, γεγονός που δεν επιβεβαιώθηκε. Ο κ. Παρταλής αρνήθηκε ότι πώλησε τα ελαστικά στον Αιτητή, ενώ ανέφερε ότι τα ελαστικά βρίσκονταν κοντά του 2-3 μέρες περίπου, επειδή του τα είχε πάρει ο Αιτητής και τον παρακάλεσε να τα κρατήσει εκεί για λίγες μέρες οπότε θα επέστρεφε να τα πάρει. Αφού διαπιστώθηκε από τον κ. Φραγκεσκίδη ότι όλα όσα ανέφερε ο Αιτητής ήταν ψέματα και ότι όλα τα στοιχεία οδηγούσαν στο συμπέρασμα ότι έκλεψε τα ελαστικά από τη Εταιρεία και προσπαθούσε μάλιστα να πωλήσει σε πελάτη της Εταιρείας, σε βάρος των συμφερόντων της Εταιρείας, τερμάτισε άμεσα την απασχόληση του. Λίγες μέρες μετά, αφού ήδη είχαν προχωρήσει σε καταγγελία της υπόθεσης, πληροφορήθηκαν από την αστυνομία ότι ο Αιτητή ανέφερε πως αγόρασε τα ελαστικά από άλλο συνεργάτη της Εταιρείας την S.K. Sokratous Type Ltd. Είναι η θέση της μάρτυρος ότι ο Αιτητής ουδέποτε ανέφερε στους Καθ' ων η αίτηση ότι αγόρασε τα ελαστικά από τον εν λόγω συνεργάτη. Αφού αναφέρθηκε στο τιμολόγιο της Εταιρείας προς τον εν λόγω συνεργάτη (Τεκ.2) από το οποίο προκύπτει η πώληση 4 ελαστικών του αυτού τύπου με τα επίδικα, ισχυρίστηκε ότι η πώληση αυτή προκύπτει και από το ηλεκτρονικό stock της Εταιρείας με αναφορά στο συγκεκριμένο τεκμήριο. Με την αφαίρεση των 4 ελαστικών, στο ηλεκτρονικό αρχείο της Εταιρείας αναγράφεται ποσότητα 229 ελαστικών του αυτού τύπου, ενώ με βάση τους ελέγχους στην αποθήκη υπήρχαν μόλις
5. Προς επιβεβαίωση των θέσεων της κατάθεσε ηλεκτρονική λίστα με τις λεπτομέρειες κινήσεων, εισαγωγή και πώληση, των ελαστικών ιδίου τύπου με τα επίδικα (Τεκ.4). Αντεξεταζόμενη συμφώνησε ότι ο Αιτητής, όπως και άλλοι υπάλληλοι της Εταιρείας, διατηρούσε μερίδα αγοράς ελαστικών τα οποία πλήρωνε με τον μήνα. Επίσης ότι στις αποθήκες όπου φυλάγεται το stock και συγκεκριμένα στις πόρτες, όχι σε όλες, υπάρχουν κάμερες ασφαλείας. Η μάρτυς επέμενε ότι τα επίδικα ελαστικά ήταν αυτά που έλειπαν από την αποθήκη στηρίζοντας τη θέση της στην καταμέτρηση που έγινε και στη διαφορά που προέκυψε, καθώς και στην προσπάθεια του Αιτητή να πωλήσει τα ελαστικά σε κάποιο άλλο. Την επιστολή απόλυσης (Τεκ.5) ανέφερε ότι την είχε δει ανυπόγραφη. Ενώ ισχυρίστηκε πως είχε δοθεί στο Αιτητή η ευκαιρία να τοποθετηθεί επί των γεγονότων προτού απολυθεί, με όσα της είχε αναφέρει ο αδελφός της, ωστόσο δεν ήταν σε θέση να γνώριζε τι διημείφθη μεταξύ τους. Ο Αιτητής δίνοντας τη δική του εκδοχή ισχυρίστηκε ότι στις 11.5.2012 και γύρω στις 17:00 - 17:30 δέχθηκε τηλεφώνημα από τον συμπέθερο του ο οποίος του ζήτησε τρία ελαστικά του αυτού τύπου με τα επίδικα, τα οποία ήθελε επειγόντως προς όφελος τρίτου προσώπου. Επειδή οι Καθ' ων η αίτηση είχαν ήδη κλείσει και δεν μπορούσε να εξασφαλίσει από κοντά τους τα ελαστικά για να λάβει και τη σχετική έκπτωση που δικαιούταν, σκέφθηκε την εταιρεία S.K. Sokratous Ltd τους οποίους είχε προμηθεύσει πρόσφατα με ελαστικά του αυτού τύπου. Αφού επικοινώνησε με τον ιδιόκτητη της εταιρείας, αγόρασε τα ελαστικά στην τιμή των €432,69 πλέον ΦΠΑ, σύνολο €506,24 (Τεκ.5). Την επομένη το πρωί, το τρίτο πρόσωπο με το οποίο είχε επικοινωνήσει προσπάθησε να παζαρέψει την τιμή με αποτέλεσμα να μην αγοράσει τα ελαστικά. Η επιλογή του, καθώς ισχυρίστηκε ήταν να επιστρέψει τα ελαστικά στους S.K. Sokratous Ltd και να ζητήσει πίσω τα λεφτά του, πράγμα που ειλικρινά ντρεπόταν να πράξει. Η δεύτερη επιλογή του ήταν να τα αφήσει σε άλλο πωλητή με την ελπίδα ότι με την πώληση τους θα έπαιρνε πίσω τα λεφτά του. Στις 14.5.2012 άφησε τα ελαστικά στον Λένο Παρταλή μέχρι να συνεννοηθεί με τον διευθυντή της Εταιρείας Pit Stop Ltd, Ιάκωβο Αδάμαντο, που διέθετε πολλά υποκαταστήματα και υπήρχε μεγαλύτερη πιθανότητα να πωληθούν. Αφού επικοινώνησε με τον κ. Αδάμαντο και του εξήγησε το τι έγινε και ότι επιθυμούσε να τα πωλήσει και να του δώσει το πιο πάνω ποσό, την Πέμπτη 17.5.2012 του παρέδωσε τα ελαστικά. Στις 21.5.2012 τον κάλεσε στο γραφείο του ο διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση και του παρέδωσε ένα έγγραφο με το οποίο ουσιαστικά τον απέλυε και του είπε επί λέξει: «θεώρα τον εαυτό σου απολυμένο». Ακολούθως τον ρώτησε: «που είχες τα λάστιχα πριν τον Αδάμαντο» και του ανέφερε ότι τα είχε στον Λένο Παρταλή. Προσπάθησε επίσης να του εξηγήσει τι έγινε αλλά δεν τον άφησε να αρθρώσει λέξη και τον έδιωξε από το γραφείο του. Στη συνέχεια αφού απέστειλε επιστολή μέσω του δικηγόρου του (Τεκ.6), αντί απάντησης έλαβε τηλεφώνημα από την αστυνομία για διερεύνηση αδικήματος κλοπής, στην οποία έδωσε κατάθεση για όλο το συμβάν. Αρνείται ότι διέπραξε οποιονδήποτε αδίκημα ή παράπτωμα στο χώρο εργασίας του και ότι η συμπεριφορά του ήταν τέτοια που δικαιολογούσε την όλη αντιμετώπιση του. Ισχυρίζεται ότι δεν του δόθηκε η ευκαιρία να εξηγήσει τη θέση του και να παραθέσει τα στοιχεία εκείνα που θα βοηθούσαν τους Καθ' ων η αίτηση να καταλήξουν στα πραγματικά γεγονότα, ισχυριζόμενος ότι ήταν μια ευκαιρία για αυτούς να τον ξεφορτωθούν. Αμφισβητώντας τη μαρτυρία που δόθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση ισχυρίστηκε ότι το σύστημα καταγραφής του stock της Εταιρείας ήταν πάντοτε προβληματικό, ότι οι διανομείς όπως και ο ίδιος ουδέποτε εισέρχονταν στην αποθήκη, ότι διατηρούσε μερίδα στην Εταιρεία για πολλά χρόνια, με δικαίωμα να λαμβάνει ελαστικά και να τα παίρνει όπου ήθελε. Επίσης, ότι ο κ. Αδάμαντος είπε ψέματα ότι του ζήτησε να πωλήσει τα ελαστικά στην τιμή των €
6. Αντεξεταζόμενος ο Αιτητής παραδέχθηκε ότι η Εταιρεία του προσέφερε έκπτωση επί της λιανικής τιμής των ελαστικών. Ενώ του υπεβλήθη ότι η έκπτωση ανερχόταν στο 35% ο ίδιος επέμενε ότι ήταν 25% και αυξήθηκε το τελευταίο διάστημα σε 35%. Αναφορικά με τις συνθήκες απόλυσης του, ισχυρίστηκε ότι τον φώναξε ο κ. Φραγκεσκίδης για να μεταβούν μαζί στο γραφείο του. Ανεβαίνοντας τις σκάλες ο κ. Φραγκεσκίδης του είπε «να θεωρείς τον εαυτό σου απολυμένο» και μόλις εισήλθαν στο γραφείο, του παρέδωσε και την επιστολή απόλυσης. Ακολούθως άρχισε να τον ρωτά για τα ελαστικά που τα είχε, που τα βρήκε και γιατί τα πήρε στο Ι. Αδάμαντο να τα πωλήσει και η απάντηση του Αιτητή ήταν ότι τα ήβρε στον Α. Παρταλή και τα πήρε στον Ι. Αδάμαντο. Για τον έλεγχο του stock της αποθήκης ισχυρίστηκε ότι ενημερώθηκε την επόμενη μέρα από τον συντεχνιακό. Ο κ. Φραγκεσκίδης καθώς ανέφερε, του έδωσε απλώς την επιστολή και του είπε να πάει στο καλό, χωρίς να του αναφέρει οτιδήποτε άλλο. Στη συνεχεία ισχυρίστηκε ότι την ώρα που ανέβαιναν τη σκάλα ο διευθυντής του ανέφερε «να θεωρείς τον εαυτό σου απολυμένο», ο ίδιος διερωτήθηκε τι έκανε και αυτός του απάντησε ότι έκλεψε τρία ελαστικά και τα πήρε στον Αδάμαντο. Η απάντηση του ιδίου ήταν ότι δεν μπήκε στην αποθήκη για να πάρει τα τρία ελαστικά και ο διευθυντής επέμενε ότι τα ελαστικά ήταν στην αποθήκη. Όταν μάλιστα του είπε ότι δεν μπήκε στην αποθήκη, τον αποκάλεσε ψεύτη. Βγαίνοντας επίσης τις σκάλες και προτού του δοθεί η επιστολή απόλυσης παραδέχθηκε στον διευθυντή ότι τα συγκεκριμένα ελαστικά τα πήρε και τα πώλησε στον κ. Αδάμαντο. Επίσης ενώ ανέβαιναν τις σκάλες και προτού ο διευθυντής του δώσει την επιστολή απόλυσης, του ανέφερε ότι τα ελαστικά τα είχε στον Λ. Παρταλή, τονίζοντας εκ νέου ότι στο γραφείο του δεν τον άφησε να μιλήσει, του έδωσε απλώς την επιστολή και του είπε να πάει στο καλό. Σε υποβολή ότι στο διευθυντή ανέφερε ότι τα ελαστικά τα αγόρασε από τον Παρταλή, ο Αιτητή αρνήθηκε. Με τον κ. Σωκράτους ανέφερε ότι είναι γνωστοί εδώ και είκοσι χρόνια από τότε που κι αυτός ήταν υπάλληλος των Καθ' ων η αίτηση. Επέμενε ότι στον κ. Αδάμαντο πρόσφερε τα ελαστικά στην τιμή των €432 συν ΦΠΑ και όχι στη τιμή των €
7. Ο Αιτητής αναγνώρισε επίσης την υπογραφή του στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (Τεκ.8) Ο κ. Σωκράτους παρουσιάστηκε ως ο διευθυντής και ιδιοκτήτης της εταιρείας S.K. Sokratous Tyres Ltd. Αφού αναγνώρισε το τιμολόγιο (Τεκ.5) που ο Αιτητής έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, ισχυρίστηκε ότι αφορά τρία ελαστικά που πώλησε στον Αιτητή μετά από τηλεφώνημα που δέχθηκε ένα απόγευμα, πήγε άνοιξε το μεσημέρι, του τα παρέδωσε και τον πλήρωσε cash. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι με τον Αιτητή συνεργάζονταν από το 2004 -2005 που εργάζονταν μαζί στον Φραγκεσκίδη και ότι είχαν μία συνεχή επαφή. Τα ελαστικά ισχυρίστηκε ότι τα προμηθεύτηκε από την Εταιρεία μια βδομάδα προηγουμένως και ότι τα πώλησε στον Αιτητή στην τιμή που τα είχε αγοράσει, χωρίς να έχει κανένα κέρδος. Σε υποβολή ότι το τιμολόγιο εκδόθηκε εκ των υστέρων για να βοηθήσει τον Αιτητή ο μάρτυρας διαφώνησε. Ανάλυση - Συμπεράσματα Παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία τους, έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση καθώς και τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία ότι τα όσα με σταθερότητα, απλότητα και σαφήνεια κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου οι μάρτυρες των Καθ' ων η αίτηση ανταποκρίνονται πλήρως προς την αλήθεια. Τόσο κατά την κυρίως εξέταση όσο και κατά την αντεξέταση τους η μαρτυρία τους δεν κλονίστηκε και παρέμεινε αξιόπιστη μέχρι τέλους. Περαιτέρω, ως αποτέλεσμα της προσαχθείσας μαρτυρίας, δεν διεφάνη έστω απομακρυσμένα, ότι οι διάφοροι μάρτυρες ως ανεξάρτητοι μάρτυρες και δη ως συνεργάτες και ή συνάδελφοι του Αιτητή είχαν οποιονδήποτε λόγο να πουν ψέματα ή να καταθέσουν γεγονότα άλλα απ' αυτά που περιήλθαν στην αντίληψη τους, για ένα θέμα που ενδεχομένως θα στοίχιζε όπως και στοίχισε τη δουλειά σ' ένα συνεργάτη και ή συνάδελφο τους. Σε αντίθεση με τους μάρτυρες των Καθ' ων η αίτηση, ο Αιτητής δεν άφησε τις καλύτερες δυνατές εντυπώσεις στο Δικαστήριο. Η όλη εικόνα του κατά την παρουσία του στο Δικαστήριο, αλλά και η ποιότητα της μαρτυρίας του, μας έδωσαν καθαρά την εντύπωση προσώπου που δεν κατέθεσε την αλήθεια. Η μαρτυρία του περιέχει σοβαρές αντιφάσεις και ανακρίβειες που θέτουν σοβαρές αμφιβολίες στην αξιοπιστία του. Ειδικότερα,
8. Τα όσα ο Αιτητής δήλωσε στην κυρίως εξέταση του, αναφορικά με τις συνθήκες απόλυσης του, δεν συνάδουν μ' αυτά που ανέπτυξε κατά την αντεξέταση του. Ενώ με τη δήλωση του ισχυρίστηκε ουσιαστικά ότι ο διευθυντής τον κάλεσε στο γραφείο του και του παρέδωσε την επιστολή απόλυσης λέγοντας του επί λέξει 'να θεωρείς τον εαυτό σου απολυμένο' χωρίς καν να του δώσει το δικαίωμα να ακουστεί, παρά μόνο τον ρώτησε εκ των υστέρων, που είχε τα λάστιχα πριν τον Αδάμαντο και του είπε ότι τα είχε στον Λένο Παρταλή, εν τούτοις κάτω από το βάρος της αντεξέτασης ανέπτυξε μια εντελώς διαφορετική εκδοχή λέγοντας ότι την ώρα που ανέβαιναν τη σκάλα για να πάνε στο γραφείο του διευθυντή και προτού του δώσει την επιστολή απόλυσης, ο τελευταίος του είπε να 'θεωρείς τον εαυτό σου απολυμένο' και όταν διερωτήθηκε τι έκανε, του απάντησε ότι έκλεψε τρία ελαστικά και τα πήρε στον Αδάμαντο. Αντιδρώντας ο Αιτητής του είπε, ότι δεν μπήκε στην αποθήκη για να πάρει τα ελαστικά και ο διευθυντής επιμένοντας τον αποκάλεσε ψεύτη. Την ίδια ώρα επίσης και ενώ ανέβαιναν τη σκάλα παραδέχθηκε στον διευθυντή ότι τα ελαστικά τα πήρε και τα πώλησε στον Αδάμαντο. Του είπε επίσης ότι τα ελαστικά τα είχε στον Λ. Παρταλή. Τόνισε δε, ότι στο γραφείο του δεν τον άφησε να μιλήσει, του έδωσε την επιστολή και του είπε να πάει στο καλό.
9. Πρόσθετα, ενώ στους γενικούς λόγους της Αίτησης διατείνεται ότι στις 21.5.2012 ο διευθυντής της Εταιρείας του ανέφερε προφορικά, να θεωρεί τον εαυτό του απολυμένο, ενημερώνοντας τον μάλιστα, προτού του δοθεί η επιστολή απόλυσης, ότι οι Καθ' ων η αίτηση διατηρούσαν στοιχεία ότι παράνομα προέβη σε πώληση ελαστικών σε πελάτη της Εταιρείας, τα οποία μετά από έλεγχο διαπιστώθηκε ότι έλειπαν από το στοκ της αποθήκης, κατά την αντεξέταση του, προέβαλε μια εντελώς διαφορετική εκδοχή, ισχυριζόμενος ότι για το στοκ της αποθήκης ενημερώθηκε την επομένη από τον συντεχνιακό, ο οποίος τον κάλεσε και του είπε ότι έλεγξαν την αποθήκη και έλειπαν ελαστικά από το στοκ.
10. Σημαντικές επίσης αντιφάσεις παρουσιάζει η μαρτυρία του Αιτητή και σε σχέση με τους λόγους που, καθώς ισχυρίζεται, δεν αγόρασε τα ελαστικά από τους Καθ' ων η αίτηση. Συγκεκριμένα στην γραπτή του δήλωση ισχυρίζεται ότι στις 11.5.2012 περί τις 17:00-17:30 επικοινώνησε μαζί του ο συμπέθερος του, αναζητώντας προς όφελος τρίτου προσώπου, τρία ελαστικά του ιδίου τύπου με τα επίδικα. Το τρίτο πρόσωπο επικοινώνησε αμέσως μαζί του ενώ οι Καθ' ων η αίτηση είχαν κλείσει και θα άνοιγαν τη Δευτέρα. Το τρίτο πρόσωπο όμως ήθελε επειγόντως τα ελαστικά και έτσι ο Αιτητής τα αγόρασε, όπως ισχυρίζεται, από την εταιρεία S.K. Sokratous Tyres Ltd, γνωρίζοντας ότι διέθετε τον συγκεκριμένο τύπο ελαστικών. Στην κατάθεση του προς την αστυνομία, ανέφερε ότι δύο με τρεις μέρες μετά τις 3.5.2012 του τηλεφώνησε κάποιος κύριος που δεν θυμόταν ποιος ήταν και του ζήτησε να αγοράσει ελαστικά του ιδίου τύπου με τα επίδικα. Ο άνθρωπος που θα του πωλούσε τα ελαστικά του φάνηκαν ακριβά και τότε παρέμειναν στην κατοχή του. Τα ελαστικά τα αγόρασε από τον S.K. Sokratous Tyres Ltd γιατί οι Καθ' ων η αίτηση, ως ο ίδιος ισχυρίστηκε, στους υπαλλήλους της τα χρεώνει πιο ακριβά απ' ότι στους συνεργάτες. Από τα πιο πάνω αβίαστα προκύπτει το συμπέρασμα ότι προτού δοθεί στον Αιτητή η επιστολή απόλυσης, ο τότε διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση τον πληροφόρησε για τα όσα περιήλθαν σε γνώση του και για τις έρευνες στις οποίες προέβη και ακολούθως ακούοντας τις θέσεις του Αιτητή, που προφανώς δεν πίστεψε, τον αποκάλεσε ψεύτη. Και ενώ από τα όσα ο Αιτητής ανέπτυξε στο στάδιο της αντεξέ-τασης του, φαίνεται ότι ο κ. Φραγκεσκίδης του ζήτησε εξηγήσεις για τα ελαστικά, καθώς ο Αιτητής του ανέφερε ότι τα είχε στον Λ. Παρταλή και ακολούθως τα πώλησε στον Αδάμαντο, εν τούτοις σε καμία περίπτωση δεν ανέφερε στον διευθυντή ότι τα ελαστικά τα αγόρασε από την εταιρεία S.K. Sokratous Tyres Ltd. Τη θέση αυτή φαίνεται ο Αιτητής να προέβαλε για πρώτη φορά με την κατάθεση του στην αστυνομία. Συνεπώς, παρόλο που δόθηκε στον Αιτητή η ευκαιρία να θέσει εις γνώση τον Εργοδοτών του ένα τόσο σημαντικό γεγονός για την υπόθεση του, που ενδεχομένως να απέτρεπε την απόφαση για απόλυση του, εν τούτοις δεν το έπραξε, θέτοντας έτσι βάσιμες αμφιβολίες ότι ο ισχυρισμός αυτός αποτέλεσε δεύτερες σκέψεις και συνεπώς δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Όλα τα πιο πάνω επιβεβαιώ-νονται και μέσα από τη μαρτυρία της κας Φραγκεσκίδου, η οποία, ήταν συνεχώς ενήμερη για τις εξελίξεις από τον τότε διευθυντή. Ποια ήταν η απάντηση που έδωσε ο Αιτητής στο διευθυντή για τον Λ. Παρταλή επίσης αμφισβητείται. Ενώ ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι ο διευθυντής τον ρώτησε που είχε τα ελαστικά πριν τον Αδάμαντο και του είπε στον Λ. Παρταλή, ο τελευταίος στη μαρτυρία του ανέφερε ότι τον πήρε τηλέφωνο ο κ. Πέτρου και ζητούσε εξηγήσεις εάν πώλησε στον Αιτητή το συγκεκριμένο προϊόν. Επίσης τον ενημέρωσε ότι μετά από έρευνα του αρχείου δεν διαπίστωσαν να πώλησαν στον ίδιο ελαστικά του αυτού τύπου τον τελευταίο ενάμισι χρόνο. Τη θέση αυτή επιβεβαίωσε και η κα Φραγκεσκί-δου με τη δική της μαρτυρία. Λαμβάνοντας υπόψη τις θέσεις και των δύο πλευρών δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι αυτό που ανέφερε ο Αιτητής στον τότε διευθυντή, ήταν ότι αγόρασε τα ελαστικά από τον Λ. Παρταλή και όχι ότι τα είχε στο Λ. Παρταλή, γιατί υπό διαφορετικές συνθήκες αναμένετο λογικά ότι θα έδινε και μια άλλη εκδοχή από πού δηλαδή αγόρασε τα ελαστικά, αφού μόνο έτσι θα μπορούσε να υπερασπίσει τη θέση του και να άρει οποιεσδήποτε υποψίες εναντίον του. Από τη μαρτυρία του Λ. Παρταλή φαίνεται επίσης ότι ο Αιτητής μετέφερε τα ελαστικά στο κατάστημα του με αυτοκίνητο της Εταιρείας. Αυτό παραδέχθηκε και ο Αιτητής. Που είχε όμως τα ελαστικά προτού τα μεταφέρει στον Παρταλή δεν το απεκάλυψε. Πως βρέθηκαν στο αυτοκίνητο της Εταιρείας αφ' ης στιγμής τα αγόρασε από το S.K. Sokratous Tyres Ltd σε μέρα μάλιστα, που καθώς ισχυρίζεται οι Καθ' ων η αίτηση ήταν κλειστοί, επίσης δεν το αποκάλυψε. Το πιθανόν συμπέρασμα που δύναται να προκύψει, αφ' ης στιγμής το αυτοκίνητο της Εταιρείας χρησιμοποιείται αποκλειστικά για τις ανάγκες των Καθ' ων η αίτηση, είναι ότι τα ελαστικά φορτώθηκαν από το εργοστάσιο. Αυτό μάλιστα τείνουν να καταδείξουν και οι αντιφατικές απαντήσεις του Αιτητή που ενώ ισχυρίζεται ότι τα αγόρασε από την S.K. Sokratous Tyres Ltd, γιατί το εργοστάσιο είχε κλείσει για το Σαββατοκύριακο και θα άνοιγε Δευτέρα, εν τούτοις στην κατάθεση του στην αστυνομία είπε ότι δεν τα αγόρασε από την Εταιρεία, όχι γιατί το εργοστάσιο ήταν κλειστό αλλά γιατί στους υπαλλήλους η Εταιρεία τα πωλεί πιο ακριβά απ' ότι στους συνεργάτες, κάτι που δεν ισχύει με βάση την αδιαμφισβήτητη και αποδεκτή ενώπιον μας μαρτυρία που τείνει να καταδείξει ότι οι υπάλληλοι της Εταιρείας δικαιούνταν εκπτώσεως ως και οι συνεργάτες ανερχόμενη στο 35% επί των λιανικών πωλήσεων. Πέραν των αντιφατικών θέσεων που προέβαλε ο Αιτητή με την κατάθεση του στην αστυνομία σε σχέση με αυτά που κατάθεσε στο Δικαστήριο, υπάρχει ένα ακόμα σημαντικό επιχείρημα που επίσης θέτει τις θέσεις του υπό δοκιμασία. Η αστήριχτη δικαιολογία του ότι ντρεπόταν να επιστρέψει τα ελαστικά στην S.K. Sokratous Tyres Ltd μετά που ναυάγησε η πώληση στο τρίτο πρόσωπο. Αξίζει να σημειωθεί, με βάση τους ισχυρισμούς του ιδίου, ότι η εν λόγω εταιρεία του πώλησε τα ελαστικά στη ίδια τιμή που τα αγόρασε από τους Καθ' ων η αίτηση, χωρίς κανένα κέρδος. Επίσης ελαστικά του ιδίου τύπου η εν λόγω εταιρεία αγόρασε από τους Καθ' ων η αίτηση λίγες μέρες πριν πωλήσει στο Αιτητή. Είναι λοιπόν φανερό ότι η εν λόγω εταιρεία δεν θα υφίστατο οποιαδήποτε ζημία εάν ο Αιτητής της επέστρεφε τα ελαστικά. Από την άλλη αφ' ης στιγμής η εν λόγω εταιρεία προμηθεύτηκε ελαστικά του ιδίου τύπου λίγες μέρες προηγουμένως, δεν είχε λόγο να μην δεχτεί την επιστροφή τους αφού καθώς φαίνεται ήταν σε θέση να τα διαθέσει στην αγορά ή σε αντίθετη περίπτωση να τα επιστρέψει στους Καθ' ων η αίτηση υπό μορφή credit note. Συνεπώς εάν τα γεγονότα είχαν ως ο Αιτητής ισχυρίζεται δεν βρίσκουμε καμία λογική εξήγηση γιατί να μην τα επιστρέψει στην S.K. Sokratous Tyres Ltd απ' όπου ισχυρίζεται ότι τα αγόρασε και να διαπραγματεύεται την πώληση τους με άλλο πελάτη των Καθ' ων η αίτηση, τον Ι. Αδάμαντο, στον οποίο πώλησε τα ελαστικά με την προϋπόθεση ότι το ποσό πώλησης θα ήταν καταβλητέο όταν και εφόσον ο Ι. Αδάμαντος θα πωλούσε τα ελαστικά. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω αδυνατούμε να δεχθούμε ότι το τιμολόγιο (Τεκ.5) που έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ο Αιτητής και ανεγνώρισε ο κ. Σωκράτους ανταπο-κρίνεται στην πραγματικότητα. Εν πάση περιπτώσει, αυτό που σίγουρα προκύπτει μέσα από την ενώπιον μας μαρτυρία είναι, ότι ο Αιτητής ποτέ δεν έθεσε ένα τέτοιο γεγονός εις γνώσιν των Καθ' ων η αίτηση. Για όλα τα πιο πάνω αλλά και της εντύπωσης που δημιουργήσαμε για τον Αιτητή ενόσω αυτός κατέθετε στο Δικαστήριο, κρίνουμε ότι δεν έλεγε όλη την αλήθεια αλλά επιλεκτικά. Ως επακόλουθο δεν δεχόμαστε τη μαρτυρία του και την απορρίπτουμε σε όσα σημεία είναι αντίθετη με αυτή των μαρτύρων των Καθ' ων η αίτηση. Αποδεχό-μαστε λοιπόν, ότι η μαρτυρία των μαρτύρων των Καθ' ων η αίτηση αποδίδει πλήρως την αλήθεια και ανάλογα είναι και τα ευρήματα του Δικαστηρίου, τα οποία παραθέτουμε: Ο Αιτητής περί τα μέσα Μαΐου 2012 πώλησε στον Ιάκωβο Αδάμαντο, πελάτη των Καθ' ων η αίτηση και ιδιοκτήτη καταστήματος με την επωνυμία P.J. Pit Stop, τρία ελαστικά Michelin τύπου HP 205/50 R17 93V, στην τιμή των €400, χωρίς την έκδοση τιμολογίου. Το ποσό των €400 θα ήταν καταβλητέο στον Αιτητή, όταν και εφόσον ο κ. Ι. Αδάμαντος πωλούσε τα ελαστικά. Ο κ. Ι. Αδάμαντος επικοινώνησε με τον επιθεωρητή πωλήσεως των Καθ' ων η αίτηση κ. Δημήτρη Λουκά και τον ενημέρωσε σχετικά. Ο τελευταίος αφού ενημερώθηκε για τις ενέργειες του Αιτητή και φωτογράφησε τα ελαστικά με τους κωδικούς και τα στοιχεία που έφεραν, προχώρησε σε έρευνα στο αρχείο των Καθ' ων η αίτηση και αφού καταμέτρησε μαζί με τον γενικό αποθηκάριο κ. Γιώργο Κώστα όλα τα ελαστικά του αυτού τύπου με τα επίδικα, διαπίστωσαν ότι υπήρχε έλλειμμα τριών ελαστικών. Ο τέως διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση κ. Λ. Φραγκεσκίδης, ο οποίος μετά τον τερματισμό της απασχόλησης του Αιτητή είχε αποβιώσει, πληροφορήθηκε τα ανωτέρω από τον κ. Δ. Λουκά και αμέσως προέβη και ο ίδιος σε έρευνα μαζί με τον γενικό αποθηκάριο, όποτε και διαπίστωσε την έλλειψη των τριών ελαστικών. Ακολούθως ο τέως διευθυντής κάλεσε τον Αιτητή και αφού τον ενημέρωσε για τα όσα περιήλθαν στην αντίληψη του καθώς και τις έρευνες που είχε προβεί, ζήτησε να ακούσει τις δίκες του θέσεις. Ο Αιτητής αφού παραδέχθηκε ότι πώλησε τα επίδικα ελαστικά στον Ι. Αδάμαντο, ανέφερε ότι τα αγόρασε από άλλο πελάτη των Καθ' ων η αίτηση, τον Λ Παρταλή. Να σημειωθεί ότι σε καμία περίπτωση δεν διεφάνη ότι ο Αιτητής ανέφερε στους Καθ' ων η αίτηση ότι αγόρασε τα ελαστικά από την S.K. Sokratous Tyres Ltd. Ο τέως διευθυντής αφού άκουσε τον Αιτητή, διεξήγαγε έρευνα στο αρχείο της Εταιρείας σχετικά με τις πωλήσεις που έγιναν στον Λ. Παρταλή για να διαπιστωθεί ότι ο εν λόγω πελάτης δεν αγόρασε από τους Καθ' ων η αίτηση τέτοιου τύπου ελαστικά τον τελευταίο ενάμισι χρόνο. Επίσης ο τότε υπάλληλος των Καθ ων η αίτηση κ. Π. Πέτρου, με οδηγίες του Διευθυντή, επικοινώνησε με τον Λ. Παρταλή και τον ρώτησε κατά πόσο πώλησε ελαστικά του αυτού τύπου με τα επίδικα στον Αιτητή, κάτι το οποίο αρνήθηκε, αναφέροντας ότι τα εν λόγω ελαστικά ο Αιτητής τα άφησε για 2-3 μέρες στα υποστατικά του όποτε επανήλθε και τα παρέλαβε. Ως επακόλουθο των πιο πάνω οι Καθ' ων η αίτηση τερμάτισαν την απασχόληση του Αιτητή. Οι λόγοι που δικαιολογούν την απόλυση εργοδοτούμενου και κατ' επέκταση απαλλάσσουν τον εργοδότη από την καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης, αναφέ-ρονται περιοριστικά στο άρθρο 5 του Νόμου. Σύμφωνα με τα εδάφια (ε) και (στ) του συγκεκριμένου άρθρου: «
11. Τερματισμός απασχολήσεως δι΄ οιονδήποτε των ακολούθων λόγων δεν παρέχει δικαίωμα εις αποζημίωσιν: (α)........................................................................................................................ (β)........................................................................................................................ (γ)........................................................................................................................ (δ)........................................................................................................................ (ε) Όταν ο εργοδοτούμενος επιδεικνύη τοιαύτην διαγωγήν ώστε να καθιστά εαυτόν υποκείμενον εις απόλυσιν άνευ προειδοποιήσεως. Νοείται ότι όταν ο εργοδότης δεν ασκεί το δικαίωμα του προς απόλυσιν εντός λογικού χρονικού διαστήματος από του γεγονότος το οποίον του παρέσχε το δικαίωμα τούτο, θεωρείται ούτος ως εγκαταλείψας το δικαίωμα του να απολύση τον εργοδοτούμενον. (στ) Άνευ επηρεασμού της γενικότητας τη αμέσως προηγούμενης παραγράφου, τα ακόλουθα δύνανται, μεταξύ άλλων, να αποτελέσωσι λόγον απολύσεως άνευ προειδοποιήσεως, λαμβανομένων υπ' όψιν όλων των περιστατικών της περιπτώσεως: (i) διαγωγή εκ μέρους του εργοδοτουμένου η οποία καθιστά σαφές ότι η σχέσις εργοδότου και εργοδοτουμένου δεν δύναται ευλόγως να αναμένηται όπως συνεχισθή (ii) διάπραξιν σοβαρού παραπτώματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του (iii) διάπραξιν ποινικού αδικήματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει του καθήκοντος του, άνευ της ρητής ή σιωπηράς συγκαταθέσεως του εργοδότη του (iv) απρεπής διαγωγή του εργοδοτουμένου κατά τον χρόνον της εκτελέσεως των καθηκόντων του (v) σοβαρά ή επαναλαμβανομένη παράβασις ή παραγνώρισης κανόνων της εργασίας ή άλλων κανόνων εν σχέσει προς την απασχόλησιν.» Στην υπόθεση Κακοφεγγίτου v. Κυπρ. Αερογραμμών,

(2005)1 Α.Α.Δ. 1478, εξετάστηκε το ζήτημα του εφαρμοστέου κριτηρίου σε σχέση με το δικαιολογημένο ή μη της απόλυσης ενός εργοδοτούμενου, με αναφορά στην αγγλική υπόθεση British Leyland (U.K.) Ltd v. Swing

(1981)1RLR 91 (σ.93), όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον Lord Denning Μ.R.: «Τhe correct test is this: Was it reasonable for the employers to dismiss him‽ If no reasonable employer would have dismissed him, then the dismissal was unfair. But if a reasonable employer might reasonably have dismissed him, then the dismissal was fair. It must be remembered in all these cases there is a bank of reasonableness, within which one employer might reasonable take one view: another quite reasonably take a different view». (Σε ελεύθερη μετάφραση): «Το ορθό κριτήριο είναι αυτό: Ήταν λογικά αναμενόμενο από τον εργοδότη να τον απολύσει; Εάν κανένας λογικός εργοδότης δεν θα τον απέλυε τότε η απόλυση είναι αδικαιολόγητη. Αλλά εάν ένα λογικός εργοδότης μπορούσε να τον απολύσει τότε η απόλυση ήταν δικαιολογημένη. Θα πρέπει πάντα να έχουμε υπόψη μας ότι σε όλες τις περιπτώσεις υπάρχει μια γραμμή λογικής, στα πλαίσια της οποίας ένας εργοδότης μπορεί δικαιολογημένα να πάρει μια θέση και ένας άλλος εντελώς διαφορετική.» Όπως, δε, έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί, η λογικότητα ή μη της απόλυσης δεν κρίνεται με βάση το τι το δικάσαν Δικαστήριο θα έκανε αν ήταν στη θέση του εργοδότη. Αντί αυτού, το Δικαστήριο θα πρέπει να ρωτήσει τον εαυτό του κατά πόσον, με το μέτρο του λογικού εργοδότη, στοιχειοθετήθηκαν λογικές αιτίες σε σχέση με την πεποίθησή του ότι ο εργοδοτούμενος υπήρξε ένοχος ανάρμοστης συμπεριφοράς και κατά πόσο η διερεύνηση του ζητήματος από τον εργοδότη ήταν υπό τις περιστάσεις εύλογη (Galatariotis Telecommunications Ltd v. Σωτήρη Βασιλείου

(2003)1 Α.Α.Δ. 318, Post Office v. Folley & HSBC Bank plc (formerly Midland Bank pcl) v. Madden [2001] 1 All ER 550 και L. Papaphilippou & Co Ltd v. Δήμητρας Λουκά, ECLI:CY:AD:2014:A410, Πολ. Έφ. 59/2010 20.6.2014). Στην Pattikis v. Nicosia Municipal Committee

(1988)1CLR 103, το Δικαστήριο επισήμανε ότι η σχέση εργασίας θα πρέπει να βασίζεται στην ύπαρξη ενός κλίματος εμπιστο-σύνης μεταξύ των δύο μερών. Οποιαδήποτε συμπεριφορά ασυμβίβαστη με το επίπεδό εμπιστοσύνης δίνει το δικαίωμα στον εργοδότη να τερματίσει την εργασια-κή σχέση. Με δεδομένο βέβαια ότι το μέτρο της άμεσης απόλυσης είναι δραστικό μέτρο, αυτό θα πρέπει να λαμβάνεται μόνο σε ιδιαίτερες περιστάσεις. Ένα μεμονωμένο επεισόδιο για να δικαιολογήσει απόλυση θα πρέπει να συνδέεται με σοβαρές συνέπειες (βλ. Kanika Development Ltd v. Λουκά

(2004)1 ΑΑΔ 603 και Εκδοτικός Οίκος Δίας Λτδ v. Γ. Κόγια

(2006)1 ΑΑΔ 1227). Καμία διαγωγή ή συμπεριφορά εκ μέρους του εργοδοτούμενου η οποία δεν ενέχει το στοιχείο του σοβαρού παραπτώματος, δεν είναι δυνατό να λεχθεί ότι δικαιολογεί τον άμεσο και χωρίς προειδοποίηση τερματισμό της απασχόλησης του από τον εργοδότη του κατ' εφαρμογή του άρθρου 5 του Νόμου. (βλ. Α. Κασάπη -ν- Technoplastics Ltd, 1ΑΑΔ

(1992)σελ. 919, 935). Στην KEM (Taxi) Ltd v. Anastasios Tryphonos

(1968)1 CLR 52 τονίστηκε ότι η σημασία της πειθαρχίας και σωστής συμπεριφοράς εκ μέρους των εργοδοτουμένων είναι οπωσδήποτε θεμελιώδης. Συναρτάται με την ίδια την επιτυχία ή αποτυχία της επιχείρησης. Το ερώτημα δε, μπορεί να τεθεί ως εξής: Αν γνώριζε ο εργοδότης ότι αυτή θα ήταν η συμπεριφορά του εργοδοτούμενου, θα συμφωνούσε να τον προσλάβει στην υπηρεσία του; Προτού ο εργοδότης καταλήξει στην τελική του απόφαση θα πρέπει να λάβει υπόψη όλες τις περιστάσεις που περιβάλλουν τη συγκεκριμένη περίπτωση (the surrounding circumstances), συμπεριλαμβανομένων κι αυτών που αφορούν το πρόσωπο του υπό απόλυση εργοδοτούμενου. Τέτοιες περιστάσεις είναι για παράδειγμα η προηγούμενη συμπεριφορά του εργοδοτούμενου, η ευδόκιμη υπηρεσία του, η εξήγησε που έδωσε για την πράξη του, η πρόθεση του για την τέλεση της πράξης, το είδος των καθηκόντων που του εμπιστεύθηκε ο εργοδότης κ.λ.π. (βλ. Anderman, "The Law of Unfair Dismissal" 3rd Edition p. 198. Δ. Ζερδελή, "Το δίκαιο της Καταγγελίας" 2η εκδοση σ.185). Ως απόρροια βασικών αρχών του εργατικού δικαίου επισημαίνουμε ότι ο λόγος απόλυσης ως και η λογικότητα της απόφασης για απόλυση του εργοδοτούμενου κρίνεται στη βάση των τιθέμενων ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχείων, επί των οποίων και ο εργοδότης στήριξε κατά τον ουσιώδη χρόνο την απόφαση του. Καθοδηγούμενο λοιπόν το Δικαστήριο από τον Νόμο και τη νομολογία, στην προκείμενη περίπτωση θα πρέπει να ερωτήσει τον εαυτό του κατά πόσο με το μέτρο του λογικού εργοδότη, οι Καθ' ων η αίτηση στοιχειοθέτησαν λογικές αιτίες για την πεποίθηση τους ότι ο Αιτητής υπήρξε ένοχος σοβαρού παραπτώματος κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του ή υπέπεσε σε σοβαρή παράβαση ή παραγνώριση κανόνων εργασίας και ή του καθήκοντος του σε σχέση με την απασχόληση του και ή επέδειξε διαγωγή ασυμβίβαστη με το κλίμα εμπιστοσύνης που πρέπει να καλλιεργεί-ται σε μια εργασιακή σχέση. Στην προκείμενη περίπτωση ο Αιτητής εν ώρα εργασίας μετέφερε και πώλησε στον πελάτη των Καθ' ων η αίτηση Ι. Αδάμαντο, τρία ελαστικά του αυτού τύπου με τα επίδικα, στην τιμή των €400 που ήταν πολύ πιο χαμηλή από την τιμή που η Εταιρεία προμήθευε τους συνεργάτες / πελάτες της, χωρίς την έκδοση τιμολογίου. Οι Καθ' ων η αίτηση, αφού έλαβαν γνώση του γεγονότος από τον ίδιο τον πελάτη προέβησαν σε καταμέτρηση του στοκ που αφορούσε τον τύπο των επίδικων ελαστικών και διαπίστωσαν έλλειμμα τριών ελαστικών, όσων δηλαδή ο Αιτητής πώλησε στον Ι. Αδάμαντο. Ο Αιτητής αφού κλήθηκε από τον διευθυντή και ενημερώθηκε για τα όσα περιήλθαν εις γνώσιν τους ως και για το αποτέλεσμα της έρευνας τους, παραδέχθηκε ότι πώλησε ελαστικά ιδίου τύπου με τα επίδικα στον Ι. Αδάμαντο. Επίσης αφού άκουσαν την εκδοχή του Αιτητή ότι δηλαδή αγόρασε τα ελαστικά από τον πελάτη τους Λ. Παρταλή προέβησαν σε νέα έρευνα για να διαπιστώσουν ότι κάτι τέτοιο δεν ευσταθούσε. Ενώ δόθηκε στον Αιτητή η ευκαιρία να θέσει τη δική του εκδοχή, ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν ανέφερε ότι τα ελαστικά τα αγόρασε από την εταιρεία S.K. Sokratous Tyres Ltd. Θέτοντας λοιπόν τα γεγονότα της υπόθεσης υπό το φως των πιο πάνω αρχών, ευθύς εξ αρχής θα πρέπει να πούμε ότι η εν γένει συμπεριφορά του Αιτητή δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί απαράδεκτη. Χωρίς αμφιβολία ο Αιτητής με τις ενέργειες του, δεν παρέβη απλώς ουσιώδεις κανόνες της εργασιακής σχέσης και ειδικότερα αυτούς που σχετίζονται με την τάξη και πειθαρχία στην εκμετάλλευση των Εργοδοτών του, αλλά ταυτόχρονα με τις ενέργειες του οδήγησε τους Εργοδότες του στη στοιχειοθέτηση λογικών αιτιών που έφθαναν στην πεποίθηση ότι διέπραξε μια κολάσιμη πράξη εις βάρος τους, που μπορούσε να επιφέρει στον ίδιο και ποινικές επιπτώσεις (βλ. Bowers, On Employment Law, Blackstone, 1991, p.204). Μη εκτιμώντας τη σοβαρότητα της όλης κατάστασης και επιδεικνύοντας μια κακόπιστη συμπεριφορά, κατ' αντικειμενική εκτίμηση, ο Αιτητής κλόνισε την εμπιστοσύνη των Εργοδοτών στο πρόσωπο του σε τέτοιο βαθμό, που δεν αναμενόταν πλέον η συνέχιση της εργασιακής σχέσης μαζί του. Υπό το πρίσμα αυτών των δεδομένων οι Καθ' ων η αίτηση δεν είχαν άλλη επιλογή από το να τερματίσουν άμεσα την απασχόληση του. Στην τελική αγόρευση του ο κ. Ιωαννίδης εισηγήθηκε στο Δικαστήριο, ότι οι Καθ' ων η αίτηση στέρησαν από τον Αιτητή το δικαίωμα να ακουστεί πριν λάβουν την τελική τους απόφαση, κατά παράβαση του άρθρου 7 του Κυρωτικού Νόμου της Σύμβασης περί του Τερματισμού της Απασχόλησης του 1982 (Ν.45/85), που προνοεί τα ακόλου-θα: «η απασχόληση εργαζομένου δεν μπορεί να τερματίζεται για λόγους σχετιζόμενους με τη συμπεριφορά του ή την εργασία του πριν να του δοθεί η δυνατότητα να υπερασπίσει τον εαυτό του από τις καταγγελίες που έχουν διατυπωθεί σε βάρος του, εκτός αν δεν μπορεί λογικά να αναμένεται από τον εργοδότη να του δώσει αυτή τη δυνατότητα.» Όπως είναι νομολογημένο, η γνωστοποίηση των λόγων της απόλυσης μπορεί ακόμη και να παραλειφθεί, αν ο εργαζόμενος είναι εκ των πραγμάτων σε θέση να γνωρίζει απόλυτα την κατηγορία και, γενικότερα, τους λόγους της απόλυσης (Roberts and Ellison v. Short Bros and Harlon Ltd

(1976)EAT 318/1976). Όπως τέθηκε από τη Δικαστική Επιτροπή της Βουλής των Λόρδων στην απόφαση West Midlands Cooperative Society Ltd v. Tipton

(1986)W.C.R. 306, 316, η συζήτηση με τον εργοδοτού-μενο μπορεί να παραλειφθεί μόνο εάν τα υπάρχοντα εναντίον του στοιχεία ομολογούνται από τον ίδιο ή είναι τόσο έκδηλα, ώστε να μη μπορούν αντικειμενικά να αμφισβητηθούν. Όπως, δε, εντοπίζεται στην απόφαση Κακοφεγγίτου (ανωτέρω), στις σελίδες 1483-1484: «Στη διαπίστωση του εύλογου της απόφασης για απόλυση είναι που έχει τη θέση της η αρχή του άρθρου 7, καθ' όσον συμπέρασμα βασισθέν σε στοιχεία, όσο αδιάσειστα και αν φαίνονται, που δεν έχουν απαντηθεί από τον υπάλληλο με την προβολή και της δικής του θέσης υπόκεινται σε ανάλογη αδυναμία και αμφιβολία. Η παροχή της δυνατότητας στον υπάλληλο να υπερασπίσει τον εαυτό του και να προβάλει τη θέση του όμως δεν συναρτάται προς την τήρηση συγκεκριμένης διαδικασίας προνοούμενης σε κανονισμούς ή ταυτιζόμενης με πειθαρχικές διαδικασίες. Είναι, όπως ορθά αντελήφθη το Δικαστήριο, θέμα ουσίας.» Ο Νόμος, ως νομοθέτημα κοινωνικού περιεχομένου, αποβλέπει στην προστασία του δικαιώματος εργασίας. Συνακόλουθα, και ως αποτέλεσμα της ανάγκης για πλήρη σεβασμό των δικαιωμάτων εργοδοτούμενου προτού ληφθεί απόφαση απόλυσής του, είναι επιτακτική η υποχρέωση τήρησης μιας σωστής διαδικασίας, στα πλαίσια της οποίας και θα πρέπει να παραχωρείται στον εργοδοτούμενο το δικαίωμα να ακουστεί και να αναπτύξει τις θέσεις του. [βλ. L. Papaphilippou & Co Ltd (ανωτέρω)] Στην προκείμενη περίπτωση δεν βρίσκουμε να υπήρξε παραβάτη του συγκεκριμένου δικαιώματος. Όπως έχουμε καταλήξει ανωτέρω, οι Καθ' ων η αίτηση προέβησαν σε μια δέουσα έρευνα ακολουθώντας μια λογική διαδικασία προτού λάβουν την τελική τους απόφαση, Μέσα σ' αυτά τα πλαίσια ενημέρωσαν τον Αιτητή για τα όσα περιήλθαν εις γνώσιν τους ως και για το αποτέλεσμα της έρευνας τους και αφού άκουσαν τη δική του εκδοχή, τότε μόνον διαμόρφωσαν την τελική τους απόφαση να τερματίσουν την απασχόληση του. Για όλα τα πιο πάνω, ομόφωνα καταλήγουμε ότι οι Καθ' ων η αίτηση, με βάση τα ενώπιον τους στοιχεία, ενέργησαν υπό τις περιστάσεις ως λογικοί εργοδότες και ότι νόμιμα τερμάτισαν την απασχόληση του Αιτητή, ικανοποιώντας έτσι τους όρους του άρθρου 5 (ε) και (στ) του Νόμου. Κατά συνέπεια η Αίτηση απορρίπτεται με €2000 έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον του Αιτητή. υπ).................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Ι. Νεοφύτου, Μέλος Π. Σαββίδης, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο