ΠΑΝΙΚΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΤΗΣ ΛΕΣΧΗΣ ΙΠΠΟΔΡΟΜΙΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 975/2012, 18/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2016:1 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Προέδρου Χρ. Χρίστης και Ν. Ανδρέου, Μελών. Αρ. Υπόθεσης: 975/2012 Μεταξύ: ΠΑΝΙΚΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Αιτητής -και-
- ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΤΗΣ ΛΕΣΧΗΣ ΙΠΠΟΔΡΟΜΙΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
- ΑΡΟΣΤΟΤΕΛΗ ΓΑΛΑΤΟΠΟΥΛΟΥ
- ΣΤΑΥΡΟΥ ΜΥΛΩΝΑ
- ΠΑΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ
- ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΤΖΗΜΗΝΑ
- ΣΑΒΒΑ ΠΟΛΥΒΙΟΥ Καθ' ων η αίτηση ------------- Ημερομηνία: 18η Ιανουαρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητή: κ. Μ. Χαραλάμπους Για τους Καθ' ων η αίτηση 1, 2, 4, 5 και 6: κ. Κ. Κωνσταντινίδη Για Καθ' ου η αίτηση 3: κ. Δημητρίου για κ. Α. Αποστολίδη ------------ ΑΠΟΦΑΣΗ Επί των Προδικαστικών Ενστάσεων που εγείρει ο Καθ' ου η αίτηση στους Γενικούς Λόγους Εμφάνισης Σύμφωνα με τους γενικούς λόγους της Αίτησης, ο Αιτητής εργάστηκε στη Λέσχη Ιπποδρομιών Λευκωσίας (στο εξής «ο Εργοδότης») από την 1.6.1975 μέχρι τις 5.11.2012 που απεχώρησε λόγω ορίου ηλικίας, αφού συμπλήρωσε το 63ο έτος της ηλικίας του. Στις 6.11.2012 του προσφέρθηκε από τον Εργοδότη, συμβόλαιο απασχόλησης εξάμηνης διάρκειας. Ο Αιτητής από της εργοδοτήσεως και μέχρι της αφυπηρετήσεως του ήταν μέλος του Καθ' ου η αίτηση 1 (στο εξής «το Ταμείο»). Οι κανόνες λειτουργία του Ταμείου διέπονται από το καταστατικό του. Σύμφωνα με τους όρους του καταστατικού, ως μέλη του Ταμείου εγγράφονται υποχρεωτικά μεταξύ άλλων όλοι οι μόνιμοι υπάλληλοι του Εργοδότη που έχουν συμπληρώσει συνεχή εξάμηνη υπηρεσία. Κατά τον χρόνο αφυπηρέτησης του Αιτητή και κατά τον χρόνο καταχώρησης της παρούσας Αίτησης το Ταμείο είχε 24 μέλη. Το Ταμείο διαχειρίζεται Διαχειριστική Επιτροπή που αποτελείται από πέντε μέλη. Ο πρόεδρος και ένα μέλος της Διαχειριστικής Επιτροπής διορίζονται από τον Εργοδότη ενώ τα υπόλοιπα τρία εκλέγονται από τα μέλη του Ταμείου. Ο Καθ' ου η αίτηση 2 κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν και είναι ο Πρόεδρος του Ταμείου. Ο Καθ' ου η αίτηση 3 κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν ο Γραμματέας του Ταμείου. Είναι επίσης ο Διευθυντής Οικονομικών Υπηρεσιών του Εργοδότη. Παραιτήθηκε από τη θέση του Γραμματέα της Διαχειριστικής Επιτροπής σε μεταγενέστερο στάδιο. Ο Καθ' ου η αίτηση 4 κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν και είναι μέλος της Διαχειριστικής Επιτροπής. Είναι επίσης Διευθυντής Διοικητικών Υπηρεσιών και Δημοσίων Σχέσεων καθώς και Γραμματέας του Εργοδότη. Μέλος της Διαχειριστικής Επιτροπής ήταν και είναι επίσης οι Καθ' ων η αίτηση 5 και
- Ο Καθ' ου η αίτηση 5 είναι Διευθυντής Τεχνικών Υπηρεσιών / Μάρκετινγκ του Εργοδότη. Είναι η θέση του Αιτητή, ότι το Ταμείο δεν του κατέβαλε τα ωφελήματα που δικαιούταν κατά τον χρόνο της αφυπηρέτησης του. Επίσης ότι οι Καθ' ων η αίτηση 2 έως 6, για τους λόγους που παραθέτει, ενήργησαν κατά παράβαση των καθηκόντων τους και ή των καθηκόντων τους ως επίτροποι (trustees) και ή ως διαχειριστές των χρημάτων των μελών του Ταμείου, των απορρεόντων από το καταστατικό και ή τον νόμο και ή τους κανονισμούς. Ως επακόλουθο αξιώνει από τους Καθ' ων η αίτηση διάφορες θεραπείες, όπως: (α) Εναντίον του Ταμείου το ποσό των €413.824,69 πλέον νόμιμους τόκους, (β) Εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 2 έως 6 αποζημιώσεις για παράβαση του καταστατικού του Ταμείου και ή των καθηκόντων τους ως επίτροποι (trustees) και ή ως διαχειριστές και ή για παράβαση του καταστατικού και ή του νόμου, (γ) Εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 3 αποζημιώσεις για δόλο και ή απάτη, (δ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσει τον Καθ' ου η αίτηση 3 όπως επιστρέψει στο Καθ' ου η αίτηση 1 το ποσό των €550.000, (ε) Εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 2 έως 6 τιμωρητικές αποζημιώσεις, (στ) Νόμιμο τόκο (ζ) Έξοδα και ΦΠΑ. Με τους Γενικούς Λόγους Εμφάνισης ο Καθ' ου η αίτηση 3 εγείρει πέντε συνολικά προδικαστικές ενστάσεις εκ των οποίων τις τρεις έχει εγκαταλείψει με δήλωση του συνηγόρου του στις 28.4.
- Οι προδικαστικές ενστάσεις που το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει στο παρόν στάδιο είναι υπ' αριθμό 1 και 3 τις οποίες παραθέτουμε: «
- Ο Καθ' ου η αίτηση αρ.3 εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο Εργατικών Διάφορων είναι αναρμόδιο και ή δεν κέκτηται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα διαφορά καθότι δεν πρόκειται περί εργατικής διαφοράς» «
- Ο Καθ' ου η αίτηση αρ.3 εγείρει και τρίτη προδικαστικής ένσταση και ισχυρίζεται ότι η παρούσα αίτηση στο μέγεθος και έκταση που τον αφορά είναι αβάσιμη, ανυπόστατη και ουδέν αγώγιμο δικαίωμα και ή συμβατική σχέση και ή σχέση εργοδότη εργοδοτούμενου αποκαλύπτει μεταξύ Αιτητή και του Καθ' ου η αίτηση αρ.3 ώστε να επιζητείται θεραπεία εναντίον του. Περαιτέρω και ή ειδικότερα ο Καθ' ου η αίτηση αρ.3 ισχυρίζεται ότι εκ του νόμου είναι το ίδιο το Ταμείο Προνοίας που ευθύνεται για τυχόν πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους και όχι η Διαχειριστική Επιτροπή και ή τα μέλη προσωπικά. Συνεπώς κακώς ο Αιτητής έχει συνενώσει τον Καθ' ου η αίτηση αρ.3 στην παρούσα και ή στρέφεται εναντίον του προσωπικά. Μέσα από τις αγορεύσεις των συνηγόρων αποτυπώνονται και οι εκατέρωθεν προσεγγίσεις τους ως προς την όλη διάσταση των εν λόγω προδικαστικών ενστάσεων. Σύμφωνα με τη νομολογία, η διαπίστωση του Δικαστηρίου, κατά πόσο έχει δικαιοδοσία ή όχι να επιληφθεί μιας υπόθεσης θα πρέπει να γίνει το συντομότερο δυνατό διότι δεν θα ήταν ορθό να προχωρήσει στην εκδίκαση μιας υπόθεσης στην οποία υπάρχει το ενδεχόμενο να μην έχει εξουσία να το πράξει. (βλ. Kyriacos Theofanous v. Artemis Georghiou
(1969)1 C.L.R. 203). Θα πρέπει ωστόσο όλα τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου να είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Όταν υπάρχει έλλειψη δικαιοδοσίας δυνάμει νόμου, τέτοιο ζήτημα, καθ' ύλην ή κατά τόπο, μπορεί να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας ανεξάρτητα αν ο διάδικος που εγείρει το θέμα έχει καταχωρήσει εμφάνιση χωρίς όρους ή έχει λάβει οποιανδήποτε άλλα διαδικαστικά μέτρα στην αγωγή (βλ. Θεοχάρους v. Παστελλή
(1993)1 Α.Α.Δ. 246). Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι θέμα δημοσίας τάξης και μπορεί να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας (βλ Παναγιώτου v. Χ"Κυριάκου
(1991)1 Α.Α.Δ. 362). Λόγω της φύσης και της σοβαρότητας του, το ζήτημα μπορεί να εγερθεί και να εξεταστεί αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο σε οποιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας, αφού ελλείψει δικαιοδοσίας κάθε απόφαση είναι άκυρη (βλ. Μιχαηλίδης v. Γρηγορίου κ.ά.
(1988)1 Α.Α.Δ. 88). Όπως έχει υποδειχθεί στην Sevegep Ltd v. United Sea Transport Ltd and Others
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 729 και έχει επαναληφθεί στην Μούρτζινος ν. Global Cruises SA
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1160, τα επίδικα θέματα προσδιορίζονται με τις έγγραφες προτάσεις και ειδικότερα τα γεγονότα που στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι εκείνα που συνθέτουν την απαίτηση, αποκλειστική πηγή αναζήτησης της οποίας είναι η έκθεση απαιτήσεως. Σύμφωνα με την απόφαση Κορέλλης ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1718: «Δικαιοδοσία ή αρμοδιότητα σημαίνει την εξουσία την οποία έχει ένα δικαστήριο να αποφασίζει θέματα τα οποία παρουσιάζονται ενώπιον του ή να επιλαμβάνεται θεμάτων τα οποία παρουσιάζονται, σύμφωνα με Δικονομικούς Κανόνες ενώπιον του, για απόφαση. Τα όρια της δικαιοδοσίας ή αρμοδιότητας καθορίζονται από το Νόμο ο οποίος καθιδρύει το Δικαστήριο. Η δικαιοδοσία πρέπει να υπάρχει πριν την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης». Το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών έχει εγκαθιδρυθεί δυνάμει του άρθρου 12
(1)του περί Ετήσιων Αδειών μετ' Απολαβών Νόμου του 1967 (Ν. 8/67), όπως έχει τροποποιηθεί. Στην αποκλειστική του δικαιοδοσία υπάγεται η διάγνωση και απόφαση, μεταξύ άλλων: «(α) απασών των εργατικών διαφορών των αναφυομένων συνεπεία της εφαρμογής του παρόντος Νόμου ή οιωνδήποτε Κανονισμών εκδοθέντων δυνάμει αυτού ή αμφοτέρων, περιλαμβανομένου και παντός παρεμπίπτοντος ή συμπληρωματικού προς τοιαύτας διαφοράς θέματος. (β) απασών των εργατικών διαφορών, συμπεριλαμβανομένου και παντός συμπλη-ρωματικού ή παρεμπίπτοντος θέματος παραπεμπομένου αυτώ δυνάμει ρητής διατάξεως οιουδήποτε ετέρου νόμου ή Κανονισμών εκδοθέντων δυνάμει αυτού ή αμφοτέρων.» (βλ. άρθρο 12
(1)(α) (β) του Νόμου). Κατά τον χρόνο αφυπηρέτησης του Αιτητή και καταχωρήσεως της παρούσας Αίτησης, ευρίσκετο σε ισχύ ο περί Ταμείων Προνοίας Νόμος (Ν.44/81), ο οποίος εν τέλει καταργήθηκε με τον Νόμο 208(Ι)/2012 που τέθηκε σε ισχύ στις 28.12.2012, με τη δημοσίευση του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας. Η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε στις 19.12.2012 και δη σε προγενέστερο χρόνο της ψήφισης του τελευταίου νόμου. Συνεπώς στην προκείμενη περίπτωση ο Νόμος που χρήζει εφαρμογής είναι ο Ν.44/81. Σύμφωνα με το άρθρο 54 του Ν. 208(Ι)/2012: «Καμία διάταξη του παρόντος Νόμου δεν επηρεάζει την εγκυρότητα οποιασδήποτε πράξη που έγινε πριν την έναρξη της ισχύος του και που αφορά τη λειτουργία ή τη διαχείριση Ταμείου.» Σύμφωνα με το άρθρο 21
(2)του Νόμου 44/81: «Ωφελήματα εκ ταμείου προνοίας δύνανται να καταβάλλωνται μόνον εις μέλος τοιούτου ταμείου ή τους νόμιμου κληρονόμους του μέλους: (α) εν περιπτώσεις αφυπηρετήσεως, ήτοι όταν το μέλος υπερβή την καθορισμένην δια του καταστατικού ηλικία, (β)............. (γ)............. (δ).............» Σύμφωνα με το άρθρο 23 Ν.44/81: «
(3)Πάσα διαφορά εγειρομένη συνεπεία της εφαρμογής των διατάξεων του παρόντος Νόμου μεταξύ μέλους οιουδήποτε ταμείου προνοίας και του τοιούτου ταμείου υπάγεται εις την αποκλειστικήν αρμοδιότητα του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών.
(4)Το Δικαστήριο εργατικών Διαφορών κέκτηται δικαιοδοσίας όπως επιλαμβάνεται οιασδήποτε διαφοράς δυνάμει του εδαφίου
(3)ανεξαρτήτως του εάν τα περί ταύτην γεγονότα ή περιστάσεις συνιστούν αδίκημα δυνάμει του παρόντος ή οιουδήποτε ετέρου Νόμου.» Με την πιο πάνω νομοθετική ρύθμιση το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών καθίσταται αποκλειστικά αρμόδιο να επιληφθεί κάθε διαφορά που προκύπτει μεταξύ μέλους και του ταμείου προνοίας του. Η θέση του Αιτητή, όπως φαίνεται στους Γενικούς Λόγους της Αίτησης, είναι ότι ήταν μέλος του Ταμείου, γεγονός που δεν αμφισβητεί η πλευρά του Καθ' ου η αίτηση 3, και ότι αφυπηρέτησε από την υπηρεσία του Εργοδότη στις 6.11.2012. Φαίνεται επίσης ότι η διαφορά μεταξύ του Αιτητή και των Καθ' ων η αίτηση αφορά το εις πίστιν του κατατιθέμενο ποσό στο Ταμείο. Προβάλλεται συνεπώς μέσα από την Αίτηση η ύπαρξη μιας εργατικής διαφοράς μεταξύ του Αιτητή ως μέλους του Ταμείου και του ίδιου του Ταμείου η οποία αποκλειστικά υπάγεται στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών δυνάμει της ρητής διάταξης του άρθρου 23
(3)του Ν.44/81 σε συνάρτηση με το άρθρο 12
(1)(β) του Ν.8/67. Ως επακόλουθο, για τους πιο πάνω λόγους, η πρώτη προδικαστική ένσταση δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Αναφορικά με τη δεύτερη προδικαστική ένσταση του Καθ' ου η αίτηση 3 την οποία παραθέτουμε ανωτέρω, σχετική είναι η πρόνοια του άρθρου 14
(5)του Ν. 44/81 όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: «Το ταμείο προνοίας ευθύνεται εκ των πράξεων ή παραλείψεων των αντιπροσωπευόντων αυτό οργάνων, εφ' όσον η πράξις ή παράλειψις έλαβε χώραν κατά την εκτέλεσιν των ανατιθέμενων εις αυτά καθηκόντων και συνεπάγεται υποχρέωσιν αποζημιώσεως. Ευθύνεται επί πλέον εξ ολοκλήρου και το υπαίτιον πρόσωπον» Προφανώς, από το γράμμα του Νόμου προκύπτει και εξ ολοκλήρου ευθύνη του υπαίτιου προσώπου που ενήργησε για λογαριασμό του Ταμείου. Συνεπώς σε κάθε περίπτωση που στοιχειοθετείται ευθύνη από πράξεις ή παραλείψεις μέλους της Διαχειριστικής Επιτροπής του Ταμείου, που έλαβαν χώρα κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που του είχαν ανατεθεί, με συνέπεια την υποχρέωση του Ταμείου σε αποζημιώσεις, το υπαίτιο αυτό πρόσωπο φέρει επιπλέον εξ ολοκλήρου ευθύνη. Όπως έχουμε αναφέρει ανωτέρω, ο Αιτητής με τους γενικούς λόγους της Αίτησης εξαιτείται αποζημιώσεις και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 2 έως 6 για παράβαση του καταστατικού του Ταμείου και ή για παράβαση των καθηκόντων τους ως επιτρόπων και ή διαχειριστών και ή για παράβαση του καταστατικού και ή του Νόμου, ως και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Είναι η θέση του ότι για διάφορες πράξεις ή παραλείψεις, που εκθέτει λεπτομερώς, τα μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής του Ταμείου φέρουν προσωπική ευθύνη. Ειδικά εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 3 αιτείται αποζημιώσεις για δόλο και ή απάτη. Η θέση του Καθ' ου η αίτηση 3, ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο παραιτήθηκε από γραμματέας της Διαχειριστικής Επιτροπής, αποτελεί αμφισβητούμενο γεγονός που δεν μπορεί να εξεταστεί στο πρόωρο αυτό στάδιο. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σε ευρήματα χωρίς την εισαγωγή μαρτυρίας που να υποστηρίζει και να αποδεικνύει ένα τέτοιο γεγονός. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις πρόνοιες του Νόμου σε συνάρτηση με τις δικογραφημένες θέσεις των μερών κρίνουμε ότι ο Αιτητής με την Αίτηση του θέτει τις βάσεις για ύπαρξη παραβάσεων από πλευράς των Καθ' ων η αίτηση 2 έως 6, που θα τους καθιστούσαν εξ ολοκλήρου υπεύθυνους για τις πράξεις ή παραλείψεις τους ως μελών της Διαχειριστικής Επιτροπής του Ταμείου. Ως επακόλουθο κρίνουμε ανεδαφική και τη δεύτερη προδικαστική ένσταση του Καθ' ου η αίτηση 3, την οποία απορρίπτουμε. Οι προδικαστικές ενστάσεις απορρίπτονται. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 3 ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα καταβληθούν με την αποπεράτω-ση της υπόθεσης. (υπ)................... Ι. Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Χρ. Χρίστης, Μέλος Ν. Ανδρέου, Μέλος Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο