← Κύπρος

ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ (ΚΥΠΡΟΣ) ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ ν. CK RESTAURANT SYSTEM FRANCHISERS LTD, Αρ. Υπόθεσης: 237/2015, 13/9/2016

ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ (ΚΥΠΡΟΣ) ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ ν. CK RESTAURANT SYSTEM FRANCHISERS LTD, Αρ. Υπόθεσης: 237/2015, 13/9/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2016:35 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Προέδρου Γ. Στυλιανού και Ν. Ανδρέου, Μελών Αρ. Υπόθεσης: 237/2015 Μεταξύ: ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ (ΚΥΠΡΟΣ) ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ Αιτητή -και- CK RESTAURANT SYSTEM FRANCHISERS LTD Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 13η Σεπτεμβρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κ. Λ. Βραχίμης με κα Α. Παπαδοπούλου Για τους Καθ' ων η αίτηση: κ. Π. Σπανός με κα Τεμπριώτου ΑΠΟΦΑΣΗ Αναφορικά με την εφαρμογή της Δ.30 θ.5

(3)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπως τελευταία τροποποιήθηκε στις 13.5.2015 Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση Εργατικής Διαφοράς καταχω-ρήθηκε στις 29.4.2015 σε κλίμακα που υπερβαίνει τις €
  1. Οι αιτούμενες θεραπείες όπως προσδιορίζονται στην Αίτηση αφορούν αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησης του Αιτητή από τους Καθ' ων η αίτηση, πληρωμή αντί προειδοποιήσεως, περαιτέρω ή άλλη θεραπεία, νόμιμο τόκο και έξοδα. Οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν εμφάνιση στις 6.7.
  2. Ακολούθως ο Αιτητής στις 17.9.2015 εξέδωσε κλήση για οδηγίες και στις 6.10.2015 η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση καταχώρησε το συνημμένο στον Τύπο 25, Παράρτημα. Στις 3.11.2015 η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση προέβη σε αποκάλυψη εγγράφων και σε παράθεση γεγονότων που επικαλείται ο Αιτητής και παραδέχονται οι Καθ' ων η αίτηση με βάση τα εκδοθέντα διατάγματα. Σε ανάλογη αποκάλυψη εγγράφων προέβη και ο Αιτητής στις 11.12.
  3. Διάσταση απόψεων μεταξύ των διαδίκων προέκυψε κατά τη δεύτερη εμφάνιση της κλήσης για οδηγίες σε σχέση με τη διαδικασία ανταλλαγής της έγγραφης μαρτυρίας και της κατάθεσης ονομαστικού καταλόγου με τους μάρτυρες που προτίθεται εκάστη πλευρά να παρουσιάσει μαζί με σύνοψη της μαρτυρίας εκάστου, όπως προβλέπεται στη Δ.30 θ.5
(1),
(2),
(3)και
(4)την οποία παραθέτουμε: «5.
(1)Το Δικαστήριο για αγωγές το αντικείμενο των οποίων είναι μέχρι €3.000 ως στον Θεσμό 7 κατωτέρω αναφέρεται, εκδίδει οδηγίες ως προς την ανταλλαγή εγγράφως της μαρτυρίας μεταξύ των διαδίκων λαμβάνοντας υπόψη (α) τη δήλωση του διαδίκου ή του δικηγόρου αυτού ως προς τον αριθμό των μαρτύρων που προτίθεται να καλέσει προς υποστήριξη της υπόθεσης του. (β) το χρόνο ετοιμασίας της μαρτυρίας από κάθε διάδικο.
(2)Τηρουμένων ειδικών οδηγιών που το Δικαστήριο ήθελε εκδώσει λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα της διαφοράς, περιλαμβανομένου και του βάρους απόδειξης, ο ενάγων καταχωρεί πρώτος τη μαρτυρία του μέσα στο χρόνο που θα καθορίσει το Δικαστήριο, ακολουθούμενος από τον εναγόμενο και τον τριτοδιάδικο, όπου υπάρχει, μέσα στο χρόνο που το Δικαστήριο θα καθορίσει για τον κάθε διάδικο. Νοείται ότι όπου υπάρχουν πέραν του ενός εναγομένου, ή άλλου διαδίκου, που δεν έχουν κοινή υπεράσπιση, ή θέσεις, το Δικαστήριο εκδίδει ανάλογες οδηγίες για κάθε ένα από αυτούς.
(3)Το Δικαστήριο για αγωγές το αντικείμενο των οποίων υπερβαίνει τις €3.000 εκδίδει οδηγίες για την περαιτέρω πορεία και εκδίκαση της υπόθεσης στη βάση των πιο κάτω δεδομένων: (
  1. i)οι διάδικοι υποχρεούνται κατά το στάδιο της έκδοσης οδηγιών να καταθέσουν στο Δικαστήριο ονομαστικό κατάλογο με τους μάρτυρες που προτίθεται κάθε πλευρά να παρουσιάσει μαζί με σύνοψη της μαρτυρίας εκάστου. (
  2. ii)κάθε διάδικος δύναται για καλό λόγο να καλέσει πριν κλείσει την υπόθεση του με σχετικό προφορικό αίτημα και πρόσθετο μάρτυρα ή μάρτυρες.
(4)Όπου οι διάδικοι συμφωνούν, το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει οδηγίες ως προς την ανταλλαγή εγγράφως της μαρτυρίας έστω και αν το αντικείμενο της αγωγής υπερβαίνει τις €3.000, οπότε ακολουθούνται οι διατάξεις των Θεσμών 5
(1)και 5
(2)ανωτέρω. .....» Αγορεύοντας ο κ. Βραχίμης για τον Αιτητή υποστήριξε ότι η καταχώρηση ονομαστικού καταλόγου μαρτύρων μαζί με τη σύνοψη της μαρτυρίας εκάστου, αποτελεί διαδικασία που ακολουθείται μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει και τη σειρά για τη μαρτυρία. Ο κανονισμός δεν εμποδίζει και ούτε καθορίζει εάν η καταχώρηση του καταλόγου μαρτύρων μαζί με τη μαρτυρία τους θα είναι ταυτόχρονη ή μη. Είναι θέμα που το ίδιο το Δικαστήριο ρυθμίζει με τις οδηγίες του. Στην Αγγλία, όπως είπε, η καταχώρηση γίνεται ταυτόχρονα και από τις δύο πλευρές, εκτός εάν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά. Είναι η εισήγηση του ότι θα πρέπει πρώτα να καταθέσει η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση που φέρει το βάρος απόδειξης και ακολούθως η πλευρά του Αιτητή, για να ξέρει ο τελευταίος τι θα αντιμετωπίσει. Αντίθετη είναι η θέση του συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση κ. Σπανού, ο οποίος αναφέρθηκε σε δύο διαφορετικές διαδικασίες βάσει της Δ.30 θ.5. Η πρώτη διαδικασία που αφορά αγωγές με αντικείμενο μέχρι €3000 προβλέπε-ται στις διατάξεις του θεσμού 5
(1)και 5
(2)και η δεύτερη πέραν των €3000 στη διάταξη 5
(3). Οι δύο διαδικασίες καθώς εξήγησε διαφοροποιούνται καθώς η πρώτη γίνεται γραπτώς και η δεύτερη προφορικώς, οπόταν, εκείνος που φέρει το βάρος απόδειξης στη δεύτερη περίπτωση αρχίζει πρώτος την υπόθεση του. Μπορεί επίσης να προβεί σε σύνοψη μαρτυρίας και να μην παρουσιάσει μάρτυρες. Το ότι οι διατάξεις του θεσμού 5
(1)και 5
(2)δεν πάνε μαζί με τη διάταξη 5
(3)υποστήριξε ότι προκύπτει και από τη διάταξη 5
(4)όπου το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει οδηγίες για ανταλλαγή εγγράφως της μαρτυρίας, όταν οι διάδικοι συμφωνούν έστω και αν το αντικείμενο της αγωγής υπερβαίνει τις €3000 οπότε ακολουθούνται οι διατάξεις του θεσμού 5
(1)και 5
(2). Σημείωσε ότι στην προκείμενη περίπτωση επειδή το αντικεί-μενο της Αίτησης υπερβαίνει τις €3000, εφαρμόζεται η διάταξη του θεσμού 5
(3)η οποία προβλέπει ότι οι διάδικοι υποχρεούνται, όχι δύνανται, κατά το στάδιο των οδηγιών να καταθέσουν στο Δικαστήριο ονομαστικό κατάλογο με τους μάρτυρες μαζί με σύνοψη της μαρτυρίας τους. Είναι η εισήγηση του ότι βάσει της εν λόγω διάταξης και οι δύο διάδικοι υποχρεούνται να καταθέ-σουν τη σύνοψη της μαρτυρίας τους, ταυτόχρονα και ότι το Δικαστήριο δεν έχει τη διακριτική ευχέρεια να διατάξει οτιδήποτε άλλο, πάρα να δώσει οδηγίες για ταυτόχρονη κατάθεση του καταλόγου μαρτύρων μαζί με τη σύνοψη της μαρτυρίας εκάστου, την ίδια μέρα που η υπόθεση είναι ορισμένη για οδηγίες. Προς υποστηρίξει της θέσεως του παρέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου αποσπάσματα από το σύγγραμμα "The Construction of Deeds and Statutes" του C.E. Odgers, 3η έκδοση, όπου στην σελ. 309 κάτω από τον τίτλο Modern methods διαβάζουμε τα ακόλουθα: «
(3)Modern Methods.- There are now three methods of judicial approach to the construction of a statute, viz., (
  1. i)the Literal; (
  2. ii)by employing the Golden Rule; (iii) by considering the Mischief that the statute was designed to obviate or prevent. .... The Golden Rule, as it was called by Jervis, C.J. [Mattison v. Hart
(1854)14 C. B. 357, at p. 385], was enunciated by Lord Wensleydale in Grey v. Pearson (1857 6 H. L. C. 61, at p. 106, Cf. Pakala Narayana Swami v. King Emperor
(1939)L. R. 66 Ind. App. 66, at p. 78, in 1857. It is as follows: 'In construing wills and indeed statutes and all written instruments, the grammatical and ordinary sense of the words is to be adhered to, unless that would lead to some absurdity, or some repugnancy or inconsistency with the rest of the instrument, in which case the grammatical and ordinary sense of the words may be modified so as to avoid that absurdity and inconsistency, but no further'. This is in fact a corollary to the Literal Rule. .... The Literal or 'plain meaning' rule must be adopted 'even if absurd' [Abley v. Dale
(1851)11 C.B. 378, at p. 391, per Jervis, C.J.]. This method of approach was common and important when statutes were not framed in wide and general language as they are today. 'If the words of a statute are in themselves precise and unambiguous then no more can be necessary than to expound those words in their natural and ordinary sense. The words themselves alone do in such a case best declare the intention of the lawgiver' [Sussex Peerage Claim
(1844)11 Cl. & F. 85, at p. 143, per Tindal, C.J., quoted by Lord Macnaghten in Vacher v. London Society of Compositors [1913] A.C. 107, at p.117]. ....» Στην προκείμενη περίπτωση, όπως έχουμε αναφέρει ανωτέρω, το αντικεί-μενο της Αίτησης υπερβαίνει τις €3000. Οι διάδικοι δεν διαφωνούν ότι η Δ.30 θ.5
(3)(
  1. i)αποτελεί κανονιστική υποχρέωση τους, κατά το στάδιο της έκδοσης οδηγιών να καταθέσουν στο Δικαστήριο ονοματικό κατάλογο με τους μάρτυρες που προτίθεται κάθε πλευρά να παρουσιάσει μαζί με σύνοψη της μαρτυρίας εκάστου. Η διαφορά έγκειται στο χρόνο καταχώρησης. Κατά πόσο δηλαδή το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του παράγοντες που ξεφεύγουν του γράμματος της προρρηθείσας κανονιστικής διάταξης και να ασκήσει ανάλογα τη διακριτική του ευχέρεια. Παρατηρούμε ότι το γράμμα της εν λόγω διατάξεως είναι αυστηρό και επιτακτικό και προσαρμοσμένο στους σκοπούς που τείνει να εξυπηρετήσει. Δεν παρέχει καμία ευχέρεια στο Δικαστήριο να λάβει υπόψη του οποιουσδή-ποτε άλλους παράγοντες που δεν προβλέπονται στην εν λόγω διάταξη. Ταυτόχρονα δεν φαίνεται να θέτει σε δυσμενή θέση οποιονδήποτε των διαδίκων καθώς με την υποπαρ. (
  2. ii)της εν λόγω διάταξης, οι διάδικοι δύνα-νται για καλό λόγο να καλέσουν πριν κλείσουν την υπόθεση τους με σχετικό προφορικό αίτημα και πρόσθετο μάρτυρα ή μάρτυρες. Η προβλεπομένη στη Δ.30 θ.5
(1)
(2)διαδικασία αφορά υποθέσεις ταχείας εκδίκασης που το αντικείμενο τους είναι μέχρι €3000. Με βάση τον θεσμό 5
(4)οι εν λόγω διατάξεις δύνανται να τύχουν εφαρμογής και σε αγωγές που το αντικείμενο τους υπερβαίνει τις €3000, όπου όμως προκύπτει συμφωνία μεταξύ των μερών. Συνεπώς χωρίς την ύπαρξη συμφωνίας, οι διατάξεις που αφορούν υποθέσεις ταχείας εκδίκασης δεν μπορούν να ισχύσουν σε αγωγές άνω των €3000 και δη περισσότερο στο στάδιο της έκδοσης οδηγιών για σκοπούς της διάταξης του θεσμού 5
(3)που αφορά αποκλειστικά υποθέσεις με αντικεί-μενο άνω των €3000. Συνεπώς δεν βρίσκουμε να παρέχεται στο Δικαστήριο η ευχέρεια να ενεργήσει έξω από τα πλαίσια της Δ.30 θ.5
(3)(i) όπου κατά τη γνώμη μας επιβάλλεται η ταυτόχρονη υποχρέωση των διαδίκων να καταθέσουν στο Δικαστήριο ονομαστικό κατάλογο με τους μάρτυρες που προτίθενται να παρουσιάσουν μαζί με σύνοψη της μαρτυρίας τους. Ως επακόλουθο εκδίδονται οδηγίες για καταχώρηση στο Δικαστήριο ονομα-στικού καταλόγου μαρτύρων που η κάθε πλευρά προτίθεται να παρουσιάσει μαζί με σύνοψη της μαρτυρίας εκάστου στις 23.9.2016 ημερομηνία κατά την οποία η υπόθεση ορίζεται για Οδηγίες. υπ).................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Γ. Στυλιανού, Μέλος Ν. Ανδρέου, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.