ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥ ν. ENTRUSTIUS GLOBAL LIMITED, Αρ. Υπόθεσης: 267/2015, 7/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2016:44 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Προέδρου Π. Πολυβίου και Π. Ρήγα, Μελών. Αρ. Υπόθεσης: 267/2015 Μεταξύ: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥ Αιτήτρια -και- ENTRUSTIUS GLOBAL LIMITED Καθ' ων η αίτηση Αίτηση για παραμερισμό απόφασης ημερ. 1.2.2016 Ημερομηνία: 7η Νοεμβρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για τους Καθ' ων η αίτηση - Αιτητές στην αίτηση: κα Α. Κουρά Για την Αιτήτρια - Καθ' ης η αίτηση στην αίτηση: κα Λ. Δήμου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα ενδιάμεση αίτηση («η αίτηση παραμερισμού») οι Καθ' ων η αίτηση, Αιτητές στην παρούσα διαδικασία (στο εξής «οι Καθ' ων η αίτηση») επιδιώκουν τον παραμερισμό και ή την ακύρωση (set aside) της εκδοθείσας εναντίον τους απόφασης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση Εργατικής Διαφοράς. Η αίτηση παραμερισμού βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 Θ.3&10, Δ.26 Θ14, Δ.27 Θ.1-4, Δ.33 Θ.5 και Δ.48 Θ.1-9(h), στους περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικούς Κανονισμούς, στις Αρχές της Φυσικής Δικαιοσύνης, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση της κας Έλενας Dheere, η οποία δηλώνει ως μία εκ των διευθυντών των Καθ' ων η αίτηση, έχουσα προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης και δεόντως εξουσιοδοτημένη απ' αυτούς να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Παραδεχόμενη ότι η Αίτηση Εργατικής Διαφοράς υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο επιδόθηκε δεόντως στην ίδια, αναφέρει ότι έκτος από την εν λόγω αίτηση, εναντίον των Καθ' ων η αίτηση εκκρεμεί μια πολιτική και μια ποινική υπόθεση που καταχωρήθηκε από την Αιτήτρια καθώς και ποινική υπόθεση εναντίον της ιδίας προσωπικά. Ενώ είχε συνεχή επικοινωνία με τους δικηγόρους της για τις πιο πάνω υποθέσεις, ωστόσο δεν είχε αντιληφθεί ότι για τη συγκεκριμένη υπόθεση δεν είχε κάποια ενημέρωση. Στις 15.01.2016, ενημερώθηκε τηλεφωνικώς από δικαστικό επιδότη για ένταλμα κινητών που εκκρεμεί εναντίον των Καθ' ων η αίτηση. Μιλώντας με τη δικηγόρο της κα Αγγελική Κουρά, η τελευταία μετά από έρευνα την ενημέρωσε για την εκδοθείσα στις 29.9.2015 απόφαση. Αναφέρει μάλιστα ότι παρόλο που η Αίτηση παραδόθηκε από την ίδια στους δικηγόρους της, ωστόσο απ' ότι την ενημέρωσαν η Αίτηση παρέπεσε και ή απωλέστηκε με αποτέλεσμα να μην καταχωρηθεί εμφάνιση. Επίσης, ως την ενημερώνουν οι δικηγόροι της καμία πρόθεση για καταφρόνηση και ή περιφρόνηση του Δικαστηρίου υπήρξε καθώς ο σεβασμός τους έναντι του Δικαστηρίου φαίνεται από τον χειρισμό των υπολοίπων υποθέσεων, όπου προέβησαν στις δέουσες ενέργειες χωρίς χρονοτριβή. Αναφορικά με τις θέσεις των Καθ' ων η αίτηση αναφέρει ότι ασχολούνται με την παροχή συμβουλευτικών, λογιστικών και διαχειριστικών υπηρεσιών και ότι εργοδότη-σαν την Αιτήτρια ως βοηθό λογιστηρίου με σκοπό να ενταχθεί στο σχέδιο επιδότησης της απασχόλησης με ευέλικτες ρυθμίσεις του Κέντρου Παραγωγικότητας Κύπρου. Αμέσως μετά η Αιτήτρια εξέφρασε την πρόθεση της ότι επιθυμούσε να εργαστεί ως εξωτερική συνεργάτης προσφέροντας υπηρεσίες και σε άλλες συνδεδεμένες εταιρείες, εξ' ου και της δόθηκε επιστολή τερματισμού της συνεργασίας τους. Για τα πιο πάνω ενημερώθηκε γραπτώς και το κέντρο παραγωγικότητας με σχετική επιστολή που συνέταξε η Αιτήτρια. Προς επιβεβαίωση της θέσης της παρουσίασε την εν λόγω επιστολή καθώς και διάφορα τιμολόγια που εξέδωσε η Αιτήτρια κατά καιρούς για υπηρεσίες προς διάφορες εταιρείες. Σημείωσε επίσης ότι λόγω μείωσης του όγκου εργασιών των Καθ' ων η αίτηση στις 11.12.2014 αποφάσισαν όπως σταματήσουν τη συνεργασία τους με την Αιτήτρια. Παρά την εν λόγω ανακοίνωση την επομένη η Αιτήτρια παρουσιάστηκε στο γραφείο της Εταιρείας και μετά από ήρεμη συζήτηση ηρνείτο να αποχωρήσει. Η Αστυνομία, από την οποία ζήτησε να παρέμβει για να αποχωρήσει η Αιτήτρια από το γραφείο, της είπε ότι αυτό δεν μπορούσε να γίνει. Τότε πήρε η Αιτήτρια τηλέφωνο την Αστυνομία και αυτή την έπιασε από το χέρι για να την βγάλει έξω. Ενώ βρίσκονταν στο διάδρομο η Αιτήτρια κάθισε στο έδαφος, της άρπαξε τα πόδια και πήγε να τη δαγκώσει. Η μάρτυς για να φύγει από τα χέρια της την έσπρωξε και την έβγαλε έξω από την πόρτα του γραφείου. Αυθημερόν της απέστειλε και ηλεκτρονικό μήνυμα με το οποίο την ενημέρωνε για την απαράδεκτη συμπεριφορά της και τον τερματισμό της συνεργασίας τους. Η αίτηση παραμερισμού αντίκρισε την ένσταση της Αιτήτριας η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5 Θ.Θ.1,2,7, Δ.5Β Θ1-5, Δ.16 Θ.Θ.1-3,7, Δ.17 Θ.Θ.2,3,10, Δ.48 Θ.1-3 και 9, Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο άρθρα 32 και 47, στη Νομολογία και επί των γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Οι υποστηρικτικοί λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: 1. Η αίτηση είναι ουσιαστικά και νομικά αβάσιμη. 2. Η Αιτήτρια δεν δίδει κανένα λόγο για την μη έγκαιρη εμφάνιση της στην παρούσα υπόθεση. 3. Το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών έχει συσταθεί για να δικάζει τις υποθέσεις για τις οποίες έχει δικαιοδοσία το ταχύτερο δυνατόν σκοπός ο οποίος θα πληγεί εάν επιτραπεί η αίτηση της Αιτήτριας. 4. Αντίθετα με το τι ισχυρίζεται η Αιτήτρια αυτή όχι μόνο απολύθηκε παράνομα αλλά δέχθηκε επίθεση από την Αιτήτρια στις 12/12/2014 επίθεση η οποία της προκάλεσε σωματικές βλάβες για τις οποίες εκκρεμούν άλλες δικαστικές υποθέσεις. 5. Ουσιαστικά στην παράγραφο 6 της Ένορκης Δήλωσης της ενόρκως δηλούσας αυτή παραδέχεται την επίθεση αλλά την διατυπώνει με χαμηλούς τόνους, χωρίς όμως να παύει να είναι παραδοχή ότι το ό,τι διέπραξε η ενόρκως δηλούσα ακόμη και κατά τη δική της παραδοχή αποτελεί επίθεση η οποία εκτός των άλλων συνιστά και παράνομη απόλυση από την εργασία της καθότι δεν νοείται τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη των Καθ' ων η αίτηση να ξυλοκοπούν τους εργοδοτούμενους τους. 6. Ως εκ τούτου η Αιτήτρια δεν προβάλει καμία καλή υπεράσπιση ώστε να της δοθεί άδεια παραμερισμού της απόφασης. 7. Κατά τα άλλα η καθ 'ης η αίτηση - Αιτήτρια επαναλαμβάνει τα όσα αναφέρονται στην αίτηση της. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, η οποία στην ουσία υποστη-ρίζει και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Μέσα από τις αγορεύσεις των συνηγόρων αποτυπώνονται και οι εκατέρωθεν προσεγ-γίσεις τους ως προς την όλη διάσταση της αίτησης και της ένστασης, τις οποίες έχουμε εξετάσει. Έχουμε επίσης διεξέλθει του φακέλου της υπόθεσης. Η Δ.17 Θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία κατ' αναλογία εφαρμόζεται και σε διαδικασίες ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου με βάση τον Καν.17 του περί Δικα-στηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικού Κανονισμού του 1999 («Ο Κανονισμός»), παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια στην κατάλληλη περίπτωση και να παραμερίσει απόφαση που εκδόθηκε στην απουσία του εναγομένου (Καθ' ων η αίτηση). Το διάταγμα ακύρωσης μπορεί να δοθεί υπό όρους τους οποίους το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Τα κριτήρια τα οποία λαμβάνονται υπόψη για τον παραμερισμό απόφασης λόγω μη καταχωρήσεως εμφανίσεως έχουν εκτεθεί επανειλημμένως σε σειρά αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου, με τις οποίες υιοθετείται η ίδια προσέγγιση με τα Αγγλικά Δικα-στήρια, όπου ισχύουν παρόμοιοι θεσμοί. Στην απόφαση Ανδρέας Γιάγκου κ.α. ν. Λουκίας Φωτίου, ECLI:CY:AD:2014:A56, Πολιτική Έφεση Αρ. 233/2009 ημερ. 24.1.2014, το Δικαστήριο ανεφέρθη εκτενώς στα κριτήρια που η νομολογία έχει εδραιώσει για τον παραμερισμό απόφασης που έχει εκδοθεί ερήμην του εναγόμενου (Καθ' ου η αίτηση): «.Η νομολογία έχει εδραιώσει ορισμένα κριτήρια με τα οποία τα Δικαστήρια καθοδηγούνται ως προς τις περιπτώσεις που είναι ορθό να επανανοιχθεί μια υπόθεση. Ένα από αυτά τα κριτήρια απαιτεί την καταχώρηση ένορκης δήλωσης για την ουσία της αγωγής στην οποία να εμφαίνεται ότι ο αιτητής έχει μια εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Αυτή η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως συζητήσιμης υπεράσπισης συνιστά, όπως λέχθηκε στην Κωνσταντινίδη ν. Hissin
(2004)1 Α.Α.Δ. 1774, τον «πρωταρχικό παράγοντα» που λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Ως επιπρόσθετη παράμετρος λαμβάνεται επίσης υπόψη ο χρόνος που έχει διαρρεύσει από την ημέρα έκδοσης της απόφασης μέχρι την καταχώρηση της αίτησης παραμερισμού, καθώς βέβαια και οι επεξηγήσεις που δίνονται ως προς το λόγο που η υπόθεση αφέθηκε να προχωρήσει ερήμην του αιτητή χωρίς την καταχώρηση εμφάνισης. Περαιτέρω κριτήριο είναι κατά πόσο ο παραμερισμός της απόφασης θα αποβεί τελικώς χρήσιμος και εμφανέστατα τέτοια χρησιμότητα δεν υπάρχει εάν δεν μπορεί να διαφανεί μέσα από τη μαρτυρία κάποια υπεράσπιση στην αγωγή. Η θεμελιακή απόφαση στο ζήτημα παραμερισμού Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646, 650, ακολουθήθηκε επανειλημμένα από τα Κυπριακά Δικαστήρια και μάλιστα από ενωρίς στη διαμόρφωση της νομολογίας, ενδεικτικές δε αυτών των αποφάσεων είναι η Kotsapas v. Titan Construction Engineering Co.
(1961)C.L.R. 320 και η Christophorou v. Kyriakoulli
(1963)2 C.L.R. 159. Το τι αποτελεί «prima facie defence», όπως το έθεσε ο Λόρδος Atkin στην απόφαση Evans v. Bartlam - ανωτέρω -, επεξηγήθηκε μεταγενέστερα από τον Megarry V.C. στην Land Securities plc v. Receiver for the Metropolitan Police District
(1983)1 W.L.R. 439, ο οποίος είπε τα εξής: «If the term 'prima facie case' is used, I think that this is to be understood in the sense of a case made out by the landlord, without the need to evaluate any rebutting evidence put forward by the tenant. That is why Diplock L.J., at p.80 used the term 'bona fide arguable case'; and the unanimous view of the Court that the point ought not to be tried twice over seems to point strongly to the phrase 'prima facie case' bearing the meaning that I have indicated.» Στην επίσης θεμελιακή στο θέμα ακύρωσης στην Κυπριακή νομολογία υπόθεση, Φυλακτού ν. Μιχαήλ
(1982)1Α.Α.Δ.
- επεξηγήθηκε ότι το Δικαστήριο οφείλει να ασκήσει ορθά τη διακριτική του ευχέρεια ισοζυγίζοντας δύο θεμελιακές αρχές, δηλαδή, αφενός την ανάγκη να ακούγεται ο διάδικος επί της ουσίας της υπόθεσης του και αφετέρου την ανάγκη της όσο το δυνατό ταχείας απονομής της δικαιοσύνης. Μέσα σ' αυτά τα πλαίσια, κριτήριο εξίσου σοβαρό για το Δικαστήριο είναι και η αναγκαιότητα να σφραγίζονται οι δικαστικές αποφάσεις με τελεσιδικία. Ως προς το πώς αντιμετωπίζεται η σχετική ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, η οποία κατά κανόνα περιορίζεται στις ένορκες δηλώσεις, λέχθηκε στην πιο πάνω υπόθεση ότι θα ήταν αντινομικό εκ μέρους του πρωτόδικου Δικαστηρίου να αποφασίσει επί της ορθότητας οποιωνδήποτε γεγονότων που τίθενται ενώπιον του στο στάδιο της αίτησης, διότι το έργο του εξαντλείται στο να διακρίνει κατά πόσο αποκαλύπτεται επαρκής υπεράσπιση, που είναι και το βασικό κριτήριο που δικαιολογεί το επανάνοιγμα υπόθεσης. Σαφώς το βάρος για παραμερισμό ερήμην απόφασης πίπτει επί των ώμων του αιτητή, αλλά αυτό το βάρος δεν εξυπακούει και την απόδειξη αμφισβητούμενων γεγονότων ή τη θεμελίωση της υπεράσπισης, ως εάν διεξαγόταν η δίκη επί της ουσίας της. Όπως λέχθηκε στην Κωνσταντινίδη ν. Hissin - ανωτέρω -, «είναι αρκετό να εγερθεί το ζήτημα που κρίνεται χωρίς αξιολόγηση της μαρτυρίας» και χωρίς να «...απαιτείται απόδειξη των γεγονότων που στοιχειοθετούν την υπεράσπιση.». Με άλλα λόγια πρέπει να υποδεικνύεται από τον αιτητή μια καλή τη πίστει συζητήσιμη υπόθεση, όπως εξηγήθηκε στην Lord Securities plc - ανωτέρω. .» Η αξίωση της Αιτήτριας όπως προσδιορίζεται στους Γενικούς Λόγους της Αίτησης αφο-ρά αποζημιώσεις για παράνομη απόλυση, πληρωμή αντί προειδοποίησης, αναλογία 13ου μισθού για τα έτη 2013 και 2014, αναλογία αδειών, παρεμφερή ωφελήματα, τόκους και έξοδα συν ΦΠΑ. Λόγω παράλειψης των Καθ' ων η αίτηση να εμφανιστούν στη διαδικασία, το Δικαστήριο στις 29.9.2015 εξέδωσε απόφαση εναντίον τους και υπέρ της Αιτήτριας για το συνολικό ποσό των €2.725- με νόμιμο τόκο και €516- ως έξοδα συν ΦΠΑ πλέον €11 έξοδα επίδοσης. Από το φάκελο της υπόθεσης φαίνεται ότι η Αίτηση Εργατικής Διαφοράς καταχω-ρήθηκε στις 15.5.2015 και επιδόθηκε στους Καθ' ων η αίτηση, έναντι της υπογραφής της κας Έλενας Dheere, στις 28.5.
- Οι Καθ' ων η αίτηση με βάση τον Καν. 5 του Κανονισμού όφειλαν να καταχωρήσουν εμφάνιση προς αμφισβήτηση των αξιώσεων της Αιτήτριας εντός 21 ημερών από της επιδόσεως. Επειδή δεν υπήρξε κανένα ενδια-φέρον από μέρους τους, η υπόθεση ορίστηκε για οδηγίες στις 16.9.2015 και ακολούθως για ακρόαση στις 29.9.2015 οπότε και εκδόθηκε η ερήμην απόφαση. Η υπό κρίση αίτη-ση παραμερισμού καταχωρήθηκε την 1.2.2016, μετά που η Καθ' ων η αίτηση ενημερώ-θηκαν από επιδότη του Δικαστηρίου ότι εκκρεμούσε η εκτέλεση εντάλματος κινητών σε σχέση με την εκδοθείσα απόφαση. Από την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση παραμερισμού προκύπτει ότι η Αίτηση Εργατικής Διαφοράς δόθηκε στους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση με εντολή όπως καταχωρήσουν εμφάνιση. Ωστόσο η Αίτηση Εργατικής Διαφοράς παρέπεσε και ή απωλέστηκε με αποτέλεσμα οι συνήγοροι των Καθ' ων η αίτηση να μην καταχωρήσουν εγκαίρως εμφάνιση. Μέσα από τη αδιαμφισβήτητη μαρτυρία της κα Dheere φαίνεται επίσης ότι η ίδια βρισκόταν σε συνεχή επαφή με τους δικηγόρους της, καθόσον υπήρχαν και άλλες υποθέσεις που η Αιτήτρια καταχώρησε εναντίον της Εταιρείας και της ιδίας προσωπικά και ως εκ τούτου δεν αντελήφθη ότι για τη συγκεκριμένη υπόθεση δεν είχε κάποια ενημέρωση. Επίσης απ' ότι την ενημέρωσαν οι δικηγόροι της δεν υπήρχε καμία πρόθεση για καταφρόνηση και ή περιφρόνηση του Δικαστηρίου, γιατί καθώς φαίνεται από τις άλλες υποθέσεις δεν παρέλειψαν να ενεργήσουν άμεσα και χωρίς χρονοτριβή. Από τα πιο πάνω καθίσταται φανερό ότι η παράλειψη για καταχώρηση εμφάνισης δεν οφείλετο στους Καθ' ων η αίτηση αλλά στους δικηγόρους. Επίσης ότι η αίτηση παραμε-ρισμού καταχωρήθηκε τέσσερεις και πλέον μήνες μετά την έκδοση της απόφασης. Στην Ευσταθίου ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2003)1 Α.Α.Δ. 1007, οι εφεσείοντες καταχώρησαν αίτηση παραμερισμού τέσσερεις μήνες μετά την έκδοση απόφαση με τον ισχυρισμό ότι η παράλειψη καταχώρησης σημειώματος εμφανίσεως οφείλετο στην αδράνεια της δικηγόρου τους στην οποία είχαν δώσει σχετικές οδηγίες. Το πρωτόδικο Δικαστήριο παρά τη διαπίστωση του ότι θεμελιώθηκε η βασική προϋπόθεση της αποκά-λυψης υπεράσπισης ή συζητήσιμου θέματος, απέρριψε την αίτηση λόγω της διαγωγής των εφεσειόντων, την οποία έκρινε, ότι συνιστούσε καταφρόνηση της δικαστικής διαδι-κασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου. Ανατρέποντας το Ανώτατο Δικαστήριο την πρωτόδικη απόφαση αποφάσισε τα ακόλουθα: Σε συμφωνία με την άποψη των εφεσειόντων αγόμαστε σε διαφορετικό συμπέρασμα. Αναφερόμαστε σε συμπέρασμα γιατί υπό κρίση δεν είναι ακριβώς η διακριτική εξουσία του πρωτόδικου δικαστηρίου, οπόταν θα παρεμβάλλονταν οι αρχές αναφορικά με τη δυνατότητα παρέμβασης. Υπό κρίση είναι τα ίδια τα αντικειμενικά δεδομένα, ειδικά η κατάταξή τους υπό το πρίσμα των αρχών που διέπουν τις πάγιες παραμέτρους. Θεωρούμε πως με την αδιαμφισβήτητη ανάθεση της υπόθεσης σε δικηγόρο προς καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης και υπεράσπισης ευλόγως δεν θα αναμενόταν, πάντως όχι πέντε μήνες αργότερα, έκδοση τελικής απόφασης για τέτοια παράλειψη. Η δε εξομοίωση, στην περίπτωση, της παράλειψης του δικηγόρου προς παράλειψη που αντανακλούσε περιφρονητική διαγωγή του διαδίκου, δεν δικαιολογείτο. Προσθέτουμε πως οι υποθέσεις Βαρδιάνος ν. Richards
(1998)1 A.A.Δ. 698, Κυριακού Αντώνη Πέτρου ν. Διευθυντή Κτηματολογίου Λεμεσού κ.ά.
(2001)1 Α.Α.Δ. 184 και Γεώργιος Γρηγορίου ν. Χριστάκης Στεφάνου κ.ά.
(2001)1 Α.Α.Δ. 1493 στις οποίες παρέπεμψε το πρωτόδικο δικαστήριο, αφορούσαν στο διαφορετικό ζήτημα της επαναφοράς απορριφθείσας έφεσης και κρίθηκαν υπό το πρίσμα άλλων αρχών. Στην Ανδρέου v. Blue Green Wave Frozen Food Ltd
(2010)1Α.Α.Δ. 119, η αίτηση για παραμερισμό καταχωρήθηκε σχεδόν πέντε μήνες μετά την έκδοση της απόφασης και μετά την έκδοση εντάλματος κατάσχεσης κινητών. Το ζήτημα της καθυστέρησης δεν αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης εφόσον η πρωτόδικη απόφαση παραμερίστηκε διότι δεν δόθηκε το δικαίωμα εμφανούς υπεράσπισης, αλλά δείχνει ότι και μεγαλύτερος του παρόντος χρόνου καταχώρησης της αίτησης παραμερισμού, μπορεί να δικαιολογηθεί. Και στην παρούσα περίπτωση θεωρούμε ότι με την αδιαμφισβήτητη ανάθεση της υπόθεσης σε δικηγόρο προς καταχώρηση εμφάνισης, ευλόγως δεν θα αναμενόταν από τους Καθ' ων η αίτηση ότι η παράλειψη του δικηγόρου τους να καταχώρηση εμφάνιση εγκαίρως, θα αποτελούσε τον λόγο έκδοσης τελικής απόφασης εναντίον τους. Η παρά-λειψη επίσης του δικηγόρου να καταχωρήσει εμφάνιση δεν μπορεί να εξομοιωθεί με περιφρονητική διαγωγή των Καθ' ων η αίτηση καθώς με την ανάθεση της υπόθεσης σε δικηγόρο είχαν ήδη εκδηλώσει τις προθέσεις τους για εμφάνιση στη διαδικασία και το αναμενόμενο γι' αυτούς ήταν η λήψη των αναγκαίων μέτρων προς υπεράσπιση των θέσεων τους. Ως προς την ουσία της υπόθεσης, οι Καθ' ων η αίτηση διατείνονται ότι έχουν καλή υπεράσπιση καθώς η Αιτήτρια δεν απασχολείτο στην υπηρεσία τους με σχέση εξηρτη-μένης εργασίας αλλά ως εξωτερική συνεργάτης. Οι εξηγήσεις που έχουν δοθεί με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση βρίσκουμε να είναι επαρκείς για να στηρί-ξουν την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως συζητήσιμης υπεράσπισης. Ενισχυτικά επίσης είναι και τα διάφορα έγγραφα που επισυνάπτονται στην εν λόγω ένορκη δήλωση και δη η επιστολή προς το κέντρο παραγωγικότητας και τα διάφορα τιμολόγια που εξέδιδε η Αιτήτρια για υπηρεσίες που προσέφερε στους Καθ' ων η αίτηση. Για τη διαπίστωση εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης. Το Δικαστήριο δεν προχωρεί σε αξιολόγηση οποιασδή-ποτε μαρτυρίας στο στάδιο αυτό (Κώστας Φραντζής v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδ.) Λτδ
(1996)1 Α.Α.Δ. 1094). Το Δικαστήριο τότε μόνο θα πεισθεί για την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης εάν υπάρχουν ενώπιον του ικανοποιητικές λεπτομέ-ρειες που τείνουν να θέσουν λόγους συζητήσιμης υπόθεσης (Τεγκεράκης ν. Δήμου Λευκωσίας
(2005)1(Α) Α.Α.Δ 289), κάτι που εν προκειμένω οι Καθ' ων η αίτηση έχουν πετύχει. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται υπέρ του παραμερισμού της εκδοθείσας απόφασης. Ως εκ τούτου η απόφαση ημερομηνίας 29.9.2015 παραμερίζεται υπό τον όρο ότι οι Καθ' ων η αίτηση θα καταβάλουν στην Αιτήτρια όλα τα έξοδα της Αίτησης Εργατικής Διαφοράς που χάνονται λόγω της μη καταχώρησης εμφάνισης και του παραμερισμού, καθώς και τα έξοδα της υπό κρίση αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Δίδονται οδηγίες προς την πλευρά της Αιτήτριας όπως υποβάλει σχετικό κατάλογο εξόδων μέσα σε 21 ημέρες από σήμερα. Τίθεται σαν όρος για τον παραμερισμό της απόφασης ότι οι Καθ' ων η αίτηση θα καταβάλουν το ποσό των εγκριθέντων εξόδων προς τον Αιτητή μέσα σε 21 ημέρες από την ημερομηνία που θα τους γνωστοποιηθεί το ποσό τούτο. Δίδονται περαιτέρω οδηγίες όπως σε περίπτωση συμμόρφωσης με τον πιο πάνω όρο, οι Καθ' ων η αίτηση καταχωρήσουν έγγραφο εμφάνισης εντός 10 ημερών από της πληρω-μής των εξόδων ως ανωτέρω. (υπ)...................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Π. Πολυβίου, Μέλος Π. Ρήγας, Μέλος Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο