ΜΑΡΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΗΛΙΑ ν. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ - ΠΑΦΟΣ 2017 ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αίτησης: 386/15, 28/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2016:11 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΠΑΦΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Κωνσταντίνου, Δ. Χ. Τσιολή ] Α. Μιλτιάδους ] Μελών Αρ. Αίτησης: 386/15 Μεταξύ: ΜΑΡΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΗΛΙΑ Αιτητή και ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ - ΠΑΦΟΣ 2017 ΛΙΜΙΤΕΔ Καθ' ων η Αίτηση ----------------------------- Ημερομηνία: 28 Μαρτίου, 2016 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κα Πιερή Για Καθ' ων η Αίτηση: κ. Κορακίδης ------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Αιτητής καταχώρησε την με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αίτηση εργατικής διαφοράς στις 2/9/2015 («η Αίτηση») με την οποία αξιώνει από τους Καθ' ων η Αίτηση τα ακόλουθα: «Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο τερματισμός της εργοδότησης του Αιτητού μετά των Καθ' ων η Αίτηση ο οποίος διενεργήθηκε με την επιστολή των Καθ' ων η Αίτηση προς τον Αιτητή ημερομηνίας 31/3/2015 είναι παράνομος, ΚΑΙ/Η Β. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Καθ' ων η Αίτηση όφειλαν όπως δηλώσουν και/ή εγγράψουν τον Αιτητή ως εργοδοτούμενο των μετά το Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων και κατ' επέκταση καταβάλουν τις μηνιαίες εισφορές αυτού, ΚΑΙ/Η Γ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής νομιμοποιείται σε αποζημίωση από τους Καθ' ων η Αίτηση ίση προς το σύνολο των απολαβών του Αιτητού από την 1/4/2015 μέχρι και τη λήξη της περιόδου εργοδότησης του μετά των Καθ' ων η Αίτηση με βάση την προκήρυξη των Καθ' ων η Αίτηση και κατ΄ακολουθία αυτής την αίτηση του Αιτητού την οποία απεδέχθησαν οι Καθ' ων η Αίτηση ήτοι μέχρι την 31/12/2017, ΚΑΙ/Η Δ. Διατάγματα του Δικαστηρίου κατ΄ ακολουθία των εις τας παραγράφους (Α), (Β) και (Γ) ανωτέρω αναφερομένων, ΚΑΙ/Η Ε. Ποσό ίσο προς Ευρώ 132,000-πλέον ΦΠΑ ήτοι ίσο προς τις μηνιαίες απολαβές του Αιτητού προς τους Καθ' ων η Αίτηση δια την περίοδο 1/4/2015 μέχρι 31/12/2017 ΚΑΙ/Η Στ. Αποζημιώσεις διά τον παράνομο τερματισμό της εργοδότησης του Αιτητού υπό των Καθ' η Αίτηση, ΚΑΙ/Η Ζ. Νόμιμη Προειδοποίηση, ΚΑΙ/Η Η. Αποζημιώσεις ΚΑΙ/Η Θ. Νόμιμο Τόκο. Ι. Έξοδα πλέον ΦΠΑ.» Σύμφωνα με τους γενικούς λόγους της Αίτησης, ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση «δυνάμει Προκήρυξης» των Καθ' ων η Αίτηση για τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του προγράμματος Πάφος
- Οι Καθ' ων η Αίτηση αποδέχτηκαν την αίτηση του Αιτητή και «διόρισαν τον Αιτητή πάνω στη βάση της πλήρους απασχόλησης» στην πιο πάνω θέση από την 1/9/2013 με αμοιβή το κατ' αποκοπήν ποσό των €4.000- μηναίως πλέον ΦΠΑ. Οι Καθ' ων η Αίτηση κατά ή περί τις 31/3/2015 χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση τερμάτισαν «παράνομα» τις υπηρεσίες του Αιτητή με γραπτή επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 31/3/
- Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ενήργησαν παράνομα και ότι δεν έδωσαν στον Αιτητή νόμιμη προειδοποίηση με βάση τη σχετική νομοθεσία. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν έγγραφο εμφάνισης με το οποίο απορρίπτουν τις αξιώσεις του Αιτητή και ισχυρίζονται ότι μεταξύ αυτών και του Αιτητή δεν υπήρξε σχέση εργοδότη - εργοδοτούμενου. Όταν η Αίτηση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, το Δικαστήριο εν όψει των αξιώσεων του Αιτητή υπό τις παραγράφους (Β), (Γ) και (Ε) ήγειρε θέμα κατά πόσο το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών («Δ.Ε.Δ.») κέκτηται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την Αίτηση και κατά ποσό τίθεται ζήτημα παραπομπής της Αίτησης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου δυνάμει των προνοιών του άρθρου 64Α του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/
- Οι συνήγοροι των διαδίκων ζήτησαν χρόνο να μελετήσουν το ζήτημα. Στην επόμενη δικάσιμο η δικηγόρος του Αιτητή ζήτησε όπως η υπόθεση παραπεμφθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση έφερε ένσταση στο πιο πάνω αίτημα και το Δικαστήριο όρισε για αγορεύσεις το ζήτημα της δικαιοδοσίας. Ο δικηγόρος του Αιτητή στη γραπτή αγόρευσή του εισηγήθηκε ότι επειδή ο Αιτητής αιτείται, μεταξύ άλλων θεραπειών, αποζημιώσεις που υπερβαίνουν τις απολαβές δύο ετών (€132,000- ποσό που αντιστοιχεί στις απολαβές που θα έπαιρνε από την 1/4/2015 μέχρι τις 31/12/2017) το Δ.Ε.Δ. στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την Αίτηση και ότι αρμόδιο Δικαστήριο είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Με βάση τα πιο πάνω κάλεσε το Δικαστήριο να παραπέμψει την υπόθεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Από την άλλη ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση επικαλούμενος το περιεχόμενο των γενικών λόγων της Αίτησης καθώς και τις αξιώσεις του Αιτητή που βασίζονται στον Περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμο Ν.24/67υποστήριξε ότι η βάση της Αίτησης είναι ο Ν.24/67και ως εκ τούτου αρμόδιο δικαστήριο να την εκδικάσει είναι το Δ.Ε.Δ. το οποίο σε περίπτωση επιτυχίας της Αίτησης θα επιδικάσει τις αποζημιώσεις που προβλέπει ο Ν.24/
- Νομική Πτυχή - Εφαρμογή Νομικής Πτυχής - Συμπεράσματα - Κατάληξη Με βάση τη νομολογία τα γεγονότα που στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι εκείνα που συνθέτουν την απαίτηση, δηλαδή τα γεγονότα που προσδιορίζονται στο κλητήριο ένταλμα και την έκθεση απαίτησης (βλέπε Θεοχάρους ν. Παστελλή
(1993)1 ΑΑΔ 240, Sevegep Ltd v. United Sea Transport Ltd and others
(1989)1 B AAΔ.729, Sartas Importers Distributors Ltd v. Mαρούλλη
(2003)1 ΑΑΔ 1446). Το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχτεί σε άλλα στοιχεία εκτός από τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα που προβάλει στην έκθεση απαίτησης του ανεξάρτητα αν αυτοί δεν στοιχειοθετηθούν στο τέλος της διαδικασίας. Στην παρούσα περίπτωση, τα γεγονότα όπως αυτά στοιχειοθετούνται στους γενικούς λόγους της Αίτησης. Το Δ.Ε.Δ. καθιδρύθηκε δυνάμει του άρθρου 12 του Περί Ετήσιων Αδειών Μετ' Απολαβών Νόμου του 1967 (Ν.8/67)όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα. Στο άρθρο 12 του Ν.8/67 προσδιορίζεται το εύρος της καθ' ύλην αρμοδιότητας του Δ.Ε.Δ. Παραθέτουμε πιο κάτω αυτούσιο το εν λόγω άρθρο: «12.-
(1)Καθιδρύεται Δικαστήριον Εργατικών Διαφορών, (εν τω παρόντι νόμω καλούμενον «Το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών») εις την αποκλειστικήν δικαιοδοσίαν του οποίου υπάγεται η διάγνωσις και απόφασις επί των ακολούθως διαφορών: (α) απασών των εργατικών διαφορών των αναφυομένων συνεπεία της εφαρμογής του παρόντος Νόμου ή οιωνδήποτε κανονισμών εκδοθέντων δυνάμει αυτού ή αμφοτέρων, περιλαμβανομένου και παντός παρεμπίπτοντος ή συμπληρωματικού προς τοιαύτας διαφοράς θέματος· (β) απασών των εργατικών διαφορών, συμπεριλαμβανομένου και παντός συμπληρωματικού ή παρεμπίπτοντος θέματος παραπεμπομένου αυτώ δυνάμει ρητής διατάξεως οιουδήποτε ετέρου νόμου ή Κανονισμών εκδοθέντων δυνάμει αυτού ή αμφοτέρων· (γ) πάσης εργατικής διαφοράς παραπεμπομένης αυτώ υπό του Υπουργού, είτε κοινή συναινέσει αμφοτέρων των μερών, είτε δυνάμει οιασδήποτε εν ισχύϊ συλλογικής συμβάσεων ή διευθετήσεως αφορώσης την επίλυσιν εργατικών διαφορών διά διαιτησίας· (δ) οιασδήποτε ετέρας διαφοράς, συμπεριλαμβανομένης και οιασδήποτε απαιτήσεως διά παροχήν ή αποφάσεως αρμοδίου λειτουργού, δυνάμει των διατάξεων του εκάστοτε περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων ισχύοντος Νόμου, ήτις ήθελε παραπεμφθή αυτώ, ως ήθελεν εκάστοτε καθορισθή διά νόμου ή διά κανονισμών εκδοθέντων κατ΄ εφαρμογήν του εδαφίου τούτου. (ε) αυτοτελείς αξιώσεις που εγείρονται από τη σύμβαση εργασίας και περιλαμβάνουν απαιτήσεις για ετήσιες άδειες, δεδουλευμένο ημερομίσθιο, φιλοδώρημα, δέκατο τρίτο μισθό και οποιοδήποτε άλλο δικαίωμα προκύπτει από νόμο, κανονισμό, έθιμο, ατομική ή συλλογική σύμβαση. (στ) οποιωνδήποτε διαφορών αστικής φύσεως αναφύονται συνεπεία της εφαρμογής του περί Προστασίας της Μητρότητας Νόμου.» Α. Τερματισμός της μεταξύ των διαδίκων σχέσης Η παράγραφος β του άρθρου 12
(1)του Ν.8/67 εντάσσει στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Δ.Ε.Δ. εργατικές διαφορές που παραπέμπονται σ' αυτό δυνάμει ρητής διάταξης οποιουδήποτε άλλου Νόμου ή Κανονισμών. Με το άρθρο 30[1] του Ν.24/67 προβλέπεται ότι το Δ.Ε.Δ. έχει αποκλειστική αρμοδιότητα να αποφασίσει επί όλων των εργατικών διαφορών που αναφύονται συνεπεία της εφαρμογής του Ν.24/67 ή των σχετικών Κανονισμών. Περαιτέρω, το εν λόγω άρθρο προβλέπει ότι οι πρόνοιες του Ν.24/67 δεν επηρεάζουν το δικαίωμα εργοδοτούμενου όπως σε σχέση με τον τερματισμό της απασχόλησής του να προσφύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο στην περίπτωση που οι αποζημιώσεις που διεκδικεί υπερβαίνουν τις αξιώσεις που μπορούν να διεκδικηθούν δυνάμει του Ν.24/67. Εξέταση των προνοιών του Ν.24/67 καταδεικνύει ότι ο εν λόγω Νόμος ρυθμίζει τ' ακόλουθα ζητήματα: (α) Τα δικαιώματα του εργοδοτούμενου σε αποζημίωση ή επαναπρόσληψη σε περίπτωση παράνομου τερματισμού της απασχόλησής του από τον εργοδότη. (β) Την υποχρέωση για παροχή χρονικής περιόδου προειδοποίησης τόσο του εργοδότη όσο και του εργοδοτούμενου σε περίπτωση τερματισμού της απασχόλησης του εργοδοτούμενου. (γ) Την υποχρέωση πληρωμής αντί προειδοποίησης από τον εργοδότη σε περίπτωση τερματισμού της απασχόλησης από τον εργοδότη και τα δικαιώματα του εργοδοτούμενου κατά την περίοδο της προειδοποίησης . (δ) Τα δικαιώματα του εργοδοτούμενου σε πληρωμή από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού σε περίπτωση που ο τερματισμός της απασχόλησης οφείλεται σε λόγους πλεονασμού. Στην υπόθεση Στυλιανίδης ν. British American Insurance Co. Ltd
(1990)1 AAΔ 517 το Ανώτατο Δικαστήριο ερμηνεύοντας τις πρόνοιες του άρθρου 30 του Ν.24/67 σημείωσε ότι: (α) Διαφορές που αφορούν την παραβίαση δικαιωμάτων που παρέχει ο Ν.24/67ανάγονται αποκλειστικά στη δικαιοδοσία του Δ.Ε.Δ. και ότι κανένα άλλο Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα να επιλύσει διαφορές που αναφύονται στην εφαρμογή του Ν.24/67. (β) Ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα προσφυγής σε Επαρχιακό Δικαστήριο με σκοπό τη διεκδίκηση αποζημιώσεων βάσει άλλου νόμου ή αρχών δικαίου. (γ) Ο Ν.24/67δεν καταργεί τις διατάξεις του Περί Συμβάσεων Νόμου ή την εφαρμογή των αρχών του Κοινού δικαίου στο βαθμό που διέπουν συμβάσεις εργασίας ή τις συνέπειες από τη διάρρηξη τους. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Παναγιώτου ν. Δ.Σ Αρτοκουλουροποιείον Λτδ
(2002)1 ΑΑΔ 381 εξέτασε το θέμα της αρμοδιότητας του Δ.Ε.Δ. σε συνάρτηση με αυτή του Επαρχιακού Δικαστηρίου και αφού αναφέρθηκε στο άρθρο 30 του Ν.24/67ως έχει τροποποιηθεί και στο άρθρο 12 του Ν.8/67 σημείωσε τα ακόλουθα: «Όντως οι αρμοδιότητες των δύο δικαστηρίων, πρωτίστως του Δ.Ε.Δ., καθορίζονται από το άρθρ. 30. Στο τελευταίο υπάγονται οι εργατικές διαφορές, όπως ο όρος ερμηνεύεται στο άρθρ. 2, «οι οποίες αναφύονται συνεπεία της εφαρμογής του παρόντος Νόμου ή οιωνδήποτε Κανονισμών εκδοθέντων δυνάμει αυτού ή αμφοτέρων ....». Το εδ.
(2)του ιδίου άρθρ. προβλέπει πότε το επαρχιακό δικαστήριο αποκτά δικαιοδοσία αναφορικά με τα δικαιώματα εργοδοτουμένου που απορρέουν από τον τερματισμό της απασχόλησής του. Οι περιπτώσεις που μπορεί να εκδικασθούν από επαρχιακό δικαστήριο περιορίζονται σ' εκείνες όπου «η αξίωσις ... ... ... ... είναι δι' αποζημιώσεις υπερβαινούσας τας διά του παρόντος Νόμου δυναμένας να διεκδικηθώσι». Οροφή των διεκδικήσεων είναι, όπως είδαμε, οι μισθοί δύο ετών του εργοδοτουμένου.» Με βάση τις πιο πάνω νομοθετικές πρόνοιες και την πιο πάνω νομολογία το δικαιοδοτικό πλαίσιο του Δ.Ε.Δ. για διεκδίκηση δικαιωμάτων και θεραπειών που απορρέουν από τον τερματισμό της απασχόλησης καλύπτει τις περιπτώσεις στις οποίες κατά αποκλειστικότητα: (α) υπάρχει συμφωνία εργοδότησης ή σχέση εργασίας, (β) ο εργοδοτούμενος είχε συνεχή απασχόληση για 26 εβδομάδες (βλέπε άρθρο 3 του Ν.24/67) και (γ) το ποσό των αποζημιώσεων που διεκδικείται από τον εργοδοτούμενο για παράνομο τερματισμό της απασχόλησής του δεν υπερβαίνει τις αποζημιώσεις που θα μπορούσαν να διεκδικηθούν δυνάμει του Ν.24/67, δηλαδή των ημερομισθίων δύο ετών (βλέπε άρθρο 30
(2)και Πρώτο Πίνακα του Ν.24/67). Δηλαδή το Δ.Ε.Δ. στερείται δικαιοδοσίας να επιληφθεί μιας υπόθεσης όταν η διάρκεια της εργοδότησης του εργοδότούμενου είναι μικρότερη από 26 εβδομάδες ή το απαιτούμενο πόσο αποζημίωσης λόγω τερματισμού της απασχόλησης υπερβαίνει μισθούς δύο ετών οπόταν αρμόδιο καθίσταται το Επαρχιακό Δικαστήριο. Στην υπό εξέταση περίπτωση ο Αιτητής στους γενικούς λόγους της Αίτησής του αναφέρεται σε απασχόλησή του από τους Καθ' ων η Αίτηση από την 1/9/2013 μέχρι τις 31/3/2015 και σε παράνομο τερματισμό της εργοδότησής του την 1/4/
- Με τις εν λόγω αναφορές ο Αιτητής στηρίζει την Αίτησή του σε εργοδότησή του από τους Καθ' ων η Αίτηση για περίοδο πέραν των 26 εβδομάδων. Συνακόλουθα αυτό που καθορίζει το αρμόδιο δικαστήριο να επιληφθεί της Αίτησης είναι η αξίωση του Αιτητή σε σχέση με την αποζημίωση για τον κατ' ισχυρισμό παράνομο τερματισμό της εν λόγω εργοδότησής του. Σημειώνουμε ότι ο Αιτητής στους γενικούς λόγους της Αίτησής του αναφέρεται περαιτέρω και σε παράλειψη των Καθ' ων η Αίτηση να του δώσουν τη νόμιμη προειδοποίηση που προβλέπει η σχετική Νομοθεσία, γεγονός που παραπέμπει στις πρόνοιες του Ν.24/
- Περαιτέρω παρατηρούμε ότι (α) οι αξιώσεις του Αιτητή στην Αίτηση υπό τις παραγράφους (Α), (Στ) και (Ζ) οι οποίες αφορούν τον τερματισμό της εργοδότησής του την 1/4/2015 στηρίζονται στο πλαίσιο του Ν.24/67 (δήλωση για παράνομο τερματισμό της απασχόλησης, αποζημιώσεις και προειδοποίηση λόγω παράνομου τερματισμού της απασχόλησης) και (β) οι αξιώσεις του Αιτητή υπό τις παραγράφους (Γ), (Δ) και (Ε) οι οποίες πάλι αφορούν τον τερματισμό της απασχόλησής του από τους Καθ' ων η Αίτηση στις 31/3/2015 είναι εκτός του δικαιοδοτικού πλαισίου του Ν.24/67 καθότι το απαιτούμενο ποσό της αποζημίωσης λόγω του τερματισμού της εργοδότησης του Αιτητή υπερβαίνει τις απολαβές δύο ετών. Δηλαδή ο Αιτητής στηριζόμενος στα ίδια γεγονότα και στο ίδιο αγώγιμο δικαίωμα αξιώνει τόσο θεραπείες που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του Δ.Ε.Δ. επικαλούμενος δικαιώματα που του παρέχονται από τον Ν.24/67 όσο και θεραπείες που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Τονίζουμε ότι για τα θέματα που εμπίπτουν στο πλαίσιο του Ν.24/67 το Δ.Ε.Δ. έχει αποκλειστική αρμοδιότητα και κανένα άλλο Δικαστήριο δεν μπορεί να τα επιληφθεί και να τα επιλύσει. Ούτε άλλο Δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει αποζημιώσεις και να αποδώσει θεραπείες που προβλέπονται από τον Ν.24/
- Το πιο πάνω θέμα με τις αξιώσεις του Αιτητή τέθηκε τόσο από τον δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση όσο και από το Δικαστήριο στους συνήγορους που εμφανίστηκαν για τον Αιτητή στις δικασίμους πριν τον ορισμό του ζητήματος της δικαιοδοσίας για ακρόαση οι οποίοι ζήτησαν χρόνο για να μελετήσουν το θέμα ώστε να προβάλουν τις θέσεις τους αναφορικά με το εν λόγω θέμα. Παρά τα πιο πάνω, ο δικηγόρος του Αιτητή κατά την αγόρευσή του απλώς περιορίστηκε να πει ότι επειδή ο Αιτητής ζητά αποζημιώσεις πέραν των απολαβών δύο χρόνων το Δ.Ε.Δ. στερείται δικαιοδοσίας και ότι το Δ.Ε.Δ. πρέπει να παραπέμψει την Αίτηση στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Με βάση τα πιο πάνω κρίνουμε ότι το Δ.Ε.Δ. δεν στερείται καθ' ύλην δικαιοδοσία να εξετάσει την Αίτηση απλώς στερείται δικαιοδοσίας να επιδικάσει μέρος των αξιώσεων που αιτείται ο Αιτητής οι οποίες αξιώσεις δεν μπορούν να διαχωριστούν από τις αξιώσεις που έχει δικαιοδοσία του Δ.Ε.Δ. να επιδικάσει καθότι όλες οι αξιώσεις του Αιτητή βασίζονται στα ίδια γεγονότα και στο ίδιο αγώγιμο δικαίωμα. Ως εκ τούτου το Δ.Ε.Δ. κέκτηται αρμοδιότητας να εξετάσει την Αίτηση την οποία θα εξετάσει εντός του πλαισίου του Ν.24/67 και σε περίπτωση επιτυχίας του Αιτητή θα επιδικάσει θεραπείες που προνοούνται από τον Ν.24/
- Ενόψει του συμπεράσματός μας ότι το Δ.Ε.Δ. δεν είναι αναρμόδιο να εκδικάσει την Αίτηση δεν τίθεται ζήτημα παραπομπής της Αίτησης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου δυνάμει του άρθρου 64Α
(2)[2] του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60). Β. Εγγραφή του Αιτητή στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις ως εργοδοτουμένου των Καθ' ων η Αίτηση και καταβολή των σχετικών εισφορών για το πρόσωπο του Αιτητή Σχετικά με την αξίωση του Αιτητή υπό την παράγραφο (Β) παρατηρούμε ότι με βάση τις διατάξεις του Περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου Ν.59/2010το αρμόδιο πρόσωπο να επιλύσει τέτοια ζητήματα είναι ο Διευθυντής Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Πιο συγκεκριμένα το άρθρο 81 του Ν.59/2010 προβλέπει τα πιο κάτω: «
(1)Σε περίπτωση που προκύπτει οποιοδήποτε από τα ακόλουθα ζητήματα, αυτό επιλύεται, τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος άρθρου, από το Διευθυντή- (α) εάν οποιαδήποτε απασχόληση ή κατηγορία απασχόλησης είναι ή πρόκειται να καταστεί ασφαλιστέα, (β) εάν πρόσωπο είναι ή ήταν μισθωτό ή αυτοτελώς εργαζόμενο, (γ) ως προς το ποιος είναι ή ήταν ο εργοδότης μισθωτού, (δ) εάν είναι καταβλητέες εισφορές από ή αναφορικά με πρόσωπο, δυνάμει των άρθρων 4, 11 ή 14, (ε) ως προς τις ασφαλιστέες αποδοχές που πρέπει να ληφθούν υπόψη για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου, (στ) εάν έχουν καταβληθεί εισφορές από ή αναφορικά με πρόσωπο για οποιαδήποτε περίοδο εισφοράς ή εάν πρόσωπο έχει σε πίστη του εξομοιούμενες ασφαλιστέες αποδοχές για οποιαδήποτε περίοδο, (ζ) ως προς την ορθή ημερομηνία γέννησης προσώπου, (η) ως προς την κατάταξη αυτοτελώς εργαζομένου σε επαγγελματική κατηγορία ή τον τόπο απασχόλησής του,
(2)Ο Διευθυντής δύναται, πριν να επιλύσει οποιοδήποτε ζήτημα σύμφωνα με το παρόν άρθρο, να ορίσει οποιοδήποτε λειτουργό των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων για να διεξαγάγει έρευνα για το ζήτημα αυτό: Νοείται ότι, ο λειτουργός που ορίστηκε για το σκοπό αυτό, μπορεί με κλήση να απαιτήσει από οποιοδήποτε πρόσωπο να παραστεί στη διεξαγωγή της έρευνας, να δώσει μαρτυρία ή να προσκομίσει έγγραφα τα οποία εύλογα κρίνονται ως αναγκαία για τη διεξαγωγή της έρευνας.
(3)Κάθε πρόσωπο, που κατά την κρίση του Διευθυντή ή του λειτουργού που ορίστηκε δυνάμει του εδαφίου
(2), έχει οποιοδήποτε συμφέρον σε ζήτημα που τυγχάνει επίλυσης σύμφωνα με το παρόν άρθρο, δικαιούται - (α) να παρίσταται και να τυγχάνει ακρόασης κατά την έρευνα που διεξάγεται για το ζήτημα αυτό, και (β) να πάρει αντίγραφο της σχετικής απόφασης του Διευθυντή και του αιτιολογικού της απόφασης.
(4)Ο Διευθυντής μπορεί να αναθεωρήσει απόφαση που εξέδωσε σύμφωνα με το παρόν άρθρο, σε περίπτωση που περιέρχονται σε γνώση του νέα στοιχεία.» Σύμφωνα με το άρθρο 82 του Ν.59/2010 η απόφαση του Διευθυντή καθίσταται τελεσίδικη για σκοπούς της διαδικασίας εάν εναντίον της δεν εκκρεμεί ιεραρχική προσφυγή ενώπιον του Υπουργού, του οποίου η απόφαση επίσης καθίσταται τελεσίδικη εάν δεν εκκρεμεί προσφυγή ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Με βάση τα πιο πάνω το θέμα της εγγραφής ως εργοδοτουμένου/μισθωτού στο μητρώο του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων είναι ζήτημα που βάση τον Ν.59/2010 εμπίπτει στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου και δεν αποτελεί θέμα που εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Δ.Ε.Δ. με βάση το άρθρο 12
(1)του Ν.8/67. Το Δ.Ε.Δ. μπορεί να εξετάσει το ζήτημα κατά πόσον η διαφορά που τίθεται ενώπιόν του αποτελεί εργατική διαφορά και κατά πόσον μεταξύ των διαδίκων υπήρχε σχέση εργασίας (δηλαδή σχέση εργοδότη-εργοδοτούμενου) ως προαπαιτούμενο για την άσκηση της καθ' ύλην αρμοδιότητας του που προβλέπεται από το άρθρο 12
(1)του Ν.8/67 και στην περίπτωση που διαπιστώσει ότι μεταξύ των διαδίκων υπήρξε σχέση εργασίας να παραπέμψει τον φάκελο της υπόθεσης στους αρμόδιους φορείς για να εξεταστεί το καθεστώς των διαδίκων με βάση τις άλλες νομοθεσίες που αφορούν τη σχέση εργασίας αλλά δεν μπορεί να υπεισέλθει στις αρμοδιότητες του Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων και να εκδώσει δηλωτική απόφαση για το θέμα καταβολής εισφορών στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Συνεπώς το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να αποδώσει τη θεραπεία υπό την παράγραφο (Β) της Αίτησης. Επειδή σ' αυτή την περίπτωση δεν καθίσταται αρμόδιο άλλο δικαστήριο για το εν λόγω θέμα δεν τίθεται ζήτημα παραπομπής της εν λόγω αξίωσης σε άλλο δικαστήριο. Συνακόλουθα η εν λόγω αξίωση του Αιτητή απορρίπτεται. Έξοδα Τα έξοδα που αφορούν το ζήτημα της δικαιοδοσίας του Δ.Ε.Δ. επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή. (Υπ.) ................. Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.) ............... (Υπ.) ................ Χ. Τσιολής, Μέλος Α. Μιλτιάδους, Μέλος Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Industrial / Interim (Αναφορά: Δικαιοδοσία) [1]« 30.-
(1)Το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών κέκτηται αποκλειστικήν αρμοδιότητα να αποφασίζη επί απασών των εργατικών διαφορών των αναφυομένων συνεπεία της εφαρμογής του παρόντος Νόμου ή οιωνδήποτε Κανονισμών εκδοθέντων δυνάμει αυτού ή αμφοτέρων, περιλαμβανομένου και παντός παρεμπίπτοντος ή συμπληρωματικού προς τοιαύτας διαφοράς θέματος.
(2)Ουδέν των εν των παρόντι άρθρω ερμηνεύεται ως επηρεάζον το δικαίωμα εργοδοτουμένου όπως αναφορικώς προς τερματισμόν απασχολήσεως προσφύγη εις το Επαρχιακόν Δικαστήριον της Επαρχίας εν η ο εργοδοτούμενος ηργοδοτείτο κατά τον χρόνον καθ΄ ον ανέκυψεν η διαφορά εις περίπτωσιν καθ΄ ην η αξίωσης αυτού είναι δι΄ αποζημιώσεις υπερβαίνουσας τας διά του παρόντος Νόμου δυναμένας να διεκδικηθώσι.» [2] «Κάθε δικαστήριο ειδικής δικαιοδοσίας εφόσον διαπιστώσει ότι δεν είναι καθ΄ ύλην αρμόδιο να εκδικάσει αγωγή ή αίτηση ή υπόθεση που καταχωρίστηκε ενώπιόν του, διακόπτει την ενώπιόν του διαδικασία και παραπέμπει την αγωγή ή την αίτηση ή την υπόθεση στο καθ΄ ύλην αρμόδιο Επαρχιακό Δικαστήριο ή άλλο δικαστήριο ειδικής δικαιοδοσίας προς εκδίκαση.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο