ΝΙΝΑ ΜΑΓΔΑΛΙΔΗ ν. A.G. CANDLES RESTAURANT LIMITED, Αρ. Αίτησης: 683/2011, 24/6/2016

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67)ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα («o Νόμος») καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου σύμφωνα με το οποίο ο τερματισμός της απασχόλησης τεκμαίρεται μέχρι αποδείξεως του εναντίου ως μη γενόμενος για τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 5 του Νόμου. Δηλαδή, ο εργοδότης φέρει το βάρος απόδειξης του δικαιολογημένου της απόφασής του για απόλυση εντός των πλαισίων του Νόμου. Στις περιπτώσεις που ο εργοδοτούμενος αποχωρεί από την εργασία του λόγω διαγωγής του εργοδότη, τότε σύμφωνα με τις παραγράφους

(1)και

(2)του άρθρου 7 του Νόμου[2], ο εργοδοτούμενος είναι αυτός που φέρει το βάρος απόδειξης ότι τερμάτισε νόμιμα την απασχόλησή του. Στις περιπτώσεις που ο εργοδότης αμφισβητεί τον τερματισμό της απασχόλησης εκ μέρους του, τότε ο εργοδοτούμενος έχει το βάρος να αποδείξει ότι υπήρξε τερματισμός της απασχόλησής του[3]. Στην παρούσα αίτηση εργατικής διαφοράς ενόψει των ισχυρισμών των Καθ' ων η Αίτηση ότι η Αιτήτρια απεχώρησε οικειοθελώς από την εργασία της, η Αιτήτρια έχει το βάρος να αποδείξει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση τερμάτισαν μονομερώς την απασχόλησή της. Λόγω της προβαλλόμενης από τους Καθ' ων η Αίτηση θέσης, η Αιτήτρια είναι αυτή που κλήθηκε πρώτη να παρουσιάσει την υπόθεσή της και να αποδείξει ότι η διακοπή της εργοδότησής της ήταν το αποτέλεσμα του μονομερούς τερματισμού της απασχόλησής της από τους Καθ' ων η Αίτηση. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Αιτήτριας κατέθεσε ενόρκως ενώπιόν μας η ίδια. Για τους Καθ' ων η Αίτηση έδωσαν μαρτυρία ο κ. Ανδρέας Γιώργουρος, διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση και η κα Νίκη Πισσαρίδη, η οποία εργάζεται στο Τμήμα Εργασίας του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Εκτός από την προφορική μαρτυρία ενώπιόν μας υπάρχει και η πραγματική μαρτυρία, δηλαδή τα διάφορα έγγραφα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια και στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Μαρτυρία Η Αιτήτρια κατέθεσε ότι όταν ήταν σχεδόν τριών μηνών έγκυος της παρουσιάστηκε ένα πρόβλημα με την εγκυμοσύνη της και ο γιατρός της της χορήγησε άδεια απουσίας από την εργασία της λόγω ασθένειας από τις 8/11/2010. Το εν λόγω ιατρικό πιστοποιητικό το παρέδωσε στον κ. Γιώργουρο ο οποίος το υπέγραψε και στη συνέχεια η ίδια το παρέδωσε στο Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Υποστήριξε ότι επειδή συνέχισε να αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα ο γιατρός της χορήγησε για ακόμα ένα μήνα άδεια απουσίας από την εργασία της. Πήγε στο περίπτερο των Καθ' ων η Αίτηση για να τους παραδώσει το εν λόγω ιατρικό πιστοποιητικό και ότι ο κ. Γιώργουρος δεν ήταν εκεί. Ήταν η θέση της ότι η κα Αγγέλα, η σύζυγος του κ. Γιώργουρου, η οποία ήταν εκεί της είπε ότι δεν χρειάζεται να φέρνει τα ιατρικά πιστοποιητικά στον κ. Γιώργουρο για να μην ταλαιπωρείται στην κατάστασή της και ότι μπορεί να πηγαίνει απευθείας στο Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων και να καταθέτει εκεί την άδεια ασθενείας της. Ισχυρίστηκε ότι η άδεια μητρότητάς της έληγε στις 5/10/2010 και ότι πριν τις 5/10/2010 τηλεφώνησε στον κ. Γιώργουρο να του αναφέρει ότι η άδεια μητρότητάς της έληγε στις 5/10/2010 και να τον ρωτήσει ποιες ώρες θα εργάζεται. Ότι ο κ. Γιώργουρος της είπε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση «δεν μπορούν να την πάρουν πίσω» γιατί αντιμετώπιζαν οικονομικά προβλήματα. Στη συνέχεια υπέβαλε καταγγελία στο Γραφείο Εργασίας. Δεν επέστρεψε πίσω στην εργασία της όταν οι Καθ' ων η Αίτηση της είπαν να πάει πίσω στην εργασία της καθότι ήδη είχε προχωρήσει σε διαδικασίες μέσω δικηγόρου. Προς υποστήριξη της εκδοχής της κατέθεσε ως Τεκμήρια

(1)μια δέσμη κλειδιών (Τεκμήριο 1) ισχυριζόμενη ότι αποτελούν τα κλειδιά του ταμείου και του περιπτέρου τα οποία δεν επέστρεψε στους Καθ'ων η Αίτηση γιατί ουδέποτε ανέφερε στους Καθ' ων η Αίτηση ότι δεν θα επιστρέψει πίσω στην εργασία της,

(2)αντίγραφο αίτησης για επίδομα μητρότητας (Τεκμήριο 4) το οποίο ισχυρίζεται ότι υπέβαλε στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων μετά που το συμπλήρωσαν οι Καθ' ων η Αίτηση ως εργοδότες της και το υπέγραψε ο κ. Γιώργουρος στις 28/4/2011 και

(3)πιστοποιητικό γέννησης του παιδιού της (Τεκμήριο 7) στο οποίο φαίνεται ότι γέννησε στις 14/6/2011 και ισχυρίστηκε ότι η άδεια μητρότητάς της (16 εβδομάδες μετά την ημερομηνία γέννησης του παιδιού της) έληγε στις 05/10/2011. Κατά την αντεξέτασή της επέμενε ότι ο λόγος που δεν παρουσίασε στους Καθ' ων η Αίτηση οποιοδήποτε ιατρικό πιστοποιητικό που της χορηγούσε άδεια ασθενείας μετά τη λήξη της περιόδου που απουσίαζε στη βάση του ιατρικού πιστοποιητικού ημερομηνίας 8/11/2010 ήταν η υπόδειξη της κας Αγγέλας ότι δεν χρειάζεται να πηγαίνει στο περίπτερο για να τους εφοδιάζει με τα ιατρικά πιστοποιητικά. Ισχυρίστηκε ότι όταν ο κ. Γιώργουρος της είπε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν μπορούν να την απασχολήσουν του ζήτησε να την «βγάλει πλεονάζον» και αυτός της είπε ότι δεν δικαιούται για τον λόγο ότι απουσίαζε «με άδεια». Ήταν η θέση της ότι ρώτησε στο Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων αν αυτό που της είπε ο κ. Γιώργουρος ευσταθεί και όταν της ανέφεραν ότι ο εργοδότης της «δεν μπορεί να την σταματήσει από τη δουλειά της γιατί ήταν με άδεια μητρότητας» πήρε τηλέφωνο τον κ. Γιώργουρο ο οποίος της είπε ότι δεν μπορεί να την εργοδοτήσει ούτε για τους τρεις μήνες που δικαιούται να επιστρέψει στην εργασία της σύμφωνα με τη νομοθεσία και της είπε ότι αν θέλει να δουλέψει μπορεί να πάει να δουλέψει δωρεάν γιατί οι Καθ' ων η Αίτηση δεν μπορούν να την πληρώνουν. Στη συνέχεια υπέβαλε την καταγγελία στο Γραφείο Εργασίας. Παραδέχτηκε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση μετά που μίλησαν με τη λειτουργό του Γραφείου Εργασίας αποδέχτηκαν την επιστροφή της στην εργασία της και ότι αυτή δεν πήγε πίσω στην εργασία της. Υποστήριξε ότι δεν επέστρεψε στην εργασία της επειδή την τελευταία φορά ο κ. Γιώργουρος της μίλησε ειρωνικά και αυτό την οδήγησε στο να υποθέσει ότι αν πήγαινε πίσω θα της δυσκόλευαν τη ζωή στην εργασία της. Ότι φοβήθηκε ότι μπορεί να έβρισκαν κάτι για να την κατηγορήσουν ότι «τάχα έκλεψε» ή ότι έκανε κάτι στη δουλειά της. Ήταν η θέση της ότι η λειτουργός του Γραφείου Εργασίας την συμβούλεψε να μην πάει πίσω στην εργασία της καθότι σε παρόμοια περίπτωση μια κοπέλα που πήγε πίσω στην εργασία της, της «έκαναν πολύ δύσκολη την εργασία» της. Ο κ. Γιώργουρος καταθέτοντας ανέφερε ότι μετά το ιατρικό πιστοποιητικό που έφερε η Αιτήτρια στους Καθ' ων η Αίτηση στις 08/11/2010, η Αιτήτρια δεν ξαναπαρουσιάστηκε στην εργασία της. Ισχυρίστηκε ότι του είχε τηλεφωνήσει «όταν τελείωνε το χαρτί» ότι δεν θα ξαναεπιστρέψει στην εργασία της. Μετά τη λήξη της περιόδου που της παρέχετο άδεια απουσίας από την εργασία της με το πιο πάνω αναφερόμενο πιστοποιητικό, η Αιτήτρια δεν επικοινώνησε ξανά μαζί του μέχρι που του τηλεφώνησε όταν έληγε το «maternity» της και του είπε ότι ήθελε να επιστρέψει στην εργασία της. Ήταν η θέση του ότι αυτός της απάντησε ότι τον είχε ήδη ενημερώσει ότι δεν θα επιστρέψει στην εργασία της και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν προβλήματα. Μετά από αυτή τη συνομιλία επικοινώνησε μαζί του η κα Πισσαρίδη από το Τμήμα Εργασίας και τον πληροφόρησε ότι η Αιτήτρια είχε υποβάλει παράπονο και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση πρέπει να προσλάβουν ξανά την Αιτήτρια στην εργασία της γιατί υπάρχει νομικό θέμα. Αυτός της απάντησε ότι αν υπάρχει πραγματικά νομικό θέμα να ενημερώσει την Αιτήτρια να έρθει στην εργασία της πίσω. Η κα Πισσαρίδη μετέφερε τα πιο πάνω στην Αιτήτρια η οποία μετά από κάποιες μέρες επικοινώνησε μαζί της και της είπε ότι δεν θέλει να επιστρέψει στην εργασία της. Προέβαλε τη θέση ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ουδέποτε απέλυσαν την Αιτήτρια. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι από την αρχή μέχρι το τέλος της εγκυμοσύνης της Αιτήτριας, είχε δει την Αιτήτρια μία φορά όταν του προσκόμισε το ιατρικό πιστοποιητικό στις 8/11/2010 και ότι είχε δύο φορές τηλεφωνική επικοινωνία μαζί της. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 4 αναγνώρισε ότι η υπογραφή στο εν λόγω έγγραφο είναι η δική του, λέγοντας ότι αυτό ήταν το έγγραφο που υπέγραψε «για να πάρει τη μητρότητα» η Αιτήτρια. Δεν θυμόταν ποιος του έφερε το εν λόγω έγγραφο για να το υπογράψει. Υποστήριξε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν είχαν τερματίσει την απασχόληση της Αιτήτριας και ότι η Αιτήτρια όταν είχε λήξει η πρώτη άδεια ασθενείας της τον ενημέρωσε ότι δεν θα επέστρεφε στην εργασία της. Του είχε πει ότι θα πάρει την άδεια του γιατρού και δεν θα επιστρέψει στην εργασία της. Επανέλαβε ότι η Αιτήτρια τερμάτισε από μόνη της την απασχόλησή της, ενημερώνοντάς τον τηλεφωνικώς ότι δεν θα επιστρέψει στην εργασία της. Σε ερώτηση τι ακριβώς είπε στην Αιτήτρια όταν του τηλεφώνησε και του ζήτησε να επιστρέψει στην εργασία της, απάντησε ότι της ανέφερε ότι του έχει πει ότι δεν θα έρθει στην εργασία της, ότι έχει τερματίσει από μόνη της την εργασία της τέλος του Νοέμβρη του 2010 και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση τη δεδομένη στιγμή δεν είχαν τόσο κύκλο εργασιών που να μπορεί να την επαναπροσλάβουν. Η κα Πισσαρίδη κατέθεσε ότι παρέλαβε επιστολή γραπτό παράπονο της Αιτήτριας στις 11/10/2011 και ακολούθως μίλησε τηλεφωνικώς τόσο με την Αιτήτρια όσο και με τον κ. Γιώργουρο. Η Αιτήτρια της παρουσίασε αντίγραφο αίτησης για επίδομα μητρότητας στο οποίο εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση ως εργοδότης της Αιτήτριας υπέγραψε ο κ. Γιώργουρος. Αυτή βασίστηκε στο εν λόγω έγγραφο θεωρώντας ότι η Αιτήτρια είναι εργοδοτούμενη των Καθ' ων η Αίτηση και δεν διεξήγαγε οποιαδήποτε άλλη έρευνα ώστε να διαπιστώσει αν η Αιτήτρια ήταν δηλωμένη ως εργοδοτούμενη των Καθ' ων η Αίτηση στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ήταν η θέση της ότι τηλεφώνησε στον κ. Γιώργουρο και όταν τον ενημέρωσε για την καταγγελία της Αιτήτριας, αυτός της είπε ότι λόγω οικονομικών δυσκολιών οι Καθ' ων η Αίτηση δεν μπορούν να επαναπροσλάβουν την Αιτήτρια μετά τη λήξη της άδειας μητρότητάς της. Όταν του εξήγησε τη σχετική νομοθεσία η οποία προβλέπει ότι η οικονομική κατάσταση του εργοδότη δεν δικαιολογεί την απόλυση μιας εγκύου εργοδοτούμενης, ο κ. Γιώργουρος της απάντησε ότι η Αιτήτρια μπορεί να επιστρέψει στην εργασία της στους Καθ' ων η Αίτηση. Σημείωσε ότι ο κ. Γιώργουρος ουδέποτε της ανέφερε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν ήταν εργοδότες της Αιτήτριας. Την ίδια μέρα μετέφερε στην Αιτήτρια τις θέσεις του κ. Γιώργουρου και η Αιτήτρια της είπε ότι θα το σκεφτεί και θα της απαντήσει αργότερα. Στη συνέχεια η Αιτήτρια επικοινώνησε μαζί της και της είπε ότι θα προχωρήσει με αίτηση στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών. Υποστήριξε ότι δεν ανέφερε στην Αιτήτρια ότι είναι καλύτερα να μην επιστρέψει στην εργασία της. Κατά την αντεξέτασή της ανέφερε ότι ο κ. Γιώργουρος δεν της ανέφερε ότι η Αιτήτρια παραιτήθηκε σε προγενέστερο στάδιο. Αυτή αντιλήφθηκε ότι λόγω οικονομικών δυσκολιών οι Καθ' ων η Αίτηση αδυνατούσαν να επαναπροσλάβουν την Αιτήτρια. Σε ερώτηση αν η Αιτήτρια της ανέφερε ότι σε περίπτωση που επιστρέψει πίσω στην εργασία της οι Καθ' ων η Αίτηση θα της κάνουν τη ζωή δύσκολη, απάντησε ότι πιθανόν να της το είπε η Αιτήτρια αλλά από τη στιγμή που ο εργοδότης αποδέχεται να την επαναπροσλάβει, η εργοδοτούμενη είναι υποχρεωμένη να επιστρέψει πίσω στην εργασία της με βάση τη νομοθεσία. Απέρριψε υποβολή ότι αυτή ανέφερε στην Αιτήτρια ότι από την πείρα της αν πάει πίσω οι εργοδότες της μπορεί να της κάνουν τη ζωή δύσκολη και ότι σε μία περίπτωση μια εργοδοτούμενη κατηγορήθηκε από τους εργοδότες της ψευδώς για κλοπή ώστε να μπορούν να την απολύσουν. Ισχυρίστηκε ότι ο κ. Γιώργουρος αρχικά της είπε ότι δεν μπορούσαν οι Καθ' ων η Αίτηση να την επαναπροσλάβουν γιατί είχαν σοβαρές οικονομικές δυσκολίες και ότι της είπε «ας πάρει η Αιτήτρια» τους Καθ' ων η Αίτηση «στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών και να κηρυχθούν σε πτώχευση». Αφού εξήγησε στον κ. Γιώργουρο τη νομοθεσία και τον συμβούλευσε τι είναι σωστό με βάση τον νόμο, ο κ. Γιώργουρος της απάντησε ότι η Αιτήτρια μπορούσε να επιστρέψει στην εργασία της. Νομική Πτυχή Μια εργασιακή σχέση μπορεί να τερματιστεί από τα μέρη της (α) με την απόλυση του εργοδοτούμενου από τον εργοδότη, (β) με την παραίτηση του εργοδοτούμενου από την εργασία του και (γ) μετά από συμφωνία μεταξύ του εργοδότη και του εργοδοτούμενου. Ο μονομερής τερματισμός της εργασιακής σχέσης, είτε από τον εργοδότη είτε από τον εργοδοτούμενο, ασκείται με μονομερή δήλωση βούλησης η οποία μπορεί να εκδηλωθεί με οποιοδήποτε τρόπο γραπτά, προφορικά ή σιωπηρά αρκεί να προκύπτει από αυτή σαφώς και χωρίς αμφιβολία η βούληση του εργοδότη ή του εργοδοτούμενου να τερματίσει την εργασιακή σχέση. Στις περιπτώσεις που ο τερματισμός της εργασιακής σχέσης δεν οφείλεται σε μονομερή καταγγελία της σχέσης από τον εργοδότη ή τον εργοδοτούμενο αλλά είναι το αποτέλεσμα συμφωνίας μεταξύ του εργοδότη και του εργοδοτούμενου τότε δεν υπάρχει απόλυση/τερματισμός της εργασιακής σχέσης που να καλύπτεται από τις πρόνοιες του Νόμου. Ούτε μπορεί ο τερματισμός να θεωρηθεί ότι οφείλεται σε υποβολή οικειοθελούς παραίτησης από τον εργοδοτούμενο[4]. Θεωρείται ότι υπήρξε συναινετική λύση της εργασιακής σχέσης. Σύμφωνα με τις αρχές του εργατικού δικαίου και της νομολογίας, η υποβολή παραίτησης από τον εργοδοτούμενο συνιστά οικειοθελή αποχώρηση στις περιπτώσεις που υποβάλλεται με την ελεύθερη βούληση του εργοδοτούμενου χωρίς την εξάσκηση οποιασδήποτε πίεσης ή απειλής από την εργοδοτική πλευρά[5]. Στις περιπτώσεις που ο εργοδοτούμενος παραιτείται οικειοθελώς από την εργασία του ο εργοδοτούμενος δεν καλύπτεται από τις προστατευτικές διατάξεις του Νόμου και δεν δικαιούται αποζημιώσεις. Όταν αμφισβητείται από τους διαδίκους ο τρόπος τερματισμού της εργασιακής σχέσης και όταν δεν υπάρχουν γραπτά τεκμήρια τα οποία να δηλώνουν ρητά και με σαφή τρόπο τον μονομερή τερματισμό της εργασιακής σχέσης από τη μια πλευρά ή την άλλη κατά τον ουσιώδη χρόνο, το ζήτημα κατά πόσον ένας εργοδοτούμενος έχει παραιτηθεί οικειοθελώς από την εργασία του ή έχει απολυθεί από τον εργοδότη του, είναι θέμα γεγονότων πάνω στα οποία το Δικαστήριο πρέπει να στηριχθεί για να αποφασίσει αφού σταθμίσει όλες τις περιβάλλουσες περιστάσεις. Σημειώνουμε ότι έχει σημασία κάτω από ποιες περιστάσεις λέχθηκαν κάποιες λέξεις ή φράσεις και πώς ένας μέσος λογικός εργοδότης ή ένας λογικός εργοδοτούμενος υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης θα μπορούσε να αντιληφθεί τι σημαίνουν οι λέξεις ή οι φράσεις αυτές. Το πώς εξέλαβε κάποιος εργοδότης ή κάποιος εργοδοτούμενος κάποιες φράσεις υπό τις περιστάσεις είναι θέμα αρκετά υποκειμενικό. Γι' αυτό τον λόγο στις περιπτώσεις όπου αμφισβητείται ο τρόπος και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η εργασιακή σχέση και οι διάδικοι αποδίδουν στην αντίδικη πλευρά την ευθύνη για τον τερματισμό της εργασιακής σχέσης, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει με αντικειμενικά κριτήρια κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, οι φράσεις που λέχθηκαν και/ή η συμπεριφορά που εκδηλώθηκε τη δεδομένη στιγμή επιδέχονται ερμηνείας τέτοιας που να καταδεικνύεται πώς έγινε ο τερματισμός της εργασιακής σχέσης και ποιο από τα μέρη ευθύνεται για τον τερματισμό της εργασιακής σχέσης. Δηλαδή κατά πόσο τα γεγονότα της υπόθεσης καταδεικνύουν ότι ο εργοδοτούμενος αποχώρησε οικειοθελώς και/ή εγκατέλειψε την εργασία του από μόνος του ή ότι ο εργοδότης ήταν αυτός που απέλυσε τον εργοδοτούμενο. Περαιτέρω, το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του τις περιβάλλουσες περιστάσεις τόσο πριν όσο και μετά της κατ' ισχυρισμό δήλωσης παραίτησης ή απόλυσης κατά την απόφανσή του κατά πόσον η επίδικη δήλωση συνιστά απόλυση ή παραίτηση[6]. Στο σημείο αυτό σημειώνουμε ότι μια παραίτηση ή μια απόλυση από τη στιγμή που γίνουν δεν μπορούν μονομερώς να ανακληθούν καθότι μετά τον τερματισμό της απασχόλησης τερματίζεται και η σχέση εργοδότη και εργοδοτούμενου η οποία δεν μπορεί να αναβιώσει εκτός με τη συγκατάθεση και τη συμφωνία και των δύο μερών (Α. Ιάσωνος Λτδ ν. Χρίστου κ.α

(1994)1 Α.Α.Δ. 703, Tanner v Kean Ltd

(1978)IRLR 110). Ανάλυση Μαρτυρίας - Γεγονότα - Εφαρμογή Νομικής Πτυχής Από την ενώπιόν μας μαρτυρία προκύπτουν ως κοινό έδαφος τα ακόλουθα γεγονότα: (α) Η Αιτήτρια δεν εργάστηκε στους Καθ' ων η Αίτηση από τις 8/11/2010 μέχρι και την ημερομηνία που έληγε η άδεια μητρότητάς της. (β) Η Αιτήτρια δεν παρέδωσε στους Καθ' ων η Αίτηση οποιοδήποτε άλλο ιατρικό πιστοποιητικό που της χορηγούσε άδεια απουσίας από την εργασία της μετά το ιατρικό πιστοποιητικό που της χορηγούσε άδεια ασθενείας από τις 8/11/2010 μέχρι την 1/12/

1. (γ) Ο ιατρός της Αιτήτριας της εξέδωσε διάφορα πιστοποιητικά με τα οποία της χορηγούσε άδεια ασθενείας από 8/11/2010 μέχρι τις 31/05/2011 (Τεκμήριο 5) και το Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων κατέβαλε στην Αιτήτρια επίδομα ασθενείας από την 11/11/2010 μέχρι τις 22/05/2011 (Τεκμήριο 2). (δ) Ο διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση υπέγραψε το έντυπο του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων Αίτηση Για Επίδομα Μητρότητας το οποίο έντυπο φέρει την ημερομηνία 28/4/2011 και συμπλήρωσε τα στοιχεία και τις δηλώσεις που αφορούσαν το μέρος του Εντύπου που συμπληρώνεται από τον εργοδότη του προσώπου που υποβάλει την εν λόγω αίτηση (Τεκμήριο 4). (ε) Το Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων κατέβαλε στην Αιτήτρια επίδομα μητρότητας από τις 23/05/2011 μέχρι τις 2/10/2011(Τεκμήριο 3). (στ) Η Αιτήτρια επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον κ. Γιώργουρο αρχές του Οκτωβρίου του 2010 (μέχρι τις 5/10/2011). (ζ) Η Αιτήτρια υπέβαλε γραπτή καταγγελία στο Γραφείο Εργασίας ότι οι Καθ' ων η Αίτηση την απέλυσαν με το να μην της επιτρέψουν να επιστρέψει στην εργασία της όταν έληξε η άδεια μητρότητάς της. (η) Η λειτουργός του Γραφείου Εργασίας που εξέτασε την πιο πάνω καταγγελία της Αιτήτριας μίλησε με την Αιτήτρια και τον κ. Γιώργουρο τηλεφωνικώς. Στις 12/10/2011 όταν η εν λόγω λειτουργός ενημέρωσε την Αιτήτρια ότι οι Καθ' ων η Αίτηση αποδέχτηκαν να πάει στο περίπτερο να εργαστεί, η Αιτήτρια της απάντησε ότι θα το σκεφτεί. Μέτα από μία εβδομάδα περίπου η Αιτήτρια επικοινώνησε με την εν λόγω λειτουργό και της ανέφερε ότι θα προχωρήσει δικαστικώς εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Περαιτέρω, σημειώνουμε ότι από τη μαρτυρία της Αιτήτριας, του κ. Γιώργουρου και της κας Πισσαρίδη προκύπτει ότι στην τηλεφωνική συνομιλία που είχαν η Αιτήτρια και ο κ. Γιώργουρος αρχές του Οκτώβρη του 2011 (μέχρι τις 5/10/2011) ο κ. Γιώργουρος δήλωσε στην Αιτήτρια ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν μπορούσαν να την απασχολήσουν γιατί εκείνο το χρονικό διάστημα δεν είχαν τον απαιτούμενο κύκλο εργασιών και είχαν οικονομικά προβλήματα. Οι θέσεις της Αιτήτριας ότι τον Νοέμβριο του 2011 δεν ανέφερε στους Καθ' ων η Αίτηση ότι δεν θα επιστρέψει πίσω στην εργασία της παρέμειναν συνεπείς χωρίς να κλονιστούν κατά το στάδιο της αντεξέτασής της. Εξήγησε πειστικά για ποιο λόγο δεν προσκόμισε στους Καθ' ων η Αίτηση τα ιατρικά πιστοποιητικά που της χορηγούσαν άδεια απουσίας από την εργασία της για λόγους ασθένειας μετά την 1/12/
2. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί της υποστηρίζονται από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4 (οι Καθ' ων η Αίτηση στις 28/4/2011 υπέγραψαν στο έντυπο των Κοινωνικών Ασφαλίσεων που αφορούσε αίτημα της Αιτήτριας για πληρωμή επιδόματος μητρότητας ως εργοδότες της Αιτήτριας), από το γεγονός ότι είχε στην κατοχή της τα κλειδιά του περιπτέρου (Τεκμήριο 1) και από τη μαρτυρία της κας Πισσαρίδη (η κα Πισσαρίδη κατέθεσε ότι ο κ. Γιώργουρος δεν της ανέφερε ότι η Αιτήτρια υπέβαλε παραίτηση από την εργασία της σε προγενέστερο στάδιο). Η θέση της ότι η άδεια μητρότητας της έληγε στις 5/10/2011 μπορεί να δικαιολογηθεί υπό το φως ότι η εν λόγω ημερομηνία είναι η ημερομηνία που συμπληρώνεται η περίοδος των 16 εβδομάδων μετά την ημερομηνία τοκετού (ο Περί της Προστασίας της Μητρότητας Νόμος του 1997 (Ν.100(Ι)/1997)προβλέπει ότι μια εργοδοτούμενη δικαιούται άδεια μητρότητας για περίοδο 18 εβδομάδων η οποία περίοδος αρχίζει τουλάχιστον δύο εβδομάδες πριν την ημερομηνία που αναμένεται ο τοκετός). Στο Τεκμήριο 4 αναγράφεται ως ημερομηνία αναμενόμενου τοκετού η 12/6/2011 και προφανώς στην Αιτήτρια καταβλήθηκε επίδομα άδειας μητρότητας στη βάση της ημερομηνίας που αναγράφεται στο Τεκμήριο
3. Περαιτέρω, επισημαίνουμε ότι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση ήταν ότι η Αιτήτρια παραιτήθηκε από την εργασία της τον Νοέμβριο/Δεκέμβριο του
4. Δεν προέβαλαν σε κανένα στάδιο της διαδικασίας τον ισχυρισμό ότι ο λόγος που θεώρησαν ότι η Αιτήτρια παραιτήθηκε από την εργασία της ήταν επειδή στις 3/10/2011, ημερομηνία που έληγε η άδεια μητρότητάς της, δεν επέστρεψε ως όφειλε στην εργασία της. Συνακόλουθα δεν βρίσκουμε ότι το ζήτημα της ημερομηνίας λήξης της περιόδου της άδειας μητρότητας της Αιτήτριας επηρεάζει την αξιοπιστία της Αιτήτριας. Παρατηρούμε ότι ο ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι η κα Πισσαρίδη την συμβούλεψε να μην επιστρέψει στην εργασία της όταν οι Καθ' ων η Αίτηση αφού πληροφορήθηκαν τη σχετική νομοθεσία και τις υποχρεώσεις τους αποδέχτηκαν την επιστροφή της στην εργασία της, είναι σε διάσταση με τους ισχυρισμούς που προέβαλε η κα Πισσαρίδη. Ενόψει του ότι η κα Πισσαρίδη ανέφερε ότι πιθανόν να έγινε μια συζήτηση μεταξύ αυτής και της Αιτήτριας για το ότι όταν θα επιστρέψει στην εργασία μπορεί οι Καθ' ων η Αίτηση να την δυσκολέψουν στην εργασία της, θεωρούμε τον εν λόγω ισχυρισμό της Αιτήτριας ως μια υπερβολική δήλωση που έγινε στην προσπάθειά της να δικαιολογήσει την άρνησή της να επιστρέψει στην εργασία της μετά την πληροφόρηση που είχε από την κα Πισσαρίδη ότι οι Καθ' ων η Αίτηση αποδέχονται την επιστροφή της στην εργασία της και όχι ως ένδειξη ότι η Αιτήτρια προέβαινε σε ψευδείς δηλώσεις. Δεχόμαστε λοιπόν τη μαρτυρία της Αιτήτριας ως αξιόπιστη. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του κ. Γιώργουρου κατ' αρχάς παρατηρούμε ότι αυτή βρίσκεται σε διάσταση με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση που περιέχονται στους γενικούς λόγους της Έγγραφου Εμφάνισής τους. Πιο συγκεκριμένα (α) ενώ ο κ. Γιώργουρος ισχυρίστηκε ότι η Αιτήτρια υπέβαλε την παραίτησή της με τη λήξη της περιόδου που απουσίαζε με άδεια ασθενείας δυνάμει του ιατρικού πιστοποιητικού ημερομηνίας 8/11/2010, στους γενικούς λόγους της Έγγραφου Εμφάνισης των Καθ' ων η Αίτηση αναφέρεται ότι η Αιτήτρια ανακοίνωσε προφορικά στους Καθ' ων η Αίτηση ότι δεν προτίθετο να συνεχίσει να εργάζεται στους Καθ' ων η Αίτηση και ότι μετά την γέννηση του παιδιού της δεν επέστρεφε στην εργασία της όταν ανακοίνωσε στους Καθ' ων η Αίτηση την εγκυμοσύνη της, και (β) ενώ ο κ. Γιώργουρος κατέθεσε ότι όταν η Αιτήτρια του ζήτησε τηλεφωνικώς αρχές Οκτωβρίου του 2011 να επιστρέψει στην εργασία της αυτός της απάντησε ότι δεν μπορεί να επιστρέψει και ότι αποδέχτηκε την επιστροφή της Αιτήτριας στην εργασία της μετά που του τηλεφώνησε η κα Πισσαρίδη η οποία του ανέφερε ότι «υπήρχε νομικό θέμα» και ότι έπρεπε να αποδεχτεί την επιστροφή της Αιτήτριας στην εργασία της, στην παράγραφο 4 των γενικών λόγων της Έγγραφου Εμφάνισης των Καθ' ων η Αίτηση αναφέρεται ότι η Αιτήτρια λίγες μέρες μετά τη λήξη της άδειας μητρότητάς της αποτάθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση και ζήτησε να επιστρέψει στην εργασία, ότι οι Καθ' ων η Αίτηση της ανέφεραν ότι μπορούσε να επιστρέψει στην εργασία της και ότι η Αιτήτρια δεν επέστρεψε επειδή οι Καθ' ων η Αίτηση την ενημέρωσαν ότι αντιμετώπιζαν οικονομικά προβλήματα. Περαιτέρω, παρατηρούμε ότι ο κ. Γιώργουρος ενώ είναι ο διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση και παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ως το πρόσωπο από την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση που γνώριζε τα γεγονότα της υπόθεσης, σε διάφορα σημεία της μαρτυρίας του σε ερωτήσεις που σχετίζονταν με θέματα που αφορούσαν το τι συνέβηκε μεταξύ της ημερομηνίας που του παρέδωσε η Αιτήτρια το ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 8/11/2010 και τις αρχές Οκτωβρίου του 2011 που μίλησε τηλεφωνικώς με την Αιτήτρια απαντούσε με υπεκφυγές. Για παράδειγμα (α) δεν έδωσε λεπτομέρειες αναφορικά με το ποιος του έδωσε το Τεκμήριο 4 κατά τον ουσιώδη χρόνο για να το υπογράψει, (β) όταν ρωτήθηκε αφού οι Καθ' ων η Αίτηση θεωρούσαν ότι η Αιτήτρια παραιτήθηκε τον Νοέμβριο του 2010 από την εργασία της σε ποια δήλωση προέβηκαν στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων σχετικά με την απασχόληση της Αιτήτριας απάντησε «ότι βρίσκεται σε sick leave και δεν το δηλώνω εγώ, το δήλωνε ο λογιστής ότι βρίσκεται σε sick leave». Σε υποβολή που του έγινε ότι η Αιτήτρια δηλωνόταν ως εργοδοτούμενη των Καθ' ων η Αίτηση με μηδέν απολαβές ισχυρίστηκε ότι αυτός δεν ξέρει τι δήλωνε ο λογιστής και ο βοηθός λογιστής που ήταν η κόρη του και ότι αυτός προσωπικά δεν πήρε άλλο sick leave από την Αιτήτρια εκτός από το ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 8/11/
5. Σε συνέχεια ήταν η θέση του ότι πιθανόν ο λογιστής να δήλωνε την Αιτήτρια με sick leave χωρίς η Αιτήτρια να παίρνει sick leave και (γ) παρά την επιμονή του δικηγόρου της Αιτήτριας δεν απάντησε στις ερωτήσεις του δικηγόρου της Αιτήτριας με σαφήνεια και λεπτομέρεια κατά πόσον ανέφερε στην κα Πισσαρίδη ότι η Αιτήτρια τερμάτισε την απασχόλησή της από μόνη της τον Νοέμβριο του
6. Οι πιο πάνω αδυναμίες στη μαρτυρία του κ. Γιώργουρου μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν μπορούμε να στηριχθούμε στη μαρτυρία του την οποία και απορρίπτουμε ως αναξιόπιστη. Σχετικά με τη μαρτυρία της κας Πισσαρίδη παρατηρούμε ότι η κα Πισσαρίδη καταθέτοντας αναφέρθηκε σε αυτά που της είπαν η Αιτήτρια και ο κος Γιώργουρος, στην έρευνα που διεξήγαγε αυτή, στα έγγραφα που έλαβε υπόψη της και σε αυτά που ανέφερε αυτή στην Αιτήτρια και στον κ. Γιώργουρο. Σημειώνουμε ότι όταν κατέθεσε σχετικά με αυτά που αυτή είπε στην Αιτήτρια και στον κ. Γιώργουρο αναφέρθηκε και σε νομικά θέματα. Οι αναφορές της σε νομικά θέματα δεν θα ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Η μαρτυρία της κας Πισσαρίδη που αφορά τα γεγονότα που σχετίζονται με την εμπλοκή της στην υπόθεση ήταν σταθερή. Δεν θεωρούμε ότι το γεγονός ότι δεν θυμόταν αν η Αιτήτρια της είπε ότι αν πάει πίσω στην εργασία της οι Καθ' ων η Αίτηση θα της κάνουν τη ζωή της δύσκολη ή αν αυτή στις συνομιλίες που είχε μαζί με την Αιτήτρια της ανέφερε ότι είναι πιθανόν οι εργοδότες της να την δυσκολέψουν στην εργασία της όταν επιστρέψει συνιστά καίριο πλήγμα στην αξιοπιστία της ώστε να απορρίψουμε ολόκληρη τη μαρτυρία της. Περαιτέρω, λαμβάνοντας υπόψη ότι πρόκειται για μάρτυρα η οποία δεν έχει προσωπικό συμφέρον από την υπόθεση και η εμπλοκή της στην υπόθεση έγινε εξ' αιτίας της θέσης εργασίας της και των καθηκόντων της, δεχόμαστε ως αξιόπιστη τη μαρτυρία της. Από την εν λόγω μαρτυρία προκύπτει ότι η κος Γιώργουρος κατά τη διερεύνηση της καταγγελίας της Αιτήτριας από το τμήμα Εργασιακών Σχέσεων δεν ανέφερε στην κα Πισσαρίδη ότι η Αιτήτρια τον Νοέμβριο του 2011 παραιτήθηκε από την εργασία της. Αποδεχόμενοι λοιπόν τη μαρτυρία της Αιτήτριας (με εξαίρεση το τι την συμβούλεψε η κα Πισσαρίδη) και της κας Πισσαρίδη (με εξαίρεση τις αναφορές της σε νομικά θέματα) καταλήγουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης έχουν όπως αυτές τα έθεσαν ενώπιόν μας. Λαμβάνοντας υπόψη τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης και θέτοντας τα στη βάση των πιο πάνω νομικών αρχών, είναι η κατάληξή μας ότι οι Καθ' ων η Αίτηση την πρώτη εβδομάδα του Οκτώβρη του 2011 εξέφρασαν με σαφήνεια τη βούλησή τους να τερματίσουν τις υπηρεσίες της Αιτήτριας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτά που είπε ο κ. Γιώργουρος στην Αιτήτρια θα οδηγούσαν ένα μέσο λογικό εργοδοτούμενο να αντιληφθεί ότι σκοπός των Καθ' ων η Αίτηση ήταν να τερματίσουν την απασχόλησή του. Εν όψει των πιο πάνω ευρημάτων μας κρίνουμε ομόφωνα ότι η Αιτήτρια πέτυχε να αποδείξει ότι στις 4/10/2011 οι υπηρεσίες της τερματίστηκαν μονομερώς από τους Καθ' ων η Αίτηση. Με βάση τις αρχές που διατυπώθηκαν στην Α. Ιάσωνος Λτδ ν. Χρίστου (πιο πάνω) κρίνουμε ότι η Αιτήτρια είχε κάθε δικαίωμα να αρνηθεί να επιστρέψει στην εργασία της μετά τον τερματισμό της απασχόλησής της. Σημειώνουμε ότι η απόλυση της Αιτήτρια έγινε τηλεφωνικώς με το να μην της επιτρέψουν οι εργοδότες της να επανέλθει στην εργασία της μετά τη λήξη της άδειας μητρότητάς της και ότι μετά από παρέμβαση του Γραφείου Εργασίας οι εργοδότες της αποδέχτηκαν την επιστροφή της την εργασία της. Κατάληξη- Αποζημιώσεις Κατά συνέπεια και επειδή ο πιο πάνω τερματισμός δεν έγινε νόμιμα και για κάποιο ή κάποιους από τους λόγους που εκτίθενται στο άρθρο 5 του Νόμου είναι άδικος και αδικαιολόγητος και σύμφωνα με το άρθρο 3

(1)του Νόμου η Αιτήτρια δικαιούται σε αποζημιώσεις. Η παράγραφος 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, προβλέπει ότι το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό αποζημίωσης που θα επιδικαστεί. Το Δικαστήριο, κατά τον υπολογισμό του ποσού της αποζημίωσης οφείλει να λάβει υπόψη την ηλικία, τα ημερομίσθια, τη διάρκεια της υπηρεσίας, την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας και τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου. Σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου η αποζημίωση δεν μπορεί να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών και δεν μπορεί να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζον. Να σημειώσουμε ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας έγινε με τη λήξη της περιόδου που απουσίαζε με άδεια μητρότητας. Σύμφωνα με τα άρθρα 4

(1)και 4Β του Περί της Προστασίας της Μητρότητας Νόμου του 1997 (Ν.100(Ι)/1997)απαγορεύεται ο τερματισμός της απασχόλησης εργοδοτούμενης από την ημερομηνία έναρξης της εγκυμοσύνης της μέχρι και τρεις μήνες μετά τη λήξη της άδειας μητρότητας εκτός αν η επιχείρηση του εργοδότη έπαυσε να λειτουργεί ή αν η εργοδοτούμενη είναι ένοχη σοβαρού παραπτώματος. Ενόψει των πιο πάνω κατά τον υπολογισμό της αποζημίωσης που θα επιδικάσουμε στην Αιτήτρια θα λάβουμε υπόψη ότι η απόλυσή της έγινε κατά τη διάρκεια περιόδου που απαγορεύεται από τον Ν.100(Ι)/1997. Στην παρούσα περίπτωση η Αιτήτρια για σκοπούς του Νόμου, ήταν στην υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση για 11 συναπτά έτη και ο τελευταίος εβδομαδιαίος μισθός της ήταν €255,46 (12 Χ €1.107 ÷ 52). Αν η Αιτήτρια απολυόταν για λόγους πλεονασμού θα δικαιούταν αποζημίωση που θα ανερχόταν σε απολαβές 26 εβδομάδων. Λαμβάνοντας υπόψη τα κριτήρια του Πρώτου Πίνακα του Νόμου και με βάση (α) τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν μας σχετικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκαν οι υπηρεσίες της Αιτήτριας (λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη ότι η απασχόληση της Αιτήτριας τερματίστηκε κατά τη διάρκεια περιόδου που απαγορευόταν από τον Ν.100(Ι)/97), (β) την απουσία μαρτυρίας σχετικά με

(1)την ηλικία της Αιτήτριας,

(2)τις προσπάθειες που έκανε η Αιτήτρια για εξεύρεση άλλης εργασίας και

(3)την οποιαδήποτε απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας της Αιτήτριας και (γ) την υλική ζημιά[7] που υπέστηκε η Αιτήτρια λόγω της απόλυσής της κατά την περίοδο που προστατευόταν από τον Ν.100(Ι)/97 (3 Χ €1.107[8]), κρίνουμε ότι η Αιτήτρια σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου σε συνδυασμό με τον Τέταρτο Πίνακα του Νόμου και σε συνάρτηση με την περίοδο απασχόλησής της, δικαιούται σε αποζημιώσεις που αντιστοιχούν με τις απολαβές 38 εβδομάδων, ήτοι €9.707,48 (38 Χ €255,46). Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 9

(1)(ζ) του Νόμου η Αιτήτρια σύμφωνα με την πιο πάνω περίοδο απασχόλησής της στους Καθ' ων η Αίτηση, δικαιούται προειδοποίηση 8 εβδομάδων, ήτοι ποσό €2.043,68 (8 Χ €255,46). Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση για: α) €9.707,48 ως αποζημιώσεις για αδικαιολόγητη και παράνομη απόλυση και β) €2.043,68 ως πληρωμή αντί προειδοποίησης. Σύνολο € 11,751.16 με νόμιμο τόκο. Επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση δικηγορικά έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) .............. Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.)............... (Υπ.) ................ Κ. Ζαμπιρίνης, Μέλος Ν. Σαββίδης, Μέλος Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΕΚ/ΕΜ Subject: Final/ Industrial Disputes Court Αναφορά: Οικειοθελώς αποχώρηση ή απόλυση [1] Η εν λόγω θέση της Αιτήτριας δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέτασή της και δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση που να την αντικρούει. [2] «7.

(1)Όταν ο εργοδοτούμενος νομίμως τερματίζη την απασχόλησιν του παρ΄ εργοδότη λόγω της διαγωγής του εργοδότη, τότε ο τερματισμός ούτως θεωρείται ως τερματισμός υπό του εργοδότου υπό την έννοια του άρθρου 3.

(2)Καθ΄οιανδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών διαδικασίαν δυνάμει του παρόντος άρθρου τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ότι ο εργοδοτούμενος δεν ετερμάτισε την απασχόλησιν του νομίμως.» [3] Γιώργος Αριστείδου ν. R. K. Super Beton Ltd

(1999)1 ΑΑΔ 114, Επί τοις αφορώσι την αίτηση των Λούης Τούριστ Έϊτσενσυ Λτδ για έκδοση διατάγματος Certiorari

(1990)1 AAΔ 315. [4] Στο σύγγραμμα D. Lockton, "Employment Law," 5th Edition, Palgrave Machillan Law Master στην σελ. 242, αναφέρονται τ΄ ακόλουθα: "If the parties mutually agree that the contract should come to an end, then neither party has ended the agreement and as such there will be no dismissal (employer termination) or resignation (employee termination)" Στο σύγγραμμα Ν. Μ. Selwyn, Selwyn's Laws of Employment, 14th edition, Oxford University Press, στην σελ. 400, αναφέρονται τ' ακόλουθα: «Α consensual termination arises where the employment is terminated by mutual agreement and the reason for that agreement is generally irrelevant. Since there is no dismissal, no statutory rights ensue..The distinction between resignation and a termination by mutual agreement is that the former is a unilateral act by the employee, whereas the latter requires the consent of both parties, because otherwise there may be a breach of contract of one party». [5] Στις περιπτώσεις όπου η παραίτηση του εργοδοτούμενου είναι συνέπεια της επίδειξης συμπεριφοράς από τον εργοδότη που κλονίζει το απαραίτητο για τη συνέχιση της εργασιακής σχέσης κλίμα αμοιβαίας πίστης και εμπιστοσύνης μεταξύ εργοδότη και εργοδοτούμενου ή της ουσιώδους παράβασης των όρων εργασίας του εργοδοτούμενου από τον εργοδότη, τότε δεν θεωρείται ως οικειοθελής αποχώρηση αλλά ως εξαναγκασμός σε παραίτηση και συνιστά παράνομο τερματισμό της απασχόλησης από την πλευρά του εργοδότη . Βλέπε Elbee Co v. Efstathiou

(1989)1 CLR 448, Louis Tourist Agency v. Αντιγόνης Ηλία

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 98, Western Excavating (ECC) Ltd v. Sharp

(1978)2 ALL E.R. 713. [6] Στο σύγγραμμα Ν. Μ. Selwyn, Selwyn's Laws of Employment, 14th edition, Oxford University Press, στην σελ. 405, αναφέρονται τ' ακόλουθα: "If an employee resigns, then(unless it is a constructive dismissal) he has not been dismissed. If the words used by the employee are clear and unambiguous (eg 'I am leaving, I want my cards') then there are no grounds for the employment tribunal to find that the words have a significance other than their plain meaning (BG Gale Ltd v Gilbert [1978] ICR1149). If the words are ambiguous, then the test is, what would a reasonable employer have understood by those words in that context (Tanner v Kean Ltd [1978] IRLR 110)." Επίσης στο σύγγραμμα St. D. Anderman, The Law of Unfair Dismissal, 3rd Edition, Butterworths στις σελίδες 58-61 σημειώνονται τα πιο κάτω: " ..there are cases in which the employer's actions in terminating the contract have been completely unambiguous...Similarly there are many cases where the employee has quite unambiguously resigned. Yet the circumstances of some cases raise a basic question as to who really terminated the contract.. in looking at the language used by an employee or an employer, employment tribunals have a wide discretion on the issue of what weight to give the circumstances in which the words are uttered... Where however a statement is ambiguous, because it has been made in the heat of the moment or where the statement is clear but the context makes it ambiguous, the effect of the statement is a question of fact and the tribunal will be entitled to conclude that there is no real resignation. The test of how the other party understood the language must be objective, ie what the 'reasonable' employer or employee might have understood the words to mean. As the EAT remarked in BG Gale Ltd v Gilbert: 'the undisclosed intention of a person using language whether orally or in writing as to its intended meaning is not properly to be taken into account in concluding what is true meaning is. That has to be decided from the language used and the circumstances in which it was used.'Moreover, where there is an attempted retraction after the statement the effect of the retraction is a question of fact for the employment tribunals to decide using a common sense approach. However the retraction must not come to slate as to amount in law to an attempt unilaterally to withdraw a dismissal or resignation that has already occurred. As Philips J stated in Tanner v DT Kean Ltd :'A word of caution is necessary because in considering later events it is necessary to remember that a dismissal or resignation once it has taken effect cannot be unilaterally withdrawn. Accordingly, as it seems to us later events need to be scrutinized with some care in order to see whether they are genuinely explanatory of the acts alleged to constitute dismissal or whether they reflect a change of mind.' Subject to this , the question is essentially one of fact for employment tribunals. The surrounding circumstances both before and after the statement can be weighed by the tribunal to determine whether the statement had the effect of a dismissal as opposed to a resignation." [7] Βλέπε Louis Tourist Agency Ltd v. Αντιγόνης Ηλία

(1992)1 Β Α.Α.Δ. 98. [8] οι Καθ' ων η Αίτηση δεν μπορούσαν να απολύσουν την Αιτήτρια μέχρι να περάσουν 3 μήνες από τη λήξη της άδειας μητρότητας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο