← Κύπρος

ΕΛΛΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ν. ΤΑΜΕΙΟ ΠΛΕΟΝΑΣΜΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 529/2014, 27/4/2017

ΕΛΛΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ν. ΤΑΜΕΙΟ ΠΛΕΟΝΑΣΜΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 529/2014, 27/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Προέδρου Γ. Στυλιανού και Κ. Χρίστου, Μελών. Αρ. Υπόθεσης: 529/2014 Μεταξύ: ΕΛΛΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Αιτήτρια -και- ΤΑΜΕΙΟ ΠΛΕΟΝΑΣΜΟΥ Καθ' ου η αίτηση Ημερομηνία: 27η Απριλίου, 2017. Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Ζ. Νικολάου Για το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού: κ. Ν. Παναγιώτου ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια απασχολείτο ως καθηγήτρια αγγλικών στα Ιδιωτικά Φροντιστήρια Παυλίδης Λτδ από τις 2.10.1996 μέχρι 30.6.2013 που η απασχόληση της τερματίστηκε για λόγους πλεονασμού. Οι τελευταίες εβδομαδιαίες απολαβές της ανέρχονταν στα €300 εβδομαδιαίως. Στις 18.7.2013 η Αιτήτρια υπέβαλε αίτηση για πληρωμή λόγω πλεονασμού από το Καθ' ου η αίτηση ομώνυμο Ταμείο (στο εξής «το Ταμείο»), η οποία απερρίφθη. Ως επακόλουθο, με την παρούσα Αίτηση αξιώνει από το Ταμείο ανάλογη θεραπεία. Είναι η θέση του Ταμείου ότι απέρριψε την αίτηση της Αιτήτριας γιατί σύμφωνα με τα ενώπιον του στοιχεία, αν και συνέτρεχαν συνθήκες πλεονασμού κατά τον χρόνο τερματισμού της απασχόλησης της, εν τούτοις η Αιτήτρια στερείτο του δικαιώματος πληρωμής καθώς η απασχόληση της ήταν μικρότερη των 18 ωρών εβδομαδιαίως. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν από πλευράς της Αιτήτριας ο κ. Βασίλης Παυλίδης, διευθυντής στα Ιδιωτικά Φροντιστήρια Παυλίδης Λτδ και η Αιτήτρια. Το Ταμείο δεν προσκόμισε μαρτυρία. Κατατέθηκαν επίσης από κοινού τρία έγγραφα που είναι η «Αίτηση για Πληρωμή λόγω Πλεονασμού» που υπέβαλε η Αιτήτρια στο Ταμείο στις 17.7.2013 (Τεκ.1), η επιστολή της Αιτήτριας προς το Ταμείο ημερ. 14.4.2014 (Τεκ.2) και η χειρόγραφη επιστολή του κ. Β. Παυλίδη προς το Ταμείο ημερ. 5.1.2015 (Τεκ.3). Σύμφωνα με τη γραπτή κατάθεση του κ. Παυλίδη, τα φροντιστήρια όπου εργαζόταν η Αιτήτρια λειτουργούσαν καθημερινά εκτός Τετάρτης και Σαββάτου. Κατά τους μήνες Ιανουάριο, Μάιο και Ιούνιο που ήταν περίοδος εξετάσεων λειτουργούσαν και Σάββατο για τουλάχιστο δύο ώρες με σκοπό την προετοιμασία των μαθητών. Η Αιτήτρια δίδασκε τις δύο μέρες της βδομάδας από τις 2:00μμ μέχρι τις 6:00μμ και τις δυο άλλες μέρες από τις 2:00μμ μέχρι τις 7:00μμ. ήτοι συνολικά 18 ώρες. Κατά τους μήνες της προετοιμασίας εργαζόταν και Σάββατο για τουλάχιστο δύο ώρες. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, ήταν αυτονόητο όλοι οι καθηγητές να προσέρχονται στο φροντιστήριο τουλάχιστο μια ώρα πριν την έναρξη της διδασκαλίας και να φεύγουν τουλάχιστον μία ώρα μετά το τέλος των μαθημάτων για σκοπούς προετοιμασίας, επικοινωνίας και συζήτησης διαφόρων θεμάτων. Τη διόρθωση των διαγωνισμάτων, την ετοιμασία των ασκήσεων, την προετοιμασία της ύλης και όλα τα άλλα προκαταρκτικά θέματα οι καθηγητές διενεργούσαν υποχρεωτικά από το σπίτι καθώς ο χρόνος που βρίσκονταν στο φροντιστήριο δεν τους το επέτρεπε. Αντεξεταζόμενος επί του περιεχόμενου της επιστολής ημερ. 5.1.2015 (Τεκ.3) ισχυρίστηκε ότι πέραν των όσων αναφέρονται στην εν λόγω επιστολή η Αιτήτρια δύο φορές τη βδομάδα προσέφερε υπηρεσίες μέχρι τις 7:00μμ. Επίσης απασχολείτο και με διάφορες άλλες εργασίες όπως η συλλογή λεφτών, θέματα που αφορούσαν την παρουσία και απουσία των μαθητών, φωτοτυπίες κ.α. Στην ίδια γραμμή κινήθηκε και η μαρτυρία της Αιτήτρια η οποία με τη γραπτή κατάθεση της διευκρίνισε ότι οι ώρες στις όποιες αναφέρθηκε αφορούσαν ώρες διδασκαλίας δηλαδή ώρες που βρισκόταν εντός της τάξης για να διδάξει και ότι οι ώρες απασχόληση της ήταν πολύ περισσότερες γιατί υποχρεωτικά θα έπρεπε να παρουσιαστεί στο φροντιστήριο μια ώρα προηγουμένως για ετοιμασία της παρουσίασης των μαθημάτων που θα δίδασκε, δηλαδή να βγάλει φωτοτυπίες, να ετοιμάσει τα μέσα διδασκαλίας κλπ και να φύγει μια ώρα μετά τη λήξη των μαθημάτων αφού μαζέψει και τακτοποιήσει όλα όσα χρησιμοποίησε κατά τη διδασκαλία και δώσει τον χρόνο στα παιδιά και στους γονείς που ήθελαν να συζητήσουν μαζί της διάφορα θέματα. Επίσης επί καθημερινής βάσεως ήταν υποχρεωμένη να εργαστεί και στο σπίτι για διόρθωση διαγωνισμάτων και ασκήσεων καθώς και για την προετοιμασία της ύλης που θα δίδασκε την επομένη. Είναι η θέση της ότι με βάση τα πιο πάνω οι ώρες διδασκαλίας της ήταν περισσότερες από 28 εβδομαδιαίως και ότι το συμπέρασμα για εργασία λιγότερη των 18 ωρών είναι εντελώς λανθασμένο και εκτός πραγματικότητας. Σημείωσε επίσης ότι η γραπτή δήλωση που έκανε στο Ταμείο με την επιστολή της ημερ. 14.4.2014 (Τεκ.2) για 16 ώρες εβδομαδιαίας εργασίας ε ήταν η απάντηση στο ερώτημα πόσες ώρες διδασκαλίας έχει το φροντιστήριο κατά τον τελευταίο χρόνο πριν την απόλυση της, η οποία είναι σωστή γιατί πράγματι οι ώρες διδασκαλίας του φροντιστηρίου τον τελευταίο χρόνο είχαν μειωθεί από 18 σε 16 ώρες λόγω μείωσης του αριθμού των μαθημάτων. Καθώς αναφέρει δεν υπονοούσε και ουδέποτε δήλωσε ότι οι ώρες απασχόλησης της ήταν 16 εβδομαδιαίως αφού πάντοτε ήταν περισσότερες από τις ώρες διδασκαλίας του φροντιστηρίου. Αντεξεταζόμενη επί του Τεκ.2 ισχυρίστηκε ότι κοινοποίησε την εν λόγω επιστολή μετά από τηλεφώνημα που δέχθηκε από το Ταμείο και της ζητήθηκαν οι ώρες διδασκαλίας που είχε κατά τον τελευταίο χρόνο πριν την απόλυση της. Αφού επανάλαβε τα όσα παρέθεσε στην κυρίως εξέταση της αναφορικά με τον χρόνο απασχόλησης της σημείωσε ότι με τη μείωση των ωρών διδασκαλίας δεν υπήρξε και μείωση του μισθού της γιατί η ίδια ανέλαβε και κάποια πρόσθετα καθήκοντα όπως η είσπραξη των διδάκτρων και ο καθαρισμός της αίθουσας του φροντιστηρίου. Διευκρίνισε τέλος ότι το Σάββατο, εκτός της περιόδου των εξετάσεων, προσέφερε κάθε 15 ημέρες βοήθεια σε μαθητές που είχαν ανάγκη. Αξιολογώντας την πιο πάνω μαρτυρία δεχόμαστε ότι τόσο η Αιτήτρια όσο και ο κ. Β. Παυλίδης κατέθεσαν στο Δικαστήριο την πραγματικότητα και μόνο. Τα όσα ανέφεραν ευρίσκονται σε πλήρη εναρμόνιση μεταξύ τους και παρέμειναν αναντίλεκτα. Οι σχετικές υποβολές της πλευράς του Ταμείου προς τους εν λόγω μάρτυρες παρέμειναν μετέωρες. Καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκε από το Ταμείου για να θεμελιώσει τους οποιουσδήποτε ισχυρισμούς του. Είναι με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, εύρημα μας ότι τα γεγονότα σε σχέση με τις ώρες απασχόλησης της Αιτήτριας έχουν όπως η ίδια και ο μάρτυρας της κατέθεσαν στο Δικαστήριο. Σύμφωνα με το άρθρο 16 του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), ως έχει διαμορφωθεί από τον Τροποποιητικό Νόμο 212(Ι)/2002 (ο «Νόμος»), δικαίωμα πληρωμής λόγω πλεονασμού προκύπτει: 16.-

(1)Όταν κατά ή μετά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος εδαφίου, η απασχόλησις εργοδοτουμένου απασχοληθέντος συνεχώς επί εκατόν τέσσαρας τουλάχιστον εβδομάδας υπό του αυτού εργοδότου τερματίζηται λόγω πλεονασμού, ο εργοδοτούμενος δικαιούται εις πληρωμήν λόγω πλεονασμού εκ του Ταμείου, υπολογιζομένην συμφώνως προς τον Τέταρτον Πίνακα: Νοείται ότι ο Υπουργός δύναται, διά Διατάγματος δημοσιευθησομένου εις την επίσημον εφημερίδα της Δημοκρατίας, να μειώση τον υπό του παρόντος εδαφίου καθοριζόμενον αριθμόν εβδομάδων συνεχούς απασχολήσεως ούτως ώστε να ληφθώσιν υπ' όψιν τακτικαί και εποχιακαί διακυμάνσεις εις την απασχόλησιν εξ οιωδήποτε επαγγέλματι ή ειδική επιχειρήσει. Νοείται περαιτέρω ότι, διά τους σκοπούς του παρόντος Μέρους και των εις το παρόν Μέρος αναφερομένων διατάξεων του Δευτέρου και του Τετάρτου Πίνακος, η απασχόλησις λιμενεργάτου, εγγεγραμμένου ή μη, υπό πλειόνων εργοδοτών λογίζεται ως απασχόλησις υπό ενός και του αυτού εργοδότου. Νοείται έτι περαιτέρω ότι, για τους σκοπούς του παρόντος Μέρους και των αναφερομένων σ' αυτό διατάξεων του Δεύτερου και του Τέταρτου Πίνακα, η απασχόληση εργοδοτουμένου, ο οποίος απασχολείται κάθε χρόνο στον ίδιο εργοδότη και ο ετήσιος μέσος όρος απασχόλησης για όλη την περίοδο απασχόλησής του στον ίδιο εργοδότη είναι τουλάχιστο δεκαπέντε εβδομάδες, θεωρείται συνεχής.
(2)Η διάρκεια της περιόδου απασχολήσεως και το εάν η απασχόλησις υπήρξε συνεχής ή μη αποφασίζονται, διά τους σκοπούς του εδαφίου
(1), συμφώνως προς τον Δεύτερον Πίνακα. Σύμφωνα με το όρθρο 2 του Δεύτερου Πίνακα του Νόμου:
(2)Κατά τον υπολογισμόν της περιόδου απασχολήσεως λογίζονται αι ακόλουθοι εβδομάδες: (α)εβδομάς κατά την οποίαν ο εργοδοτούμενος ειργάσθη επί 18 ή πλείονας ώρας' ..................» Τα όσα η Αιτήτρια και ο μάρτυρας της κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου καθιστούν φανερό ότι οι ώρες απασχόλησης της Αιτήτριας, στα Ιδιωτικά Φροντιστήρια Παυλίδης Λτδ, δεν περιορίζονταν μόνο στις ώρες διδασκαλίας που ανέρχονταν κατά τον χρόνο τερματισμού της απασχόλησης της στις 16 εβδομαδιαίως, αλλά ότι συμπεριλάμβαναν και επιπλέον ώρες που αφορούσαν την προετοιμασία, τη διόρθωση εκθέσεων ή διαγωνισμάτων και την παρουσία της στο χώρο του φροντιστηρίου μια ώρα πριν την έναρξη της διδασκαλίας και μια ώρα μετά το τέλος του μαθήματος. Για όλα τα πιο πάνω είναι η κατάληξη μας ότι η Αιτήτρια απασχολείτο στα Ιδιωτικά Φροντιστήρια Παυλίδης Λτδ πέραν των 18 ωρών εβδομαδιαίως. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις εβδομαδιαίες ώρες απασχόλησης της Αιτήτριας σε συνάρτηση με τις αδιαμφισβήτητες συνθήκες πλεονασμού που συνέτρεχαν κατά τον χρόνο τερματισμού της απασχόλησης της, καταλήγουμε ότι Αιτήτρια δικαιούται και σε ανάλογη πληρωμή από το Ομώνυμο Ταμείο. Σύμφωνα με τον Τέταρτο Πίνακα του Νόμου η πληρωμή που η Αιτήτρια δικαιούται λόγω πλεονασμού, αντιστοιχεί με τις απολαβές 45 βδομάδων ήτοι ποσό (45Χ€300,00) €13.500. Εκδίδεται επομένως απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού, για το ποσό των €13.500 με νόμιμο τόκο μέχρι τελικής εξόφλησης. Περαιτέρω το Ταμείο διατάσσεται όπως καταβάλει στην Αιτήτρια €1200 ως δικηγορικά έξοδα με νόμιμο τόκο μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. (υπ) ................... Ι. Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Γ. Στυλιανού, Μέλος Κ. Χρίστου, Μέλος Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.