ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΑΝΔΡΕΟΥ ν. S.B. RED HEATING LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 289/2014, 31/5/2017

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73 (ο «Νόμος»), καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου δυνάμει του οποίου: «...ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδο-τούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, στην Εργοδότρια Εταιρεία απόκειται να ανατρέψει το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξει ότι δικαιολογημένα απόλυσε τον Αιτητή για τους λόγους που επικαλείται. Προς ανατροπή του εν λόγω τεκμηρίου κατέθεσε εκ μέρους της Εργοδότριας Εταιρείας ο διευθυντής της κ. Ανδρέας Σταύρου. Το Ταμείο και ο Αιτητής δεν προσέφεραν μαρτυρία. Παράλληλα κατατέθηκαν ως Τεκμήρια διάφορα έγγραφα στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Προτού αναφερθούμε στην προσαχθείσα μαρτυρία κρίνουμε σκόπιμο να παραθέσου-με τα παραδεκτά και ή αδιαμφισβήτητα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση, όπως αυτά προκύπτουν από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών και το ενώπιον του Διακστηρίου μαρτυρικό υλικό που είναι τα ακόλουθα: Η Εργοδότρια Εταιρεία είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η οποία εκτελεί εξειδικευμένες εργασίες υδραυλικών, μηχανολογικών και ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων. Ο Αιτητής προσλήφθηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας στις 6.10.2008 με γενικά καθήκοντα υδραυλικού και με εβδομαδιαίο μισθό που ανήρχετο κατά τον ουσιώδη χρόνο στα €321.90 εβδομαδιαίως. Η απασχόληση του τερματίστηκε στις 31.8.2012 με σχετική επιστολή ημερ. 16.7.2012 (Τεκ.6) το περιεχόμενο της οποίας παραθέτουμε: ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ Δια του παρόντος σας δίνεται προειδοποίηση πέντε εβδομάδων για τερματισμό της απασχόλησης σας λόγω μειωμένου κύκλου εργασιών στην ειδικότητα που απασχολείστε. Επιπλέον θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε για τις μέχρι σήμερα υπηρεσίες που έχετε προσφέρει κατά τη διάρκεια της εργοδότησης σας. Για την εταιρεία Ανδρέας Σταύρου Διευθυντής Καταθέτοντας ο κ. Σταύρου ισχυρίστηκε ότι τα έργα στα οποία μπορούσε να απα-σχοληθεί ο Αιτητής ολοκληρώθηκαν κατά το έτος

1. Συγκεκριμένα οι τελευταίες εργασίες στις οποίες συμμετείχε αφορούσαν τρεις οικίες εκ των οποίων η μία παραδόθηκε τον Ιούλιο και οι άλλες δύο τον Αύγουστο
2. Καθώς ανέφερε η αναγκαία απόλυση του Αιτητή λόγω πλεονασμού έγινε στη βάση της ήδη παρατη-ρηθείσας μείωσης του όγκου εργασιών της Εργοδότριας Εταιρείας λόγω οικονομικής κρίσης, η οποία έπληξε ιδιαίτερα τον τομέα των μηχανολογικών εγκαταστάσεων, γεγονός που προκύπτει και από τις καταστάσεις των συνολικών εισοδημάτων της Εταιρείας. Μετά την αποπεράτωση των έργων στα οποία μπορούσε εκ της ειδικό-τητας του ο Αιτητής να συμμετάσχει, η Εργοδότρια Εταιρεία δεν είχε πλέον ανάγκη τις υπηρεσίες του και λόγω και του μειωμένου κύκλου εργασιών αναγκάστηκε να προχωρήσει σε τερματισμό της απασχόλησης του. Μέχρι τον Μάρτιο 2012, η Εργοδότρια Εταιρεία απασχολούσε συνολικά 14 εργοδο-τούμενους, δηλαδή τον διευθυντή, ένα λογιστή, μια γραμματέα, ένα γενικό επιστάτη, επτά γενικούς υδραυλικούς και τρεις με περαιτέρω εξειδίκευση σε θερμό-υδραυλικές εγκαταστάσεις και ψύξη. Κατά τον Αύγουστο 2012 απασχολούσε έντεκα εργοδοτού-μενοι, καθώς απολύθηκαν εκτός από τον Αιτητή τρεις ακόμη γενικοί υδραυλικοί, ο Nikolov Simeon 02/2011-05/2012, ο Δημήτρης Αναστασίου 12/2011-04/2012 και ο Σάββας Μιχαήλ 01/2012-07/
3. Στις 2.7.2012 προσέλαβε τον κ. Καλούδη για περιορισμένο χρόνο και εξειδικευμένη εργασία. Πριν από τον Οκτώβριο 2012 απασχολούσε δέκα εργοδοτούμενοι καθώς απολύθηκε και ο Γεώργιος Γεωργίου τον 09/2012 με αποτέλεσμα τον Μάρτιο 2013 να μειωθούν στους εννέα καθώς απολύθηκε και ο κ. Καλούδης τον Φεβρουάριο
4. Περαιτέρω ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι η επερχόμενη μείωση του κύκλου εργασιών της Εταιρείας εύκολα μπορούσε να προβλεφθεί, αφού ο αριθμός των αιτημάτων που λάμβανε η Εταιρεία για προσφορές είχε αρχίσει να μειώνεται από το 2012, όπως επίσης είχε αρχίσει να μειώνεται και ο αριθμός υπογραφής νέων συμβολαίων. Για να επιβεβαιώσει τη θέση του έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου οικονομικές καταστάσεις για τα έτη 2011, 2012 και 2013 από τις οποίες φαίνεται ότι κατά το 2010 ο κύκλος εργασιών της Εταιρείας ανερχόταν στα €653.721, το 2011 στα €1.154.112, το 2012 στα €1.207.264 και το 2013 στα €641.
5. Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι η δυνατότητα πρόβλεψης της μείωσης του κύκλου εργασιών υπήρχε γιατί τα συμβόλαια που η Εταιρεία εκτελεί έχουν κατά μέσο όρο εκτέλεσης 15 μήνες και η μη ανάληψη νέων εργασιών διασπούσε την αλυσίδα ανάμεσα στην ολοκλήρωση παλιών και στην ανάληψη νέων έργων με αποτέλεσμα από τον Ιούνιο 2012 να γνωρίζουν ότι τα συμβόλαια που θα αναλάμβαναν μετά την ολοκληρωτική εκτέλεσης των υφισταμέ-νων, είχαν μειωθεί, πράγμα που καθρεφτίζεται στον κύκλο εργασιών του
6. Ότι η μείωση του κύκλου εργασιών φάνηκε από το τελευταίο πεντάμηνο του 2012 στη διάρκεια του οποίου εκτελέστηκαν εργασίες ύψους €384,825 σε σχέση με εργασίες ύψους €823,139 που εκτελέστηκαν κατά τους προηγούμενους μήνες του έτους. Αναφερθείς επίσης σε συμβόλαια που ανέλαβε η Εταιρεία από τον Ιούνιο 2012 μέχρι και το τέλος του 2013, κατέληξε ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή οφειλόταν στο γεγονός ότι η Εργοδότρια Εταιρεία δεν είχε αναλάβει αρκετές νέες εργασίες, ώστε να μπορεί να απασχολεί τον Αιτητή, ενώ η ολοκλήρωση των έργων για τα οποία απαιτήθηκαν οι υπηρεσίες του είχαν ολοκληρωθεί. Αναφερόμενος στην πρόσληψη του κ. Καλούδη ισχυρίστηκε ότι προσλήφθηκε στην Εταιρεία για να καλύψει ανάγκες στο έργο Novel Tower, στο οποίο ήταν απαραίτητη η ειδικότητα του και τις οποίες δεν μπορούσε να καλύψει ο Αιτητής αφενός γιατί απαιτούνταν εξειδικευμένες γνώσεις και αφετέρου γιατί ο Αιτητής ήταν ήδη δεσμευ-μένος με τις υποχρεώσεις άλλου έργου με διαφορετικό συνεργείο της Εταιρείας. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας από τον κ. Αρ. Γεωργίου, ανέφερε ότι ο Αιτητής είναι υδραυλικός γενικών εγκαταστάσεων σε συστήματα αποχετεύσεως παροχής ύδατος και σε εγκαταστάσεις συστημάτων κλιματισμού split unit με πείρα τεσσάρων περί-που ετών σε προηγούμενους εργοδότες αυτής της ειδικότητας. Η απόφαση για τερματισμό της απασχόλησης του λήφθηκε από τον έτερο διευθυντή της Εταιρείας ο οποίος εργάζεται στα έργα που αναλαμβάνει η Εταιρεία σε αντίθεση με τον ίδιο που συμμετέχει απλώς στη διοίκηση. Τα όσα αναφέρει στην κατάθεση του ισχυρίστηκε ότι προέρχονται από στοιχεία του λογιστηρίου και του αρχείου της Εταιρείας. Σε υποβολή ότι ο κ. Καλούδης δεν υπερτερούσε σε προσόντα από τον Αιτητή, ο μάρτυρας διαφώνησε λέγοντας ο κ. Καλούδης ήταν έμπειρος τεχνίτης, μορφωμένος με σχετικό απολυτήριο και εξειδικευμένος σε θερμό-υδραυλικές εγκαταστάσεις και σε εξειδικευμένα συστήματα θέρμανσης ψύξης. Ο Αιτητής, καθώς είπε, μπορούσε να τοποθετεί απλά συστήματα ψύξης και θέρμανσης, δηλαδή αυτόνομες συσκευές split-unit, air-condition, ενώ ο κ. Καλούδης μπορούσε σε εργάζεται πάνω σε μεγάλα συστήματα θέρμανσης και ψύξης σε μεγάλα κτίρια όπως ήταν το Novel Tower. Ακολούθως αφού του υποδείχθηκαν οι εξελεγμένοι λογαριασμοί της Εταιρείας δεν διαφώνησε ότι ο κύκλος εργασιών της κατά το έτος 2012 παρουσίαζε ελαφριά αύξηση σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Επέμενε ωστόσο ότι τους τελευταίους πέντε μήνες του 2012 ο κύκλος εργασιών της Εταιρείας παρουσιαζόταν αισθητά μειωμένος σε σύγκριση με τους πρώτους μήνες του έτους. Κατά την αντεξέταση του από την κα Σκούρου, αναγνωρίζοντας το ερωτηματολόγιο ως έγγραφο που συμπλη-ρώθηκε από τον συνέταιρο του διαφώνησε με τα αναγραφόμενα, ότι δηλαδή στην ειδικότητα του Αιτητή η Εταιρεία απασχολούσε δύο μόνο υδραυλικούς, επισημαί-νοντας ότι οι υδραυλικοί ανέρχονταν στους επτά. Για τον κ. Καλούδη επέμενε ότι προσελήφθηκε για της ανάγκες ενός συγκεκριμένου έργου που απαιτούνταν εξειδικευμένα προσόντα, τα οποία δεν διέθετε ο Αιτητής. Αναφορικά με τον κύκλο εργασιών της Εταιρείας επέμενε ότι υπήρχε ουσιαστική μείωση κατά τους τελευταίους πέντε μήνες του
7. Τέλος σε υποβολή ότι κατά τον χρόνο που έδιδαν την επιστολή τερματισμού στον Αιτητή δεν ήταν σε θέση να προβλέψουν τις δουλειές που θα είχαν εις χείρας τους το 2013, ισχυρίστηκε ότι για να έχουν ένα έργο ώριμο για δουλειά απαιτούνται σχεδόν τρεις με τέσσερεις μήνες και ότι από τα έργα που έρχονταν στο λογιστήριο γνώριζαν τη μεγάλη μείωση που ήδη υπήρχε, πράγμα που αντικατοπτρίζεται και στα έργα και στον κύκλο εργασιών του
8. Ανάλυση - Συμπεράσματα Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 18 του Νόμου, εργοδοτούμενος είναι πλεονάζων, και κατά συνέπεια δικαιούται πληρωμή από το ομώνυμο Ταμείο όταν η απασχόληση του τερματίστηκε: (α)............................................................................................................................................... (β)................................................................................................................................................ (γ) Ένεκα οιουδήποτε των ακολούθων άλλων λόγων σχετιζομένων προς την λειτουργία της επιχειρήσεως: (i) εκσυγχρονισμού, μηχανοποιήσεως ή οιασδήποτε άλλης αλλαγής εις τας μεθόδους παραγωγής ή οργανώσεως η οποία ελαττώνει τον αριθμόν των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων, (ii) αλλαγών εις τα προϊόντα ή εις τα μεθόδους παραγωγής ή εις τας αναγκαιούσας ειδικότητας των εργοδοτουμένων, (iii) καταργήσεις τμημάτων, (iv) δυσκολιών εις την τοποθέτησιν προϊόντων εις την αγοράν ή πιστωτικών δυσκολιών, (v) ελλείψεων παραγγελιών ή πρώτων υλών, (vi) σπάνεως μέσων παραγωγής, και (vii) περιορισμού του όγκου της εργασίας ή της επιχειρήσεως Με την επιστολή απόλυσης, η Εργοδότρια Εταιρεία επικαλείται ως λόγο για τον τερματισμό της απασχόλησης του Αιτητή τη μείωση του κύκλου εργασιών στην ειδικότητα που αυτός απασχολείτο. Πέραν τούτου, με τους γενικούς λόγους εμφάνισης προβάλλει ως λόγο απόλυσης τη μείωση του κύκλου εργασιών της και την ολοκλήρωση των έργων στα οποία ο Αιτητής μπορούσε να συμμετάσχει ως υδραυλικός με γενικά καθήκοντα. Το ερώτημα συνεπώς που τίθεται με βάση τη τεθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία είναι κατά πόσο η Εργοδότρια Εταιρεία κατάφερε να αποδείξει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο συνέτρεχαν πραγματικές συνθήκες πλεονασμού που δικαιολο-γούσαν την απόλυση του Αιτητή για λόγους που η ίδια επικαλείται. Πότε υπάρχει περιορισμός του όγκου εργασίας μιας επιχείρησης έχει εξεταστεί σε αρκετές αποφάσεις του Δικαστηρίου με καθοδηγητική την απόφαση Α. Ιάσωνος Λτδ ν. Χρίστου κ.α.

(1994)1Α.Α.Δ. 703, 706 στην οποία επισημαίνονται τα ακόλουθα: «Εποχιακή ή περιοδική μείωση του όγκου εργασίας η οποία αφήνει ανεπηρέαστο τον όγκο της εργασίας, επιμετρούμενο μέσα στο συνήθη κύκλο της εμπορικής δραστηριότητας του εργοδότη, δε συνιστά λόγο για τον τερματισμό της απασχόλησης λόγω πλεονασμού. Ο όγκος των εργασιών επιχείρησης έχει όχι μόνο εποχιακές αλλά και καθημερινές αυξομειώσεις και διακυμάνσεις. Αν γινόταν δεχτή η θέση των εφεσειόντων, θα διανοιγόταν η οδός για την καταστρατήγηση του οικοδομήματος του νόμου που συναρτά τον πλεονασμό με τα αντικειμενικά δεδομένα της επιχείρησης. Ο όγκος εργασίας προσδιορίζεται με βάση σταθερό παρονομαστή που αντανακλά τον όγκο της εργασίας του εργοδότη στο πλαίσιο του συνήθους κύκλου της επιχειρηματικής του δραστηριότητας και η σημασία που ενέχει ο όρος "όγκος εργασίας" στο πλαίσιο του Άρθρου 18 (γ) (vii) του Ν. 24/67 (όπως έχει τροποποιηθεί).» Όπως επισημαίνεται στην υπόθεση Κώστα Χατζηχριστοφή ν. Πιερή Γεωργίου κ.α

(2002)1Β Α.Α.Δ. 873, όταν ο Νόμος αναφέρεται σε «περιορισμό του όγκου εργασίας» σαφώς εννοεί περιορισμό ή μείωση του όγκου εργασίας του συγκεκριμένου εργοδότη, δηλαδή της επιχείρησης και όχι μείωση του όγκου εργασίας του εργοδοτούμενου. Με ποια μέσα ή αξιόπιστα στοιχεία ο Εργοδότης δύναται να αποδείξει τον περιορισμό του όγκου εργασιών της επιχείρησης του, στην Σωτήρης Χρυσάνθου κ.α. ν. Petros Pitsillis (Glass Market) Ltd κ.α.

(2001)1 Α.Α.Δ. 383, επισημαίνεται ότι οι ισολογισμοί και άλλα λογιστικά στοιχεία που αφορούν τον κύκλο εργασιών του εργοδότη μπορεί να είναι σημαντικά στοιχεία προς απόδειξη τέτοιας μείωσης του κύκλου εργασιών του ώστε να δικαιολογούν συμπέρασμα πλεονασμού, δεν είναι όμως τα μόνα και αποκλειστικά στοιχεία που μπορούν να συνιστούν τέτοια μαρτυρία, ώστε να περιορίζεται νομολογιακά το είδος της μαρτυρίας που ενδεχόμενα να τεκμηρίωνε πλεονασμό. Επίσης στην Κώστας Τρύφωνος ν. Takis Vashiotis Ltd

(1999)1 Α.Α.Δ. 1953, υιοθετείται η άποψη του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η ζημιά μιας επιχείρησης, και μάλιστα η λογιστική, μπορεί να οφείλεται σε πληθώρα λόγων άσχετων με τον όγκο εργασίας της, ενώ αν και ο όγκος εργασίας (που δεν ορίζεται στον Νόμο) επίσης είναι συνάρτηση πολλών παραμέτρων, η αξία των εργασιών που έχουν διεξαχθεί ασφαλώς συνιστά ορθή, αν όχι την ορθότερη, ένδειξη τούτου. Σύμφωνα με την Αγγλική απόφαση Murray v. Fayle Ltd [1999] 3 All E.R. 769, αν δεν υπήρξε μαρτυρία που βάσιμα θα μπορούσε να τεκμηριώσει την ύπαρξη συγκεκριμένων οικονομικών περιστάσεων, δεν παρίσταται ανάγκη εξέτασης του κατά πόσον η απόλυση της εργοδοτούμενης οφειλόταν αποκλειστικά ή κυρίως στις οικονομικές περιστάσεις του εργοδότη. Επομένως, με βάση την κρατούσα νομολογία, για να διαπιστωθεί η πραγματική μείωση του όγκου εργασίας μίας επιχείρησης θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ο συνήθης κύκλος των εργασιών της στη διάρκεια των τελευταίων ετών πριν από την απόλυση. Το Δικαστήριο στηριζόμενο πάντοτε επί αντικειμενικών κριτηρίων, πρέπει να διαπιστώσει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης εάν υπήρξε ουσιαστική μείωση του συνήθους κύκλου εργασιών της επιχείρησης κατά τον ουσιώδη χρόνο, σε βαθμό που λογικά να κρίνεται δικαιολογημένη η απόλυση λόγω πλεονασμού. Παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή τον μάρτυρα της Εργοδότριας Εταιρείας να καταθέτει ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία του, έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση καθώς και τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Ο κύκλος εργασιών της Εργοδότριας Εταιρείας ως εμφαίνεται στις οικονομικές καταστάσεις (Τεκ. 8, 9 και 10) δεν έχει αμφισβητηθεί, σε αντίθεση με τα αποτελέσματα που προβάλλονται στους γενικούς λόγους της Αίτησης και στη βεβαίωση (Τεκ. 7), για τα οποία ο μάρτυρας της Εργοδότριας Εταιρείας συμφώνησε ότι με την ετοιμασία των οικονομικών καταστάσεων είχαν διαφοροποιηθεί. Μελετώντας τα εν λόγω στοιχεία εύκολα μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι κατά το 2012 που απελύθη ο Αιτητής, ο κύκλος εργασιών της Εργοδότρια Εταιρείας παρουσίαζε μια μικρή αύξηση σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος και διπλάσια σχεδόν αύξηση σε σύγκριση με το 2010 που κυμαινόταν στα ίδια επίπεδα με το

1. Εν ολίγοις, ενώ ο κύκλος εργασιών της Εργοδότριας Εταιρείας κατά το 2011 και 2012 παρουσιαζόταν αισθητά αυξημένος σε σύγκριση με το 2010, εντούτοις κατά το 2013 δέχθηκε κατακόρυφη μείωση για να επανέλθει στα ίδια επίπεδα με το
2. Είναι λοιπόν φανερό, ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο απόλυσης του Αιτητή, ο συνήθης κύκλος εργασιών της Εργοδότρια Εταιρείας παρουσίαζε αύξηση και όχι μείωση για να δικαιολογήσει συνθήκες πλεονασμού. Ο κ. Σταύρου ισχυρίζεται ωστόσο ότι μετά τους πρώτους μήνες του 2012 φάνηκε η ύπαρξη προβλημάτων από τη μη ανάληψη νέων εργασιών που οδήγησε στη μείωση του κύκλου εργασιών κατά το 2013, γεγονός που επιμαρτυρεί ότι κατά το έτος 2012, η ανάληψη νέων εργασιών μειώθηκαν σε σημαντικό βαθμό, η οποία μείωση κατά το έτος 2013 επιταχύνθηκε. Για να επιβεβαιώσει μάλιστα τη θέση του, αναφέρθηκε σε συμβόλαια που σύναψε η Εργοδότρια Εταιρεία από τον Ιούνιο 2012 μέχρι το τέλος του 2013 παραθέτοντας σχετική κατάσταση την οποία, καθώς ανέφερε ετοίμασε ο ίδιος με βάση στοιχεία που τηρούνται στα μητρώα της Εταιρεία. Μελετώντας την εν λόγω κατάσταση οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι τα αναφερόμενα συμβόλαια αφορούν την περίοδο από Αύγουστο 2012 μέχρι και Φεβρουάριο 2013 και όχι την περίοδο για την οποία αναφέρθηκε ο μάρτυρας. Και ενώ στην εν λόγω κατάσταση διευκρινίζεται ότι το υφιστάμενο προσωπικό ήταν επαρκές για την εκτέλεση των νέων συμβολαίων, εν τούτοις από τα εν λόγω στοιχεία δεν επιβεβαιώνεται η θέση της Εργοδότριας Εταιρείας περί μείωσης του όγκου εργασιών της κατά τον ουσιώδη χρόνο απόλυσης του Αιτητή ή περί προβλέψιμων καταστάσεων που θα οδηγούσαν μετά βεβαιότητας σε μια τέτοια μείωση. Η επίκληση και μόνο, μείωσης του κύκλου εργασιών στην ειδικότητα του Αιτητή, την οποία άλλωστε δεν έχουμε εξακριβώσει με βάση τα ενώπιον μας τεθέντα στοιχεία, από μόνη της σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να δικαιολογήσει νόμιμες συνθήκες πλεονασμού. Ο περιορισμός του όγκου εργασιών όπως προσδιορίζεται στον Νόμο αναφέρεται σαφώς σε περιορισμό ή μείωση του όγκου εργασίας του ίδιου του εργοδότη ή της επιχείρησης του και όχι σε μείωση του όγκου εργασιών του εργοδοτούμενου. Εν προκειμένω όπως ήδη έχομε διαπιστώσει, κατά τον ουσιώδη χρόνο απόλυσης του Αιτητή δεν έχει καταδειχθεί μείωση του όγκου εργασιών της Εργοδότριας Εταιρείας. Αντίθετα κατά τον ουσιώδη αυτό χρόνο ο κύκλος εργασιών της παρουσίαζε αύξηση σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια. Η δε μείωση που φαίνεται να ακολούθησε κατά το 2013 δεν διαφοροποιείτο από τον αντίστοιχο κύκλο εργασιών του 2010, που ο Αιτητής ευρίσκετο ήδη στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας. Ως επακόλουθο ομόφωνα καταλήγουμε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που τη βαρύνει και κατ' επέκταση δεν κατάφερε να αποδείξει στη βάση του άρθρου 18(γ)(vii) του Νόμου ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο απόλυσης του Αιτητή παρουσίαζε περιορισμό του όγκου εργασιών της ή της επιχείρηση της. Υπολογισμός Αποζημιώσεων Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχο-ληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνο-νται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Από τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι ο Αιτητής εργάστηκε στην υπηρεσία της Εργοδότρια Εταιρείας για 4 συναπτά έτη και ότι για σκοπούς αποζημίωσης λάμβανε εβδομαδιαίως το ποσό των €321,
3. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση του, τις μηνιαίες απολαβές του, τη διάρκεια της απασχόλησης του καθώς και όλους τους άλλους παράγοντες που απαριθμούνται στην Παράγραφο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογο να του επιδικάσουμε υπό μορφή αποζημίωσης το ποσό των €2,575,20 που αντιστοιχεί με τις απολαβές 8 εβδομάδων. Εκδίδεται επομένως απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €2.575,20 πλέον νόμιμο τόκο από 15.4.2014 μέχρι τελικής εξόφλησης. Περαιτέρω επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας δικηγορικά έξοδα €850 πλέον νόμιμο τόκο πλέον ΦΠΑ. Η Αίτηση εναντίον του Ταμείου απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (υπ).................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Γ. Στυλιανού, Μέλος Γ. Κασιούρης, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ