ΑΝΘΟΥΛΑ ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΥ ν. TAKIS XENOPOULOS EURO SHOES CO LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 300/2014, 27/10/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2017:44 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Προέδρου Ι. Νεοφύτου και Κ. Χρίστου, Μελών Αρ. Υπόθεσης: 300/2014 Μεταξύ: ΑΝΘΟΥΛΑ ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΥ Αιτήτρια -και-
- TAKIS XENOPOULOS EURO SHOES CO LTD
- ΤΑΜΕΙΟ ΠΛΕΟΝΑΣΜΟΥ Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 27η Οκτωβρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Κ. Παπασάββας Για τους Καθ' ων η αίτηση 1: κ. Ζ. Νικολάου Για το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού: κα Τ. Σκούρου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση η Αιτήτρια αξιώνει από τους Καθ' ων η αίτηση 1 (στο εξής «η Εργοδότρια Εταιρεία») αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησης της και διαζευκτικά από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού (στο εξής «το Ταμείο») πληρωμή λόγω πλεονασμού, νόμιμο τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α. Με βάση τα παραδεκτά και μη αμφισβητούμενα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μας προκύπτουν τα πιο κάτω: Η Εργοδότρια Εταιρεία είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η οποία ασχολείται με την εισαγωγή και πώληση υποδημάτων. Η Αιτήτρια προσλήφθηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας την 1.4.1991 και εργάστηκε ανελλιπώς μέχρι τις 31.5.2012 που η απασχόληση της τερματίστηκε με σχετική προειδοποιητική επιστολή ημερ. 29.2.2012 (Τεκ.6) το περιεχόμενο της οποίας παραθέτουμε: «. Δια της παρούσης μας επιστολής σας πληροφορούμε ότι από 1.6.2012 τερματίζονται οι υπηρεσίες σας στην Εταιρεία Takis Xenopoulos Euro shoes Co Ltd ένεκα μείωσης του κύκλου εργασιών μας. Σας ευχαριστούμε για τις υπηρεσίες σας που μας προσφέρατε στα τόσα χρόνια, με αφοσίωση και ζήλο στην εργασία σας. .» Οι τελευταίες απολαβές της ανέρχονταν στο ποσό των €1300 μηνιαίως πλέον 13ο μισθό, που υπολογίζονται στα €325 εβδομαδιαίως. Στις 29.6.2012 η Αιτήτρια υπέβαλε αίτηση στο Ταμείο για πληρωμή λόγω πλεονασμού η οποία εν τέλει απερρίφθη. Η Εργοδότρια Εταιρεία, με τους γενικούς λόγους εμφάνισης, αρνείται και απορρίπτει τις εναντίον της αξιώσεις ισχυριζόμενη ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο συνέτρεχαν λόγοι πλεονασμού, οι οποίοι μαζί και ή ξεχωριστά συνέδραμαν στη λήψη της τελικής απόφασης τερματισμού της απασχόλησης της Αιτήτριας. Πέραν του λόγου που προβάλλει στην επιστολή απόλυσης (Τεκ.6) και στο Ερωτηματολόγιο προς το Ταμείο (Τεκ.11), επικαλείται επίσης ως λόγους πλεονασμού τη μείωση του όγκου εργασιών της επιχείρησης της, μηχανογράφηση και ή εκσυγχρονισμό των καταστημάτων με νέα τεχνολογία, στις ανάγκες της οποίας η Αιτήτρια δεν μπορούσε να ανταποκριθεί και αναδιοργάνωση των καταστημάτων που είχε σαν αποτέλεσμα την κατάργηση της θέσης του υπεύθυνου των καταστημάτων. Είναι η θέση του Ταμείου ότι το αίτημα της Αιτήτριας για πληρωμή λόγω πλεονασμού απερρίφθη γιατί, σύμφωνα με τα τεθέντα ενώπιον του στοιχεία, ο τερματισμός της απασχόλησης της δεν οφειλόταν σε λόγους πλεονασμού. Η Εργοδότρια Εταιρεία δεν παρουσίαζε μείωση του κύκλου εργασιών της κατά τον ουσιώδη χρόνο του τερματισμού. Η Εργοδότρια Εταιρεία κατά τον ουσιώδη χρόνο αναζητούσε υπάλληλο μέσω του γραφείου εργασίας για το κατάστημα στο οποίο απασχολούσε την Αιτήτρια, σύζυγος του κύριου μετόχου της Εταιρείας. Δεν υπήρξε μείωση του αριθμού των εργοδοτουμένων. Η μείωση του κόστους και ή εξόδων δεν συνιστά πλεονασμό. Το άρθρο 6
(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73 (ο «Νόμος»), καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου δυνάμει του οποίου: «...ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, στην Εργοδότρια Εταιρεία απόκειται να ανατρέψει το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξει ότι δικαιολογημένα απόλυσε την Αιτήτρια για τους λόγους που επικαλείται. Προς ανατροπή του εν λόγω τεκμηρίου κατέθεσε για την Εργοδότρια Εταιρεία ο διευθυντής πωλήσεων της κ. Μίνως Ξενόπουλος. Το Ταμείο και η Αιτήτρια δεν προσέφεραν μαρτυρία. Παράλληλα κατατέθηκαν ως Τεκμήρια διάφορα έγγραφα στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, η Αιτήτρια ήταν υπεύθυνη όλων των καταστημάτων που η Εταιρεία διατηρούσε στην Επαρχία Λευκωσίας. Η ίδια προτίμησε να διεκπεραιώνει τα καθήκοντα της από το κατάστημα της οδού Λήδρας για να βοηθά ταυτόχρονα τις πωλήτριες όταν είχαν πολύ δουλειά. Τα καθήκοντα της ήταν η επίβλεψη της λειτουργίας των καταστημάτων, όπως η στελέχωση από επαρκή και κατάλληλο προσωπικό, η ύπαρξη ικανοποιητικών αποθεμάτων για τις ανάγκες των καταστημάτων, η διακόσμηση των καταστημάτων, η ύπαρξη παραπόνων από καταναλωτές, ο συντονισμός των καταστημάτων μεταξύ τους, η μετακίνηση προσωπικού από το ένα κατάστημα στο άλλο, ανάλογα με τις ανάγκες που παρουσίαζε το κάθε κατάστημα και γενικά η επίλυση οποιωνδήποτε προβλημάτων είχε το προσωπικό. Ένα από τα σημαντικότερα καθήκοντα της ήταν ο έλεγχος των καταστημάτων. Λόγω ελλείψεως μηχανογραφημένου συστήματος ο έλεγχος των πωλήσεων κάθε καταστήματος γινόταν χειρονακτικά και η Αιτήτρια ως υπεύθυνη ήταν επιφορτισμένη να επισκέπτεται συχνά πυκνά τα καταστήματα και να ελέγχει τα βιβλία και τα αποθέματα για να διαπιστώσει αν όλα ήταν εντάξει. Είναι μητέρα του μάρτυρα και σύζυγος του Ιδρυτή της Εταιρείας και ο λόγος που της ανατέθηκε ο έλεγχος, καθώς ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, ήταν γιατί δεν μπορούσαν να έχουν εμπιστοσύνη σε οποιονδήποτε άλλο άτομο. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε γενικά σε πολύ σοβαρά προβλήματα που αντιμετώπιζε η Εταιρεία από το 1991, όταν αναγκάστηκαν να κλείσουν το εργοστάσιο τους και από παραγωγοί να μετατραπούν σε εμπόρους υποδημάτων. Καθώς ανέφερε, από το 2008 άρχισε η κάθοδος των πωλήσεων και η δραματική μείωση των κερδών της Εταιρείας η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Για να επιβεβαιώσει τη θέση του έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου αποτελέσματα οικονομικών καταστάσεων για τα έτη από το 2008 μέχρι το 2012 (Τεκ.1, 2 και 3), από τις οποίες φαίνεται ότι το 2008 ο κύκλος εργασιών της Εταιρείας ανερχόταν στα €1.022.001, το 2009 στα €1.019.814, το 2010 στα €1.090.897, το 2011 στα €997.300 και το 2012 στα €798.
- Φαίνεται επίσης ότι τα κέρδη της Εταιρείας κατά το 2008 ανέρχονταν στα €63.125, το 2009 στα €67.721, το 2010 στα €24.364 και το 2011 στα €
- Επικαλούμενος εισέτι καταστάσεις που τυπώθηκαν από το ηλεκτρονικό σύστημα της Εταιρείας ισχυρίστηκε ότι κατά τους δύο πρώτους μήνες του 2012 υπήρξε σημαντική μείωση στις πωλήσεις σε σύγκριση με τους αντίστοιχους μήνες του προηγούμενου έτους. Με βάση τα πιο πάνω αποτελέσματα, περί τα τέλη του 2011 υπήρξε έντονος προβληματισμός για λήψη μέτρων που θα βοηθούσαν την Εταιρεία να επιβιώσει. Αφού αποτάθηκαν στους λογιστές - ελεγκτές της Εταιρείας, οι τελευταίοι τους συμβούλευσαν όπως προβούν σε αναδιοργάνωση και κατάργηση θέσεων εργασίας. Μελετώντας το οργανόγραμμα της Εταιρείας κατέληξαν χωρίς ενδοιασμό στην κατάργηση της θέσης που κατείχε η Αιτήτρια, καθώς ο έλεγχος των καταστημάτων γινόταν πλέον μέσω συστήματος μηχανογράφησης που εγκαταστάθηκε στα τέλη του 2009 με αρχές του 2010 και είχε τεθεί σε πλήρη λειτουργία στα τέλη του
- Το σύστημα αυτό το χειριζόταν ο ίδιος ο μάρτυρας από τα κεντρικά γραφεία καθώς η Αιτήτριας λόγω ηλικίας δεν ήταν σε θέση να το χειριστεί. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η βοήθεια που παρείχε στις πωλήτριες ήταν μια ενασχόληση που έκανε στον ελεύθερο της χρόνο και όταν υπήρχε αρκετή δουλειά, καθώς το κατάστημα της Λήδρας ήταν καλά στελεχωμένο σε προσωπικό και δεν υπήρχε ανάγκη για τις υπηρεσίες της. Τέλος, αναφερόμενος στον αριθμό του προσωπικού της Εταιρείας ισχυρίστηκε ότι τους δύο πρώτους μήνες του 2012 απασχολούσε συνολικά 14 άτομα, τον Μάρτιο 13 άτομα, τον Μάιο 14 άτομα και τον Ιούνιο με την απόλυση της Αιτήτριας 13 άτομα. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας αναγνώρισε ότι την επιστολή απόλυσης υπέγραψε ο πατέρας του και διευθυντής της Εταιρείας κ. Τάκης Ξενόπουλος, ισχυριζόμενος ότι έλαβε άμεσα γνώση του περιεχομένου της. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο σημαντικότερος λόγος που οδήγησε στην απόλυση της Αιτήτριας ήταν οι δυσκολίες που αντιμετώπιζε στο χειρισμό ηλεκτρονικού υπολογιστή. Σε υποβολή ότι ο λόγος που πρόβαλε στη μαρτυρία του για μηχανογράφηση ουδέποτε τέθηκε στην Αιτήτρια και πολύ μάλλον στο Ταμείο ως λόγος τερματισμού, ο μάρτυρας επέμενε στη μαρτυρία του, σημειώνοντας ότι μετά από νομική συμβουλή δεν θεώρησαν σκόπιμο να αναφέρουν άλλους λόγους πλην της μείωσης του κύκλου εργασιών της Εταιρείας για τερματισμό της απασχόλησης της Αιτήτριας. Σε νέα υποβολή ότι τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου δεν δικαιολογούσαν μείωση του κύκλου εργασιών και ότι η Αιτήτρια εργαζόταν αποκλειστικά για το κατάστημα της Λήδρας όπου εκτελούσε καθήκοντα πωλήτριας και υπεύθυνης του καταστήματος, ο μάρτυρας διαφώνησε επιμένοντάς στην αρχικές του θέσεις. Στις ίδιες θέσεις επέμεινε επίσης και μετά που του υποδείχθηκαν οι καταθέσεις που έδωσαν στο Ταμείο σε ανύποπτο χρόνο, η Αιτήτρια και ο διευθυντής της Εταιρείας κ. Τάκης Ξενόπουλος, τονίζοντας ότι θυμάται την Αιτήτρια - μητέρα του να κάνει τη εργασία της επιμελώς και να ασχολείται και με τα τρία καταστήματα της Λευκωσίας. Ακολούθως αφού του υποδείχθηκε η κατάθεση που έδωσε στο Ταμείο η υπάλληλος της Εταιρείας κα Φιλίτσα Κωνσταντίνου συμφώνησε ότι με την απόλυση της Αιτήτριας απέλυσαν δυο άτομα που ήταν στο κατάστημα Λήδρας και προσέλαβαν τρία άλλα που είχαν γνώσεις ηλεκτρονικού υπολογιστή. Επίσης ότι στις 18.6.2012 υπέβαλαν αίτηση στο Υπουργείο Εργασίας για πρόσληψη νέου πωλητή σημειώνοντας ότι συμβαίνει κάθε μήνα εδώ και χρόνια. Ανάλυση - Συμπεράσματα Παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή τον μάρτυρα της Εργοδότριας Εταιρείας να καταθέτει ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία του, έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα της υπόθεσης και όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων υποστήριξαν στο στάδιο των αγορεύσεων. Τα καθήκοντα της Αιτήτριας, όπως τα περιέγραψε ο μάρτυρας της Εργοδότρια Εταιρείας, δεν συνάδουν πλήρως με τις καταθέσεις που έδωσαν στο Ταμείο η ίδια η Αιτήτρια, ο διευθυντής της Εταιρείας κ. Τάκης Ξενόπουλος και η υπάλληλος κα Φιλίτσα Κωνσταντίνου. Ειδικότερα, ενώ ο μάρτυρας παρουσίασε την Αιτήτρια ως υπεύθυνη όλων των καταστημάτων στην Επαρχία Λευκωσίας, η ίδια στην κατάθεση της (Τεκ.8) ανέφερε ότι ήταν υπεύθυνη του καταστήματος της οδού Λήδρας με συγκεκριμένα καθήκοντα, όπως ο καθαρισμός του καταστήματος μαζί με τις άλλες πωλήτριες που ήταν βοηθοί της, ο έλεγχος των αποθεμάτων του καταστήματος, η αντιμετώπιση προβλημάτων με πελάτες και το καθημερινό κλείσιμο του Ταμείου. Ο κ. Τάκης Ξενόπουλος ανέφερε στην κατάθεση του (Τεκ.9) ότι η Αιτήτρια ήταν υπεύθυνη καταστήματος και απασχολείτο στο κατάστημα της οδού Λήδρας. Τα καθήκοντα της δεν ήταν διαφορετικά από τις άλλες πωλήτριες. Κρατούσε όμως κλειδί του καταστήματος όπως κλειδί κρατούσε ακόμη μια πωλήτρια σε περίπτωση που αυτή απουσίαζε. Η κα Φ. Κωνσταντίνου ανέφερε (Τεκ.10) ότι η Αιτήτρια ήταν υπεύθυνη του καταστήματος και είχε ευθύνη για τη λειτουργία του. Με την απόλυση της δεν υπάρχει υπεύθυνη καταστήματος. Όλα τα πιο πάνω αποδυναμώνουν τη θέση του μάρτυρα ότι η Αιτήτρια ήταν η υπεύθυνη των καταστημάτων που η Εργοδότρια Εταιρεία διατηρούσε στην Επαρχία Λευκωσίας. Η εγκατάσταση επίσης συστήματος μηχανογράφησης, μέσω του οποίου γίνονταν πλέον ο έλεγχος των καταστημάτων, αποτελεί ένα ακόμη παράγοντα που τείνει να καταδείξει ότι η Αιτήτρια, κατά τον ουσιώδη χρόνο της απόλυσης της, εργαζόταν αποκλειστικά στο κατάστημα της οδού Λήδρας και ότι τα καθήκοντα της δεν ήταν αυτά που επικαλείται ο μάρτυρας. Είναι λογικά αδύνατο να πιστέψουμε ότι η Εταιρεία εγκατέστησε σύστημα μηχανογράφησης το 2009 και ότι το έθεσε σε πλήρη λειτουργία δύο χρόνια αργότερα. Άλλωστε κάτι τέτοιο δεν προκύπτει ούτε και από το τιμολόγιο (Τεκ.5) που ο μάρτυρας έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου προς επιβεβαίωση της θέσεως του. Για όλα τα πιο πάνω βρίσκουμε ότι η εγκατάσταση και λειτουργία του μηχανογραφημένου συστήματος δεν συνέπιπτε με τον χρόνο απόλυσης της Αιτήτριας. Βρίσκουμε επίσης ότι κατά το διάστημα πριν την απόλυση της, η Αιτήτρια εργαζόταν αποκλειστικά στο κατάστημα της οδού Λήδρας ως υπεύθυνη του καταστήματος ασκώντας μεταξύ άλλων καθήκοντα που έκαναν και οι άλλες πωλήτριες. Ως επακόλουθο, ο ισχυρισμός της Εργοδότριας Εταιρείας ότι ένας από τους λόγους που συνέδραμαν στον τερματισμό της απασχόλησης της Αιτήτριας ήταν η μηχανογράφηση και ή ο εκσυγχρονισμός των καταστημάτων της με νέα τεχνολογία δεν βρίσκουμε να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Διαπιστώνουμε ότι ο λόγος αυτός προβλήθηκε για πρώτη φορά στους τροποποιημένους γενικούς λόγους εμφάνισης και ότι τόσο στην επιστολή απόλυσης (Τεκ. 6) όσο και στο ερωτηματολόγιο προς το Ταμείο (Τεκ.11), ο μοναδικός λόγος που αναγράφεται είναι η μείωση του κύκλου εργασιών της Εργοδότρια Εταιρείας, θέση που επαναλαμβάνεται και στην γραπτή κατάθεση που έδωσε στο Ταμείο ο διευθυντής της κ. Τάκης Ξενόπουλος. Για όλα τα πιο πάνω η κατάληξη του Δικαστηρίου θα στηριχθεί στους λόγους που αναγράφονται στην επιστολή (Τεκ.6), που αποτελεί τον καθρέφτη των λόγων απόλυσης και στο ερωτηματολόγιο (Τεκ.11), βάσει του οποίου το Ταμείο κατέληξε στην τελική του απορριπτική απόφαση. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 18 του Νόμου, εργοδοτούμενος είναι πλεονάζων, και κατά συνέπεια δικαιούται πληρωμή από το ομώνυμο Ταμείο όταν η απασχόληση του τερματίστηκε: (α)..................................................................................................................... (β)..................................................................................................................... (γ) Ένεκα οιουδήποτε των ακολούθων άλλων λόγων σχετιζομένων προς την λειτουργία της επιχειρήσεως: (i) εκσυγχρονισμού, μηχανοποιήσεως ή οιασδήποτε άλλης αλλαγής εις τας μεθόδους παραγωγής ή οργανώσεως η οποία ελαττώνει τον αριθμόν των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων, (ii) αλλαγών εις τα προϊόντα ή εις τα μεθόδους παραγωγής ή εις τας αναγκαιούσας ειδικότητας των εργοδοτουμένων, (iii) καταργήσεις τμημάτων, (iv) δυσκολιών εις την τοποθέτησιν προϊόντων εις την αγοράν ή πιστωτικών δυσκολιών, (v) ελλείψεων παραγγελιών ή πρώτων υλών, (vi) σπάνεως μέσων παραγωγής, και (vii) περιορισμού του όγκου της εργασίας ή της επιχειρήσεως Στη βάση της πιο πάνω ανάλυσης, το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει εάν η Εργοδότρια Εταιρεία κατάφερε να αποδείξει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο απόλυση της Αιτήτριας, παρουσίαζε περιορισμό του όγκου εργασιών ή της επιχείρησης της, που δικαιολογούσαν συνθήκες πλεονασμού. Πότε υπάρχει περιορισμός του όγκου εργασίας μιας επιχείρησης έχει εξεταστεί σε αρκετές αποφάσεις του Δικαστηρίου με καθοδηγητική την απόφαση Α. Ιάσωνος Λτδ ν. Χρίστου κ.α.
(1994)1Α.Α.Δ. 703, 706 στην οποία επισημαίνονται τα ακόλουθα: «Εποχιακή ή περιοδική μείωση του όγκου εργασίας η οποία αφήνει ανεπηρέαστο τον όγκο της εργασίας, επιμετρούμενο μέσα στο συνήθη κύκλο της εμπορικής δραστηριότητας του εργοδότη, δε συνιστά λόγο για τον τερματισμό της απασχόλησης λόγω πλεονασμού. Ο όγκος των εργασιών επιχείρησης έχει όχι μόνο εποχιακές αλλά και καθημερινές αυξομειώσεις και διακυμάνσεις. Αν γινόταν δεχτή η θέση των εφεσειόντων, θα διανοιγόταν η οδός για την καταστρατήγηση του οικοδομήματος του νόμου που συναρτά τον πλεονασμό με τα αντικειμενικά δεδομένα της επιχείρησης. Ο όγκος εργασίας προσδιορίζεται με βάση σταθερό παρονομαστή που αντανακλά τον όγκο της εργασίας του εργοδότη στο πλαίσιο του συνήθους κύκλου της επιχειρηματικής του δραστηριότητας και η σημασία που ενέχει ο όρος "όγκος εργασίας" στο πλαίσιο του Άρθρου 18 (γ) (vii) του Ν. 24/67 (όπως έχει τροποποιηθεί).» Όπως επισημαίνεται στην υπόθεση Κώστα Χατζηχριστοφή ν. Πιερή Γεωργίου κ.α
(2002)1Β Α.Α.Δ. 873, όταν ο Νόμος αναφέρεται σε «περιορισμό του όγκου εργασίας» σαφώς εννοεί περιορισμό ή μείωση του όγκου εργασίας του συγκεκριμένου εργοδότη, δηλαδή της επιχείρησης και όχι μείωση του όγκου εργασίας του εργοδοτούμενου. Με ποια μέσα ή αξιόπιστα στοιχεία ο Εργοδότης δύναται να αποδείξει τον περιορισμό του όγκου εργασιών της επιχείρησης του, στην Σωτήρης Χρυσάνθου κ.α. ν. Petros Pitsillis (Glass Market) Ltd κ.α.
(2001)1 Α.Α.Δ. 383, επισημαίνεται ότι οι ισολογισμοί και άλλα λογιστικά στοιχεία που αφορούν τον κύκλο εργασιών του εργοδότη μπορεί να είναι σημαντικά στοιχεία προς απόδειξη τέτοιας μείωσης του κύκλου εργασιών του ώστε να δικαιολογούν συμπέρασμα πλεονασμού, δεν είναι όμως τα μόνα και αποκλειστικά στοιχεία που μπορούν να συνιστούν τέτοια μαρτυρία, ώστε να περιορίζεται νομολογιακά το είδος της μαρτυρίας που ενδεχόμενα να τεκμηρίωνε πλεονασμό. Επίσης στην Κώστας Τρύφωνος ν. Takis Vashiotis Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 1953, υιοθετείται η άποψη του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η ζημιά μιας επιχείρησης, και μάλιστα η λογιστική, μπορεί να οφείλεται σε πληθώρα λόγων άσχετων με τον όγκο εργασίας της, ενώ αν και ο όγκος εργασίας (που δεν ορίζεται στον Νόμο) επίσης είναι συνάρτηση πολλών παραμέτρων, η αξία των εργασιών που έχουν διεξαχθεί ασφαλώς συνιστά ορθή, αν όχι την ορθότερη, ένδειξη τούτου. Σύμφωνα με την Αγγλική απόφαση Murray v. Fayle Ltd [1999] 3 All E.R. 769, αν δεν υπήρξε μαρτυρία που βάσιμα θα μπορούσε να τεκμηριώσει την ύπαρξη συγκεκριμένων οικονομικών περιστάσεων, δεν παρίσταται ανάγκη εξέτασης του κατά πόσον η απόλυση της εργοδοτούμενης οφειλόταν αποκλειστικά ή κυρίως στις οικονομικές περιστάσεις του εργοδότη. Επομένως, με βάση την κρατούσα νομολογία, για να διαπιστωθεί η πραγματική μείωση του όγκου εργασίας μίας επιχείρησης θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ο συνήθης κύκλος των εργασιών της στη διάρκεια των τελευταίων ετών πριν από την απόλυση. Το Δικαστήριο στηριζόμενο πάντοτε επί αντικειμενικών κριτηρίων, πρέπει να διαπιστώσει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης εάν υπήρξε ουσιαστική μείωση του συνήθους κύκλου εργασιών της επιχείρησης κατά τον ουσιώδη χρόνο, σε βαθμό που λογικά να κρίνεται δικαιολογημένη η απόλυση λόγω πλεονασμού. Ο κύκλος εργασιών της Εργοδότριας Εταιρείας ως εμφαίνεται στα αποτελέσματα των οικονομικών καταστάσεων για τα έτη 2008 έως 2012 (Τεκ. 1, 2 και 3) δεν έχει αμφισβητηθεί. Μελετώντας τα εν λόγω στοιχεία εύκολα καταλήγουμε ότι ο κύκλος εργασιών της Εργοδότρια Εταιρείας, όλα αυτά τα χρόνια πριν την απόλυση της Αιτήτρια, βρισκόταν στα ίδια επίπεδα με κάποιες ποσοτικά μικρές αυξομειώσεις και διακυμάνσεις που δεν φαίνεται να επηρέασαν με οποιονδήποτε τρόπο τον συνήθη κύκλο της εμπορικής δραστηριότητας της. Περαιτέρω ούτε και η μείωση των κερδών φαίνεται να επηρέασε ή να διαφοροποίησε την όλη κατάσταση καθώς τόσο η μείωση των κερδών όσο και η ζημία μιας επιχείρησης μπορεί να οφείλονται σε διάφορους άλλους λόγους που δεν σχετίζονται με τον όγκο εργασίας. Στην προκείμενη μάλιστα περίπτωση δεν δόθηκαν στοιχεία και ούτε εξηγήσεις για τυχόν συσχέτιση της μείωσης των κερδών με τον όγκο εργασίας της Εταιρείας. Και ενώ η προειδοποιητική επιστολή απόλυσης (Τεκ.6) δόθηκε στην Αιτήτρια στις 29.2.2012, ο κ. Ξενόπουλος παρέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου καταστάσεις που τυπώθηκαν από το ηλεκτρονικό σύστημα της Εταιρείας (Τεκ.4), στις οποίες φαίνονται οι πωλήσεις των καταστημάτων της Λευκωσίας για τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο 2011 και
- Μελετώντας τις εν λόγω καταστάσεις οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι ο κύκλος εργασίας της Εργοδότριας Εταιρείας στα εν λόγω καταστήματα παρουσιάζεται αισθητά μειωμένος τους δύο αυτούς μήνες του 2012 σε σύγκριση με τους αντίστοιχους μήνες του
- Πλην των εν λόγω στοιχείων ο μάρτυρας δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε προβλέψιμα στοιχεία που θα οδηγούσαν μετά βεβαιότητας ότι η μείωση των πωλήσεων κατά το 2012 ήταν προβλέψιμη και ουσιαστική και ότι θα επηρέαζε οπωσδήποτε τον συνήθη κύκλο εργασίας της Εταιρείας. Η μείωση που παρουσίαζε η Εταιρεία τους δύο πρώτους μήνες του 2012 δεν ήταν άλλο από εποχιακή μείωση που δεν μπορούσε να επηρεάσει τον όγκο εργασίας της Εταιρείας και να δικαιολογήσει λόγο τερματισμού της απασχόλησης λόγω πλεονασμού κατά τον ουσιώδη χρόνο λήψης της απόφασης για τερματισμό της απασχόλησης της Αιτήτριας. Για όλα τα πιο πάνω, ομόφωνα καταλήγουμε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που τη βαρύνει και κατ' επέκταση δεν κατάφερε να αποδείξει στη βάση του άρθρου 18(γ)(vii) του Νόμου ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο απόλυσης της Αιτήτριας παρουσίαζε περιορισμό του όγκου εργασιών της ή της επιχείρηση της. Υπολογισμός Αποζημιώσεων Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Από τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι η Αιτήτρια εργάστηκε στην υπηρεσία της Εργοδότρια Εταιρείας για 21 συναπτά έτη και ότι για σκοπούς αποζημίωσης λάμβανε εβδομαδιαίως το ποσό των €
- Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση της, τις μηνιαίες απολαβές της, τη διάρκεια της απασχόλησης της καθώς και όλους τους άλλους παράγοντες που απαριθμούνται στην Παράγραφο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογο να της επιδικάσουμε υπό μορφή αποζημίωσης το ποσό των €19.337,50- που αντιστοιχεί με τις απολαβές 59,5 εβδομάδων. Εκδίδεται επομένως απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €19.337,50- πλέον νόμιμο τόκο από 25.4.2014 μέχρι τελικής εξόφλησης. Σύμφωνα με το άρθρο 3
(2)του Νόμου ποσό €16.900- που αντιστοιχεί με ημερομίσθια ενός έτους πλέον νόμιμο τόκο θα καταβληθεί στην Αιτήτρια από την Εργοδότρια Εταιρεία, το δε υπόλοιπο ποσό των €2437,50- που αντιστοιχεί με ημερομίσθια 7½ εβδομάδων πλέον νόμιμο τόκο θα της καταβληθεί από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Τέλος επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας δικηγορικά έξοδα €1300 πλέον νόμιμο τόκο πλέον ΦΠΑ. Η Αίτηση εναντίον του Ταμείου απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (υπ)................ Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Ι. Νεοφύτου, Μέλος Κ. Χρίστου, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο