ΓΙΑΝΝΗ ΓΙΑΝΝΙΚΟΥΡΗ ν. ΛΕΣΧΗ ΙΠΠΟΔΡΟΜΙΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, μέσω του Γραμματέα της Πάρι Κωνσταντινίδη, Αρ. Υπόθεσης: 459/2013, 29/9/2017

(2)ετών ημερομίσθια ή το ποσό που το Δικαστήριο θα θεωρήσει εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. (Β) Αποζημιώσεις αντί προειδοποίησης, ανερχόμενες σε οκτώ

(8)εβδομάδων ημερομίσθια, δηλαδή στο ποσό των €6.097,60 (Γ) Νόμιμο Τόκο, έξοδα πλέον έξοδα επίδοσης και Φ.Π.Α. Η Καθ' ης η αίτηση αρνείται ότι επέδειξε οποιαδήποτε αντικανονική συμπεριφορά που εξανάγκασε τον Αιτητή σε παραίτηση και επομένως ότι νομιμοποιείται στις αιτούμενες αποζημιώσεις ή ποσά. Διατείνεται ότι η υποχρέωση του Αιτητή να εργάζεται κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις, μετά τη λήξη του συμβολαίου του βοηθού Ιπποδρομιάρχη ήταν σύμφωνη με τα καθήκοντα της θέσης Ιπποδρομιάρχη που ο Αιτητής κατείχε κατά τον ουσιώδη χρόνο και τις ρητές παραδοχές του ιδίου. Διαζευκτικά ισχυρίζεται ότι κι αν ακόμη θεωρηθεί ότι υπήρξε διαφοροποίηση των καθηκόντων του Αιτητή, κάτι που ρητά αρνείται, αυτή δεν ήταν ουσιώδης αλλά εύλογη και σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί τον ισχυρισμό του για εξαναγκασμό σε παραίτηση και ούτε επηρέαζε με οποιαδήποτε τρόπο τις ώρες εργασίας του. Σύμφωνα με το άρθρο 7 του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73, (ο «Νόμος»):

(1)Όταν ο εργοδοτούμενος νομίμως τερματίζη την απασχόλησιν του παρ' εργοδότη λόγω της διαγωγής του εργοδότη, τότε ο τερματισμός ούτος θεωρείται ως τερματισμός υπό του εργοδότου υπό την έννοια του άρθρου 3.

(2)Καθ' οιανδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών διαδικασίαν δυνάμει του παρόντος άρθρου τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ότι ο εργοδοτούμενος δεν ετερμάτισε την απασχόλησιν του νομίμως. Με το εν λόγω άρθρο, καθιερώνεται νόμιμο μαχητό τεκμήριο δυνάμει του οποίου ο Αιτητής θα πρέπει να αποδείξει ότι νόμιμα τερμάτισε την απασχόληση του, λόγω της διαγωγής της Καθ' ης η αίτηση. Προς ανατροπή του εν λόγω τεκμηρίου έδωσε προσωπική μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ο Αιτητής. Για την Καθ' ης η αίτηση κατέθεσε ο Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής / Γραμματέας της κ. Πάρις Κωνσταντινίδης. Παράλληλα κατατέθηκαν ως Τεκμήρια διάφορα έγγραφα, επί των οποίων γίνεται αναφορά κατωτέρω, όπου τούτο κρίνεται σκόπιμο. Προτού όμως γίνει αναφορά στην προσαχθείσα μαρτυρία, θα ήταν χρήσιμο να καταγραφούν τα παραδεκτά και ή αδιαμφισβήτητα γεγονότα όπως προκύπτουν από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών και το ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρικό υλικό που είναι τα ακόλουθα: Ο Αιτητής είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου Essex (Μεγάλη Βρετανία) με πτυχίο BSc (Hons.) Equine Studies (Ιππολογία). Κατέχει επίσης μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Διοίκηση Επιχειρήσεων ΜΒΑ του Πανεπιστημίου του Hertfordshire. Μέρος των σπουδών του Αιτητή είχε χρηματοδοτηθεί από την Καθ' ης η αίτηση. Η Καθ' ης η αίτηση είναι εγγεγραμμένη Λέσχη Ιπποδρομιών και διοργανώνει ιπποδρομιακές συναντήσεις, διοικείται δε, από Επιτροπή που εκλέγεται κάθε τρία χρόνια από τα μέλη της. Ο Αιτητής προσλήφθηκε στην Καθ' ης η αίτηση την 1.10.1999 ως Διοικητικός Λειτουργός / Προγραμματιστής. Η πρόσληψη του έγινε με βάση επιστολή - προσφοράς διορισμού του ημερ. 10.9.1999 (Τεκ.5) την οποία υπέγραφε ο κ. Πάρις Κωνσταντινίδης (Διευθυντής Διοικητικών Υπηρεσιών, Δημοσίων Σχέσεων / Γραμματέας) για Γενικό Διευθυντή και στην οποία εμπεριέχονταν η μισθολογική κλίμακα (Α8 - Α10 συνδεδεμένες), οι ευθύνες και καθήκοντα της θέσης που είχαν ως ακολούθως: - Βοηθά στον ή/και αναλαμβάνει τον προγραμματισμό των ιπποδρομιακών συναντήσεων και την επιμέλεια και έκδοση του Επίσημου Προγράμματος Ιπποδρομιών της Λέσχης. - Βοηθά ή/και αναπληροί τον Ιπποδρομιάρχη στην εκτέλεση των καθηκόντων του σε ότι αφορά τις εγγραφές των αλόγων σε ιπποδρομίες, τις δηλώσεις αναβατών και την ουροληψία. - Εκτελεί διοικητικά καθήκοντα αναφορικά με την εξέταση διαφόρων υποθέσεων, προβλημάτων και θεμάτων που αφορούν στον προγραμματισμό ιπποδρομιακών συναντήσεων και στο πρόγραμμα ιπποδρομιών. Για την εκτέλεση των καθηκόντων αυτών συλλέγει και αναλύει τα απαιτούμενα στοιχεία και υποβάλλει σημειώματα, υπομνήματα, εκθέσεις ή/και πρακτικά ως και σχετικές εισηγήσεις, εφαρμόζει τους κανονισμούς και τις οδηγίες του Ιπποδρομιακού Κώδικα, και διεξάγει την συνεπαγόμενη αλληλογραφία. - Εκτελεί χρέη Γραμματέα της Υποεπιτροπής Προγραμματισμού Ιπποδρομιών, και της Υποεπιτροπής Προγράμματος Ιπποδρομιών της Λέσχης, και μετέχει στην Επιτροπή Ταξινόμησης της Ιπποδρομιακής Αρχής Κύπρου. - Εκτελεί οποιαδήποτε άλλα καθήκοντα που θα του ανατεθούν. - Θα εργάζεται 36 ώρες τη βδομάδα τη χειμερινή περίοδο (Σεπτέμβριο - Ιούνιο) και 36 ώρες τη βδομάδα την καλοκαιρινή περίοδο (Ιούλιος, Αύγουστος) κατανεμημένη τις ημέρες Δευτέρα - Παρασκευή 7.30π.μ. - 2.30μ.μ. και ένα εργάσιμο απόγευμα 3.00 - 6.00μ.μ. το οποίο θα καθοριστεί σύμφωνα με τις ανάγκες της Υπηρεσίας της Λέσχης. Ο τελευταίος μισθός του Αιτητή ανερχόταν σε €3.048,73 το μήνα πλέον 13ον μισθός. Από 2001 μέχρι 2011, με μία αποχή ενός έτους, ήτοι το 2006, ο Αιτητής διετέλεσε μέλος του ευκαιριακά απασχολούμενου προσωπικού της Καθ' ης η αίτηση κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις ως Γραμματέας Ελλανοδικών. Ο διορισμός του έγινε με σχετική επιστολή ημερ. 13.7.2001 (Τεκ.9) δυνάμει του Κανονισμού 2/1 του Ιπποδρομιακού Κώδικα, με την επιφύλαξη ότι θα συνέχιζε να υπηρετεί ως Διοικητικός Λειτουργός / Προγραμματιστής με βάση τους όρους διορισμού του που αναφέρονται στην επιστολή ημερ. 10.9.1999 (Τεκ.5). Η αμοιβή του ως Γραμματέας Ελλανοδικών ανερχόταν στο ποσό των ΛΚ73,90 κατά Ιπποδρομιακή συνάντηση. Από τη βεβαίωση του Οικονομικού Διευθυντή της Καθ' ης η αίτηση ημερ. 31.3.2004 (Τεκ.8) φαίνεται ότι η αμοιβή του Αιτητή αυξήθηκε στο ποσό των ΛΚ78,05 κατά ιπποδρομιακή συνάντηση κι ότι ετησίως διεξάγονταν πέριξ των εκατόν

(100)ιπποδρομιακών συναντήσεων. Από το πρακτικό συνεδριάσεων ημερ. 29.3.2001 (Τεκ.23) φαίνεται ότι με τον διορισμό του Αιτητή στη θέση Γραμματέα Ελλανοδικών, η Καθ' ης αίτηση τον απάλλαξε από την ευθύνη για τη διαχείριση και εποπτεία της περιοχής στάβλων. Την 1.11.2010 ο Αιτητής προήχθη στη θέση Ιπποδρομιάρχη. Συνέχισε επίσης να απασχολείται επί αμοιβή κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις στα καθήκοντα του Γραμματέα Ελλανοδικών μέχρι την παραίτηση του από τη θέση αυτή στις 25.11.2011 με αφορμή εγκληματική ενέργεια εναντίον του. Της προαγωγής του Αιτητή προηγήθηκε επιστολή του ημερ. 6.8.2010 προς τον τότε Γενικό Διευθυντή της Λέσχης κ. Θεμιστοκλέους (Τεκ.25), στην οποία παρέθετε τις απόψεις του αναφορικά με την πλήρωση των θέσεων Ιπποδρομιάρχη και Διοικητικού Λειτουργού / Προγραμματιστή. Με την εν λόγω επιστολή, την οποία ετοίμασε μετά από οδηγίες του τότε Γενικού Διευθυντή, ο Αιτητής αναφέρθηκε κατ' αρχάς στην αναγκαιότητα των εν λόγω θέσεων που απαραιτήτως θα πρέπει να συνυπάρχουν. Περαιτέρω, με ενδεχόμενο τη μη παράταση της εργοδότησης του Γ. Πατσαλή, που υπήρξε Ιπποδρομιάρχης μέχρι τον Μάιο 2010, θεώρησε σκόπιμη την άμεση πρόσληψη ατόμου για τη θέση του Διοικητικού Λειτουργού / Προγραμματιστή. Μέχρι όμως το εν λόγω άτομο αποκτούσε την κατάλληλη εμπειρία να εκτελεί τα καθήκοντα του και να υποβοηθά τον Ιπποδρομιάρχη θα ήταν δυνατή η συνέχιση της προσφοράς του κ. Πατσαλή με διαφορετικούς όρους ή με μερική απασχόληση, ώστε να διασφαλίζετο η εύρυθμη λειτουργία του Ιππόδρομου κατά τη μεταβατική αυτή περίοδο. Αναφερόμενος επίσης στα χρέη Γραμματέα Ελλανοδικών που εκτελούσε κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις και αφού σημείωσε ότι τα καθήκοντα της σημαντικής αυτής θέσης συνεπάγονται μεγαλύτερη επιβάρυνση ευθυνών και ανάλωσης χρόνου κατά τις εργάσιμες μέρες, για την κατάλληλη προετοιμασία που απαιτείται για τις ιπποδρομιακές συναντήσεις, εισηγήθηκε όπως κατά τη διάρκεια της μεταβατικής αυτής περιόδου, «εξευρεθεί κατάλληλο άτομο το οποίο θα εκπαιδευτεί στη θέση του Γραμματέα Ελλανοδικών κατά τις Ιπποδρομιακές συναντήσεις ούτως ώστε να αποδεσμευτώ από τα καθήκοντα αυτά και να επικεντρωθώ πλήρως σε αυτά της θέσης του Ιπποδρομιάρχη.» Ακολούθως αφού επισύναψε τα καθήκοντα του ιδίου και του Γ. Πατσαλή από τη θέση που κατείχαν ως Διοικητικός Λειτουργός / Προγραμματιστής και Ιπποδρομιάρχης αντίστοιχα, προέβη σε εισηγήσεις για τα καθήκοντα που θα ανατίθεντο στον Γ. Πατσαλή και στον κ. Α. Ρωτό, βοηθό Ιπποδρομιάρχη, κατά τη μεταβατική αυτή περίοδο. Σε συνεδρία της Καθ' ης η αίτηση που έλαβε χώρα 7.10.2010 αποφασίστηκε η παράταση της εργοδότησης του κ. Γ. Πατσαλή για ένα έτος στη θέση αναπληρωτή Ιπποδρομιάρχη. Οι όροι απασχόλησης του που αναγράφονται στο πρακτικό της εν λόγω συνεδρίας (Τεκ.28) συμπεριελάμβαναν το ωράριο εργασίας του που ήταν μειωμένο, τις απολαβές του που ορίζονταν στα €35.000 ετησίως και τα καθήκοντα του, που ήταν η εκτέλεση καθηκόντων Ιπποδρομιάρχη κατά τη διάρκεια των ιπποδρομιακών συναντήσεων, η αντικατάσταση του νέου Ιπποδρομιάρχη όσες φορές αυτός απουσίαζε από την εργασία του με άδεια ή άλλως πως, η προσφορά των γνώσεων και υπηρεσιών του όταν αυτό του ζητείτο ως και η παρουσία του στις συνεδριάσεις της Καθ' ης η αίτηση ή και της Ιπποδρομιακής Αρχής Κύπρου (ΙΑΚ). Αποφασίστηκε επίσης ο διορισμός του Αιτητή στη θέση Ιπποδρομιάρχη από 1.11.

1. Ο Αιτητής θα εκτελούσε καθήκοντα Ιπποδρομιάρχη ως αυτά ορίζονται στον Ιπποδρομιακό Κώδικα και τις Οδηγίες των Εφόρων της Ιπποδρομιακής Αρχής Κύπρου, καθώς και τα συνήθη καθήκοντα του Ιπποδρομιάρχη καθημερινώς και άλλα καθήκοντα. Επίσης κατά τη διάρκεια των ιπποδρομιακών συναντήσεων θα εκτελούσε καθήκοντα Γραμματέα Ελλανοδικών για όσο καιρό το επιθυμούσε η Καθ' ης η αίτηση και εν τη απουσία του κ. Πατσαλή καθήκοντα Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις, ενώ ως Γραμματέας Ελλανοδικών θα ορίζετο ένας εκ των Ελλανοδικών. Σημειωτέον ότι σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο γραφείο του Προέδρου στις 29.9.2010 (Τεκ.27), όπου συμφωνήθηκαν τα πιο πάνω, ο Αιτητής διευκρίνισε ότι αν και εφόσον αποχωρούσε ο κ. Πατσαλής, θα έπρεπε να δώσει προειδοποίηση ενός έτους έτσι ώστε το άτομο που θα τον αντικαθιστούσε να λάμβανε την κατάλληλη εκπαίδευση. Επίσης το άτομο που θα διοριζόταν θα έπρεπε να ήταν κάτοχος πανεπιστημιακού διπλώματος. Ο κ. Γ. Πατσαλή αποχώρησε από την υπηρεσία της Καθ' ης η αίτηση την 1.10.2012 και με απόφαση της Επιτροπείας στη θέση του διορίστηκε ο κ. Μάριος Φιλίππου (Τεκ.39). Στην επιστολή ημερ. 2.10.2012 που υπογράφεται από τον μάρτυρα Π. Κωνσταντινίδη προς τον Διευθυντή Ιπποδρομιακής Αρχής Κύπρου (Τεκ.40) κ. Ε. Ευτυχίου, αναφέρονται τα ακόλουθα: «Έχω οδηγίες να σας πληροφορήσω ότι οι υπηρεσίες του κ. Γ. Πατσαλή στη Λέσχη Ιπποδρομιών Λευκωσίας έχουν τερματιστεί χθες, 1η Οκτωβρίου
2. Η Επιτροπεία έχει διορίσει στη θέση του κ. Πατσαλή τον κ. Μάριο Φιλίππου. Ο κ. Μάριος Φιλίππου θα εκτελεί καθήκοντα αναπληρωτή Ιπποδρομιάρχη καθώς και Ισοζυγιστή / Προγραμματιστή. Κατά τη διάρκεια των ιπποδρομιακών συναντήσεων θα εκτελεί χρέη Ιπποδρομιάρχη. Παρακαλώ για τα περαιτέρω λόγω αρμοδιότητας.» Στη συνεδρία που έλαβε χώρα στις 11.10.2012 (Τεκ.29) ο κ. Κωνσταντινίδης αφού ενημέρωσε την Επιτροπεία ότι ο κ. Μ. Φιλίππου είχε ήδη αναλάβει τα νέα του καθήκοντα και ότι μέχρι στιγμής η απόδοση του κρινόταν πολύ ικανοποιητική, γεγονός που επιβεβαίωσε και ο Πρόεδρος από πληροφορίες που είχε από τους προπονητές και αναβάτες, στη συνέχεια τέθηκε θέμα κατά πόσο ο Αιτητής θα έπρεπε να εργάζεται ως Ιπποδρομιάρχης κατά τις Ιπποδρομιακές συναντήσεις. Ο Αιτητής, που ήταν παρών στη συνεδρία, ανέφερε ότι «διατηρεί επαφή με τον κ. Φιλίππου, ότι έχει το κινητό του τηλέφωνο πάντα ανοικτό και τον βοηθά σε ότι χρειαστεί. Πρόσθεσε επίσης ότι δεν είναι στο σχέδιο εργασίας του και δεν τον ενδιαφέρει να απασχολείται.» Σε τελικό στάδιο, αφού έλαβε τον λόγο ο Πρόεδρος, είπε ότι «η Επιτροπεία πρέπει να αποφασίσει τι πρέπει να κάνει ο κ. Γιαννικούρης ως Ιπποδρομιάρχης. Αν θεωρούμε ότι πρέπει να έρχεται στις ιπποδρομιακές συναντήσεις και δεν έρχεται τότε να του το αναφέρουμε.» Με επιστολή ημερ. 14.12.2012 που επίσης υπογράφεται από τον μάρτυρα Π. Κωνσταντινίδη, (Τεκ.12γ) η Καθ' ης η αίτηση πληροφόρησε τον Αιτητή ότι οι Έφοροι της Ιπποδρομιακής Αρχής Κύπρου (ΙΑΚ) ενέκριναν πρόταση της Καθ' ης η αίτηση, και τον διόρισαν ως Ιπποδρομιάρχη για το ιπποδρομιακό έτος
3. Τον πληροφόρησε επίσης ότι καθήκοντα Ιπποδρομιάρχη για τις ιπποδρομιακές συναντήσεις θα εκτελούσε ο κ. Μ. Φιλίππου και οσάκις αυτός απουσίαζε θα τα εκτελούσε ο ίδιος. Ο Αιτητής με επιστολή του ημερ. 9.4.2013 (Τεκ.13) προς τον κ. Κωνσταντινίδη, αναφέρθηκε σε συνάντηση που είχαν μαζί την Παρασκευή 5.4.2013 όπου του ζητήθηκε να τοποθετηθεί σε ενδεχόμενη μετατροπή των όρων εργασίας του, εξαιτίας της οικονομικής κατάστασης στην οποία βρισκόταν η Καθ' ης αίτηση. Συγκεκριμένα ερωτήθηκε για το ενδεχόμενο να εργάζεται κατά τη διάρκεια των ιπποδρομιακών συναντήσεων χωρίς επιπρόσθετη αμοιβή και με την παραχώρηση αδείας σε άλλη εργάσιμη μέρα. Απαντώντας ο Αιτητής επισήμανε ότι κατά τη διάρκεια της απασχόλησης του εργαζόταν με συγκεκριμένο ωράριο, ότι οι ανάγκες της υπηρεσίας του ήταν ιδιαίτερα αυξημένες και ότι ήδη λειτουργούσε με μειωμένο προσωπικό. Επισυνάπτοντας παράρτημα με τα καθήκοντα του ανά μέρα της βδομάδας επισήμανε ότι η φυσική παρουσία του τα πρωινά ήταν σημαντική. Αντιλαμβανόμενος ωστόσο τις δύσκολες στιγμές που διάνυε η Καθ' ης η αίτηση πρότεινε όπως, για όσο καιρό διαρκούσε η κατάσταση ανάγκης, εργαζόταν προσωρινά στις ιπποδρομιακές συναντήσεις κάθε Τετάρτη και λάμβανε άδεια σε άλλη εργάσιμη μέρα εντός της βδομάδας. Με νέα επιστολή του ημερ. 12.4.2013 (Τεκ.14) ο Αιτητής αναφέρθηκε σε μονομερή τροποποίηση των όρων απασχόλησης του που του ανακοινώθηκε αυθημερόν από τον κ. Κωνσταντινίδη, με τρόπο που θα έπρεπε να εργάζεται κατά τη διάρκεια όλων των ιπποδρομιακών συναντήσεων, που ανέρχονταν σε 105 ανά έτος συμπεριλαμβανομένων Κυριακών και άλλων αργιών, με δυνατότητα να λαμβάνει μέχρι και δύο ημέρες τη βδομάδα "rest day" εφόσον οι ανάγκες της υπηρεσίας το επέτρεπαν. Αναφερόμενος επίσης στο ωράριο που εργαζόταν τα τελευταία 14 χρόνια, στις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις που δεν του επέτρεπαν να αποδεχθεί τους όρους που μονομερώς του είχαν επιβληθεί, στο γεγονός ότι η Καθ' ης η αίτηση ήταν ξεκάθαρη ότι ο ίδιος δεν είχε δικαίωμα να αρνηθεί το νέο ωράριο και ότι αυτοί ήταν οι όροι απασχόληση του, θεώρησε ότι δεν υπήρχε άλλη επιλογή από τον εξαναγκασμό του σε παραίτηση. Η Καθ' ης η αίτηση με απαντητική επιστολή της ημερ. 15.4.2013 (Τεκ.15) απηύθυνε έκκληση προς τον Αιτητή εν όψει της τραγικής οικονομικής συγκυρίας που δημιουργήθηκε στο τόπο και κατ' επέκταση στην Καθ' ης η αίτηση να ανταποκριθεί στις ανάγκες της Λέσχης καθώς δεν μπορούσε κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις να πληρώνει άλλο άτομο του οποίου δεν ήταν τα καθήκοντα και να προσπαθεί να τα εκτελέσει ανεπιτυχώς. Σημείωσε δε, ότι οι ώρες εργασίας του δεν θα αυξάνονταν καθώς θα του χορηγούνταν άλλες αντίστοιχες άδειες. Απαντώντας αυθημερόν ο Αιτητής (Τεκ16) σημείωσε, μεταξύ άλλων, ότι από της αναλήψεως των καθηκόντων Ιπποδρομιάρχη ουδέποτέ του ζητήθηκε ή του δόθηκε σχέδιο υπηρεσίας που τον υποχρέωνε να παρουσιάζεται κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις και ούτε τέθηκε ποτέ τέτοιο θέμα. Η Καθ' ης αίτηση με επιστολή της ημερ. 16.4.2013 (Τεκ.17) επισήμαινε ότι ο λόγος που καθιστούσε αναγκαία την εργασία του Αιτητή ήταν ότι στα πλαίσια των δραστικών οικονομικών περικοπών δεν προτίθετο να εργοδοτεί άλλο άτομο να εκτελεί τα καθήκοντα του κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις. Επίσης Θεωρεί εξωπραγματική τη θέση του Αιτητή για δύο αργίες στη θέση της Κυριακής ενόψει των επικρατουσών συνθηκών. Με νέα επιστολή του που απέστειλε την επομένη (Τεκ.18) ο Αιτητής επανέλαβε τις θέσεις του αναφορικά με το ωράριο εργασίας του και το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια που υπηρετεί ως Ιπποδρομιάρχης ουδέποτε τέθηκε θέμα απασχόλησης του στις ιπποδρομιακές συναντήσεις. Μη αποδεχόμενος τις θέσεις της Καθ' ης η αίτηση επέμεινε στην παραίτηση του επιφυλάσσοντας τα δικαιώματα του. Πλείστα σημεία της μαρτυρίας του Αιτητή έχουν συμπεριληφθεί στα παραδεκτά ή μη επιδεχόμενα αμφισβήτησης γεγονότα και, επομένως, η προσοχή του Δικαστηρίου θα στραφεί σε εκείνα τα σημεία της μαρτυρίας του που έτυχαν αμφισβήτησης. Είναι η θέση του Αιτητή ότι το περιεχόμενο της επιστολής - προσφοράς διορισμού του ημερ. 10.9.1999 αποτελούσε τους όρους εργοδότησης του, οι οποίοι ουδέποτε μεταβλήθηκαν καθ' όλη τη διάρκεια της απασχόληση του στην Καθ' ης η αίτηση. Είναι επίσης η θέση του ότι την 1.11.2010 αφού προήχθη στη θέση Ιπποδρομιάρχη, χωρίς να λάβει οποιαδήποτε επιστολή διορισμού και καθηκόντων για την ανάθεση αυτή, ανέλαβε τα καθήκοντα του Ιπποδρομιάρχη κατά τις προβλεπόμενες εργάσιμες μέρες και ώρες όπως αυτές ίσχυαν ακριβώς και στα προηγούμενα του καθήκοντα. Συνέχισε δε να απασχολείται επί αμοιβή κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις στα καθήκοντα του Γραμματέα Ελλανοδικών μέχρι την παραίτηση του από τη θέση αυτή στις 25.11.2011 με αφορμή εγκληματική ενέργεια εναντίον του. Περαιτέρω αφού αναφέρθηκε διεξοδικά στο περιεχόμενο των επιστολών που αντάλλαξε με την Καθ' ης η αίτηση κατά τον Απρίλιο του 2013, ισχυρίστηκε ότι με την αλλαγή των όρων εργασίας του οι ώρες απασχόλησης του θα αυξάνονταν κατά 18 ώρες τη βδομάδα, διότι οι ώρες εργασίας κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις είναι πολύ περισσότερες από ένα εργάσιμο πρωινό των επτά ωρών, καθώς ο Ιπποδρομιάρχης είναι ο πρώτος που εμφανίζεται στο χώρο του ιπποδρόμου από τις 10:00πμ για να προβεί σε όλες τις αναγκαίες διευθετήσεις και αποχωρεί τελευταίος, μετά το πέρας της συνάντησης στις 10:00μμ. Σε αντιστάθμισμα του προσφέρθηκε για κάθε ιπποδρομιακή συνάντηση μια ημέρα πρωινού ως rest day, πράγμα που δεν μπορούσε να είναι εφικτό, γνωρίζοντας τις ανάγκες της υπηρεσίας. Αναφορικά με τα καθήκοντα που είχε στις πέντε μέρες ισχυρίστηκε ότι παρέμειναν τα ίδια και επιπρόσθετα είχε να επωμισθεί και αυτά του Ιπποδρομιάρχη. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι με τον διορισμό του στη θέση Γραμματέα Ελλανοδικών ζήτησε και απηλλάγη από τα καθήκοντα εποπτείας στάβλων, τα οποία είχε πρόσθετα των όρων εργοδότησης του για λόγους conflict. Διαφώνησε με την υποβολή που δέχθηκε ότι ζήτησε να απαλλαγεί από ορισμένα καθήκοντα και έτσι αποφασίστηκε η δημιουργία νέας θέσης Διοικητικού Λειτουργού, υποστηρίζοντας ότι η προκήρυξη της θέσης έγινε, επειδή λίγους μήνες προηγουμένως αποβίωσε ο Τάκης Χριστοφίδης, Ανώτερος Ιπποδρομιακός Λειτουργός, που είχε την εποπτεία περιοχής των στάβλων, την οποία ανέλαβε ο ίδιος προσωρινά μέχρι να διοριστεί νέο άτομο. Επίσης ότι επρόκειτο για θέση με διαφορετικά καθήκοντα απ' αυτά της δικής του θέσης. Υποστήριξε ότι ο κ. Πατσαλής εργαζόταν στις ιπποδρομικές συναντήσεις έναντι πρόσθετης αμοιβής, με διαφορετικό payroll, κάτι που φανερώνει ότι η εκτέλεση καθηκόντων κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις υπό τον τίτλο του Ιπποδρομιάρχη είναι κάτι διαφορετικό από τα καθήκοντα του Ιπποδρομιάρχη στις καθημερινές. Αφού του υποδείχθηκε η επιστολή Τεκ.25, διαφώνησε με τη θέση της άλλης πλευράς ότι ήταν κατόπιν δικής του εισήγησης που προέκυψε θέμα διορισμού του στη θέση Ιπποδρομιάρχη, αναφέροντας ότι αναμενόταν η αφυπηρέτηση του κ. Πατσαλή και ότι έπρεπε να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες για τη συνέχιση της σωστής διεξαγωγής των εργασιών της Λέσχης. Ότι τοποθετήθηκε γραπτώς γιατί του είχε ήδη προταθεί προφορικά η ανάληψη πρόσθετων καθηκόντων του κ. Πατσαλή, σημειώνοντας ότι από τη στιγμή που του ανατίθεντο νέα καθήκοντα η Καθ' ης η αίτηση θα έπρεπε με την αποχώρηση του τελευταίου να προχωρήσει στην πρόσληψη νέου προσώπου που θα αναλάμβανε τη δική του θέση. Ότι πρότεινε την ύπαρξη μιας μεταβατικής περιόδου στο διάστημα της οποίας θα προσλαμβανόταν το νέο άτομο στη θέση Διοικητικού Λειτουργού και μέχρι αυτό τύχει κατάλληλης εκπαίδευσης θα παρέμενε ο κ. Πατσαλής με διαφοροποιημένους όρους. Με την αποχώρησε του κ. Πατσαλή δεν είχε καμία υποχρέωση να αναλάβει καθήκοντα Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις, εξ ου και μετά την παραίτηση του ιδίου από τη θέση του Γραμματέα Ελλανοδικών ουδέποτε του ζητήθηκε να αναλάβει τα εν λόγω καθήκοντα, τα οποία μετά την παραίτηση του κ. Πατσαλή το 2012 ανατέθηκαν στον κ. Μ. Φιλίππου. Επίσης ούτε το σχέδιο υπηρεσίας του περιελάμβανε οποιαδήποτε πρόνοια που τον υποχρέωνε να παρέχει υπηρεσίες στις ιπποδρομιακές συναντήσεις. Ενώ παραδέχθηκε ότι τα καθήκοντα του που επισυνάπτονται στην επιστολή 3.9.2010 είχαν διαφοροποιηθεί από τα αρχικά του καθήκοντα (Τεκ.5), επισήμανε ωστόσο ότι πουθενά δεν αναφέρεται ότι θα εργαζόταν στη θέση Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις. Πρόσθετα ως Γραμματέας Ελλανοδικών εργαζόταν για αόριστο χρονικό διάστημα και πουθενά δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά ότι σε κάποια στιγμή όφειλε να σταματήσει για να αναλάβει καθήκοντα Ιπποδρομιάρχη στις ιπποδρομιακές συναντήσεις. Αφού παραπέμφθηκε στο Τεκ.29, πρακτικό συνεδρίας της Καθ' ης η αίτηση ημερ. 11.10.2012, ανάφερε ότι σύμφωνα με τα λεγόμενα η Επιτροπεία θα έπρεπε να αποφασίσει κατά πόσο ο ίδιος είχε υποχρέωση να παρευρίσκεται στις ιπποδρομιακές συναντήσεις. Η Επιτροπεία ωστόσο μετά την εν λόγω συνεδρία δεν επανήλθε άμεσα στο θέμα απασχόλησης του και έτσι κατέστη ξεκάθαρο για τον ίδιο ότι δεν είχε τέτοια υποχρέωση. Μετά την ανάληψη των καθηκόντων του Ιπποδρομιάρχη, η Καθ' ης η αίτηση δεν ακολούθησε την εισήγηση του να προσλάβει άλλο άτομο για τη δική του θέση και έτσι με την αποχώρηση του κ. Πατσαλή είχε όλο το φόρτο εργασίας που απόρρεε από τις δύο θέσεις. Και παρόλα αυτά η Καθ' ης η αίτηση τον Απρίλιο του 2013 έκρινε σκόπιμο να τον επιβαρύνει με πρόσθετα καθήκοντα κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις χωρίς πρόσθετη αμοιβή, απλά να παίρνει rest day, κάτι που για τον ίδιο ήταν αδύνατο λόγω φόρτου εργασίας τις καθημερινές σε καθήκοντα που προηγουμένως εκτελούσαν δύο άτομα. Σε υποβολή ότι τον Απρίλιο 2013 ακολούθησε το κούρεμα των καταθέσεων, υπήρχε εκτόξευση της ανεργίας, απολύσεις, μειώσεις μισθών και ήταν υπό αυτές τις συνθήκες αδύνατη η υιοθέτηση της εισήγησης του, ο Αιτητής ανέφερε ότι η αρχική του εισήγηση έγινε το 2010 και έκτοτε ο ίδιος μαζί με τους υπόλοιπους συναδέλφους του αποδέχθηκαν σε δύο περιπτώσεις ποσοστιαία μείωση των απολαβών τους. Καταθέτοντας ο κ. Π. Κωνσταντινίδης, αναφέρθηκε κατ' αρχάς σε οικονομική βοήθεια που δόθηκε από την Καθ' ης η αίτηση στον Αιτητή, μετά από αίτημα του για λόγους σπουδών. Ακολούθως αφού αναφέρθηκε στις συνθήκες υπό τις οποίες προσλήφθηκε ο Αιτητής στην Καθ' ης η αίτηση και στα καθήκοντα του ως Διοικητικός Λειτουργός / Προγραμματιστής, ισχυρίστηκε ότι μεταξύ άλλων βοηθούσε τον Γ. Πατσαλή στο προγραμματισμό και γενικά την οργάνωση των ιπποδρομιών, καταθέτοντας ως Τεκ.33 σημείωμα ημερ. Μάρτιος 2001 με επικεφαλίδα «Καθήκοντα και ευθύνες Γ. Γιαννικούρη, Διοικητικού Λειτουργού/Προγραμματιστή». Με την ανάληψη επίσης καθηκόντων Γραμματέα Ελλανοδικών ο Αιτητής ζήτησε να απαλλαγεί από την ευθύνη και τα καθήκοντα του για την εποπτεία της περιοχής των στάβλων, όπως αυτά αναφέρονται στα καθήκοντα διορισμού του, διαφωνώντας με τη θέση του Αιτητή ότι αυτά ευρίσκοντο σε σύγκρουση με τη θέση του Γραμματέα Ελλανοδικών. Ότι λόγω της απαλλαγής του, η Καθ' ης η αίτηση προκήρυξε νέα θέση Διοικητικού Λειτουργού για να αναλάβει τα εν λόγω καθήκοντα διορίζοντας τον κ. Όμηρο Γεωργιάδη. Το 2006 με την παραίτηση του από τη θέση του Γραμματέα Ελλανοδικών ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής επανήλθε μερικώς στα καθήκοντα που διατηρούσε ως Διοικητικός Λειτουργός εφόσον στη θέση του είχε διοριστεί ο κ. Γεωργιάδης. Αφού αναφέρθηκε στην επιστολή ημερ. 6.8.2010 (Τεκ.25) και στις συναντήσεις που ακολούθησαν στις 29.9.2010 (Τεκ.27) και 8.10.2010 (Τεκ.28) ως και στα όσα διημείφθησαν κατά τις εν λόγω συναντήσεις, ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής με την επιστολή του ημερ.3.9.2010 (Τεκ.26) αναγνώριζε πλήρως ότι το διάστημα μέχρι την οριστική αποχώρηση του κ. Πατσαλή αποτελούσε μεταβατική περίοδο και κατά συνέπεια με την παρέλευση της θα αναλάμβανε πλήρως όλα τα καθήκοντα της θέσης Ιπποδρομιάρχη. Για όλα τα πιο πάνω απορρίπτει τη θέση του Αιτητή ότι διορίστηκε ως Ιπποδρομιάρχης με τα ίδια καθήκοντα ως Διοικητικός Λειτουργός που είχε προηγουμένως, καταθέτοντας ως Τεκ.38 τον Ιπποδρομιακό Κώδικα, όπου αναφέρονται οι υποχρεώσεις του Ιπποδρομιάρχη και των υπόλοιπων αξιωματούχων της Λέσχης. Μετά την παραίτηση του Αιτητή από τη θέση του Γραμματέα Ελλανοδικών, με σκοπό να βοηθηθεί να ξεπεράσει το ψυχολογικό πρόβλημα από την εναντίον του εγκληματική ενέργεια, παρέμεινε στην εξάσκηση των καθηκόντων του Ιπποδρομιάρχη τις καθημερινές και με την αποχώρηση του κ. Πατσαλή την 1.10.2012 αποφασίστηκε όπως εκτελεί προσωρινά καθήκοντα Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις ο κ. Μ. Φιλίππου, μέχρι ο Αιτητής νοιώσει ψυχολογικά εντάξει και αναλάβει τα καθήκοντα του. Παρά τη συζήτηση που προέκυψε στις 11.10.2012 (Τεκ.29) ισχυρίστηκε ότι η κατάσταση πραγμάτων παρέμεινε ως είχε, ενώ συνεχίζονταν οι διαβουλεύσεις για επιστροφή του Αιτητή στα πλήρη καθήκοντα της θέσης του. Ακολούθως λόγω της οικονομικής κρίσης λήφθηκαν μέτρα περισυλλογής με μειώσεις μισθών και απολύσεις που αντιπροσώπευαν περίπου το 20% του μόνιμου προσωπικού και 16% του προσωρινού προσωπικού. Κατά τη λήψη των μέτρων αυτών προέκυψε εκ νέου το θέμα ανάληψης από τον Αιτητή των καθηκόντων του Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις. Λαμβάνοντας την επιστολή του Αιτητή ημερ. 9.4.2013 (τεκ.13) ισχυρίστηκε ότι στις 12.4.2013 επικοινώνησε τηλεφωνικώς μαζί του για να του ζητήσει να εργαστεί κατά την ιπποδρομιακή συνάντηση της Κυριακής 14.4.2013 χωρίς να υπάρξει ανταπόκριση. Αντίθετα, αντί αυτού, αυθημερόν ο Αιτητής απέστειλε επιστολή παραίτησης. Τέλος προς επιβεβαίωση της θέσης του, σε σχέση με τα καθήκοντα του Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις, επικαλέστηκε τον Ιπποδρομιακό Κώδικα για να καταλήξει ότι με τη λήξη της μεταβατικής περιόδου και την αποχώρηση του κ. Γ. Πατσαλή, ο Αιτητής θα έπρεπε να εργάζεται και κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις, κάτι το οποίο ενώ είχε συμφωνηθεί από προηγουμένως, όταν ήρθε η ώρα να υλοποιηθεί ο Αιτητής αρνήθηκε να συμμορφωθεί και υπέβαλε την παραίτηση του. Πρόσθετα διαφώνησε με τη θέση του Αιτητή ότι οι ώρες απασχόλησης του θα αυξάνονταν κατά 18 ώρες εβδομαδιαίως. Αντεξεταζόμενος εάν είχε στην κατοχή του οποιοδήποτε έγγραφο με το οποίο να συμφωνήθηκε η αλλαγή των καθηκόντων του Αιτητή και ειδικά του ωραρίου, ο μάρτυρας επικαλέστηκε την αλλαγή της μισθολογικής κλίμακας του από Α8-12 σε Α8-12-13 και τα καθήκοντα που ανέλαβε ως Ιπποδρομιάρχης τα οποία υποχρεωτικά διαφοροποιούσαν το ωράριο του. Για το Τεκ.33 ισχυρίστηκε ότι ετοιμάστηκε από τον Αιτητή. Διαφώνησε ότι τα καθήκοντα στην περιοχή των στάβλων ανατέθηκαν στον Αιτητή προσωρινά μετά τον θάνατο του Τ. Χριστοφίδη, λέγοντας ότι ο Αιτητής προσλήφθηκε ως Διοικητικός Λειτουργός για να βοηθά τον Γ. Πατσαλή και τον Τ. Χριστοφίδη στην εποπτεία των στάβλων και ότι ήταν μέρος των καθηκόντων του. Ερωτηθείς γιατί στην γραπτή δήλωση του δεν γίνεται τέτοια αναφορά για την εποπτεία των στάβλων, ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν ήξερε ότι θα εγερθεί τέτοιο θέμα. Ακολούθως ισχυρίστηκε ότι με τον θάνατο του Τ. Χριστοφίδη ο Αιτητής ανέλαβε εξ ολοκλήρου την εποπτεία της περιοχής των στάβλων και ότι μαζί μ' αυτά έκανε και τα καθήκοντα που αναφέρονται στους όρους εργοδότησης του. Δεν αρνήθηκε ότι τόσο ο Αιτητής όσο και ο Τ. Χριστοφίδης, με τα καθήκοντα που ήταν επιφορτισμένοι, γέμιζαν τις ώρες τους και δεν ήταν αργόσχολοι στον χώρο του Ιπποδρόμου. Αναφορικά με τις ώρες εργασίας του Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις, υπολόγισε ότι δουλεύει 6 ώρες και 15 λεπτά την Τετάρτη κατά την χειμερινή περίοδο και 6 ώρες και 13 λεπτά τη θερινή περίοδο. Τις ίδιες ώρες τις εργάζεται και τις Κυριακές. Ερωτηθείς κατά πόσο τις καθημερινές όταν εργαζόταν μπορούσε προκαταρκτικά να κάνει εργασίες που χρειάζονταν για τα καθήκοντα στην ιπποδρομιακή συνάντηση, απάντησε «πιθανόν» ενώ για τις Κυριακές και αργίες αρνήθηκε ότι απαιτείτο τέτοια προκαταρκτική εργασία. Σημείωσε, ότι και προηγουμένως κανένας δεν εργαζόταν πέραν των ωρών εργασίας του και αν εργαζόταν στις ιπποδρομιακές συναντήσεις, θα έπαιρνε ανάλογο χρόνο ανάπαυσης σε άλλη μέρα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι τα καθήκοντα του Αιτητή θα μπορούσαν να εκτελεστούν κι από άλλο άτομο. Ενώ ισχυρίστηκε ότι με την αποχώρηση του κ. Πατσαλή, ο Αιτητής εκτελούσε καθήκοντα του Ιπποδρομιάρχη, ερωτηθείς ποιος εκτελούσε τα καθήκοντα του Διοικητικού Λειτουργού, ανέφερε ότι υπάρχουν καθήκοντα που είναι κοινά. Ακολούθως, αφού του υποδείχθηκε τι απάντησε προηγουμένως, ότι τα καθήκοντα του Διοικητικού Λειτουργού που είχε ο Αιτητής ήταν καθήκοντα πλήρους ωραρίου και τα εκτελούσε πολύ καλά, ερωτηθείς αν εν τέλει απαλλάχτηκε από κάποια καθήκοντα, ανέφερε ότι απαλλάχτηκε από την εποπτεία των στάβλων και ενόσω παρέμενε ο κ. Πατσαλής τον βοηθούσε στα καθήκοντα του. Περαιτέρω ενώ ισχυρίστηκε ότι με την αποχώρηση του κ. Πατσαλή υπήρχε συμφωνία ότι ο Αιτητής θα εργαζόταν στις ιπποδρομιακές συναντήσεις, όταν του ζητήθηκε να καταθέσει την εν λόγω συμφωνία ανέφερε ότι αυτό ήταν αυτονόητο με βάση τον Ιπποδρομιακό Κώδικα. Επίσης ενώ αναγνώρισε ότι με την αποχώρηση του κ. Γεωργιάδη και την ανάληψη των καθηκόντων του από τον Α. Ρωτό δόθηκαν στο τελευταίο γραπτώς τα καθήκοντα του, για τον Αιτητή ισχυρίστηκε ότι ως Ιπποδρομιάρχης προβλέπονται στον Ιπποδρομιακό Κώδικα. Αξιολόγηση μαρτυρίας - ευρήματα - συμπεράσματα. Παρακολουθήσαμε με προσοχή τόσο τον Αιτητή όσο και τον μάρτυρα της Καθ' ης η αίτηση να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία τους, έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα της υπόθεσης και όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων υποστήριξαν στο στάδιο των αγορεύσεων. Δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία ότι τα όσα με σταθερότητα, απλότητα και σαφήνεια κατέθεσε ο Αιτητής ανταποκρίνονται πλήρως προς την αλήθεια σε αντίθεση με τον κ. Κωνσταντινίδη ο οποίος πιστεύουμε ότι δεν απεκάλυψε όλη την αλήθεια στο Δικαστήριο. Κι αυτό, όχι μόνο ως απόρροια της υποκειμενικής εικόνας που σχηματίσαμε για τους δύο μάρτυρες, αλλά και ως αποτέλεσμα της προσαχθείσας μαρτυρίας. Πιο συγκεκριμένα: Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο Αιτητής προσελήφθη στην υπηρεσία της Καθ' ης η αίτηση υπό συγκεκριμένους όρους εργασίας που εμπεριέχονται στην επιστολή - προσφοράς διορισμού του (Τεκ.5), όπου μεταξύ άλλων παρατίθενται και τα καθήκοντα του ως Διοικητικός Λειτουργός / Προγραμματιστής. Από την προσαχθείσα μαρτυρία φαίνεται επίσης ότι συν τω χρόνω ο Αιτητής ανέλαβε και καθήκοντα που αφορούσαν τη διαχείριση και εποπτεία της περιοχής των στάβλων, από τα οποία απηλλάγη με τον διορισμό του στη θέση Γραμματέα Ελλανοδικών το
4. Προφανώς τα εν λόγω καθήκοντα δεν περιλαμβάνοντο στα καθήκοντα που ανατέθηκαν στον Αιτητή με τον διορισμό του και συνεπώς ο ισχυρισμός του κ. Κωνσταντινίδη ότι ο Αιτητής προσλήφθηκε ως Διοικητικός Λειτουργός για να βοηθά και τον Τ. Χριστοφίδη στην εποπτεία των στάβλων δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Δεν διέλαθε της προσοχής του Δικαστηρίου ότι τον εν λόγω ισχυρισμό ο μάρτυρας προέβαλε για πρώτη φορά υπό το βάρος της αντεξέτασης, ενώ κατά την κυρίως εξέταση του αναφέρθηκε απλώς σε βοήθεια που θα προσέφερε ο Αιτητής στον κ. Πατσαλή. Προσπαθώντας ο μάρτυρας να καταδείξει τα καθήκοντα που είχε ο Αιτητή κατά τον Μάρτιο 2001, κατέθεσε σχετικό έγγραφο (Τεκ.33), ισχυριζόμενος ότι ετοιμάστηκε από τον ίδιο τον Αιτητή. Οφείλουμε όμως να παρατηρήσουμε ότι το εν λόγω έγγραφο δεν υποδείχτηκε στον Αιτητή κατά την αντεξέταση του και συνεπώς δεν του δόθηκε η ευκαιρία να τοποθετεί επί του περιεχομένου του ή να δώσει τις δικές του εξηγήσεις. Η παράλειψη της πλευράς της Καθ' ης η αίτηση να αντεξετάσει επί τούτου τον Αιτητή ήταν καθοριστική για τη μη αποδοχή του εν λόγω εγγράφου και σήμαινε το τέλος του ζητήματος, καθώς και το ίδιο το Δικαστήριο, υπό αυτά τα δεδομένα, δεν είναι σε θέση να καταλήξει σε εύλογα ή ασφαλή συμπεράσματα (Βλ. Aquac v. Fredericou Schools Ltd,

(2002)1 Α.Α.Δ. 152). Και ενώ ο κ. Κωνσταντινίδης επέμενε ότι στα καθήκοντα του Αιτητή περιλαμβάνονταν η διαχείριση και εποπτεία της περιοχής στάβλων, εν τούτοις κατά την αντεξέταση του δεν παρέλειψε να αναφέρει ότι τόσο ο Αιτητής ως Διοικητικός Λειτουργός όσο και ο Τ. Χριστοφίδης ως υπεύθυνος για την εποπτεία της περιοχής των στάβλων, δεν ήταν αργόσχολοι στο χώρο του ιπποδρομίου, αλλά πλήρως απασχολημένοι. Εύλογα λοιπόν προκύπτει το ερώτημα γιατί να ανατεθούν στον Αιτητή επί μονίμου βάσεως πρόσθετα καθήκοντα αν όντως, όπως αναφέρει ο κ. Κωνσταντινίδης, ήταν πλήρως απασχολημένος με τα καθήκοντα του ως Διοικητικό Λειτουργός; Το μόνο λογικό συμπέρασμα που προκύπτει συνάδει με τις ανάλογες θέσεις του Αιτητή. Ότι δηλαδή ανέλαβε προσωρινά τα καθήκοντα στην περιοχή των στάβλων, αμέσως μετά τον θάνατο του Τ. Χριστοφίδη, αναμένοντας τον διορισμό νέου ατόμου που θα τα αναλάμβανε. Διαφορετική προσέγγιση του θέματος θα οδηγούσε μετά βεβαιότητας στο άτοπο συμπέρασμα ότι στον Αιτητή ανατέθηκαν επί μονίμου βάσεως καθήκοντα δύο διαφορετικών θέσεων τα οποία προηγουμένως εκτελούσαν δύο πλήρως απασχολημένοι υπάλληλοι. Και ενώ ο Αιτητής προήχθη στη θέση Ιπποδρομιάρχη εν τούτοις σε καμία περίπτωση δεν φαίνεται να απηλλάγη από τα καθήκοντα του Διοικητικού Λειτουργού /Προγραμματιστή που του ανατέθηκαν με την πρόσληψη του και ούτε υπήρξε αλλαγή του ωραρίου του καθόλα αυτά τα χρόνια (Τεκ.5). Η εισήγηση του Αιτητή για πρόσληψη ατόμου στη θέση Διοικητικού Λειτουργού / Προγραμματιστή δεν φαίνεται να εισακούστηκε από την Καθ' ης η αίτηση. Με το πέρας μάλιστα της μεταβατικής περιόδου, που ο ίδιος έθεσε με την επιστολή του ημερ. 6.8.2010 (Τεκ.25), η Καθ' ης η αίτηση όχι μόνο δεν προχώρησε σε νέα πρόσληψη, αλλά ούτε και φαίνεται να ανέθεσε τα καθήκοντα της θέσης σε άλλο άτομο. Έτσι με την αποχώρηση του κ. Πατσαλή ο Αιτητής είχε όλο το φόρτο εργασίας που απόρρεε από τις δύο θέσεις, δηλαδή, τόσο τα καθήκοντα του Διοικητικού Λειτουργού όσο και τα καθήκοντα του Ιπποδρομιάρχη στις καθημερινές. Αιτιολογώντας την προσέγγιση αυτή του Δικαστηρίου είναι αρκετό να επαναλάβουμε τα όσα ο κ. Κωνσταντινίδης ανέφερε κατά την αντεξέταση του. Συγκεκριμένα, ενώ ισχυρίστηκε ότι με την αποχώρηση του κ. Πατσαλή ο Αιτητής εκτελούσε τα καθήκοντα του Ιπποδρομιάρχη, ερωτηθείς ποιός εκτελούσε τα καθήκοντα του Διοικητικού Λειτουργού αρκέστηκε να πει ότι υπάρχουν καθήκοντα που είναι κοινά. Ερωτηθείς επίσης αν ο Αιτητής απηλλάγη εν τέλει από κάποια καθήκοντα, ανέφερε ότι απηλλάγη από την εποπτεία των στάβλων. Και όλα αυτά σε αντίθεση με όσα κατέθεσε κατά την κυρίως εξέταση του ότι τα καθήκοντα του Αιτητή ήταν αυτά που προβλέπονται στον Ιπποδρομιακό Κώδικα (Τεκ.38). Από την ενώπιον μας μαρτυρία είναι επίσης φανερό ότι από του διορισμού του Αιτητή στη θέση Ιπποδρομιάρχη ουδέποτε του ανατέθηκαν ή ανέλαβε καθήκοντα Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις επί μονίμου βάσεως. Ενώ ο ίδιος ισχυρίζεται ότι δεν είχε τέτοια υποχρέωση να αναλάβει τα εν λόγω καθήκοντα, ο κ. Κωνσταντινίδης ωστόσο διατείνεται ότι ο Αιτητής με τις διάφορες επιστολές του προς την Καθ' ης αίτηση αναγνώριζε ότι το διάστημα μέχρι την αποχώρηση του κ. Πατσαλή αποτελούσε μεταβατική περίοδο και κατά συνέπεια, με την παρέλευση της, θα αναλάμβανε πλήρως όλα τα καθήκοντα της θέσης του Ιπποδρομιάρχης όπως αυτά προβλέπονται στον Ιπποδρομιακό Κώδικα (Τεκ.38). Προφανώς, με την επιστολή ημερ. 6.8.2010 (Τεκ.25), ο Αιτητής αναφέρεται σε μεταβατική περίοδο κατά την οποία, με βάση τις εισηγήσεις του, η Καθ' ης αίτηση θα έπρεπε να προβεί σε διάφορες αλλαγές που θα απάλλασσε και τον ίδιο από κάποια καθήκοντα που εκτελούσε μέχρι τότε, ώστε να επικεντρώνετο πλήρως στα καθήκοντα της θέσης του Ιπποδρομιάρχη. Εισηγείτο, μεταξύ άλλων, όπως κατά τη διάρκεια της εν λόγω μεταβατικής περιόδου εξευρίσκετο κατάλληλο άτομο που θα εκπαιδευόταν στη θέση Γραμματέα Ελλανοδικών, ώστε ο ίδιος να αποδεσμεύετο από τα καθήκοντα της σημαντικής αυτής θέσης, που συνεπάγονταν μεγαλύτερης επιβάρυνσης ευθυνών και ανάλωσης χρόνου κατά τις εργάσιμες μέρες. Απλή ανάγνωση της εν λόγω επιστολής δεν αφήνει την παραμικρή αμφιβολία ότι ο Αιτητής αναφέρετο σε εργασία που ως Γραμματέας Ελλανοδικών επιβαρύνετο κατά τις εργάσιμες μέρες δηλαδή τις καθημερινές και όχι κατά την διάρκεια των ιπποδρομιακών συναντήσεων. Τίποτα δεν προκύπτει από την εν λόγω επιστολή που να συνδέει την εν λόγω εισήγηση του Αιτητή με την αναγνώριση ανάληψης από τον ίδιο καθηκόντων Ιπποδρομιάρχη κατά τις Ιπποδρομιακές συναντήσεις. Μια τέτοια αναγνώριση οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι δεν προκύπτει ούτε από το περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 3.9.2010 (Τεκ.26), αλλά ούτε και από τα πρακτικά των συνεδριάσεων ημερ. 29.9.2010 και 8.10.2010 (Τεκ.27 και Τεκ.28). Αντίθετα μέσα από το Τεκ.27 φαίνεται πως ο Αιτητής κατέστησε ξεκάθαρη τη θέση του για τα καθήκοντα που θα αναλάμβανε από τη θέση Ιπποδρομιάρχη, διευκρινίζοντας, κατά τη συνάντηση που είχε με τον Πρόεδρο της Λέσχης κ. Σταυράκη, ότι «αν και εφόσον ήθελε αποχωρήσει ο κ. Πατσαλής θα πρέπει να δώσει προειδοποίηση ενός έτους έτσι ώστε το άτομο που θα τον αντικαταστήσει να εκπαιδευτεί τουλάχιστον για ένα χρόνο». Πλην της εν λόγω διευκρίνησης, σε κανένα σημείο του εν λόγω εγγράφου δεν αναφέρεται οποιαδήποτε πρόνοια ότι με την αποχώρηση του κ. Πατσαλή τα καθήκοντα του Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις θα τα εκτελούσε ο Αιτητής. Μια τέτοια αναγνώριση από πλευράς Αιτητή δεν φαίνεται να προκύπτει ούτε και από τα πρακτικά της Επιτροπείας ημερ. 11.10.2012 (Τεκ.29), όπου κάποια μέλη έθεσαν θέμα ανάληψης των εν λόγω καθηκόντων από τον Αιτητή. Ενώ ο Αιτητής κατέστησε φανερή τη θέση του λέγοντας ότι η εκτέλεση καθηκόντων Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις «δεν είναι στο σχέδιο εργασίας του και δεν τον ενδιαφέρει να απασχολείται», ο Πρόεδρος κ. Σταυράκης λαμβάνοντας τον τελικό λόγο κατέστησε φανερή την άγνοια του αναφορικά με τα καθήκοντα του Αιτητή, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι ουδέποτε συμφωνήθηκε είτε γραπτώς είτε σιωπηρώς ότι ο Αιτητής θα εργαζόταν κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις. Και ενώ η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται, τόσο με τις έγγραφες προτάσεις όσο και με τη μαρτυρία του κ. Κωνσταντινίδη, ότι ο Αιτητής θα υπηρετούσε προσωρινά ως Γραμματέας Ελλανοδικών και ότι καθήκοντα Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις θα ασκούσε ο αναπληρωτής Ιπποδρομιάρχης μέχρι λήξεως του συμβολαίου του, εν τούτοις από την αναντίλεκτη ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία είναι φανερό ότι ενώ ο Αιτητής παραιτήθηκε από τη θέση του Γραμματέα Ελλανοδικών στις 25.11.2011 και ο αναπληρωτής Ιπποδρομιάρχης κ. Πατσαλής, αποχώρησε με τη λήξη του συμβολαίου του από την υπηρεσία της Καθ' ης η αίτηση την 1.10.2012, η Καθ' ης η αίτηση, χωρίς άλλο, διόρισε στη θέση του τον κ. Μ. Φιλίππου, ο οποίος, με βάση την επιστολή που απεστάλη στον Διευθυντή της Ι.Α.Κ. κ. Χ'' Ευτυχίου ημερ. 2.10.2012 (Τεκ.40), εκτός από τα καθήκοντα αναπληρωτή Ιπποδρομιάρχη, Ισοζυγιστή/Προγραμματιστή, θα εκτελούσε και χρέη Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις. Και ενώ επίσης, κατά τη συνεδρίαση ημερ. 11.10.2012 (Τεκ.29) τέθηκε θέμα ανάληψης από τον Αιτητή των καθηκόντων Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις, ακολούθως χωρίς να δοθεί συνέχεια στο θέμα, η Καθ' ης αίτηση με νέα απόφαση της ημερ. 14.12.2012 που έτυχε και της έγκρισης των Εφόρων της Ι.Α.Κ., διόρισε τον Αιτητή ως Ιπποδρομιάρχη για το ιπποδρομιακό έτος 2013 και για την ίδια περίοδο ανέθεσε χρέη Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις στον Μ. Φιλίππου (Τεκ.12γ). Πλην των πιο πάνω γεγονότων σε καμία περίπτωση δεν φάνηκε να υπήρξαν οποιεσδήποτε διαβουλεύσεις ή να συνεχιστήκαν οι διαβουλεύσεις, ως διατείνεται ο κ. Κωνσταντινίδης, για να αναλάβει ο Αιτητής τα καθήκοντα Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις. Περαιτέρω από τα πιο πάνω γεγονότα δεν επιβεβαιώνεται εισέτι ο ισχυρισμός του κ. Κωνσταντινίδη ότι μετά την παραίτηση του Αιτητή από τη θέση Γραμματέα Ελλανοδικών, η Καθ' ης η αίτηση ανάθεσε προσωρινά καθήκοντα Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις στον Μ. Φιλίππου, με σκοπό να βοηθηθεί ο Αιτητής να ξεπεράσει το ψυχολογικό πρόβλημα από την εναντίον του εγκληματική ενέργεια. Επισημαίνουμε ότι ο εν λόγω ισχυρισμός δεν προκύπτει μέσα από τους γενικούς λόγους εμφάνισης και ούτε υποστηρίζεται από την ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφη μαρτυρία. Περαιτέρω προσεκτική εξέταση της μαρτυρίας τείνει να καταδείξει ότι τα καθήκοντα Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις σε καμία περίπτωση δεν ανατέθηκαν προσωρινά στον Μ. Φιλίππου, όπως επίσης δεν ανατέθηκαν προσωρινά τα καθήκοντα Γραμματέα Ελλανοδικών στον Αιτητή. Μια τέτοια εκδοχή δεν υποστηρίζεται από την έγγραφη μαρτυρία και δη τα πρακτικά συνεδριάσεων της Επιτροπείας της Καθ' ης η αίτηση και τις επιστολές διορισμού, όπου φαίνεται ότι για κάθε περίπτωση ακολουθείτο η νόμιμη οδός διορισμού με βάση τον Ιπποδρομιακό κώδικα, χωρίς καμία αναφορά ότι επρόκειτο για προσωρινό διορισμό. Εύλογα λοιπόν προκύπτει το ερώτημα, γιατί μετά την παραίτηση του Αιτητή από Γραμματέας Ελλανοδικών και την αποχώρηση του κ. Πατσαλή δεν ζητήθηκε από τον Αιτητή να αναλάβει τα καθήκοντα Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις, αφ' ης στιγμής η Καθ' ης η αίτηση έκρινε ότι ήταν μεταξύ των καθηκόντων που έπρεπε να εκτελεί από τη θέση Ιπποδρομιάρχη; Το μόνο λογικό συμπέρασμα που προκύπτει συνάδει με τις ανάλογες θέσεις του Αιτητή. Ότι δηλαδή με την προαγωγή του στη θέση Ιπποδρομιάρχη του ανατέθηκαν συγκεκριμένα καθήκοντα τα οποία συνέχισε να εκτελεί μέχρι που απεχώρησε από την υπηρεσία της Καθ' ης η αίτηση, χωρίς ποτέ να του ζητηθεί ή να αποδεχθεί σχέδιο υπηρεσίας στο οποίο να αναφέρεται ότι στα καθήκοντα του περιλαμβανόταν και η παρουσία του κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις. Πέραν του γεγονότος ότι στον Αιτητή δεν δόθηκαν γραπτοί όροι απασχόλησης, από την αδιαμφισβήτητη μαρτυρία του φαίνεται ότι ο κ. Πατσαλής εργαζόταν στις ιπποδρομιακές συναντήσεις έναντι πρόσθετης αμοιβής με διαφορετικό payroll, γεγονός που κατά την ταπεινή μας άποψη τείνει να καταδείξει τη θέση του Αιτητή ότι η εκτέλεση καθηκόντων κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις υπό τον τίτλο του Ιπποδρομιάρχη είναι κάτι το διαφορετικό από τα καθήκοντα του Ιπποδρομιάρχη στις καθημερινές, καθώς δεν υπήρχε λόγος για μια θέση με τα αυτά καθήκοντα να καταβαλλόταν πρόσθετη αμοιβή με διαφορετικό payroll. Στην περίπτωση του Αιτητή ωστόσο, φαίνεται ότι αντί πρόσθετης αμοιβής του προτάθηκε να λαμβάνει μια ημέρα ανάπαυσης (rest day) για κάθε μέρα που θα εργαζόταν στις ιπποδρομιακές συναντήσεις. Ερωτηθείς ο κ. Κωνσταντινίδης, κατά την αντεξέταση του, εάν θα βοηθούσε τον Αιτητή κάποιος άλλος ώστε οι ανάγκες της υπηρεσίας να του επέτρεπαν να λαμβάνει τα rest days, ανέφερε ότι τα καθήκοντα του Αιτητή κατά τις καθημερινές θα μπορούσαν να εκτελούνται και από άλλους υπαλλήλους της Λέσχης, κάτι που φαίνεται να αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη καθώς δεν υποστηρίζεται από τις επιστολές (Τεκ.15,17 και 19) που ο ίδιος κοινοποίησε στον Αιτητή, παρά τις ανησυχίες του τελευταίου ότι οι ανάγκες της υπηρεσίας δεν του επέτρεπαν με τις συγκεκριμένες αλλαγές να ανταποκριθεί στα καθήκοντα του με τα οποία ήταν πλήρως απασχολημένος, θέση την οποία δεν φαίνεται να αμφισβήτησε η Καθ' ης η αίτηση με την αλληλογραφία που αντήλλαξε δια του τότε διευθυντή της διοικητικών υπηρεσιών κ. Κωνσταντινίδη με τον Αιτητή. Για όλα τα πιο πάνω αλλά και της εντύπωσης που δημιουργήσαμε για τον μάρτυρα της Καθ' ης η αίτηση ενόσω αυτός κατέθετε στο Δικαστήριο, κρίνουμε ότι δεν έλεγε όλη την αλήθεια αλλά επιλεκτικά. Ως επακόλουθο δεν δεχόμαστε τη μαρτυρία του και την απορρίπτουμε σε όσα σημεία είναι αντίθετη με αυτή του Αιτητή Αποδεχόμαστε λοιπόν, ότι η μαρτυρία του Αιτητή αποδίδει πλήρως την αλήθεια και ανάλογα είναι και τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Νομική Πτυχή - Συμπεράσματα Πότε υπάρχει εξαναγκασμός σε παραίτηση λόγω της διαγωγής του εργοδότη (Constructive Dismissal), έχει αποφασιστεί σε σειρά υποθέσεων. Καθοδηγητική είναι η απόφαση στην Western Excavating (ECC) Ltd v. Sharp

(1978)1All E.R. 713, 769 την οποία το Κυπριακό Εφετείο υιοθέτησε, μεταξύ άλλων, στις υποθέσεις Elbee Co v. Efstathiou

(1989)1CLR 448 και Κ. Χριστοφίδης ν. Deloitte & Touché κ.α.

(2009)1 ΑΑΔ 1241. Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση. "If the employer is guilty of conduct which is a significant breach going to the root of the contract of employment, or which shows that the employer no longer intends to be bound by one or more of the essential terms of the contract, then the employee is entitled to treat himself as discharged from any further performance. If he does so, then he terminates the contract by reason of the employer's conduct. He is constructively dismissed. The employee is entitled in those circumstances to leave at the instant without giving any notice at all, or alternatively, he may the conduct must in either case be sufficiently serious to entitle him to leave at once. Moreover, he must make up his mind soon after the conduct of which he complains: for, if he continues for any length of time without leaving, he will lose his right to treat himself as discharged. He will be regarded as having elected to affirm the contract". Σε ελεύθερη μετάφραση: «Εάν ο εργοδότης είναι ένοχος διαγωγής, η οποία συνιστά σημαντική παράβαση που φθάνει στη ρίζα της σύμβασης εργασίας ή που δείχνει ότι ο εργοδότης δεν προτίθεται πλέον να δεσμεύεται από ένα ή περισσότερους ουσιώδους όρους αυτής τότε, ο εργοδοτούμενος δικαιούται να θεωρεί τον εαυτό του αποδεσμευμένο από οποιαδήποτε περαιτέρω εκτέλεση των καθηκόντων του. Αν το κάνει αυτό τότε τερματίζει τη σύμβαση λόγω της διαγωγής του εργοδότη. Εξαναγκάζεται σε παραίτηση. Ο εργοδοτούμενος δικαιούται κάτω από τις περιστάσεις να αποχωρήσει αμέσως χωρίς να δώσει οποιανδήποτε προειδοποίηση ή διαζευκτικά μπορεί να δώσει προειδοποίηση και να λέγει ότι θα αποχωρήσει στο τέλος της προειδοποίηση. Αλλά είτε στη μια, είτε στην άλλη περίπτωση η διαγωγή πρέπει να είναι αρκετά σοβαρή για να δικαιούται να αποχωρήσει αμέσως. Επί πλέον πρέπει να αποφασίσει αμέσως μετά τη διαγωγή για την οποία παραπονείται: διότι, αν συνεχίσει για οποιαδήποτε χρονική περίοδο χωρίς να αποχωρήσει θα απολέσει όλα τα δικαιώματα του να θεωρήσει τον εαυτό του απολυόμενο. Θα θεωρηθεί ότι επέλεξε να επιβεβαιώσει την σύμβαση». Ενασχόληση επί του ιδίου θέματος γίνεται και στην υπόθεση Louis Tourist Agency Ltd v. Αντιγόνης Ηλία

(1992)1(Β) ΑΑΔ 98, 103 όπου αποφασίστηκε μεταξύ άλλων ότι, «Το άρθρο 7

(1)του Ν.24/67 δεν εξειδικεύει τη διαγωγή του εργοδότη η οποία καθιστά δικαιολογημένο τον τερματισμό απασχόλησης εκ μέρους του εργοδοτούμενου υπαιτιότητι του εργοδότη. Στην Alouet Clothing v. Athanasiou

(1988)1CLR 626, αποφασίστηκε ότι διάρρηξη θεμελιώδους όρου της σύμβασης εργασίας εκ μέρους του εργοδότη συνιστά διαγωγή η οποία εμπίπτει στις πρόνοιες του άρθρου 7

(1)του νόμου. Είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να προσδιοριστεί εξαντλητικά η μεμπτή διαγωγή του εργοδότη στο πλαίσιο του άρθρου 7

(1). Πρέπει όμως η διαγωγή αυτή να είναι εξ αντικειμένου τέτοιας μορφής και χαρακτήρα που να κλονίζει το θεμέλιο της σχέσης εργοδότη - εργοδοτούμενου, είτε λόγω της διάρρηξης θεμελιωδών όρων της σύμβασης εργασίας, ή την επίδειξη εκ μέρους του εργοδότη διαγωγής ασυμβίβαστης με το παραδεκτό πλαίσιο σχέσεων εργοδότη - εργοδοτούμενου. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση σελ. 440 απαριθ-μούνται οι πιο κάτω παραβάσεις του εργοδότη που μπορούν, μεταξύ άλλων, να δώσουν στον εργοδοτούμενο το δικαίωμα να αποχωρήσει: "Among the types of breach of contract by the employer that may support a finding of constructive dismissal are:

(1)a failure to pay wages or unilateral decision to cut pay;

(2)demotion or other change in status,

(3)a change of job content not permitted or envisaged by the contract,

(4)undermining a senior employee's position,

(5)change of the place of work, or breach of a mobility clause, whether express or implied,

(6)unilateral change of hours,

(7)failure to ensure the employee's safety,

(8)breach of the term of trust and respect,

(9)failure to follow a contractually binding disciplinary procedure,

(10)imposition of a disciplinary measure in a disproportionate manner,

(11)failure to provide a reasonably suitable working environment,

(12)failure to deal with grievances properly and timeously" Αποτελεί εξυπακουόμενο όρο της σύμβασης εργασίας ότι η κάθε πλευρά δεν πρέπει να ενεργεί με τρόπο που να βλάψει το κλίμα της μεταξύ τους αμοιβαίας πίστης και εμπιστοσύνης (mutual trust and confidence). Κατά συνέπεια, η δυνατότητα που έχει ο εργοδότης δυνάμει των όρων που προβλέπονται στη σύμβαση εργασίας, πρέπει να ασκείται σύμφωνα με τις αρχές της καλής πίστης και εμπιστοσύνης που διέπουν τέτοιες συμβάσεις. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Union of Construction Allied Trades and Technicians v. Brian

(1980)I.R.L.R. 357: "There must be considered not only the nature of the order but the circumstances surrounding the giving of the order ... And also the reason for not carrying out the order." Συνεπώς όταν οι ενέργειες του εργοδότη τείνουν να καταστρέψουν την αμοιβαία πίστη και εμπιστοσύνη σε βαθμό που να καθίσταται αδύνατη η συνέχιση της εργασιακής σχέσης, τότε ο εργοδοτούμενος μπορεί να παραιτηθεί και να ισχυριστεί ότι εξαναγκάστηκε σε παραίτηση γιατί ο εργοδότης επέδειξε συμπεριφορά ασυμβίβαστη με το παραδεκτό πλαίσιο της σχέσης εργοδότη - εργοδοτούμενου (Post Office v. Robert [1980] I.R.L.R. 347). Μια από τις βασικές και ουσιαστικές υποχρεώσεις του εργοδότη είναι η μη παράβαση ουσιώδους όρου της σύμβασης εργασίας του εργοδοτούμενου. Μονομερής (χωρίς τη συγκατάθεση και τη σύμφωνη γνώμη του εργοδοτούμενου) και αυθαίρετη (χωρίς να βασίζεται σε συμβατικό δικαίωμα του εργοδότη) τροποποίηση ή αλλαγή των όρων εργασίας συνιστά, στην περίπτωση που είναι αρκούντως ουσιώδης ('of sufficient materiality'), παράβαση ουσιώδους όρου της σύμβασης εργασίας, η οποία παρέχει στον εργοδοτούμενο το δικαίωμα να τερματίσει νόμιμα την απασχόληση του σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 7

(1)του Νόμου. Από τη στιγμή που ο εργοδότης διαπράττει μία παράβαση με την οποία αποκηρύσσει τη σύμβαση, ο εργοδοτούμενος έχει να επιλέξει μια από τις πιο κάτω πορείες: (α) Να επιβεβαιώσει τη σύμβαση απασχόλησης του και να επιμείνει στην περαιτέρω εκτέλεση της (β) να αποδεχθεί την αποκήρυξη της, οπότε σε μια τέτοια περίπτωση η σύμβαση φθάνει σ' ένα τέλος. Μια τέτοια επιλογή δεν μπορεί να παραμείνει ανοικτή μέχρι τέλους. Ο εργοδοτούμενος θα πρέπει να ενεργήσει άμεσα γιατί εάν συνεχίσει να απασχολείται για κάποια χρονική περίοδο κινδυνεύει να χάσει όλα τα δικαιώματα του και να θεωρηθεί ότι επέλεξε να επιβεβαιώσει τη σύμβαση (D. Brodie, The Employment Contract). Στην υπόθεση Rigby v. Ferodo [1987] IRLR 51 μια σοβαρή οικονομική κρίση έπληξε τις επιχειρήσεις των εργοδοτών και ένας μεγάλος αριθμός εργοδοτουμένων κατέστησαν πλεονάζοντες, με επακόλουθο οι αυξήσεις να μην δοθούν και οι οικονομίες των εργοδοτών να διατεθούν σε όσους είχαν απολυθεί. Ευρισκόμενοι οι εργοδότες σε ένα οικονομικό γκρεμό, τον Αύγουστο του 1982 προσπάθησαν μονομερώς να παρουσιάσουν στο προσωπικό μια αναθεωρημένη δομή μισθών, την οποία σε εκείνο το στάδιο, δεν κατάφεραν να εφαρμόζουν. Προ του κινδύνου να απολύσουν προσωπικό και να θέσουν τις επιχειρήσεις τους σε μαρασμό, επιδίωξαν ως μόνη εφικτή εναλλακτική λύση τη μείωση μισθών. Η General Workers Union, μια από τις συντεχνίες, συμφώνησε στη μείωση, όπως και μια άλλη ένωση συμφώνησε να βοηθήσει τους εργοδότες. Στις 19.8.1982 οι εργοδότες ζήτησαν από μία άλλη συντεχνία, την CSEU, μείωση μισθών κατά 5%, ενώ σε κατοπινό στάδιο την ενημέρωσαν ότι λόγω της κατάστασης, αν δεν υπήρχε διευθέτηση μέχρι τις 17.9.1982 οι μειώσεις των μισθών θα τίθεντο σε εφαρμογή. Σειρά συναντήσεων δεν οδήγησαν σε συμφωνία και έτσι στις 18.9.1982 οι εργοδότες διακήρυξαν γραπτώς την κατ' αναλογία μείωση μισθών. Στις 14.10.1982 σε νέα συνάντηση η CSEU απαίτησε την καταβολή των αποκοπέντων μισθών. Η διαφορά δεν καταβλήθηκε και τον Φεβρουάριο του 1983 ο Αιτητής καταχώρησε αίτηση η οποία απορρίφθηκε. Στις 22.3.1984 άσκησε αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για παράβαση της σύμβασης απασχόλησης του. Ο πρωτόδικος Δικαστής απεφάσισε κατ' αρχήν ότι η CSEU δεν συμφώνησε στην αποκοπή μισθών. Καταλήγοντας ανέφερε ότι η ανακοίνωση για τη μείωση των μισθών που ψηφίστηκε στις 18.9.1982 αποτελούσε παραβίαση της σύμβασης απασχόλησης του Αιτητή, η οποία συνεχίστηκε να ισχύει και μετά τη ψήφιση της. Ότι κατά παράβαση της σύμβασης οι εργοδότες πλήρωσαν στον Αιτητή χαμηλότερο μισθό απ' ότι δικαιούταν, με επακόλουθο να δικαιούται σε αποζημίωση. Υιοθετώντας την κατάληξη του Πρωτόδικού δικαστή και του Court of Appeal ο Lord Oliver ανέφερε επί λέξει τα ακόλουθα: ".For my part, I can see no reason in Law or logic why, leaving aside for the moment the extreme case of outright dismissal or walk-out, a contract of employment should be on any different footing from any other contract as regards the principle that "an unaccepted repudiation is a thing writ in water and of no value to anybody": per Asquith L.J. in Howard v. Pickford Truck Co. Ltd [1951] 1 K.B. 417,

1. My Lords, the one thing that is clear in this case is that the appellant had no intention whatever of terminating the contracts of employment with its workforce except by compelling the acceptance of new contractual terms which Mr. Rigby and his fellow C.S.E.U. members were, as they made it quite clear, unwilling to accept and which they never did accept. Faced with that situation the appellant could have chosen to terminate their contracts on proper notice. It chose not to do so. It could have dismissed them out of hand and faced the consequences. It chose not to do so. It continued to employ them, week by week under contracts which entitled them to a certain level of wages but withheld from them a part of that entitlement. I can, in those circumstances, see no answer at all to Mr. Rigby's claim and the trial Judge and the Court of Appeal were, in my judgment, plainly right in the conclusions at which they arrived. It has been submitted that there were some sort of implied acceptance on the part of Mr. Rigby of the appellant's repudiation by working on. At the trial this was put on the basis of estoppel, waiver and acquiescence. All there were rejected the trial Judge and, in my judgment, he was on the facts which he found, quite plainly right to reject them. I can, for my part, see no other basis upon which it can be argued that the continued working by Mr. Rigby and his acceptance for the time being under protest of the wage that the appellant, with full knowledge of his lack of agreement, chose to pay him is to be construed as an acceptance by him either, the repudiation by the appellant of the original continuing contractor the new terms which the appellant was seeking to impose". Η συμφωνία για την τροποποίηση των όρων εργασίας μπορεί να είναι και σιωπηρή. Είναι σύνηθες το φαινόμενο να μεταβάλλονται οι όροι της συμβάσεως εργασίας κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της με σιωπηρές συμφωνίες. Χωρίς αμφιβολία η ατομική σύμβαση εργασίας υλοποιείται κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της και αποκτά συγκεκριμένο περιεχόμενο. Στη βάση των πιο πάνω νομολογιακών αρχών, το Δικαστήριο για να καταλήξει στο τελικό του συμπέρασμα θα πρέπει να εξακριβώσει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης εάν υπήρξε, κατά πρώτο λόγο, μονομερής και αυθαίρετη παράβαση των όρων απασχόλησης του Αιτητή από την Καθ' ης η αίτηση σε σχέση με τα καθήκοντα και το ωράριο εργασίας του, κατά δεύτερο λόγο, εάν η παράβαση αυτή ήταν αρκούντως σοβαρή ώστε να δικαιολογεί εξαναγκασμό του σε παραίτηση, κατά τρίτο λόγο, εάν η παραίτηση του οφείλετο στη συγκεκριμένη παράβαση και, κατά τέταρτο λόγο, εάν ο Αιτητής επιβεβαίωσε (affirm) ή όχι τη σύμβαση εργασίας του μετά τη διαφοροποίηση των όρων απασχόλησης του από την Καθ' ης η αίτηση. Από τα γεγονότα της υπόθεσης στα οποία έχουμε καταλήξει, είναι φανερό ότι ο Αιτητής την 1.11.2010 προήχθη στη θέση Ιπποδρομιάρχη, συνεχίζοντας να εκτελεί, μεταξύ άλλων, και τα καθήκοντα που του είχαν ανατεθεί με την πρόσληψη του στη θέση Διοικητικού Λειτουργού/Προγραμματιστή. Η εισήγηση του για πρόσληψη νέου ατόμου που θα αναλάμβανε τα συγκεκριμένα καθήκοντα δεν εισακούστηκε και έτσι με την αποχώρηση του κ. Πατσαλή ο Αιτητής είχε να επωμισθεί τα καθήκοντα δύο θέσεων δηλαδή του Διοικητικού Λειτουργού/Προγραμματιστή και του Ιπποδρομιάρχη στις καθημερινές. Είναι επίσης φανερό ότι από της αναλήψεως της θέσης του Ιπποδρομιάρχη ουδέποτε του ανατέθηκαν ή του ζητήθηκε να αναλάβει επί μονίμου βάσεως καθήκοντα Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις, αλλά ούτε και ο ίδιος αναγνώρισε ποτέ ότι από τη θέση που κατείχε είχε τέτοια υποχρέωση ή καθήκον. Αυτό επίσης φαίνεται να επιβεβαίωσε και η Καθ' ης αίτηση με τη συμπεριφορά της, καθώς με την παραίτηση του Αιτητή από τη θέση Γραμματέα Ελλανοδικών στις 25.11.2011 και τη λήξη του συμβολαίου του κ. Πατσαλή την 1.10.2012, χωρίς άλλο διόρισε στη θέση του τον κ. Φιλίππου, ο οποίος μεταξύ άλλων θα εκτελούσε και χρέη Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις. Και ενώ μάλιστα τέθηκε από κάποια μέλη της Επιτροπείας θέμα γιατί να μην εκτελεί ο Αιτητής τα εν λόγω καθήκοντα, ακολούθως, χωρίς να δοθεί συνέχεια στο θέμα, με νέα απόφαση της Επιτροπείας που έτυχε και της εγκρίσεως των Εφόρων της Ι.Α.Κ., η Καθ' ης η αίτηση διόρισε τον Αιτητή ως Ιπποδρομιάρχη για το Ιπποδρομιακό έτος 2013 και για την ίδια περίοδο ανέθεσε εκ νέου στον Μ. Φιλίππου χρέη Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις. Η απόφαση της Καθ' ης αίτηση να αναθέσει στον Αιτητή καθήκοντα Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις ανέκυψε τον Απρίλιο του
2. Παρά τη διαφωνία και επιμονή του Αιτητή ότι ουδέποτε του λέχθηκε ή του ζητήθηκε ή του δόθηκε ή αποδέχθηκε σχέδιο υπηρεσίας στο οποίο να αναφέρεται ότι στα καθήκοντα του ως Ιπποδρομιάρχης περιλαμβάνονταν και η παρουσία του στις ιπποδρομιακές συναντήσεις, εν τούτοις η Καθ' ης αίτηση επιμένοντας στην απόφαση της ενημέρωσε τον Αιτητή ότι στα πλαίσια των δραστικών οικονομικών περικοπών δεν προτίθετο να εργοδοτεί άλλο άτομο για να εκτελεί τα καθήκοντα του κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις. Σημειώνουμε ότι ο Αιτητής από της προσλήψεως του στην υπηρεσία της Καθ' ης η αίτηση και μέχρι την αποχώρηση του συνέχισε να εργάζεται με συγκεκριμένο ωράριο που προβλέπεται στην επιστολή - προσφοράς διορισμού του ημερ. 10.9.1999 (Τεκ.5) και ότι με την ανάθεση καθηκόντων κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις το ωράριο εργασίας του θα υφίστατο ουσιαστικές αλλαγές, καθώς θα εργαζόταν σε όλες τις ιπποδρομικές συναντήσεις που διεξάγονταν τα απογεύματα της Τετάρτης και της Κυριακής (ή αργίες) και αντί πρόσθετης αμοιβής θα του παραχωρείτο μια ημέρα ανάπαυσης (rest day) για κάθε μέρα που θα εργαζόταν στις ιπποδρομιακές συναντήσεις, εάν αυτό του επέτρεπαν οι ανάγκες τις υπηρεσίες, καθώς θα έπρεπε να ανταποκρίνεται και στα καθήκοντα του κατά τις καθημερινές με τα οποία ήταν πλήρως απασχολημένος. Ανεξάρτητα λοιπόν από τα όσα προβλέπονται στο Ιπποδρομιακό Κώδικα (Τεκ.38) αναφορικά με τον διορισμό και τις ευθύνες του Ιπποδρομιάρχη, όλη η μαρτυρία που δόθηκε στο Δικαστήριο οδηγεί στο συμπέρασμα ότι υπήρξε μια συμφωνημένη αλλαγή στους όρους απασχόλησης του Αιτητή, η οποία δεν ήταν αναγκαίο να γίνει γραπτώς, ούτως ώστε να της αποδοθεί νόμιμη ισχύς. Από τα γεγονότα λοιπόν της υπόθεσης κρίνουμε, ότι η σύμβαση εργασίας του Αιτητή, κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της όλα αυτά τα χρόνια, υλοποιήθηκε και απέκτησε ένα συγκεκριμένο περιεχόμενο, που δεν περιελάμβανε τα καθήκοντα του Ιπποδρομιάρχη κατά τις ιπποδρομιακές συναντήσεις, τα οποία ξέφευγαν των συμβατικών υποχρεώσεων του Αιτητή. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω κρίνουμε ότι η Καθ' ης αίτηση μονομερώς και αυθαιρέτως και χωρίς να παράσχει στον Αιτητή οποιοδήποτε περιθώριο ή οποιαδήποτε εναλλακτική λύση, αποφάσισε την τροποποίηση ή αλλαγή των όρων απασχόλησης του αναφορικά με τα καθήκοντα και το ωράριο εργασίας του, χωρίς να αποδείξει με σαφή και πειστική μαρτυρία ότι η αλλαγή αυτή έγινε για εύλογη, δικαιολογημένη ή νόμιμη αιτία. Καθοδηγούμενοι από τη νομολογία (βλ. Rigby v. Ferodo) κρίνουμε ότι τα οικονομικά προβλήματα που επικαλείται η Καθ' ης αίτηση ως επακόλουθο της οικονομικής κρίσης, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αποτελέσουν εύλογη αιτία για να δικαιολογήσουν τις συγκεκριμένες αλλαγές, καθώς με την παράβαση των όρων απασχόληση του Αιτητή, η Καθ' ης η αίτηση εξυπηρετούσε ουσιαστικά τις οικονομικές της ανάγκες επιβαρύνοντας το πρόγραμμα εργασίας του Αιτητή με πρόσθετα καθήκοντα, μολονότι με τα καθήκοντα του στις καθημερινές ήταν πλήρως απασχολημένος. Περαιτέρω με τις πιο πάνω ενέργειες η Καθ' ης η αίτηση έπληξε και παραβίασε ανεπανόρθωτα τον εξυπακουόμενο όρο πίστης και εμπιστοσύνης που πρέπει να υπάρχει στη σχέση εργοδότη και εργοδοτούμενου αφού με την ανάθεση νέων καθηκόντων στον Αιτητή, τα καθήκοντα του αυξάνονταν και το ωράριο εργασίας του διαφοροποιείτο κατά τρόπο που θα αναγκαζόταν να απασχολείται επί μονίμου και τακτικής βάσεως σε όλες τις ιπποδρομιακές συναντήσεις που διεξάγονταν ως συνήθως τα απογεύματα της Τετάρτης και της Κυριακής (ή αργίες). Επρόκειτο για μόνιμες αλλαγές καθώς δεν καθορίστηκε με ρητό και σαφή τρόπο ότι επρόκειτο για αλλαγές που θα διαρκούσαν για καθορισμένο χρονικό διάστημα. Σε τελική ανάλυση κρίνουμε ότι οι εν λόγω παραβάσεις ήταν αρκούντως σοβαρές και ότι θα επηρέαζαν δυσμενώς τα συμφέροντα του Αιτητή. Για όλα τα πιο πάνω καταλήγουμε ότι ο Αιτητής δικαιολογημένα τερμάτισε την απασχόληση του λόγω της διαγωγής της Καθ' ης η αίτηση που ισοδυναμεί με εξαναγκασμό σε παραίτηση. Υπολογισμός Αποζημιώσεων Σύμφωνα με το άρθρο 7

(1)του Νόμου, όταν ο εργοδοτούμενος τερματίζει την απασχόληση του λόγω της διαγωγής του εργοδότη, τότε ο τερματισμός αυτός θεωρείται ως τερματισμός από τον εργοδότη υπό την έννοια του άρθρου

1. Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου:
2. Πάσα αποζημίωσις επιδικαζόμενη εις εργοδοτούμενον υπό του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών δυνάμει του άρθρου 3 υπολογίζεται ως εκτίθεται εις τον παρόντα Πίνακα.
3. Εν ουδεμία περιπτώσει η αποζημίωσις θα είναι μικροτέρα του ποσού το οποίον ο εργοδοτούμενος θα ελάμβανε εάν είχε κηρυχθεί υπό του εργοδότη του ως πλεο-νάζον και εδικαιούτο εις πληρωμήν λόγω πλεονασμού δυνάμει του Μέρους IV, ως αύτη υπολογίζεται δυνάμει του Τέταρτου Πίνακος, λαμβανομένης όμως υπ' όψιν απασχολήσεως από της 1ης Ιανουαρίου
5. Εν ουδεμία περιπτώσει η αποζημίωσις θα υπερβαίνη τα ημερομίσθια δύο ετών.
6. Πλην ως προνοείται υπό των παραγράφων 2 και 3 του παρόντος Πίνακος, το Δικαστήριον εργατικών Διαφορών έχει απόλυτον διακριτικήν εξουσίαν ως προς το υπ' αυτού επιδικασθησόμενον ποσόν. Κατά τον υπολογισμόν όμως του επιδικασθησομένου τούτου ποσού, το Δικαστήριον Εργατικών Διαφορών δέον να λάβη υπ' όψιν του, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Να τονίσουμε, ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Από τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι ο Αιτητής εργάστηκε στην υπηρεσία της Καθ' ης η αίτηση για 14 συναπτά έτη και ότι για σκοπούς αποζημίωσης λάμβανε το ποσό €762,18 εβδομαδιαίως. Επίσης κατά τον χρόνο τερματισμού της απασχόλησης του ήταν 37 ετών. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις πραγματικές συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση του Αιτητή, τις εβδομαδιαίες απολαβές του, τη διάρκεια της απασχόλησης του και την ηλικία του κατά την επίδικη περίοδο, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογο και δίκαιο να του επιδικάσουμε υπό μορφή αποζημίωσης, το ποσό των €26.676,38 που αντιστοιχεί με τις απολαβές 35 βδομάδων. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 9(ζ) του Νόμου ο Αιτητής δικαιούται πληρωμή αντί προειδοποίησης που αντιστοιχεί με απολαβές 8 βδομάδων, ήτοι ποσό €6.097,
7. Εκδίδεται επομένως απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ' ης η αίτηση για το συνολικό ποσό των €32.773,82 με νόμιμο τόκο από 4.6.2013 μέχρι τελικής εξόφλησης. Επίσης η Καθ' ης η αίτηση διατάσσεται όπως καταβάλει στον Αιτητή το ποσό των €2.500 ως δικηγορικά έξοδα με νόμιμο τόκο από 4.6.2013 μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. (υπ)................ Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Σ. Ηρακλέους, Μέλος Ε. Μιχαήλ, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο