ΒΑΣΟΥ ΑΝΤΡΕΟΥ ν. VOUROS HEALTHCARE, Αρ. Υπόθεσης: 595/2013, 3/3/2017

(7)και συγκεκριμένα το σημείο στην γραμμή 2 «αυτοί κατέβαλαν συσσωρευμένα τους μισθούς Μαρτίου, Απριλίου, Μαΐου και Ιουνίου 2013» και την αντικατάσταση ως εξής: «αυτοί δεν κατέβαλαν τους μισθούς Μαρτίου, Απριλίου, Μαΐου και Ιουνίου 2013 και η πληρωμή των εν λόγω μισθών έγινε, μέσω του Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων του Υπουργείου Εργασίας, την 24/2/15». (Β) Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθό υπό τις περιστάσεις. (Γ) Όπως τα έξοδα της παρούσας Αίτησης και Φ.Π.Α. (Αρ. Εγγρ. Φ.Π.Α.30007100Β) είναι έξοδα δίκης. Η αίτηση στηρίζεται στον περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999, Καν. 3, 6(δ), 8

(1), 11, 12, 13 και 17, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.12 Θ.Θ. 4-5, Δ.25 Θ.Θ.1-5, Δ.48 Θ.Θ.1-4, 8 και 9, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 Μέρος V (II) Άρθρα 222

(1), 223 και 233

(1), στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες, στη Νομολογία και Πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Χριστιάνα Μέρικου, δικηγόρου στο Δικηγορικό Γραφείο Π. Παπαγεωργίου & Σια, δικηγόρων του Αιτητή, δηλώνοντας ότι κατά την ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης διαπιστώθηκε ότι εκ τυπογραφικού λάθους αναγράφηκε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση κατέβαλαν συσσωρευμένα τους μισθούς Μαρτίου, Απριλίου, Μαΐου και Ιουνίου 2013 κατά την ημερομηνία τερματισμού των υπηρεσιών του Αιτητή, ενώ αυτό που έπρεπε να αναγραφεί είναι ότι δεν καταβλή-θηκαν την 5.6.2013 αλλά μεταγενέστερα. Προς τούτο επισύναψε ως Τεκμήρια 1 και 2 την επιταγή της USB BANK με αριθμό 24706008, ημερ. 24.2.2015 για το ποσό των €6.069.80σ. και τη βεβαίωση πληρωμής του Υπουργείου Εργασίας, Προνοίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων ημερ. 24.2.15. Δηλώνει περαιτέρω ότι καμία καθυστέρηση δεν θα προκληθεί αφού η ακροαματική διαδικασία, παρόλο που ξεκίνησε, μπορεί να συνεχιστεί χωρίς άλλη καθυστέρηση και καμία ανεπανόρθωτη ζημιά δεν θα προκληθεί στους Καθ' ων η αίτηση με την σκοπούμενη τροποποίηση. Η αίτηση αντίκρισε την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση, η οποία βασίζεται στους Περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999 Κανονισμό Κ.2, 11

(2), 12

(1), 13 και 17, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25 Θ. 1-6 και Δ.48 θ.1- 9, στο άρθρο 12 του περί Ετησίων Αδειών Μετ' Απολαβών Νόμου (Ν.8/1967)και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες, την πρακτική και τη νομολογία του Δικαστηρίου. Με την ένσταση προβάλλονται οι πιο κάτω λόγοι:

1. Η αιτούμενη τροποποίηση είναι εκτός του σκοπού και/ή των προνοιών της Δ.25 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή είναι αχρείαστη και μη αναγκαία για σκοπούς αποπερατώσεως των πραγματικών ζητημάτων που είναι αμφισβητούμενα μεταξύ των διαδίκων και/ή αφορά ζητήματα που δεν αποτελούν πραγματική διαφορά μεταξύ των διαδίκων η οποία χρήζει επίλυσης και/ή επίδικο θέμα.
2. Με την υπό κρίση αίτηση επιχειρείται, μετά μάλιστα την παραγραφή της, η εισαγωγή «νέας βάσης υπόθεσης» ή νέας βάσης αξιώσεων και/ή ένα νέο γεγονός το οποίο θα μπορούσε από μόνο του να αποτελέσει νέα βάση «αγωγής» και/ή η αιτούμενη τροποποίηση θα μετατρέψει εντελώς τον χαρακτήρα της υπό εκδίκαση υπόθεσης και/ή είναι ουσιαστική και συνεπάγεται επαναπροσδιορισμό των επίδικων θεμάτων.
3. Με την υπό κρίση αίτηση επιχειρείται η προβολή ισχυρισμού που αντιφάσκει προς τους ήδη προβληθέντες και υφιστάμενους ισχυρισμούς του Αιτητή.
4. Υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό εξέτασης αίτησης και/ή δεν δίδονται επαρκείς, εύλογοι, ικανοποιητικοί και ουσιαστικοί λόγοι για την καθυστέρηση αυτή και/ή οι δοθέντες λόγοι είναι αβάσιμοι και αντίθετοι στη λογική και στα πράγματα.
5. Η αίτηση δεν αποκαλύπτει βάσιμη αιτιολογία για να επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση.
6. Η παρούσα αίτηση γίνεται κακόπιστα και/ή αποτελεί κατάχρηση της Διαδικασίας του Δικαστηρίου καθότι ο Αιτητής προσπαθεί να προσθέσει ισχυρισμούς και/ή γεγονότα τα οποία γνώριζε εξ' αρχής και/ή τα οποία όφειλε να γνωρίζει εξ' αρχής και δεν τα έθεσε τότε. Με αυτό τον τρόπο προσπαθεί να εισαγάγει νέα εντελώς διαφορετικά γεγονότα, αντίθετα προς τα γεγονότα που ήδη έχουν καταγραφεί στην Αίτηση Εργατικής Διαφοράς που καταχώρησε στις 30/7/
8. Η υπό εξέταση αίτηση χρησιμοποιείται κακόπιστα ως μέσον για προσαγωγή ενώπιον του Δικαστηρίου απαράδεκτης μαρτυρίας.
9. Η υπό κρίση αίτηση λανθασμένα, αδικαιολόγητα και αναιτιολόγητα και αντίθετα στην Νομολογία υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση Δικηγόρου.
10. Η αιτούμενη τροποποίηση θα προκαλέσει κατάφωρη αδικία και δυσμενή επηρεασμό στα δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση και/ή εάν επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση θα παραβιασθεί το δικαίωμα των Καθ' ων η Αίτηση σε δίκαιη δίκη καθώς επίσης και το δικαίωμα εκδίκασης της δικαστικής διαφοράς εντός ευλόγου χρόνου εφόσον η ακροαματική διαδικασία έχει ήδη ξεκινήσει και η Διευθύντρια των Καθ' ων η Αίτηση, η οποία είναι η βασική τους μάρτυρας, ευρίσκεται στο ειδώλιο του μάρτυρα και δίνει μαρτυρία στη βάση των υφιστάμενων δικογράφων και δικογραφημένων θέσεων. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση της Μαρίας Βούρου, διευθύντριας των Καθ' ων η αίτηση, η οποία υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και προσθέτει ότι τα γεγονότα και οι ισχυρισμοί που ζητούνται με την αιτούμενη θεραπεία ήταν γνωστά στον Αιτητή πολύ πιο πριν την καταχώρηση της Αίτησης αλλά και πολύ πιο πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Ότι υπάρχει μια αδικαιολόγητη καθυστέρηση για την οποία η κα Μέρικου δεν δίνει καμία εξήγηση με την ένορκη δήλωση της. Περαιτέρω, όπως την πληροφορεί ο δικηγόρος των Καθ' ων η αίτηση και ειλικρινά πιστεύει και η ίδια, η αιτούμενη τροποποίηση θα προκαλέσει κατάφωρη αδικία και δυσμενή επηρεασμό στα δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση. Μέσα από τις αγορεύσεις των συνηγόρων αποτυπώνονται και οι εκατέρωθεν προσεγγίσεις τους ως προς την όλη διάσταση του θέματος, τις οποίες έχουμε εξετάσει. Έχουμε επίσης διεξέλθει του φακέλου της υπόθεσης. Η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών ρυθμίζεται από τους περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1999 «Οι Κανονισμοί». Με το άρθρο 11 των Κανονισμών παρέχεται στο Δικαστήριο η διακριτική ευχέρεια «να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα αναγκαίο για τους σκοπούς της υπόθεσης ή την ολοκλήρωση της». Σύμφωνα με τον Κ.12

(1)των Κανονισμών «ενδιάμεση αίτηση υποβάλλεται εγγράφως, είναι σύμφωνη και περιέχει τις λεπτομέρειες που περιγράφονται στον Τύπο 6». Στη νομική βάση του Τύπου 6 αναφέρεται ότι θα πρέπει να προσδιο-ρίζονται τα άρθρα του Νόμου ή και του Κανονισμού στα οποία βασίζεται η αίτηση. Για το ζήτημα της τροποποίησης δεν υπάρχει ειδική ρύθμιση στους Κανονισμούς. Προς συμπλήρωση ωστόσο του θεσμικού πλαισίου που καθιερώνουν οι εν λόγω Κανονισμοί στον Κ.17 προβλέπεται ότι, «Για οποιοδήποτε ζήτημα για το οποίο δεν υπάρχει ειδική ρύθμιση στον παρόντα Κανονισμό για την ακολουθητέα διαδικασία και λαμβανομένου πάντοτε υπόψη του συνοπτικού χαρακτήρα της διαδικασίας που προβλέπεται στον παρόντα Κανονισμό, θα εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, οι σχετικές διατάξεις του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού.» Σύμφωνα με τη Δ.25 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, το Δικαστήριο έχει εξουσία, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, να επιτρέψει την τροποποίηση δικογράφων κατά τέτοιο τρόπο και υπό τέτοιους όρους, με σκοπό τον καθορισμό των πραγματικών επίδικων θεμάτων μεταξύ των διαδίκων. Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνοψί-ζονται στην Σ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd και άλλων

(1989)1 Α.Α.Δ (Ε) 33, και είναι οι ακόλουθες: «

(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.

(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.

(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο, δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.

(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης της υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case 28 Ch. D. 361 υπεδείχθη ότι το δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά την δίκη.» Άλλος σημαντικός παράγοντας που υπεισέρχεται στην άσκηση της διακριτικής ευχέ-ρειας του Δικαστηρίου είναι ο βέβαιος προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων καθώς και η διατύπωση των εκατέρωθεν θέσεων και η απόδειξη τους μέσα σε σταθερό πλαίσιο (Kallice Holding Co. Ltd. v. MTR Metals (Overseas) Ltd (Αρ. 1)

(1996)1 Α.Α.Δ. 162). Στην απόφαση Ανδριανή Αρακελιάν, Διαχειρίστρια της Περιουσίας του Αποβιώσαντος Hurutune L. Arakelian ν. Ταμείου Προνοίας του Προσωπικού της Marfin Λαϊκής Τράπεζας Δημόσια Εταιρεία Λτδ και των Εξαρτημένων της Εταιρειών κ.α (απόφαση ημερ. 11.2.16 στην Πολιτική Έφεση Αρ.51/2012), το Ανώτατο Δικαστήριο αναφερόμενο σε παλαιότερη νομολογία του επισήμανε τα ακόλουθα αναφορικά με την τροποποίηση δικογράφων: Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.25 (ως εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση), είναι πλατιά. Κυρίαρχο στοιχείο για την άσκησή της είναι τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Όπως τονίστηκε στην Ε. Φιλίππου Λτδ ν. Compass Insurance Co. Ltd (Αρ. 1)

(1990)1 AAΔ 24, στη σελ. 26:- «Τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι ο παράγων ο οποίος δεσπόζει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τα στοιχεία τα οποία συνθέτουν και προσδιορίζουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης εξισορροπούνται μετά από την συνεκτίμηση των συμφερόντων των διαδίκων και των ευρύτερων συμφερόντων της δικαιοσύνης για τελεσφόρο επίλυση όλων των συναφών διαφορών μεταξύ τους καθώς και των συμφερόντων του δημοσίου στην εξασφάλιση της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης.» Οι αρχές που διέπουν το θέμα δεν είναι τίποτε άλλο από εργαλεία προς υποβοήθηση του Δικαστηρίου για να ασκήσει ορθά τη διακριτική του ευχέρεια. Κατά κανόνα παρέχεται άδεια για τροποποίηση εκτός αν το Δικαστήριο καταλήξει ότι ο Αιτητής ενεργεί κακόπιστα ή ότι με την τροποποίηση, αν επιτραπεί, θα επηρεαστεί η αντίδικη πλευρά σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην είναι δυνατή η αποζημίωση της με την καταβολή εξόδων. Άδεια για τροποποίηση μπορεί να δοθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της δίκης ώστε όλα τα επίδικα ζητήματα μεταξύ των διαδίκων για το ίδιο θέμα να εκδικαστούν σε μια διαδικασία. Με βάση τη λεγόμενη σύγχρονη τάξη της νομολογίας, επιτρέπονται τροποποιήσεις ακόμη και όταν η τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία η οποία να μην μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. Τελικά με την πάροδο των χρόνων η προσέγγιση της νομολογίας στο θέμα της τροποποίησης έγινε αρκετά φιλελεύθερη ώστε να εξυπηρετείται το συμφέρον της δικαιοσύνης με βάση το σύνολο των περιστατικών της κάθε υπόθεσης. Οι πιο πάνω αρχές προκύπτουν, μεταξύ άλλων, από τις αποφάσεις Courtis a.o. v. Iasonides

(1970)1 CLR 180, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου κ.α.

(1991)1 ΑΑΔ 934, Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd κ.α.

(1989)1Ε ΑΑΔ 33, Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου

(1995)1 ΑΑΔ 560. Ακολουθώντας τη σχετική νομολογία, εφαρμόζοντας τους Κανονισμούς και ασκώντας τη διακριτική μας ευχέρεια, κρίνουμε ότι: - Δεν έχουμε διακρίνει κακή πίστη εκ μέρους του Αιτητή αναφορικά με την καταχώριση της υπό εξέταση αίτησης. - Κατά την άποψη μας δεν υπάρχει ουσιώδης διαφοροποίηση του πυρήνα της απαίτησης του Αιτητή. Με την αιτούμενη τροποποίηση δεν τίθεται θέμα εισαγωγής νέας θεραπείας ή νέας βάσης αγωγής και συνεπώς δεν τίθεται ούτε θέμα παραγραφής. Η βάση της υπόθεσης του Αιτητή και η αιτούμενη θεραπεία παραμένει η ίδια. Αυτό που επιδιώκεται με την τροποποίηση είναι η ταύτιση των έγγραφων προτάσεων του με τη μαρτυρία που προτίθεται να παρουσιάσει ενώπιον του Δικαστηρίου. Η απόδειξη των θέσεων του είναι θέμα μαρτυρίας. Άλλωστε η μη συμπερίληψη στους γενικούς λόγους της Αίτησης της συγκεκρι-μένης θέσης που ο Αιτητής επιδιώκει να εισαγάγει με την τροποποίηση, δεν θα του στερούσε το δικαίωμα να αναφερθεί κατά την ακρόαση σε τέτοια γεγονότα καθώς οι Διαδικαστικοί Κανονισμοί του Δικαστηρίου τούτου (Κ.3

(1)) επιβάλ-λουν στον Αιτητή να καθορίσει απλώς τους λόγους στους οποίους θεμελιώνεται το αίτημα του και να προσδιορίσει την αιτούμενη θεραπεία ή θεραπείες σε αντίθεση με τον Καθ' ου η αίτηση ο οποίος στην εμφάνιση του θα πρέπει να προσδιορίσει λεπτομερώς τους λόγους για τους οποίους αμφισβητεί το αίτημα και την παροχή της θεραπείας ή των θεραπειών που αιτείται ο Αιτητής (Κ.5

(1)). - Το άρθρο 30.3(β) του Συντάγματος διασφαλίζει το δικαίωμα του διαδίκου να προβάλει τους ισχυρισμούς του ενώπιον του Δικαστηρίου. - Δεν υπήρξε καθυστέρηση στην προώθηση του αιτήματος του Αιτητή, ή τέτοια καθυστέρηση που με οποιονδήποτε τρόπο επηρεάζει αρνητικά τα δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση όπως αυτά κατοχυρώνονται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Η καθυστέρηση που παρουσιάζεται, δεν είναι τέτοια που να παραβιάζονται τα δικαιώματα της άλλης πλευράς. Δεν βρίσκουμε να υπήρξε οποιαδήποτε υπέρμετρη καθυστέρηση που θα μπορούσε από μόνη της να από-κλείσει τη δυνατότητα επιτυχίας της παρούσας αίτησης για τροποποίηση, λαμβανομένου υπόψη ότι βρισκόμαστε στα αρχικά στάδια της ακροαματικής διαδικασίας και δη στο στάδιο αντεξέταση του πρώτου μάρτυρα των Καθ' ων η αίτηση. Σε κάθε περίπτωση, όπως τονίστηκε στην Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. ν. A. & G. Leventis & Company (Nigeria) Ltd κ.α.

(1993)1 ΑΑΔ 726 ο παράγοντας χρόνος είναι μεν σχετικός, αλλά δεν είναι «εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας». Στην απόφαση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Νίκου Σιακόλα,

(1999)1 Α.Α.Δ. 44, 53, τονίστηκε ότι η καθυστέρηση από καμιά άποψη δεν θα μπορούσε από μόνη της να αποκλείσει τη δυνατότητα έγκρισης του αιτήματος για τροποποίηση και μάλιστα όταν δεν υπήρχε καμία απολύτως ένδειξη ότι η καθυστέρηση δεν ήταν καλόπιστη κάτι που διαπιστώ-νουμε και στην προκείμενη περίπτωση. - Από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μας δεν φαίνεται ότι η τροποποίηση θα επιφέρει οποιαδήποτε αδικία στους Καθ' ων η αίτηση που δεν μπορεί να αποκατασταθεί με έξοδα. - Με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα, δε θα επηρεαστούν αρνητικά τα συμφέροντα των Καθ' ων η αίτηση και αυτοί δεν θα βρεθούν σε δυσμενή θέση. - Το γεγονός ότι η αίτηση τροποποίησης υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου, αν και ανεπιθύμητη αυτή η πρακτική, η νομολογία μας δεν απαγορεύει την όμνυση από δικηγόρο σε περιπτώσεις, όπως η παρούσα, που ο ομνύων δεν χειρίζεται την υπόθεση, ώστε να αγνοείται ή να απορρίπτεται η ένορκη αυτή δήλωση (βλ. Πέτρου Ζωγράφου κ.α. ν. Drosoneri Farm Ltd (ECLI:CY:AD:2015:A362, Πολιτική Έφεση αρ. 379/2012, ημερ. 21.5.2015 και Dimitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva

(2010)1 Α.Α.Δ. 82). Όπως έχει νομολογηθεί, «Η απαγόρευση αφορά την όμνυση ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, ο οποίος είναι ή στη συνέχεια της διαδικασίας, καθίσταται μάρτυρας γεγονότων οπότε και θεωρείται ασυμβίβαστος ο περαιτέρω εκ μέρους του χειρισμός της υπόθεσης .» (Βλ. Investylia Public Company Ltd n. Τζοζεφίν Γαβριηλίδου, Πολιτική Έφεση 326/10, ημερ. 13.6.2013) Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα πιο πάνω στοιχεία κρίνουμε ότι είναι ορθό και δίκαιο να εγκρίνουμε το αίτημα τροποποίησης. Παραχωρείται άδεια τροποποίησης των γενικών λόγων της Αίτησης ως η αιτούμενη θεραπεία. Η τροποποίηση να γίνει εντός επτά ημερών από σήμερα. Τροποποιημένη εμφάνιση να καταχωρηθεί επτά μέρες μετά. Τα έξοδα της αίτησης ως και αυτά που θα προκύψουν από την τροποποίηση επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον του Αιτητή. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. (υπ)............................................................... Ι. Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Λ. Τσιούπη, Μέλος Κ. Σκαρπάρης, Μέλος Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο