ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗ & ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ ν. Μ.Υ.Ν.Α LIMITED κ.α., Αίτηση Αρ.: Ε124/15, 31/10/2017

(1)και δια της αντικατάστασης τους με την πρόταση «... της αιτήτριας 1 και στη συνέχεια μεταξύ της αιτήτριας 2......» νii. Διά της διαγραφής των λέξεων «... της αιτήτριας» από την παρ.Γ2(δ),

(3)και της αντικατάστασης τους με την πρόταση «.... την αιτήτρια 1 και στη συνέχεια από την αιτήτρια 2». viii. Διά της διαγραφής των λέξεων «.... της αιτήτριας» από την παρ.Δ

(1)και δια της αντικατάστασης τους με τις λέξεις «... των αιτητριών». ix. Διά της διαγραφής των λέξεων «... η αιτήτρια» από τις παρ.Δ

(5)και δια της αντικατάστασης τους με τις λέξεις «οι αιτήτριες». x. Δια της διαγραφής των λέξεων «η αιτήτρια αιτείται» από την παρ.Δ

(6)και δια της αντικατάστασης τους με τις λέξεις «οι αιτήτριες αιτούνται...». xi. Δια της διαγραφής των λέξεων «η αιτήτρια» από ολόκληρη της παρ.Ε και δια της αντικατάστασης τους με τις λέξεις «οι αιτήτριες». Δ. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Ε. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης.» Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 22, 29, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 23/1983 και στις εκάστοτε τροποποιήσεις αυτού, άρθρα 31 και 33, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983, Κανονισμοί 2, 11 και 12, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9, Δ.12 θθ.1, 2, 3 και 4, Δ.25 θθ.1-9, Δ.63 θ.2, Δ.64, Δ.48 θθ.1, 2, 4, 7 και 8, στις γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου και την Νομολογία. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση της κας. Φαίης Θεοχάρους. Η ενόρκως δηλούσα λέγει ότι είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Αιτητές, έχει προσωπική γνώση των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και έχει λάβει πληροφορίες για την υπόθεση από τον δικηγόρο ο οποίος την χειρίζεται, ενώ είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στη δήλωση της. Στις 10.8.2016, το επίδικο υποστατικό - κατάστημα με αρ.4 Φάση Β, το οποίο βρίσκεται επί της Λεωφόρου Κυρήνειας, Αγλαντζιά στη Λευκωσία, μεταβιβάστηκε στην εταιρεία CCSRE REAL ESTATE COMPANY LIMITED, οδός Γρηγόρη Αυξεντίου 8, 1096 Λευκωσία και πέρασε την ιδιοκτησία της. Η ενοικίαση του εν λόγω υποστατικού συνεχίστηκε και συνεχίζεται με τους ίδιους όρους του συμβολαίου ενοικίασης ημερομηνίας 8.10.

1. Εν όψει του γεγονότος ότι αιτούμενη θεραπεία είναι η ανάκτηση κατοχής του υποστατικού και παράδοσης κενής και ελεύθερης της κατοχής του στους ιδιοκτήτες αυτού και ενόψει του γεγονότος ότι οφείλονται καθυστερημένα ενοίκια από τον Καθ' ου η Αίτηση και μετά τις 10.8.2016, είναι ορθό και δίκαιο όπως τροποποιηθεί ο τίτλος της παρούσας Αίτησης, προστεθεί ως Αιτήτρια 2 η εταιρεία CCSRE REAL ESTATE COMPANY LIMITED και τροποποιηθούν ανάλογα οι παράγραφοι της Αίτησης ως η υπό εξέταση αίτηση, για να μπορέσει να προχωρήσει η διαδικασία και να έχει το Δικαστήριο ενώπιον του όλα τα πραγματικά και ορθά γεγονότα της υπόθεσης. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν θα υποστεί ζημιά από την τροποποίηση, αφού μπορεί να αποζημιωθεί με τα έξοδα που θα δημιουργηθούν από την τροποποίηση. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 έως 5 καταχωρήθηκε την 12.9.2017 και αυτή βασίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 22, 29, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 23/1983 και στις εκάστοτε τροποποιήσεις αυτού, άρθρα 31 και 33, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983, Κανονισμοί 2, 11 και 12, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9, Θ. 10, Δ.25 θθ.1 - 6, Δ.64, Δ.48 θθ.1, 2, 3, 4, 7 και 8, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στη συναφή νομολογία και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
2. Η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες.
3. Η Αίτηση Τροποποίησης της Αιτήτριας είναι καταχρηστική, κακόπιστη και/ή ανεπίτρεπτη στο στάδιο που βρίσκεται η παρούσα κυρίως αίτηση.
4. Η Αίτηση Τροποποίησης είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
5. Δεν πληρούνται οι απαιτούμενες από τον Νόμο προϋποθέσεις για την προσθήκη διάδικου. Η προτεινόμενη για προσθήκη ως Αιτήτρια 2 δεν είναι αναγκαίος διάδικος.
6. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν συνοδεύεται από σχετική συγκατάθεση του Διοικητικού Συμβουλίου της προτεινόμενης ως Αιτήτριας 2, που επιχειρείται να καταστεί διάδικος στην διαδικασία.
7. Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι ελλιπής και αντικανονική.
8. Γενικά τα γεγονότα τα οποία αποκαλύπτονται με την Ένορκη Δήλωση δεν είναι τέτοιας υφής και/ή ικανά που να μπορούν να στηρίξουν τα αιτούμενα Διατάγματα και τις αιτούμενες θεραπείες.
9. Υπήρξε αδικαιολόγητη και/ή υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, χωρίς η Αιτήτρια να δικαιολογεί επαρκώς και/ή καθόλου την καθυστέρηση αυτή.
10. Αν επιτραπεί η αίτηση τροποποίησης σε αυτό το στάδιο θα καθυστερήσει η εκδίκαση της υπόθεσης κατά παράβαση του άρθρου 30 του Συντάγματος και θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημία και αδικία στους Καθ' ων η Αίτηση που δεν μπορεί να διορθωθεί με την έκδοση διαταγής ως προς τα έξοδα.
11. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έγκρισης της αίτησης τροποποίησης.
12. Βάσει της μαρτυρίας προς υποστήριξη της αίτησης, η Αιτήτρια δεν έχει αποσείσει το απαιτούμενος βάρος της απόδειξης και απέτυχε να ικανοποιήσει το Σεβαστό Δικαστήριο ότι συντρέχουν ικανοποιητικοί λόγοι για να εξασκηθεί η διακριτική εξουσία υπέρ της έγκρισης της αίτησης τροποποίησης.» Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η ένσταση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. Γιάννου Συρίμη, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Καθ' ου η Αίτηση 4 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση και ένας εκ των Διευθυντών των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος από το Διοικητικό συμβούλιο και από την Καθ' ης η Αίτηση 5 όπως προβεί στη δήλωση του. Τα όσα αναφέρει αποτελούν προσωπική γνώση του και από όσο καλά γνωρίζει και πιστεύει, είναι ορθά και αληθινά. Απορρίπτει την υπό εξέταση αίτηση και τους ισχυρισμούς στην ένορκο δήλωση που τη συνοδεύει. Είναι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι υπήρξε αδικαιολόγητη και υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης τροποποίησης. Ειδικότερα, το επίδικο υποστατικό, ως ισχυρίζεται η Αιτήτρια, μεταβιβάστηκε στην νέα ιδιοκτήτρια στις 10.8.2016 και η αίτηση τροποποίησης καταχωρήθηκε στις 3.5.2017, ήτοι 9 μήνες αργότερα. Η υπόθεση ορίστηκε πρώτη φορά για ακρόαση στις 17.10.2016 και μέχρι σήμερα έχει οριστεί για ακρόαση σε 3 δικάσιμους. Μετά από 9 μήνες και έπειτα από αναβολές της ακρόασης, η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι η κυρίως Αίτηση χρήζει τροποποίησης, δηλαδή προσθήκη της εταιρείας CCSRE REAL ESTATE COMPANY LIMITED ως Αιτήτριας 2 και ανάλογες τροποποιήσεις στις παραγράφους της κυρίως Αίτησης, για να μπορέσει να προχωρήσει η διαδικασία και να έχει το Δικαστήριο ενώπιον του όλα τα πραγματικά και ορθά γεγονότα. Περαιτέρω, η ένορκος δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση, είναι γενική και ελλιπής, αφού σε καμία περίπτωση δικαιολογεί γιατί η Αιτήτρια δεν έπραξε τούτο σε προγενέστερο χρόνο. Η μοναδική αναφορά η οποία γίνεται, το ότι το επίδικο υποστατικό πέρασε στην νέα ιδιοκτήτρια στις 10.8.2016, είναι γενική και δεν μπορεί να δικαιολογήσει την ανάγκη για έκδοση της αιτούμενης τροποποίησης. Η Αιτήτρια όφειλε να δικαιολογήσει με σχετικά έγγραφα τους ισχυρισμούς της. Σε κανένα σημείο της ένορκης δήλωσης της, η ενόρκως δηλούσα δεν αναφέρει την πηγή πληροφόρησης των ισχυρισμών της. Ο κ. Συρίμης λέγει ότι ουδέποτε ενημερώθηκε, είτε ο ίδιος είτε οι υπόλοιποι Καθ' ων η Αίτηση από την νέα ιδιοκτήτρια, με οποιαδήποτε επιστολή, για την αλλαγή αυτή και εξ' όσων φαίνεται και στην ένορκη δήλωση, καμία επιστολή επισυνάπτεται. Η Αιτήτρια δεν έχει παρουσιάσει με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, τίτλο ιδιοκτησίας που να αποδεικνύει τους ισχυρισμούς της ή οποιοδήποτε άλλο έγγραφο που να αποδεικνύει ότι από τις 10.8.2016, ιδιοκτήτρια του επίδικου υποστατικού είναι η εταιρεία CCSRE REAL ESTATE COMPANY LIMITED. Περαιτέρω, ουδέποτε η νέα ιδιοκτήτρια απέστειλε την όποια απαιτούμενη από τον Νόμο επιστολή με την οποία να ενημερώνει τους Καθ' ων η Αίτηση ότι είναι ιδιοκτήτρια και να απαιτεί πληρωμή τυχόν οφειλόμενων ενοικίων. Στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, πουθενά δεν φαίνεται στο λεκτικό ότι η προτεινόμενη Αιτήτρια 2 έχει δώσει τη συγκατάθεση της για να καταστεί μέρος της διαδικασίας και επομένως, λαμβάνοντας υπόψη την απουσία συγκατάθεσης, δεν πρέπει να επιτραπεί η σκοπούμενη τροποποίηση. Η Αιτήτρια δεν έχει αποσείσει το απαιτούμενος βάρος απόδειξης και απέτυχε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι συντρέχουν ικανοποιητικοί λόγοι για να ασκηθεί η διακριτική εξουσία υπέρ της έγκρισης της αίτησης τροποποίησης. Αν επιτραπεί η αίτηση τροποποίησης σ' αυτό το στάδιο, θα καθυστερήσει η εκδίκαση της υπόθεσης κατά παράβασην του άρθρου 30 του Συντάγματος και θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημία και αδικία στους Καθ' ων η Αίτηση, που δεν θα μπορεί να διορθωθεί με την έκδοση διαταγής ως προς τα έξοδα. Ιστορικό: Δικόγραφα: Για σκοπούς ολοκλήρωσης της ενώπιον του Δικαστηρίου εικόνας για σκοπούς, πάντοτε, της υπό εξέταση αίτησης, σημειώνω ότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 3.11.2015 και μ' αυτήν οι Αιτητές εξαιτούνται ως ακολούθως: «(α) Απόφαση και/ή διάταγμα ανάκτησης κατοχής και/ή εκκενώσεως και παραδόσεως κενής και ελεύθερης κατοχής του καταστήματος με αριθμό 4, Φάση Β στην Λεωφόρο Κυρηνείας 118, Αγλαντζιά, Λευκωσία, που βρίσκεται στην κατοχή των Καθ' ων η Αίτηση για το λόγο ότι οι Καθ' ων η Αίτηση καθυστερούν την πληρωμή στην Αιτήτρια, νομίμως οφειλόμενων ενοικίων επί είκοσι μία ή περισσότερες ημέρες μετά την επίδοση εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως προς τους Καθ' ων η Αίτηση και δεν υπήρξε οποιαδήποτε προσφορά των ενοικίων τούτων και/ή για το λόγο ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν καταβάλλουν συστηματικά τα οφειλόμενα ενοίκια. (β) Διάταγμα και/ή απόφαση που να διατάσσει τους Καθ' ων η Αίτηση όπως καταβάλουν στην Αιτήτρια το ποσό των €38.382,18 που αντιπροσωπεύει τα νομίμως οφειλόμενα ενοίκια των μηνών από Ιούνιο 2012 (μέρος) μέχρι και Οκτώβριο 2015 πλέον νόμιμο τόκο επ' αυτών. (γ) €910,35 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη (ενοίκια) και/ή άλλως πως από 1.11.2015 μέχρι της υπό της Αιτήτριας ανακτήσεως κενής και ελεύθερης κατοχής του επίδικου καταστήματος. (δ) Νόμιμο Τόκο επί των εκάστοτε καθυστερημένων ενοικίων από την ημέρα που αυτά έγιναν απαιτητά μέχρι εξοφλήσεως τους. (ε) Οποιαδήποτε άλλη ή περαιτέρω Διαταγή ή Θεραπεία ήθελε κρίνει ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις το Σεβαστό Δικαστήριο. (στ) Έξοδα πλέον Φ.Π.Α., πλέον έξοδα επίδοσης.» Η Αιτήτρια ενάγει ως ιδιοκτήτρια του επίδικου υποστατικού, ενός καταστήματος με αριθμό 4, Φάση Β, το οποίο ευρίσκεται επί της Λεωφόρου Κυρηνείας 118, Αγλαντζιά, Λευκωσία. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 έως 5 καταχώρισαν Απάντηση την 15.12.2015, με την οποία, μεταξύ άλλων, παραδέχονται την ιδιότητα των Αιτητών. Οι Αιτητές καταχώρισαν Απάντηση την Απάντηση την 2.3.
13. Ακολούθησε η καταχώρηση Κλήσης για Οδηγίες την 30.3.
14. Ορίστηκε για ακρόαση για πρώτη φορά, την 17.10.
15. Διαδικασία: Το Δικαστήριο άκουσε τις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων την 25.9.2017 και επιφύλαξε την απόφαση του για να εκδοθεί σήμερα. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν. 23/83όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση προ της εκδίκασης της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική πτυχή: Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Διαταγή 9 - Αντικατάσταση / προσθήκη διαδίκου: Σχετική με την υπό εξέταση αίτηση είναι η Διαταγή 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι θεσμοί 2 και 10 αυτής προνοούν ως ακολούθως: "
16. Where an action has been commenced in the name of the wrong person as plaintiff, or where it is doubtful whether it has been commenced in the name of the right plaintiff, the Court or a Judge may, if satisfied that it has been so commenced through a bona fide mistake, and that it is necessary for the determination of the real matter in dispute so to do, order that any other person consenting thereto be substituted or added as plaintiff upon such terms as may be just." "
17. No cause or matter shall be defeated by reason of the misjoinder or non-joinder of parties, and the Court may in every cause or matter deal with the matter in controversy so far as regards the rights and interests of the parties actually before it. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, either upon or without the application of either party, and on such terms as may appear to the Court or Judge to be just, order that the names of any parties improperly joined, whether as plaintiffs or as defendants, be struck out, and that the names of any parties, whether plaintiffs or defendants, who ought to have been joined, or whose presence before the Court may be necessary in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter, be added. No person shall be added as a plaintiff suing without a next friend, or as the next friend of a plaintiff under any disability, without his own consent in writing thereto. Every party whose name is so added as defendant shall be served with a writ of summons or notice in manner provided by rule 11 of this Order or in such manner as may be prescribed by any special order, and the proceedings as against such party shall be deemed to have begun only on the service of such writ or notice." Οι αντίστοιχοι παλαιοί Αγγλικοί θεσμοί είναι οι Order 16 rule 2 και Order 16 rule 11, αντίστοιχα, οι οποίοι είναι πανομοιότυποι, πλην της απουσίας από το Order 16 rule 2 της φράσης "consenting thereto". Στο Annual Practice 1956, σελίδα 237, στις υποσημειώσεις κάτω από το Order 16 rule 2, αναφέρονται τα εξής: «Generally - Rule 11, infra must be read herewith, and so the person sought to be added or substituted must consent in writing (Tryon v. National etc. Institution, 16 Q.B.D. p. 680; ''The Duke of Buccleuch'' [1892] p. 201). See also r. 11, (n.) 'Consent of Person added.'» Στη σελίδα 238 αναφέρονται τα εξής: «'Upon such terms as may be just' - Similar words are used in r.11 and in O. 28 r.
18. Amendment is an indulgence, and the applicant will generally have to pay the costs of and occasioned by the amendment. But in cases of adding a plaintiff, plaintiff may be ordered to bear all the costs of the action up to the time of the joinder of the added plaintiff ...» Στη σελίδα 257 στις υποσημειώσεις κάτω από το Order 16 rule 11, αναφέρονται τα ακόλουθα: "Adding Plaintiffs Procedure - Consent of Person Added - The words of the Rule are explicit and the consent of the person to be joined must be in writing signed by him (The Duke of Buccleuch [1892] p. 211, Wooton v. Joel [1920] W.N. 28), the signed consent of his solicitor is insufficient (Fricker v. Van Grutten, [1986] 2 Ch. 649)". Στην υπό εξέταση αίτηση επιζητείται η προσθήκη διαδίκου ως Αιτητή
19. Είναι απαραίτητη η γραπτή συγκατάθεση του προτεινόμενου διαδίκου. Δεν επισυνάπτεται στην αίτηση γραπτή συγκατάθεση του προτεινόμενου διαδίκου, δηλαδή της εταιρείας CCSRE REAL ESTATE COMPANY LTD. Κρίνω ότι δεν υπάρχει η συγκατάθεση του προτεινόμενου διαδίκου για να καταστεί διάδικος. Η παράλειψη αυτή αποφέρει καίριο πλήγμα στις πιθανότητες επιτυχίας της αίτησης. Αναφορικά με την παρουσία ενώπιον του Δικαστηρίου των αναγκαίων διαδίκων, στην αυθεντία Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάμπους

(1991)1 Α.Α.Δ. το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι το θέμα κατά πόσο, σε μια συγκεκριμένη υπόθεση, βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι, κρίνεται σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται στα δικόγραφα. Στην υπόθεση MEPA UNDERWRITING MANAGEMENT LTD. κ.ά. ν. Αγροτική Ανώνυμη Ελληνική Εταιρεία Γενικών Ασφαλίσεων

(1997)1Β Α.Α.Δ. 772, ο έντιμος Δικαστής κ. Κ. Καλλής είπε, (σελ. 778): «Το ζήτημα της προσθήκης διαδίκου εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Όπως έχει νομολογηθεί το δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια να κάμει οποιεσδήποτε αναγκαίες τροποποιήσεις σε σχέση με τους διαδίκους με το να τους προσθέσει, να τους διαγράψει ή να τους αντικαταστήσει και να επιφέρει τέτοιες αλλαγές όσες είναι αναγκαίες για να καταστήσει δυνατή την αποτελεσματική εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων επίδικων θεμάτων (Βλ. Van Gelder, Apsimon & Co. v. Sowerby Bridge United District Flour Society

(1890)44 Ch. D. 374, C.A., Montgomery v. Foy, Morgan & Co.

(1895)2 Q.B. 321, C.A., Bennetts & Co. v. McIlwraith & Co.

(1896)2 Q.B. 464, CA, Ideal Films Ltd. v. Richards

(1927)1 KB 374, C.A., Wilson v. Balcarres

(1893)1 Q.B. 422, Robinson v. Geisel

(1894)2 Q.B. 688).» Βλέπετε επίσης σχετικά τις αυθεντίες Bamaadan v. Esther Shipping Co. Ltd. and Another

(1983)1 C.L.R.211 και Hellenic Bank v. Kosma

(1984)1 C.L.R. 53). Κρίνω ότι, εάν υπήρξε οποιαδήποτε διαφοροποίηση στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του επίδικου υποστατικού μετά την καταχώρηση της κυρίως Αίτησης, τότε ο νέος ιδιοκτήτης θα πρέπει να προστεθεί στην τίτλο της κυρίως Αίτησης ως αναγκαίος διάδικος. Παραμένει όμως το κώλυμα στην αίτηση που επισημάνθηκε πιο πάνω. Διαταγή 25: Σύμφωνα με τη Διαταγή 25 θεσμός 6, ως αυτή τροποποιήθηκε από τους περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικούς) Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 2014, του 2015 (Αρ.1) και (Αρ.2) και του 2017: «Οι διατάξεις των Δ.25 και Δ.30 εφαρμόζονται κατ' αναλογία και στις διαδικασίες που λαμβάνονται στα Δικαστήρια Ειδικής Δικαιοδοσίας ανεξαρτήτως του τρόπου έναρξης της διαδικασίας σ' αυτά και οι έννοιες του κλητηρίου και της αγωγής στις Δ.25 και Δ.30 θα διαβάζονται αναλόγως. Οι διαδικασίες της Δ.25 εφαρμόζονται κατ' αναλογία και στις διαδικασίες ενώπιον των Δικαστηρίων Ειδικής Δικαιοδοσίας, ανεξαρτήτως του τρόπου έναρξης της διαδικασίας σ' αυτά και οι έννοιες του κλητηρίου εντάλματος και της αγωγής στη Δ.25 θα διαβάζονται ανάλογα.» Συνεπώς, οι διατάξεις των νέων Δ.25 και Δ.30 εφαρμόζονται στις διαδικασίες ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Η δε Διαταγή 30 θεσμός 11, ως τροποποιήθηκε, προνοεί ως ακολούθως: «

(1)Οι διατάξεις των Δ.25 και Δ.30 εφαρμόζονται σε αγωγές που καταχωρούνται από 1.1.2015.

(2)Οι διατάξεις των Δ.25 και Δ.30 εφαρμόζονται σε αγωγές που καταχωρήθηκαν από 1.1.2015, αναστέλλεται όμως η εφαρμογή τους αναφορικά και μόνο με αγωγές κλίμακας πέραν των €10.000 μέχρι 31.12.2015. Από 1.1.2016 οι Διατάξεις των Δ.25 και Δ.30 θα τυγχάνουν, ασχέτως κλίμακας, καθολικής εφαρμογής.

(3)Νοείται ότι για αγωγές που καταχωρήθηκαν μέχρι και 31.12.2014 και αγωγές κλίμακας πέραν των €10.000 που καταχωρήθηκαν και θα καταχωρηθούν εντός της περιόδου της πιο πάνω αναστολής, ήτοι μέχρι 31.12.2015, οι πρόνοιες των υφιστάμενων πριν την έναρξη ισχύος των νέων Διαταγών 25 και 30, θα εξακολουθούν να εφαρμόζονται μέχρι την αποπεράτωση τους.» Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση η οποία υπέχει θέση Αγωγής, καταχωρήθηκε την 3.11.2015 και κατά την καταχώρηση, η κλίμακα της ήταν πάνω από €10.

1. Εφαρμόζεται η Διαταγή 25 ως είχε πριν την τροποποίηση της. Ο θ.1 της Δ.25 πριν την τροποποίηση της Διαταγής προνοούσε ως ακολούθως: «The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments should be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties.» Ο αντίστοιχος παλαιός Αγγλικός Θεσμός είναι ο Order 28 rule
2. Βλέπετε το Annual Practice
3. Έχω αντλήσει καθοδήγηση από τη σωρεία των αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου που πραγματεύονται το θέμα της τροποποίησης δικογράφου, όπως και από Αγγλικές αυθεντίες και συγγράμματα. Αναφέρω ενδεικτικά: Tsiappas v. The Republic

(1974)1 C.L.R. 167, Mahattou v. Viceroy Shipping Co. Ltd. and Another

(1979)1 C.L.R. 542, Evripidou and Another v. Kannaourou

(1985)1 C.L.R. 24, Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation

(1989)1E A.A.Δ. 33, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου & άλλης

(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Χρίστου ν. Στυλιανού Αζά

(1992)1 Α.Α.Δ. 704, Sait Electronic S.A. v. The ship "Dominique" & Others

(1992)1 A.A.Δ. 264, Astor Co. κ.ά. ν. Α. & G. Leventis Ltd κ.ά.

(1993)1 Α.Α.Δ. 726, Saba & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents

(1994)1 A.A.Δ. 426, Γραμμές Στρίντζη v. Επίσημου Παραλήπτη

(1995)1 Α.Α.Δ. 607, Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Ν.Κ. Σιακόλα

(1999)1 Α.Α.Δ. 44, Agini v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος

(1999)1 Α.Α.Δ. 11, Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς v. Χαρικλείδη κ.ά.

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1608, Στέλλα Λάμπρου v. Λάμπρου Λάμπρου

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1092, Νικολάου v. Μιλτιάδους κ.ά.

(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1005, Preece κ.ά. v. Ρωσσίδου,

(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 2138, Παπαχρυσοστόμου v. Κώστα Γρηγοριάδη & Συνεταίροι κ.ά.,

(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 817, Compania Naviera Iris S.A. κ.ά.v. Andrenal Shipping Co. Ltd. κ.ά.,

(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1838, Kayat Trading Ltd. v. Genzyme Corporation, Πολιτική Έφεση 58/12, απόφαση ημερομηνίας 4/3/2013, Hipgrave v. Case 28 Ch. D. 361, Tildesley v. Harper, 10 Ch. D. 393, Clarapede v. Commercial Union Association 32 W.R. 262, Steward v. North Metropolitan Tramways Company (1885 - 86) 16 Q.B. p. 556, Associated Leisure Ltd. and Others v. Associated Newspapers Ltd.

(1970)2 All ER 754, Bullen & Leake & Jacob's Precedents of Pleadings, 12η έκδοση, σελίδες 128, 130, 379 και 685, Atkins Court Forms & Precedents, 2η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 82. Ως γενικός κανόνας, η σύγχρονη τάση όπως φαίνεται από την νομολογία, είναι να επιτρέπεται η τροποποίηση δικογράφου στην κατάλληλη υπόθεση ακόμα και όταν είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δε θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δε μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Η τροποποίηση πρέπει να είναι αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς. Για να αποφασίσει το Δικαστήριο εάν είναι η υπόθεση κατάλληλη, δηλαδή εάν εξυπηρετούνται τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, συνεκτιμούνται οι επιπτώσεις στα δικαιώματα και συμφέροντα της άλλης πλευράς, η ανάγκη διεξαγωγής της δίκης σε εύλογο χρόνο σύμφωνα με την επιταγή του άρθρου 30.2 του Συντάγματος, η ύπαρξη ή μη κακής πίστης από πλευράς του αιτούντος, η ανάγκη κάλυψης πραγματικής και σημαντικής ανάγκης του αιτούντος. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτούντα, ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση για τροποποίηση. Εάν έχει αρχίσει η ακροαματική διαδικασία, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα της άλλη πλευράς. Όλοι οι παράγοντες είναι σχετικοί αλλά κανένας δεν είναι αποφασιστικής σημασίας από μόνος του. Η καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος είναι σχετικός παράγων σε αιτήσεις για τροποποίηση αλλά δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Λαμβάνονται υπόψη κάθε φορά οι ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης. Θα παραθέσω μόνο κάποια αποσπάσματα από το σύγγραμμα Bullen & Leake & Jacob's Precedents of Pleadings, 12η έκδοση. Στη σελίδα 128, κάτω από την επικεφαλίδα 'Amendment with leave - time to amend' αναφέρονται τα ακόλουθα: «Again, at the trial, leave to amend may be granted, when to do so will not cause injustice to the other side, and on proper terms as to costs, and the adjournment of the trial, if necessary. As a rule, leave to amend at the trial will not so readily be given, especially where the necessity for such amendment was obviously apparent long before the trial and was not then asked for or where the amendment would involve a complete change in the nature of the claim or the whole character of the action, or setting up an entirely different claim from that which the defendant came to meet or the raising of an entirely new ground of defence or counterclaim, and an amendment will not be allowed at the trial which for the first time introduces a charge of fraud. Nevertheless, even where the amendment is substantial so as completely to change the plaintiff's cause of action or nature of claim, leave to amend may be given on proper terms.» Στη σελίδα 130, κάτω από την επικεφαλίδα 'Amendments not allowed', αναφέρονται τα ακόλουθα: «The first and in a way the paramount consideration is whether the application for leave to amend is made in good faith. For this purpose, good faith means that the amendment is sought for the purpose of raising 'the real question in controversy between the parties' and is not dishonest or intended to overreach the opposite party, or made for any other ulterior motive and relies on facts which are substantially true and germane to the maters in controversy between the parties. If, therefore, the court is not satisfied as to the truth and substantiality of the proposed amendment, it will be refused.» Στο σύγγραμμα Atkins Court Forms & Precedents, 2η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 82, αναφέρονται τα ακόλουθα: «The Court has wide powers of amendment and it seems will exercise those powers to permit amendment where possible. Amendment may be allowed at any stage of the proceedings, whether before, at, or after the trial, or even after judgement or on appeal.» Ευρήματα: Ακολουθώντας τη σχετική νομολογία, εφαρμόζοντας τους Κανονισμούς και ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια, κρίνω ότι: · Η αιτούμενη τροποποίηση επιτρέπεται από την νομολογία. · Με την αιτούμενη τροποποίηση θα ευρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου οι αναγκαίοι διάδικοι. · Όμως, η υπό εξέταση αίτηση πάσχει δικονομικά. · Για το λόγο αυτό, οι Αιτητές δεν έχουν αποσείσει το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος τους. · Συνεπεία αυτού, η παρούσα δεν είναι κατάλληλη υπόθεση για την έγκριση της προτεινόμενης τροποποίησης της κυρίως Αίτησης. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω, η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση 1 έως 5 και εναντίον των Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα στην κλίμακα €10.000 - €50.000 και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να πληρωθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο