Ανδρέας Γαλάτης ν. ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΙΜΩΝΟΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ GRAIN MILLERS & TRADERS COMPANY LTD κ.α., Αρ

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου 1967 (Ν.24/67)όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα («ο Νόμος») και διαζευκτικά σε περίπτωση που αποδειχτεί ότι η απόλυσή του οφείλεται σε πραγματικές συνθήκες πλεονασμού, πληρωμή από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού («το Ταμείο») με βάση το άρθρο 16

(1)του Νόμου σε συνδυασμό με τον Τέταρτο Πίνακα του Νόμου. Σημειώνουμε ότι η αίτηση καταχωρήθηκε στις 29/12/2015 και αρχικά στρεφόταν εναντίον της εταιρείας Grain Millers & Traders Company Ltd η οποία στις 11/2/2016 καταχώρησε έγγραφο εμφάνιση με την οποία αμφισβητούσε τις εναντίον της αξιώσεις ισχυριζόμενη ότι (α) οι αποκοπές από τους μισθούς και τα ωφελήματα του Αιτητή έγιναν με τη συγκατάθεσή του και (β) ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή ήταν νόμιμος και δικαιολογημένος σύμφωνα με τον Νόμο καθότι οφείλετο σε λόγους πλεονασμού. Το Ταμείο στους γενικούς λόγους της έγγραφης εμφάνισής του ισχυρίζεται ότι το αίτημα του Αιτητή για πληρωμή λόγω πλεονασμού απορρίφθηκε γιατί από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιόν του διαφάνηκε ότι ο τερματισμός της απασχόλησής του δεν οφείλεται σε λόγους πλεονασμού. Η εργοδότρια εταιρεία ενώ προέβαλε ως λόγο για τον τερματισμό της απασχόλησης του Αιτητή τον εκσυγχρονισμό και/ή την αλλαγή των μεθόδων οργάνωσης και λειτουργίας της και/ή την κατάργηση των καθηκόντων του Αιτητή, κατά τον ουσιώδη χρόνο του τερματισμού δεν προέβη σε οιανδήποτε μορφή σοβαρής και σπουδαίας αναδιοργάνωσης που να συνεπάγεται την ουσιαστική μείωση και/ή την κατάργηση των καθηκόντων του Αιτητή. Τα καθήκοντα του Αιτητή δεν εξέλειπαν συνέχισαν να εκτελούνται και μετά τον τερματισμό της απασχόλησής του από άλλο εργοδοτούμενο ο οποίος προσλήφθηκε στην εργοδότρια εταιρεία δύο μήνες πριν την παροχή προειδοποίησης στον Αιτητή. Η εταιρεία Grain Millers & Traders Company Ltd τέθηκε υπό διαχείριση. Στις 21/12/2016 οι δικηγόροι που την εκπροσωπούσαν ζήτησαν από το Δικαστήριο άδεια να αποσυρθούν από δικηγόροι της για τον λόγο ότι ο νέος διαχειριστής της δεν τους έδωσε οδηγίες να συνεχίσουν να εμφανίζονται στην παρούσα διαδικασία. Το Δικαστήριο τους έδωσε άδεια να αποσυρθούν. Η τροποποιημένη αίτηση εργατικής διαφοράς επιδόθηκε την 1/11/2016 προσωπικά στον διαχειριστή της εταιρείας Grain Millers & Traders Company Ltd ο οποίος δεν εμφανίστηκε στη διαδικασία και η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση στην απουσία του. Σημειώνουμε ότι κατά την ακροαματική διαδικασία ο Αιτητής απέσυρε την αξίωσή του για μη καταβληθέντα φιλοδωρήματα (bonus) με επιφύλαξη των δικαιωμάτων του. Βάρος Απόδειξης Α. Τερματισμός της Απασχόλησης του Αιτητή Το άρθρο 5 του Νόμου προβλέπει τους λόγους που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και οι οποίοι δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης από τον εργοδότη. Με το εδάφιο (β) του εν λόγω άρθρου καλύπτεται ο λόγος απόλυσης λόγω πλεονασμού. Στις περιπτώσεις που ο εργοδοτούμενος απολύεται από τον εργοδότη, το άρθρο 6

(1)του Νόμου καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου σύμφωνα με το οποίο ο τερματισμός της απασχόλησης τεκμαίρεται μέχρι αποδείξεως του εναντίου ως μη γενόμενος για τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 5 του Νόμου (ο τερματισμός των υπηρεσιών ενός εργοδοτούμενου τεκμαίρεται ότι δεν έγινε νόμιμα για κάποιο ή κάποιους από τους λόγους που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 5 του Νόμου μέχρι αποδείξεως του εναντίου από την πλευρά του εργοδότη). Δηλαδή, ο εργοδότης φέρει το βάρος απόδειξης του δικαιολογημένου της απόφασής του για απόλυση εντός των πλαισίων του Νόμου. Ενόψει της μη εμφάνισης του Καθ' ου η Αίτηση 1 (δηλαδή της εργοδοτικής πλευράς) κατά την ακρόαση της υπόθεσης και ελλείψει οποιασδήποτε μαρτυρίας από την πλευρά της εργοδοτικής πλευράς για αντίκρουση του νόμιμου μαχητού τεκμηρίου του άρθρου 6 του Νόμου, ο τερματισμός των υπηρεσιών του Αιτητή από την εταιρεία Grain Millers & Traders Company Ltd[1] θεωρείται ως αδικαιολόγητος και παράνομος και ο Αιτητής δικαιούται σε πληρωμή αποζημιώσεων από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 δυνάμει του άρθρου 3

(1)του Νόμου. Ο Αιτητής κατά την ακρόαση της υπόθεσης δεν περιορίστηκε στο να αποδείξει το ύψος των αποζημιώσεων που δικαιούται να πληρωθεί από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 λόγω παράνομης και αδικαιολόγητης απόλυσής του αλλά προσέφερε μαρτυρία την οποία θα πρέπει να εξετάσει το Δικαστήριο και να αποφανθεί κατά πόσον η απόλυση του Αιτητή οφειλόταν σε λόγους πλεονασμού. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο στην προκειμένη περίπτωση θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσον η απόλυση του Αιτητή οφείλεται σε λόγους πλεονασμού. Στην περίπτωση που κριθεί από το Δικαστήριο ότι η απόλυση του Αιτητή οφείλεται σε λόγους πλεονασμού τότε το Ταμείο θα πρέπει να καταβάλει στον Αιτητή πληρωμή για απόλυση που οφείλεται σε πλεονασμό και ο Καθ' ου η Αίτηση 1 θα απαλλαχτεί από την υποχρέωση να καταβάλει στον Αιτητή αποζημιώσεις για παράνομο και αδικαιολόγητο τερματισμό της απασχόλησής του. Σημειώνουμε ότι το άρθρο 6

(1)του Νόμου δημιουργεί τεκμήριο ότι ο τερματισμός της απασχόλησης δεν γίνεται λόγω πλεονασμού. Συνακόλουθα ο Αιτητής, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 6

(1)του Νόμου, για να δικαιούται πληρωμή από το Ταμείο πρέπει να αποδείξει ότι η απόλυσή του έγινε λόγω πλεονασμού σύμφωνα με το άρθρο 5(β) του Νόμου σε συνδυασμό με τις πρόνοιες του άρθρου 18 του Νόμου στο οποίο προβλέπονται οι λόγοι πλεονασμού (βλ. Σωτήρη Α. Χρυσάνθου κ.α. ν. Petros Pitsillis (Glass Market) Ltd

(2000)1 Α.Α.Δ. 384, Ορθοδοξία Ζερταλή ν. Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού

(2003)1 Α.Α.Δ. 178). Ενώπιόν μας κατέθεσε μόνο ο Αιτητής. Το Ταμείο δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία. Εκτός από την προφορική μαρτυρία ενώπιόν μας υπάρχει και η πραγματική μαρτυρία, δηλαδή τα διάφορα έγγραφα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια και στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Β. Αυτοτελείς Αξιώσεις Στο άρθρο 2 του Περί Προστασίας των Μισθών Νόμου Ν.35(Ι)/2007ως τροποποιήθηκε αναφέρονται τα πιο κάτω: "μισθός" σημαίνει κάθε χρηματική αντιμισθία που προκύπτει από απασχόληση εργοδοτούμενου και κάθε κέρδος από τέτοια απασχόληση που είναι δεκτικό χρηματικής αποτίμησης, και περιλαμβάνει τις εισφορές ταμείων προνοίας, καθώς επίσης και την εισφορά που πρέπει να καταβάλλεται στο Κεντρικό Ταμείο Αδειών, το οποίο ιδρύθηκε δυνάμει του περί Ετήσιων Αδειών μετ' Απολαβών Νόμου και δεν περιλαμβάνει έκτακτες προμήθειες ή κατά χάριν (ex- gratia) πληρωμές· Το άρθρο 12

(3)του Ν.35(Ι)/2007 προβλέπει ότι το βάρος απόδειξης για την καταβολή του μισθού σε εργοδοτούμενο το φέρει ο εργοδότης. Παραδεκτά Γεγονότα Από τα δικόγραφα, τις δηλώσεις των διάδικων μερών και την ενώπιόν μας μαρτυρία προκύπτουν τ΄ ακόλουθα παραδεκτά και/ή αναντίλεκτα γεγονότα: Η εταιρεία Grain Millers & Traders Company Ltd κατά τον ουσιώδη χρόνο διατηρούσε αλευρόμυλο στη Λεμεσό στον οποίο ο Αιτητής απασχολήθηκε από τις 27/10/1980 μέχρι τις 24/12/2014 ως διευθυντής του. Μαρτυρία Η μαρτυρία του Αιτητή συνοψίζεται ως ακολούθως: Η εταιρεία Grain Millers & Traders Company Ltd έχει έδρα τη Λεμεσό και είναι 100% θυγατρική εταιρεία της εταιρείας Παγκύπριας Εταιρείας Αρτοποιών Λτδ («ΠΕΑ») η οποία διαχειριζόταν αρτοποιεία ανά το παγκύπριο και προμηθευόταν το αλεύρι της από την εταιρεία Grain Millers & Traders Company Ltd. Η έδρα και τα γραφεία της ΠΕΑ ήταν στη Λευκωσία. Τα πρόσωπα που ήταν τα μέλη του Διοικητικού Συμβούλιου της ΠΕΑ ήταν και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας Grain Millers & Traders Company Ltd (Τεκμήρια 1 και 2). Ο Γενικός Διευθυντής και ο Οικονομικός Διευθυντής της ΠΕΑ ήταν ο Γενικός Διευθυντής και ο Οικονομικός Διευθυντής της εταιρείας Grain Millers & Traders Company Ltd. Το λογιστήριο της ΠΕΑ στη Λευκωσία τηρούσε όλα τα βιβλία και τους λογαριασμούς της εταιρείας Grain Millers & Traders Company Ltd. Οι υπογραφείς των τραπεζικών λογαριασμών της ΠΕΑ ήταν υπογραφείς και στους τραπεζικούς λογαριασμούς της εταιρείας Grain Millers & Traders Company Ltd και οι επιταγές της εταιρείας Grain Millers & Traders Company Ltd υπογράφονταν μόνο από αυτά τα άτομα. Η πολιτική αναφορικά με τις πληρωμές των πιστωτών της εταιρείας Grain Millers & Traders Company Ltd αποφασιζόταν από τον Γενικό Διευθυντή και τον Οικονομικό Διευθυντή στη Λευκωσία και οι πιστωτές της εταιρείας Grain Millers & Traders Company Ltd πληρώνονταν από το λογιστήριο στη Λευκωσία με επιταγές που εκδίδονταν στη Λευκωσία. Αυτός ήταν υπόλογος στον Γενικό Διευθυντή ο οποίος είχε ως βάση του τη Λευκωσία όπου ήταν τα γραφεία της ΠΕΑ της οποίας ήταν Γενικός Διευθυντής και ερχόταν στη Λεμεσό 1-2 φορές την εβδομάδα. Κατά την απουσία του Γενικού Διευθυντή από την έδρα εργασιών της εταιρείας Grain Millers & Traders Company Ltd στη Λεμεσό αυτός επέβλεπε τις εργασίες του αλευρόμυλου και τον ενημέρωνε. Στα πλαίσια αυτά παρακολουθούσε τις ανάγκες του αλευρόμυλου σε σιτηρά και ενημέρωνε τον Γενικό Διευθυντή όταν έπρεπε να αγοράσουν σιτηρά, επισκεπτόταν (είτε μόνος του είτε μαζί με τον Γενικό Διευθυντή) πιθανούς πελάτες με στόχο την προώθηση των πωλήσεων σύμφωνα με οδηγίες που λάμβανε από τον Γενικό Διευθυντή και προέβαινε σε εισηγήσεις αναφορικά με τις τιμές πώλησης των προϊόντων. Οι τελικές αποφάσεις λαμβάνονταν πάντα από τον Γενικό Διευθυντή. Στις 18/7/2014 η ΠΕΑ τέθηκε υπό καθεστώς διαχείρισης και στις 29/7/2014 οι υπαλλήλοι της ενημερώθηκαν ότι σταματά τις δραστηριότητές της. Η εταιρεία Grain Millers & Traders Company Ltd επειδή ήταν επικερδής συνέχισε τις εργασίες της κανονικά (Τεκμήριο 3). Από τον Σεπτέμβριο του 2014 ο Γενικός Διευθυντής ήταν καθημερινά στον αλευρόμυλο στη Λεμεσό λόγω του ότι η ΠΕΑ σταμάτησε τη λειτουργία της. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Γενικού Διευθυντή δεδομένου ότι ήταν ο ίδιος πλέον συνέχεια παρών στον αλευρόμυλο δεν χρειάζονταν τις δικές του υπηρεσίες και στις 29/10/2014 του δόθηκε επιστολή, την οποία υπέγραφε ο διαχειριστής που διόρισε η Τράπεζα Κύπρου, (Τεκμήριο 4) με την οποία η απασχόλησή του στις 24/12/2014 τερματιζόταν για λόγους πλεονασμού. Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4 παρατίθεται πιο κάτω αυτούσιο: «29 Οκτωβρίου 2014 Κύριον Ανδρέα Γαλάτη Τοπικό Διευθυντή Αλευρόμυλου Κύριε Γαλάτη, Grain Millers & Traders Company Ltd (η " Εταιρεία") (Σε Διαχείριση) Τερματισμός Εργοδότησης και Προειδοποίηση Λόγω Πλεονασμού Όπως γνωρίζεται στις 18 Ιουλίου 2014, έχω διοριστεί Παραλήπτης Διαχειριστής από την Τράπεζα Κύπρου Δ.Ε. Λτδ ( η Τράπεζα), επί όλης της περιουσίας της Εταιρείας, με βάση τις πρόνοιες Ομολόγων Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης που κατέχει η Τράπεζα, τόσο στην Εταιρεία (θυγατρική εταιρεία του Συγκροτήματος), όσο και στην Παγκύπρια Εταιρεία Αρτοποιών Δημόσια Εταιρεία Λτδ (ΠΕΑ) (ιθύνουσα εταιρεία του συγκροτήματος). Με λύπη μου, σας ενημερώνω, ότι βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να σας δώσω προειδοποίηση οκτώ εβδομάδων, από σήμερα, με τη λήξη της οποίας, δηλαδή στις 24/12/2014, τερματίζεται η εργοδότησή σας λόγω πλεονασμού, που οφείλεται:

1. Στον εκσυγχρονισμό και στην αλλαγή των μεθόδων οργάνωσης της λειτουργίας της Εταιρείας στην οποία λειτουργεί ο αλευρόμυλος. Αυτό κατέστη αναγκαίο, καθότι η υποστήριξη και η σύνδεση που παρείχε η ΠΕΑ προς την Εταιρεία, με τον τερματισμό των εργασιών της ΠΕΑ στις 31/7/2014 έπαυσαν να παρέχονται.
2. Στην κατάργηση των καθηκόντων, τα οποία εκτελούσατε, ως τοπικός Διευθυντής / Συντονιστής αναφερόμενος στο Γενικό Διευθυντή του Συγκροτήματος, όπως η επικοινωνία και ο συντονισμός με την ΠΕΑ, όσον αφορά στους διάφορους τομείς, κυρίως τραπεζικά θέματα, οικονομικά και πολιτική προμήθειας σιτηρών. Όσον αφορά στα δικαιώματα και ωφελήματά σας, σας παραπέμπω στις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας (Περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμος). Εσωκλείεται σχετικό Ενημερωτικό Δελτίο το οποίο εκδόθηκε από το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσων. Με τιμή, Κρις Ιακωβίδης Παραλήπτης Διαχειριστής» Υπέβαλε αίτηση στο Ταμείο για πληρωμή για απόλυση που οφείλεται σε λόγους πλεονασμού. Στις 4/11/2015 το Ταμείο με επιστολή του (Τεκμήριο 5) τον πληροφόρησε ότι η αίτησή του απορρίφθηκε γιατί σύμφωνα με τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Ταμείου η απόλυσή του δεν οφείλεται σε πλεονασμό όπως καθορίζεται στο άρθρο 18 του Νόμου. Καθ' όλη τη διάρκεια της εργοδότησής του στην εταιρεία Grain Millers & Traders Company Ltd, η εταιρεία Grain Millers & Traders Company Ltd του παρείχε αυτοκίνητο και τα έξοδα κυκλοφορίας και συντήρησης του αυτοκινήτου καλύπτονταν από την εταιρεία Grain Millers & Traders Company Ltd. Τα εν λόγω έξοδα ανέρχονταν μηνιαίως στο ποσό των €230,00 τα οποία η εταιρεία Grain Millers & Traders Company Ltd του τα κατέβαλλε με σχετική επιταγή που του απέστελλε. Από τον Οκτώβριο του 2011 η εταιρεία Grain Millers & Traders Company Ltd του απέκοπτε €150,00 μηνιαίως από το ποσό των €230,
3. Αυτός ουδέποτε αποδέχτηκε την εν λόγω αποκοπή και διαμαρτυρόταν σχετικά τόσο προς τον Γενικό Διευθυντή όσο και προς τον Οικονομικό Διευθυντή. Οι εν λόγω αποκοπές συνεχίστηκαν μέχρι και τον Αύγουστο του
4. Ακολούθως η εταιρεία Grain Millers & Traders Company Ltd άρχισε να του καταβάλλει κανονικά το σχετικό ποσό. Κατά την περίοδο Οκτωβρίου 2011 - Αυγούστου 2013 η εταιρεία Grain Millers & Traders Company Ltd του απέκοψε το συνολικό ποσό των €3.450 από τα έξοδα κυκλοφορίας και συντήρησης αυτοκινήτου. Από την 1/1/2013 μέχρι και τις 24/12/2014 η εταιρεία Grain Millers & Traders Company Ltd του απέκοπτε κάθε μήνα το 7% του ακαθάριστου μισθού, το οποίο ποσοστό ανερχόταν σε €414,59 (Τεκμήριο 6), με τη δικαιολογία ότι η ΠΕΑ αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα. Αυτός ουδέποτε αποδέχτηκε την εν λόγω αποκοπή και διαμαρτυρόταν σχετικά τόσο προς τον Γενικό Διευθυντή όσο και προς τον Οικονομικό Διευθυντή καθότι η εταιρεία Grain Millers & Traders Company Ltd πραγματοποιούσε σημαντικά κέρδη. Αρχικά διαμαρτυρόταν προφορικά και στη συνέχεια απέστειλε μέσω του δικηγόρου του γραπτές επιστολές ημερομ. 28/11/2013 και 16/9/2014 (Τεκμήρια 7 και 8). Το συνολικό ποσό που του απέκοψε η εταιρεία Grain Millers & Traders Company Ltd από τους μισθούς του ανέρχεται σε €9.846,
5. Ο τελευταίος ακάθαρτος μηνιαίος μισθός του ανερχόταν σε €5.922,70 (Τεκμήριο 6). Κατά τη διάρκεια της απασχόλησής του στην εταιρεία Grain Millers & Traders Company Ltd λάμβανε 13ο μισθό και φιλοδώρημα Πάσχα ύψους €3.700,
6. Κατά τον χρόνο της απόλυσής του ήταν 61 ετών, οικογενειάρχης και πατέρας δύο παιδιών που σπούδαζαν στο εξωτερικό. Τέλη του 2015 διαγνώστηκε με καρκίνο στον θυρεοειδή με μετάσταση στους πνεύμονες και λεμφαδένες (Τεκμήριο 9). Έκτοτε άρχισε τις διάφορες θεραπείες τόσο στην Κύπρο όσο και στο Ισραήλ όπου υπεβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση. Συνεχίζει μέχρι σήμερα τις θεραπείες. Λόγω της ηλικίας και της κατάστασής του δεν μπορεί να βρει οποιαδήποτε άλλη εργασία. Κατά την αντεξέτασή του από τον δικηγόρο του Ταμείου ανέφερε ότι στην εργασία του αντικαταστάθηκε από τον κ. Κώστα Μιχαηλίδη ο οποίος ήταν ο Γενικός Διευθυντής της ΠΕΑ και ο οποίος όταν έκλεισε η ΠΕΑ ήρθε στη Λεμεσό στην εταιρεία Grain Millers & Traders Company Ltd. Ανάλυση Μαρτυρίας - Νομική Πτυχή - Συμπεράσματα Α. Τερματισμός της Απασχόλησης Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 18 του Νόμου, εργοδοτούμενος είναι πλεονάζον, και κατά συνέπεια δικαιούται πληρωμή από το ομώνυμο Ταμείο όταν η απασχόληση του ετερματίσθη: «(α) διότι ο εργοδότης έπαυσεν ή προτίθεται να παύση να διεξάγη την επιχείρησιν εν τη οποία ο εργοδοτούμενος απησχολείτο· ή (β) διότι ο εργοδότης έπαυσεν ή προτίθεται να παύση να διεξάγη επιχείρησιν εις τον τόπον όπου ο εργοδοτούμενος απησχολείτο: Νοείται ότι το Δικαστήριον Εργατικών Διαφορών δυνατόν να αποφασίση ότι αλλαγή του τόπου απασχολήσεως δεν προκαλεί πλεονασμόν όταν, κατά την γνώμην του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, είναι λογικόν ως προς τον εργοδοτούμενον ο οποίος διεκδικεί πληρωμήν λόγω πλεονασμού να αναμένηται όπως ο εργοδοτούμενος ούτος συνέχιση την απασχόλησιν του εις τον νέον τόπον απασχολήσεως· ή (γ) ένεκα οιουδήποτε των ακολούθων άλλων λόγων σχετιζομένων προς την λειτουργίαν της επιχειρήσεως: (i) εκσυγχρονισμού, μηχανοποιήσεως ή οιασδήποτε άλλης αλλαγής εις τας μεθόδους παραγωγής ή οργανώσεως η οποία ελαττώνει τον αριθμόν των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων· (ii) αλλαγών εις τα προϊόντα ή εις τας μεθόδους παραγωγής ή εις τας αναγκαιούσας ειδικότητας των εργοδοτουμένων· (iii) καταργήσεως τμημάτων· (iv) δυσκολιών εις την τοποθέτησιν προϊόντων εις την αγοράν ή πιστωτικών δυσκολιών· (ν) ελλείψεως παραγγελιών ή πρώτων υλών· (vi) σπάνεως μέσων παραγωγής· και (vii) περιορισμού του όγκου της εργασίας ή της επιχειρήσεως.» Το Δικαστήριο καλείται αφού αξιολογήσει τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν του να αποφασίσει κατά πόσον έχει αποδειχτεί ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο συνέτρεχαν λόγοι πλεονασμού που δικαιολογούσαν την απόλυση του Αιτητή. Από το ενώπιόν μας μαρτυρικό υλικό διαφαίνεται ότι ο διαχειριστής της εταιρείας Grain Millers & Traders Company Ltd επικαλέστηκε ως λόγους απόλυσης του Αιτητή ως πλεονάζον προσωπικό τον εκσυγχρονισμό, την αλλαγή στις μεθόδους παραγωγής και οργάνωσης της επιχείρησης της εταιρείας και την κατάργηση των καθηκόντων του Αιτητή. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι οι υπηρεσίες του τερματίστηκαν επειδή λόγω της καθημερινής πλέον παρουσίας του Γενικού Διευθυντή στον αλευρόμυλο στη Λεμεσό οι δικές του υπηρεσίες δεν ήταν απαραίτητες πλέον. Κατά συνέπεια το ερώτημα που τίθεται είναι αν με βάση την ενώπιον μας μαρτυρία δικαιολογείται η απόλυση του Αιτητή με βάση τις πρόνοιες των εδαφίων (i) και (ii) της παραγράφου (γ) του άρθρου 18 του Νόμου. Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι ο κάθε εργοδότης έχει το δικαίωμα, μέσα στα πλαίσια της επιχειρηματικής του δράσης, να διενεργεί οποιαδήποτε αλλαγή ή αναδιοργάνωση σχετιζόμενη με τη λειτουργία της επιχείρησης του. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι οποιαδήποτε αλλαγή ή μορφή αναδιοργάνωσης που γίνεται από τον εργοδότη συνιστά ταυτόχρονα και λόγο πλεονασμού σύμφωνα με τις προλεγόμενες πρόνοιες του Νόμου. Καθώς έχει αναφερθεί στην απόφαση Α/φοι Γαλαταριώτη Λτδ -και- Παρασκευής Γρηγορά κ.α.

(2001)1 Α.Α.Δ. 1985, 1990: «Σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, ο εκσυγχρονισμός ή αναδιοργάνωση ή οποιαδήποτε αλλαγή της επιχείρησης για να συνιστά βάσιμο λόγο πλεονασμού πρέπει να είναι τέτοιου βαθμού, σε έκταση και σοβαρότητα, ώστε να επιφέρει μεταβολή στη φύση των καθηκόντων του εργοδοτουμένου ή την κατάργηση τους ώστε το αποτέλεσμα να συνεπάγεται "ελάττωση του αριθμού των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων" κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 18(γ)(i) του Νόμου». Μια μέθοδος εξακρίβωσης του αν υπάρχει ή όχι πλεονασμός καθορίστηκε στην υπόθεση Hindle -v- Percival Boats Ltd

(1969)1 ALL E.R. 836. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης αυτής, σε κάθε περίπτωση για να δικαιολογηθεί πλεονασμός πρέπει να διακριβωθούν οι πραγματικές απαιτήσεις της επιχείρησης και κατά πόσο αυτές μειώθηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Στη συνέχεια πρέπει να διακριβωθεί κατά πόσο οι συγκεκριμένες μειωμένες απαιτήσεις συνδέονται με τα καθήκοντα του εργοδοτουμένου που θα απολυθεί ως πλεονάζον. Αν στη διαδικασία αυτή, με αντικειμενικά κριτήρια επιβεβαιωθεί ο επηρεασμός της εργασίας του εργοδοτουμένου, αυτός θεωρείται πλεονάζον προσωπικό. Τονίζουμε ότι με βάση τη νομολογία το κατά πόσον υπάρχουν πραγματικές συνθήκες πλεονασμού κρίνεται με αντικειμενικά κριτήρια αφού αναφέρεται στις πραγματικές ανάγκες της επιχείρησης και δεν εναπόκειται στην υποκειμενική κρίση του εργοδότη ή του εργοδοτουμένου. (Βλέπε United Hotels (Lordos) Ltd ν. Ανδρούλας Σταύρου κ.α.

(2003)1 Α.Α.Δ.515). Απαραίτητη προϋπόθεση για απόδειξη ύπαρξης πλεονασμού λόγω αναδιοργάνωσης είναι η μεταβολή ή κατάργηση/μείωση των καθηκόντων εργασίας του απολυόμενου εργοδοτουμένου. Στην υπόθεση S & G Colocassides Ltd v. Πολύβιος Λαζαρίδης κ.α.

(1999)1 ΑΑΔ 2181 σημειώθηκε ότι εφόσον τα καθήκοντα της θέσης που καταργήθηκε ή του εργοδοτουμένου που απολύθηκε για λόγους αναδιοργάνωσης παραμένουν και εκτελούνται από άλλον εργοδοτούμενο η απόλυση του εργοδοτουμένου δεν μπορεί να συνιστά απόλυση για λόγους πλεονασμού σύμφωνα με τον Νόμο καθότι υπό διαφορετικές συνθήκες η οποιαδήποτε απόφαση του εργοδότη για μείωση του εργατικού δυναμικού της επιχείρησής του, θα μπορούσε να συνιστά πλεονασμό λόγω αναδιοργάνωσης χωρίς την εισδοχή του αντικειμενικού παράγοντα που σχετίζεται με την κατάργηση ή μεταβολή των καθηκόντων που κατείχε ο απολυθείς εργοδοτούμενος. Αξιολογώντας το ενώπιόν μας μαρτυρικό υλικό παρατηρούμε ότι το περιεχόμενο της μαρτυρίας του Αιτητή σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες απολύθηκε δεν έχουν στην ουσία τους αμφισβητηθεί και αντικρουστεί από την πλευρά του Ταμείου. Δεχόμαστε λοιπόν τη μαρτυρία του Αιτητή όπως αυτή διευκρινίστηκε κατά την αντεξέτασή του από τον δικηγόρο του Ταμείου και κατά συνέπεια βρίσκουμε ότι τα όσα τέθηκαν ενώπιόν μας σε σχέση με τα πιο πάνω αποτελούν και πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Να σημειώσουμε ότι η ένσταση του Ταμείου για πληρωμή του Αιτητή από το Ταμείο λόγω πλεονασμού εδράζεται στη θέση ότι η απόλυση του Αιτητή δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι οφείλεται σε λόγους πλεονασμού καθ΄ ότι ο Αιτητής αντικαταστάθηκε στα καθήκοντα της εργασίας του από άλλο πρόσωπο και εκ τούτου η περίπτωση του Αιτητή δεν εμπίπτει στις διατάξεις των πρόνοιες των εδαφίων (

1. i)και (
2. ii)της παραγράφου (γ) του άρθρου 18 του Νόμου. Με βάση τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο διαφαίνεται ότι με το κλείσιμο της ΠΕΑ έγιναν κάποιες αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας της εταιρείας Grain Millers & Traders Company Ltd οι οποίες όμως δεν μετέβαλαν ή κατάργησαν ή μείωσαν τα καθήκοντα του Αιτητή ως διευθυντή του αλευρόμυλου. Προκύπτει από την ενώπιόν μας μαρτυρία ότι τα καθήκοντα του Αιτητή που αφορούσαν την καθημερινή επίβλεψη των εργασιών του αλευρόμυλου στη Λεμεσό καθώς και τα καθήκοντα της παρακολούθησης των αναγκών σε σιτηρά και των επισκέψεων σε πιθανούς πελάτες τα ανέλαβε άλλο πρόσωπο το οποίο ήλθε στον αλευρόμυλο στη Λεμεσό μετά το κλείσιμο της ΠΕΑ. Δηλαδή τα καθήκοντα του Αιτητή συνέχισαν να υφίστανται αλλά διεκπεραιώνονταν από άλλο πρόσωπο. Συνεπώς δεν φαίνεται στην παρούσα περίπτωση να υπήρξε οποιαδήποτε αλλαγή ή η αναδιοργάνωση εντός των πλαισίων του Νόμου που επέφερε την κατάργηση, μείωση ή μεταβολή των καθηκόντων που εκτελούσε ο Αιτητής. Με βάση τα πιο πάνω καταλήγουμε ότι δεν αποδείχτηκε στην παρούσα περίπτωση ότι η απόλυση του Αιτητή δικαιολογείται στη βάση των εδαφίων (
3. i)και (
4. ii)της παραγράφου (γ) του άρθρου 18 του Νόμου. Καταλήγουμε λοιπόν ότι η απόλυση του Αιτητή είναι παράνομη και συνεπώς ο Αιτητής δικαιούται σε αποζημίωση σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου. Αποζημιώσεις Με βάση το άρθρο 3 του Νόμου όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτουμένου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα, το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικαστεί λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τ' ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και όλες τις άλλες απολαβές του εργοδοτούμενου, (β) τη διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτούμενου, (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτούμενου, (δ) τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου, (ε) την ηλικίαν του εργοδοτούμενου. Στην υπόθεση Louis Tourist Agency Λτδ v. Αντιγόνης Ηλία

(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 98 σελ. 104-105 σημειώνουμε τ΄ ακόλουθα: «Το κριτήριο της αποζημίωσης βάσει του άρθρου 4 του Ν.24/67 δεν συναρτάται με το συμβατικό που καθορίζεται από το ΚΕΦ.149, και γενικά τις αρχές του δικαίου των συμβάσεων, δηλαδή ζημιά η οποία έπεται κατά λογική πρόβλεψη της διάρρηξης της συμφωνίας. Το θέμα των αποζημιώσεων επαφίεται στην απόλυτη κρίση του Διαιτητικού Δικαστηρίου, με μόνο περιορισμό εκείνο που τίθεται από το άρθρο 3 του Πίνακα, η αποζημίωση να μην υπερβαίνει τα ημερομίσθια των δύο ετών (Ν.92/79). Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4(δ) του Πίνακα. Η απαρίθμηση των παραγόντων, που είναι σχετικοί με την αποζημίωση, θα ήταν αντινομική προς τον απόλυτο χαρακτήρα της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.» Θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιόν του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Σημειώνουμε ότι η αποζημίωση δεν μπορεί ούτε να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα, όπως τροποποιήθηκε), και ούτε να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα, όπως τροποποιήθηκε). Στην παρούσα περίπτωση ο Αιτητής ήταν στην υπηρεσία της εταιρείας Grain Millers & Traders Company Ltd για 34 συναπτά έτη για σκοπούς του Νόμου. Οι τελευταίες εβδομαδιαίες απολαβές του Αιτητή για σκοπούς του Νόμου ανέρχονταν σε €1.551,83 {[(€ 5.922,70 Χ 13) + €3,700] ÷ 52}. Έχοντας υπόψη την υποπαράγραφο 2[2] του άρθρου 4 του Τέταρτου Πίνακα του Νόμου, βρίσκουμε ότι το ελάχιστο ποσό που θα ελάμβανε ο Αιτητής αν κηρυσσόταν πλεονάζων προσωπικό θα ανερχόταν στις €52.662,76 (75.5 Χ €697,52) και η μέγιστη αποζημίωση που μπορεί να του επιδικάσει το Δικαστήριο αντιστοιχεί στις απολαβές δύο χρόνων €161.390,32 (104 Χ €1.551,83). Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη ότι ο Αιτητής: (α) απολύθηκε με τον ισχυρισμό λόγων πλεονασμού οι οποίοι δεν αποδείχθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 ή τον Αιτητή (σημειώνουμε όμως ότι ο Αιτητής με τη μαρτυρία του δεν επικαλέστηκε ότι η απόλυσή του ήταν κακόπιστη), (β) εργάστηκε για 34 χρόνια στην υπηρεσία της εταιρείας Grain Millers & Traders Company Ltd, (γ) ήταν 61 χρόνων κατά την απόλυσή του (ηλικία πολύ δύσκολη για εξεύρεση εργασίας και η οποία απέχει 4 χρόνια από την ηλικία συνταξιοδότησης), (δ) ελάμβανε πριν την απόλυσή του το ποσό των €1.551,83 εβδομαδιαίως, καθώς και την ασθένειά του που τον εμποδίζει στην ανεύρεση άλλης εργασίας κρίνουμε ότι είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως του επιδικάσουμε αποζημιώσεις που αντιστοιχούν με τις απολαβές 92 εβδομάδων ήτοι €142.768,36. Β. Αυτοτελείς αξιώσεις Παρατηρούμε ότι τα όσα ανέφερε ο Αιτητής αναφορικά με τις αποκοπές από τις απολαβές και τα ωφελήματά του παρέμειναν αναντίλεκτα. Δεν εντοπίσαμε οποιεσδήποτε εγγενείς δυσκολίες στη μαρτυρία που προσκόμισε ο Αιτητής σε σχέση με τα εν λόγω ζητήματα που να καθιστούν την εν λόγω μαρτυρία ως αναξιόπιστη και μη αποδεχτή (Βλέπε B.Wynne v Mavronicolas

(2009)1 Α.Α. Δ. 1138). Περαιτέρω στην παρούσα περίπτωση ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ο οποίος είχε το βάρος να αποδείξει ότι κατέβαλε στον Αιτητή τα ποσά που αξιώνει ως δεδουλευμένα ή ότι ο Αιτητής δεν δικαιούται τα εν λόγω ποσά δεν προσέφερε οποιαδήποτε μαρτυρία στο Δικαστήριο. Συνακόλουθα με τα πιο πάνω δεχόμαστε ως αξιόπιστη τη μαρτυρία του Αιτητή αναφορικά με τα πιο πάνω ζητήματα και προβαίνουμε στα ανάλογα ευρήματα. Σημειώνουμε ότι στο άρθρο 12(10Α) του περί Ετησίων Αδειών Μετ' Απολαβών Νόμου 1967, Ν.8/67όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, προνοούνται τα ακόλουθα: «12(10Α). Αίτηση στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών υποβάλλεται εντός δώδεκα μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία ανέκυψε το προς υποβολήν αιτήσεως δικαίωμα ή εντός εννέα μηνών από την απάντηση του Ταμείου για το πλεονάζων προσωπικό.» Με τον τροποποιητικό Νόμο 169

(1)/2002 με τον οποίο εισήχθηκε το εδάφιο (10Α) στο άρθρο 12 του Ν.8/67, ο νομοθέτης έθεσε αποσβεστική προθεσμία ως προς το δικαίωμα υποβολής αίτησης στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών («το Δ.Ε.Δ.»). Σύμφωνα με το άρθρο 12(10Α), οποιαδήποτε αίτηση ενώπιον του Δ.Ε.Δ. πρέπει να υποβάλλεται εντός 12 μηνών από την ημερομηνία που ανέκυψε το προς υποβολή αίτησης δικαίωμα ή εντός 9 μηνών από την απάντηση του Ταμείου, όταν η υπόθεση αφορά πλεονασμό. Μετά την παρέλευση της προβλεπόμενης προθεσμίας η θεραπεία μέσω του Δ.Ε.Δ. για το σχετικό αγώγιμο δικαίωμα δεν είναι διαθέσιμη όμως το ίδιο αγώγιμο δικαίωμα παραμένει αναλλοίωτο και ο αιτητής/η αιτήτρια μπορεί να το διεκδικήσει με άλλο τρόπο. Στην παρούσα υπόθεση, το χρονικό σημείο έναρξης της δωδεκάμηνης προθεσμίας είναι αυτό της ημερομηνίας γένεσης του αγώγιμου δικαιώματος του Αιτητή. Ο Αιτητής με την παρούσα αίτηση αιτείται (α) ποσά που δεν του καταβλήθηκαν κατά την περίοδο Οκτωβρίου 2011 - Αυγούστου 2013 λόγω μονομερούς (χωρίς τη συγκατάθεση και τη σύμφωνη γνώμη του Αιτητή) και αυθαίρετης (χωρίς να βασίζεται σε συμβατικό δικαίωμα του εργοδότη) μηνιαίας αποκοπής από το ωφέλημα που του παρεχόταν για τα έξοδα συντήρησης και κυκλοφορίας αυτοκινήτου και (β) ποσά που αποκόπηκαν αυθαίρετα και μονομερώς κατά την καταβολή των μηνιαίων μισθών του κατά τους μήνες που καλύπτουν την περίοδο από την 1/1/2013 μέχρι και τις 24/12/2014. Οι εν λόγω αξιώσεις του Αιτητή αποτελούν αυτοτελείς αξιώσεις του που στηρίζονται στους όρους της σύμβασης εργασίας που είχε με τον εργοδότη του, αφορούν δικαιώματα του Αιτητή και υποχρεώσεις της εταιρείας Grain Millers & Traders Company Ltd που αποκρυσταλλώθηκαν κατά τη διάρκεια της εργοδότησης του Αιτητή στην εταιρεία Grain Millers & Traders Company Ltd και είναι άσχετα με τον τερματισμό της εργοδότησης του Αιτητή και εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του Δ.Ε.Δ. δυνάμει της παραγράφου (ε) του άρθρου 12

(1)του Ν.8/67. Το αγώγιμο δικαίωμα του Αιτητή να αξιώνει το ποσό που απεκόπηκε από τους μηνιαίους μισθούς του και το μηνιαίο ωφέλημα των εξόδων αυτοκινήτου για τις πιο πάνω περιόδους ανέκυψε την ημερομηνία που οι μηνιαίοι μισθοί και τα μηνιαία ωφελήματά του κατέστησαν πληρωτέα και απαιτητά, δηλαδή κατά το τέλος του κάθε μήνα που εργάστηκε ο Αιτήτης κατά την περίοδο που γίνονταν οι αποκοπές εκτός από τον μισθό του Δεκεμβρίου του 2014 ο οποίος κατέστηκε πληρωτέος στις 24/12/2014 ημερομηνία τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή. (Βλέπε Π. Γεωργίου v. Ironhold Estates Ltd

(2007)1B A.A.Δ. 1051). Συνακόλουθα, το αγώγιμο δικαίωμα του Αιτητή για καταβολή των ποσών που απεκόπηκαν από τους μηνιαίους μισθούς του και το ωφέλημα των εξόδων συντήρησης και κυκλοφορίας αυτοκινήτου ανέκυπτε, με εξαίρεση την αποκοπή από τον μισθό του Δεκεμβρίου του 2014, για κάθε μήνα κατά το τέλος του μήνα για τον οποίον (α) του καταβαλλόταν ο μειωμένος μισθός του και (β) δεν του καταβαλλόταν το ωφέλημα του αυτοκινήτου. Για τον αποκοπέντα μισθό του Δεκεμβρίου του 2014 το αγώγιμο δικαίωμα του Αιτητή ανέκυψε στις 24/12/

1. Με βάση τα πιο πάνω οι αξιώσεις του Αιτητή για (α) οφειλόμενα μη καταβληθέντα ωφελήματα για την περίοδο Οκτωβρίου 2011 - Αυγούστου 2013 και (β) οφειλόμενους αποκοπέντες δεδουλευμένους μισθούς για τους μήνες Ιανουάριο του 2013 μέχρι Δεκέμβριο του 2014 έχουν καταχωρηθεί εκτός των χρονικών πλαισίων που καθορίζει το άρθρο 12(10Α) του Ν.8/67 αφού η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε στις 27/12/
2. Ως εκ τούτου τα αγώγιμα δικαιώματα του Αιτητή που στηρίζουν τις εν λόγω αξιώσεις του είναι παραγραμμένα. Συνακόλουθα το Δ.Ε.Δ. δεν μπορεί να εκδώσει απόφαση υπέρ του Αιτητή αναφορικά με τις εν λόγω αξιώσεις. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα αναστολής της παρούσας διαδικασίας όσον αφορά τις πιο πάνω αναφερόμενες αξιώσεις του Αιτητή. Κατάληξη Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εις βάρος του Καθ' ου η Αίτηση 1 για το ποσό των €142.768,36 πλέον νόμιμο τόκο. Σύμφωνα με το άρθρο 3

(2)του Νόμου ο Καθ' ου η Αίτηση 1 είναι υποχρεωμένος να καταβάλει στον Αιτητή μόνο το ποσό των απολαβών ενός έτους και το υπόλοιπο ποσό το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Δηλαδή ποσό €80.695,16 πλέον νόμιμο τόκο που αντιστοιχεί με τις απολαβές ενός έτους θα καταβληθούν από τον Καθ' ου η Αίτηση 1, το δε υπόλοιπο ποσό €62.073,20 πλέον νόμιμο τόκο θα καταβληθεί από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εις βάρος του Καθ' ου η Αίτηση 1 έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Η αίτηση εναντίον του Ταμείου απορρίπτεται χωρίς έξοδα. (Υπ.) ................ Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής. (Υπ.) ............. (Υπ.) ............. Μ. Μιλτιάδου, Μέλος. Φλ. Φλώρου, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Απόλυση για λόγους πλεονασμού). [1] Ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή από την εταιρεία Grain Millers & Traders Company Ltd αποτελεί παραδεκτό γεγονός στα δικόγραφα των διαδίκων. [2] «Νοείται ότι κατά τον υπολογισμόν της εβδομαδιαίας αμοιβής οιονδήποτε ποσόν το οποίο υπερβαίνει το τετραπλάσιο του εβδομαδιαίου ποσού των βασικών ασφαλιστέων αποδοχών όπως τούτο εκάστοτε καθορίζεται στους Περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμους του 1980 μέχρι 1993 δεν λαμβάνεται υπόψιν». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο