MARINA NICOLSON ν. CK RESTAURANT SYSTEM FRANCHISERS LTD, Αρ. Αίτησης: 557/12, 26/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2017:29 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΛΕΜΕΣΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστή. Ε. Κουζαπά ) Χ. Σόλου ) Μελών. Αρ. Αίτησης: 557/12 Μεταξύ: MARINA NICOLSON Αιτήτριας και CK RESTAURANT SYSTEM FRANCHISERS LTD Καθ' ών η αίτηση Ημερομηνία: 26 Σεπτεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: Ο κ.Ζ. Νικολάου. Για τους Καθ΄ ών η αίτηση: Ο κ.Π. Σπανός. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Καθ΄ ών η αίτηση («η Εργοδότρια Εταιρεία») είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και ασχολείται με επιχειρήσεις εστιατορίων σε όλη την Κύπρο. Πιο συγκεκριμένα, η Εργοδότρια Εταιρεία διατηρεί και διαχειρίζεται τα ταχυφαγεία KFC κατόπιν σχετικής συμφωνίας με την αλλοδαπή εταιρεία YUM η οποία είναι αντιπρόσωπος της εταιρείας KFC στην Ευρώπη. Η Αιτήτρια προσλήφθηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας στις 28/5/1997 ως ταμίας. Το 2007 προάχθηκε σε διευθύντρια εστιατορίου και εργαζόταν στο κατάστημα της Εργοδότριας Εταιρείας στη Λεωφόρο Μακαρίου στη Λεμεσό (KFC 3). Ως διευθύντρια εστιατορίου ήταν υπεύθυνη για όλα τα θέματα που αφορούσαν το εστιατόριο εκτός από τα θέματα που αφορούσαν τη γενική πολιτική της Εργοδότριας Εταιρείας, τις τιμές που πωλούνταν τα προϊόντα, τις συμφωνίες με εμπόρους και τις αγορές εμπορευμάτων, τα ενοίκια των υποστατικών και τους μισθούς των υπαλλήλων που εργάζονταν στο εστιατόριο. Στις 21/11/2008 ο Γενικός Διευθυντής της Εργοδότριας Εταιρείας, κ.Σπύρος Σπύρου, απέστειλε επιστολή στην Αιτήτρια (Τεκμήριο 1) με την οποία την παρατηρούσε ότι υπήρξε μεγάλη μείωση στις πωλήσεις ΄delivery΄ του καταστήματος στη Μακαρίου για τον μήνα Οκτώβριο η οποία φαίνεται να συνεχίζεται και να αυξάνεται και κατά τον μήνα Νοέμβριο και ότι αυτή η μείωση οφείλεται στη μη ορθή λειτουργία του τμήματος ΄delivery΄ και τη μη τήρηση των προδιαγραφών της Εργοδότριας Εταιρείας για την παράδοση των παραγγελιών ΄delivery΄ (μεγάλος χρόνος παράδοσης). Στις 26/6/2009 ο Assistant Operation Manager της Εργοδότριας Εταιρείας, κ.Γιαννακού, απέστειλε γραπτή παρατήρηση στην Αιτήτρια (Τεκμήριο 2) στην οποία σημείωνε ότι το εστιατόριο στη Μακαρίου βαθμολογήθηκε με 38 από τα 100 σε επίσκεψη και επιθεώρηση που έγινε στο κατάστημα καθότι (α) υπήρχαν ληγμένα προϊόντα από λάθος χειρισμό των προδιαγραφών της Εργοδότριας Εταιρείας και (β) δεν εξυπηρετούνταν σωστά οι πελάτες λόγω καινούριου προσωπικού, και ζητούσε από την Αιτήτρια όπως λάβει μέτρα για την αντιμετώπιση των εν λόγω προβλημάτων ώστε να λειτουργεί σωστά και ομαλά το εστιατόριο. Τον Απρίλιο του 2010 η Αιτήτρια μεταφέρθηκε στο εστιατόριο της Εργοδότριας Εταιρείας στη Γερμασόγεια (KFC 5). Στις 12/7/2010 τα κεντρικά γραφεία της Εργοδότριας Εταιρείας στη Λευκωσία παρέλαβαν ένα τηλεομοιότυπο από κάποιον Ευάγγελο Χριστοδούλου (Τεκμήριο 5) ο οποίος τους πληροφορούσε ότι επισκέφθηκε το κατάστημα της Εργοδότριας Εταιρείας στη Γερμασόγεια στις 11/7/2010 και η Αιτήτρια του έδωσε σαλάτες Coleslaw οι οποίες ήταν χαλασμένες και είχαν μία πολύ έντονη μυρωδιά. Ότι όταν της ζήτησε να τις αντικαταστήσει αυτή άρχισε να του φωνάζει και του είπε ότι οι σαλάτες δεν είχαν πρόβλημα. Ότι αυτός δοκίμασε λίγη από τη σαλάτα με αποτέλεσμα να υποστεί τροφική δηλητηρίαση και να αναγκαστεί να διακόψει τις διακοπές του στη Λεμεσό και να επιστρέψει στη Λευκωσία. Τους ενημέρωνε ότι θα προέβαινε σε καταγγελίες στα αρμόδια κυβερνητικά τμήματα και ότι απαιτούσε αποζημίωση για τα πιο πάνω. Στις 14/7/2010 η Υγειονομική Υπηρεσία του Δήμου Γερμασόγειας επιθεώρησε το εστιατόριο της Εργοδότριας Εταιρείας στη Γερμασόγεια με σκοπό την εξέταση παραπόνου που τους υποβλήθηκε για πιθανή πρόκληση τροφικής δηλητηρίασης και στις 15/7/2010 εξέδωσε σχετική έκθεση αναφορικά με τα ευρήματα της εν λόγω επιθεώρησης (Τεκμήριο 4). Διαπιστώθηκαν εννέα παραβάσεις των προδιαγραφών καθαριότητας και ασφάλειας τροφίμων και δόθηκαν στην Αιτήτρια 10 ημέρες για να πάρει τα απαραίτητα μέτρα διόρθωσης των προβλημάτων που εντοπίστηκαν. Στις 14/7/2010 ο Operation Manager της Εργοδότριας Εταιρείας, κ.Ηρόδοτος Δαμιανίδης, απέστειλε επιστολή στην Αιτήτρια στην οποία αναφέρονταν τα πιο κάτω (Τεκμήριο 3): «Μετά από επίσκεψη και επιθεώρηση που έγινε στο κατάστημα σας την Τετάρτη 14-Ιουλίου-2010 από την Υγειονομική Υπηρεσία Δήμου Γερμασόγειας διαπιστώθηκε ότι υπάρχουν σοβαρά προβλήματα που δεν τηρούν τις προδιαγραφές καθαριότητας, ασφάλειας τροφίμων. Επίσης θα ήθελα να συστήσω την προσοχή στην καταγγελία που έγινε από τον πελάτη κύριο Ευάγγελο Χριστοδούλου την Κυριακή 11-Ιουλίου-2010 όπου ήσασταν υπεύθυνη βάρδιας, σχετικά με το Coleslaw που ήταν χαλασμένο, διαπιστώθηκε λάθος χειρισμός στην παραγωγή, διατήρηση και σήμανση του προϊόντος. Ένεκα της αμέλειας σας ο εν λόγω πελάτης προτίθεται να κινηθεί νομικά εναντίον της εταιρείας. Παρακαλείστε όπως θεωρήσετε την παρούσα επιστολή ως προειδοποίηση και όπως λάβετε άμεσα μέτρα ώστε παρόμοια προβλήματα στο κατάστημα σας να μην επαναληφθούν». Στις 15/7/2010 ο κ.Σπύρου με επιστολή του πληροφόρησε την Αιτήτρια (Τεκμήριο 6) ότι λόγω των προβλημάτων που προέκυψαν στο κατάστημα στη Γερμασόγεια ο κ.Πέτρος Τζαμτζής, ο οποίος ήταν ο διευθυντής του καταστήματος στη Μακαρίου, θα επιτηρούσε τη λειτουργία του καταστήματος στη Γερμασόγεια. Στις 10/8/2010 παραδόθηκε η ακόλουθη προειδοποιητική επιστολή στην Αιτήτρια (Τεκμήριο 7Α): «ΑΠΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΠΡΟΣ MARINA NICOLSON ΘΕΜΑ CUSTOMER SATISFACTION SURVEY ΗΜΕΡ 10 AUGUST 2010 Marina You failed yet again to comprehend the purpose of the exercise regarding the customer satisfaction survey You spend valuable time -that you could certainly devote towards improving the running of the store- faxing me reasons/excuses for each and every comment It appears clearly that you constantly dispute customer complaints/suggestions and you fail to follow the company΄s policy towards improving customer service As a result of this, sales in the store you are managing are constantly failing, customer complaints are not adhered to and hence continuing, leading to legal entanglements. The purpose of the customer satisfaction survey is to identify our weaknesses and improve them I expect you to discuss the findings with your staff and avoid repetition in the future. You can apply to Petros Tzamtzis for any assistance. ---------------------------------- Σπύρος Ι Σπύρου Γενικός Διευθυντής» Η Αιτήτρια απάντησε στην πιο πάνω επιστολή με επιστολή της ημερομηνίας 17/8/2010 (Τεκμήριο 26) το περιεχόμενο της οποίας παρατίθεται πιο κάτω αυτούσιο: «WITHOUT PREJUDICE 17TH AUGUST 2010 ATTENTION OF MY SPYROS I refer to your letter dated 10th August
- Regarding the Customer Satisfaction Survey, I was under the impression that it was expected from me to investigate and report why the problems, comments, complaints, had arisen. I thought it would have been appreciated and was expected from me. I must stress though, most of my paper work is done out of payroll hours, and many are well aware that I am usually in the store around 8 - 8.30 am. I do not dispute customer complaints and I do my best to correct them. To the best of my ability, I do what ever I can to run my store correctly and accordingly, and as much as it allows one person to do. I have no supervisor only one team- leader - Kika. I would like to inform you that I have approached my solicitor regarding the legal case with the customer, and I am waiting to further advice from my Solicitor. Yours sincerely M NICOLSON» Στο εν λόγω τεκμήριο επισυνάπτονταν δύο σημειώματα της Αιτήτριας ημερομηνίας 5/8/2010 και 31/7/2010 στα οποία σημείωνε τα σχόλια της σχετικά με τα παράπονα - σχόλια πελατών του καταστήματος στη Γερμασόγεια που έγιναν κατά την περίοδο 10/7/2010 - 27/7/
- Στο σημείωμα ημερομηνίας 31/7/2010 η Αιτήτρια ανέφερε ότι όπως έχει ήδη αναφέρει στον κ.Σπύρου θα ήταν μεγάλη βοήθεια να της δοθεί ένας μόνιμος supervisor ώστε να μπορεί να εκπαιδεύσει καλύτερα το προσωπικό. Ο κ.Σπύρου απάντησε στην Αιτήτρια με το ακόλουθο σημείωμα (Τεκμήριο 8Α): «Marina Further to your memo I would like to inform you that the legal case you are mentioning is currently been dealt with by the company΄s solicitors. The company will not be involved in any way in your personal legal matters. Reviewing the weekly staff programmes I see that Constantin Gogu and Demi Nicolson are assisting you as restaurant supervisors You can always seek their assistance for the proper running of the store As we discussed previously on the telephone its up to you as restaurant manager to finalise kika΄s training as restaurant supervisor». Στις 9/12/2010 ο κ.Σπύρου παρατήρησε γραπτώς την Αιτήτρια (Τεκμήριο 9Α) ότι η υφιστάμενη της, κα Κίκα Παφίτη, βαθμολογήθηκε με 31 από τα 100 λόγω της συμπεριφοράς που επέδειξε κατά την εξυπηρέτηση μυστικού πελάτη και ότι αυτή η συμπεριφορά της κας Παφίτη εκδηλώθηκε ενώ αυτή ήταν παρούσα χωρίς να κάνει οτιδήποτε. Στις 9/2/2011 ο κ.Σπύρου αναφερόμενος στα οικονομικά αποτελέσματα του εστιατορίου στη Γερμασόγεια για το έτος 2010 απέστειλε στην Αιτήτρια την ακόλουθη επιστολή (Τεκμήριο 10Α): «Dear Marina I am enclosing the results for the year ended 31 December 2010 You have taken over the management of kfc Yermasogia in April 2010 as the sales of the restaurant you were managing in Makarios avenue were on a steady decrease until march
- I was hoping that you would have been more productive in a smaller unit with less delivery sales and more suitable to deal with the tourist area However you have managed to turn a previously profitable restaurant to a loss making one in the 9 month period you have taken over the management of the restaurant in Yermasoyia There is a substantial increase in the restaurant΄s manager controllable expenses namely food cost and operation expenses Throughout the year there were customer complaints of incidents occurring in the restaurant, unacceptable customer service evidenced by low CMS results. Review the results I am enclosing carefully and adopt changes immediately Please consider this as the final warning» Στις 23/2/2011 η Αιτήτρια απέστειλε στον κ.Σπύρου το ακόλουθο σημείωμα (Τεκμήριο 32): «I REFER TO YOUR LETTER DATED 9TH FEBRUARY 2011, WHICH I RECEIVED ON THE 22ND FEBRUARY
- I WILL FORWARD MY REPLY IN DUE COURSE». Στο εν λόγω σημείωμα ο κ.Σπύρου απάντησε με χειρόγραφο σημείωμά του, το περιεχόμενο του οποίου παρατίθεται πιο κάτω αυτούσιο: «Marina What I need from you is an action plan to amend all wrong procedures performed in the restaurant you are managing. Ask Yiannos / Herodotos / Petros for assistance. The action plan need to be done immediately and NOT IN DUE COURSE. SPYROS» Η Αιτήτρια απέστειλε γραπτώς την απάντησή της στις 27/2/2011 (Τεκμήριο 31): «27th February 2011 Dear Mr Spyrou Further to your note on the 23rd February 2011, I would like to inform you that I have had a meeting with Herotodos, where we had discussed what measures could be done to try and improve our store. The items are as follows:-
- I will give the delivery drivers, menus/leaflets, when the shop is quiet to put into letterboxes, to try and increase sales.
- I will have a meeting with my staff to increase our customer service, and train where necessary.
- My kitchen staffs have had training from Yiannis, two weeks ago, and we will keep up our good standard, to continue with our product quality.
- My management staff, namely Kika and Jay, needs more training to continue our standards, and to insure our quality in maintained. As regards to the low CMS result, obtained by Kika, which was a shame as all our other CMS results were good. Although I was on shift with her, I was serving my customer, and could not ignore him to take over from Kika. I have spoken to her, several times about her behaviour, and will give her until my return from the UK to improve. I have also spoken to Jay, he needs a lot of improvement in his performance, and he said he will try hard to improve.
- Herodotos and I went through the shop, and he suggested many ways on what I could do to cut down the electricity costs. I have instructed the staff on these new issues.
- I have instructed the staff and management team on ways and issued to lower the food cost and operation expenses. Avoid over cooking, FIFO,
- Our customer complaints, besides the fictitious ones, are not that many, but my staff and I will try and improve our service, quality and standards. Unfortunately, due to my Sons ill health, and me going to the UK on the 1st March, although I have spoken to my staff regarding the above, more will have to be done on my return. I have also discussed with Herodotos about two members of staff that I would like to train as Team Leaders, with the intention in the future to become supervisors. Unfortunately my management team need a lot of training, and I propose to have a meeting with them before I go. I hope in my absence the shop will maintain its standards. I hope on my return, to improve my store with the above issues. Most of the major repairs and renewals are complete, with a great help from Michael. The shop was in a very bad condition and needed a lot of repairs in all areas. The shop has had a good face lift, and our delivery is increasing. I hope all this hard work and effort, by all concerned, will result in this year the shop making a profit. Yours faithfully M NICOLSON» Στις 19/4/2011 ο κ.Σπύρου ζήτησε από την Αιτήτρια όπως επικοινωνήσει με το λογιστήριο για να επεξηγήσει το έλλειμμα του καταστήματός της για τον μήνα Μάρτιο του 2011 (Τεκμήριο 12). Στις 27/4/2012 δόθηκε στην Αιτήτρια η ακόλουθη γραπτή προειδοποίηση (Τεκμήριο 13): «27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2012 ΠΡΟΣ Κα Μαρίνα Νίκολσον Αγαπητή Μαρίνα Θέμα Προειδοποίηση Κατά τον έλεγχο των λογαριασμών κατά τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο έχει παρατηρηθεί ότι το ποσοστό των ελλειμμάτων και waste ανέρχεται σε 6.33% επί των πωλήσεων, ποσοστό που υπερβαίνει το κανονικό. Η διαχείριση/φύλαξη των υλικών και προϊόντων της εταιρείας αποτελεί καθήκον σας. Η ως άνω ενέργεια αποτελεί σοβαρή παράβαση των καθηκόντων σας και των ευθυνών σας. Ως εκ τούτου σας καλούμε όπως εις το μέλλον εκτελείτε τα καθήκοντα σας με ορθό και επιμελή τρόπο. Με εκτίμηση ---------------------------- Σπύρος Σπύρου Γενικός Διευθυντής» Η Εργοδότρια Εταιρεία είχε κανονισμό που προέβλεπε ότι το συνολικό ποσοστό των άχρηστων και αδικαιολόγητων υλικών του κάθε εστιατορίου δεν έπρεπε να υπερβαίνει το 2.5% των πωλήσεων του εστιατορίου. Στις 23/5/2012 η Εργοδότρια Εταιρεία με γραπτή επιστολή της, το περιεχόμενο της οποίας παραθέτουμε πιο κάτω αυτούσιο (Τεκμήριο 14Α), τερμάτισε τις υπηρεσίες της Αιτήτριας δίνοντας της οκτώ εβδομάδες προειδοποίηση: «Dear Marina BY HAND Subject: Termination of employment 23 may 2012 Despite the repeated warnings and cautions made to you by the Company, with respect to the importance of following Company΄s rules and procedures, unfortunately, you have failed to conform and comply. With regard to the above, the Company has no other option but to terminate your employment by giving to you 8 weeks notice as stipulated by the Law. Payment shall be made to you in lieu of notice and you shall not be required to work during the notice period. Please, communicate with the finance office for settlement of all dues to you. Yours sincerely ------------------------- Spyros Spyrou General Manager» Η Αιτήτρια για σκοπούς του Περί Τερματισμού της Απασχολήσεως Νόμου, Ν.24/67(στο εξής «ο Νόμος») ελάμβανε ως εβδομαδιαίο μισθό το ποσό των €834,
- Η Αιτήτρια με την παρούσα Αίτηση Εργατικής Διαφοράς αξιώνει αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησής της από την Εργοδότρια Εταιρεία, νόμιμους τόκους, έξοδα και Φ.Π.Α. Στους γενικούς λόγους της Αίτησης ισχυρίζεται ότι «πάντοτε εκτελούσε τα καθήκοντά της με εύλογα ικανοποιητικό τρόπο και σύμφωνα με τις οδηγίες και τις εντολές» της Εργοδότριας Εταιρείας και ότι ουδέποτε παραβίασε οποιοδήποτε κανονισμό της εργασίας της. Η Εργοδότρια Εταιρεία με το Έγγραφο Εμφάνισής της απορρίπτει τις εναντίον της αξιώσεις και ισχυρίζεται ότι η απόλυση της Αιτήτριας ήταν νόμιμη και δικαιολογημένη. Είναι η θέση της ότι η Αιτήτρια παρατηρήθηκε πολλές φορές γραπτώς και/ή προφορικώς για παραβίαση των κανόνων και/ή των διαδικασιών της εργασίας της και/ή για υπερβάσεις των «άχρηστων και αδικαιολόγητων» υλικών και/ή για παραβάσεις κανονισμών και/ή για μη εκτέλεση της εργασίας της κατά ευλόγως ικανοποιητικό τρόπο και ότι η Αιτήτρια δεν βελτιώθηκε αλλά συνέχιζε να επιδεικνύει την ίδια διαγωγή. Λόγω των πιο πάνω η Εργοδότρια Εταιρεία δεν είχε άλλη επιλογή από του να τερματίσει τις υπηρεσίες της λόγω μη ικανοποιητικής εκτέλεσης των καθηκόντων της και/ή λόγω επαναλαμβανόμενης παράβασης των κανόνων εργασίας. Ως εκ τούτου αιτείται απόρριψη της Αίτησης με έξοδα υπέρ τους και εναντίον της Αιτήτριας. Βάρος Απόδειξης Το άρθρο 3
(1)του Νόμου προβλέπει ότι: «3.
(1)Όταν, κατά ή μετά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος άρθρου, ο εργοδότης τερματίζη δι' οιονδήποτε λόγον άλλον ή των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων, την απασχόλησιν εργοδοτουμένου ο οποίος έχει απασχοληθή συνεχώς υπ' αυτού επί είκοσι εξ τουλάχιστον εβδομάδας, ο εργοδοτούμενος κέκτηται δικαίωμα εις αποζημίωσιν υπολογιζόμενης συμφώνως προς τον Πρώτον Πίνακα:» Σύμφωνα με το άρθρο 6
(1)του Νόμου ο τερματισμός της απασχόλησης του εργοδοτουμένου από τον εργοδότη τεκμαίρεται ότι έγινε αδικαιολόγητα και παράνομα (″..... ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρο 5 εκτιθεμένων λόγων″) εκτός αν ο εργοδότης αποδείξει ότι αυτός έγινε για ένα από τους λόγους που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 5 του Νόμου (οι οποίοι λόγοι καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση του εργοδοτουμένου). Στην παρούσα περίπτωση, η Εργοδότρια Εταιρεία έχει το βάρος να αποδείξει ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας έγινε νόμιμα για ένα από τους λόγους που αναφέρονται στις παραγράφους (α),(ε) και (στ) του άρθρου 5 του Νόμου[1]. Ειδικά, η Εργοδότρια Εταιρεία θα πρέπει να αποδείξει ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας με βάση τους λόγους που προβάλλει στο Έγγραφο Εμφάνισής της, ήταν νόμιμος και δικαιολογημένος με συνέπεια να μην παρέχεται στην Αιτήτρια το δικαίωμα αποζημίωσης. Ενώπιον του Δικαστηρίου για την Εργοδότρια Εταιρεία κατέθεσε ο κ. Πέτρος Τζαμτζής, Περιφερειακός Διευθυντής στην Εργοδότρια Εταιρεία, ο κ. Ηρόδοτος Δαμιανίδης, Διευθυντής Επιχειρήσεων της Εργοδότριας Εταιρείας, και η κα Έλενα Κυριάκου, Οικονομική Διευθύντρια της Εργοδότριας Εταιρείας. Η Αιτήτρια υποστήριξε το αίτημά της μόνο με τη δική της μαρτυρία. Μαρτυρία Ο κ.Π. Τζαμτζής κατέθεσε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία έχει πολλούς κανονισμούς αναφορικά με τη λειτουργία των εστιατορίων, οι οποίοι κανονισμοί, μεταξύ άλλων, καλύπτουν τον τρόπο παραγωγής του φαγητού, τον τρόπο εξυπηρέτησης των πελατών και τον έλεγχο ποιότητας του φαγητού. Το κάθε εστιατόριο της Εργοδότριας Εταιρείας έχει ένα διευθυντή (υπεύθυνο), ο οποίος είναι υπεύθυνος να ακολουθεί τις προδιαγραφές και τις διαδικασίες που προβλέπουν οι κανονισμοί λειτουργίας της Εργοδότριας Εταιρείας και να εκπαιδεύει κατάλληλα τους υφισταμένους του στο κατάστημα ώστε να τηρούν τις πιο πάνω προδιαγραφές και διαδικασίες. Σε σχέση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 ισχυρίστηκε ότι την ευθύνη για την υπηρεσία ΄delivery΄ του κάθε εστιατορίου την έχει ο διευθυντής του καταστήματος με την έννοια ότι αυτός έχει την ευθύνη να ακολουθούνται οι διαδικασίες και οι προδιαγραφές της Εργοδότριας Εταιρείας. Αναφερόμενος στο Τεκμήριο 2 είπε ότι κάθε τόσο διεξάγονται εσωτερικές επιθεωρήσεις στα καταστήματα της Εργοδότριας Εταιρείας ώστε να ελεγχθεί η καθαριότητα του καταστήματος, η απόδοση του προσωπικού, η ποιότητα του φαγητού που παράγεται και σε γενικές γραμμές να ελεγχθεί κατά πόσον το κατάστημα λειτουργεί σύμφωνα με τις διαδικασίες της Εργοδότριας Εταιρείας. Τόνισε ότι είναι ευθύνη του διευθυντή του κάθε καταστήματος να τηρούνται οι προδιαγραφές καθαριότητας και υγιεινής στο κατάστημα που είναι διευθυντής και απέδωσε ευθύνη στην Αιτήτρια για τις διαπιστώσεις του Υγειονομικού Επιθεωρητή που καταγράφονται στο Τεκμήριο 4. Σημείωσε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία απέστελλε μυστικούς πελάτες στα καταστήματά της οι οποίοι παρατηρούσαν την όλη εικόνα λειτουργίας του καταστήματος, τον χώρο του καταστήματος, την εξυπηρέτηση και τη συμπεριφορά του προσωπικού, την παρουσίαση και την ποιότητα του φαγητού και βαθμολογούσαν τα πιο πάνω ανάλογα με τις διαπιστώσεις τους στην κάθε επίσκεψη ώστε να μπορεί η Εργοδότρια Εταιρεία να εντοπίζει τις αδυναμίες του κάθε καταστήματος και να λαμβάνει μέτρα βελτίωσης. Αφού διαπιστώθηκε ότι για το κατάστημα στη Γερμασόγεια υπήρχαν αρκετά παράπονα πελατών η Αιτήτρια παρατηρήθηκε με το Τεκμήριο 7Α και στη συνέχεια με το Τεκμήριο 8Α τονίστηκε στην Αιτήτρια ότι (α) μπορούσε να ζητήσει τη βοήθεια δύο επιθεωρητών (supervisors) της Εργοδότριας Εταιρείας και (β) έπρεπε να εκπαιδεύσει την κα Παφίτη ώστε να γίνει supervisor για να μπορεί να αντιμετωπίσει τις αδυναμίες του καταστήματος που διεύθυνε. Σε σχέση με το Τεκμήριο 9Α ήταν η θέση του ότι έγινε παρατήρηση στην Αιτήτρια καθότι δεν έκανε οτιδήποτε για να αποτρέψει την ανεπίτρεπτη συμπεριφορά της κας Παφίτη προς τον μυστικό πελάτη. Υποστήριξε ότι στο Τεκμήριο 10Α επισυναπτόταν ο ακόλουθος πίνακας: «PROFIT AND LOSS ACCOUNT 1.1-31.12.2010 KFC5 ACTUAL PREV YEAR INCOME TOTAL SALES 696,630.24 100.00% 706,716.26 100.00% OTHER INCOME 0.00 0.00 TOTAL INCOME 696,630.24 706,716.26 COST OF SALES 239,812.98 34.42% 227,877.01 32.24% GROSS PROFIT 456,817.26 65.58% 478,839.25 67.76% STAFF EXPENSES 179,670.57 25.79% 186,970.02 26.46% OPERATION EXPENSES 180,664,61 25.93% 128,626.42 18.20% ROYALTIES 41,797.81 6.00% 42,402.99 6.00% ADVERTISING 34,872.46 5.01% 16,453.64 2.33% OTHER NON-OPERATIONAL EXPS 24,786.20 3.56% 23,567.07 3.33% TOTAL FINANCE EXPENSES 7,489.17 1.08% 6.936.19 0.98% ADMINISTRATION EXPENSES 39,323.79 5.64% 40,214.10 5.69% TOTAL EXPENSES 508,604.62 73.01% 445,170.43 62.99% PROFIT/LOSS -51,787.36 -7.43% 33,668.82 4.76%» Καταθέτοντας ως Τεκμήριο 11 ένα συγκεντρωτικό πίνακα που δείχνει τις πωλήσεις του καταστήματος της Μακαρίου για το 2009 και το 2010 υποστήριξε ότι από τον Απρίλιο του 2010 που ανέλαβε αυτός το εν λόγω κατάστημα οι πωλήσεις του αυξήθηκαν και το εστιατόριο από ζημιογόνο μετατράπηκε σε κερδοφόρο. Επικαλούμενος τους πίνακες που επισυνάπτονται στο Τεκμήριο 13 είπε ότι η Αιτήτρια τον Ιανουάριο του 2012 είχε 5,62% άχρηστα και αδικαιολόγητα υλικά και τον Φεβρουάριο 7,1% . Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ενημερωνόταν για τη λειτουργία του καταστήματος στη Γερμασόγεια μετά που του δόθηκε σχετική οδηγία από την Εργοδότρια Εταιρεία και ότι συνομίλησε πολλές φορές με την Αιτήτρια ώστε να διορθώσει τα προβλήματα που υπήρχαν στο κατάστημα της Γερμασόγειας. Σε υποβολή που του έγινε ότι κατά την περίοδο που προκλήθηκε το πρόβλημα με τον κ.Ευάγγ. Χριστοδούλου η Εργοδότρια Εταιρεία είχε αλλάξει τον προμηθευτή της μαγιονέζας και υπήρχε πρόβλημα με τη μαγιονέζα η οποία άφηνε από πάνω λίγδα, απάντησε ότι συχνά αλλάζουν οι προμηθευτές, ότι σε κάποια περίοδο άλλαξε ο προμηθευτής της μαγιονέζας, ότι δεν γνωρίζει για πρόβλημα με λίγδα και ότι τα υπόλοιπα καταστήματα της Εργοδότριας Εταιρείας δεν είχαν οποιοδήποτε πρόβλημα με τη μαγιονέζα. Δεν γνωρίζει αν οι ισχυρισμοί του κ.Ευάγγ. Χριστοδούλου αποδείχτηκαν ως αληθείς. Υποστήριξε ότι παρά το ότι στις 14/7/2010, ημερομηνία κατά την οποία έγινε η επιθεώρηση στο κατάστημα της Γερμασόγειας από το Υγειονομείο, η Αιτήτρια ήταν με off, η Αιτήτρια ήταν υπεύθυνη για τις παραβάσεις των προδιαγραφών υγιεινής και ασφάλειας που διαπιστώθηκαν καθότι ήταν υπεύθυνη για οτιδήποτε συνέβαινε στο κατάστημά της ακόμα και στην απουσία της αφού είχε την ευθύνη να εκπαιδεύσει σωστά το υφιστάμενο προσωπικό της και να φροντίσει ώστε το κατάστημα να λειτουργεί ορθά στην απουσία της. Ότι σε κάθε κατάστημα υπάρχει ένας διευθυντής και δύο supervisors και όταν απουσιάζει ο διευθυντής του καταστήματος υπεύθυνος είναι ο supervisor αλλά οι ευθύνες για τη σωστή λειτουργία του εστιατορίου παραμένουν στον διευθυντή του καταστήματος. Αναφερόμενος στον κ.Constantin Gogu και την κα Demi Nicolson υποστήριξε ότι τις εβδομαδιαίες βάρδιες στο εστιατόριο τις βγάζουν ο διευθυντής καταστήματος και οι δύο supervisors και ότι είναι θέμα του διευθυντή να ορίζει το ανάλογο προσωπικό. Είπε ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει αν τα αποτελέσματα που περιέχονται στον πίνακα του Τεκμηρίου 10Α είναι σωστά καθότι είναι το λογιστήριο που τα ετοιμάζει. Σε σχέση με το Τεκμήριο 12 ανέφερε ότι η κατάσταση των ελλειμμάτων που αναφέρεται στο επισυναπτόμενο του εν λόγω τεκμηρίου ετοιμάζεται από το λογιστήριο όταν γίνεται η μηνιαία καταγραφή του αποθέματος του καταστήματος (δηλαδή όταν περαστούν όλα τα τιμολόγια των προμηθευτών του καταστήματος και αφαιρεθούν οι πωλήσεις και τα άχρηστα). Ήταν η θέση του ότι κάθε βράδυ ο υπεύθυνος βάρδιας οφείλει να καταγράψει το απόθεμα του καταστήματος και ότι υπάρχει σύστημα στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές του καταστήματος στο οποίο φαίνεται το απόθεμα του καταστήματος. Αυτός δεν είχε ανάμειξη στη λήψη της απόφασης απόλυσης της Αιτήτριας και απλώς παρέδωσε την επιστολή στην Αιτήτρια. Δεν γνωρίζει τι μεσολάβησε μεταξύ των ημερομηνιών 27/4/2012 που δόθηκε στην Αιτήτρια το Τεκμήριο 13 και 23/5/2012 που αποφασίστηκε η απόλυση της Αιτήτριας ώστε να οδηγηθεί η Εργοδότρια Εταιρεία στη λήψη απόφασης απόλυσης της Αιτήτριας. Ο κ.Ηρ. Δαμιανίδης κατέθεσε ότι είχε άμεση επαφή με την Αιτήτρια καθότι ως Διευθυντής Επιχειρήσεων έλεγχε τη λειτουργία όλων των εστιατορίων της Εργοδότριας Εταιρείας και ήταν υπεύθυνος για τους ελέγχους που γίνονταν στα εστιατόρια. Ήταν η θέση του ότι η Αιτήτρια δεν εκτελούσε καλά τα καθήκοντα της εργασίας της καθότι (α) τα εστιατόρια τα οποία διεύθυνε
(1)παρουσίαζαν ζημιές ή είχαν μειωμένη κερδοφορία λόγω υπέρβασης του καθορισμένου από την Εργοδότρια Εταιρεία ορίου άχρηστων και αδικαιολογήτων υλικών,
(2)είχαν αυξημένα παράπονα πελατών σε σύγκριση με άλλα εστιατόρια,
(3)δεν ακολουθούσαν σωστά τις διαδικασίες της Εργοδότριας Εταιρείας,
(4)είχαν συχνά χαμηλά αποτελέσματα ενώ η γενική αξιολόγησή τους ήταν χαμηλότερη των στόχων της Εργοδότριας Εταιρείας και (β) η Αιτήτρια δεν εκπαίδευε ως όφειλε το προσωπικό του εστιατορίου που διεύθυνε με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα στο εστιατόριό της. Μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων του ενημέρωνε τον τότε Γενικό Διευθυντή της Εργοδότριας Εταιρείας, κ.Σπύρο Σπύρου, αναφορικά με την απόδοση της Αιτήτριας ο οποίος προέβαινε σε συστάσεις στην Αιτήτρια με σκοπό να βελτιώσει τη συμπεριφορά και την απόδοσή της. Ανέφερε ότι οι εν λόγω συστάσεις δεν είχαν κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Σε σχέση με το παράπονο του κ.Ευαγγ. Χριστοδούλου υποστήριξε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία αναγκάστηκε να τον αποζημιώσει ώστε «να τελειώσει το ζήτημα εκεί». Ήταν η θέση του ότι την ευθύνη για τα προβλήματα που διαπίστωσε ο Υγειονομικός Επιθεωρητής στο κατάστημα της Γερμασόγειας στις 14/7/2010 την έχει η Αιτήτρια καθότι ο διευθυντής του καταστήματος πρέπει να μεριμνά ώστε το κατάστημα να λειτουργεί σωστά τόσο στην παρουσία του όσο και στην απουσία του. Υποστήριξε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία άλλαξε προμηθευτή μαγιονέζας τον Φεβρουάριο του 2009 και ότι δεν υπήρξε οποιοδήποτε παράπονο σχετικά με τη μαγιονέζα. Σημείωσε ότι όταν η Αιτήτρια ήταν διευθύντρια στο κατάστημα της Μακαρίου αυτό δεν είχε καλά αποτελέσματα και γι΄ αυτόν τον λόγο η Εργοδότρια Εταιρεία αποφάσισε όπως μεταφέρει την Αιτήτρια στο κατάστημα της Γερμασόγειας και τον κ.Τζαμτζή, ο οποίος ήταν υπεύθυνος στο κατάστημα της Γερμασόγειας, στο κατάστημα της Μακαρίου. Ότι το κατάστημα της Μακαρίου μετά που το ανέλαβε ο κ.Τζαμτζής έγινε κερδοφόρο ενώ το κατάστημα της Γερμασόγειας μετά που το ανέλαβε η Αιτήτρια από κερδοφόρο έγινε ζημιογόνο. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 27 στο οποίο περιέχονται στοιχεία για τα οικονομικά αποτελέσματα του καταστήματος της Γερμασόγειας για το 2009 και το 2010 και του ζητήθηκε να εξηγήσει για ποιο λόγο το περιεχόμενο του εν λόγω τεκμηρίου διαφέρει από το περιεχόμενο του πίνακα που επισυνάπτεται στο Τεκμήριο 10Α απάντησε ότι το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 27 είναι τα οικονομικά αποτελέσματα πριν τον έλεγχο των εξωτερικών ελεγκτών ενώ ο πίνακας που επισυνάπτεται το Τεκμήριο 10Α περιέχει τα οικονομικά αποτελέσματα μετά τον έλεγχο των εξωτερικών ελεγκτών. Κατέθεσε ως Τεκμήρια 15 και 16 δύο έντυπα της Εργοδότριας Εταιρείας στα οποία αποτυπώνονται οι διαπιστώσεις σε δύο ελέγχους που έγιναν από μυστικούς πελάτες στο κατάστημα της Γερμασόγειας και στα οποία φαίνονταν και οι βαθμολογίες του εν λόγω καταστήματος στους ελέγχους που έγιναν τους προηγούμενους μήνες πριν τους εν λόγω δύο ελέγχους. Ισχυρίστηκε ότι οι διευθυντές των καταστημάτων οφείλουν να παρακολουθούν και να ελέγχουν τα αποθέματα των καταστημάτων τους ώστε να μην έχουν ελλείμματα και ότι οφείλουν να μην υπερβαίνουν το συγκεκριμένο όριο που καθορίζει η Εργοδότρια Εταιρεία για τα άχρηστα και αδικαιολόγητα υλικά. Στις 20/5/2012 βγήκαν τα οικονομικά αποτελέσματα του Απριλίου του 2012 για το κατάστημα της Γερμασόγειας τα οποία κρίθηκαν από την Εργοδότρια Εταιρεία ως απαράδεκτα και γι΄ αυτό τον λόγο λήφθηκε η απόφαση απόλυσης της Αιτήτριας. Κατά την αντεξέτασή του απέρριψε υποβολή του δικηγόρου της Αιτήτριας η οποία βασιζόταν στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 28 (κατάσταση που δείχνει πωλήσεις στο κατάστημα της Γερμασόγειας για τα έτη 2008 - 2012) ότι το κατάστημα της Γερμασόγειας το 2011 ήταν κερδοφόρο. Ισχυρίστηκε ότι η καταγραφή των αποθεμάτων στα καταστήματα γινόταν επί καθημερινής βάσης κατά το κλείσιμο του καταστήματος και μηνιαίως κατά το τέλος του μήνα. Ο έλεγχος που γίνεται κατά το τέλος της ημέρας και κατά το τέλος του μήνα γίνεται από τον διευθυντή του καταστήματος και στέλλεται στα κεντρικά γραφεία όπου γίνεται σχετικός έλεγχος από το λογιστήριο. Διευκρίνισε ότι τα άχρηστα και αδικαιολόγητα υλικά καλύπτουν τα υλικά που αγοράστηκαν και/ή τα προϊόντα που παρήχθηκαν τα οποία όμως πρέπει να πεταχτούν καθότι είναι εκτός των προδιαγραφών της Εργοδότριας Εταιρείας. Ήταν η άποψή του ότι αν ένας διευθυντής ελέγχει καθημερινά το κατάστημά του ότι λειτουργεί σύμφωνα με τις προδιαγραφές της Εργοδότριας Εταιρείας και εκπαιδεύσει σωστά το προσωπικό του τότε μπορεί να ελέγχει με επάρκεια το ποσοστό των αχρήστων και αδικαιολόγητων υλικών του καταστήματός του. Ισχυρίστηκε ότι υπάρχει ειδικό σύστημα στο κάθε κατάστημα στο οποίο καθημερινά καταγράφονται τα υλικά και/ή προϊόντα που πετάσσονται καθώς και τα υλικά και/ή προϊόντα που αγοράζονται και μπαίνουν στο κατάστημα ώστε να μπορεί το λογιστήριο να ελέγχει το απόθεμα. Διευκρίνισε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία έχει τηλεφωνικό κέντρο στο οποίο οι πελάτες της μπορούν να τηλεφωνούν και να εκφράζουν τα παράπονά τους και ότι τα παράπονα που γίνονται καταγράφονται σε ειδική φόρμα και αποστέλλονται στον Γενικό Διευθυντή της Εργοδότριας Εταιρείας. Αναφερόμενος στα παράπονα των πελατών που φαίνονται στις λίστες που επισύναψε η Αιτήτρια στο Τεκμήριο 26, είπε ότι τα εν λόγω παράπονα ήταν πολλά για ένα μήνα. Είπε ότι δεν γνωρίζει και δεν μπορεί να εκφράσει οποιαδήποτε γνώμη για τα εν λόγω παράπονα και για τις θέσεις που προέβαλε η Αιτήτρια στα σημειώματά της. Ότι αυτός προσωπικά δεν ενημερώθηκε για οποιοδήποτε πρόβλημα με τη μαγιονέζα. Υποστήριξε ότι στις 19/4/2010 επισκέφθηκε τεχνικός το κατάστημα της Γερμασόγειας και επιδιόρθωσε το χερούλι της πόρτας του ψυγείου μετά την υποβολή σχετικής σημείωσης της Αιτήτριας ημερομηνίας 5/4/2010 (βλ. Τεκμήριο 17 και Τεκμήριο 24). Η κα Ε. Κυριάκου κατέθεσε ότι τόσο το εστιατόριο της Μακαρίου όσο και το εστιατόριο της Γερμασόγειας κατά τη διάρκεια που η Αιτήτρια ήταν υπεύθυνη στα εν λόγω καταστήματα είχαν σοβαρές απώλειες στην κερδοφορία τους. Ένας σημαντικός λόγος για την εν λόγω απώλεια ήταν τα ψηλά ποσοστά αχρήστων και αδικαιολογήτων που είχαν τα εν λόγω εστιατόρια. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 18 τον πιο κάτω πίνακα ο οποίος δείχνει τα ποσοστά των αχρήστων και αδικαιολογήτων που είχαν τα τρία εστιατόρια της Εργοδότριας Εταιρείας επί το σύνολο των πωλήσεών τους στη Λεμεσό για την περίοδο Ιανουαρίου- Μάιου 2012 : « 2012 OUTLET ------------- NAME ------------- Jan Feb Mar Apr May AVERAGE KFC3 ------------ 2.14% 1.88% 1.42% 1.26% 1.75% 1.69% KFC5 ------------ 5.62% 7.09% 6.37% 3.68% 5.20% 5.59% KFC9 ------------ 4.22% 5.01% 4.09% 3.34% 1.87% 3.71%» Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 19, πίνακα ο οποίος δείχνει τα ποσοστά των αχρήστων και αδικαιολογήτων υλικών που είχαν τα εστιατόρια της Γερμασόγειας (KFC5) και της Μακαρίου (KFC3) κατά την περίοδο Απριλίου 2010 μέχρι Δεκεμβρίου
- Παραθέτουμε πιο κάτω το σχετικό απόσπασμα από τον εν λόγω πίνακα: « KFC3 KFC5 Apr -------------------------- 2.0% 5.2% May -------------------------- 2.9% 5.9% Jun -------------------------- 3.1% 6.4% Jul -------------------------- 4.1% 5.4% Aug -------------------------- 3.7% 6.5% Sep -------------------------- 3.3% 7.2% Oct -------------------------- 2.6% 6.4% Nov -------------------------- 3.2% 7.8% Dec -------------------------- 2.5% 6.5% 2011 Jan -------------------------- 2.0% 6.8% Feb -------------------------- 2.1% 6.8% Mar -------------------------- 2.3% 6.3% Apr -------------------------- 1.7% 5.5% May -------------------------- 2.7% 6.8% Jun -------------------------- 2.5% 5.0% Jul -------------------------- 2.4% 4.4% Aug -------------------------- 1.5% 4.0% Sep -------------------------- 1.8% 7.0% Oct -------------------------- 1.6% 5.2% Nov -------------------------- 1.1% 6.5% Dec -------------------------- 1.7% 6.0%» Στη βάση των πιο πάνω ισχυρίστηκε ότι η Αιτήτρια ξεπερνούσε κατά πολύ το μέγιστο επιτρεπόμενο ποσοστό του 2,5% επί των πωλήσεων και ότι όταν στις 20/5/2012 βγήκαν τα αποτελέσματα του Απριλίου του 2012 και φάνηκε ότι οι αποδόσεις της Αιτήτριας εξακολουθούσαν να είναι κακές η Εργοδότρια Εταιρεία αποφάσισε να την απολύσει. Κατέθεσε στη συνέχεια ως Τεκμήριο 20 τον πιο κάτω πίνακα ο οποίος περιέχει τα αποτελέσματα του εστιατορίου της Γερμασόγειας από 1/1/2012 μέχρι 31/5/2012: «PROFIT AND LOSS ACCOUNT 1.1-31.05.2012 KFC5 ACTUAL PREV YEAR INCOME TOTAL SALES 269,871.54 100.00% 277,158.99 100.00% OTHER INCOME 0.00 0.00 TOTAL INCOME 269,871.54 277,158.99 COST OF SALES 97,361.06 36.08% 98,686.39 35.61% GROSS PROFIT 172,510.48 63.92% 178,472.60 64.39% STAFF EXPENSES 102,772.86 38.08% 82,481.44 29.76% RENTAL EXPENSES 34,816.26 12.90% 38,993.04 14.07% OPERATION EXPENSES 49,621.21 18.39% 44,949.84 16.22% ROYALTIES 16,192.32 6.00% 16,629.48 6.00% ADVERTISING 11,723.85 4.34% 12,065.81 4.35% OTHER NON-OPERATIONAL EXPS 15,160.75 5.62% 11,121.15 4.01% TOTAL FINANCE EXPENSES 3,379.31 1.25% 3.366.26 1.21% ADMINISTRATION EXPENSES 12,733.05 4.72% 13,373.57 4.83% TOTAL EXPENSES 246,399.60 91.30% 222,980.60 80.45% PROFIT/LOSS -73,889.12 -27.38% -44,508.00 -16.06%» Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 21 πίνακα στον οποίο φαίνονται τα αποτελέσματα των εστιατορίων της Γερμασόγειας και της Μακαρίου για τα έτη 2009 μέχρι
- Παραθέτουμε πιο κάτω τον εν λόγω πίνακα: KFC5 - YERMASOYIA Absolute 2012 2011 2010 2009 Transactions Eat in 25,807 28,924 28,272 30,519 Take-away 21,324 23,225 19,968 21,595 Delivery 11,055 10,735 10,238 10,049 58,186 62,884 58,478 62,163 Sales Eat in €240,957 €278,474 €288,376 €301,881 Take-away €226,743 €254,490 €225,621 €230,610 Delivery €193,782 €190,789 €182,633 €174,225 €661,482 €723,753 €696,630 €706,716 Less: Variable cost Food cost €240,259 €252,531 €239,813 €227,877 Discount Labour €202,450 €195,624 €179,671 €186,970 Other Operational Expenses €122,032 €116,936 €113,753 €97,251 Manager Controllable Profit €96,742 €158,663 €163,394 €194,618 Royalties €39,689 €43,425 €41,798 €42,403 Advertising expenses €35,918 €36,911 €34,872 €16,454 Depreciation €36,386 €27,652 €24,786 €23,567 Rental €83,595 €93,583 €66,912 €31,376 Unit Contribution -€98,847 -€42,909 -€4,974 €80,819 Cash Unit Contribution -€62,461 -€15,257 €19,812 €104,386 Administrative Expenses €37,043 €37,635 €39,324 €40,214 Financial Expenses €6,614.82 €7,961.29 €7,489 €6,936 P & L -€142,504 -€88,505 -€51,787 €33,669 KFC3 - MAKARIOU LIMASSOL Absolute 2011 2010 2009 2008 Transactions Eat in 22,702 20,146 22,626 Take-away 36,157 32,620 27,605 Delivery 33,945 31,856 29,135 92,804 84,622 79,366 Sales Eat in €238,014 €222,979 €245,285 304,878 Take-away €398,799 €375,802 €334,845 401,558 Delivery €587,181 €550,163 €498,026 575,985 €1,223,994 €1,148,944 €1,078,156 €1,282,422 Less: Variable cost Food cost €371,600 €358,233 €351,256 €422,530 Discount Labour €286,782 €265,640 €277,993 €304,638 Other Operational Expenses €130,774 €131,060 €129,562 €140,365 Manager Controllable Profit €434,838 €394,011 €319,345 €414,888 Royalties €73,440 €68,937 €64,689 €76,945 Advertising expenses €62,424 €57,514 €25,102 €68,025 Depreciation €31,459 €33,152 €32,824 €38,795 Rental €114,615 €101,143 €92,815 €92,593 Unit Contribution €152,901 €133,266 €103,915 €138,530 Cash Unit Contribution €184,359 €166,418 €136,738 €177,325 Administrative Expenses €63,648 €64,856 €61,350 €70,995 Financial Expenses €13,463,93 €12,351 €10,582 €13,697 P & L €75,789 €56,059 €31,983 €53,838 Σημείωσε ότι τα άχρηστα και αδικαιολόγητα υλικά περιλαμβάνονται στο κόστος φαγητού. Υποστήριξε ότι από όλους τους πιο πάνω πίνακες διαπιστώνεται ότι τα ψηλά ποσοστά άχρηστων και αδικαιολόγητων υλικών επηρέαζαν την κερδοφορία των καταστημάτων στα οποία διευθύντρια ήταν η Αιτήτρια και ότι το 2011 το κατάστημα της Γερμασόγειας ήταν ζημιογόνο. Περαιτέρω ήταν η θέση της ότι από τους πιο πάνω πίνακες διαπιστώνεται ότι όταν έφυγε η Αιτήτρια από το εστιατόριο της Μακαρίου (α) οι πωλήσεις του καταστήματος αυξήθηκαν, (β) τα έξοδα μειώθηκαν και (γ) αυξήθηκαν τα κέρδη του εν λόγω εστιατορίου. Ότι τα Τεκμήρια 28 και 30 δεν μπορούν να στηρίξουν συμπέρασμα βελτίωσης της απόδοσης της Αιτήτριας καθότι το 2011 οι ζημιές που είχε το κατάστημα στη Γερμασόγεια ήταν μεγαλύτερες από τις ζημιές που είχε το
- Κατά την αντεξέτασή της διευκρίνισε ότι (α) εκτός από την αύξηση των αχρήστων και αδικαιολόγητων υλικών στα καταστήματα που εργαζόταν η Αιτήτρια υπήρχε και αύξηση στα άλλα λειτουργικά έξοδα (other operational costs) τα οποία περιλάμβαναν τα καθαριστικά, τις επιδιορθώσεις και τα έξοδα λειτουργίας του καταστήματος για τα οποία ευθυνόταν η Αιτήτρια και (β) ότι το κόστος των αχρήστων και αδικαιολογήτων συμπεριλαμβάνεται στο κόστος τροφίμων (food cost). Ισχυρίστηκε ότι η Αιτήτρια ευθυνόταν και για το εργατικό κόστος στο εστιατόριο καθότι αυτή έβγαζε τα σχετικά προγράμματα εργασίας. Ήταν η θέση της ότι η στήλη στους πίνακες που φέρει τον τίτλο Manager Controllable Profit δεικνύει τη διαχείριση του καταστήματος από τον κάθε διευθυντή αφού σε αυτόν τον δείκτη περιλαμβάνονται μόνο τα έξοδα που μπορεί να ελέγξει ο διευθυντής του καταστήματος (είναι οι πωλήσεις του εστιατορίου μείον τα έξοδα φαγητού, τα έξοδα προσωπικού και τα άλλα λειτουργικά έξοδα του εστιατορίου). Δεν γνωρίζει αν ο Πίνακας που επισυνάπτεται στο Τεκμήριο 10Α στάληκε στην Αιτήτρια και σημείωσε ότι η μικρή αύξηση των πωλήσεων που είχε το κατάστημα της Γερμασόγειας το 2011 σε σύγκριση με το 2010 δεν επέφερε οποιοδήποτε κέρδος στην Εργοδότρια Εταιρεία καθότι αυξήθηκαν όλα τα λειτουργικά έξοδα του εστιατορίου για τα οποία ευθυνόταν η Αιτήτρια. Σε σχέση με το περιεχόμενο της επιστολής απόλυσης της Αιτήτριας σημείωσε ότι ο λόγος που αναφέρεται σε αυτήν ότι η Αιτήτρια δεν ακολουθούσε τους κανονισμούς της Εργοδότριας Εταιρείας είναι επειδή η Αιτήτρια δεν ακολουθούσε τους κανονισμούς της Εργοδότριας Εταιρείας όσον αφορά τα όρια των αχρήστων και αδικαιολόγητων υλικών. Η Αιτήτρια κατέθεσε ότι στο εστιατόριο στη Γερμασόγεια εργάζονταν περίπου 16 εργοδοτούμενοι: ένα μέλος ομάδας (ο αρχηγός της ομάδας) ο οποίος την αναπληρούσε όταν άλλαζε βάρδια, όταν ήταν off ή όταν θα απουσίαζε, πέντε ταμίες, έξι άτομα προσωπικό κουζίνας και τέσσερις οδηγοί παράδοσης. Δύο επιθεωρητές (supervisors) στέλλονταν από άλλα καταστήματα όταν αυτή ήταν εκτός εργασίας ή την ημέρα που είχε off κάθε εβδομάδα. Αυτή ως διευθύντρια ήταν υπεύθυνη για τις ώρες εργασίας των υπαλλήλων στο κατάστημα, τη συμπεριφορά τους κατά την εξυπηρέτηση των πελατών, την απόδοση στα καθήκοντά τους, τις άδειες, τα offs, τις άδειες ασθενείας τους καθώς και για τα θέματα υγείας και ασφάλειας στο κατάστημα. Ισχυρίστηκε ότι επειδή ήταν μόνη της στο εστιατόριο της Γερμασόγειας δεν μπορούσε να εκπαιδεύσει την κα Κίκα Παφίτη, η οποία ήταν η αρχηγός της ομάδας, αφού δεν εργάζονταν ποτέ μαζί καθότι εργάζονταν σε διαφορετικές βάρδιες. Κατά την άποψή της η κα Παφίτη δεν είχε ούτε την ικανότητα ούτε την εμπειρία να ανταποκριθεί στα καθήκοντα του επιθεωρητή (supervisor). Ισχυρίστηκε ότι επειδή δεν είχε οποιαδήποτε άλλη βοήθεια στο εν λόγω εστιατόριο δεν μπορεί να θεωρείται υπεύθυνη για την εκτέλεση των καθηκόντων των εργοδοτουμένων στο εστιατόριο όταν αυτή απουσίαζε. Περαιτέρω ως διευθύντρια ήταν υπεύθυνη για τα παράπονα, τις εισηγήσεις και τις παρατηρήσεις των πελατών του καταστήματος στη Γερμασόγεια. Ανέφερε ότι έδινε αναφορά τόσο στον κ.Δαμιανίδη όσο και στον κ.Σπύρου για οποιοδήποτε θέμα αφορούσε τη λειτουργία του εστιατορίου στη Γερμασόγεια. Σε σχέση με τις παρατηρήσεις - προειδοποιήσεις που της δόθηκαν από την Εργοδότρια Εταιρεία ανέφερε τα πιο κάτω: (α) η Εργοδότρια Εταιρεία είχε αλλάξει τον προμηθευτή της μαγιονέζας και η νέα μαγιονέζα είχε προβλήματα αφού άφηνε λίγδα στο πάνω μέρος του Coleslaw και αφού ανάφεραν αυτό το πρόβλημα στα κεντρικά γραφεία της Εργοδότριας Εταιρείας τους λέχθηκε από τα κεντρικά γραφεία να κρατούν τα δοχεία του πακεταρισμένου Coleslaw σε θέση προς τα πάνω και να μην τα αναποδογυρίζουν όπως έκαναν προηγουμένως ώστε η λίγδα να παραμένει στο κάτω μέρος του δοχείου και να μην την βλέπουν οι πελάτες. Υποστήριξε ότι η εν λόγω μαγιονέζα χρησιμοποιείτο από τα τρία καταστήματα της Εργοδότριας Εταιρείας στη Λεμεσό και ότι και τα τρία καταστήματα είχαν το ίδιο πρόβλημα με τη μαγιονέζα, (β) ο κ. Ευαγγ. Χριστοδούλου ήταν σχολικός φίλος του κ.Δαμιανίδη και όλα αυτά που αναφέρει στην επιστολή του (Τεκμήριο 5) δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα καθότι αυτή
(1)πληροφορήθηκε ότι ο κ.Χριστοδούλου δεν διέμενε στο ξενοδοχείο Four Seasons και ότι στις 20/7/2010 η Εργοδότρια Εταιρεία πήρε βεβαίωση από χημείο ότι στη σαλάτα Coleslaw που δόθηκε στον κ.Χριστοδούλου δεν υπήρχε οποιοδήποτε βακτήριο το οποίο θα μπορούσε να προκαλέσει τροφική δηλητηρίαση και
(2)ουδέποτε συμπεριφέρθηκε στον κ.Χριστοδούλου με άσχημο τρόπο. Προς υποστήριξη της θέσης της κατέθεσε επιστολή της προς τον δικηγόρο της Εργοδότριας Εταιρείας ημερομηνίας 20/7/2010 (Τεκμήριο 22) στην οποία επισυνάπτονται ενυπόγραφες δηλώσεις του προσωπικού του εστιατορίου που ήταν παρών στο εστιατόριο όταν αυτή συνομίλησε με τον κ.Χριστοδούλου, (γ) αυτή δεν ήταν παρούσα κατά την επιθεώρηση του καταστήματος στη Γερμασόγεια από τις Υγειονομικές Υπηρεσίες στις 14/7/2010 και υπεύθυνη βάρδιας εκείνη την ημέρα ήταν η κα Κίκα Παφίτη. Ήταν η θέση της ότι η κα Παφίτη από μόνη της αποφάσισε εκείνη την ημέρα να συσκευάσει το Coleslaw στην αποθήκη και ότι εν πάση περιπτώσει δεν θα μπορούσε να πακετάρει το Coleslaw στο ψυγείο αφού το χερούλι της πόρτας ασφαλείας από την μέσα πλευρά του ψυγείου ήταν σπασμένο όπως φαίνεται και στην έκθεση που υπέβαλε στο τμήμα συντήρησης της Εργοδότριας Εταιρείας στις 5/4/2010 (Τεκμήριο 24). Περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι υπήρχε κίνδυνος αν το πακετάρισμα γινόταν στην κουζίνα να προσμειχθεί το Coleslaw με αίμα κοτόπουλου. Ότι η κα Νόρμα Ιωάννου από μόνη της τοποθέτησε το κοτόπουλο στο νερό για να ξεπαγώσει και για αυτό τον λόγο της έδωσε γραπτή παρατήρηση (Τεκμήριο 23), (δ) η διαδικασία για τις ημερομηνίες λήξης του Coleslaw είναι ότι αφού φτιαχτεί το Coleslaw θα πρέπει να αφεθεί 12 ώρες να ξεκουραστεί πριν πακεταριστεί, έτσι η 13/7/2010 ήταν η μέρα που φτιάχτηκε το Coleslaw και η 14η Ιουλίου και η 15η Ιουλίου ήταν οι δύο ημέρες κατά τη διάρκεια των οποίων το Coleslaw μπορούσε να πωληθεί. Ότι στις 16/7/2010 το Coleslaw θα αποσυρόταν καθότι το προσωπικό της νυχτερινής βάρδιας στις 15/7/2010 ήταν πολύ κουρασμένο το βράδυ για να το πετάξει. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 25 δύο σελίδες που περιέχουν τις διαδικασίες της Εργοδότριας Εταιρείας αναφορικά με την παραγωγή και τον χειρισμό της σαλάτας Coleslaw, (ε) ορισμένα από τα παράπονα των πελατών γίνονταν όταν αυτή απουσίαζε με ετήσια άδεια. Ετοίμασε και έστειλε σχετική έκθεση στον κ.Σπύρου με την οποία προέβαλε τις θέσεις της σχετικά με τα παράπονα που είχαν γίνει (Τεκμήριο 26). Υποστήριξε ότι αρκετά από τα παράπονα δεν οφείλονταν σε αυτή ή σε ενέργειες του προσωπικού αλλά σε πολιτικές της Εργοδότριας Εταιρείας π.χ. χρέωση της Ketchup, ψηλές τιμές, λάθη του τηλεφωνικού κέντρου. Επίσης αντιμετώπιζε πρόβλημα γιατί διεύθυνε το κατάστημα μόνη της χωρίς οποιαδήποτε άλλη διευθυντική βοήθεια καθότι οι άλλοι δύο επιθεωρητές (supervisors) έρχονταν στο κατάστημα μόνο όταν αυτή ήταν με off για να κάνει ο ένας την πρωινή βάρδια και ο άλλος τη νυχτερινή. Τις υπόλοιπες ημέρες δεν είχε άλλη επιλογή από το να αφήσει την κα Παφίτη ως υπεύθυνη βάρδιας και παρά το ότι είχε αναφέρει πολλές φορές στα κεντρικά γραφεία ότι η κα Παφίτη δεν μπορούσε να ελέγχει σωστά τη βάρδια δεν απέλυσαν την κα Παφίτη καθότι δεν υπήρχε άλλος να πάρει τη θέση της, (στ) αυτή έχει στην κατοχή της μία διαφορετική κατάσταση λογαριασμών όσον αφορά τα αποτελέσματα του εστιατορίου της Γερμασόγειας για το 2010 (Τεκμήριο 27), (ζ) όταν ανέλαβε το κατάστημα στη Γερμασόγεια, το κατάστημα το 2009 είχε απώλεια πωλήσεων και ήταν σε πολύ άσχημη κτηριακή κατάσταση αλλά στη συνέχεια το 2011 το κατάστημα άρχισε να αυξάνει τις πωλήσεις του (Τεκμήρια 26 και 28), (η) από τα Τεκμήρια 15 και 16 φαίνεται ότι τις περισσότερες φορές το κατάστημα στη Γερμασόγεια είχε πολύ ψηλές βαθμολογίες και ότι μόνο μία φορά είχε χαμηλή βαθμολογία, (θ) επειδή
(1)δεν υπήρχε πρόγραμμα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του καταστήματος με το οποίο θα μπορούσαν να ελέγχουν τα αποθέματα κατά το κλείσιμο του καταστήματος καθημερινά,
(2)δεν υπήρχαν κάμερες στο κατάστημα για να αποτρέπονται οι κλοπές και
(3)δεν υπήρχε προσωπικό (supervisors) στο κατάστημα που θα μπορούσε να ελέγξει την κατάσταση στο κατάστημα κατά την απουσία της, αυτή δεν μπορούσε να ελέγχει τα υλικά που πήγαιναν προς καταστροφή ως άχρηστα ή αδικαιολόγητα. Οι μόνες καταστάσεις που αυτή έπαιρνε σε σχέση με τα αποθέματα, τα ελλείμματα και τα αδικαιολόγητα στο εστιατόριο ήταν αυτές που τους έδινε το λογιστήριο της Εργοδότριας Εταιρείας. Ήταν η θέση της ότι πάντοτε εκτελούσε τα καθήκοντα της εργασίας της σύμφωνα με τα επίπεδα που απαιτούσε τόσο η YUM όσο και η Εργοδότρια Εταιρεία και αν το προϊόν που παραγόταν δεν ήταν σε αυτά τα επίπεδα δεν το πωλούσε. Επειδή νοιαζόταν για την ποιότητα του φαγητού το ποσοστό των αχρήστων και αδικαιολογήτων υλικών στο εστιατόριο που διεύθυνε ήταν ψηλότερο από τα κατώτερα επίπεδα της Εταιρείας. Τον Απρίλιο του 2012 κατάφερε να κατεβάσει το ποσοστό των αχρήστων και των αδικαιολογήτων από 6,37% σε 3,68% επί των πωλήσεων (Τεκμήριο 29). Κατά την άποψή της το ύψος των αχρήστων και των αδικαιολογήτων υλικών δεν είναι το μόνο που μπορεί να οδηγήσει ένα εστιατόριο σε ζημιές καθότι υπάρχουν πολλοί άλλοι παράγοντες όπως το κόστος ενοικίου, το κόστος φαγητού, ο ηλεκτρισμός, τα τηλέφωνα, το νερό, οι επιδιορθώσεις και τα έξοδα συντήρησης, τα ημερομίσθια του προσωπικού, τα διαφημιστικά και τα άλλα κόστα λειτουργίας για τα οποία ευθύνη είχε το κεντρικό γραφείο και (ι) το 2011 και το 2012 οι πωλήσεις του εστιατορίου στη Γερμασόγεια αυξήθηκαν σε σχέση με το 2009 και 2010 (Τεκμήριο 30). Ισχυρίστηκε ότι στις 12/4/2012 ο κ.Σπύρου τους ζήτησε να υπογράψουν «ένα χαρτί» το οποίο έλεγε ότι αν υπήρχαν άχρηστα και αδικαιολόγητα πάνω από 1,5% των πωλήσεων το επιπλέον ποσό θα αφαιρείτο από τα ημερομίσθια και ότι το προσωπικό δεν υπέγραψε. Ήταν η θέση της ότι όσοι δεν υπέγραψαν σιγά - σιγά απολύθηκαν από την Εργοδότρια Εταιρεία. Αυτή κατόπιν συμβουλής της συντεχνίας δεν υπέγραψε. Στις 23/5/2012 της δόθηκε μία επιστολή η οποία παραλήφθηκε από το Akis Express και η οποία ήταν ο τερματισμός της απασχόλησής της. Κανένας από την Εργοδότρια Εταιρεία δεν την πληροφόρησε σχετικά με την πρόθεση να την απολύσουν και ούτε κλήθηκε να προβάλει τη δική της θέση αναφορικά με τις κατηγορίες που τις απέδιδαν. Νομική Πτυχή Η Εργοδότρια Εταιρεία υποστηρίζει ότι η απόλυση της Αιτήτριας ήταν νόμιμη και δικαιολογημένη καθότι η Αιτήτρια κατ΄ επανάληψη παραβίαζε τους κανονισμούς και τις διαδικασίες της εργασίας της και δεν εκτελούσε τα εργασιακά της καθήκοντα κατ΄ ευλόγως ικανοποιητικό τρόπο γεγονός που επηρέαζε αρνητικά την κερδοφορία του εστιατορίου στο οποίο ήταν υπεύθυνη. Όπως έχει νομολογηθεί το κριτήριο για το δικαιολογημένο ή μη της απόλυσης ενός εργοδοτουμένου είναι το εύλογο της κατάληξης του εργοδότη, ως λογικού εργοδότη να προβεί στον τερματισμό της εργοδότησης του εργοδοτουμένου υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις για τον συγκεκριμένο λόγο. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό και δεν εξαρτάται από την υποκειμενική κρίση του εργοδότη. Η απόφαση για απόλυση ενός εργοδοτουμένου θα πρέπει να βρίσκεται εντός των πλαισίων των λογικών αντιδράσεων ενός λογικού εργοδότη υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις για τον συγκεκριμένο λόγο βάσει των ενώπιόν του στοιχείων («within the band of reasonable responses of reasonable employer»). Κατά την άσκηση του δικαιώματος του για απόλυση ενός εργοδοτουμένου ο λογικός και συνετός εργοδότης οφείλει να τηρήσει μια σωστή διαδικασία (a fair procedure) κατά την οποία τα δικαιώματα του εργοδοτουμένου θα είναι πλήρως σεβαστά πριν τη λήψη της απόφασης απόλυσής του[2]. (Κακοφεγγίτου v. Kυπριακών Αερογραμμών Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 603, Kynigos Hotels Limited v. Γιωργούλλας Χρίστου,
(2004)1 Α Α.Α.Δ. 665, Galatariotis Telecommunications Ltd v. Σωτήρη Βασιλείου
(2003)1 Α.Α.Δ. 318)[3]. Σύμφωνα με την αγγλική νομολογία στις περιπτώσεις που ο εργοδοτούμενος απολύθηκε λόγω μη ικανοποιητικής εκτέλεσης των εργασιακών καθηκόντων του το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσον ένας λογικός εργοδότης θα δικαιολογείτο υπό τις περιστάσεις να απολύσει ένα εργοδοτούμενο για αυτή την μη ικανοποιητική εκτέλεση της εργασίας[4]. Για να απαντηθεί το εν λόγω ερώτημα θα πρέπει να εξεταστούν τα πιο κάτω τρία ζητήματα:
(1)Κατά πόσον ο εργοδότης είχε εύλογους λόγους να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η απόδοση του εργοδοτουμένου κατά τον χρόνο της απόλυσης ήταν τέτοιας φύσης και ποιότητας που δικαιολογεί την απόλυσή του. Αυτό που πρέπει να αποφασιστεί είναι κατά ποσόν ο εργοδότης είχε ενώπιόν του υλικό το οποίο τον ικανοποιούσε ότι ο εργοδοτούμενος δεν είναι ικανός να εκτελέσει τα εργασιακά του καθήκοντα και στο οποίο μπορούσε εύλογα να βασιστεί για πάρει την απόφαση απόλυσης. Ο εργοδότης έχει το βάρος να προσκομίσει μαρτυρία που να δεικνύει την μη ικανοποιητική εκτέλεση της εργασίας από τον εργοδοτούμενο. Η μαρτυρία που χρειάζεται για να αποδεχτεί η ανεπαρκής απόδοση που δικαιολογεί απόλυση διαφέρει από εργασία σε εργασία και εκτός από τα αποτελέσματα της εργασίας του εργοδοτουμένου λαμβάνεται υπόψη και η γνώμη του εργοδότη που σχημάτισε παρακολουθώντας την απόδοση του εργοδοτουμένου[5]. Στην υπόθεση Cook v Thomas Linnell & Sons Ltd [1977] ICR 770 το Employment Appeal Tribunal ανέφερε τα πιο κάτω: "When responsible employers have genuinely come to the conclusion over a reasonable period of time that a manager is incompetent we think that it is some evidence that he is incompetent. When one is dealing with routine operations which may be more precisely assessed there is no real problem. It is more difficult when one is dealing with such imponderables as the quality of management, which in the last resort can only be judged by those competent in the field. In such cases as this it can be demonstrated, perhaps by reason of some calamitous performance, that the manager is incompetent. The other extreme is the case where no more can be said than that in the opinion of the employer the manager is incompetent, that opinion being expressed for the first time shortly before his dismissal. In between will be cases such as the present where it can be established that throughout the period of employment concerned the employers had progressively growing doubts about the ability of the manager to perform his task satisfactorily. If that can be shown it is in our judgment some evidence of his incapacity. It will then be necessary to look to see whether there is any other supporting evidence.". Σημειώνουμε ότι μια σειρά μικρών περιστατικών τα οποία συνέβησαν σε μια χρονική περίοδο και τα οποία συνιστούν όχι και τόσο σοβαρά εργασιακά λάθη και/ή παραπτώματα μπορούν σωρευτικά να αποτελέσουν επαρκή βάση για απόλυση του εργοδοτουμένου αν το τελευταίο γεγονός που οδηγεί στην απόλυση του εργοδοτουμένου δηλώνει επιβεβαίωση συστηματικής συμπεριφοράς του εργοδοτουμένου μετά που του δόθηκαν σχετικές προειδοποιήσεις. (Βλ. St. Anderman, The Law of Unfair Dismissal, 3rd Edition, Butterworths, σελ.19[6]). Στην υπόθεση Miller v Executors of John C Graham [1978] IRLR 309 το Employment Appeal Tribunal επικύρωσε την απόφαση του Tribunal ότι η απόλυση ενός manager μιας φάρμας, ο οποίος υπέπεσε σε σειρά μικρών λαθών σε σχέση με τα διευθυντικά του καθήκοντα και ο οποίος παρά τις προειδοποιήσεις που του δόθηκαν συνέχισε να διαπράττει λάθη, ήταν νόμιμη και δικαιολογημένη.
(2)Κατά πόσον ο εργοδότης προέβηκε σε εύλογες προσπάθειες να προειδοποιήσει τον εργοδοτούμενο για την απόδοσή του και να εξακριβώσει κατά πόσον ο εργοδοτούμενος μπορεί να βελτιωθεί. Στην James v Waltham Holy Cross UDC [1973] ICR 398 λέχθηκαν τα εξής: "An employer should be very slow to dismiss upon the grounds that the employee is incapable of performing the work which he is employed to do, without first telling the employee of the respects in which he is failing to do his job adequately, warning him of the possibilities or likelihood of dismissal on this ground and giving him an opportunity of improving his performance." Το House of Lords στην απόφαση του Polkey v AE Dayton Services Ltd [1988]ICR 142 παρατήρησε ότι στην πλειοψηφία των υποθέσεων οι εργοδότες δεν θα μπορούν να θεωρηθούν ότι ενέργησαν εύλογα απολύοντας ένα εργοδοτούμενο για ανεπαρκή απόδοση εκτός αν έχουν δώσει στον εργοδοτούμενο προηγουμένως δίκαιες προειδοποιήσεις και την ευκαιρία να βελτιωθεί. Στο σύγγραμμα St. D. Anderman (πιο πάνω) στη σελ.231 αναφέρονται τα πιο κάτω: ".tribunals may decide that a dismissal is unfair because employers have not met the standard of all 'reasonable employers' in respect of communicating their dissatisfaction to the employee, with an adequate indication of the employee's shortcomings as well as providing an adequate indication that his job has been placed in jeopardy by these shortcomings. Moreover tribunals remain entitled to find a dismissal unfair where the employer fails to provide the employee with a reasonable opportunity to demonstrate an improvement".[7]
(3)Κατά πόσον ο εργοδότης αποφασίζοντας την απόλυση του εργοδοτουμένου στη βάση της μη ικανοποιητικής απόδοσης ενήργησε εύλογα λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των περιστάσεων της περίπτωσης όπως π.χ. την προηγούμενη εργασιακή συμπεριφορά που επέδειξε ο εργοδοτούμενος, τα χρόνια υπηρεσίας του εργοδοτουμένου, τη συμπεριφορά του εργοδότη προς τον εργοδοτούμενο και το αν ο εργοδότης τήρησε τις υποχρεώσεις προς τον εργοδοτούμενο παρέχοντας του όλα τα αναγκαία εφόδια και την αναγκαία επίβλεψη, εκπαίδευση και στήριξη για την εκτέλεση των εργασιακών καθηκόντων του εργοδοτουμένου. Στο σύγγραμμα St. D. Anderman (πιο πάνω) στις σελίδες 232-234 αναφέρονται τα πιο κάτω: "Where an employer has omitted to discharge one of his responsibilities towards the employee, it may be regarded by employment tribunals as a circumstance which makes it unreasonable to dismiss the employee for incapability. For example, where management can be shown to have failed to meet its general responsibility under the Code of Practice to organize work effectively by giving an adequate definition to the job to be done and providing adequate supervision, training or support, a tribunal may conclude 'that the (employee) was not wholly to blame for his deficiencies and shortcomings and the responsibility for them must be substantially with the (employers) themselves'. ... Where an employee has had a long record of good service in the past, this is a factor that may be taken into account by tribunals in judging the reasonableness of the management's decision to dismiss. Furthermore, where an employee's past record has been such as to result in promotion, .., this may be viewed by tribunals as increasing the degree of responsibility to be borne by management." Το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση στην υπόθεση Κακοφεγγίτου (πιο πάνω) αναφερόμενο στο Άρθρο 7 του Κυρωτικού Νόμου της Σύμβασης Περί Τερματισμού της Απασχόλησης του 1985 (Ν.45/85)[8] το οποίο προβλέπει ότι: «Η απασχόληση εργαζομένου δεν πρέπει να τερματίζεται για λόγους σχετιζόμενους με τη συμπεριφορά του ή την εργασία του πριν να του δοθεί η δυνατότητα να υπερασπίσει τον εαυτό του από τις καταγγελίες που έχουν διατυπωθεί σε βάρος του, εκτός αν δεν μπορεί λογικά να αναμένεται από τον εργοδότη να του δώσει αυτή τη δυνατότητα», σημείωσε ότι: «Στη διαπίστωση του εύλογου της απόφασης για απόλυση είναι που έχει τη θέση της η αρχή του άρθρου 7, καθ΄ όσον συμπέρασμα βασισθέν σε στοιχεία, όσο αδιάσειστα και αν φαίνονται, που δεν έχουν απαντηθεί από τον υπάλληλο με την προβολή και της δικής του θέσης υπόκεινται σε ανάλογη αδυναμία και αμφιβολία. Η παροχή της δυνατότητας στον υπάλληλο να υπερασπίσει τον εαυτό του και να προβάλει τη θέση του όμως δεν συναρτάται προς την τήρηση συγκεκριμένης διαδικασίας προνοούμενης σε κανονισμούς ή ταυτιζόμενης με πειθαρχικές διαδικασίες. Είναι, όπως ορθά αντελήφθη το Δικαστήριο, θέμα ουσίας.» Το δικαίωμα ακρόασης παρέχεται για να δοθεί στον εργοδοτούμενο η ευκαιρία να ανατρέψει ή να αποδυναμώσει την ακρίβεια των γεγονότων και των πληροφοριών επί των οποίων στηρίζεται ο εργοδότης για τη σχεδιαζόμενη απόλυση. Περαιτέρω η άμεση επαφή εργοδότη-εργοδοτουμένου μπορεί να συμβάλει στην αποκατάσταση του κλίματος εμπιστοσύνης που για κάποιο λόγο διαταράχτηκε και έτσι να αποφευχθεί η λήψη του μέτρου της απόλυσης. Το εν λόγω δικαίωμα του εργοδοτουμένου δεν είναι απόλυτο. Στις περιπτώσεις όπου τα γεγονότα δεν μπορούν αντικειμενικά να αμφισβητηθούν ή ομολογούνται από τον εργοδοτούμενο τότε η συζήτηση του εργοδότη με τον εργοδοτούμενο μπορεί να παραλειφθεί. (West Midlands Cooperative Society Ltd v. Tipton
(1986)1 ALL ER 513 (House of Lords)). Στο σύγγραμμα St. D. Anderman (πιο πάνω) στη σελ. 168 αναφέρονται τ΄ ακόλουθα: «. in cases where it is obvious at the time of dismissal that the employee΄s statement can provide no further information that will affect the result or is otherwise 'futile' then a failure to provide a hearing can be excused». Στην Polkey v. A.E. Dayton Services Ltd (πιο πάνω) τονίστηκε ότι το κριτήριο για το εύρος των λογικών αντιδράσεων του εργοδότη εφαρμόζεται και στην ερώτηση κατά πόσον πριν την απόλυση ο εργοδότης τήρησε μία λογική, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, διαδικασία και εντός του πλαισίου αυτής της ερώτησης εξετάζεται και το ζήτημα του δικαιώματος της ακρόασης. Στην υπόθεση Burns v Turboflex Ltd EAT 377/96 το Employment Appeal Tribunal σημείωσε ότι η αποτυχία του εργοδότη να δώσει στον εργοδοτούμενο την ευκαιρία και τη δυνατότητα να αντικρούσει τα συμπεράσματα του εργοδότη σε σχέση με τους λόγους της ανεπαρκούς απόδοσής του και την ικανότητά του να εκτελεί τα εργασιακά καθήκοντά του σύμφωνα με τις απαιτήσεις του εργοδότη πριν την απόλυση του εργοδοτουμένου εάν δεν τον ενημέρωσε προηγουμένως για τη μη ικανοποίησή του σε σχέση με την εργασιακή απόδοσή του και τους λόγους που στηρίζει το συμπέρασμά του για μη ικανοποιητική απόδοση οδηγεί στην κατάληξη ότι η απόλυση του εργοδοτουμένου είναι παράνομη εκτός αν ο εργοδότης αποδείξει ότι κάτι τέτοιο θα ήταν μάταιο ('futile') ή τελείως ανώφελο ('utterly useless'). Στην Duffy v. Yeomans and Partners Ltd [1995] ICR1 λέχθηκε ότι τα Tribunals θα πρέπει να απαντήσουν την ερώτηση κατά πόσον ένας εργοδότης ενήργησε εύλογα αποφασίζοντας με τα δεδομένα που είχε ενώπιόν του ή που εύλογα όφειλε να έχει ενώπιόν του κατά τη λήψη της απόφασης απόλυσης ότι θα ήταν μάταιο να ζητήσει από τον εργοδοτούμενο να θέσει ενώπιόν του την εκδοχή του πριν πάρει απόφαση να τον απολύσει. Σημειώνουμε ότι αποτελεί βασική αρχή ότι η εξέταση από το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών τόσο του λόγου της απόλυσης όσο και της λογικότητας της απόφασης απόλυσης του εργοδοτουμένου βασίζονται και περιορίζονται στα γεγονότα τα οποία ήταν γνωστά κατά τον χρόνο της απόλυσης του εργοδοτουμένου. Η κρίση του Δικαστηρίου επί του εν λόγω θέματος θα πρέπει να βασιστεί στα στοιχεία που είχε ενώπιόν του και στα οποία στηρίχτηκε ο εργοδότης κατά τον χρόνο λήψης της απόφασης απόλυσης του εργοδοτουμένου[9] . Ανάλυση μαρτυρίας - Γεγονότα - Εφαρμογή Νομική Πτυχής Από το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιόν μας προκύπτει ότι: (α) η Αιτήτρια απολύθηκε στις 23/5/2012 χωρίς να της ζητηθεί από την Εργοδότρια Εταιρεία προηγουμένως να προβάλει τη δική της εκδοχή σε σχέση με τους λόγους απόλυσής της, και (β) τα οικονομικά αποτελέσματα των εστιατορίων για τον μήνα Μάιο του 2012 και ολόκληρο το έτος 2012 δεν ήταν γνωστά στην Εργοδότρια Εταιρεία κατά τη λήψη της απόφασης απόλυσης της Αιτήτριας. Με βάση τις νομικές αρχές που αναφέραμε πιο πάνω τα εν λόγω οικονομικά αποτελέσματα δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο κατά την εξέταση του επίδικου θέματος της νομιμότητας της απόλυσης της Αιτήτριας καθότι αφορούν κατ΄ ισχυρισμό γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά τη λήψη της απόφασης για απόλυση της Αιτήτριας και δεν λήφθηκαν υπόψη κατά τη λήψη της απόφασης απόλυσής της. Προτού προχωρήσουμε στην αξιολόγηση της μαρτυρίας που προσκόμισε η Εργοδότρια Εταιρεία στο Δικαστήριο σημειώνουμε ότι η Αιτήτρια κατά την ακροαματική διαδικασία δεν αμφισβήτησε (α) το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2, (β) το περιεχόμενο της έκθεσης της Υγειονομικής Υπηρεσίας του Δήμου Γερμασόγειας (Τεκμήριο 4) παρά μόνο σχολίασε τα σημεία που αφορούσαν
(1)την ημερομηνία λήξης της σαλάτας Coleslaw και τον χώρο που παρασκευαζόταν η σαλάτα Coleslaw και
(2)τον τρόπο ξεπαγώματος των κοτόπουλων, αποδίδοντας ευθύνες για τις εν λόγω παρατυπίες είτε στις υφιστάμενές της λέγοντας ότι προέβηκαν στις πιο πάνω πράξεις με δική τους πρωτοβουλία είτε στην Εργοδότρια Εταιρεία λέγοντας ότι δεν φρόντισε να επιδιορθώσει το χερούλι της πόρτας του ψυγείου, (γ) το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 9Α παρά μόνο προέβαλε στο Τεκμήριο 31 τους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι αυτή δεν ευθύνεται για το περιστατικό που αναφέρεται στο Τεκμήριο 9Α και στηριζόμενη στο περιεχόμενο των Τεκμηρίων 15 και 16 υποστήριξε ότι οι υπόλοιπες αξιολογήσεις που έγιναν στο κατάστημα στη Γερμασόγεια από τον μυστικό αγοραστή ήταν πολύ καλές, και (δ) το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 18 και 19. Συνακόλουθα βρίσκουμε ότι τα περιστατικά που αναφέρονται στα Τεκμήρια 2, 4, 9Α, 18 και 19 αποτελούν πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Αξιολογώντας τη μαρτυρία που προσκομίστηκε από την πλευρά της Εργοδότριας Εταιρείας σημειώνουμε τ' ακόλουθα: (α) Ο κ.Τζάμτζης δεν είχε άμεση και προσωπική γνώση των περιστατικών (α) που αναφέρονται στις επιστολές - παρατηρήσεις της Εργοδότριας Εταιρείας προς την Αιτήτρια Τεκμήρια 1, 2, 3, 7Α, 8Α, 9Α, 10Α, 12 και 13, (β) που αναφέρονται στα Τεκμήρια 4 και 5 και (γ) που οδήγησαν την Εργοδότρια Εταιρεία στο να απολύσει την Αιτήτρια στις 23/5/2012 με το Τεκμήριο 14Α και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να προσδώσουμε οποιαδήποτε βαρύτητα στην εν λόγω μαρτυρία του. Η μαρτυρία του που αφορούσε
(1)τις διαδικασίες της Εργοδότριας Εταιρείας σε σχέση με τη λειτουργία των εστιατορίων της,
(2)τις ευθύνες που έχει ένας υπεύθυνος εστιατορίου στην Εργοδότρια Εταιρεία σε σχέση με την καθαριότητα του εστιατορίου και με την συμμόρφωση του προσωπικού με τους κανόνες και τις διαδικασίες της Εργοδότριας Εταιρείας αναφορικά με τη λειτουργία του εστιατορίου,
(3)την καταγραφή και τον τρόπο ελέγχου των αποθεμάτων στα εστιατόρια της Εργοδότριας Εταιρείας και
(4)τον ισχυρισμό της Αιτήτριας για προβληματική μαγιονέζα ήταν άμεση, σαφής, πειστική και χωρίς αντιφάσεις και σε συνάφεια με τη μαρτυρία των υπόλοιπων μαρτύρων της Εργοδότριας Εταιρείας και συνακόλουθα γίνεται αποδεκτή ως αξιόπιστη. (β) (i) Η μαρτυρία του κ.Δαμιανίδη αναφορικά
(1)με τις ευθύνες που έχει ένας υπεύθυνος εστιατορίου σε σχέση με την εκπαίδευση του προσωπικού στο εστιατόριο, με τα ελλείμματα / τα άχρηστα και αδικαιολόγητα στο εστιατόριο και με τη λειτουργία του εστιατορίου τόσο όταν είναι στην εργασία του όσο και κατά την απουσία του,
(2)με τις διαδικασίες που έχει η Εργοδότρια Εταιρεία για τον έλεγχο από τους υπεύθυνους των εστιατορίων των ελλειμμάτων / των αχρήστων και αδικαιολογήτων και για το πώς ένας υπεύθυνος εστιατορίου μπορεί να ελέγχει τα αποθέματα στο εστιατόριό του και την παραγωγή προϊόντων σύμφωνα με τις προδιαγραφές της YUM,
(3)με το πότε έγινε η αλλαγή του προμηθευτή της μαγιονέζας και με το ότι δεν του είχε υποβληθεί οποιοδήποτε παράπονο για την ποιότητα της μαγιονέζας ήταν σαφής, σταθερή και σε συμφωνία με τη μαρτυρία των άλλων μαρτύρων της Εργοδότριας Εταιρείας. Οι ισχυρισμοί του σχετικά με την επιδιόρθωση της πόρτας του ψυγείου στο εστιατόριο στη Γερμασόγεια στις 19/4/2010 μετά την υποβολή του σχετικού εντύπου από την Αιτήτρια στις 5/4/2010 (Τεκμήριο 24) και τα οικονομικά αποτελέσματα του εστιατορίου στη Μακαρίου όταν το διεύθυνε η Αιτήτρια υποστηρίζονται από το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο (Τεκμήρια 17, 1, 10Α και 21). Σημειώνουμε ότι η Αιτήτρια απαντώντας στο Τεκμήριο 10Α με το Τεκμήριο 31 δεν αντέκρουσε τη θέση του κ.Σπύρου ότι μετατέθηκε στο εστιατόριό της Γερμασόγειας για τον λόγο ότι οι πωλήσεις του εστιατορίου στη Μακαρίου όταν το διεύθυνε αυτή είχαν σταθερή μείωση. Η θέση του κ.Δαμιανίδη ότι η Αιτήτρια απολύθηκε μετά που διαπιστώθηκε τον Μάιο του 2012 ότι τα οικονομικά αποτελέσματα του καταστήματος που διεύθυνε η Αιτήτρια για τον μήνα Απρίλιο του 2012 δεν ήταν καλά υποστηρίχτηκε από την κα Κυριάκου. Στη βάση των πιο πάνω η εν λόγω μαρτυρία του κρίνεται ως αξιόπιστη. Ως εκ τούτου προβαίνουμε σε εύρημα ότι τα σχετικά με τα πιο πάνω θέματα γεγονότα της υπόθεσης είναι αυτά που τέθηκαν ενώπιόν μας με την εν λόγω μαρτυρία του κ.Δαμιανίδη. (
- ii)Η γραπτή παρατήρηση που έκανε στην Αιτήτρια ο κ.Δαμιανίδης με το Τεκμήριο 3 όσον αφορά τις διαπιστώσεις της Υγειονομικής Υπηρεσίας επιβεβαιώνεται από το Τεκμήριο 4 και παρατηρούμε ότι σύμφωνα με το Τεκμήριο 4 υπήρχαν αρκετά σοβαρά προβλήματα αναφορικά με τις προδιαγραφές καθαριότητας και υγιεινής στο εστιατόριο (τα πώματα της συσκευασίας του Coleslaw ήταν εκτεθειμένα σε ρύπους και ακαθαρσίες, δεν υπήρχαν διαχωρισμένοι νεροχύτες για σκεύη, κρέατα, λαχανικά και νιπτήρες χεριών, πίσω και κάτω από τον εξοπλισμό υπήρχε συσσωρευμένη βρωμιά, ο χειριστής άγγιζε απευθείας με τα χέρια του τον πάγο για να τον σερβίρει, δεν υπήρχε κάλαθος με ποδομοχλό στον χώρο παρασκευής τροφίμων αλλά ένα μαύρο σακούλι ανοικτό με σκουπίδια στο πάτωμα ενώ υπήρχαν αρκετές μύγες στον ίδιο χώρο και πάνω από τα τρόφιμα, σφουγγαρίστρες, κουβάς με ακάθαρτο νερό και σκούπες ήταν τοποθετημένα δίπλα από ακάλυπτα κοτόπουλα, το πρόγραμμα καθαρισμού του εξοπλισμού και των χώρων του υποστατικού δεν τηρείτο, εισέρχονταν στην κουζίνα ανεξέλεγκτα προμηθευτές και διανομείς τροφίμων με ακατάλληλη ενδυμασία και υποδήματα) πέραν των σημείων που σχολίασε η Αιτήτρια με τη μαρτυρία της. Εν όψει της μη αμφισβήτησης από την Αιτήτρια του εν λόγω περιεχομένου του Τεκμηρίου 4 και του ευρήματός μας ότι η Αιτήτρια ήταν υπεύθυνη για τη σωστή λειτουργία του εστιατορίου και κατά την απουσία της βρίσκουμε ότι η Αιτήτρια ευθύνεται για τις παραβάσεις των κανονισμών υγιεινής που διαπιστώθηκαν στο εστιατόριο της Γερμασόγειας και ότι η σχετική παρατήρηση που δέχθηκε με το Τεκμήριο 3 ήταν δικαιολογημένη και βάσιμη εν όψει της ευθύνης που είχε ως διευθύντρια του εστιατορίου παρά το ότι κατά την επιθεώρηση ήταν με off. (iii) Όσον αφορά το παράπονο του κ.Ευαγγ. Χριστοδούλου (Τεκμήρια 3 και 5) και τα παράπονα των άλλων πελατών που αναφέρονται στις επιστολές της Αιτήτριας στο Τεκμήριο 26 ο κ.Δαμιανίδης δεν είχε άμεση γνώση των περιστατικών και περιορίστηκε απλώς στο να αναφέρει ότι τόσα παράπονα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα (τα εν λόγω παράπονα αφορούσαν τον μήνα Ιούλιο του 2010) είναι πολλά. Από το Τεκμήριο 26 προκύπτει ότι κατά την περίοδο 10/7/2010 - 27/7/2010 υποβλήθηκαν εκτός από το παράπονο του κ.Χριστοδούλου 17 άλλα παράπονα στο τηλεφωνικό κέντρο στα κεντρικά γραφεία της Εργοδότριας Εταιρείας σε σχέση με το εστιατόριο στη Γερμασόγεια και ότι για τα εννέα η Αιτήτρια παραδέχεται ότι υπήρξαν κάποια λάθη από το προσωπικό του εστιατορίου. Στη βάση των πιο πάνω παρά το ότι ο κ.Δαμιανίδης δεν είχε άμεση γνώση των περιστατικών για τα οποία υποβλήθηκαν παράπονα από πελάτες βρίσκουμε ότι κατά την περίοδο 10/7/2010 - 27/7/2010 υποβλήθηκαν τουλάχιστον εννέα παράπονα για το εστιατόριο στη Γερμασόγεια για τα οποία ευθύνη έχει το προσωπικό του εστιατορίου στη Γερμασόγεια για το οποίο προσωπικό υπεύθυνη με βάση την μαρτυρία που αποδεχτήκαμε ως αξιόπιστη υπεύθυνη ήταν η Αιτήτρια. (γ) Η κα Κυριάκου εξήγησε με λεπτομέρεια και καθαρότητα τα στοιχεία που περιέχονται στα Τεκμήρια 18, 19, 20, 21, 22, 27, 28 και 30 καθώς και τις διαφορές που υπάρχουν μεταξύ του πίνακα που επισυνάπτεται στο Τεκμήριο 10Α και του Τεκμηρίου 27 και για ποιο λόγο η αύξηση των πωλήσεων στο εστιατόριο της Γερμασόγειας το 2011 σε σχέση με το 2010 δεν μπορούσε να θεωρηθεί από την Εργοδότρια Εταιρεία ως ένδειξη βελτίωσης της απόδοσης της Αιτήτριας. Περαιτέρω, διευκρίνισε με πειστικότητα και σαφήνεια τον δείκτη που αφορά το κέρδος του εστιατορίου για το οποίο υπεύθυνος είναι ο διευθυντής του εστιατορίου (Manager Controllable Profit) και ο οποίος αποτελεί ένα μέτρο εκτίμησης από την Εργοδότρια Εταιρεία της απόδοσης ενός διευθυντή εστιατορίου. Η κα Κυριάκου είχε άμεση γνώση για τα γεγονότα που οδήγησαν την Εργοδότρια Εταιρεία στο να λάβει την απόφαση απόλυσης της Αιτήτριας και διευκρίνισε ότι τον Μάιο του 2012 αυτή παρουσίασε τα οικονομικά αποτελέσματα του εστιατορίου στη Γερμασόγεια από τα οποία προέκυπτε μείωση της κερδοφορίας του εν λόγω εστιατορίου η οποία οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στα ψηλά ποσοστά άχρηστων και αδικαιολόγητων και εξήγησε για ποιο λόγο γίνεται αναφορά στο Τεκμήριο 14Α σε μη τήρηση των κανονισμών και των διαδικασιών της Εργοδότριας Εταιρείας. Αποδεχόμαστε τη μαρτυρία της κας Κυριάκου ως αξιόπιστη και προβαίνουμε στα ανάλογα ευρήματα γεγονότων. Σημειώνουμε ότι τα στοιχεία που αφορούν το κόστος φαγητού και τα εργατικά έξοδα για το 2010 (σε αυτά δεν περιλαμβάνονται τα άλλα λειτουργικά έξοδα όπως ηλεκτρικό ρεύμα και επιδιορθώσεις στο κατάστημα) στον πίνακα που επισυνάπτεται στο Τεκμήριο 10Α και στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 27 είναι τα ίδια. Συγκρίνοντας το Τεκμήριο 21 με την ανάλυση που υπάρχει στο Τεκμήριο 27 προκύπτει ότι η διαφορά που υπάρχει μεταξύ του πίνακα που επισυνάπτεται στο Τεκμήριο 10Α και του Τεκμηρίου 27 σε σχέση με τα άλλα λειτουργικά έξοδα του εστιατορίου είναι λόγω της αύξησης του ενοικίου του εστιατορίου η οποία αύξηση δεν περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο 27. Το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 7Α και 10Α που αφορά τη μείωση των πωλήσεων στο κατάστημα της Γερμασόγειας κατά τη διάρκεια του 2010 επιβεβαιώνεται από το περιεχόμενο του Τεκμήριου 21 καθώς και από τον πίνακα που επισυνάπτεται στο Τεκμήριο 10Α και το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 27. Από τα Τεκμήρια 10Α, 21 και 27 προκύπτει ότι το 2010 σε σύγκριση με το 2009 (
- i)οι πωλήσεις του εστιατορίου μειώθηκαν κατά €10.086, το Manager Controllable Profit μειώθηκε κατά €31.224, το κόστος φαγητού αυξήθηκε κατά €11.936 και τα other operational expenses αυξήθηκαν κατά €16.502 (στο εν λόγω ποσό περιλαμβάνεται το κόστος των επιδιορθώσεων και του ηλεκτρικού ρεύματος) και (
- ii)το κόστος των επιδιορθώσεων και του ηλεκτρικού ρεύματος αυξήθηκε κατά €14.963,86. Από το Τεκμήριο 21 προκύπτει ότι το 2011 σε σύγκριση με το 2010 οι πωλήσεις του εστιατορίου αυξήθηκαν κατά €27.123, το Manager Controllable Profit μειώθηκε κατά €4.728, το κόστος φαγητού αυξήθηκε κατά €12.718, τα other operational expenses αυξήθηκαν κατά €3.183 και τα εργατικά έξοδα αυξήθηκαν κατά €15.953. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 19 το συνολικό ποσό των αχρήστων και αδικαιολόγητων του καταστήματος στη Γερμασόγεια για το έτος 2011 ανερχόταν στο ποσό των €41.647. Αν το ποσοστό των άχρηστων και αδικαιολόγητων ανερχόταν στο 2.5% των πωλήσεων τότε το ποσό θα ανερχόταν στις €18.093,83(2.5%Χ €723.573) και το Manager Controllable Profit θα ήταν αυξημένο κατά €23.553,17 αφού το κόστος φαγητού θα ήταν μειωμένο κατά το εν λόγω πόσο. Από το Τεκμήριο 28 διαφαίνεται ότι οι πωλήσεις του εστιατορίου στη Γερμασόγεια από 1/1/2012 μέχρι 30/4/2012 ήταν περίπου στα ίδια επίπεδα με αυτά της αντίστοιχης περιόδου του 2011. Από το Τεκμήριο 30 προκύπτει ότι το κόστος φαγητού για την περίοδο 1/1/2012 - 31/5/2012 παρέμεινε στα ίδια περίπου επίπεδα με την αντίστοιχη περίοδο του 2011 ενώ το εργατικό κόστος αυξήθηκε κατά πολύ. Λαμβάνοντας υπόψη και το Τεκμήριο 18 διαπιστώνεται ότι για την περίοδο 1/1/2012 - 30/4/2012 το ποσοστό των αχρήστων και των αδικαιολόγητων ήταν (α) πολύ ψηλότερο από το όριο του κανονισμού της Εργοδότριας Εταιρείας και (β) περίπου στα ίδια επίπεδα με τα έτη 2010 και 2011. (δ) (
- i)Σχετικά με το Τεκμήριο 12 δεν τέθηκε ενώπιόν μας οποιαδήποτε μαρτυρία κατά πόσον το έλλειμα που αναφέρεται σε αυτό δικαιολογήθηκε από την Αιτήτρια ή όχι και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να προβούμε σε εύρημα κατά πόσον ευθύνεται η Αιτήτρια για το εν λόγω έλλειμμα. (
- ii)Αναφορικά με το Τεκμήριο 2 βρίσκουμε ότι η Αιτήτρια αξιολογήθηκε με πολύ χαμηλό βαθμό σε επιθεώρηση που έγινε στο κατάστημα που ήταν υπεύθυνη στις 26/2/2009 για τους λόγους που αναφέρονται στο εν λόγω Τεκμήριο και ότι με βάση τη μαρτυρία που αποδεχτήκαμε ως αξιόπιστη την ευθύνη για τα εν λόγω ζητήματα την είχε η Αιτήτρια ως υπεύθυνη του εστιατορίου. Από την άλλη πλευρά η Αιτήτρια παρ΄ όλη την προσπάθεια να πείσει για την εκδοχή που παρουσίασε στο Δικαστήριο δεν το έχει πετύχει. Μέσα από τη μαρτυρία της προβάλλουν στοιχεία τα οποία δημιουργούν σοβαρές αδυναμίες στην εκδοχή της αλλά και στο να αφήσει θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Πιο συγκεκριμένα: (α) Η Αιτήτρια προέβαινε σε δηλώσεις τις οποίες δεν μπορούσε να υποστηρίξει με πειστικά και σαφή στοιχεία. Ενώ ισχυρίστηκε κατά την αντεξέτασή της ότι απολύθηκε λόγω του ότι ήταν ψηλόμισθη δεν μπόρεσε να στηρίξει την εν λόγω θέση της. Σημειώνουμε ότι η εν λόγω θέση της είναι σε διάσταση με τη θέση που προέβαλε κατά την κυρίως εξέτασή της ότι όσοι υπαλλήλοι της Εργοδότριας Εταιρείας δεν υπέγραψαν στις 12/4/2012 ένα έγγραφο της Εργοδότριας Εταιρείας που έλεγε ότι αν υπήρχαν άχρηστα και αδικαιολόγητα πάνω από 1.5% επί των πωλήσεων το επιπλέον ποσό θα αφαιρείτο από τον μισθό τους, σιγά -σιγά απολύθηκαν από την Εργοδότρια Εταιρεία και ότι αυτή ήταν ανάμεσα σε αυτούς που δεν υπέγραψαν. Ο πιο πάνω ισχυρισμός της εκτός του ότι τέθηκε ενώπιόν μας πολύ γενικά και αόριστα προβλήθηκε πρώτη φορά κατά την κυρίως εξέτασή της και δεν υποβλήθηκε κατά την αντεξέτασή των μαρτύρων της Εργοδότριας Εταιρείας με αποτέλεσμα να μην τους δοθεί η ευκαιρία να προβάλουν τη δική τους εκδοχή επί του εν λόγω ισχυρισμού. Όταν της ζητήθηκε κατά την αντεξέτασή της να αναφέρει στο Δικαστήριο ποια πρόσωπα υπέγραψαν το εν λόγω έγγραφο απάντησε γενικά και αόριστα λέγοντας ότι μόνο το «καινούργιο» προσωπικό υπέγραψε το εν λόγω έγγραφο και κάποιοι άλλοι και ότι «δεν μπορεί να μιλήσει για 10 καταστήματα». Όταν της υποβλήθηκε ότι κανένας δεν υπέγραψε το εν λόγω έγγραφο, διαφοροποιήθηκε λέγοντας ότι άκουσε ότι κάποιοι υπέγραψαν. Περαιτέρω ενώ ανέφερε ότι ο κ.Ευαγγ. Χριστοδούλου ήταν προσωπικός φίλος του κ.Δαμιανίδη και ότι αυτά που ανέγραψε ο κ.Χριστοδούλου στο παράπονό του δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα και ότι τα ανέγραψε με σκοπό να την κάνει να φαίνεται «κακή διευθύντρια», στη συνέχεια κατά την αντεξέτασή της είπε ότι δεν είχε προστριβές με τους διευθυντές της Εργοδότριας Εταιρείας ή οποιοδήποτε παράπονο από τους διευθυντές της Εργοδότριας Εταιρείας και ότι δεν γνωρίζει «αν έβαλε κάποιος πάνω τον κ.Χριστοδούλου» να προβεί σε καταγγελία εναντίον της. (β) Αντεξεταζόμενη σε σχέση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 ενώ ανέφερε ότι διαφωνεί με το περιεχόμενό του και με τον ισχυρισμό ότι η μείωση στις πωλήσεις του delivery οφειλόταν στην μη ορθή λειτουργία του τμήματος, δεν θυμόταν για ποιο λόγο υπήρχε το 2008 οποιαδήποτε μείωση στις πωλήσεις του delivery και δεν μπορούσε να δώσει συγκεκριμένη απάντηση στις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν σχετικά με το αν απάντησε στον κ.Σπύρου σε σχέση με αυτή την παρατήρηση που της έγινε και ποια ήταν η δική της θέση. (γ) Σχηματίσαμε την εντύπωση ότι η Αιτήτρια με τη μαρτυρία της δεν έθεσε στο Δικαστήριο ολοκληρωμένα τα γεγονότα και τα δεδομένα που αφορούσαν την υπόθεση. Πιο συγκεκριμένα, αναφέρουμε τ΄ ακόλουθα. Ισχυριζόταν ότι δεν θυμόταν τα οικονομικά αποτελέσματα του καταστήματος στη Μακαρίου κατά την χρονική περίοδο που το διεύθυνε και δεν έδωσε σαφείς και συγκεκριμένες απαντήσεις όταν ερωτάτο σχετικά με αυτά, γεγονός, που υπό το φως του περιεχομένου του Τεκμηρίου 10Α και του γεγονότος ότι δεν αμφισβήτησε και δεν αντέκρουσε κατά τον ουσιώδη χρόνο τη θέση του κ.Σπύρου για μείωση των πωλήσεων στο κατάστημα της Μακαρίου κατά την περίοδο που αυτή το διεύθυνε, δεικνύει κατά την άποψή μας ότι η Αιτήτρια απέφευγε να απαντήσει σε θέματα που δεν την συνέφεραν. Περαιτέρω η Αιτήτρια αρχικά ισχυρίστηκε ότι όταν μετατέθηκε στο κατάστημα της Γερμασόγειας το 2010 το εν λόγω κατάστημα είχε ζημιά το 2009 σε σύγκριση με το 2008 περίπου €69.000. Όταν της υποβλήθηκε ότι το κατάστημα το 2009 είχε κέρδος περίπου €33.000 και Manager Controllable Profit ήταν €194.618 υπεκφεύγοντας απάντησε ότι «τα στοιχεία τα δικά της είναι οι πωλήσεις». Στην υποβολή ότι η μείωση των πωλήσεων δεν συνεπάγεται αυτόματα και ζημιά απάντησε ότι δεν είναι λογιστής ενώ στη συνέχεια παραδέχτηκε ότι το κέρδος ή ζημιά ενός εστιατορίου εξαρτάται και από τα έξοδα. Όταν ερωτήθηκε αν το κατάστημα στη Γερμασόγεια ήταν πάντα κερδοφόρο πριν το 2010 απάντησε ότι «δεν έχει λογαριασμούς για να πάει πίσω να πει» ενώ στη συνέχεια σε υποβολή ότι το κατάστημα στη Γερμασόγεια μέχρι το 2009 ήταν κερδοφόρο, διαφοροποιήθηκε λέγοντας ότι «σύμφωνα με τα δικά της στοιχεία όχι». Υπό το φως της ρητής αναφοράς του κ.Σπύρου στο Τεκμήριο 10Α ότι το κατάστημα της Γερμασόγειας κατά τους εννιά μήνες που το διεύθυνε η Αιτήτρια έχει μετατραπεί από κερδοφόρο σε ζημιογόνο και ότι υπήρξε σημαντική αύξηση στα έξοδα που ελέγχονται από τον διευθυντή του καταστήματος όπως κόστος φαγητού και άλλα λειτουργικά έξοδα, δεν μας φαίνεται φυσικό που η Αιτήτρια δεν μπορούσε να απαντήσει με σαφήνεια και λεπτομέρεια τις σχετικές ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν. Περαιτέρω ενώ δεν αναφέρθηκε στη μαρτυρία της στο περιεχόμενο των Τεκμηρίων 18 και 19 και δεν ανέφερε στο Δικαστήριο ποια ήταν τα ποσοστά των αχρήστων και αδικαιολογήτων στο κατάστημα στη Γερμασόγεια κατά τα έτη 2010 και 2011, κατέθεσε το Τεκμήριο 29 που δεικνύει το ποσοστό που είχαν όλα τα καταστήματα της Εργοδότριας Εταιρείας τον Απρίλιο του 2012 προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι μετά την παρατήρηση που της έγινε βελτίωσε την απόδοσή της. Στις ερωτήσεις που της έγιναν σε σχέση με το ότι στα καταστήματα που διεύθυνε ο κ.Τζαμτζής το κέρδος που ελέγχεται από τον διευθυντή του καταστήματος ήταν ψηλό σε σύγκριση με τα καταστήματα που διεύθυνε αυτή, απάντησε ότι αυτή λειτουργούσε διαφορετικά το κατάστημα από τον κ.Τζαμτζή και ότι ο κ.Τζαμτζής δεν ακολουθούσε τις διαδικασίες της YUM. Δεν έδωσε οποιαδήποτε συγκεκριμένη λεπτομέρεια που να στηρίζει τον πιο πάνω ισχυρισμό της. Ερωτώμενη σχετικά με την παρατήρηση που της έγινε με το Τεκμήριο 2 περιορίστηκε στο να αναφέρει ότι δεν γνωρίζει ποιος ήταν υπεύθυνος βάρδιας όταν ο κ.Γιαννακού επιθεώρησε το κατάστημα και ότι αν αυτή ήταν off δεν έχει οποιαδήποτε ευθύνη γιατί την ευθύνη την έχει ο υπεύθυνος της βάρδιας. Σημειώνουμε ότι η εν λόγω παρατήρηση απευθύνεται σε αυτήν προσωπικά και ότι δεν τέθηκε ενώπιόν μας οποιαδήποτε μαρτυρία που να δεικνύει ότι η Αιτήτρια κατά τον ουσιώδη χρόνο απάντησε στην εν λόγω γραπτή παρατήρηση που της έγινε αναφέροντας ότι δεν ευθύνεται αυτή για τη χαμηλή βαθμολογία του εστιατορίου. Ενώ η Αιτήτρια επικαλέστηκε ότι το 2010 τα άλλα λειτουργικά έξοδα του εστιατορίου (τα οποία σημειώνουμε στο Τεκμήριο 21 δεν περιλαμβάνουν το ενοίκιο) αυξήθηκαν σε σχέση με το 2009 λόγω του ότι (α) έγιναν σημαντικές επιδιορθώσεις και εργασίες συντήρησης στο κατάστημα και (β) υπήρξε αύξηση στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος δεν μας εξήγησε για ποιο λόγο αυτά τα άλλα λειτουργικά έξοδα το 2011 αυξήθηκαν κατά €3.000 περίπου σε σχέση με αυτά του 2010 τη στιγμή που όπως ισχυρίστηκε (βλέπε Τεκμήριο 31) οι σημαντικές επιδιορθώσεις στο κατάστημα ολοκληρώθηκαν το 2010. (δ) Ο δικηγόρος της Αιτήτριας κατά την αντεξέτασή του κ.Δαμιανίδη του υπέβαλε ότι η Αιτήτρια είχε ζητήσει από τις 5/4/2010 να επιδιορθωθεί το χερούλι της πόρτας του ψυγείου αλλά αυτό δεν επιδιορθώθηκε μέχρι τις 15/7/2010 και η Αιτήτρια κατά την κυρίως εξέτασή της αναφερόμενη στο Τεκμήριο 4 ισχυρίστηκε ότι η κα Παφίτη στις 14/7/2010 δεν μπορούσε να πακετάρει το Coleslaw στο ψυγείο καθότι το χερούλι της πόρτας ασφαλείας του ψυγείου από τη μέσα πλευρά του ψυγείου ήταν σπασμένο όπως φαίνεται και στην έκθεση συντήρησης που υπέβαλε στην Εργοδότρια Εταιρεία στις 5/4/2010 (Τεκμήριο 24). Αντεξεταζόμενη όταν της υποβλήθηκε ότι το χερούλι του ψυγείου φτιάχτηκε στις 19/4/2010 και ότι αυτό επιβεβαιώνεται από το Τεκμήριο 17 παραδέχτηκε ότι το χερούλι φτιάχτηκε στις 19/4/2010 και ανασκεύασε την προηγούμενη εκδοχή της λέγοντας ότι το χερούλι στις 15/7/2010 ήταν σπασμένο καθότι τρεις μήνες μετά που επιδιορθώθηκε το χερούλι έσπασε ξανά. Δεν παρουσίασε όμως στο Δικαστήριο οποιαδήποτε σχετική έκθεση συντήρησης που να υποστηρίζει την εν λόγω θέση της, γεγονός που μας δημιουργεί αμφιβολίες αναφορικά με το αξιόπιστο των ισχυρισμών της. (ε) (
- i)Ο δικηγόρος της Αιτήτριας υπέβαλε στον κ.Τζαμτζή ότι η Εργοδότρια Εταιρεία άλλαξε τον προμηθευτή της μαγιονέζας κατά τον χρόνο που προέκυψε το πρόβλημα με τον κ.Ευαγγ. Χριστοδούλου, ότι η νέα μαγιονέζα άφηνε από πάνω λίγδα και ότι όταν ανέφερε η Αιτήτρια τα πιο πάνω στα κεντρικά γραφεία της Εργοδότριας Εταιρείας της δόθηκαν οδηγίες να γυρίζει το Coleslaw ανάποδα ώστε να σκεπάζεται η λίγδα και να μην φαίνεται. Στον κ.Δαμιανίδη υποβλήθηκε μόνο (γενικά και αόριστα) ότι η Αιτήτρια εξέφρασε παράπονα για την ποιότητα της μαγιονέζας. Η Αιτήτρια κατά την κυρίως εξέτασή της προέβαλε την εκδοχή ότι η Εργοδότρια Εταιρεία είχε αλλάξει τον προμηθευτή της μαγιονέζας για να εξοικονομήσει έξοδα, ότι η νέα μαγιονέζα είχε προβλήματα αφού άφηνε λίγδα στο πάνω μέρος του Coleslaw και ότι αφού ανέφεραν αυτό το πρόβλημα στα κεντρικά γραφεία της Εργοδότριας Εταιρείας τους λέχθηκε από τα κεντρικά γραφεία να κρατούν τα δοχεία του πακεταρισμένου Coleslaw σε θέση προς τα πάνω και να μην τα αναποδογυρίζουν όπως έκαναν προηγουμένως ώστε η λίγδα να παραμένει στο κάτω μέρος του δοχείου και να μην την βλέπουν οι πελάτες. Υποστήριξε ότι η εν λόγω μαγιονέζα χρησιμοποιείτο από τα τρία καταστήματα της Εργοδότριας Εταιρείας στη Λεμεσό και ότι και τα τρία καταστήματα είχαν το ίδιο πρόβλημα με τη μαγιονέζα και κατά την αντεξέτασή της είπε ότι το πρόβλημα με τη μαγιονέζα το μίλησε πολλές φορές με τον κ.Δαμιανίδη. Όταν της υποδείχτηκε ότι στο Τεκμήριο 22 που συνέταξε και απέστειλε κατά τον χρόνο που προέκυψε το πρόβλημα με τον κ.Ευαγγ. Χριστοδούλου αναφέρει ότι υπήρχε πρόβλημα με τη μαγιονέζα σε όλα τα τρία καταστήματα της Εργοδότριας Εταιρείας στη Λεμεσό αλλά δεν έχει αναφερθεί στα κεντρικά γραφεία, απάντησε ότι τα άλλα τρία καταστήματα δεν ενημέρωσαν τα κεντρικά γραφεία και όχι το δικό της, για να σημειώσει στη συνέχεια ότι υπάρχει λάθος στην επιστολή της και ότι κανονικά έπρεπε να γράψει τα άλλα δύο καταστήματα. Η εν λόγω θέση της δεν μας πείθει λόγω του ότι στην επιστολή της η Αιτήτρια αναφέρει ξεκάθαρα "All three stores in Limassol had a problem with the coleslaw, yet they were not informing the head office". Περαιτέρω κατά την αντεξέτασή της η Αιτήτρια προέβαλε για πρώτη φορά τον ισχυρισμό ότι η νέα μαγιονέζα ήταν υπό δοκιμασία εκείνη την περίοδο για μερικές εβδομάδες επειδή ήταν φθηνότερη και ότι της είπαν (χωρίς να προσδιορίσει ποιοι) ότι ο κ.Τζαμτζής γνώριζε τον προμηθευτή της μαγιονέζας και ότι αυτός τον σύστησε στην Εργοδότρια Εταιρεία. Διερωτόμαστε για ποιο λόγο ο εν λόγω ισχυρισμός της Αιτήτριας δεν υποβλήθηκε στους μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας. (
- ii)Ενώ στο Τεκμήριο 25 (το οποίο κατατέθηκε από τη Αιτήτρια) φαίνεται ρητά και ξεκάθαρα η διαδικασία παραγωγής και χειρισμού της σαλάτας Coleslaw όσον αφορά τη διάρκεια ζωής της, η Αιτήτρια με τη μαρτυρία της αναφέρθηκε σε πρόσθετες προδιαγραφές που δεν αναφέρονται στο εν λόγω Τεκμήριο λέγοντας γενικά και αόριστα ότι της δόθηκαν και προφορικές οδηγίες. Σημειώνουμε ότι η εν λόγω μαρτυρία της Αιτήτριας ήταν συγκεχυμένη και μη πειστική. (στ) Ενώ η Αιτήτρια δεν αμφισβήτησε κατά την αντεξέταση της κας Κυριάκου τον ισχυρισμό της κας Κυριάκου ότι ο υπεύθυνος του εστιατορίου καθόριζε ποιοι και πόσες ώρες θα εργαστούν στο εστιατόριο και αρχικά κατά την αντεξέτασή της όταν ρωτήθηκε πώς τα κατάφερε ο κ.Τζαμτζής να μειώσει στο εστιατόριο της Μακαρίου τα έξοδα του προσωπικού ενώ οι πωλήσεις στο εν λόγω εστιατόριο αυξήθηκαν, απάντησε ότι ο κ.Τζαμτζής εργοδοτούσε λιγότερο προσωπικό, στη συνέχεια κατά την αντεξέτασή της σε ερώτηση κατά πόσον το εργατικό κόστος εξαρτάται από πόσο προσωπικό και πότε το εργοδοτεί ο διευθυντής του εστιατορίου στην προσπάθειά της να αποφύγει την ευθύνη για το εργατικό κόστος προέβαλε μια διαφορετική εκδοχή απαντώντας ότι το εργατικό κόστος υπολογίζεται πάνω στις πωλήσεις και ότι αυτή κάθε εβδομάδα υπέβαλε στα κεντρικά γραφεία της Εργοδότριας Εταιρείας το πρόγραμμα εργασίας προσωπικού για την επόμενη εβδομάδα και το οποίο εγκρινόταν από τα κεντρικά γραφεία εκτός αν τα κεντρικά γραφεία θεωρούσαν το κόστος πολύ ψηλό της ζητούσαν να αλλάξει το πρόγραμμα. (ζ) Στην κυρίως εξέτασή της η Αιτήτρια υποστήριξε ότι
(1)επειδή ήταν μόνη της στο εστιατόριο της Γερμασόγειας δεν της δόθηκε η ευκαιρία να εργαστεί με την κα Παφίτη και να την εκπαιδεύσει αφού πάντοτε εργάζονταν σε διαφορετική βάρδια,
(2)η κα Παφίτη δεν ήταν ικανή να εκπαιδευτεί στα καθήκοντα της επιθεωρήτριας και
(3)δεν είχε την εξουσιοδότηση και τον χρόνο να οργανώσει πρόγραμμα επιμόρφωσης για τους εργοδοτουμένους στο εστιατόριο και αν πρόκειτο να εκπαιδεύσει την κα Παφίτη έπρεπε να το κάνει αυτό στον δικό της χρόνο και με δικά της έξοδα ενώ (α) στο Τεκμήριο 31 η Αιτήτρια παραδέχεται ότι είχε την ευθύνη εκπαίδευσης του προσωπικού στο εστιατόριο και (β) η Αιτήτρια δεν αντέκρουσε με οποιαδήποτε γραπτή επιστολή της τη θέση του κ.Σπύρου στο Τεκμήριο 8Α ότι είναι σε αυτήν ως υπεύθυνη εστιατορίου η ευθύνη να ολοκληρώσει την εκπαίδευση της κας Παφίτη ως supervisor. Περαιτέρω παρατηρούμε ότι η αναφορά του κ. Δαμιανίδη ότι οι διευθυντές των καταστημάτων εκπαιδεύονται από την Εργοδότρια Εταιρεία για να μπορούν στη συνέχεια να εκπαιδεύσουν το προσωπικό του καταστήματός τους δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέτασή του. Αντεξεταζόμενη η Αιτήτρια προέβαλε διάφορους ισχυρισμούς για να υποστηρίξει τις θέσεις που προέβαλε κατά την κυρίως εξέτασή της. Οι εν λόγω ισχυρισμοί της ήταν γενικόλογοι, δεν υποστηρίζονταν από οποιαδήποτε απτά στοιχεία, ήταν αντιφατικοί μεταξύ τους και σε διάσταση με την ενώπιόν μας έγγραφη μαρτυρία. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι:
(1)η Αιτήτρια δεν ανέφερε γραπτώς στην Εργοδότρια Εταιρεία ότι η κα Παφίτη δεν ήταν ικανή να εκπαιδευτεί ως επιθεωρήτρια ούτε όταν προέκυψαν τα θέματα με το Υγειονομείο και τα παράπονα των πελατών και η Αιτήτρια έγραψε στην Εργοδότρια Εταιρεία ότι δεν έχει επιθεωρητή να την βοηθά και στη συνέχεια ο κ.Σπύρου της ανέφερε ότι είναι θέμα δικό της να ολοκληρώσει την εκπαίδευση της κας Παφίτη (Τεκμήρια 3, 8Α και 26) ούτε όταν δόθηκε στην Αιτήτρια η παρατηρήση Τεκμήριο 9Α,
(2)η Αιτήτρια δεν ανέφερε στην Εργοδότρια Εταιρεία γραπτώς ότι δεν μπορούσε να εκπαιδεύσει την κα Παφίτη γιατί δεν εργάζονταν μαζί στις ίδιες βάρδιες και όταν ερωτάτο για το αν ενημέρωσε την Εργοδότρια Εταιρεία για τον πιο πάνω ισχυρισμό της απαντούσε γενικά και αόριστα,
(3)το Τεκμήριο 31 διαψεύδει τη θέση της Αιτήτριας ότι ουδέποτε εργάστηκε την ίδια βάρδια με την κα Παφίτη και η δικαιολογία που έδωσε για ποιο λόγο εργαζόταν με την κα Παφίτη στην ίδια βάρδια κατά την ακροαματική διαδικασία (ότι για να εργαζόταν με την κα Παφίτη στην ίδια βάρδια πρέπει να απουσίαζε κάποιος ταμίας) εκτός του ότι είναι πολύ αόριστη είναι σε αντίφαση με τη θέση της ότι όταν έλειπε κάποιος από το προσωπικό του εστιατορίου ερχόταν στο εστιατόριο είτε ο κ.Gοgu είτε η κα Demy Nicolson. Όταν της υποδείχτηκε η εν λόγω αντίφαση, είπε πάλι γενικά και αόριστα ότι μπορεί να μην μπορούσαν εκείνη τη μέρα να έρθουν ο κ.Gοgu και η κα D. Nicolson και ότι μπορεί είτε αυτή είτε η κα Παφίτη να εργάστηκαν υπερωριακά για να βοηθήσουν το κατάστημα,
(4)όταν ρωτήθηκε για ποιο λόγο δεν χρησιμοποίησε τον κ.Gοgu και την κα D. Nicolson ώστε να εργαστεί στην ίδια βάρδια με την κα Παφίτη και να την εκπαιδεύσει, είπε ότι τα εργατικά έξοδα του καταστήματος δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν κάτι τέτοιο και ότι τα άλλα καταστήματα της Εργοδότριας Εταιρείας χρειάζονταν τον κ.Gogu και την κα D. Nicolson ενώ σε προηγούμενο στάδιο παραδέχτηκε ότι μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον κ.Gοgu και την κα D. Nicolson όποτε είχε ανάγκες στο εστιατόριό της κατόπιν συνεννόησης με τα άλλα εστιατόρια. Στη συνέχεια διαφοροποιήθηκε και ισχυρίστηκε ότι αν της επέτρεπαν τα κεντρικά γραφεία να φέρει τον κ.Gοgu και την κα D. Nicolson στο εστιατόριό της για να εκπαιδεύσει την κα Παφίτη θα το έκανε και όταν της ζητήθηκε να αναφέρει πότε δεν της επέτρεψαν τα κεντρικά γραφεία να τους φέρει για να εκπαιδεύσει την κα Παφίτη και αν παραπονέθηκε στον κ.Σπύρου ότι δεν μπορεί να φέρει άλλο επιθεωρητή στο εστιατόριό της για να εκπαιδεύσει την κα Παφίτη απάντησε με υπεκφυγές (είπε ότι δεν θυμάται αλλά υπάρχει μια επιστολή της προς τον κ.Σπύρου ότι είναι μόνη στο εστιατόριο, ότι δεν υπήρχε χρόνος να ζητήσει κάτι τέτοιο από τα κεντρικά γραφεία τα οποία γνώριζαν ότι η κα Παφίτη δεν ήταν ικανή). Στην επόμενη δικάσιμο ισχυρίστηκε ότι της δόθηκε άδεια από τα κεντρικά γραφεία να χρησιμοποιεί τον κ.Gοgu και την κα D. Nicolson μόνο όταν ήταν η κα Παφίτη ή αυτή με άδεια ή off. Όταν της υποδείχτηκε ότι στο Τεκμήριο 8Α ο κ.Σπύρου της αναφέρει ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει τον κ.Gοgu και την κα D. Nicolson ώστε να μπορεί να διευθύνει σωστά το κατάστημα, απάντησε ότι αυτό ήταν η άδεια για να τους χρησιμοποιεί όταν ήταν η κα Παφίτη ή αυτή με άδεια ή off και στη συνέχεια όταν ερωτήθηκε πού υπάρχει στο εν λόγω Τεκμήριο αυτός ο περιορισμός απάντησε ότι σε συνάντηση με τον κ.Τζαμτζή και την κα Αριστείδου (οι οποίοι σημειώνουμε εργάζονταν στη Λεμεσό και όχι στα κεντρικά γραφεία) συμφωνήθηκε ότι ο κ.Gοgu και η κα D. Nicolson θα πήγαιναν στη Γερμασόγεια μόνο όταν ήταν η κα Παφίτη ή αυτή με άδεια ή off. (η) Μας δημιουργήθηκε η απορία για ποιο λόγο η Αιτήτρια δεν ανέφερε στην Εργοδότρια Εταιρεία πριν την απόλυσή της ότι δεν μπορούσε να ελέγξει το κόστος φαγητού στο εστιατόριό της επειδή δεν είχε στο εστιατόριο κάμερες κυκλώματος παρακολούθησης και ηλεκτρονικό σύστημα για το απόθεμα τη στιγμή που στο Τεκμήριο 31 σε απάντηση της παρατήρησης που της έγινε για ψηλό κόστος φαγητού αναφέρει τις ενέργειες που έλαβε με σκοπό να μειωθεί το κόστος φαγητού. Περαιτέρω υπό το φως του ισχυρισμού της ότι η Εργοδότρια Εταιρεία ζήτησε από τους υπαλλήλους να υπογράψουν ένα έγγραφο σύμφωνα με το οποίο αν υπήρχα άχρηστα και αδικαιολόγητα πέραν του 1,5% των πωλήσεων, το επιπλέον ποσό θα αφαιρείτο από τον μισθό τους, μας φαίνεται παράδοξο που δεν απάντησε προβάλλοντας τη θέση της ότι δεν μπορούσε να τα ελέγξει για τους λόγους που ανέφερε στην κυρίως εξέτασή της στην παρατήρηση - προειδοποίηση που της απέστειλε η Εργοδότρια Εταιρεία στις 27/4/2012 (Τεκμήριο 13) με την οποία η Εργοδότρια Εταιρεία της απέδιδε ευθύνη για τη διαχείριση και φύλαξη των υλικών και προϊόντων της Εργοδότριας Εταιρείας και της τόνιζε ότι οι υπερβάσεις που είχε το εστιατόριο στη Γερμασόγεια σε σχέση με τα άχρηστα και αδικαιολόγητα αποτελούσαν σοβαρή παράβαση των καθηκόντων εργασίας της. Ούτε μας εξήγησε πώς μέσα σε λιγότερο από 5 μέρες από τη γραπτή παρατήρηση που πήρε στις 27/4/2012 κατάφερε παρά τα προβλήματα που επικαλέστηκε να μειώσει το ποσοστό των αχρήστων και αδικαιολόγητων. Λόγω των πιο πάνω αδυναμιών στη μαρτυρία της Αιτήτριας κρίνουμε ότι αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αξιόπιστη και συνακόλουθα απορρίπτεται. Συνακόλουθα με την πιο πάνω αξιολόγηση βρίσκουμε ότι τα όσα κατατέθηκαν ενώπιόν μας με τη μαρτυρία της Εργοδότριας Εταιρείας που έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο αποτελούν τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω νομικές αρχές στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης κρίνουμε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία κατάφερε να αποδείξει ότι (α) κατά τον χρόνο της απόλυσης της Αιτήτριας εύλογα και δικαιολογημένα ένας λογικός εργοδότης θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η απόδοση της Αιτήτριας ως διευθύντριας εστιατορίου δεν ήταν ικανοποιητική και ήταν τέτοιας φύσης που δικαιολογούσε την απόλυσή της και (β) πριν απολύσει την Αιτήτρια είχε δώσει αρκετές παρατηρήσεις - προειδοποιήσεις στην Αιτήτρια για την απόδοσή της ως διευθύντριας εστιατορίου και αρκετό χρόνο για να βελτιωθεί. Παραθέτουμε πιο κάτω τα γεγονότα στα οποία στηριχτήκαμε για να καταλήξουμε στο πιο πάνω συμπέρασμά μας. Η Αιτήτρια ανέλαβε ως διευθύντρια του εστιατορίου στη Μακαρίου το
- Ως διευθύντρια εστιατορίου είχε την ευθύνη για την εύρυθμη λειτουργία του εστιατορίου, για την τήρηση των διαδικασιών, των προδιαγραφών και των κανονισμών της Εργοδότριας Εταιρείας, για την εκπαίδευση του προσωπικού καθώς και για τη διαχείριση του εστιατορίου με τρόπο που όσον αφορά τους παράγοντες που μπορούσε να ελέγξει ως διευθύντρια να συμβάλλει στην κερδοφορία του εστιατορίου. Το έτος 2009 σε σύγκριση με το 2008 υπήρξε μείωση στις πωλήσεις του εστιατορίου στη Μακαρίου καθώς και μείωση στο κέρδος που ελεγχόταν από την Αιτήτρια ως διευθύντριας του καταστήματος. Τον Νοέμβριο του 2008 η Αιτήτρια παρατηρήθηκε ότι υπήρξε μεγάλη μείωση στις πωλήσεις 'delivery' λόγω μη ορθής λειτουργίας του τμήματος 'delivery' και τον Ιούνιο του 2009 η Αιτήτρια παρατηρήθηκε επειδή υπήρχαν ληγμένα προϊόντα στο εστιατόριο από λάθος χειρισμό των προδιαγραφών και οι πελάτες στο εστιατόριο της Γερμασόγειας δεν είχαν σωστή εξυπηρέτηση. Τον Απρίλιο του 2010 η Εργοδότρια Εταιρεία λόγω των μη ικανοποιητικών οικονομικών αποτελεσμάτων που είχε το εστιατόριο στη Μακαρίου υπό τη διεύθυνση της Αιτήτριας, μετάθεσε την Αιτήτρια στο εστιατόριο στη Γερμασόγεια. Τον Ιούλιο του 2010 μετά από παράπονο που υπέβαλε πελάτης του εστιατορίου για χαλασμένη σαλάτα που του πωλήθηκε η αρμόδια Υγειονομική Υπηρεσία επιθεώρησε το εστιατόριο στη Γερμασόγεια όπου διαπίστωσε πολλές παραβάσεις των προδιαγραφών καθαριότητας, υγιεινής και ασφάλειας τροφίμων στο εστιατόριο. Δόθηκε από την Εργοδότρια Εταιρεία στην Αιτήτρια γραπτή προειδοποίηση με την οποία την καλούσε να λάβει αμέσως μέτρα ώστε να διορθώσει τα προβλήματα που εντοπίστηκαν στο εστιατόριο. Τον Ιούλιο του 2010 είχε υποβληθεί ένας σημαντικός αριθμός παραπόνων στο τηλεφωνικό κέντρο της Εργοδότριας Εταιρείας από πελάτες για το εστιατόριο στη Γερμασόγεια. Η Αιτήτρια παρατηρήθηκε πως αντί να αφιερώνει τον χρόνο της στη βελτίωση της διαχείρισης του εστιατορίου στέλλει στον κ.Σπύρου δικαιολογίες για τα παράπονα και ότι αμφισβητεί τα παράπονα - σχόλια των πελατών αποτυγχάνοντας να ακολούθησε την πολιτική της Εργοδότριας Εταιρείας σχετικά με τη βελτίωση της εξυπηρέτησης των πελατών με αποτέλεσμα οι πωλήσεις στο εστιατόριο στη Γερμασόγεια να μειώνονται συνεχώς και της ζητήθηκε όπως συζητήσει τα παράπονα των πελατών με το προσωπικό του εστιατορίου και ζητήσει βοήθεια από τον κ.Τζαμτζή. Στο παράπονο της Αιτήτριας ότι δεν έχει supervisor στο εστιατόριο η Εργοδότρια Εταιρεία της απάντησε ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει δύο άλλους supervisors από άλλα εστιατόρια και ότι είναι δική της ευθύνη να εκπαιδεύσει την αρχηγό ομάδας του εστιατορίου ώστε να γίνει supervisor. Στις 9/12/2010 έγινε γραπτή παρατήρηση στην Αιτήτρια για την απαράδεκτη, σύμφωνα με τους κανονισμούς της Εργοδότριας Εταιρείας, συμπεριφορά που επέδειξε υφιστάμενή της κατά την εξυπηρέτηση μυστικού πελάτη ενώ αυτή ήταν παρούσα. Αρχές του 2011 η Εργοδότρια Εταιρεία διαπίστωσε ότι το εστιατόριο το 2010 σε σύγκριση με το 2009 ήταν ζημιογόνο και ότι αυτό οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στη διαχείρισή του από την Αιτήτρια καθότι εκτός του ότι μειώθηκαν οι πωλήσεις αυξήθηκαν (α) το κόστος φαγητού και (β) τα λειτουργικά έξοδα που ελέγχονταν από την Αιτήτρια και γι΄ αυτό τον λόγο έδωσε γραπτή παρατήρηση στην Αιτήτρια στην οποία σημειώνονταν τα προβλήματα που εντοπίστηκαν από την Εργοδότρια Εταιρεία και ζητείτο από την Αιτήτρια να προβεί στις αναγκαίες αλλαγές και να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να βελτιωθούν τα οικονομικά αποτελέσματα του εστιατορίου. Περαιτέρω στην εν λόγω παρατήρηση σημειωνόταν ότι αυτή είναι η τελική προειδοποίηση που της δίνεται. Η Αιτήτρια απάντησε ότι θα απαντήσει στη συνέχεια στην εν λόγω παρατήρηση και η Εργοδότρια Εταιρεία της απάντησε ότι αυτό που της ζητείται είναι να παρουσιάσει αμέσως ένα πλάνο διόρθωσης όλων των λανθασμένων διαδικασιών που διαπιστώνονται στο εστιατόριο που διευθύνει και ότι μπορεί να ζητήσει βοήθεια από τον κ.Δαμιανίδη, τον κ.Τζαμτζή και τον κ.Γιαννακού. Η Αιτήτρια απάντησε με επιστολή της στην οποία ανέφερε τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε ή θα προέβαινε για να αυξηθούν οι πωλήσεις, να μειωθούν τα έξοδα και να βελτιωθεί η απόδοση του προσωπικού στο εστιατόριο. Αλλά το 2011 παρά το ότι αυξήθηκαν οι πωλήσεις του εστιατορίου, το εστιατόριο ήταν πάλι ζημιογόνο και η κερδοφορία του μειώθηκε λόγω του ότι αυξήθηκαν τα έξοδα που ελέγχονται από τον διευθυντή του καταστήματος (εργατικά έξοδα, κόστος φαγητού, άλλα λειτουργικά έξοδα). Τόσο το 2010 όσο και το 2011 τα ποσοστά των αχρήστων και αδικαιολόγητων στο εστιατόριο στη Γερμασόγεια όταν αυτό το διεύθυνε η Αιτήτρια ήταν πολύ ψηλότερα από το όριο του 2.5% που καθόριζε ο κανονισμός της Εργοδότριας Εταιρείας και αυτός ήταν ένας σημαντικός παράγοντας που το κόστος φαγητού ήταν αυξημένο και υπήρχε μείωση της κερδοφορίας του εστιατορίου. Το ψηλό ποσοστό των αχρήστων και αδικαιολόγητων συνέχισε να παρουσιάζεται στο εστιατόριο της Αιτήτριας και κατά τους τέσσερις πρώτους μήνες του 2012 και περαιτέρω κατά τους εν λόγω μήνες αυξήθηκε και το εργατικό κόστος ενώ οι πωλήσεις παρέμειναν στα ίδια επίπεδα γεγονός που εύλογα μπορούσε να δικαιολογήσει το συμπέρασμα της Εργοδότριας Εταιρείας ότι η Αιτήτρια δεν βελτίωσε την απόδοσή της αφού τα πιο πάνω δεδομένα δείκνυαν ότι το Manager Controllable Profit όχι μόνο δεν θα αυξανόταν αλλά θα μειωνόταν λόγω της αύξησης του εργατικού κόστους. Γι' όλα τα πιο πάνω την ευθύνη την είχε η Αιτήτρια ως διευθύντρια εστιατορίου η οποία δεν κατέφερε να αποδείξει ενώπιόν μας οποιουσδήποτε βάσιμους λόγους οι οποίοι θα μπορούσαν να αναιρέσουν ή να μειώσουν τον βαθμό της ευθύνης της και/ ή της υπαιτιότητάς της για τα πιο πάνω. Στην υπόθεση Cook v Thomas Linnell & Sons Ltd (πιο πάνω) αναφέρθηκαν τα πιο κάτω σε σχέση με τη διαπίστωση ανεπαρκούς απόδοσης των διευθυντών: " ...it seems to us that it must be reasonable for employers who have no confidence in their manager, where the fall-off trade is of genuine concern and continuing, to come to the conclusion that he shares some responsibility for it. After all, a manager is in a position where he can expect to get the credit for success and the blame for failure. We do not think that this was a case in which the employer's view of the capability of Mr Cook was formed merely by the fall -off in trade at the Norwich depot. It was a view formed initially from the monitoring of his performance, independently of the fall - off in trade, but confirmed by the fall- off." Κρίνουμε ότι όλα τα πιο πάνω περιστατικά σωρευτικά δικαιολογούσαν την Εργοδότρια Εταιρεία να θεωρήσει ότι η Αιτήτρια δεν εκτελούσε τα εργασιακά καθήκοντα της θέσης της διευθύντριας εστιατορίου κατ' ευλόγως ικανοποιητικό τρόπο. Η Εργοδότρια Εταιρεία μέσω των παρατηρήσεων - προειδοποιήσεων που έδωσε στην Αιτήτρια ενημέρωσε την Αιτήτρια ότι δεν ήταν ευχαριστημένη με την απόδοσή της και τα οικονομικά αποτελέσματα των εστιατορίων που διεύθυνε και υποδεικνύοντας ποιες ήταν οι απαιτήσεις της της ζητούσε να προβεί σε διορθωτικές ενέργειες λέγοντάς της και σε ποια πρόσωπα μπορούσε να απευθυνθεί για οποιαδήποτε βοήθεια χρειαζόταν. Κρίνουμε ότι το γεγονός ότι δεν μεσολάβησε μεγάλο χρονικό διάστημα από την τελευταία γραπτή παρατήρηση που δόθηκε στην Αιτήτρια μέχρι την απόλυσή της δεν είναι αρκετό να θέσει εκτός του πλαισίου των εύλογων αντιδράσεων του μέσου λογικού εργοδότη την απόφαση της Εργοδότριας Εταιρείας να απολύσει την Αιτήτρια ενόψει των δεδομένων που προέκυψαν τον Μάιο του 2012 (πιο συγκεκριμένα των συνολικών οικονομικών αποτελεσμάτων του εστιατορίου μέχρι και το τέλος Απριλίου του 2012 και το αυξημένο όριο αχρήστων και αδικαιολόγητων για τον μήνα Απρίλιο του 2012) υπό το φως της συνολικής εργασιακής συμπεριφοράς και απόδοσης που επέδειξε η Αιτήτρια ως διευθύντρια εστιατορίου από το 2008 και μετά. Παραμένει να εξεταστεί κατά πόσον το γεγονός ότι δεν ζητήθηκε από την Αιτήτρια πριν την απόλυσή της η δική της θέση αναφορικά με τη θέση της Εργοδότριας Εταιρείας ότι δεν εκτελούσε κατ΄ ευλόγως ικανοποιητικά την εργασία της λόγω της συνεχόμενης μείωσης του Manager Controllable Profit και της μη συμμόρφωσής της με τον κανονισμό που προέβλεπε ότι τα άχρηστα και αδικαιολόγητα δεν έπρεπε να ξεπερνούν το 2.5% των πωλήσεων μπορεί να κριθεί ως παράγοντας που καθιστά την απόλυση της Αιτήτριας παράνομη. Στην παρούσα περίπτωση δόθηκαν αρκετές παρατηρήσεις και προειδοποιήσεις στην Αιτήτρια σε σχέση με την απόδοσή της και τα προβληματικά οικονομικά αποτελέσματα των εστιατορίων που διεύθυνε τα οποία αποτελέσματα οφείλονταν σε πράξεις και/ή παραλείψεις της Αιτήτριας και τη μη συμμόρφωση της Αιτήτριας με κανονισμούς και οδηγίες της Εργοδότριας Εταιρείας. Σε αυτές τις παρατηρήσεις η Εργοδότρια Εταιρεία ενημέρωνε την Αιτήτρια για τα θέματα που εντόπιζε και θεωρούσε ως ενδείξεις ανεπαρκούς απόδοσης της Αιτήτριας. Στο μοναδικό παράπονο που υπέβαλε η Αιτήτρια στην Εργοδότρια Εταιρεία ότι δεν έχει μόνιμο επιθεωρητή στο εστιατόριό της η Εργοδότρια Εταιρεία την ενημέρωσε για το πώς μπορούσε να επιλύσει το εν λόγω ζήτημα χωρίς στη συνέχεια η Αιτήτρια να προβάλει οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα που είχε. Στην προειδοποίηση που σημειωνόταν ως τελευταία η Εργοδότρια Εταιρεία (Τεκμήριο 10Α) ρητά και ξεκάθαρα ανέφερε στην Αιτήτρια το ότι θεωρούσε την απόδοσή της ως ανεπαρκή και σημείωσε τους λόγους που στήριζε την πιο πάνω θέση της. Η Αιτήτρια απάντησε στην πιο πάνω παρατήρηση προβάλλοντας τις ενέργειες που έλαβε ή θα λάβει για να βελτιωθούν τα αποτελέσματα στο εστιατόριο. Σε σχέση με το κόστος φαγητού δεν ανέφερε ότι δεν μπορούσε να το ελέγξει γιατί δεν είχε ηλεκτρονικό σύστημα στο εστιατόριο και/ή κάμερες παρακολούθησης για να ελέγχει τα άχρηστα και αδικαιολόγητα. Τα οικονομικά αποτελέσματα του εστιατορίου δεν βελτιώθηκαν και το κέρδος που είχε υπό τον έλεγχο της η Αιτήτρια μειώθηκε και ειδικότερα η Αιτήτρια δεν κατάφερε να συμμορφωθεί με τον κανονισμό για το μέγιστο επιτρεπόμενο όριο αχρήστων και αδικαιολογήτων. Όταν δόθηκε στην Αιτήτρια στη συνέχεια παρατήρηση για το ότι δεν συμμορφώνεται με τον κανονισμό για το όριο των αχρήστων και αδικαιολόγητων η Αιτήτρια δεν απάντησε στην Εργοδότρια Εταιρεία ότι αδυνατεί να συμμορφωθεί με τον εν λόγω κανονισμό για οποιοδήποτε λόγο. Υπό τις πιο πάνω περιστάσεις και με δεδομένο ότι δόθηκαν σχετικές προειδοποιήσεις και αρκετός χρόνος για βελτίωση στην Αιτήτρια από την Εργοδότρια Εταιρεία βρίσκουμε ότι η ενέργεια της Εργοδότριας Εταιρείας να απολύσει την Αιτήτρια χωρίς να ακούσει προηγουμένως την εκδοχή της δεν μπορεί να θεωρηθεί τόσο παράλογη που κανένας λογικός εργοδότης δεν θα προέβαινε σε μια τέτοια ενέργεια αφού ένας λογικός εργοδότης εύλογα θα μπορούσε να καταλήξει στη βάση των πιο πάνω γεγονότων ότι η Αιτήτρια δεν θα μπορούσε να προβάλει οποιαδήποτε πληροφορία που να επηρέαζε την κατάληξη της Εργοδότριας Εταιρείας για ανεπαρκή απόδοση που δικαιολογεί απόλυση. Κατάληξη Καταλήγουμε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία με βάση τα ενώπιόν της στοιχεία ενήργησε υπό τις περιστάσεις ως ένας λογικός εργοδότης και προέβηκε σε τερματισμό της απασχόλησης της Αιτήτριας λόγω παράλειψής της να εκτελέσει την εργασία της κατ΄ ευλόγως ικανοποιητικό τρόπο σύμφωνα με τις πρόνοιες της παραγράφου (α) του άρθρου 5 του Νόμου. Κατά συνέπεια η Εργοδότρια Εταιρεία απαλλάσσεται από οποιαδήποτε πληρωμή αποζημίωσης στην Αιτήτρια. Η Αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Εργοδότριας Εταιρείας και εναντίον της Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής. (Υπ.) ............. (Υπ.) ............... Ε. Κουζαπάς, Μέλος. Χ. Σόλου, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Απόλυση λόγω ανεπαρκούς απόδοσης) [1] «
- Τερματισμός απασχολήσεως δι' οιονδήποτε των ακολούθων λόγων δεν παρέχει δικαίωμα εις αποζημίωσιν: (α) όταν ο εργοδοτούμενος παραλείπη να εκτελέση την εργασίαν του κατ' ευλόγως ικανοποιητικόν τρόπον:Νοείται ότι προσωρινή ανικανότης προς εργασίαν οφειλομένη εις ασθένειαν, βλάβην, τοκετόν ή νόσον δεν θεωρείται ως εμπίπτουσα εντός της παραγράφου ταύτης. (β).....(γ)....(δ).... (ε) όταν ο εργοδοτούμενος επιδεικνύη τοιαύτην διαγωγήν ώστε να καθιστά εαυτόν υποκείμενον εις απόλυσιν άνευ προειδοποιήσεως: Νοείται ότι όταν ο εργοδότης δεν ασκή το δικαίωμα του προς απόλυσιν εντός λογικού χρονικού διαστήματος από του γεγονότος το οποίον του παρέσχε το δικαίωμα τούτο, θεωρείται ούτος ως εγκαταλείψας το δικαίωμα του να απολύση τον εργοδοτούμενον· (στ) άνευ επηρεασμού της γενικότητος της αμέσως προηγουμένης παραγράφου, τα ακόλουθα δύνανται, μεταξύ άλλων, να αποτελέσωσι λόγον απολύσεως άνευ προειδοποιήσεως, λαμβανομένων υπ' όψιν όλων των περιστατικών της περιπτώσεως: (i) διαγωγή εκ μέρους του εργοδοτουμένου η οποία καθιστά σαφές ότι η σχέσις εργοδότου και εργοδοτουμένου δεν δύναται ευλόγως να αναμένηται όπως συνεχισθή· (ii) διάπραξις σοβαρού παραπτώματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του· (iii)διάπραξις ποινικού αδικήματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει του καθήκοντος του, άνευ της ρητής ή σιωπηρός συγκαταθέσεως του εργοδότου του· (iν) απρεπής διαγωγή του εργοδοτουμένου κατά τον χρόνον της εκτελέσεως των καθηκόντων του· (ν) σοβαρά ή επαναλαμβανόμενη παράβασις ή παραγνώρισις κανόνων της εργασίας ή άλλων κανόνων εν σχέσει προς την απασχόλησιν.» [2] Στην Πολιτική Έφεση Αρ. 59/2010 L.PAPAPHILIPPOU&CO, ο οποίος μετονομάστηκε σε L. PAPAPHILIPPOU&CO LTD ν ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΛΟΥΚΑ, ημερ. 20/6/14 τονίστηκε ότι ο περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμος ως νομοθέτημα κοινωνικού περιεχομένου αποβλέπει στην προστασία του δικαιώματος εργασίας και συνακόλουθα και ως αποτέλεσμα της ανάγκης για πλήρη σεβασμό των δικαιωμάτων του εργοδοτούμενου προτού ληφθεί απόφαση τερματισμού της απασχόλησής του, «είναι επιτακτική η υποχρέωση τήρησης μιας σωστής διαδικασίας, στα πλαίσια της οποίας θα πρέπει να παραχωρείται στον εργοδοτούμενο το δικαίωμα να ακουστεί και να αναπτύξει τις θέσεις του.» [3] Στην υπόθεση Κακοφεγγίτου ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ, (πιο πάνω) παρατίθεται στο ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Lord Denning M.R. στην υπόθεση British Leyland (U.K.) Ltd. v. Swift
(1981)1 R.L.R. 91:"The correct test is this: Was it reasonable for the employers to dismiss him? If no reasonable employer would have dismissed him, then the dismissal was unfair. But if a reasonable employer might reasonably have dismissed him, then the dismissal was fair. It must be remembered in all these cases there is a band of reasonableness, within which one employer might reasonable take one view another quite reasonably take a different view". [4] Βλέπε St. D. Anderman, The Law of Unfair Dismissal, 3rd Edition, Butterworths, σελ.225-
- [5] Στο σύγγραμμα IDS Employment Law Handbook - Unfair Dismissal, Thomson Reuters , 2010 , στη σελ. 129 αναφέρονται τ΄ ακόλουθα: "The availability of evidence of an employee's incapacity will vary from job to job. In Fletcher v St Leonard's School EAT 25/87, for example, the employer could point to evidence that pupils' grades had fallen below the normal rate of success. Similarly, the incompetence of sales people can be shown by their failure to reach targets set by the employer. The incompetence of a piece-worker can be measured in the same way. However, failure to meet such targets does not always justify dismissal. The tribunal will take into account all the surroundings circumstances: whether the target was realistic; the reasons for the employee not attaining the target; how other sales staff fared and the employee's length of service. For example, in Sibun v Modern Telephones Ltd 1976 IRLR 81, ET, S has been selling satisfactorily for 20 years. However, over period of 15 months, his sales missed targets by 25 per cent. After several warnings he was dismissed. A tribunal held that it was unreasonable to judge him on results over the last 15-18 months after his long period of satisfactory service. In the circumstances, a three - year period should have been given before it was fair to dismiss. The incompetence of manager is often more difficult to measure and prove. In Cook v Thomas Linnell and Sons Ltd 1977 ICR 770, EAT, the EAT said that if an employer has genuinely come to believe over a period of time that a manager is incompetent, that is in itself evidence of incapability. However, it will be necessary to see whether there is supporting evidence. Supporting evidence may include evidence of a fall-off in trade or complaints from customers or colleagues. In Queensway Discount Warehouses Ltd v Mc Neall EAT 569/85 the employer established incapability as the reason for dismissal based on a genuine belief that the manager was unable to motivate staff or deal with customers' orders and that his store presented a poor image. The tribunal's decision of fair dismissal was upheld by the EAT." (Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μας) [6] «.an employment tribunal must still determine whether the course of conduct in the aggregate is sufficient to warrant dismissal by a reasonable employer.. The particular act of misconduct which precipates the dismissal does not have to be sufficiently serious in its own right to justify dismissal as long as it confirms a pattern by, for example occurring after a final warning». [7] Βλέπε επίσης στο σύγγραμμα IDS Employment Law Handbook - Unfair Dismissal, Thomson Reuters , 2010 , σελ. 147-
- [8] Βλέπε επίσης Πολ. Έφεση αρ. 310/2009 Δημήτρης Φωτιάδης v Alpha Bank Ltd ημερομηνίας 26/6/
- [9] Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4th edition, Vol.16(1B) στη σελ. 103, παραγ.645 αναφέρονται τ' ακόλουθα:"It is a central principle of unfair dismissal law that the fairness of a dismissal should be determined on the facts as known to the employer at the time of dismissal. In contrast to the common law on wrongful dismissal, an employer cannot rely on subsequently discovered facts, especially misconduct by the employee, to justify a dismissal that was unfair on the facts known at the time.". cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο