ΒΡΥΩΝΑ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ν. VENUS BEACH HOTEL (PAPHOS) κ.α., Αρ. Αίτησης: 655/12, 12/5/2017

(1)του Περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου 1967 (Ν.24/67), όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα («ο Ν.24/67») και διαζευκτικά σε περίπτωση που οι Εργοδότες αποδείξουν ότι η απόλυσή της οφείλεται σε πραγματικές συνθήκες πλεονασμού, πληρωμή από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού («το Ταμείο») με βάση το άρθρο 16

(1)του Νόμου σε συνδυασμό με τον Τέταρτο Πίνακα του Ν.24/

1. Σύμφωνα με τους γενικούς λόγους της Αίτησης η Αιτήτρια στις 8/9/2011 παρέλαβε επιστολή των Εργοδοτών με την οποία της δινόταν προειδοποίηση τερματισμού της απασχόλησής της στις 2/12/
2. Κατά ή περί τις 16/9/2011 υπέβαλε αίτηση στο Ταμείο για πληρωμή λόγω πλεονασμού και μέχρι την ημέρα καταχώρησης της Αίτησης δεν έλαβε απάντηση από το Ταμείο. Μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων και την αποτυχία των συζητήσεων για εξώδικη διευθέτηση της υπόθεσης, η Αίτηση ορίστηκε για ακρόαση στις 9/12/
3. Κατά την εν λόγω ημερομηνία ο κ.Κορακίδης εισηγήθηκε στο Δικαστήριο ότι το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών («το Δ.Ε.Δ.») στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την Αίτηση καθότι κατά τον χρόνο καταχώρησής της εκκρεμούσε αίτηση της Αιτήτριας στο Ταμείο για πληρωμή για λόγους πλεονασμού και ζήτησε χρόνο για να αγορεύσει επί του θέματος. Η κα Σωκράτους ανέφερε ότι οι Εργοδότες σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας κωλύονται να εγείρουν οποιοδήποτε νομικό θέμα το οποίο μπορεί να προδικαστεί και ζήτησε χρόνο να μελετήσει το θέμα ώστε να αγορεύσει προς υποστήριξη των θέσεών της. Ο κ.Αθανασιάδης εκ μέρους του Ταμείου ζήτησε και αυτός χρόνο για να θέσει τις δικές του θέσεις στο Δικαστήριο επί του θέματος. Η ακρόαση της υπόθεσης αναβλήθηκε και ορίστηκε στις 3/2/2017 για αγορεύσεις επί του θέματος. Στις 3/2/2017 η ακρόαση της υπόθεσης αναβλήθηκε για λόγους υγείας της δικηγόρου της Αιτήτριας και το θέμα που τέθηκε από τον κ.Κορακίδη ορίστηκε ξανά για αγορεύσεις στις 17/3/
4. Στις 17/3/2017 η κα Σωκράτους ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου όπως αποσύρει την Αίτηση εναντίον του Ταμείου με επιφύλαξη των δικαιωμάτων της Αιτήτριας. Το Δικαστήριο παρείχε την άδεια και η Αίτηση εναντίον του Ταμείου απορρίφθηκε άνευ βλάβης των δικαιωμάτων της Αιτήτριας. Η κα Σωκράτους ζήτησε να οριστεί η υπόθεση για ακρόαση και αν κατά την έναρξη της υπόθεσης θέσει ο κ.Κορακίδης οποιοδήποτε προδικαστικό ζήτημα θα τοποθετηθεί επί του θέματος. Ο κ.Κορακίδης επέμενε ότι τίθεται θέμα δικαιοδοσίας του Δ.Ε.Δ. το οποίο προκύπτει από τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της Αιτήτριας και έτσι η υπόθεση ορίστηκε στις 28/4/2017 για ακρόαση επί του θέματος του ζητήματος που ήγειρε ο κ.Κορακίδης για προδικαστική εκδίκαση του θέματος της δικαιοδοσίας του Δ.Ε.Δ.. Στις 28/4/2017 ο κ.Κορακίδης αγορεύοντας εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει προδικαστικά το ζήτημα κατά πόσο η Αίτηση είναι πρόωρη καθότι το εν λόγω ζήτημα συναρτάται με τη δικαιοδοσία του Δ.Ε.Δ.. Υποστήριξε επικαλούμενος τους Περί Τερματισμού Απασχολήσεως (Ταμείον δια Πλεονάζον Προσωπικό) Κανονισμούς του 1977 (Κ.Δ.Π. 129/77) ότι εφόσον η απόλυση της Αιτήτριας ήταν για λόγους πλεονασμού η Αιτήτρια έπρεπε πρώτα να υποβάλει αίτηση στο Ταμείο και στη συνέχεια να αναμένει την απάντηση του Ταμείου με την οποία αν δεν συμφωνούσε να την προσβάλει στο Δ.Ε.Δ. με την υποβολή αίτησης εργατικής διαφοράς. Ήταν η θέση του ότι στην παρούσα περίπτωση δεν προσβάλλεται η απόφαση του Ταμείου και ως εκ τούτου δεν υπάρχει αντικείμενο για αρμοδιότητα του Δ.Ε.Δ.. Η κα Σωκράτους έφερε ένσταση στο αίτημα του κ.Κορακίδη να εκδικαστεί το ζήτημα που θέτει ο κ.Κορακίδης προδικαστικά προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: (α) το αίτημα έγινε προφορικά χωρίς σχετική δικαιολόγηση, (β) δεν τέθηκε η νομική βάση του αιτήματος και (γ) δεν υπάρχει σχετική δικογράφηση στο έγγραφο εμφάνισης των Καθ΄ ών η αίτηση 1 - 5 επί του θέματος που εγείρεται, κατά παράβαση τόσο του Περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Δικαστικού Κανονισμού όσο και των σχετικών θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Νομική Πτυχή - Συμπεράσματα Η διαδικασία ενώπιον του Δ.Ε.Δ. ρυθμίζεται από τις πρόνοιες του Περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικών Κανονισμούς 1999-2010 («οι Κανονισμοί»). Ο Κ.11 των Κανονισμών παρέχει στο Δικαστήριο τη διακριτική εξουσία «να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα αναγκαίο για τους σκοπούς της υπόθεσης ή την ολοκλήρωση της.». Σύμφωνα με τον Κ.12

(1)των Κανονισμών ενδιάμεση αίτηση υποβάλλεται εγγράφως, είναι σύμφωνη και περιέχει τις λεπτομέρειες που προβλέπονται στο Τύπο 6. Στον Τύπο 6 αναφέρεται ότι πέραν από τον τίτλο πρέπει να περιέχονται στην αίτηση η αιτούμενη θεραπεία, τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η αίτηση και η νομική βάση της αίτησης. Ο Κ.12

(3)των Κανονισμών προβλέπει ότι ενδιάμεση αίτηση μπορεί να υποβληθεί και προφορικά εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ότι τούτο δικαιολογείται από τα περιστατικά του αιτήματος. Σημειώνουμε ότι ο Κ.3

(1)των Κανονισμών επιβάλλει στον αιτητή να καθορίζει στην αίτηση Εργατικής Διαφοράς, τους λόγους στους οποίους θεμελιώνεται το αίτημά του και να προσδιορίζει την αιτούμενη θεραπεία ή θεραπείες. Σύμφωνα με τον Κ.5

(1)των Κανονισμών ο Καθ΄ ου η αίτηση στην έγγραφο εμφάνισή του θα πρέπει να προσδιορίσει λεπτομερώς τους λόγους για τους οποίους αμφισβητεί το αίτημα και την παροχή της θεραπείας ή των θεραπειών που εξαιτείται ο Αιτητής. Οι πρόνοιες αυτές επιβάλλουν τον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων στα δικόγραφα και ο σκοπός του είναι ο αποκλεισμός πιθανότητας αιφνιδιασμού των διαδίκων. Περαιτέρω σημειώνουμε ότι σύμφωνα με τον Κ.17 των Κανονισμών: «Για οποιοδήποτε ζήτημα για το οποίο δεν υπάρχει ειδική ρύθμιση στον παρόντα κανονισμό για την ακολουθητέα διαδικασία και λαμβανομένου πάντοτε υπόψη του συνοπτικού χαρακτήρα της διαδικασίας που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό θα εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών, οι σχετικές διατάξεις του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού». Επειδή αναφορικά με το υπό εξέταση θέμα (το ζήτημα της προδικαστικής εκδίκασης νομικού σημείου) δεν υπάρχει ειδική ρύθμιση στους Κανονισμούς, οι θεσμοί της Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν εφαρμογής στην παρούσα διαδικασία. Η Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τ΄ ακόλουθα: ''

1. Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient.
2. If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just.
3. The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.
4. No action or proceeding shall be open to objection on the ground that a merely declaratory judgment or order is sought thereby, and the Court may make binding declarations of right whether any consequential relief is or could be claimed, or not.'' Οι αρχές που διέπουν την προκαταρκτική εκδίκαση νομικών σημείων που εγείρονται στις έγγραφες προτάσεις συνοψίζονται σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, μεταξύ άλλων, Maroulla Athanassi Michaelides (Wife of Aristotelis Gregoriades) v. Pinelopi HjiMichael Diakou

(1968)1 CLR 392, Papamichael v. Haholiades

(1970)1 C.L.R. 306, Michael v. United Sea Transport

(1981)1 CLR 322, Malachtou v. Armefti

(1984)1 C.L.R 548, Hambou v. Thoma

(1987)1 CLR 370[1], Ιωάννη Νικόλα Χ''Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ

(1992)1 ΑΑΔ 949, Χρίστος Χατζηπαύλου και Υιοί Λτδ ν. Δήμου Λεμεσού

(1998)1 (Δ) ΑΑΔ 2046, Karic Banka D.D. v. Χαρίλαος Αποστολίδης & Σία Λτδ

(2001)1 (Α) ΑΑΔ 530, Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ κ.α ν. Alpha Bank Ltd

(2003)1 (B) AAΔ 990. Στην υπόθεση Malachtou v. Armeftis (πιο πάνω) τονίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι με βάση τη Δ.27 θ.1 αποφασίζονται αμιγώς νομικά θέματα όταν μια τέτοια απόφαση θα είναι καθοριστική για την τύχη της διαδικασίας μεταξύ των μερών υπό τον όρο όμως ότι το πραγματικό υπόβαθρο δεν βρίσκεται υπό αμφισβήτηση. Επομένως προκύπτει ότι η εκδίκαση προκαταρκτικών νομικών σημείων γίνεται μόνο στη βάση παραδεκτού πραγματικού υποβάθρου. Στην υπόθεση Ιωάννη Νικόλα Χ''Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ (πιο πάνω) το Ανώτατο Δικαστήριο κωδικοποίησε τις αρχές που καθορίζουν τα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου με βάση τη Δ.27 ως ακολούθως : «Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Summons for Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα.» Στην υπόθεση Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ και Άλλοι ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας & Άλλων (πιο πάνω) εξηγήθηκε ότι ό,τι προκύπτει από τη νομολογία, είναι ότι η επίλυση του θέματος προδικαστικά και, γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης που είναι το φυσιολογικό πεδίο για τη διαπίστωση γεγονότων και τον καθορισμό των δικαιϊκών τους συνεπειών, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Δικαιολογείται, συνεπώς, η επίκληση της Δ.27 εφόσον το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Στην εν λόγω υπόθεση το Επαρχιακό Δικαστήριο με τη συγκατάθεση των διαδίκων όρισε την εκδίκαση των προδικαστικών ενστάσεων των εναγομένων αναφορικά με τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου προδικαστικά. Ο εν λόγω ορισμός έγινε μετά την ανταλλαγή των εγγράφων προτάσεων και την προβολή στην υπεράσπιση της ένστασης των εναγομένων στην ανάληψη και άσκηση δικαιοδοσίας προς επίλυση της διαφοράς που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων στη βάση του ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται καθ' ύλη αρμοδιότητα να επιληφθεί αγωγής στην οποία η παραβίαση του δικαιώματος που τη θεμελίωνε πήγαζε από την άσκηση διοικητικής και/ή εκτελεστής λειτουργίας οργάνου στον τομέα του δημοσίου δικαίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε σωστή την ενέργεια του Δικαστηρίου να ακούσει προδικαστικά το θέμα της καθ' ύλην δικαιοδοσίας του λέγοντας ότι ο καθορισμός του θέματος προς επίλυση βάσει των προνοιών της Δ.27 εδικαιολογείτο ενόψει, αφενός, του νομικού χαρακτήρα του θέματος, αφετέρου, των επιπτώσεων από την επίλυσή του στην έκβαση της αγωγής και ότι η φύση του νομικού θέματος καθιστούσε την επίλυσή του στη βάση της Δ.27 επιβεβλημένη επειδή έθιγε την καθ' ύλη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Θέματα που άπτονται της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου πρέπει να επιλύονται το ενωρίτερο δυνατό καθότι είναι αντινομικό το Δικαστήριο να αναλαμβάνει και να ασκεί δικαιοδοσία εκτός του πεδίου της αρμοδιότητάς του. Επισημάνθηκε στην εν λόγω υπόθεση με αναφορά στην υπόθεση Sevegep Ltd v. United Sea Transport Ltd and others

(1989)1 (E) A.A.Δ 729 ότι τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση και αποκλειστική πηγή αναζήτησης τους είναι η έκθεση απαίτησης. Σύμφωνα με τη νομολογία (Kyriakos Theofanous v. Artemis Georghiou

(1969)1 CLR 203) η διαπίστωση του Δικαστηρίου κατά πόσο έχει δικαιοδοσία ή όχι να επιληφθεί μιας υπόθεσης θα πρέπει να γίνει το συντομότερο δυνατό διότι δεν είναι ορθό να προχωρήσει στην εκδίκαση μιας υπόθεσης στην οποία υπάρχει το ενδεχόμενο να μην έχει εξουσία να το πράξει. Σημειώνουμε ότι το ζήτημα της δικαιοδοσίας μπορεί να εγερθεί αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο σε οποιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας (Θεοχάρους v. Παστελλή

(1993)1 Α.Α.Δ. 246, Παναγιώτου v. Χ″Κυριακού

(1991)1 Α.Α.Δ. 362, Interamerican Insurance Co Ltd v. Άντρη Μακρίδου

(2001)1 Α.Α.Δ.1586). Το κατά πόσο πληρούνται οι αναγκαίες προϋποθέσεις για την ανάληψη δικαιοδοσίας από το Δικαστήριο, είναι ζήτημα το οποίο, σε κάθε περίπτωση (ανεξαρτήτως δηλαδή της δικογραφίας και εάν το θέμα έχει εγερθεί από νωρίς στην διαδικασία ή όχι), παραμένει ανοικτό μέχρι τέλους της υπόθεσης και αν, έστω και εκ των υστέρων, διαπιστωθεί επ' αυτού αρνητική απάντηση, η υπόθεση ναυαγεί λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας. Μάλιστα, το θέμα, όταν προκύψει, εξετάζεται από το Δικαστήριο ανεξάρτητα των τυχόν νομικών ελαττωμάτων που μπορεί να παρουσιάζει η αίτηση του διαδίκου που εγείρει το θέμα (Βερεγγάρια Π. Παπακοκκίνου v. Εταιρείας Landbroke Group PLC και άλλων

(1999)1Β Α.Α.Δ. 838). Σε αυτό το σημείο κρίνουμε σκόπιμο να σημειώσουμε ότι δεν θα υπεισέλθουμε στην εξέταση της ουσίας της προδικαστικής εκδίκασης που αφορά το ζήτημα που εγέρθηκε ενώπιόν μας παρά το ότι στις αγορεύσεις έγινε αναφορά σε αυτά τα ζητήματα. Στο στάδιο αυτό θα περιοριστούμε στο να αποφανθούμε κατά πόσο θα επιτρέψουμε την προδικαστική εκδίκαση του ζητήματος που ήγειρε ο δικηγόρος των Εργοδοτών στη βάση της Δ.27[2]. Στην παρούσα περίπτωση το έγγραφο εμφάνισης των Εργοδότων κατά παράβαση των προνοιών του Κ.5

(1)των Κανονισμών δεν περιέχει οποιαδήποτε αναφορά και/ή προδικαστική ένσταση ότι η Αίτηση είναι πρόωρη. Τονίζουμε ότι με βάση τη Δ.27 για να εκδικαστεί προδικαστικά ένα νομικό σημείο αυτό πρέπει να εγείρεται στα δικόγραφα. Περαιτέρω δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοσδήποτε λόγος που θα μπορούσε να δικαιολογήσει την υποβολή προφορικού αιτήματος αντί γραπτή αίτησης για προδικαστική εκδίκαση νομικού σημείου καθώς και την υποβολή του αιτήματος σε αυτό προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας και όχι στα αρχικά στάδια της διαδικασίας. Υπό το φως των πιο πάνω νομικών αρχών που αφορούν την προδικαστική εξέταση νομικού ζητήματος τα πιο πάνω, κατά την κρίση μας, εκτός αν το θέμα που εγείρει ο δικηγόρος των Εργοδοτών άπτεται της καθ' ύλη αρμοδιότητας του Δ.Ε.Δ. οδηγούν στην απόρριψη του αιτήματος της πλευράς των Εργοδοτών. Συνεπώς το ζήτημα επί του οποίου καλούμαστε να αποφανθούμε ώστε να καταλήξουμε στο τελικό μας συμπέρασμα επί του αιτήματος που εγέρθηκε είναι κατά ποσόν το γεγονός (όπως αυτό αναφέρεται στους γενικούς λόγους της Αίτησης) ότι η Αιτήτρια καταχώρησε την Αίτηση προτού λάβει την απάντηση του Ταμείου στην αίτησή της για πληρωμή λόγω πλεονασμού άπτεται της καθ' ύλη αρμοδιότητας του Δ.Ε.Δ. να επιληφθεί της Αίτησης. Το Δ.Ε.Δ καθιδρύθηκε και λειτουργεί με βάση τις διατάξεις του Περί Ετήσιων Αδειών Μετ' Απολαβών Νόμου (ο «Ν.8/67») και τα δικαιοδοτικά του όρια καθορίζονται από το άρθρο 12 του εν λόγω Νόμου. Στην υποπαράγραφο (β) του άρθρου 12

(1)του Ν.8/67 προβλέπονται ως υπαγόμενα στη δικαιοδοσία του Δ.Ε.Δ ανάμεσα σε άλλα τα ακόλουθα: «(β) απασών των εργατικών διαφορών, συμπεριλαμβανομένου και παντός συμπληρωματικού ή παρεμπίπτοντος θέματος, παραπεμπομένου αυτώ δυνάμει ρητής διατάξεως οιουδήποτε ετέρου νόμου ή Κανονισμών εκδοθέντων δυνάμει αυτού ή αμφοτέρων∙». Με το άρθρο 30[3] του Ν.24/67 προβλέπεται ότι το Δ.Ε.Δ. έχει αποκλειστική αρμοδιότητα να αποφασίζει επί όλων των εργατικών διαφορών που αναφύονται συνεπεία της εφαρμογής του Ν.24/67 ή των σχετικών Κανονισμών (δηλαδή το Δ.Ε.Δ. έχει καθ' ύλη δικαιοδοσία να εξετάζει θέματα που αναφύονται συνεπεία της εφαρμογής των Περί Τερματισμού Απασχολήσεως (Ταμείον δια Πλεονάζον Προσωπικό) Κανονισμών του 1977 (Κ.Δ.Π. 129/77). Στην υπόθεση Στυλιανίδης ν. British American Insurance Co. Ltd,

(1990)1 A.A.Δ. 517, το Ανώτατο Δικαστήριο ερμηνεύοντας τις πρόνοιες του άρθρου 30 του Ν.24/67 σημείωσε ότι διαφορές που αφορούν την παραβίαση δικαιωμάτων που παρέχει ο Ν.24/67ανάγονται αποκλειστικά στη δικαιοδοσία του Δ.Ε.Δ. και ότι κανένα άλλο Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα να επιλύσει διαφορές που αναφύονται στην εφαρμογή του Ν.24/

1. Με βάση τις πρόνοιες του Ν.24/67 ο εν λόγω Νόμος ρυθμίζει τ' ακόλουθα ζητήματα: (α) Τα δικαιώματα του εργοδοτούμενου σε αποζημίωση ή επαναπρόσληψη σε περίπτωση παράνομου τερματισμού της απασχόλησης του από τον εργοδότη. (β) Την υποχρέωση για παροχή χρονικής περιόδου προειδοποίησης τόσο του εργοδότη όσο και του εργοδοτούμενου σε περίπτωση τερματισμού της απασχόλησης του εργοδοτούμενου. (γ) Την υποχρέωση πληρωμής αντί προειδοποίησης από τον εργοδότη σε περίπτωση τερματισμού της απασχόλησης από τον εργοδότη και τα δικαιώματα του εργοδοτούμενου κατά την περίοδο της προειδοποίησης. (δ) Τα δικαιώματα του εργοδοτούμενου σε πληρωμή από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού σε περίπτωση που ο τερματισμός της απασχόλησης οφείλεται σε λόγους πλεονασμού. Παρατηρούμε ότι οι πρόνοιες του Ν.24/67 αναφέρονται σε δικαιώματα του εργοδοτούμενου σε περίπτωση τερματισμού της εργοδότησής του με πρωτοβουλία (μονομερή απόφαση) του εργοδότη αν η εργοδότησή του είχε διάρκεια μεγαλύτερη από 26 εβδομάδες και οι αποζημιώσεις που ζητά είναι λιγότερες από το σύνολο των απολαβών που θα έπαιρνε για δύο έτη εργασίας (Βλέπε Μέρος ΙΙ του Ν.24/67, Πρώτος, Δεύτερος και Τέταρτος Πίνακας του Ν.24/67). Δυνάμει των εν λόγω προνοιών του Ν.24/67 το Δ.Ε.Δ. έχει δικαιοδοσία να εξετάσει κατά πόσο η απόφαση του εργοδότη να τερματίσει την απασχόληση του εργοδοτούμενου είναι νόμιμη και δικαιολογημένη εντός των πλαισίων που ορίζει ο Ν.24/
2. Ο εργόδοτης έχει το βάρος να αποδείξει ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του εργοδοτούμενου έγινε νόμιμα βάσει των προβλεπόμενων στο άρθρο 5 του Ν.24/67όπου καθορίζονται περιοριστικά οι νόμιμοι λόγοι απόλυσης. Απόλυση ενός εργοδοτούμενου για λόγους πλεονασμού όπως αυτοί καθορίζονται περιοριστικά στο άρθρο 18 του Ν.24/67 θεωρείται ως νόμιμη απόλυση (Βλέπε άρθρο 5(β) του Ν.24/67) και σε αυτή την περίπτωση ο εργοδότης δεν οφείλει να αποζημιώσει τον εργοδοτούμενο αλλά το Ταμείο οφείλει να καταβάλει πληρωμή στον εργοδοτούμενο όπως προβλέπεται στο μέρος IV του Ν.24/
3. Στην περίπτωση που η απόφαση του εργοδότη κριθεί από το Δ.Ε.Δ. ως παράνομη και αδικαιολόγητη το Δ.Ε.Δ. επιδικάζει αποζημιώσεις υπέρ του εργοδοτούμενου και εις βάρος του εργοδότη. Ο τρόπος υπολογισμού των αποζημιώσεων από το Δ.Ε.Δ. καθορίζεται ρητά από τον Ν.24/
4. Το Μέρος ΙΙΙ του Ν.24/67 προβλέπει για τα θέματα που αφορούν την προειδοποίηση που πρέπει να δίνει είτε ο εργοδότης είτε ο εργοδοτούμενος στην περίπτωση τερματισμού της απασχόλησης. Στο μέρος IV του Ν.24/67 περιέχονται πρόνοιες που αφορούν το πότε ένας εργοδοτούμενος είναι πλεονάζων, το ύψος της πληρωμής που δικαιούται ένας εργοδοτούμενος που απολύεται για λόγους πλεονασμού, τις περιπτώσεις που ένας εργοδούμενος παρά του ότι απολύεται για λόγους πλεονασμού δεν δικαιούται πληρωμή λόγω πλεονασμού, την ίδρυση και τη λειτουργία του Ταμείου καθώς την εξουσία του Υπουργικού Συμβουλίου να εκδίδει κανονισμούς που αφορούν τον τρόπο λειτουργίας και τη διοίκηση του Ταμείου. Στην παρούσα περίπτωση η διαφορά μεταξύ της Αιτήτριας και των Εργοδοτών είναι εργατική διαφορά που αναφύηκε συνεπεία της εφαρμογής του Ν.24/67 και το επίδικο θέμα της Αίτησης είναι κατά πόσον σύμφωνα με τις πρόνοιες του Ν.24/67 η απόλυση της Αιτήτριας είναι νόμιμη (δηλαδή οφείλεται σε λόγους πλεονασμού) ή όχι. Το αγώγιμο δικαίωμα της Αιτήτριας προκύπτει από την απόφαση των Εργοδότων να την απολύσουν και βασίζεται στις πρόνοιες του Ν.24/
5. Για τα εν λόγω ζητήματα αποκλειστική δικαιοδοσία έχει το Δ.Ε.Δ.. Το ζήτημα κατά πόσον η Αίτηση είναι πρόωρη ή όχι στη βάση των Περί Τερματισμού Απασχολήσεως (Ταμείον δια Πλεονάζον Προσωπικό) Κανονισμών του 1977 (Κ.Δ.Π. 129/77) ενόψει της καταχώρησής της πριν την απάντηση του Ταμείου στην αίτηση που υπέβαλε η Αιτήτρια σε αυτό για πληρωμή για πλεονασμό εμπίπτει στην καθ' ύλη αρμοδιότητα του Δ.Ε.Δ.. Συνακόλουθα κρίνουμε ότι το ζήτημα που έθεσε ενώπιόν μας προδικαστικά ο κ.Κορακίδης δεν αφορά ζήτημα καθ' ύλη δικαιοδοσίας του Δ.Ε.Δ.. Κατάληξη Με βάση τα πιο πάνω το αίτημα των Εργοδοτών δεν μπορεί να εγκριθεί και κατά συνέπεια αποτυγχάνει. Τα έξοδα που αφορούν το αίτημα για προδικαστική εκδίκαση νομικού σημείου επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εις βάρος των Καθ΄ ών η αίτηση 1 - 5 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής. (Υπ.) ............. (Υπ.) ............. Ν. Θρασυβούλου, Μέλος. Κ. Χριστοδούλου, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Industrial/Interim (Αναφορά: Αίτημα για προδικαστική εκδίκαση νομικού σημείου). [1] Στην υπόθεση Hambou v. Thoma (πιο πάνω) λέχθηκε ότι σκοπός της Δ.27 είναι η εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων στις περιπτώσεις εκείνες που η προδικαστική εκδίκαση ενός νομικού σημείου μπορεί να κρίνει ουσιαστικά όλη την υπόθεση ή ένα ουσιώδες ζήτημα με αποτέλεσμα να καθίσταται αχρείαστο για το Δικαστήριο να ακούσει μαρτυρία επί οιωνδήποτε πραγματικών γεγονότων. [2] Παραπέμπουμε στα όσα αναφέρθηκαν στην σελίδα 2051 στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Χρίστος Χατζηπαύλου και Υιοί Λτδ ν. Δήμου Λεμεσού (πιο πάνω): «Περαιτέρω κάποιος θα ανέμενε ότι, αφού είχε καταχωρηθεί ένσταση, το αντικείμενο της διαδικασίας της αίτησης θα ήταν κατ΄ αρχάς κατά πόσο το Δικαστήριο θα επέτρεπε ή όχι την εκδίκαση με βάση το Θεσμό 27 και ακολούθως να προχωρούσε στην εκδίκαση της ουσίας της αίτησης. Αντίθετα το Δικαστήριο προχώρησε αμέσως στην εξέταση της ουσίας, υποθέτουμε με τη συναίνεση των μερών, συναίνεση όμως που δεν είναι φανερή από το τηρηθέν πρακτικό. Εν όψει όλων όσων λέχθηκαν προηγουμένως, η παρούσα έφεση επιτυγχάνει και η απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου ακυρώνεται με έξοδα εναντίον του εφεσίβλητου». [3] « 30.-

(1)Το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών κέκτηται αποκλειστικήν αρμοδιότητα να αποφασίζη επί απασών των εργατικών διαφορών των αναφυομένων συνεπεία της εφαρμογής του παρόντος Νόμου ή οιωνδήποτε Κανονισμών εκδοθέντων δυνάμει αυτού ή αμφοτέρων, περιλαμβανομένου και παντός παρεμπίπτοντος ή συμπληρωματικού προς τοιαύτας διαφοράς θέματος.

(2)Ουδέν των εν των παρόντι άρθρω ερμηνεύεται ως επηρεάζον το δικαίωμα εργοδοτουμένου όπως αναφορικώς προς τερματισμόν απασχολήσεως προσφύγη εις το Επαρχιακόν Δικαστήριον της Επαρχίας εν η ο εργοδοτούμενος ηργοδοτείτο κατά τον χρόνον καθ΄ ον ανέκυψεν η διαφορά εις περίπτωσιν καθ΄ ην η αξίωσης αυτού είναι δι΄ αποζημιώσεις υπερβαίνουσας τας διά του παρόντος Νόμου δυναμένας να διεκδικηθώσι.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο