← Κύπρος

ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΔΙΑ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΑΜΥΝΑΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 327/2015, 13/7/2018

ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΔΙΑ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΑΜΥΝΑΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 327/2015, 13/7/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2018:32 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Προέδρου Σ. Ηρακλέους και Π. Ρήγα, Μελών Αρ. Υπόθεσης: 327/2015 Μεταξύ: XXXXX ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ Αιτήτρια -και-

  1. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΔΙΑ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΑΜΥΝΑΣ
  2. ΑΡΧΗΓΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΚΑΙ/Η ΓΙΑ ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 13η Ιουλίου, 2018 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Ζ. Νικολάου Για τους Καθ' ων η αίτηση: κα Μ. Δρυμιώτου ΑΠΟΦΑΣΗ Με τη συγκατάθεση και της Αιτήτριας, το Δικαστήριο προχώρησε να εξετάσει κατά πόσο έχει αρμοδιότητα να επιληφθεί της υπόθεσης. Το θέμα εγείρεται στους γενικούς λόγους του εγγράφου εμφάνισης των Καθ' ων η αίτηση με τη μορφή προδικαστικής ένστασης και έχει ως ακολούθως: Α. Τα ζητήματα και/ή οι διαφορές και/ή οι ισχυρισμοί που εγείρονται από την Αιτήτρια στα πλαίσια της παρούσας αίτησης δεν εμπίπτουν στην δικαιοδοσία και/ή αρμοδιότητα του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών αλλά εμπίπτουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου το οποίο εξετάζει αυτά στα πλαίσια προσφυγής δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος. Ειδικότερα και κατά παραδοχή της ίδιας της Αιτήτριας στην παράγραφο 25 της αίτησής της, οι αναφερόμενες από την Αιτήτρια πράξεις και/ή αποφάσεις και/ή παραλείψεις συνιστούν διοικητικές πράξεις που αφορούν θέματα διορισμών και/ή προαγωγών και ως τέτοιες εμπίπτουν στην σφαίρα του δημοσίου δικαίου και/ή η εξέτασή τους εμπίπτει στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου χωρίς να είναι δυνατόν οποιοδήποτε άλλο Δικαστήριο πλην του Ανωτάτου να προβεί σε άμεσο ή έμμεσο ή παρεμπίπτον έλεγχο της νομιμότητας και/ή εγκυρότητας αυτών. Β. Τα ζητήματα και/ή οι διαφορές και/ή οι ισχυρισμοί που εγείρονται από την Αιτήτρια στα πλαίσια της παρούσας αίτησης δεν εμπίπτουν στις διαφορές η διάγνωση και/ή η απόφαση επί των οποίων εμπίπτει, με βάση τις πρόνοιες του περί Ετήσιων Αδειών μετ' Απολαβών Νόμου του 1967 (Ν.8/67ως ετροποποιήθη), στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών. Γ. Η παρούσα αίτηση ηγέρθη εναντίον λανθασμένων προσώπων και/ή ο τίτλος της παρούσας αίτησης είναι λανθασμένος αφού δεν τηρήθηκαν οι πρόνοιες του άρθρου 57 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60.» Σύμφωνα με τη νομολογία, «. θέματα που άπτονται της αρμοδιότητας του δικαστηρίου πρέπει να επιλύονται το ενωρίτερο δυνατό (επειδή) είναι αντινομικό το δικαστήριο να αναλαμβάνει και να ασκεί δικαιοδοσία εκτός του πεδίου της αρμοδιότητας του» (βλ. Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ & άλλοι ν. Γεν. Εισαγγελέα

(1991)1 ΑΑΔ 225). Υπενθυμίζεται, συναφώς, ότι «.τα γεγονότα που στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου είναι, όπως υποδεικνύεται στη Sevegep Ltd v. United Sea Transport Ltd and others
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 729, αυτά που συνθέτουν την απαίτηση, και αποκλειστική πηγή αναζήτησης τους είναι η έκθεση απαίτησης». Στην προκείμενη περίπτωση, η Αιτήτρια εξαιτείται διάφορες θεραπείες τις οποίες παραθέτουμε αυτούσιες: «Α. Ποσό εξ ευρώ 77.366,73 και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσό το Δικαστήριο ήθελε κρίνει ως δίκαιη και/ή εύλογη και/ή ειδική αποζημίωση ένεκα θετικής και/ή πραγματικής και/ή υλικής ζημίας και/ή αναδρομικές αποζημιώσεις ένεκα απώλειας μισθών και/ή εισοδημάτων τις οποίες η Αιτήτρια έχει υποστεί συνεπεία διάκρισης φύλου και/ή παράνομης διάκρισης και/ή αποκλεισμού της από την διαδικασία προαγωγών και/ή ένεκα μη κανονικής και/ή έγκαιρης πρόσληψης και/ή διορισμού και/ή μονιμοποίησης της και/ή ένεκα εμποδισμού της σε ότι αφορά την θέση και/ή ανέλιξη της στην υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση και/ή ένεκα παράβασης της Αρχής της Ισότητας και/ή της ίσης μεταχείρισης στην εργασία και/ή της αρχής για ίση αμοιβή για ίσης αξίας εργασία μεταξύ των εργαζομένων ανδρών και/ή γυναικών και/ή ένεκα παραβίασης των αναφαίρετων και/ή συνταγματικά κατοχυρωμένων και/ή Διεθνών αναγνωρισμένων ατομικών δικαιωμάτων της Αιτήτριας ως εργαζομένης στην Υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 και/ή εξ υπαιτιότητας των Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 και/ή την οποία η Αιτήτρια έχει υποστεί ένεκα των παράνομων και/ή αυθαίρετων πράξεων και/ή παραλείψεων των Καθ' ων η Αίτηση. Β. Περαιτέρω ειδικές και/ή άλλως αποζημιώσεις εξ ευρώ 5.947,52 ετησίως πλέον οι ανάλογες τιμαριθμικές και/ή κρατικές και/ή γενικές αυξήσεις και/ή ωφελήματα υπολογιζόμενες και πληρωτέες από σήμερα και/ή από κατά ή περί το έτος 2014 και κάθε έτος μέχρι τον χρόνο και/ή ημερομηνία συνταξιοδότησης της Αιτήτριας ως εργαζόμενης στην Υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 ως μελλοντική απώλεια εισοδημάτων και/ή μισθών και/ή απολαβών και/ή άλλως και/ή συνεπεία παρανόμων και/ή αυθαιρέτων πράξεων και/ή παραλείψεων των Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 και/ή ένεκα παράβασης των νομίμων καθηκόντων αυτών και/ή ένεκα αδικαιολογήτου πλουτισμού εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση σε βάρος της Αιτήτριας και/ή ένεκα παραβίασης της Αρχής της Ισότητας και/ή της Αρχής της Ίσης μεταχείρισης και/ή της Ίσης αμοιβής μεταξύ των εργαζομένων σε βάρος της Αιτήτριας και/ή ένεκα διάκρισης φύλου σε βάρος της Αιτήτριας και/ή άλλως. ΚΑΙ/Ή Γ. Περαιτέρω αποζημιώσεις και/ή Γενικές αποζημιώσεις και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις και/ή εύλογη αποζημίωση και/ή αποζημιώσεις για ηθική ζημιά και/ή βλάβη και/ή ταλαιπωρία την οποία η Αιτήτρια έχει υποστεί συνεπεία διάκρισης φύλου και/ή παράνομης διάκρισης και/ή αποκλεισμού της από την διαδικασία προαγωγών και/ή ένεκα μη κανονικής και/ή έγκαιρης πρόσληψης και διορισμού και/ή μονιμοποίησης και/ή ένεκα εμποδισμού της σε ότι αφορά την θέση και/ή ανέλιξη της στην υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση και/ή ένεκα παραβίασης της Αρχής της Ισότητας και/ή της ίσης μεταχείρισης στην εργασία και/ή της αρχής για ίση αμοιβή για ίσης αξίας εργασία μεταξύ των εργαζομένων ανδρών και/ή γυναικών και/ή ένεκα παραβίασης των αναφαίρετων και/ή συνταγματικά κατοχυρωμένων και/ή Διεθνών αναγνωρισμένων ατομικών δικαιωμάτων της Αιτήτριας ως εργαζομένης στην Υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 και/ή εξ υπαιτιότητας των Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 και/ή την οποία η Αιτήτρια έχει υποστεί ένεκα των παράνομων και/ή αυθαίρετων πράξεων και/ή παραλείψεων των Καθ' ων η Αίτηση. Δ. Δήλωση και/ή απόφαση του Δικαστηρίου που να αναγνωρίζει και/ή διατάσσει ότι η Αιτήτρια δικαιούται άμεση προαγωγή στον βαθμό Λοχαγού και/ή του Αρχιλοχία και/ή ότι δικαιούται αναδρομικής αποκατάστασης ως προς την θέση και/ή βαθμό και/ή εξέλιξη της υπηρεσιακής της κατάστασης στον Στρατό και/ή στην αντίστοιχη μισθολογική κλίμακα και/ή τις ανάλογες προσαυξήσεις και/ή ωφελήματα και/ή τιμαριθμική αναπροσαρμογή και/ή άλλως και/ή ως αυτά που συνδέονται με την υπηρεσιακή της και μισθολογική κατάσταση και/ή ανέλιξη από την αρχική πρόσληψη της και/ή τον διορισμό της σε μόνιμη θέση στον Στρατό μέχρι σήμερα. Ε. Δήλωση και/ή Απόφαση Δικαστηρίου ότι οι πιο κάτω διατάξεις Νόμου και/ή Κανονισμοί και/ή Κανονιστικές Πράξεις είναι αντίθετες με τις διατάξεις του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή του Ευρωπαϊκού Χάρτη προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου και/ή ειδικότερα των Ευρωπαϊκών Οδηγιών 76/207/ΕΟΚ και 2002/73 ΕΚ που επιτάσσουν στην Κυπριακή εσωτερική έννομη τάξη την επίτευξη ισότητας ανδρών και γυναικών στην απασχόληση και ως τέτοιες είναι άκυρες και/ή ακυρώσιμες και/ή στερούμενες νομικής ισχύος και/ή χρήζουν κατάργησης και/ή θεωρούνται ήδη ως καταργηθείσες και μη ισχύουσες και/ή μη εφαρμόσιμες από οποιαδήποτε Δικαστική, Νομοθετική και/ή Εκτελεστική εξουσία και/ή Αρχή: (α) Οι περί Υπαξιωματικών του Στρατού της Δημοκρατίας Κανονισμοί δυνάμει του άρθρου 27 του περί Στρατού της Δημοκρατίας Νόμου αρ.33/1990 και (β) οι περί Γυναικών Υπαξιωματικών της Δημοκρατίας Κανονισμοί του 1993 δυνάμει του άρθρου 27 του Στρατού της Δημοκρατίας Νόμου 33/1990, 103/1991 και 25(Ι)/
  1. ΣΤ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία και/ή διάταγμα το Σεβαστό Δικαστήριο κρίνει εύλογο και/ή δίκαιο όπως εκδοθεί. Ζ. Δικηγορικά έξοδα πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων XXXXX172J). Η. Νόμιμο Τόκο.» Η Αιτήτρια, όπως διατείνεται στους γενικούς λόγους της Αίτησης, προσλήφθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση στις 22.5.1995 ως εθελόντρια, στον βαθμό Λοχία και ή στην κλίμακα Υπαξιωματικού της Εθνικής Φρουράς. Μολονότι, ως εργαζόμενη στην Υπηρεσία του Στρατού Ξηράς δικαιούταν να μονιμοποιηθεί από το έτος 2000, εν τούτοις διορίστηκε ως μόνιμη Λοχίας στο βαθμό του Υπαξιωματικού την 1.6.2008 και τούτο παρά το ότι οι Καθ' ων η αίτηση όφειλαν ήδη στην Αιτήτρια προαγωγή το 2005 στο βαθμό του Επιλοχία και το 2010 στο βαθμό του Αρχιλοχία. Ισχυρίζεται ότι υπόκειται σε δυσμενή διάκριση λόγω φύλου, διάκριση η οποία καθίσταται εμφανής από το γεγονός ότι οι άνδρες συνάδελφοι της έλαβαν προαγωγές και μισθολογικές αυξήσεις. Η δυσμενής διάκριση, ως οι ισχυρισμοί της, δημιουργείται από τη στιγμή που άνδρες συνάδελφοι της - οι οποίοι και είχαν προαχθεί- δεν ήταν αρχαιότεροι, ικανότεροι ή δεν κατείχαν περισσότερα προσόντα από την ίδια. Ενώ βρίσκεται στις ίδιες ή παρόμοιες περιστάσεις με τους άνδρες συναδέλφους της, τυγχάνει διαφορετικής μεταχείρισης σε σχέση με αυτούς, με μόνη ειδοποιό διαφορά το φύλο. Διατείνεται ότι η κατανομή των κενών θέσεων Υπαξιωματικών με σχετικές αποφάσεις του Υπουργού Άμυνας, ως και όλες οι προαγωγές του Στρατού Ξηράς είναι παράνομες αφού έγιναν κατά παράβαση των αρχών της ισότητας των φύλων και βασίζονται σε κριτήρια που έχουν σχέση με το φύλο των υποψήφιων Υπαξιωματικών και εισάγουν διάκριση λόγω φύλου εις βάρος των γυναικών Υπαξιωματικών. Περαιτέρω είναι η θέση της ότι οι συνθήκες και/ή οι όροι πρόσληψης, μονιμοποίησης και/ή οι προϋποθέσεις ανέλιξης και/ή προαγωγής και/ή μισθοδοσίας της ευρίσκονται σε προφανή παράβαση των διατάξεων του περί Ίσης Μεταχείρισης Ανδρών και Γυναικών στην Απασχόληση και στην Επαγγελματική Εκπαίδευση Νόμου (Ν.205(Ι)/2002) και του περί Ίσης Αμοιβής μεταξύ Ανδρών και Γυναικών για την Ίδια Εργασία ή Εργασία Ίσης Αξίας Νόμου (Ν.177(Ι)/2002) και ότι παρά τις διαπιστώσεις της Επιτρόπου Διοικήσεως και του Υπουργείου Εργασίας ότι οι κρίσεις και οι διαδικασίες προαγωγών στην Εθνική Φρουρά, με βάση τους σχετικούς Κανονισμούς του Στρατού της Δημοκρατίας για τις Γυναίκες Υπαξιωματικούς και τους Άνδρες Υπαξιωματικούς αντιβαίνουν τις διατάξεις του Ν.205(Ι)/2002, τόσο ο Αρχηγός της Εθνικής Φρουράς όσο και ο Υπουργός Άμυνας συνεχίζουν να ενεργούν με τον ίδιο τρόπο και να προβαίνουν σε προαγωγές στην Εθνική Φρουρά, βασιζόμενοι σε κριτήρια που θεμελιώνουν δυσμενή διάκριση εις βάρος των γυναικών Υπαξιωματικών. Ειδικότερα, πέραν του γεγονότος ότι δεν έχει προαχθεί, έχει επίσης στερηθεί και του αντιστοίχου μισθού και των ωφελημάτων που δικαιούταν να λάβει, με αποτέλεσμα να στερηθεί του δικαιώματος προαγωγής και αυξήσεως της μισθολογικής κλίμακας παραμένοντας καθηλωμένη στο βαθμό μόνιμου Λοχία και στην κλίμακα Α4, ενώ παράλληλα οι άνδρες συνάδελφοι της έχουν προαχθεί και λάβει αυξήσεις παρά το γεγονός ότι δεν είναι αρχαιότεροι της. Επίσης από της προσλήψεως της στις τάξεις της Εθνικής Φρουράς ως εθελόντρια, υφίσταται καθημερινή και πολύπλευρη άνιση μεταχείριση σε σχέση με τους άνδρες συναδέλφους της οι οποίοι ευνοούνται κατά σειρά ετών σε θέματα μισθολογικής κλίμακας, αρχαιότητας, θέσης διορισμού, ανέλιξης και προαγωγής και γενικότερα υφίσταται καθημερινό υποβιβασμό και προσβολή της προσωπικότητας της ως εργαζόμενη γυναίκα. Διατείνεται ότι με βάση τα πιο πάνω δικαιούται σε αποκατάσταση ως προς την ανέλιξη της υπηρεσιακής της κατάστασης και ως προς τις χρηματικές απαιτήσεις της οι οποίες συνδέονται με την υπηρεσιακή θέση και ανέλιξη και τη ζημιά που έχει υποστεί και θα εξακολουθήσει να υφίσταται εάν οι Καθ' ων η αίτηση δεν συμμορφωθούν και/ή εάν η εις βάρος της διάκριση λόγω φύλου ειδικότερα συνεχίζεται. Επίσης ως αποτέλεσμα της αρχής της ισότητας και των νομοθετικών διατάξεων που διέπουν την εργασία των υπηρετούντων στην Εθνική Φρουρά, διατείνεται ότι έχει υποστεί και εξακολουθεί να υφίσταται καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων και/ή ότι έχει απολέσει κάθε προοπτική για έγκαιρη και νόμιμη ανέλιξη και/ή αύξηση της μισθολογικής της κλίμακας και/ή περαιτέρω μειώθηκε η προοπτική σταδιοδρομίας της και υπέστηκε ζημιά και απώλεια για τις οποίες αξιώνει εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση αποκατάσταση και/ή αποζημιώσεις δυνάμει της παρούσας δικαστικής διαδικασίας. Είναι η θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι τα όσα η Αιτήτρια προβάλλει στους γενικούς λόγους της Αίτησης αφορούν ζητήματα και/ή διαφορές και/ή ισχυρισμούς που ανάγονται στη σφαίρα του δημοσίου και ή διοικητικού δικαίου, ο έλεγχος των οποίων ανήκει στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Διοικητικού Δικαστηρίου, το οποίο με την τροποποίηση του Άρθρου 146 του Συντάγματος από τον περί της Όγδοης Τροποποίησης του Συντάγματος Νόμο του 2015 (Ν.131(Ι)/2015), αντικατέστησε το Ανώτατο Δικαστήριο στο οποίο ανήκε προηγουμένως η εν λόγω δικαιοδοσία. Η Αιτήτρια αντέτεινε ότι οι αποφάσεις του εκάστοτε Υπουργού και Συμβουλίου Κρίσεων δεν αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας Αίτησης και ότι σε καμία περίπτωση δεν έχει αμφισβητηθεί η νομιμότητα της προαγωγής των ανδρών συναδέλφων της. Αντίθετα, οι αποφάσεις αυτές συνθέτουν ένα μέρος του πραγματικού πλαισίου μέσα στο οποίο υφίσταται επί καθημερινής βάσης, άνιση μεταχείριση σε σύγκριση με τους άνδρες συναδέλφους της. Συνεπώς, κατέληξε, οι αναφορές στις αποφάσεις αυτές γίνονται με σκοπό να στοιχειοθετηθεί η σύγκριση των πραγματικών περιστάσεων της ιδίας και των ανδρών συναδέλφων της, γεγονός το οποίο θα πρέπει να αποδειχθεί περαιτέρω με μαρτυρία για σκοπούς επίρρωσης των ισχυρισμών της περί άνισης μεταχείρισης. Προς ενίσχυση των θέσεων τους και οι δύο πλευρές παρέπεμψαν το Δικαστήριο σε σχετική νομολογία στην οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο. Έχουμε εξετάσει τις εκατέρωθεν θέσεις και τη νομολογία που τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου. Είναι γνωστό ότι με το άρθρο 146 του Συντάγματος παρέχεται στο Διοικητικό Δικαστήριο αποκλειστική δικαιοδοσία να αποφασίζει σε πρώτο βαθμό επί πάσης προσφυγής υποβαλλομένης κατ' αποφάσεως, πράξεως ή παραλείψεως οιουδήποτε οργάνου, αρχής ή προσώπου που ασκούν εκτελεστική ή διοικητική λειτουργία. Όπως επισημαίνεται στην υπόθεση Αγρόκτημα Λανίτη (ανωτέρω), το άρθρο 146.1 καλύπτει την ολότητα του φάσματος διοικητικών πράξεων, αποφάσεων και παραλείψεων της Διοίκησης στο τομέα του δημοσίου δικαίου και μόνο όταν αυτές εμπίπτουν στον τομέα του ιδιωτικού δικαίου δεν υπόκεινται σε πρώτο βαθμό στην αρμοδιότητα του Διοικητικού Δικαστηρίου. Επισημαίνεται επίσης, ότι προϋπόθεση για την ανάληψη και άσκηση δικαιοδοσίας, βάσει του άρθρ. 146, είναι η γένεση, από την προσβαλλόμενη πράξη, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων ως αποτέλεσμα της άσκησης της διοικητικής λειτουργίας. Με αυτή την έννοια η πράξη πρέπει να είναι εκτελεστή, δηλαδή, γενεσιουργός δικαιωμάτων και υποχρεώσεων. Αν δεν έχει αυτά τα χαρακτηριστικά, τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του πολίτη αφήνονται ανεπηρέαστα· συνεπώς, δεν υπάρχει αντικείμενο προς αναθεώρηση ή διαφορά προς λύση. Η άλλη προϋπόθεση για την άσκηση της δικαιοδοσίας είναι η ύπαρξη εννόμου συμφέροντος εκ μέρους του αιτούντος. Το ερώτημα, συνεπώς, που τίθεται είναι κατά πόσο οι πράξεις ή παραλείψεις που η Αιτήτρια αποδίδει με τους γενικούς λόγους της Αίτησης της στους Καθ' ων η αίτηση εμπίπτουν ή όχι στο τομέα του δημοσίου δικαίου. Στην προκείμενη περίπτωση η Αιτήτρια ήταν μέλος του μόνιμου προσωπικού των Καθ' ων η αίτηση, ανήκουσα στις τάξεις του στρατού της Δημοκρατίας. Από τη θέση αυτή, διατείνεται, ότι υπόκειται σε δυσμενή διάκριση με βάση το φύλο, γιατί οι άνδρες συνάδελφοι της, που δεν ήταν αρχαιότεροι, ικανότεροι ή δεν κατείχαν περισσότερα προσόντα από την ίδια, έλαβαν προαγωγές και μισθολογικές αυξήσεις, ενώ για την ίδια, οι Καθ' ων η αίτηση, παρέλειψαν να λάβουν όλα τα αναγκαία νόμιμα μέτρα και/ή αποφάσεις για έγκαιρη και/ή νόμιμη και/ή κανονική πρόσληψη και/ή μονιμοποίηση και/ή προαγωγή της. Επίσης ότι παρέλειψαν και/ή μέχρι σήμερα παραλείπουν να λάβουν τα δέοντα μέτρα για αποκατάσταση της στη μισθολογική κλίμακα που της αρμόζει αλλά και γενικότερα στην αποκατάσταση της προσωπικότητας της ως άνθρωπος και/ ή ως εργαζόμενη γυναίκα που δικαιούται να τυγχάνει ίσων ευκαιριών και/ ή όρων εργασίας και/ή ίσης αμοιβής. Ειδικότερα τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζονται οι απαιτήσεις της Αιτήτριας, αφορούν την μη έγκαιρη μονιμοποίηση της στη θέση Υπαξιωματικού της Εθνικής Φρουράς, τη μη προαγωγής της λόγω μη συμπερίληψης της στους καταλόγους προακτέων, κατά την κατανομή των κενών θέσεων Υπαξιωματικών από τον Υπουργό Άμυνας και κατά τις κρίσεις των αρμοδίων Συμβουλίων Κρίσεων της Εθνικής Φρουράς. Θέτει ως παράνομες όλες τις πράξεις των Καθ' ων η αίτηση που συνδέονται με τα πιο πάνω, γιατί, όπως ισχυρίζεται, έγιναν βάσει Κανονισμών των οποίων οι διατάξεις αντιβαίνουν το Σύνταγμα και την αρχή της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών, όπως διασφαλίζεται από τις εναρμονιστικούς Νόμους (Ν.205(Ι)/2002και (Ν.177(Ι)/202) και ότι η ίδια, λόγω των πιο πάνω, υφίσταται δυσμενή διάκριση λόγω φύλου σε σχέση με τις συνθήκες εργασίας, τους όρους πρόσληψης και μονιμοποίησης της, τις προϋποθέσεις ανέλιξης και προαγωγής της και τη μισθοδοσία της. Διατείνεται, ότι δεν λήφθηκαν οποιεσδήποτε αποφάσεις για αποκατάσταση στη θέση και το βαθμό που θα έπρεπε να είχε σήμερα και στις μισθολογικές απολαβές που θα έπρεπε να λαμβάνει, εάν δεν υφίστατο δυσμενή μεταχείριση λόγω φύλου κατά τη διαδικασία των μονιμοποιήσεων και προαγωγών στην Εθνική Φρουρά. Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι πράξεις και παραλείψεις της διοίκησης που αφορούν διορισμούς και προαγωγές σε μόνιμη θέση στο στρατό της Δημοκρατίας ως και οι κρίσεις και προαγωγές των μονίμων υπαξιωματικών και/ή άλλες συναφείς πράξεις και/ή παραλείψεις της διοίκησης συνιστούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις η νομιμότητα των οποίων ελέγχεται από το Ανώτατο Δικαστήριο και μετά την τροποποίηση σε πρώτο βαθμό αποκλειστικά από το Διοικητικό Δικαστήριο. Επίσης η κατανομή κενών θέσεων μονίμων υπαξιωματικών αποτελεί αυτοτελή διοικητική πράξη που παράγει από μόνη της έννομα αποτελέσματα (Βλ. Μ.Κωλέττη κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργού Άμυνας Υπόθεση αρ. 442/2003 ημερ. 31.1.2005, Αναστασία Σέπου κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω
  2. Υπουργού Άμυνας,
  3. Αρχηγού Εθνικής Φρουράς,
  4. Συμβουλίου Κρίσεως Υπόθεση αρ. 1037/2004, ημερ. 9.2.2006, Χρ. Τριακοσιής κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργού Άμυνας,
(2007)3 ΑΑΔ 231, Ν. Γαβριηλίδης κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας δια μέσω Υπουργού Άμυνας, ECLI:CY:AD:2015:D309, Υποθέσεις αρ. 829/2010-833/2010, ημερ. 7.5.2015) Τα γεγονότα επί των οποίων η Αιτήτρια βασίζει τα κατ' ισχυρισμό δικαιώματα της, εκδήλως κατά την άποψη μας, άπτονται της υπηρεσιακής της κατάστασης, κι αυτό ως αποτέλεσμα πράξεων και ή παραλείψεων των Καθ' ων η αίτηση να προάγουν άνδρες συναδέλφους της αντί την ίδια, να μη συμπεριλάβουν το όνομα της στο κατάλογο προακτέων και να μην προβούν σε νόμιμη και/ή κανονική πρόσληψη και/ή μονιμοποίηση και/ή προαγωγή της. Εν ολίγοις, η κατ' ισχυρισμό δυσμενής διάκριση που υφίσταται η Αιτήτρια συνδέεται με διοικητικές πράξεις και ή παραλείψεις της διοίκησης που αν δεν προηγούνταν ή εξέλειπαν δεν θα προέκυπταν οι εκ μέρους της αιτούμενες θεραπείες. Επομένως η εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου της Αιτήτριας ότι η αναφορά σε διοικητικές πράξεις ή παραλείψεις της διοίκησης έγιναν με σκοπό να στοιχειοθετηθεί η σύγκριση των πραγματικών περιστάσεων της ιδίας και των ανδρών συναδέλφων της δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Αντίθετα μας βρίσκει σύμφωνους η εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου της Δημοκρατίας ότι οι αξιώσεις της Αιτήτριας συναρτώνται με την εγκυρότητα και νομιμότητα διοικητικών πράξεων και/ή παραλείψεων των Καθ' ων η αίτηση που αφορούν την υπηρεσιακή κατάσταση της Αιτήτριας, ο έλεγχος των οποίων ανήκει στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Διοικητικού Δικαστηρίου με βάση το άρθρο 146 του Συντάγματος. Σημειωτέον ότι οι αξιώσεις της Αιτήτριας στηρίζονται επί των διατάξεων των Ν.205(Ι)/2002και Ν.177(Ι)/2002. Στα άρθρα 15 και 22 αντίστοιχα των εν λόγω Νομοθετημάτων γίνεται αναφορά στην καθ' υλη αρμοδιότητα του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, η οποία περιορίζεται στην εκδίκαση των εργατικών διάφορων και των λοιπών διαφορών ιδιωτικού δικαίου που αναφύονται εξ αφορμής της εφαρμογής των εν λόγω Νόμων, επιφυλασσομένης της αποκλειστικής δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 146 του Συντάγματος. Προφανώς και με το άρθρο 12 του περί Ετήσιων Αδειών μετ' απολαβών Νόμου 1967 (Ν.8/67, ως έχει τροποποιηθεί) το εύρος της καθ' υλη δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών περιορίζεται στην επίλυση εργατικών διαφορών αναφυομένων συνεπεία της εφαρμογής του εν λόγω καθιδρυθέντος Νόμου ή των εργατικών διαφορών που παραπέμπεται σ' αυτό δυνάμει ρητής διάταξης οιουδήποτε άλλου νόμου. Για όλα τα πιο πάνω κρίνουμε ότι η βάση των θεραπειών που εξαιτείται η Αιτήτρια, κρινόμενη κάτω από οποιοδήποτε πρίσμα, συναρτάται με την εγκυρότητα των ισχυριζόμενων από την Αιτήτρια πράξεων ή παραλείψεων των Καθ' ων η αίτηση, ο έλεγχος των οποίων βρίσκεται εκτός του πεδίου αρμοδιότητας του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών. Κατ' ακολουθία των πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (υπ)..................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ Σ. Ηρακλέους, Μέλος Π. Ρήγας, Μέλος ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.