ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ν. ΤΑΜΕΙΟ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ κ.α., Αρ. Υποθέσεως: 516/2016, 27/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2018:7 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Προέδρου Μ. Πέτσα και Σ. Φιλίππου, Μελών. Αρ. Υποθέσεως: 516/2016 Μεταξύ: XXXXX ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Αιτητής -και-
- ΤΑΜΕΙΟ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ
- ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ /Η ΔΙΑ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΑΥΤΗΣ
- ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΚΥΠΡΟΥ Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 27η Φεβρουαρίου,
- Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κα Χρ. Κότσαπα για Άντης Τριανταφυλλίδης & Υιοί ΔΕΠΕ Για τους Καθ' ων η αίτηση: κα Ειρ. Τουμάζου για Νικολέττα Χαραλαμπίδου ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση που καταχωρήθηκε στις 16.6.2016, η Αιτήτρια εξαιτείτο τις ακόλουθες θεραπείες: (α) Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να επιδικάζονται εναντίον των Καθ' ων η αίτηση αλληλέγγυα και ή κεχωρισμένα €12.000 που αποτελούν το συνολικό ποσό των ωφελημάτων του εκ του Ταμείου Προνοίας των Υπαλλήλων των Καθ' ων η αίτηση 3 ως αυτά υπολογίστηκαν από τους Καθ' ων η αίτηση 3 και ή οποιονδήποτε άλλο ποσό κριθεί δίκαιο και εύλογο από το Δικαστήριο (β) Τόκο 9% και ή νόμιμο τόκο από 1.10.1999 μέχρι εξοφλήσεως (γ) Έξοδα και ΦΠΑ. Με βάση τα παραδεκτά γεγονότα της υπόθεσης σε χρόνο μεταγενέστερο από την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης καταβλήθηκε στον Αιτητή το ποσό των €7.800,
- Στις 21.12.2017 οι Καθ' ων η αίτηση δέχθηκαν απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον τους για το ποσό των €2.772,98 πλέον τόκους ως αυτοί θα υπολογιστούν από τους Καθ' ων η αίτηση κατόπιν ελέγχου από τον Γενικό Ελεγκτή των λογιστικών βιβλίων του Οργανισμού για τα έτη 2016 και
- Το ποσό των €2.772,98 καταβλήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση στον Αιτητή την ίδια μέρα. Το επίδικο θέμα που παραμένει για εκδίκαση και που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει είναι τα δικηγορικά έξοδα. Δηλαδή, κατά πόσο ο Αιτητής δικαιούται στην επιδίκαση εξόδων, ως και το αίτημα του. Αγορεύοντας η κα Τουμάζου εισηγήθηκε στο Δικαστήριο ότι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να επιδικαστούν έξοδα στον Αιτητή για το λόγο ότι οι Καθ' ων η αίτηση καλόπιστα και στη βάση της αρχής της ίσης μεταχείρισης του κατέβαλαν, όπως και στους υπόλοιπους συναδέλφους του, το ποσό που τους αναλογούσε, είτε καταχώρησαν Αίτηση στο Δικαστήριο είτε όχι. Περαιτέρω επικαλέστηκε ως λόγο μη επιδίκασης εξόδων το εκπρόθεσμο της Αίτησης η οποία καθώς είπε καταχωρήθηκε άνευ ουσίας και σε περίπτωση εκδίκασης ήταν καταδικασμένη σε απόρριψη. Η κα Κότσαπα επιμένοντας στην επιδίκαση εξόδων αναφέρθηκε σε σχετική νομολογία επί του επίδικου θέματος για να καταλήξει ότι στην παρούσα περίπτωση δεν υπάρχουν ειδικές περιπτώσεις που να παρέχουν στο Δικαστήριο το δικαίωμα να παρεκκλίνει από τον γενικό κανόνα. Σημειώνει επίσης ότι ο ισχυρισμός περί παραγραφής δεν είναι αποδεκτός από τον Αιτητή και ούτε έχει αποδειχθεί από τους Καθ' ων η αίτηση. Επικαλούμενη τον ισχυρισμό για εξαπάτηση του Αιτητή, όπως προβάλλεται στην Αίτηση του, κάτι που θα έθετε σε ισχύ το δόγμα της επιείκειας και θα ανέστελλε τον χρόνο παραγραφής, εισηγήθηκε ότι σε κάθε περίπτωση ο χρόνος παραγραφής άρχισε να τρέχει όταν ο Αιτητής αντιλήφθηκε ότι οι Καθ' ων η αίτηση τον είχαν εξαπατήσει με την παραδοχή της οφειλής του την 12.12.
- Καταλήγει ότι από την στιγμή που η Καθ' ων η αίτηση δέχθηκαν απόφαση για την απαίτηση του Αιτητή το θέμα είναι ακαδημαϊκό και δεν πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο. Τα έξοδα πρέπει να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα. Ο γενικός κανόνας όπως διατυπώθηκε στη Ζερβού ν. Μιχαηλίδης
(1996)1 Α.Α.Δ. 447 είναι ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα τη υπόθεσης. Ενδεχόμενη παρέκκλιση πρέπει να δικαιολογηθεί επαρκώς. «Η έκδοση διαταγής για έξοδα εμπίπτει στη διακριτική εξουσία του εκδικασθέντος δικαστηρίου. Στην άσκηση αυτής της εξουσίας προέχει ο κανόνας της λογικής σύμφωνα με τον οποίο τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της υπόθεσης. Τόσο μάλιστα είναι ισχυρός, που από μόνος του παρέχει την αιτιολόγηση στην κάθε αντίστοιχη εξέλιξη χωρίς να παρίσταται ανάγκη εξειδίκευσης. Παρέκκλιση δικαιολογείται μόνο εφόσον συντρέχει άλλη επαρκής περίσταση που πρέπει βέβαια να εκτίθεται». Σχετική επί του θέματος είναι και η απόφαση στην Ανδριανή Τιμοθέου Αρέστη ν. Αναστασίας Ιωάννου Λαδόκονου
(1996)1 Α.Α.Δ. 646, 650 όπου αποφασίστηκαν τα ακόλουθα: «Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου ως προς τα έξοδα πρέπει, όπως είναι θεμελιωμένο, να ασκείται δικαστικά. Γνώμονα για την άσκηση της διακριτικής αυτής εξουσίας του δικαστηρίου αποτελούν τα γεγονότα της υπόθεσης, κυρίως το αποτέλεσμα. Η δικαίωση του διαδίκου επιμαρτυρεί το δικαιολογημένο των εξόδων, στην απουσία αποχρώντων λόγων περί του αντιθέτου. Είναι γι' αυτό το λόγο που τα έξοδα ακολουθούν, κατά κανόνα, το αποτέλεσμα της απόφασης. Όπως υποδεικνύεται στη Θρασυβούλου v. Arto Estates Limited
(1993)1 Α.Α.Δ. 12, απόκλιση από τον κανόνα αυτό "δικαιολογείται μόνο εφόσον συντρέχουν ικανοί λόγοι που ανάγονται στη γενεσιουργό αιτία της πρόκλησης των εξόδων της δίκης ή μέρους τους". (βλ., επίσης Χάσικος και Άλλοι ν. Χαραλαμπίδη
(1990)1 Α.Α.Δ. 389.) Στη Georgios E. Glykys v. Ioannis Stylianou Ioannides 24 C.L.R. 220, το Εφετείο επεσήμανε ότι η επίδειξη καλής προαίρεσης (Kindness) από το Δικαστήριο προς τον αποτυχόντα διάδικο, προς μετριασμό των οποιωνδήποτε αισθημάτων πικρίας, δε συνιστά κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για τη μη επιδίκαση εξόδων.» Τα πιο πάνω έχουν επισημανθεί και στην πρόσφατη απόφαση Λυδίας Σουραϊλιδου ν. Kikis A. Demetriou Properties Limited (ECLI:CY:AD:2017:A413, Πολ. Εφεση αρ. 239/2012 ημερ. 22.11.2017) την οποία παραθέτουμε: «Όπως δε έχει καθιερωθεί νομολογιακά η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς τα έξοδα πρέπει να ασκείται δικαστικά με κύριο γνώμονα την έκβαση της διαδικασίας και κατά γενικό κανόνα τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της δίκης, εκτός αν υπάρχουν σοβαροί λόγοι που δικαιολογούν παρέκκλιση. Δηλαδή μόνο αν συντρέχουν ικανοί λόγοι που ανάγονται στη γενεσιουργό αιτία πρόκλησης των εξόδων της δίκης ή μέρους της (βλ. Αρέστη και Κυριάκου
(1996)1Α.Α.Δ., Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Επισήμου Παραλήπτη ως Εκκαθαριστή της περιουσίας της D. K. Intercity Buses Larnacas Ltd, Πολ. Εφ. 388/11 ημερ. 7.7.17 και Μαυρονικόλα ν. Ξάνθου, Πολ. Εφ. 9/14 ημερ. 7.6.16 που παραπέμπουν και σε προηγούμενη επί του θέματος νομολογία).» Στην παρούσα περίπτωση τα περιστατικά που επικαλείται η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση δεν βρίσκουμε να αποτελούν σοβαρό λόγο που δικαιολογεί παρέκκλιση από τον γενικό κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της δίκης. Και ούτε μπορεί να δικαιολογήσει λόγο παρέκκλισης η προδικαστική ένσταση περί εκπροθέσμου καταχωρήσεως της Αίτησης, καθώς μια τέτοια ένσταση δεν έγινε αποδεκτή από τον Αιτητή και ούτε έχει προωθηθεί από τους Καθ' ων η αίτηση. Αντίθετα όπως υποστηρίζει και η ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή, το θέμα κατέστη ακαδημαϊκό καθώς οι Καθ' ων η αίτηση σε τελικό στάδιο δέχθηκαν απόφαση. Κατά συνέπεια η θέση του Αιτητή γίνεται αποδεκτό και εκδίδεται διαταγή βάσει της οποίας τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα €2.000 -€10.000. (υπ).................... Ι. Α. Χατζητζιοβάννης, Προέδρου Μ. Πέτσα, Μέλος Σ. Φιλίππου, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο