← Κύπρος

ΡΟΝΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗ ν. HAWAII HOTELS LIMITED, υπό την εμπορική Επωνυμία GRAND RESORTS, Αρ. Αίτησης: 614/12, 31/1/2018

ΡΟΝΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗ ν. HAWAII HOTELS LIMITED, υπό την εμπορική Επωνυμία GRAND RESORTS, Αρ. Αίτησης: 614/12, 31/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2018:3 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΛΕΜΕΣΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστή. X. Iωάννου ) Τ. Τιμοθέου ) Μελών. Αρ. Αίτησης: 614/12 Μεταξύ: ΡΟΝΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ Αιτητή και HAWAII HOTELS PUBLIC LIMITED, υπό την εμπορική Επωνυμία ΗΑWAII GRAND HOTEL & RESORT Καθ' ων η Αίτηση ΚΑΙ ΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 7/3/2013 Μεταξύ: ΡΟΝΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗ Αιτητή και HAWAII HOTELS LIMITED, υπό την εμπορική Επωνυμία GRAND RESORTS Καθ' ων η Αίτηση Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου, 2018. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: Η κα Χατζηαράπη Για τους Καθ' ων η Αίτηση: Ο κ.Χατζηκωστής Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Καθ' ων η Αίτηση (στο εξής «η Εργοδότρια Εταιρεία») είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και είναι οι ιδιοκτήτες και οι διαχειριστές του πεντάστερου ξενοδοχείου «GRAND RESORT» (στο εξής «το Ξενοδοχείο») στη Λεμεσό. Ο Αιτητής προσλήφθηκε στις 23/8/1993 από την Εργοδότρια Εταιρεία ως Barman Β΄ στο Ξενοδοχείο. Μετά από έξι μήνες προάχθηκε στη θέση του Barman A΄ και στη συνέχεια μετά από δύο χρόνια προάχθηκε στη θέση του Assistant Head Barman. Από το 1997 ανέλαβε τη θέση του Head Barman. Ως Head Barman ήταν ο επικεφαλής του Τμήματος των Bars του Ξενοδοχείου. Το Ξενοδοχείο έχει τρία Bars, το Tycoons, το Ethnic Lounge και το Aloha, στα οποία εξυπηρετούνται πελάτες και δύο άλλα Bars από τα οποία εξυπηρετούνται οι πελάτες των εστιατορίων του Ξενοδοχείου, Salaminia και Anthea. O Aιτητής ως Head Βarman είχε την ευθύνη, την εποπτεία και τον έλεγχο των υπαλλήλων που εργάζονταν στο Τμήμα των Bars και ήταν υπεύθυνος να οργανώνει και να συντονίζει όλες τις εργασίες του Ξενοδοχείου που διεκπεραιώνονταν από το Τμήμα των Βars. Ιεραρχικά προϊστάμενοι του Αιτητή ήταν ο Διευθυντής Δεξιώσεων και Bars, ο Διευθυντής Τροφίμων και Ποτών, ο Βοηθός Γενικός Διευθυντής (Επιχειρησιακός Διευθυντής) του Ξενοδοχείου, ο Γενικός Διευθυντής του Ξενοδοχείου και ο Διευθυντής (Director) της Εργοδότριας Εταιρείας. Ο Αιτητής ήταν μέλος της συντεχνίας ΠΕΟ και η εργοδότησή του στο Ξενοδοχείο διέπετο από τους όρους της συλλογικής σύμβασης που εφαρμόζεται στην ξενοδοχειακή βιομηχανία. Στις 6/5/2008 δόθηκε στον Αιτητή από τον Γενικό Διευθυντή του Ξενοδοχείου, κ.Χατζηκωστή, επιστολή (Τεκμήριο 1) στην οποία ο Γενικός Διευθυντής ανέφερε ότι περιήλθε στην προσοχή του ότι τις βραδιές της Παρασκευής 2 και του Σαββάτου 3 Μαΐου η εξυπηρέτηση (service) στο Ethnic Lounge δεν ήταν στα επίπεδα που απαιτείτο και ότι αυτό το γεγονός προκάλεσε παράπονα, μεγάλη αναστάτωση και μη ικανοποίηση πελατών του Ξενοδοχείου και ζητούσε από τον Αιτητή όπως αμέσως προβεί σε διορθωτικές κινήσεις και εκπαιδεύσει το προσωπικό των Bars ώστε στο μέλλον να μπορούν να προσφέρουν στους πελάτες τις υπηρεσίες που αναμένουν οι πελάτες από το Ξενοδοχείο. Στις 8/4/2009 ο τότε Διευθυντής Ανθρώπινου Δυναμικού του Ξενοδοχείου, κ.Μ. Αριστείδου, απέστειλε επιστολή στον Αιτητή (Τεκμήριο 2) με την οποία τον παρατηρούσε ότι μέχρι τις 24 Μαρτίου, ημερομηνία λήξης της προθεσμίας για την παράδοση λίστας των αναγκών σε στολές του Τμήματος των Bars, δεν είχε παραδώσει στη Διεύθυνση του Ξενοδοχείου την εν λόγω λίστα με αποτέλεσμα να μην έχει η Διεύθυνση στα χέρια της όλα τα απαιτούμενα εργαλεία για τον σχεδιασμό της καλοκαιρινής περιόδου. Στις 15/7/2009 δόθηκε στον Αιτητή υπόμνημα από τον Διευθυντή Δεξιώσεων και Bars, κ.Αγγ. Σεργίου, (Τεκμήριο 3) στο οποίο σημείωνε ότι η ικανοποίηση των πελατών για τον μήνα Ιούνιο ήταν χαμηλή με αποτέλεσμα η βαθμολογία στα ερωτηματολόγια των πελατών να είναι κάτω από τη βάση του 90% και του ζητούσε να λάβει αμέσως διορθωτικά μέτρα με σκοπό να αναβαθμιστεί η εξυπηρέτηση των πελατών στο ελάχιστο αποδεκτό όριο του βαθμού 90% ικανοποίησης. Στις 3/6/2010 ο Γενικός Διευθυντής του Ξενοδοχείου, κ.Χατζηκωστής, με επιστολή του προς τον Αιτητή (Τεκμήριο 4), η οποία έφερε την ένδειξη Αυστηρή Προειδοποίηση, αναφερόμενος σε περιστατικά που έλαβαν χώρα στις 29/5/2010 όπως αυτά φαίνονται σε σχετική αναφορά του κ.Λίντη σημείωνε ότι χειρίστηκε με απαράδεκτο τρόπο την εξυπηρέτηση του ιδιοκτήτη του Ξενοδοχείου κ.Χ. Θεοχάρους και των προσκεκλημένων του και ότι η συμπεριφορά του ήταν «εσκεμμένα άκρως προκλητική και αντιεπαγγελματική». Περαιτέρω ανέφερε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που δέχτηκε παρόμοια παράπονα από πελάτες του Ξενοδοχείου και ότι επανειλημμένα έχει κληθεί στο γραφείο του για προφορικές παρατηρήσεις και τον προειδοποιούσε ότι εάν συνεχίσει να συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο θα αναγκαστεί να τον απολύσει άμεσα και χωρίς προειδοποίηση. Στις 4/6/2010 ο Διευθυντής Τροφίμων και Ποτών κ.Κ. Λίντης παρέδωσε στον Αιτητή γραπτή προειδοποίηση σχετικά με το περιστατικό που σημειώθηκε στις 29/5/2010 σε σχέση με την εξυπηρέτηση του κ.Χ. Θεοχάρους και των προσκεκλημένων του στον εξωτερικό χώρο του Tycoons Bar και Εthnic Lounge (Τεκμήριο 5) στην οποία αναφέρονται διάφορα περιστατικά που συνέβησαν κατά την εξυπηρέτηση του κ.Θεοχάρους κατά την εν λόγω βραδιά που δείκνυαν ότι ο Αιτητής δεν εκτελούσε με ορθό τρόπο και επιμέλεια τα καθήκοντά του. Ο Αιτητής δεν απάντησε γραπτώς στις πιο πάνω γραπτές παρατηρήσεις που του δόθηκαν. Στις 16/6/2010 ο κ.Μ. Δημητρίου, Υπεύθυνος Ανθρωπίνου Δυναμικού, σύνταξε επιστολή προς τον Αιτητή (Τεκμήριο 6) η οποία έφερε την ένδειξη Δεύτερη Αυστηρή Προειδοποίηση και με την οποία παρατηρούσε τον Αιτητή ότι στις 13/6/2010 αμέλησε να προβεί στις απαραίτητες προετοιμασίες στο Τμήμα του και ότι ενώ υπήρχε μεγάλος φόρτος εργασίας στο Τμήμα των Bars έφυγε από την εργασία του όταν έληξε το ωράριο εργασίας του χωρίς να ενημερώσει τον Διευθυντή Υπηρεσίας ή τον Διευθυντή Τροφίμων και Ποτών ώστε να αναλάβει την κατάσταση με αποτέλεσμα να παρουσιαστούν προβλήματα στην εξυπηρέτηση των πελατών. Περαιτέρω ο κ.Δημητρίου προειδοποιούσε τον Αιτητή ότι αν στο άμεσο μέλλον συμβούν παρόμοια ή άλλα περιστατικά τα οποία μειώνουν τα επίπεδα εξυπηρέτησης στο Τμήμα των Bars ότι η απόλυσή του θα είναι άμεση και χωρίς προειδοποίηση. Ο Αιτητής αρνήθηκε να παραλάβει την εν λόγω επιστολή και να υπογράψει σε αντίγραφο της πιο πάνω επιστολής την παραλαβή της. Στις 22/6/2010 ο κ.Μ. Δημητρίου, προσπάθησε να παραδώσει στον Αιτητή επιστολή η οποία έφερε την ένδειξη Τρίτη και Τελευταία Προειδοποίηση (Τεκμήριο 7) με την οποία παρατηρούσε τον Αιτητή ότι στις 19/6/2010 ενώ στο Ξενοδοχείο διεξαγόταν γαμήλια δεξίωση 1500 ατόμων αυτός αντί να έρθει στο Ξενοδοχείο η ώρα 19:00 ως προέβλεπε το ωράριο εργασίας του προσήλθε η ώρα 21:30 χωρίς να εξασφαλίσει εκ των προτέρων άδεια απουσίας είτε από τον Διευθυντή Υπηρεσίας είτε από κάποιο προϊστάμενό του αφήνοντας το Τμήμα των Bars εκτεθειμένο καθότι δεν υπήρξε σωστός συντονισμός των εργασιών του Τμήματος. Περαιτέρω στην εν λόγω επιστολή του ανέφερε γενικά ότι λόγω της εκ μέρους του αμελούς επίβλεψης οι εργασίες στο Τμήμα που ηγείται δεν εκτελούνται σωστά δημιουργώντας αρνητικές εντυπώσεις στους πελάτες του Ξενοδοχείου και σημείωνε ότι του εφιστούσε την προσοχή του για ακόμα μία φορά δίνοντας του μια τελευταία ευκαιρία να διορθώσει όλα τα κακώς έχοντα στο Τμήμα των Bars. Τον προειδοποιούσε ότι εάν στο άμεσο μέλλον συμβούν παρόμοια περιστατικά δεν θα του αφήσει άλλη επιλογή από το να τερματίσει τις υπηρεσίες του αμέσως χωρίς προειδοποίηση. Ο Αιτητής αρνήθηκε να παραλάβει την πιο πάνω επιστολή και το περιεχόμενό της του αναγνώστηκε από τον κ.Δημητρίου στην παρουσία του τότε Διευθυντή Τροφίμων και Ποτών του Ξενοδοχείου, κ.Λίντη. Στις 7/4/2012 ο Διευθυντής Τροφίμων και Ποτών του Ξενοδοχείου, κ.Δεμέναγας, παρέδωσε επιστολή στον Αιτητή με την οποία τον παρατηρούσε ότι στις 6 Απριλίου μεταξύ των ωρών 20:30 - 22:30 δεν είχε επαρκή παρουσία στην περιοχή των Bars και του Lobby με αποτέλεσμα να γίνουν πολλά λάθη κατά την εξυπηρέτηση στο Bar. Όταν ο Αιτητής παρέλαβε την εν λόγω επιστολή την γέμισε μουντζούρες και την επέστρεψε στον κ.Δεμέναγα (Τεκμήριο 8). Όλα τα πιο πάνω αναφερόμενα Τεκμήρια δεν κοινοποιήθηκαν στη συντεχνία του Αιτητή. Στις 8/4/2012 ο κ.Δημητρίου παρέδωσε στον Αιτητή επιστολή με τίτλο Αυστηρή Προειδοποίηση - Περιστατικό 7ης Απριλίου 2012 (Τεκμήριο 9) με την οποία παρατηρούσε τον Αιτητή ότι η συμπεριφορά που επέδειξε προς τον κ.Δεμέναγα στις 7/4/2012 όταν γέμισε μουντζούρες την επιστολή - παρατήρηση που προσπάθησε να του παραδώσει ο κ.Δεμέναγας ήταν απρεπής και απαράδεκτη και τον προειδοποιούσε ότι εάν στο άμεσο μέλλον συμβούν παρόμοια περιστατικά η απόλυσή του θα είναι άμεση. Ο Αιτητής δεν παρέλαβε την πιο πάνω επιστολή και ο κ.Δημητρίου του διάβασε το περιεχόμενό της στην παρουσία του κ.Δεμέναγα. Το Τεκμήριο 9 κοινοποιήθηκε στη συντεχνία του Αιτητή. Στις 14/5/2012 ο κ.Αγγ. Σεργίου σύνταξε γραπτή παρατήρηση προς τον Αιτητή (Τεκμήριο 10) στην οποία σημείωνε ότι το απόγευμα του Σαββάτου 12/5/2012 την ώρα που ο Αιτητής πήγε στην κουζίνα για να παραδώσει ένα club sandwich μαζί με ένα από τους εκπαιδευόμενούς του δεν ακολούθησε τις διαδικασίες του Ξενοδοχείου που προέβλεπαν ότι το φαγητό πρέπει να καλύπτεται με ειδικά καλύμματα και άφησε τα πιάτα ακάλυπτα και παρέδωσε το φαγητό στον πελάτη σ' αυτή την κατάσταση. Η εν λόγω επιστολή κοινοποιήθηκε στη συντεχνία του Αιτητή και λόγω άρνησης του Αιτητή να την παραλάβει, το περιεχόμενό της αναγνώστηκε στον Αιτητή από τον κ.Σεργίου στην παρουσία του κ.Δεμέναγα. Στις 5/6/2012 δόθηκε στον Αιτητή από τον κ.Δεμέναγα και τον κ.Δημητρίου γραπτή παρατήρηση (Τεκμήριο 11) την οποία σύνταξε ο κ.Δεμέναγας και στην οποία σημείωνε ότι (α) στις 3/6/2012 ο Αιτητής έδωσε μια παραγγελία στην κουζίνα στην οποία δεν ανέγραψε σε ποιο συγκεκριμένο τμήμα έπρεπε να παραδοθεί με αποτέλεσμα να προκληθεί καθυστέρηση στην παράδοση του φαγητού στον πελάτη και (β) στις 4/6/2012 (
  2. i)πήρε παραγγελία από ένα V.I.P. πελάτη (τον κ.Τραπαλλίδη) για αναψυκτικά και αμέλησε να την παραδώσει στους σερβιτόρους με αποτέλεσμα να μην εκτελεστεί η εν λόγω παραγγελία μέχρι να ζητηθεί ξανά από τον ίδιο τον πελάτη, (
  3. ii)πήρε παραγγελία από ένα V.I.P. πελάτη για καφέ (τον κ.Ιλίκου) και δεν ενημέρωσε τους σερβιτόρους με αποτέλεσμα να μην παραδοθεί ποτέ ο καφές στον πελάτη και (iii) ενώ ο κ.Ιλίκου κατανάλωσε δύο μπουκάλια ροζέ κρασί τον χρέωσαν μόνον ένα. Στην εν λόγω επιστολή σημειώνονταν τ΄ ακόλουθα: «Μετά από αρκετές προφορικές αλλά και γραπτές παρατηρήσεις προς το άτομο σας, δυστυχώς ο έλεγχος και η επίβλεψη εκ μέρους σας βρίσκεται σε μηδαμινό επίπεδο με αποτέλεσμα το ξενοδοχείο να δημιουργεί αρνητικές εντυπώσεις στους πελάτες. Αυτό έχει ως επακόλουθο μια σημαντική απώλεια εσόδων σε μια πολύ δύσκολη για το ξενοδοχείο μας και γενικότερα για την τουριστική βιομηχανία χρονιά. Τα πιο πάνω περιστατικά και το γεγονός ότι εσείς εξακολουθείτε να μην συμμορφώνεστε με τις εντολές, πολιτική και διαδικασίες του ξενοδοχείου δεν αφήνουν άλλα περιθώρια στην διεύθυνση παρά μόνο να λάβει δραστικά πειθαρχικά μέτρα εναντίον σας.» Το εν λόγω Τεκμήριο κοινοποιήθηκε στη συντεχνία του Αιτητή. Ο Αιτητής αρνήθηκε να υπογράψει παραλαβή του εν λόγω Τεκμηρίου. Στις 8/6/2012 έγινε συνάντηση στο Ξενοδοχείο στην οποία έλαβαν μέρος ο Αιτητής, οι συντεχνιακοί εκπρόσωποί του (κ.Χρ. Χρίστου και κ.Ν. Τιμινής), ο κ.Δημητρίου, ο κ.Δεμέναγας και ο κ.Λίντης, ο οποίος κατείχε τότε τη θέση του Επιχειρησιακού Διευθυντή. Στις 11/6/2012 η Εργοδότρια Εταιρεία τερμάτισε την εργοδότηση του Αιτητή άμεσα και χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση με επιστολή του κ.Δημητρίου (Τεκμήριο 12). Παραθέτουμε πιο κάτω το περιεχόμενο της εν λόγω επιστολής: «Κύριε Ιωαννίδη, Η σειρά των νέων σοβαρών παραπτωμάτων στα οποία υποπέσατε στις 03.06.2012 και 04.06.2012 κατά την εκτέλεση των καθηκόντων σας δεν μας αφήνουν δυστυχώς άλλη επιλογή από του να προχωρήσουμε στον τερματισμό της εργοδότησης σας. Όπως έχετε παραδεχθεί άλλωστε κατά την συνάντηση που έγινε την 08ην Ιουνίου 2012 στο γραφείο μου στην παρουσία των συντεχνιακών σας εκπροσώπων και του κ. Ιωάννη Δεμένεγα, Ενεργών Διευθυντή Τμήματος Τροφίμων και Ποτών και η οποία συνάντηση έγινε για να μας δωθεί η ευκαιρία της ακρόασης σε σχέση με τα όσα διαδραματίστηκαν κατά τις πιο πάνω ημερομηνίες, έχετε υποπέσει και πάλι σε πολύ σοβαρά παραπτώματα. Συγκεκριμένα στις 03.06.2012 ενώ δώσατε παραγγελία στην κουζίνα, δεν αναγράψατε το συγκεκριμένο τμήμα στο οποίο έπρεπε να παραδωθεί με αποτέλεσμα να προκληθεί μεγάλη καθυστέρηση στην παράδοση του φαγητού και να έχουμε έντονα παράπονα από τον συγκεκριμένο πελάτη. Στις 04.06.2012 πήρατε παραγγελία από VIP πελάτη (κ. Τραπαλλίδη) για αναψυκτικά και αμελήσατε να ενημερώσετε τους σερβιτόρους σας, με αποτέλεσμα να μην εκτελεστεί η παραγγελία ώσπου να ξαναζητηθεί από τον ίδιο πελάτη. Την ίδια μέρα και λίγο αργότερα πήρατε παραγγελία και ΠΑΛΙ από VIP πελάτη (κ. Ιλίκου) για καφέ, δεν ενημερώσατε ούτε αυτή τη φορά τους σερβιτόρους σας, οπότε η παραγγελία δεν πήγε πότε στο προορισμό της. Επίσης στο ίδιο τραπέζι υπήρχε παραγγελία για δεύτερο μπουκάλι ροζέ κρασί, η οποία δεν χρεώθηκε. Ο ίδιος ο πελάτης όταν έλεγξε τον λογαριασμό μας επιβεβαίωσε ότι κατανάλωσαν 2 μπουκάλια κρασί. Τα πιο πάνω παραπτώματα έρχονται να προστεθούν σε μια σωρεία παραπτωμάτων στα οποία έχετε υποπέσει κατά το τελευταίο διάστημα και διαπράττονται από ένα άτομο το οποίο κατέχει μια σημαντική θέση σε ένα ξενοδοχείο με πολλές απαιτήσεις και που προσπαθεί μέσα σε δύσκολες συνθήκες και συγκυρίες να προσφέρει στους πελάτες του ψηλού επιπέδου υπηρεσίες. Όπως φαίνεται όμως είτε δεν έχετε συναισθανθεί τις υποχρεώσεις που έχετε προς τους εργοδότες σας από την θέση που κατέχετε είτε σας διακατέχει πλήρης αδιαφορία γι' αυτές σας τις υποχρεώσεις και τα καλώς νοούμενα συμφέροντα των εργοδοτών σας. Άλλωστε κατά την πιο πάνω συνάντηση που είχαμε τηρήσατε μια στάση εντελώς αρνητική και προκλητική και αντί να δείξετε μεταμέλεια και σεμνότητα μας πείσατε χωρίς καμία αμφιβολία με την όλη συμπεριφορά σας ότι δεν έχετε καμία πρόθεση να συνεργαστείτε και να εκτελείτε τα καθήκοντα σας ικανοποιητικά, χωρίς να παραβιάζετε τους κανονισμούς της εργασίας σας και μακριά από παραπτώματα. Τα παραπτώματα και οι παραβιάσεις των κανόνων εργασίας σας, έχουν γίνει πλέον για σας συνήθεια την οποία δεν μπορείτε να εγκαταλείψετε. Για τους πιο πάνω λόγους, πιστεύουμε ότι με την όλη διαγωγή σας έχετε θέσει ο ίδιος τον εαυτό σας υποκείμενο σε απόλυση και λαμβάνοντας υπόψη την διαγωγή σας αυτήν καθώς και το γεγονός ότι δεν λάβατε καθόλου υπόψη την σωρείαν των παρατηρήσεων, των προειδοποιήσεων, των συστάσεων και των παραινέσεων που σας έγιναν και τις οποίες αγνοήσετε πλήρως, αποφασίσαμε την άμεση απόλυση σας. Καλείσθε δε όπως παραδώσετε από τώρα στους αρμόδιους υπαλλήλους, οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία του Ξενοδοχείου βρίσκονται στην κατοχή σας.» Ο τελευταίος εβδομαδιαίος μισθός του Αιτητή κατά την απασχόλησή του στην Εργοδότρια Εταιρεία για σκοπούς του Περί Τερματισμού της Απασχολήσεως Νόμου, Ν.24/67(στο εξής «ο Νόμος») ανερχόταν σε €409,23. Ο Αιτητής με την παρούσα Αίτηση Εργατικής Διαφοράς ισχυρίζεται ότι η απόλυσή του από την Εργοδότρια Εταιρεία ήταν παράνομη και αδικαιολόγητη και ότι αυτός πάντοτε εκτελούσε με συνέπεια τα καθήκοντά του στο Ξενοδοχείο. Ως εκ τούτου αξιώνει αποζημιώσεις για παράνομη απόλυση, πληρωμή αντί προειδοποίησης, νόμιμους τόκους και έξοδα. Η Εργοδότρια Εταιρεία με το Έγγραφο Εμφάνισής της απορρίπτει τις εναντίον της αξιώσεις και ισχυρίζεται ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή ήταν νόμιμος και δικαιολογημένος καθότι ο Αιτητής από το 2011 παραβίαζε τακτικά και συστηματικά τους κανόνες εργασίας του, υπέπιπτε σε σοβαρά παραπτώματα και δεν εκτελούσε ικανοποιητικά τα εργασιακά του καθήκοντα και παρά τις διάφορες γραπτές και/ή προφορικές προειδοποιήσεις και παρατηρήσεις που του έγιναν δεν βελτιώθηκε. Ως εκ τούτου ζητούν απόρριψη της Αίτησης με έξοδα εναντίον του Αιτητή. Βάρος Απόδειξης Το άρθρο 3

(1)του Νόμου προβλέπει ότι: «3.
(1)Όταν, κατά ή μετά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος άρθρου, ο εργοδότης τερματίζη δι' οιονδήποτε λόγον άλλον ή των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων, την απασχόλησιν εργοδοτουμένου ο οποίος έχει απασχοληθή συνεχώς υπ' αυτού επί είκοσι εξ τουλάχιστον εβδομάδας, ο εργοδοτούμενος κέκτηται δικαίωμα εις αποζημίωσιν υπολογιζόμενης συμφώνως προς τον Πρώτον Πίνακα:» Σύμφωνα με το άρθρο 6
(1)του Νόμου ο τερματισμός της απασχόλησης του εργοδοτουμένου από τον εργοδότη τεκμαίρεται ότι έγινε αδικαιολόγητα και παράνομα (″..... ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρο 5 εκτιθεμένων λόγων″) εκτός αν ο εργοδότης αποδείξει ότι αυτός έγινε για ένα από τους λόγους που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 5 του Νόμου (οι οποίοι λόγοι καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση του εργοδοτουμένου). Στην παρούσα περίπτωση, η Εργοδότρια Εταιρεία έχει το βάρος να αποδείξει ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή έγινε νόμιμα για ένα από τους λόγους που αναφέρονται στις παραγράφους (α),(ε) και (στ) του άρθρου 5 του Νόμου. Ειδικά, η Εργοδότρια Εταιρεία θα πρέπει να αποδείξει ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή με βάση τους λόγους που προβάλλει στο Έγγραφο Εμφάνισής του, ήταν νόμιμος και δικαιολογημένος με συνέπεια να μην παρέχεται στον Αιτητή το δικαίωμα αποζημίωσης και το δικαίωμα πληρωμής αντί προειδοποίησης. Ενώπιον του Δικαστηρίου για την Εργοδότρια Εταιρεία κατέθεσε ο κ.Μάριος Δημητρίου, ο οποίος από το 2010 μέχρι και το 2012 κατείχε τη θέση του Υπευθύνου Ανθρωπίνου Δυναμικού στο Ξενοδοχείο, από το 2012 μέχρι το 2014 τη θέση του Διευθυντή Ανθρωπίνου Δυναμικού και από το 2014 μέχρι σήμερα τη θέση του Επιχειρησιακού Διευθυντή και ο κ. Ιωάννης Δεμέναγας, Υπεύθυνος Τροφίμων και Ποτών στο Ξενοδοχείο από τις 29/4/
  1. Ο Αιτητής υποστήριξε το αίτημά του προσκομίζοντας εκτός από τη δική του μαρτυρία και τη μαρτυρία του κ.Χρίστου Χρίστου, συντεχνιακού υπαλλήλου της ΠΕΟ στον κλάδο των υπαλλήλων ξενοδοχείων και κέντρων αναψυχής στη Λεμεσό. Μαρτυρία Ο κ.Δημητρίου κατέθεσε ότι λόγω των θέσεων εργασίας που κατείχε στο Ξενοδοχείο είχε άμεση και τακτική επαφή με τον Αιτητή. Ότι ο Αιτητής μέχρι το 2008 ήταν αφοσιωμένος και συνεπής στην εργασία του αλλά από το 2008 και μετά μετατράπηκε σε ένα υπάλληλο που αδιαφορούσε για την ικανοποιητική εκτέλεση της εργασίας του. Σημείωσε ότι η προβληματική συμπεριφορά που εκδήλωσε ο Αιτητής ως εργοδοτούμενος εντάθηκε κατά τη διάρκεια του
  2. Προς υποστήριξη των ισχυρισμών του κατέθεσε τα Τεκμήρια 1 -
  3. Υποστήριξε ότι ο Αιτητής στη συνέχεια για ένα μεγάλο διάστημα σταμάτησε να συμπεριφέρεται με αμέλεια και αδιαφορία. Ότι από τον Απρίλιο του 2012 άρχισε να εκδηλώνει και πάλι προβληματική συμπεριφορά. Ότι στις 6/4/2012 απουσίαζε αδικαιολόγητα από το Tycoons Bar για δύο ώρες ενώ ήταν υπεύθυνος για τη λειτουργία του και ότι γι΄ αυτόν τον λόγο ο κ.Δεμέναγας συνέταξε το Τεκμήριο
  4. Ήταν η θέση του ότι από έρευνα που έκανε αυτός διαπίστωσε ότι λόγω της απουσίας του Αιτητή από τον χώρο εργασίας του δεν υπήρχε ο κατάλληλος έλεγχος και συντονισμός στο εν λόγω Bar με αποτέλεσμα να μην εξυπηρετηθούν σωστά οι πελάτες. Γι΄ αυτό τον λόγο και λόγω της συμπεριφοράς που επέδειξε ο Αιτητής στις 7/4/2012 προς τον κ.Δεμέναγα συνέταξε τη γραπτή παρατήρηση προς τον Αιτητή Τεκμήριο
  5. Ισχυρίστηκε ότι στις 12/5/2012 ο κ.Σεργίου συνέλαβε τον Αιτητή να διαπράττει το παράπτωμα που αναφέρεται στο Τεκμήριο
  6. Ισχυρίστηκε ότι στις 3/6/2012 και στις 4/6/2012 ο κ.Δεμέναγας διαπίστωσε ότι ο Αιτητής διέπραξε τα παραπτώματα που αναφέρονται στο Τεκμήριο 11 κατά την εκτέλεση των εργασιακών καθηκόντων του. Ήταν η θέση του ότι τα διάφορα παραπτώματα που αναφέρονταν στα Τεκμήρια 1 - 11 δεν ήταν τα μόνα που διέπραξε ο Αιτητής κατά την απασχόλησή του στο Ξενοδοχείο και ότι η συμπεριφορά του Αιτητή αντιμετωπίστηκε από όλους τους προϊσταμένους του με προειδοποιήσεις - παρατηρήσεις (προφορικές και γραπτές) και με φιλικές παραινέσεις προς αυτόν. Με τη διάπραξη των παραπτωμάτων στις 3/6/2012 και 4/6/2012 αυτός αποφάσισε όπως προχωρήσει σε πειθαρχική διαδικασία εναντίον του Αιτητή. Ότι στις 5/6/2012 μόλις παραδόθηκε το Τεκμήριο 11 στον Αιτητή αυτός του ανακοίνωσε ότι ξεκινά πειθαρχική έρευνα εναντίον του και τον κάλεσε σε ακρόαση στο γραφείο του στις 8/6/2012 λέγοντας του ότι στην ακρόαση θα μπορούσε να παραστεί με τους συντεχνιακούς εκπροσώπους του. Ισχυρίστηκε ότι αυτός μαζί με τον Διευθυντή Τροφίμων και Ποτών και τον Διευθυντή Δεξιώσεων και Bars έκαναν έρευνα για τα περιστατικά που αναφέρονται στο Τεκμήριο 11 και αφού έλαβαν υπόψη τους όλες τις πληροφορίες και τα στοιχεία που πήραν διαπίστωσαν ότι ο Αιτητής όντως διέπραξε τα παραπτώματα που αναφέρονται στο Τεκμήριο
  7. Ότι στις 8/6/2012 ο Αιτητής στην παρουσία του συντεχνιακού εκπροσώπου του παραδέχτηκε τα εν λόγω παραπτώματα. Ότι δεν προέβαλε κάποια δικαιολογία γι΄ αυτά και ούτε απολογήθηκε με οποιονδήποτε τρόπο και με την όλη στάση που τήρησε κατά την συνάντηση δεν έδειξε ότι είχε την επιθυμία συμμόρφωσης. Λόγω των πιο πάνω αποφάσισε ότι η εργοδότηση του Αιτητή στο Ξενοδοχείο δεν μπορούσε να συνεχιστεί και έτσι στις 11/6/2012 ανακοίνωσε στον Αιτητή την απόφασή του για τον τερματισμό της απασχόλησής του δίνοντας του το Τεκμήριο
  8. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι για τα προβλήματα που αναφέρονται στα Τεκμήρια 1 - 11 ότι παρουσιάστηκαν στο Τμήμα των Bars υπεύθυνος ήταν ο Αιτητής καθότι αν ασκούσε σωστά, με επιμέλεια και σύμφωνα με τους κανονισμούς του Ξενοδοχείου τα καθήκοντα της εργασίας του δεν θα παρουσιάζονταν αυτά τα προβλήματα. Απέρριψε τις υποβολές της δικηγόρου του Αιτητή οι οποίες αφορούσαν ισχυρισμούς του Αιτητή που είτε δικαιολογούσαν τη συμπεριφορά που του απέδιδε η Εργοδότρια Εταιρεία με τα Τεκμήρια 1 - 11 είτε απέρριπταν τους ισχυρισμούς της Εργοδότριας Εταιρείας που περιέχονταν στα εν λόγω Τεκμήρια λέγοντας ότι ο Αιτητής δεν του ανέφερε τους εν λόγω ισχυρισμούς κατά τον χρόνο που του δόθηκαν οι εν λόγω γραπτές παρατηρήσεις και ότι ουδέποτε ζήτησε ο Αιτητής ακρόαση με τη συντεχνία του για μη δικαιολογημένη παρατήρηση που του έγινε. Επίσης απέρριψε τις υποβολές που του έγιναν ότι η Εργοδότρια Εταιρεία έδινε τις γραπτές επιστολές στον Αιτητή «επίτηδες» με απώτερο σκοπό την απόλυσή του. Ο κ.Δεμέναγας κατέθεσε ότι αυτός προσλήφθηκε στο Ξενοδοχείο στις 29/4/2011 και ότι για ένα χρόνο από την πρόσληψή του δεν είχε ιδιαίτερα προβλήματα με τον Αιτητή. Ήταν η θέση του ότι ο Αιτητής από τον Απρίλιο του 2012 άρχισε να επιδεικνύει αδιαφορία στην εκτέλεση των καθηκόντων του. Πιο συγκεκριμένα, ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής παρέλειπε να οργανώνει, να ελέγχει και να συντονίζει τις εργασίες και τους υπαλλήλους στο Τμήμα των Bars, παραβίαζε τους κανονισμούς του Ξενοδοχείου (Τεκμήριο 13) που αφορούσαν τη διεκπεραίωση των εργασιών στο Τμήμα των Bars και ότι εγκατέλειπε το πόστο του για μεγάλα χρονικά διαστήματα αφήνοντας το Τμήμα των Bars ακυβέρνητο με αποτέλεσμα να μην λειτουργεί ομαλά το Τμήμα των Bars και να μην εξυπηρετούνται οι πελάτες του Ξενοδοχείου. Για τα πιο πάνω ο Αιτητής παρατηρήθηκε τόσο προφορικά όσο και γραπτά. Επίσης του έγιναν φιλικές παραίνεσεις από όλα τα μέλη της Διευθυντικής Ομάδας του Ξενοδοχείου με σκοπό να αντιληφθεί (α) τις αρνητικές συνέπειες της συμπεριφοράς του στην επιχείρηση των εργοδοτών του και (β) ότι αν συνέχιζε έτσι θα έχανε τη δουλειά του. Ισχυρίστηκε ότι 6/4/2012 ενώ ήταν καθήκον διαπίστωσε ότι ο Αιτητής μεταξύ των ωρών 20:30 - 22:30 δεν είχε επαρκή παρουσία στο πόστο του αφού δεν ήταν στο χώρο του Tycoons Bar για να επιβλέπει τις εργασίες του με αποτέλεσμα οι πελάτες του Ξενοδοχείου να μην τύχουν σωστής εξυπηρέτησης. Ήταν η θέση του ότι οι παραγγελίες των πελατών καθυστερούσαν να εκτελεστούν και ότι αυτός έψαξε επανειλημμένα να βρει τον Αιτητή στο Ξενοδοχείο και στο κινητό τηλέφωνό του για να του αναφέρει τα πιο πάνω αλλά δεν τον βρήκε. Ότι όταν τον βρήκε του έκανε παρατήρηση για την εν λόγω συμπεριφορά του και ότι επειδή ο Αιτητής δεν τον έλαβε υπόψη του συνέταξε την επόμενη ημέρα το Τεκμήριο 10 για να του το δώσει. Προέβαλε τον ισχυρισμό ότι στις 12/5/2012 ο κ.Αγγ. Σεργίου τον πληροφόρησε ότι είδε τον Αιτητή να επιτρέπει να μεταφέρονται τρόφιμα για κατανάλωση από πελάτες ακάλυπτα κατά παράβαση των σχετικών κανονισμών και αυτός του εισηγήθηκε όπως δώσει γραπτή παρατήρηση - προειδοποίηση στον Αιτητή. Υποστήριξε ότι στις 3/6/2012 ενώ ήταν καθήκον στο Ξενοδοχείο κάποιο άτομο στο Aloha Bar ζητούσε να δει κάποιον υπεύθυνο, ότι τον πλησίασε και όταν τον ενημέρωσε ποιος είναι, του παραπονέθηκε ότι έκανε εδώ και αρκετή ώρα παραγγελία για φαγητό η οποία δεν εκτελέστηκε. Ότι αφού μίλησε με τον Αιτητή και τους υπαλλήλους στην κουζίνα διαπίστωσε ότι η συγκεκριμένη παραγγελία είχε δοθεί από τον πελάτη στον Αιτητή ο οποίος όταν την έδωσε στην κουζίνα δεν ανέγραψε σε ποιο τμήμα έπρεπε να παραδοθεί με αποτέλεσμα να μην γνωρίζουν από την κουζίνα που έπρεπε να παραδοθεί η παραγγελία. Ότι στις 4/6/2012 (α) ο κ.Χ. Θεοχάρους του είπε ότι δέχτηκε παράπονο από τον κ.Τραπαλλίδη, ο οποίος είναι V.I.P. πελάτης του Ξενοδοχείου, ότι η παραγγελία του για αναψυκτικά που έδωσε στο Aloha Bar δεν εκτελέστηκε και στη συνέχεια ο Αιτητής του (του κ.Δεμέναγα) παραδέχτηκε ότι πήρε την εν λόγω παραγγελία και ότι ξέχασε να την παραδώσει στους σερβιτόρους, (β) ο κ.Ιλίκου, V.I.P. πελάτης του Ξενοδοχείου, του υπέβαλε παράπονο ότι παράγγειλε ένα καφέ ενόσω βρισκόταν στο Aloha Bar αλλά αυτή η παραγγελία του δεν εκτελέστηκε ποτέ. Ήταν η θέση του ότι αρμόδιο και υπεύθυνο άτομο για να πάρει την εν λόγω παραγγελία και να δώσει τις κατάλληλες οδηγίες για εκτέλεσή της ήταν ο Αιτητής, αφού αυτός του είχε αναθέσει από προηγουμένως να επιβλέπει συνέχεια τα τραπέζια των V.I.P. πελατών, και (γ) ο κ.Ιλίκου του είπε ότι ενώ στο τραπέζι του καταναλώθηκαν δύο μπουκάλια κρασί, στο λογαριασμό χρεώθηκε μόνο ένα. Υποστήριξε ότι αρμόδιο άτομο για τις εν λόγω χρεώσεις ήταν ο Αιτητής. Ισχυρίστηκε ότι στην παρουσία του Αιτητή, την ίδια ημέρα έγινε έλεγχος - καταμέτρηση αποθεμάτων στο Aloha Bar όπου διαπιστώθηκε έλλειμμα μίας μπουκάλας κρασιού. Είπε ότι στη συνέχεια συνέταξε το Τεκμήριο 11 και ενημέρωσε τον κ.Δημητρίου για τα πιο πάνω γεγονότα. Ότι ακολούθως αποφασίστηκε από τη Διεύθυνση του Ξενοδοχείου όπως εξεταστεί το ενδεχόμενο απόλυσης του Αιτητή. Ο κ.Δημητρίου του ζήτησε εκ νέου πληροφορίες για τη συμπεριφορά του Αιτητή κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της εργασίας του και να μιλήσει ξανά με τους εμπλεκόμενους πελάτες σχετικά με τα γεγονότα της 3/6/2012 και της 4/6/
  9. Ότι έκανε αυτά του ζήτησε ο κ.Δημητρίου και τον ενημέρωσε για όλα προφορικά. Στη συνάντηση στις 8/6/2012 η συζήτηση περιστράφηκε κυρίως στα τελευταία παραπτώματα που διέπραξε ο Αιτητής στις 3/6/2012 και 4/6/2012 αλλά η εργοδοτική πλευρά έθεσε και την προηγούμενη διαγωγή που επέδειξε ο Αιτητής παρά το ότι για τα προβλήματα που προκαλούσε ο Αιτητής είχαν γίνει συναντήσεις και προηγουμένως με τους συντεχνιακούς εκπροσώπους του Αιτητή. Ήταν η θέση του ότι ο Αιτητής παραδέχτηκε ότι διέπραξε τα παραπτώματα της 3/6/2012 και της 4/6/2012 χωρίς να δώσει κάποια δικαιολογία και ότι ο Αιτητής και ο συντεχνιακός εκπρόσωπός του προσπάθησαν να πείσουν την εργοδοτική πλευρά ότι τα παραπτώματα αυτά δεν ήταν τόσο σοβαρά που να δικαιολογούν απόλυση. Ότι αυτός και ο κ.Δημητρίου διαφώνησαν λέγοντας ότι πλήττεται σοβαρά η φήμη του Ξενοδοχείου όταν μέσα σε μία ημέρα «μένουν παραπονούμενοι» πελάτες που ξοδεύουν μεγάλα ποσά σε συχνές επισκέψεις τους στο Ξενοδοχείο από το επίπεδο της εξυπηρέτησής τους στο Τμήμα των Bars και ότι ο Αιτητής δεν ήταν ένας τυχαίος υπάλληλος αλλά ο επικεφαλής του Τμήματος των Bars ο οποίος δεν συμμορφώθηκε με τις προηγούμενες παρατηρήσεις - προειδοποιήσεις που του δόθηκαν. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι αυτός και ο κ.Δημητρίου είχαν πολλές φορές συναντήσεις με τον Αιτητή και τον συντεχνιακό εκπρόσωπό του κατά τις οποίες τους ανέφεραν τα προβλήματα που δημιουργούσε ο Αιτητής με τη στάση και τη συμπεριφορά του. Υποστήριξε ότι μέσα στα καθήκοντα του Αιτητή ήταν και η λήψη παραγγελιών και το σερβίρισμα φαγητού και ότι ως υπεύθυνος Τμήματος όφειλε να βεβαιώνεται ότι οι παραγγελίες στο Τμήμα του εκτελούνται σωστά. Ισχυρίστηκε (α) ότι ο κ.Ιλίκου παραπονέθηκε σ΄ αυτόν ότι δεν εκτελέστηκε η παραγγελία του για ένα καφέ, (β) ότι έγινε καταμέτρηση του αποθέματος του Aloha Bar στις 4/6/2012 στην παρουσία του Αιτητή όπου διαπιστώθηκε έλλειμμα μίας μπουκάλας κρασιού και (γ) ότι η μπουκάλα κρασιού που δεν χρεώθηκε παραγγέλθηκε στον Αιτητή στο Aloha Bar γι΄ αυτό έπρεπε να χρεωθεί από το Aloha ή να γίνει μεταφορά του από το Aloha στο εστιατόριο σύμφωνα με τις διαδικασίες του Ξενοδοχείου. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι όταν προσελήφθηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας τη γενική εποπτεία του Ξενοδοχείου την είχε ο κ.Κυριάκος Θεοχάρους, ο οποίος ήταν ο ιδρυτής, ο διευθύνων σύμβουλος και μέτοχος της Εργοδότριας Εταιρείας. Ότι ο κ.Κυριάκος Θεοχάρους τον εκτιμούσε ως άνθρωπο και ως υπάλληλο και αναγνώριζε ότι εκτελούσε στο ακέραιο τα καθήκοντα της εργασίας του. Μέχρι το 2008 που ανέλαβε την εποπτεία του Ξενοδοχείου ο κ.Χάρης Θεοχάρους, γιος του κ.Κυριάκου Θεοχάρους, δεν του είχε γίνει οποιαδήποτε παρατήρηση από τους προϊσταμένους του. Υποστήριξε ότι παρόλο που συνέχισε να ασκεί τα καθήκοντα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, ο κ.Χάρης Θεοχάρους δεν έδειχνε να εκτιμά τη δουλειά του και άρχισαν να του δίνονται γραπτές παρατηρήσεις. Ισχυρίστηκε ότι όταν βρισκόταν στο Ξενοδοχείο ο κ.Χάρης Θεοχάρους, με την παραμικρή αφορμή, έδινε οδηγίες σε ένα από τους Διευθυντές του Ξενοδοχείου να του δώσει επιστολή με διάφορες παρατηρήσεις προς αυτόν για «δήθεν παραπτώματα» στα οποία υπέπεσε τα οποία, επί το πλείστον, ήταν ανυπόστατα. Ήταν η θέση του ότι οι γραπτές παρατηρήσεις που του γίνονταν ήταν άδικες. Αναφερόμενος στο Τεκμήριο 1 είπε ότι αυτός εκπαίδευε το προσωπικό του με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν αναλάβει ο κ.Χάρης Θεοχάρους και ότι η εξυπηρέτηση των πελατών στο Ethnic Lounge και στο Tycoons Bar ήταν σε ικανοποιητικό επίπεδο το βράδυ της 2ης προς 3ης Μαΐου του
  10. Σε σχέση με το Τεκμήριο 2 υποστήριξε ότι παρέδωσε έγκαιρα τη λίστα των αναγκών σε στολές του Τμήματος των Bars. Όσον αφορά το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3 ισχυρίστηκε ότι η ικανοποίηση των πελατών στους χώρους εξυπηρέτησης δεν εξαρτάται μόνο από την εξυπηρέτηση στα Bars για τα οποία αυτός ήταν υπεύθυνος αλλά και από την ποιότητα των φαγητών και ποτών για τα οποία υπεύθυνοι είναι ο Διευθυντής Εστιατορίων και ο Διευθυντής Τροφίμων και Ποτών στους οποίους δεν έγινε κάποια παρατήρηση. Αρνήθηκε το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 4 και 5 ισχυριζόμενος ότι (α) δεν έλαβαν χώρα όλα τα περιστατικά που του αποδίδονται σε αυτά ότι διέπραξε και (β) δεν ευθύνεται για τα περιστατικά που έλαβαν χώρα καθότι τα επίπεδα εξυπηρέτησης (standards) μεταξύ του εστιατορίου και του snack bar είναι διαφορετικά. Ισχυρίστηκε ότι οι συγκεκριμένες παραλείψεις που του αποδόθηκαν με τα εν λόγω Τεκμήρια είτε δεν ήταν μέσα στα καθήκοντά του είτε δεν ήταν υπό τον έλεγχό του εκείνη τη βραδιά. Σε σχέση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 6 ανέφερε ότι αυτός είχε δώσει οδηγίες στο προσωπικό για την εξυπηρέτηση των πελατών στο Bar και ότι πριν σχολάσει σύμφωνα με το ωράριο εργασίας του είχε ενημερώσει τον Διευθυντή των Δεξιώσεων και Bars για την κατάσταση. Σχετικά με το Τεκμήριο 7 ισχυρίστηκε ότι στις 22/6/2010 πήρε άδεια από τον κ.Αγγ. Σεργίου να απουσιάσει από την εργασία του για δύο ώρες για να πάρει τον γιο του στο αεροδρόμιο και ότι κατά την απουσία του ο κ.Σεργίου ήταν στο Ξενοδοχείο και μπορούσε να ελέγξει και να συντονίσει το προσωπικό κατά τη διάρκεια της γαμήλιας δεξίωσης. Σε σχέση με το Τεκμήριο 8 προέβαλε τη θέση ότι στις 6/4/2012 βρισκόταν στο Ξενοδοχείο αλλά δεν μπορούσε να είναι ταυτόχρονα σε διάφορα πόστα αφού εκτός από την εποπτεία των Bars του ανατέθηκε προσωρινά και η διαχείριση των εστιατορίων Sushi Bar και Japanese Restaurant λόγω του ότι ο Διευθυντής Εστιατορίων εκείνη την περίοδο είχε παραιτηθεί από την εργασία του. Ισχυρίστηκε ότι δεν μουντζούρωσε το Τεκμήριο 8 από αναίδεια αλλά η εν λόγω πράξη του ήταν «ένα σιωπηλό ξέσπασμα της στιγμής» γιατί ένιωθε ότι τον κατηγορούσαν άδικα για ακόμα μία φορά και αυτός δεν μπορούσε να διαμαρτυρηθεί με άλλο τρόπο για τις ψεύτικες καταγγελίες που γίνονταν εις βάρος του. Ότι τότε ενημέρωσε τη συντεχνία του για τα προβλήματα που αντιμετώπιζε στη δουλειά του και ζήτησε βοήθεια τους γιατί άρχισε να νιώθει ότι υπήρχε προειλημμένη απόφαση να τον απομακρύνουν από τη θέση του. Ήταν η θέση του ότι το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 10 δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και ότι δεν γνωρίζει αν έγινε περιστατικό μεταφοράς σάντουιτς χωρίς κάλυμμα κατά την εν λόγω ημερομηνία γιατί (α) το απόγευμα του Σαββάτου αυτός δεν εργάζεται αφού μεταξύ των ωρών 3:00 μ.μ. και 7:00 μ.μ. δεν εργάζεται με βάση το ωράριο του και (β) όταν πάει στη δουλειά του η ώρα 7:00 μ.μ. δεν εκπαιδεύει προσωπικό λόγω του ότι υπάρχει πελατεία στο Bar. Αναφερόμενος στις κατηγορίες που περιέχονται στο Τεκμήριο 11 ισχυρίστηκε: (α) ότι παρόλο που δεν ήταν μέσα στα καθήκοντά του να παίρνει παραγγελίες για φαγητά, στις 3/6/2012 λόγω αυξημένου όγκου εργασίας πήρε παραγγελία αλλά ξέχασε να σημειώσει το Τμήμα. Ότι έγραψε την παραγγελία σε χαρτί που ήταν τυπωμένο το Bar από το οποίο πήρε την παραγγελία (Aloha) και έτσι δεν μπορούσε να προκληθεί καθυστέρηση λόγω της πιο πάνω παράλειψής του, (β) ότι στις 4/6/2012 λόγω φόρτου εργασίας πήρε μία παραγγελία για αναψυκτικά αλλά ξέχασε να την δώσει για να εκτελεστεί και ότι απολογήθηκε προσωπικά στον κ.Τραπαλλίδη για το εν λόγω γεγονός, (γ) ότι στις 4/6/2012 ο κ.Ιλίκου (i) δεν παράγγειλε καφέ και (ii) κατανάλωσε τη δεύτερη μπουκάλα κρασί στο εστιατόριο γι΄ αυτό χρεώθηκε μόνο μία μπουκάλα κρασί από το Aloha Bar. Υποστήριξε ότι ουδέποτε παραδέχτηκε όλα τα παραπτώματα που του απέδιδε η Εργοδότρια Εταιρεία στο Τεκμήριο
  11. Ότι παραδέχτηκε μόνο ότι δεν ανέγραψε το όνομα του Bar σε μία παραγγελία και ότι ξέχασε να ενημερώσει τα γκαρσόνια για μία παραγγελία αναψυκτικών. Ότι για το κρασί ζήτησε από τη Διεύθυνση του Ξενοδοχείου να γίνει καταμέτρηση των ποτών του Bar για να φανεί ότι δεν έλειπε μία μπουκάλα του κρασιού αλλά δεν το έκαναν. Σημείωσε ότι η αξία του εν λόγω κρασιού ανερχόταν στο ποσό των €15,
  12. Υποστήριξε ότι όλα τα χρόνια της εργοδότησής του στο Ξενοδοχείο εκτελούσε τα καθήκοντά του με συνέπεια και επιμέλεια και ότι είχε «στοχοποιηθεί» από τον κ.Χάρη Θεοχάρους, ο οποίος για δικούς του λόγους, ήθελε να τον απομακρύνει από τη δουλειά του. Ανέφερε ότι όταν απολύθηκε ήταν 48 χρονών, παντρεμένος με δύο παιδιά ηλικίας 14 και 12 χρονών και χρέη αρκετών χιλιάδων Ευρώ τα οποία αποπλήρωνε από τον μισθό του. Ότι έμεινε για δύο χρόνια άνεργος γεγονός που του προκάλεσε κατάθλιψη και ότι το 2014 προσλήφθηκε στη θέση του Αρχιμπάρμαν στο Royal Air Force στη Βάση Ακρωτηρίου με μηνιαίο μισθό €1.
  13. Κατά την αντεξέτασή του ήταν η θέση του ότι δεν απάντησε στα Τεκμήρια 1 - 7 καθότι φοβόταν ότι αν απαντούσε θα έρχονταν σε ρήξη με τον κ.Χάρη Θεοχάρους και ότι θα απολυόταν «πιο γρήγορα» και ότι γι΄ αυτό τον λόγο αντιδρούσε «σιωπηλά». Ότι το Τεκμήριο 8 ήταν η αφορμή να ζητήσει βοήθεια από τη συντεχνία του και πιο συγκεκριμένα είπε ότι συνάντησε τον κ.Χρίστου και τον ενημέρωσε για την κατάσταση στο Ξενοδοχείο. Υποστήριξε ότι δεν παρέλαβε τα Τεκμήρια 9 - 10 γιατί δεν παραδεχόταν το περιεχόμενό τους και ισχυρίστηκε ότι όταν του ανακοίνωσαν προφορικά το περιεχόμενό τους τους ανέφερε τις θέσεις του. Ο κ.Χρίστος Χρίστου κατέθεσε ότι εντός των πλαισίων της εργασίας του επισκέπτεται το Ξενοδοχείο από το
  14. Κατά τις επισκέψεις του στο Ξενοδοχείο κατά την περίοδο 2003 - 2012 δεν του είχε γίνει οποιοδήποτε παράπονο από την εργοδοτική πλευρά σε σχέση με τον Αιτητή. Ούτε αντιλήφθηκε να υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα σε σχέση με την εκτέλεση των καθηκόντων του Αιτητή, εκτός από το μόνιμο πρόβλημα έλλειψης προσωπικού στο συγκεκριμένο Τμήμα που προκαλούσε δυσκολία στην ομαλή λειτουργία των Bars και την εξυπηρέτηση των πελατών. Ότι στις αρχές του Απρίλη του 2012 του τηλεφώνησε ο Αιτητής και του είπε ότι οι εργοδότες του τον κατηγορούσαν άδικα ότι ήταν αμελής κατά την επίβλεψη του προσωπικού των Bars και ότι στις 6/4/2012 απουσίαζε από τον χώρο εργασίας του για δύο ώρες. Σημείωσε ότι ο Αιτητής του ανέφερε ότι βρισκόταν κανονικά στην εργασία του. Αυτός ενημέρωσε τον Επαρχιακό Γραμματέα του Κλάδου Ξενοδοχοϋπαλλήλων ΠΕΟ Λεμεσού, κ.Ν.Τιμινή, για το πρόβλημα του Αιτητή με τους εργοδότες του και στη συνέχεια τηλεφώνησε στον κ.Μ. Δημητρίου ο οποίος του κοινοποίησε το Τεκμήριο
  15. Κατά την επόμενη επίσκεψή του στο Ξενοδοχείο συζήτησε το θέμα με τον κ.Δημητρίου και κατά την εν λόγω συνάντησή τους διαφάνηκε ότι τέτοιου είδους προβλήματα που αφορούν την εποπτεία και τον έλεγχο του προσωπικού προκύπτουν καθημερινά στον χώρο εργασίας των ξενοδοχείων και έτσι δεν προέβηκαν ως συντεχνία σε οποιαδήποτε ενέργεια σε σχέση με το περιστατικό της 6/4/2012 αφού ο Αιτητής στην πραγματικότητα βρισκόταν στην εργασία του εκείνο το βράδυ αλλά όπως του είπε ο ίδιος δεν μπορούσε να βρίσκεται ταυτόχρονα σε διάφορα πόστα. Ανέφερε ότι στη συνέχεια η Εργοδότρια Εταιρεία τους κοινοποίησε το Τεκμήριο
  16. Ότι επικοινώνησε με τον Αιτητή ο οποίος τον διαβεβαίωσε ότι δεν έγινε τέτοιο περιστατικό αφού δεν εργάζεται τα απογεύματα του Σαββάτου. Δεν θεώρησε ως σημαντικό το εν λόγω περιστατικό και αφού η Εργοδότρια Εταιρεία δεν ζήτησε την παρέμβασή τους ως συντεχνία έκριναν ότι δεν χρειαζόταν να πράξουν οτιδήποτε με δική τους πρωτοβουλία. Αρχές Ιουνίου του 2012 του τηλεφώνησε ο Αιτητής και αναστατωμένος του είπε επί λέξει «θέλουν να με φάσει» και του ανέφερε ότι στις 3/6/2012 και στις 4/6/2012 που είχε φόρτο εργασίας το Ξενοδοχείο δημιουργήθηκαν κάποια προβλήματα που αφορούσαν την εξυπηρέτηση πελατών και η Εργοδότρια Εταιρεία τον κάλεσε σε συνάντηση στις 8/6/2012 μαζί με τους συντεχνιακούς εκπροσώπους του. Πήγε στη συνάντηση με τον κ.Ν. Τιμινή έχοντας υπόψη τους τα Τεκμήρια 9 και 10 και τα λεγόμενα του Αιτητή ότι τον κατηγορούσαν για θέματα που είχαν να κάνουν με το σερβίρισμα φαγητών και ποτών κατά το εν λόγω διήμερο. Πήγαν στη συνάντηση με το σκεπτικό ότι τα προβλήματα που κατηγορούσαν τον Αιτητή ήταν μικροπροβλήματα που συναντούνται καθημερινά στα ξενοδοχεία και πίστευαν ότι με την παρέμβασή τους θα λυνόταν οποιοδήποτε πρόβλημα υπήρχε μεταξύ της Εργοδότριας Εταιρείας και του Αιτητή. Όταν όμως στη συνάντηση οι υπεύθυνοι τους παρουσίασαν παλιές προειδοποιητικές επιστολές προς τον Αιτητή που ξεκινούσαν από το 2008 (Τεκμήρια 1 - 8) κατάλαβαν ότι «την είχαν στημένη» στον Αιτητή αφού φάνηκε ξεκάθαρα ότι υπήρχε πρόθεση να τον διώξουν από το Ξενοδοχείο. Υποστήριξε ότι κατά τη διάρκεια της συνάντησης ο Αιτητής δεν παραδέχτηκε αυτά για τα οποία τον κατηγορούσαν, εκτός από κάτι μικροπαραβάσεις που αφορούσαν το σερβίρισμα ποτών και φαγητών που ούτως ή άλλως δεν ήταν μέσα στα καθήκοντά του. Ήταν η θέση του ότι ο Αιτητής ως ευσυνείδητος υπάλληλος όταν έβλεπε ότι υπήρχε έλλειψη προσωπικού, πέραν των καθηκόντων του ως Αρχιμπάρμαν εκτελούσε και καθήκοντα σερβιτόρου και ως εκ τούτου δεν μπορεί να του αποδίδεται κάποια ευθύνη για τα πιο πάνω θέματα. Ανάλυση μαρτυρίας - Νομική Πτυχή - Εφαρμογή Νομικής Πτυχής Οι λόγοι που δικαιολογούν την απόλυση εργοδοτουμένου και κατά συνέπεια απαλλάσσουν τον εργοδότη από την καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 5 του Νόμου. Σύμφωνα με τα εδάφια (α), (ε) και (στ) του συγκεκριμένου άρθρου: «
  17. Τερματισμός απασχολήσεως δι΄ οιονδήποτε των ακολούθων λόγων δεν παρέχει δικαίωμα εις αποζημίωσιν: (α) όταν ο εργοδοτούμενος παραλείπη να εκτελέση την εργασία του κατ΄ ευλόγως ικανοποιητικό τρόπον: Νοείται ότι προσωρινή ανικανότης προς εργασίαν οφειλόμενη εις ασθένειαν, βλάβην, τοκετού ή νόσον δεν θεωρείται ως εμπίπτουσα εντός της παραγράφου ταύτης: ............................ (ε) όταν ο εργοδοτούμενος επιδεικνύη τοιαύτην διαγωγήν ώστε να καθιστά εαυτόν υποκείμενον εις απόλυσιν άνευ προειδοποιήσεως: Νοείται ότι όταν ο εργοδότης δεν ασκή το δικαίωμά του προς απόλυσιν εντός λογικού χρονικού διαστήματος από του γεγονότος το οποίον του παρέσχε το δικαίωμα τούτο, θεωρείται ούτος ως εγκαταλείψας το δικαίωμα του να απολύση τον εργοδοτούμενον. (στ) άνευ επηρεασμού της γενικότητας της αμέσως προηγούμενης παραγράφου, τα ακόλουθα δύναται, μεταξύ άλλων, να αποτελέσωσι λόγον απολύσεως άνευ προειδοποιήσεως, λαμβανομένων υπ΄ όψιν όλων των περιστατικών της περιπτώσεως: (i) διαγωγή εκ μέρους του εργοδοτουμένου η οποία καθιστά σαφές ότι η σχέσις εργοδότου και εργοδοτουμένου δεν δύναται ευλόγως να αναμένηται όπως συνεχισθή (ii) διάπραξιν σοβαρού παραπτώματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του (iii) διάπραξιν ποινικού αδικήματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει του καθήκοντος του, άνευ της ρητής ή σιωπηράς συγκαταθέσεως του εργοδότη του (iν) απρεπής διαγωγή του εργοδοτουμένου κατά τον χρόνον της εκτελέσεως των καθηκόντων του (v) σοβαρά ή επαναλαμβανομένη παράβασις ή παραγνώρισης κανόνων της εργασίας ή άλλων κανόνων εν σχέσει προς την απασχόλησιν.» Να αναφέρουμε εδώ ότι στην υπό εξέταση περίπτωση προκύπτει από την ενώπιόν μας μαρτυρία[1] ότι η Εργοδότρια Εταιρεία ισχυρίζεται ότι η συμπεριφορά του Αιτητή κλόνισε τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ εργοδότη και εργοδοτουμένου ώστε να καθίσταται για τον εργοδότη αδύνατη η συνέχιση της μεταξύ τους εργασιακής σχέσης και ότι η θέση της Εργοδότριας Εταιρείας για πλημμελή εκτέλεση από τον Αιτητή των εργασιακών καθηκόντων του στηρίζεται σε μη αρμόζουσα διαγωγή του Αιτητή λόγω εσκεμμένης υπαιτιότητάς του και όχι σε ανεπαρκή απόδοσή του για άλλους λόγους. Στην απόφαση MacKellar v. Bolton [1979] IRLR 59 σημειώθηκε ότι η εσκεμμένη μη ικανοποιητική απόδοση (willful inadequate performance) θεωρείται ως εργασιακό παράπτωμα που εμπίπτει στο κεφάλαιο της κακής εργασιακής διαγωγής και όχι στο κεφάλαιο της ανικανότητας για ικανοποιητική εργασιακή απόδοση. Ως εκ τούτου η παρούσα περίπτωση θα εξεταστεί υπό το πρίσμα των προνοιών των εδαφίων (ε) και (στ) του άρθρου 5 του Νόμου[2]. Στην Pattikis v. Nicosia Municipal Committee
(1988)1 C.L.R. 103, τo Δικαστήριο επισήμανε ότι η συνέχιση της σχέσης εργασίας μεταξύ εργοδότη και εργοδοτουμένου θα πρέπει να εξαρτάται στην ύπαρξη ενός κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο μερών. Οποιαδήποτε συμπεριφορά ασυμβίβαστη με αυτό το επίπεδο εμπιστοσύνης δίνει το δικαίωμα στον εργοδότη να τερματίσει τη σύμβαση. Είναι θεμελιώδης αρχή του εργατικού δικαίου ότι η εργασιακή σχέση είναι σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Για να διατηρηθεί το κλίμα της αμοιβαίας εμπιστοσύνης ανάμεσα στον εργοδότη και τον εργοδοτούμενο, ο εργοδοτούμενος κατά τη διάρκεια της σχέσης του με τον εργοδότη του έχει την υποχρέωση να τηρεί καλόπιστη συμπεριφορά και να μη βλάπτει με τη διαγωγή του τα νόμιμα συμφέροντα της επιχείρησης του εργοδότη του και οφείλει να επιδεικνύει την πρέπουσα διαγωγή και σεβασμό προς τη διεύθυνση και την προσωπικότητα του εργοδότη και των προϊσταμένων του και να αποφεύγει οποιαδήποτε συμπεριφορά που θα μπορούσε να επηρεάσει το κύρος και να προσβάλει την προσωπικότητα του εργοδότη του. (Βλ. Ι. Κουκιάδης, πιο πάνω, σελ. 562 - 563). Σύμφωνα με τη νομολογία, η άμεση απόλυση ως δραστικό μέτρο θα πρέπει να λαμβάνεται μόνο σε ιδιαίτερες περιστάσεις. (Εκδοτικός Οίκος Δίας Λτδ v. Γιώργου Κόγια
(2006)1 Β Α.Α.Δ. 1227, Kanika Developments Ltd ν. Λουκά
(2004)1 A.A.Δ. 603). Καμιά διαγωγή ή συμπεριφορά εκ μέρους του εργοδοτουμένου η οποία δεν ενέχει το στοιχείο του σοβαρού παραπτώματος, δεν είναι δυνατό να λεχθεί ότι δικαιολογεί τον χωρίς προειδοποίηση τερματισμό της απασχόλησης του εργοδοτουμένου (Αναστασία Κασάπη ν. Technoplastics Ltd
(1992)1 Α.Α.Δ. 919). Όπως έχει τονιστεί στη νομολογία δεν υπάρχει κανόνας που να καθορίζει το βαθμό της επιλήψιμου συμπεριφοράς. Η απάντηση στο ερώτημα κατά πόσο δικαιολογείτο ή όχι η απόλυση ποικίλει ανάλογα με τη φύση της επιχείρησης και τη θέση που κατέχει ο εργοδοτούμενος. Το κριτήριο για το δικαιολογημένο ή μη της απόλυσης ενός εργοδοτουμένου λόγω της διαγωγής που επέδειξε εντός των πλαισίων του Νόμου είναι αντικειμενικό και δεν εξαρτάται από την υποκειμενική κρίση του εργοδότη και είναι το εύλογο της κατάληξης του εργοδότη ως λογικού εργοδότη να προβεί στον τερματισμό της εργοδότησης του εργοδοτουμένου υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις για τον συγκεκριμένο λόγο[3]. Η απόφαση για απόλυση ενός εργοδοτουμένου θα πρέπει να βρίσκεται εντός των πλαισίων των λογικών αντιδράσεων ενός λογικού εργοδότη υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις για τον συγκεκριμένο λόγο βάσει των ενώπιόν του στοιχείων[4] («within the band of reasonable responses of reasonable employer»). Στην Πολ. Έφεση 103/2012 Μ. Γεωργίου ν. Columbia World Wide Movers Ltd ημερ.7/7/2017 σημειώθηκαν τα πιο κάτω: «Επί της ουσίας της επίδικης διαφοράς το ερώτημα αφορά το εύλογο της απόφασης των εφεσιβλήτων να τερματίσουν την εργοδότηση του εφεσείοντα έχοντας το βάρος να αποδείξουν, επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι ενήργησαν υπό τις περιστάσεις ως λογικός εργοδότης..το εύλογο της συμπεριφοράς ενός εργοδότη κρίνεται εξ΄ αντικειμένου με μέτρο το «λογικό εργοδότη». Εάν κανένας λογικός εργοδότης δεν θα απέλυε, υπό τέτοιες περιστάσεις, τον εργαζόμενο, τότε πρόκειται για αδικαιολόγητη απόλυση. Εάν όμως ένας λογικός εργοδότης μπορούσε να τον απολύσει τότε η απόλυση είναι δικαιολογημένη..» Στην προσπάθειά του το Δικαστήριο να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα θα πρέπει να εξετάζει την κάθε περίπτωση στα πλαίσια των δικών της γεγονότων ώστε να αποφασίζει κατά πόσο η συγκεκριμένη συμπεριφορά αντικειμενικά κρινόμενη ήταν τόσο σοβαρή στο βαθμό που να δικαιολογείται η συνοπτική απόλυση. Στην Kanika Developments Ltd (πιο πάνω) τονίστηκε ότι: «Το ζητούμενο στην παρούσα υπόθεση ήταν το κατά πόσο, ένεκα του εν λόγω επεισοδίου, ήταν λογικό να έχανε ο εφεσίβλητος τη δουλειά του, ίσως και τη σταδιοδρομία του. Γιατί οπωσδήποτε, αν ήταν ακατάλληλος για ένα ξενοδοχείο το ίδιο εξ αντικειμένου θα ίσχυε και για άλλο ξενοδοχείο. Επρόκειτο για άνθρωπο οικογενειάρχη με σύζυγο και τρία παιδιά, ο οποίος για δέκα και πλέον χρόνια πρόσφερε στο ξενοδοχείο τις υπηρεσίες του χωρίς πρόβλημα. Υπέστη, με την απόλυση, καίριο πλήγμα. Μήπως ένα τέτοιο σφάλμα σήμαινε την κατάρρευση της σχέσης εργοδότη-εργοδοτουμένου ώστε να δικαιολογούσε την απόλυση; Αναμένεται πως έτσι θα αντιδρούσε ένας λογικός εργοδότης; Η απάντηση θα πρέπει οπωσδήποτε να λαμβάνει υπόψη μια σειρά από παράγοντες. Σ΄ αυτούς περιλαμβάνονται, στη μια μεριά, η επιλήψιμη συμπεριφορά του υπαλλήλου, το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η συμπεριφορά του υπαλλήλου και γενικότερα οι αδυναμίες και τα προτερήματα του. Στην άλλη μεριά βρίσκονται οι ανάγκες του εργοδότη, οι οποίες μπορεί να εκτείνονται σε ευρύ φάσμα παραγόντων. Σε μερικές δε περιπτώσεις αυτοί οι παράγοντες ενδέχεται να είναι ιδιαίτερα λεπτοί και ευαίσθητοι. Οπότε, σε καλύτερη θέση να τους αποτιμήσει είναι ο ίδιος ο εργοδότης. Πρέπει πάντως να λαμβάνει κανείς πάντοτε υπόψη και το ότι ο περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμος, με τον οποίο ρυθμίζονται αυτές οι σχέσεις, είναι νομοθέτημα κοινωνικού περιεχομένου που αποβλέπει στην προστασία του δικαιώματος εργασίας, δικαίωμα που αποτελεί σημαντική σύγχρονη κατάκτηση. Δεν είναι πάντοτε εύκολη η στάθμιση. Τον πρώτο λόγο τον έχει βέβαια ο εργοδότης. Του αναγνωρίζονται περιθώρια. Μόνο όταν τα υπερβεί επεμβαίνει το Δικαστήριο.» Να σημειωθεί ότι μία μεμονωμένη πράξη αμέλειας ή ένα παράπτωμα δεν δικαιολογεί απόλυση χωρίς προειδοποίηση εκτός αν συνοδεύεται από σοβαρές συνέπειες (ΚΕΜ (Taxi) Ltd v. Anastasios Tryphonos
(1968)1 CLR 52, Avghi Constantinidou v. F. W. Woolworth & Co (Cyprus) Ltd
(1980)1 CLR 302). Σημειώνουμε ότι οι πιο πάνω αποφάσεις βασίστηκαν στην αγγλική νομολογία αναφορικά με τη δικαιοδοσία εξέτασης κατά πόσο μία απόφαση για απόλυση είναι παράνομη και αδικαιολόγητη κατά παράβαση της σχετικής εργατικής νομοθεσίας (unfair dismissal jurisdiction) η οποία αναγνωρίζει τις βασικές αρχές (α) ότι σοβαρή κακή διαγωγή (gross misconduct) που δικαιολογεί άμεση απόλυση προϋποθέτει ότι η υπό εξέταση συμπεριφορά είναι ηθελημένη και εσκεμμένη και (β) ότι συγκεκριμένες κατηγορίες κακής διαγωγής όπως κλοπή, επίδειξη βίας, εσκεμμένη ανυπακοή νόμιμης και λογικής εντολής του εργοδότη, σοβαρή αμέλεια και διεξαγωγή ανταγωνιστικής εργασίας συνιστούν αναγνωρισμένες κατηγορίες σοβαρής κακής εργασιακής διαγωγής[5]. Η εν λόγω αγγλική νομολογία εξαρτά τη νομιμότητα της απόλυσης από το κατά πόσον ο εργοδότης εφάρμοσε σωστά την αρχή της λογικότητας (″reasonableness″) υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης. Εξετάζεται κατά πόσον ένας λογικός εργοδότης εύλογα υπό τις περιστάσεις της περίπτωσης (α) θα αποφάσιζε ότι η διαγωγή που επέδειξε ο εργοδοτούμενος από μόνη της ήταν τόσο σοβαρή που να επισύρει την ποινή της απόλυσης και (β) θα τερμάτιζε την απασχόληση του εργοδοτουμένου. Εντός του πλαισίου εξέτασης του δεύτερου ερωτήματος στοιχεία όπως η προηγούμενη εργασιακή διαγωγή του εργοδοτουμένου, η δικαιολογία/ εξήγηση που δίνεται για την επίδειξη της μεμπτής διαγωγής, η στάση του εργοδοτουμένου[6], οι πράξεις και οι παραλείψεις του εργοδότη λαμβάνονται υπόψη (π.χ. ένας εργοδότης λαμβάνοντας γνώση μιας αρνητικής συμπεριφοράς ενός εργοδοτουμένου δεν λαμβάνει οποιαδήποτε μέτρα ή λαμβάνει κάποια πειθαρχικά μέτρα τα οποία μπορεί να οδηγήσουν τον εργοδοτούμενο να πιστέψει ότι η συμπεριφορά που επέδειξε δεν θεωρείται τόσο σοβαρή από τον εργοδότη ή ότι το θέμα είναι λήξαν, δεν μπορεί να επανέλθει και για το ίδιο παράπτωμα να επιβάλλει ένα νέο πειθαρχικό μέτρο). Με βάση τα πιο πάνω όλες οι συνθήκες που περιβάλλουν την αποδιδόμενη στον εργοδοτούμενο μη αρμόζουσα συμπεριφορά και η γενική εικόνα και συμπεριφορά του εργοδοτουμένου κατά τη διάρκεια της απασχόλησής του στον εργοδότη αποτελούν στοιχεία τα οποία πρέπει να λάβει υπόψη του το Δικαστήριο κατά την κρίση του σχετικά με τη νομιμότητα και το δικαιολογημένο της απόφασης του εργοδότη να τερματίσει τις υπηρεσίες του εργοδοτουμένου. Περαιτέρω σημειώνουμε ότι με βάση την επιφύλαξη του άρθρου 5(ε) του Νόμου, ένας εργοδότης πρέπει να ασκήσει το δικαίωμά του να απολύσει ένα εργοδοτούμενο εντός λογικού χρόνου από του γεγονότος που του παρέσχε το δικαίωμα τούτο. Ο εργοδοτούμενος έχει έντονο συμφέρον να γνωρίζει το ταχύτερο δυνατό εάν ο εργοδότης έχοντας ως αφορμή συγκεκριμένο περιστατικό θα προχωρήσει ή όχι στον τερματισμό της απασχόλησής του. Από τη στιγμή που το γεγονός περιέλθει στη γνώση του εργοδότη αυτός θα πρέπει το συντομότερο να λάβει την τελική του απόφαση. Παράλειψη του εργοδότη να ασκήσει τα εν λόγω δικαιώματα για μεγάλο χρονικό διάστημα δικαιολογείται μόνο αν συντρέχουν ειδικές συνθήκες και περιστάσεις. Στην υπόθεση L'Union National (Tourism & Sea Resorts) Ltd v. Ανδρέα Αγαθοκλέους
(2000)1 Α.Α.Δ. 2117, αποφασίστηκε ότι η πάροδος σχεδόν ενός μηνός από την επίδειξη εκ μέρους του εφεσίβλητου της απρεπούς συμπεριφοράς (10/10/97) μέχρι την απόλυσή του (6/11/97) είναι πέραν του λογικού χρόνου, εντός του οποίου θα έπρεπε να ασκηθεί από τον εργοδότη το δικαίωμα σε απόλυσή του. Στην υπόθεση Thanos Hotels Ltd v. Ανδρέα Ανδρέου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1000, ο χρόνος που παρήλθε από το τελευταίο κατ' ισχυρισμό παράπτωμα του εργοδοτουμένου (19/5/1998) κρίθηκε πως δεν μπορούσε να θεμελιώσει λόγο απόλυσής του στις 5/10/98 εφόσον το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από 19/5/1998 μέχρι 5/10/1998 δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως λογικό χρονικό διάστημα για την άσκηση του δικαιώματος απόλυσης κατά τα προβλεπόμενα στην επιφύλαξη του άρθρου 5(ε) του Νόμου. Το κατά πόσο ο εργοδότης άσκησε το δικαίωμά του για απόλυση του εργοδοτουμένου εντός ευλόγου χρόνου είναι ζήτημα πραγματικό και εξαρτάται από τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει επίσης να τονίσουμε ότι ουδεμία απόλυση εργοδοτουμένου μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογημένη για παρελθόντες λόγους, έστω και σοβαρούς σε σχέση με τη συμπεριφορά του εργοδοτουμένου, εάν ο λόγος που επέφερε τη ρήξη της εργασιακής σχέσης (δηλαδή το τελευταίο περιστατικό που ώθησε τον εργοδότη να απολύσει τον εργοδοτούμενο) δεν μπορεί από μόνος του από πλευράς σοβαρότητας να δικαιολογήσει απόλυση γιατί διαφορετικά ο εργοδοτούμενος θα κινδύνευε να χάσει την εργασία του για ασήμαντους λόγους παρατείνοντας την αβεβαιότητα ως προς τη συνέχιση της σχέσης εργασίας για μεγάλο χρονικό διάστημα κατά παράβαση των άρθρων 5(ε) και 5(στ) του Νόμου εκτός αν η συγκεκριμένη πράξη (παράπτωμα) που οδηγεί στην απόλυση του εργοδοτουμένου δηλώνει επιβεβαίωση συστηματικής αρνητικής συμπεριφοράς του εργοδοτουμένου μετά που του δόθηκαν σχετικές προειδοποιήσεις. Στο σύγγραμμα St. Anderman, The Law of Unfair Dismissal, 3rd Edition, Butterworths, στις σελ.196-197 αναφέρονται τα πιο κάτω: «Where dismissal is for ordinary misconduct... and consists of a series of offences or course of conduct, an employment tribunal must still determine whether the course of conduct in the aggregate is sufficient to warrant dismissal by a reasonable employer. Employment Tribunals have a discretion to determine whether or not the employer's decision to dismiss was reasonable in the circumstances, but that discretion is limited by the requirement that they must judge the reasonableness of the employer's decision taking into account the range of reasonable responses by employers. The particular act of misconduct which precipitates the dismissal does not have to be sufficiently serious in its own right to justify dismissal as long as it confirms a pattern by, for example occurring after a final warning. The test for employment tribunals in such cases is whether the precipitating incident of misconduct, taken together with the employee's aggregate record of misconduct, was serious enough to justify dismissal by a reasonable employer. At the same act the final act of misconduct should not be so trivial or minor that reasonable employers would not regard it as the "last straw" in a series of acts of misconduct.» Κατά συνέπεια η συμπεριφορά του εργοδοτουμένου που έλαβε χώρα στο παρελθόν δεν είναι χωρίς σημασία, αφού αυτή μπορεί σε περίπτωση απόδειξής της να αποτελέσει τη βάση για μια αρνητική πρόγνωση ή σε συνδυασμό με το γεγονός που οδήγησε στην απόλυση να καταδεικνύει συστηματική αρνητική συμπεριφορά. Σημειώνουμε ότι με βάση τις καθιερωμένες νομολογιακές αρχές, ο εργοδότης ενεργώντας εντός των πλαισίων της αρχής της λογικότητας θα πρέπει σε περιπτώσεις μη σοβαρών περιστατικών οπωσδήποτε να γνωστοποιήσει στον εργοδοτούμενο τις παρατηρήσεις του και να του δώσει μια ευκαιρία να συμμορφωθεί. Η ύπαρξη προηγούμενων προειδοποιήσεων - παρατηρήσεων, ο αριθμός αυτών, αν αυτές ήταν δικαιολογημένες, το περιεχόμενο της κάθε παρατήρησης, οι ημερομηνίες που δόθηκαν και ο χρόνος που μεσολάβησε μεταξύ αυτών είναι θέματα τα οποία το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει κατά την απόφανσή του κατά ποσόν ο εργοδότης λαμβάνοντας υπόψη τις προηγούμενες παρατηρήσεις ενήργησε εντός των λογικών πλαισίων αποφασίζοντας την απόλυση του εργοδοτουμένου[7]. Το γεγονός ότι οι προηγούμενες παρατηρήσεις αφορούσαν παραπτώματα διαφορετικής φύσης δεν καθιστά από μόνο του τις προηγούμενες παρατηρήσεις ως άσχετες[8]. Μια παρατήρηση που απέχει μεγάλο χρονικό διάστημα από την απόλυση χωρίς να μεσολαβήσουν άλλες παρατηρήσεις δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από τον εργοδότη με σκοπό τη δικαιολόγηση της απόλυσης εάν το τελευταίο περιστατικό που οδήγησε στην απόλυση δεν είναι τόσο σοβαρό που από μόνο του δικαιολογεί απόλυση[9] αλλά μπορεί να ληφθεί υπόψη στην περίπτωση που το τελευταίο περιστατικό είναι τόσο σοβαρό που δικαιολογεί απόλυση κατά την εξέταση του ζητήματος κατά πόσον ο εργοδότης ενήργησε εντός των λογικών πλαισίων, μη επιδεικνύοντας επιείκεια στον εργοδοτούμενο που του είχε δοθεί αυτή η παρατήρηση, απολύοντας τον ή διακρίνοντας τον από άλλους εργοδοτούμενους που διέπραξαν το ίδιο παράπτωμα με αυτόν αλλά δεν είχαν προηγούμενη προειδοποίηση[10]. Κατά την άσκηση του δικαιώματός του για απόλυση ενός εργοδοτουμένου ο λογικός και συνετός εργοδότης οφείλει να τηρήσει μια σωστή διαδικασία (a fair procedure) κατά την οποία τα δικαιώματα του εργοδοτουμένου θα είναι πλήρως σεβαστά πριν τη λήψη της απόφασης απόλυσής του[11] (Κακοφεγγίτου v. Kυπριακών Αερογραμμών Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 603, Kynigos Hotels Limited v. Γιωργούλλας Χρίστου,
(2004)1Α Α.Α.Δ. 665, Galatariotis Telecommunications Ltd v. Σωτήρη Βασιλείου
(2003)1 Α.Α.Δ. 318). Στην απόφαση Κακοφεγγίτου (πιο πάνω) το Ανώτατο Δικαστήριο αναφερόμενο στο Άρθρο 7 του Κυρωτικού Νόμου της Σύμβασης Περί Τερματισμού της Απασχόλησης του 1985 (Ν.45/85)[12] το οποίο προβλέπει ότι: «Η απασχόληση εργαζομένου δεν πρέπει να τερματίζεται για λόγους σχετιζόμενους με τη συμπεριφορά του ή την εργασία του πριν να του δοθεί η δυνατότητα να υπερασπίσει τον εαυτό του από τις καταγγελίες που έχουν διατυπωθεί σε βάρος του, εκτός αν δεν μπορεί λογικά να αναμένεται από τον εργοδότη να του δώσει αυτή τη δυνατότητα», σημείωσε ότι: «Στη διαπίστωση του εύλογου της απόφασης για απόλυση είναι που έχει τη θέση της η αρχή του άρθρου 7, καθ΄ όσον συμπέρασμα βασισθέν σε στοιχεία, όσο αδιάσειστα και αν φαίνονται, που δεν έχουν απαντηθεί από τον υπάλληλο με την προβολή και της δικής του θέσης υπόκεινται σε ανάλογη αδυναμία και αμφιβολία. Η παροχή της δυνατότητας στον υπάλληλο να υπερασπίσει τον εαυτό του και να προβάλει τη θέση του όμως δεν συναρτάται προς την τήρηση συγκεκριμένης διαδικασίας προνοούμενης σε κανονισμούς ή ταυτιζόμενης με πειθαρχικές διαδικασίες. Είναι, όπως ορθά αντελήφθη το Δικαστήριο, θέμα ουσίας.» Το δικαίωμα ακρόασης παρέχεται για να δοθεί στον εργοδοτούμενο η ευκαιρία να ανατρέψει ή να αποδυναμώσει την ακρίβεια των γεγονότων και των πληροφοριών επί των οποίων στηρίζεται ο εργοδότης για τη σχεδιαζόμενη απόλυση. Περαιτέρω η άμεση επαφή εργοδότη - εργοδοτουμένου μπορεί να συμβάλει στην αποκατάσταση του κλίματος εμπιστοσύνης που για κάποιο λόγο διαταράχτηκε και έτσι να αποφευχθεί η λήψη του μέτρου της απόλυσης. Το εν λόγω δικαίωμα του εργοδοτουμένου δεν είναι απόλυτο. Στις περιπτώσεις όπου τα γεγονότα δεν μπορούν αντικειμενικά να αμφισβητηθούν ή ομολογούνται από τον εργοδοτούμενο τότε η συζήτηση του εργοδότη με τον εργοδοτούμενο μπορεί να παραλειφθεί. (West Midlands Cooperative Society Ltd v. Tipton
(1986)1 ALL ER 513). Στην παρούσα υπόθεση δεν αποτελεί επίδικο θέμα το ζήτημα του κατά πόσον δόθηκε στον Αιτητή το δικαίωμα ακρόασης πριν να ληφθεί η απόφαση της απόλυσής του αφού αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι ο Αιτητής κλήθηκε σε συνάντηση στις 8/6/2012 για να εκθέσει τις απόψεις του αναφορικά με τα παραπτώματα που του απέδιδε η Εργοδότρια Εταιρεία. Αξιολογώντας τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν μας σημειώνουμε τ΄ ακόλουθα: Α)(i) Οι μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας δεν είχαν άμεση γνώση των περιστατικών που αναφέρονται στα Τεκμήρια 1 - 5. Ο κ.Δημητρίου παραδέχτηκε ότι πληροφορήθηκε τα αναφερόμενα στα εν λόγω Τεκμήρια από άλλα πρόσωπα. Δεν δόθηκε οποιαδήποτε εξήγηση από την Εργοδότρια Εταιρεία για ποιο λόγο δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο τα πρόσωπα που είχαν άμεση και προσωπική γνώση των σχετικών γεγονότων για να καταθέσουν στο Δικαστήριο ώστε να δοθεί η ευκαιρία στο Δικαστήριο να αξιολογήσει το αξιόπιστο του περιεχομένου των εν λόγω Τεκμηρίων. Περαιτέρω δεν τέθηκε ενώπιόν μας με άμεση, σαφή, σχετική και συγκεκριμένη μαρτυρία που να συνοδεύεται από τα αναγκαία απτά στοιχεία το υπόβαθρο που στηρίζει το περιεχόμενο των εν λόγω Τεκμηρίων (π.χ.
(1)δεν προσκομίστηκαν (α) τα ερωτηματολόγια που αφορούσαν το Τμήμα των Bars για τον μήνα Ιούνιο του 2009, (β) οι διαδικασίες αναφορικά με τις απαιτήσεις για το σερβίρισμα φαγητών στα Bars κατά τον ουσιώδη χρόνο (το Τεκμήριο 13 έχει ημερομηνία Σεπτεμβρίου του 2012) και (γ) τα έντυπα για την κατανομή των stations στο Τμήμα των Bars κατά τον ουσιώδη χρόνο των παρατηρήσεων και
(2)δεν μας αναφέρθηκε ποια ακριβώς ήταν τα προβλήματα που οδήγησαν τον Διευθυντή του Ξενοδοχείου να σημειώσει ότι η εξυπηρέτηση στα Bars στις 2/5/2008 και 3/5/2008 δεν ήταν στα απαιτούμενα επίπεδα). (
  1. ii)Κατά την αντεξέτασή του ο κ.Δημητρίου σε σχέση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 6 και τις ευθύνες του Αιτητή δεν απάντησε με σαφήνεια και καθαρότητα στις ερωτήσεις που του έγιναν. Όταν του υποβλήθηκε ότι ο Αιτητής πριν να σχολάσει είχε δώσει τις αναγκαίες οδηγίες στο προσωπικό των Bars και είχε ενημερώσει τον προϊστάμενό του, κ. Άγγ. Σεργίου για το ότι θα σχολνούσε, είπε ότι δεν ξέρει αν έγινε κάτι τέτοιο και στη συνέχεια στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν αναφορικά με τα καθήκοντα του κ.Σεργίου και τις ευθύνες του για τα προβλήματα που προέκυψαν στις 13/6/2010 περιορίστηκε στο να αναφέρει μόνο ότι ο κ.Σεργίου είχε άλλα καθήκοντα και ότι τα καθήκοντα λειτουργίας των Bars αφορούσαν τον Αιτητή. Ενώ στο Τεκμήριο 7 αναγράφει ότι ο Αιτητής στις 22/6/2010 δεν πήρε άδεια απουσίας από την εργασία του από τον Διευθυντή Υπηρεσίας ή από κάποιον προϊστάμενό του όταν του υποβλήθηκε ότι ο Αιτητής πήρε άδεια απουσίας από τον κ.Σεργίου, προέβαλε μια διαφορετική θέση λέγοντας ότι ο Αιτητής μπορούσε να πάρει άδεια μόνο από τον Διευθυντή Υπηρεσίας ή τον Διευθυντή Τροφίμων και Ποτών χωρίς να αναφερθεί συγκεκριμένα σε κάποιους σχετικούς κανονισμούς του Ξενοδοχείου. Σημειώνουμε (α) ότι ο δικηγόρος της Εργοδότριας Εταιρείας κατά την αντεξέταση του Αιτητή σε διάσταση με τις πιο πάνω αναφορές του κ.Δημήτριου υπέβαλε στον Αιτητή ότι μπορούσε να πάρει άδεια απουσίας μόνο από τον Γενικό Διευθυντή και (β) ότι η Εργοδότρια Εταιρεία δεν έθεσε ενώπιόν μας οποιοδήποτε απτό στοιχείο που να δεικνύει κατά τον ουσιώδη χρόνο τη διαδικασία εξασφάλισης άδειας απουσίας από την εργασία των εργοδοτουμένων από το Ξενοδοχείο. Παρατηρούμε ότι οι αναφερόμενες στα Τεκμήρια εκθέσεις του Διευθυντή Υπηρεσίας δεν κατατέθηκαν ενώπιόν μας ούτε μας αναφέρθηκε ποιοι ήταν οι Διευθυντές Υπηρεσίες που διαπίστωσαν τα αναφερόμενα στα εν λόγω Τεκμήρια περιστατικά. Περαιτέρω ο κ.Δημητρίου δεν έδωσε οποιεσδήποτε λεπτομέρειες αναφορικά με τον ισχυρισμό του ότι διαπίστωσε ο ίδιος τα παραπτώματα του Αιτητή που αναφέρονται στο εν λόγω Τεκμήριο μετά από έρευνα που έκανε με αποτέλεσμα να μην είμαστε σε θέση να εξετάσουμε το αξιόπιστο της θέσης του. (
  2. iv)Πέραν των πιο πάνω σημειώνουμε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία
(1)στους δικογραφημένους ισχυρισμούς της δεν αναφέρεται σε αρνητική συμπεριφορά του Αιτητή πριν το 2011 και
(2)στην επιστολή απόλυσης του Αιτητή δεν αναφέρει οτιδήποτε σε σχέση με την εργασιακή συμπεριφορά του Αιτητή πριν το 2012 και περιορίζεται στο να αναφέρει ότι τα παραπτώματά του στις 3/6/2012 και στις 4/6/2012 «έρχονται να προστεθούν σε μια σωρεία παραπτωμάτων στα οποία έχετε υποπέσει κατά το τελευταίο διάστημα». (v) Θεωρούμε όλα τα πιο πάνω ως σημαντικές αδυναμίες στην εν λόγω μαρτυρία της Εργοδότριας Εταιρείας. Παρά το ότι ο Αιτητής δεν απάντησε γραπτώς στα εν λόγω Τεκμήρια κατά τον ουσιώδη χρόνο και παρά την αναφορά του κ.Δημητρίου ότι ο Αιτητής δεν προέβαλε κατά τον ουσιώδη χρόνο τους ισχυρισμούς που του υπέβαλε η δικηγόρος του Αιτητή κατά την αντεξέτασή του αναφορικά με την ευθύνη του Αιτητή για τα περιστατικά που αναφέρονται στα Τεκμήρια 1 - 7 κρίνουμε ότι λόγω των πιο πάνω αδυναμιών στη μαρτυρία της Εργοδότριας Εταιρείας δεν μπορούμε να βασιστούμε στην εν λόγω μαρτυρία για να εξάγουμε συμπεράσματα που να στηρίζουν την εκδοχή της Εργοδότριας Εταιρείας για την εργασιακή συμπεριφορά του Αιτητή πριν το
  1. Ως εκ τούτου καταλήγουμε ότι δεν μπορούμε να αποδώσουμε οποιαδήποτε ευθύνη στον Αιτητή για αρνητική εργασιακή συμπεριφορά με βάση το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 1 -
  2. (Β) Δεν τέθηκε ενώπιόν μας από την πλευρά της Εργοδότριας Εταιρείας οποιαδήποτε σαφής και συγκεκριμένη μαρτυρία αναφορικά με τις άλλες περιστάσεις κατά τις οποίες σύμφωνα με τους μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας ο Αιτητής επέδειξε αμέλεια και αδιαφορία κατά την εκτέλεση της εργασίας του. Το μόνο που ανέφεραν οι μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας ήταν γενικά και αόριστα ότι ο Αιτητής απασχόλησε πολλές φορές τους προϊσταμένους του με την αρνητική συμπεριφορά του και τις ανεπίτρεπτες πράξεις και παραλείψεις του και ότι οι προϊστάμενοι του, εκτός από τις γραπτές παρατηρήσεις που του έδωσαν, του έκαναν και προφορικές παρατηρήσεις - επιπλήξεις και του έδιναν φιλικές συμβουλές σε κατ΄ ιδίαν συναντήσεις που είχαν μαζί του ώστε να τον βοηθήσουν να αντιληφθεί τη σοβαρότητα που είχαν και τις συνέπειες που θα μπορούσαν να έχουν οι πράξεις του στην επιχείρηση των εργοδοτών του και στο μέλλον της απασχόλησής του στο Ξενοδοχείο. Καμία συγκεκριμένη λεπτομέρεια σε σχέση με
(1)το πότε έγιναν τα κατ΄ ισχυρισμό παραπτώματα του Αιτητή,
(2)το ποια ήταν αυτά τα παραπτώματα του Αιτητή και ποιες ήταν οι περιβάλλουσες συνθήκες και
(3)το πότε έγιναν και για ποια θέματα οι προφορικές παρατηρήσεις στον Αιτητή τέθηκε ενώπιόν μας. Επίσης γενικόλογες και αόριστες ήταν οι αναφορές των μαρτύρων της Εργοδότριας Εταιρείας σε σχέση με τις συναντήσεις που είχαν με τη συντεχνία του Αιτητή για το ζήτημα της συμπεριφοράς που επιδείκνυε ο Αιτητής. Δεν έγινε οποιαδήποτε αναφορά στον χρόνο που έγιναν αυτές οι κατ΄ ισχυρισμό συναντήσεις. Ούτε διευκρινίστηκε στο Δικαστήριο με επαρκή σαφήνεια και λεπτομέρεια το τι συζητήθηκε κατά τις εν λόγω συναντήσεις. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι οι εν λόγω θέσεις της Εργοδότριας Εταιρείας τέθηκαν ενώπιόν μας με γενικότητα και αοριστία χωρίς το πραγματικό υπόβαθρο που τις στηρίζει αφού δεν δόθηκαν στο Δικαστήριο οι λεπτομέρειες που να στηρίζουν και να δικαιολογούν τους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν με την εν λόγω μαρτυρία των κ.κ.Δημητρίου και Δεμένεγα. Σημειώνουμε ότι το Δικαστήριο για να είναι σε θέση (α) να αποφανθεί κατά πόσο οι ισχυρισμοί ενός εργοδότη για επίδειξη αρνητικής συμπεριφοράς από ένα εργοδοτούμενο ευσταθούν και (β) να κρίνει κατά πόσο αντικειμενικά δικαιολογείται η απόδοση αρνητικής συμπεριφοράς σε ένα εργοδοτούμενο από τον εργοδότη του θα πρέπει να έχει ενώπιόν του όλες τις συνθήκες και τα στοιχεία που περιβάλλουν τη συμπεριφορά του εργοδοτουμένου. Κρίνουμε τα πιο πάνω ως σημαντικά κενά στην εν λόγω μαρτυρία των κ.κ.Δημητρίου και Δεμένεγα. Ως εκ τούτου καταλήγουμε ότι δεν μπορούμε να θεωρήσουμε την εν λόγω μαρτυρία ως ασφαλή βάση στην οποία μπορούμε να βασιστούμε για εξαγωγή ευρημάτων που να στηρίζουν την εν λόγω εκδοχή της Εργοδότριας Εταιρείας. Οι γενικόλογοι ισχυρισμοί δεν μπορούν από μόνοι τους να αποτελέσουν το υπόβαθρο για την απόδοση κακής διαγωγής και διάπραξης εργασιακών παραπτωμάτων αφού ελλείπουν τα δεδομένα που πειστικά και αντικειμενικά θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν στον βαθμό που απαιτείται, σε διαδικασίες όπως την παρούσα, το συμπέρασμα για επίδειξη κακής εργασιακής διαγωγής και διάπραξη εργασιακών παραπτωμάτων. Συνακόλουθα η εν λόγω μαρτυρία των κ.κ.Δημητρίου και Δεμένεγα δεν γίνεται αποδεκτή. Γ.(i) Η μαρτυρία των κ.κ.Δημητρίου και Δεμένεγα σε σχέση
(1)με τις συνθήκες που περιβάλλουν τα γεγονότα που οδήγησαν την Εργοδότρια Εταιρεία στο να δώσει στον Αιτητή τις γραπτές παρατηρήσεις Τεκμήρια 8, 9 και 11 (με εξαίρεση τον ισχυρισμό ότι στις 6/4/2012 κατά την απουσία του Αιτητή από το Tycoons Bar υπήρξε πρόβλημα με την εξυπηρέτηση των πελατών),
(2)με τις αντιδράσεις του Αιτητή όταν κλήθηκε να παραλάβει τις εν λόγω παρατηρήσεις και το Τεκμήριο 10 και
(3)με τη διαδικασία που ακολούθησε η Εργοδότρια Εταιρεία πριν την λήψη της απόφασης για τερματισμό των υπηρεσιών του Αιτητή (σε αυτό το σημείο σημειώνουμε ότι η θέση της Εργοδότριας Εταιρείας ότι όταν δόθηκε στον Αιτητή το Τεκμήριο 11 ο Αιτητής ενημερώθηκε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία θα εξετάσει κατά πόσον θα ληφθούν περαιτέρω πειθαρχικά μέτρα εναντίον του λόγω των περιστατικών που αναφέρονται στο Τεκμήριο 11 και κλήθηκε σε συνάντηση στην οποία θα μπορούσε να παρευρεθεί και εκπρόσωπος της συντεχνίας του δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Αιτητή[13]) ήταν σταθερή, άμεση, σαφής, με λογική συνοχή και πειστικότητα, χωρίς αντιφάσεις και σε συμφωνία με το περιεχόμενο των σχετικών εγγράφων που κατατέθηκαν ενώπιόν μας ως Τεκμήρια. Σημειώνουμε ότι οι θέσεις των κ.κ.Δημητρίου και Δεμένεγα αναφορικά με τα καθήκοντα και την ευθύνη του Αιτητή για την λήψη παραγγελιών από τους πελάτες του Ξενοδοχείου και την ορθή εκτέλεση τους εντός των πλαισίων των καθηκόντων της εργασίας του ως HeadBarman κρίνονται ως λογικές και πειστικές. Συνακόλουθα με τα πιο πάνω η εν λόγω μαρτυρία των κ.κ.Δημητρίου και Δεμέναγα γίνεται αποδεκτή. Σε σχέση με το περιστατικό στις 6/4/2012 παρατηρούμε ότι ο κ.Δεμέναγας κατέθεσε γενικά και αόριστα ότι καθυστερούσαν να εκτελεστούν οι παραγγελίες στο Tycoons Bar χωρίς να συγκεκριμενοποιήσει την εν λόγω θέση του και ότι ο κ.Δημητρίου ενώ ανέφερε ότι από έρευνα που έκανε ο ίδιος διαπίστωσε ότι λόγω της απουσίας του Αιτητή από τον χώρο της εργασίας του δεν υπήρχε ο κατάλληλος έλεγχος και συντονισμός στο Tycoons Bar με αποτέλεσμα να προκληθεί αναστάτωση στο εν λόγω μπαρ και να μην εξυπηρετηθούν σωστά οι πελάτες δεν έδωσε λεπτομέρειες που να στηρίζουν τον εν λόγω ισχυρισμό του. Ως εκ τούτου δεν είμαστε σε θέση να αξιολογήσουμε τους εν λόγω ισχυρισμούς των κ.κ.Δημητρίου και Δεμένεγα και να προβούμε σε σχετικά ευρήματα. Συνακόλουθα η εν λόγω μαρτυρία τους δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. (ii) Ο κ.Σεργίου, ο οποίος σύμφωνα με τη μαρτυρία της Εργοδότριας Εταιρείας διαπίστωσε ότι ο Αιτητής την ώρα που εκπαίδευε ένα εκπαιδευόμενο στο Τμήμα του να σερβίρει φαγητό στους πελάτες του Ξενοδοχείου σέρβιρε ένα sandwich ακάλυπτο, δεν προσήλθε στο Δικαστήριο για να καταθέσει. Λαμβάνοντας όμως υπόψη τα γεγονότα ότι
(1)ο κ.Δεμέναγας κατέθεσε ξεκάθαρα ότι (α) ο κ.Σεργίου τον ενημέρωσε για το εν λόγω περιστατικό και ότι αυτός τον συμβούλεψε να δώσει στον Αιτητή το Τεκμήριο 10 και (β) ήταν παρόν όταν ο κ.Σεργίου διάβασε στον Αιτητή το εν λόγω Τεκμήριο,
(2)δεν υποβλήθηκε στον κ.Δεμέναγα κατά την αντεξέτασή του ότι ο Αιτητής απέρριψε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 10 όταν του διαβάστηκε και ότι ανέφερε στον κ.Δεμέναγα και τον κ.Σεργίου ότι δεν έχει υπόψη του τέτοιο περιστατικό,
(3)το Τεκμήριο 10 κοινοποιήθηκε στη συντεχνία του Αιτητή χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε αντίδραση από αυτήν κατά τον ουσιώδη χρόνο ότι το περιστατικό που αναφέρεται στο εν λόγω Τεκμήριο δεν έλαβε χώρα και
(4)ο Αιτητής κατέθεσε ότι δεν είχε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά τη συνεργασία του με τον κ.Σεργίου, κρίνουμε ότι μπορούμε να αποδεχτούμε και προσδώσουμε βαρύτητα στην πιο πάνω μαρτυρία της Εργοδότριας Εταιρείας και να καταλήξουμε ότι στις 14/5/2012 ο κ.Σεργίου διαπίστωσε αυτά που αναφέρει στο Τεκμήριο 10, παρά το ότι το περιεχόμενο του εν λόγω Τεκμηρίου αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία. Δ.(i) Ο Αιτητής δεν υποστήριξε με σαφή και πειστικά στοιχεία τον ισχυρισμό του ότι όλες οι γραπτές παρατηρήσεις που του δόθηκαν του είχαν δοθεί κατόπιν σχετικών εντολών του κ.Χάρη Θεοχάρους με απώτερο σκοπό την απόλυσή του. Οι θέσεις που προέβαλε προς υποστήριξη του εν λόγω ισχυρισμού του ήταν πολύ γενικές και στηρίζονταν σε δικές του υποθέσεις. Ενώ ήταν η θέση του ότι υπήρχε προειλημμένη απόφαση να αντικατασταθεί από κάποιον άλλο με πιο χαμηλό μισθό λόγω οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε η Εργοδότρια Εταιρεία δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία που να επιβεβαιώνει την εν λόγω θέση του. Σημειώνουμε ότι ο κ.Χρίστου δεν υποστήριξε με τη μαρτυρία του την πιο πάνω θέση του Αιτητή αφού κατέθεσε ότι ο Αιτητής τον Απρίλιο του 2012 (δηλαδή όχι από την ημέρα που ανέλαβε ο κ.Θεοχάρους το Ξενοδοχείο) τον ενημέρωσε ότι «τον τελευταίο καιρό στο Ξενοδοχείο του φόρτωναν κάποια πράγματα που δεν συνέβαιναν» και ότι ο Αιτητής του έλεγε ότι τον τελευταίο καιρό τα πράγματα δεν ήταν όπως τα προηγούμενα χρόνια και ότι «για ότι συνέβαινε στο Τμήμα των Bars τον έβλεπαν με διαφορετικό μάτι». Καμιά αναφορά από τον κ.Χρίστου στον κ.Θεοχάρους. Μας φαίνεται παράξενο και μη φυσιολογικό το γεγονός ότι ο Αιτητής στα τελευταία στάδια της αντεξέτασής του ανέφερε για πρώτη φόρα ότι ο κ.Χάρης Θεοχάρους στις 3/6/2012 και στις 4/6/2012 βρισκόταν στον χώρο των Bars και μιλούσε στους διευθυντές του Ξενοδοχείου, κ.κ.Δεμέναγα και Δημητρίου, «δακτυλοδείχνοντας τον». Σημειώνουμε ότι ο εν λόγω ισχυρισμός του Αιτητή προβλήθηκε πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου με τη μαρτυρία του Αιτητή. Καμία εξήγηση ή δικαιολογία δεν δόθηκε για την παράλειψη της υποβολής του εν λόγω ισχυρισμού στους μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας. Καθοδηγούμενοι από τις αποφάσεις στις υποθέσεις Fredericou Schools Co Ltd v. Acuac Inc
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ 1527, Adidas v. The Jonitexo Ltd
(1987)1 CLR 383, βρίσκουμε ότι το εν λόγω γεγονός εξασθενεί ουσιαστικά τη βαρύτητα του εν λόγω ισχυρισμού του Αιτητή. Ο Αιτητής ερωτώμενος κατά την αντεξέτασή του για το Τεκμήριο 1 απάντησε ότι το εν λόγω Τεκμήριο του δόθηκε γιατί στα ερωτηματολόγια του μήνα που συμπλήρωσαν οι πελάτες το Τμήμα των Bars πήρε ως βαθμό ικανοποίησης 90% και ότι αυτό θεωρήθηκε από τη Διεύθυνση ως μη ικανοποιητικό αλλά υποστήριξε ότι δεν έλαβε υπόψη της η Διεύθυνση την ποιότητα των φαγητών που σερβίρονταν στο Τμήμα των Bars για την οποία δεν ήταν αυτός υπεύθυνος. Παρατηρούμε ότι το Τεκμήριο 1 δεν αναφέρει οτιδήποτε για ερωτηματολόγια ή για την εξυπηρέτηση των πελατών κατά τον εν λόγω μήνα αλλά αναφέρεται στην εξυπηρέτηση των πελατών στο Τμήμα των Bars για δύο βράδια και ότι κατά την κυρίως εξέτασή του ο Αιτητής δεν αναφέρθηκε σε ερωτηματολόγια και βαθμό ικανοποίησης πελατών. Στη συνέχεια όταν ερωτήθηκε για το Τεκμήριο 3 απάντησε ότι είναι για το ίδιο θέμα που απάντησε πριν για τον βαθμό ικανοποίησης των πελατών με βάση τα ερωτηματολόγια. Επίσης ανέφερε ότι το Τεκμήριο 3 γράφτηκε καθ΄ υπόδειξη του κ.Θεοχάρους και ότι αυτό το ξέρει επειδή του το είπε ο κ.Σεργίου. Στη συνέχεια ανασκεύασε λέγοντας ότι δεν του το είπε ο κ.Σεργίου αλλά δεν υπήρχε λόγος ο κ.Σεργίου να του δώσει γραπτή παρατήρηση από μόνος του καθότι αυτός και ο κ.Σεργίου είχαν άψογη συνεργασία στην εργασία και διατηρούσαν πολύ καλές σχέσεις. Όμως ο Αιτητής δεν μας εξήγησε για ποιο λόγο ο κ.Σεργίου του έδωσε το Τεκμήριο 10 τη στιγμή που όπως ισχυρίστηκε το εν λόγω περιστατικό δεν έλαβε χώρα. Μας φαίνεται παράξενο και αφύσικο που ο Αιτητής δεν ανέφερε κατά πόσον διαμαρτυρήθηκε με κάποιον τρόπο στον κ.Σεργίου για το εν λόγω Τεκμήριο και το περιεχόμενό του τη στιγμή που όπως ισχυρίστηκε (α) είχε άψογες σχέσεις με τον κ.Σεργίου, (β) κατά τον ουσιώδη χρόνο είχε αντιληφθεί ότι υπήρχε προειλημμένη απόφαση να τον διώξουν από την εργασία του και (γ) οι φόβοι του επιβεβαιώθηκαν όταν του δόθηκε το Τεκμήριο
  1. Παράδοξη μας φαίνεται και η θέση του ότι δεν ενημέρωσε τη συντεχνία του ότι οι εργοδότες του προσπάθησαν να του δώσουν το Τεκμήριο 10 με το οποίο τον κατηγορούσαν ψευδώς για ένα παράπτωμα που δεν διέπραξε στις 14/5/2012 επειδή είχε ήδη ενημερώσει την συντεχνία του ένα μήνα πριν ότι θα ξεκινήσουν να υλοποιήσουν την απόφαση να τον απολύσουν. Παρατηρούμε ότι ενώ υποστήριξε ότι το περιστατικό που αναφέρεται στο Τεκμήριο 10 δεν μπορούσε να λάβει χώρα λόγω των ωρών που εργαζόταν στο Ξενοδοχείο δεν μας ανέφερε αν διερεύνησε για ποιο λόγο ο κ.Σεργίου του έδωσε την εν λόγω γραπτή παρατήρηση. Περαιτέρω δεν μας φαίνεται φυσιολογική, υπό τις περιστάσεις που ανέφερε, η αναφορά του ότι όταν του διάβασαν το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 10 τους είπε ότι αυτός εκπαιδεύει προσωπικό όταν εργάζεται χωρίς να μας αναφέρει αν έγινε οποιαδήποτε άλλη συζήτηση επί του θέματος. Ερωτώμενος αν διερεύνησε τι συνέβηκε στις 14/5/2012 απάντησε γενικά και αόριστα λέγοντας ότι αυτός δεν γνωρίζει αν έγινε τέτοιο περιστατικό καθότι όταν αυτός πήγε στην εργασία του η ώρα 19:00 ο πρωινός υπάλληλος είχε ήδη σχολάσει. Σημειώνουμε ότι στην κυρίως εξέτασή του αναφερόμενος στο Τεκμήριο 5 με το οποίο του γίνεται παρατήρηση ότι το βράδυ της 29/5/2010 το φαγητό είχε σερβιριστεί χωρίς να έχει καλυφθεί με τα ειδικά καλύμματα είπε ότι αυτός εκπαίδευε τα γκαρσόνια να χρησιμοποιούν το κάλυμμα φαγητού και ότι η παραγγελία ετοιμάστηκε από την κουζίνα που βρισκόταν 100 μέτρα μακριά από τα Bars και δεν μπορούσε να έχει τον έλεγχο εκεί ούτε μπορούσε να στείλει το γκαρσόνι να βάλει κάλυμμα αν πράγματι έγινε κάτι τέτοιο. Κατά την αντεξέτασή του υποστήριξε ότι το εν λόγω περιστατικό έγινε όταν αυτός είχε φύγει από την εργασία του για να επανέλθει λόγω του διακεκομμένου ωραρίου του (σημειώνουμε ότι κατά την κυρίως εξέτασή του αυτός ο ισχυρισμός του αφορούσε το Τεκμήριο 10 και όχι το Τεκμήριο 5). Σε σχέση με το Τεκμήριο 2 είπε ότι αυτό δεν γράφτηκε καθ΄ υπόδειξη του κ.Θεοχάρους αλλά με οδηγίες κάποιου άλλου προσώπου που αυτός δεν γνωρίζει. Υπό το φως των παραδεκτών γεγονότων ότι μέχρι να δοθεί στον Αιτητή το Τεκμήριο 8 είχαν μεσολαβήσει 22 μήνες από την προηγούμενη γραπτή παρατήρηση που του είχε δοθεί βρίσκουμε ότι η θέση του Αιτητή που προέβαλε ενώπιόν μας για να δικαιολογήσει την αντίδρασή του όταν του δόθηκε το Τεκμήριο 8 δεν μπορεί να θεωρηθεί πειστική. Δεν μας ανέφερε οτιδήποτε κατά την προφορική μαρτυρία του (π.χ. γεγονότα που έλαβαν χώρα στο διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ Ιουνίου 2010 και Απριλίου 2012) το οποίο θα μπορούσε να δικαιολογήσει την ενέργεια του να γεμίσει μουντζούρες το Τεκμήριο 8 ως ένα σιωπηλό ξέσπασμα προς τις άδικες κατηγορίες που του απέδιδαν. Παρατηρούμε ότι ενώ στην κυρίως εξέτασή του ανέφερε γενικά και αόριστα ότι κατά τον χρόνο που σύμφωνα με το Τεκμήριο 8 απουσίαζε από τον χώρο εργασίας του αυτός βρισκόταν στο Ξενοδοχείο και ότι δεν μπορούσε να είναι συνέχεια στο Tycoons γιατί είχε αναλάβει και την εποπτεία των εστιατορίων Sushi Bar και Japanese Restaurant, όταν κατά την αντεξέτασή του του υποβλήθηκε ότι τα εν λόγω εστιατόρια βρίσκονται δίπλα από το Tycoons και του ζητήθηκε να γίνει πιο συγκεκριμένος, στην αρχή είπε ότι ήταν στο Ξενοδοχείο και στη συνέχεια διαφοροποιήθηκε λέγοντας ότι ήταν στο Aloha Bar. Δεν μας εξήγησε όμως για ποιο λόγο δεν μπορούσαν να τον εντοπίσουν. Μας φαίνεται αφύσικο που ο Αιτητής δεν μας ανέφερε πώς μπορούσαν να τον βρουν στην περίπτωση που τον χρειάζονταν για οποιοδήποτε λόγο στο Τμήμα του. Ενώ ισχυρίστηκε ότι ζήτησε από την συντεχνία του να μεσολαβήσει σε σχέση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 8 όταν ρωτήθηκε κατά την αντεξέτασή του αν ζήτησε να μάθει τι έπραξαν οι συντεχνιακοί εκπρόσωποι του δεν απάντησε ευθέως και δεν έδωσε συγκεκριμένες απαντήσεις. Ο ισχυρισμός του ότι απολογήθηκε μέσω της συντεχνίας του για το μουντζούρωμα του Τεκμηρίου 8 δεν επιβεβαιώθηκε από τη μαρτυρία του κ.Χρίστου. Μας δημιουργείται η εύλογη, κατά την κρίση μας, απορία για ποιο λόγο αφού όπως ισχυρίστηκε είχε επικοινωνήσει με τον κ.Ιλίκου για το ζήτημα του κρασιού που δεν του χρεώθηκε (α) δεν ζήτησε από τον κ.Ιλίκου να μεταφέρει στη Διεύθυνση του Ξενοδοχείου αυτά που ο κ.Ιλίκου είπε σ΄ αυτόν (ότι το κρασί καταναλώθηκε στο εστιατόριο) και (β) δεν τον ρώτησε αν είχε αναφέρει στη Διεύθυνση του Ξενοδοχείου ότι η παραγγελία του για ένα καφέ στο Bar δεν είχε διεκπεραιωθεί. Δεν μας εξήγησε για ποιο λόγο χρησιμοποίησε το έντυπο παραγγελίας ποτού αντί το έντυπο παραγγελίας φαγητού στις 3/6/
  2. Περαιτέρω η θέση του ότι είχε γράψει την παραγγελία για φαγητό στο έντυπο που γράφει Aloha δεν υποστηρίχτηκε από τη μαρτυρία του κ.Χρίστου ο οποίος αναφέρθηκε σε ειδικό έντυπο το οποίο χρησιμοποιείται για την παραγγελία φαγητού και στο οποίο υπάρχει ειδικός χώρος στον οποίο συμπληρώνεται το Bar/ εστιατόριο στο οποίο πρέπει να παραδοθεί η παραγγελία και στο οποίο έντυπο ο Αιτητής δεν είχε συμπληρώσει το Bar στο οποίο έπρεπε να παραδοθεί το φαγητό που παραγγέλθηκε. (ii) Οι θέσεις του κ.Χρίστου ότι το Τμήμα των Bars στο Ξενοδοχείου είχε έλλειψη προσωπικού με αποτέλεσμα το Τμήμα να μην εργάζεται όπως πρέπει να εργάζεται ένα τέτοιο Τμήμα σε ένα πεντάστερο Ξενοδοχείο προβλήθηκαν πρώτη φορά με τη μαρτυρία του αφού ο Αιτητής δεν μας ανέφερε ότι στο Τμήμα των Bars υπήρχε έλλειψη προσωπικού. Επίσης ο Αιτητής δεν ανέφερε κατά τη μαρτυρία του ότι δεν υπήρχε σωστή εξυπηρέτηση στο Τμήμα των Bars λόγω του ότι δεν υπήρχε αρκετό προσωπικό και κάποιοι από το προσωπικό ήταν νέοι και δεν ήξεραν τη δουλειά ως υποστήριξε ο κ.Χρίστου ότι του είπε ο Αιτητής περί τα μέσα Απριλίου 2012 - αρχές Μάιου
  3. Σημειώνουμε ότι οι πιο πάνω θέσεις του κ.Χρίστου όπως και οι ισχυρισμοί του ότι στις συναντήσεις που είχε με τον κ.Δημητρίου στο Ξενοδοχείο αναφορικά με τα Τεκμήρια 8 και 9 συμφώνησαν ότι τέτοια περιστατικά συμβαίνουν συχνά στα ξενοδοχεία και δεν είναι σοβαρά δεν τέθηκαν στους μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας με αποτέλεσμα να μην τους δοθεί η ευκαιρία να θέσουν στο Δικαστήριο τις δικές τους θέσεις σχετικά με τις εν λόγω αναφορές του κ.Χρίστου και ως εκ τούτου δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Ενώ ανέφερε ότι κατά τη διάρκεια των επισκέψεών του στο Ξενοδοχείο ρώτησε κάποια άτομα κατά πόσον ο Αιτητής κατά την μέρα και την ώρα που η Εργοδότρια Εταιρεία ισχυριζόταν στο Τεκμήριο 8 ότι δεν βρισκόταν στον χώρο εργασίας του ήταν στην εργασία του όταν του ζητήθηκε να διευκρινίσει με ποια άτομα μίλησε απάντησε ότι δεν θυμόταν. Παρατηρούμε ότι δεν μας ανέφερε σε ποιο χώρο του είπε ο Αιτητής ότι βρισκόταν κατά την ώρα που η Εργοδότρια Εταιρεία ισχυριζόταν ότι απουσίαζε από την εργασία του γεγονός που μας ξενίζει. Σε σχέση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 10 ο κ.Χρίστου δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε ενέργεια ώστε να διαπιστώσει με αντικειμενικό τρόπο κατά πόσον ο Αιτητής διέπραξε το παράπτωμα που του αποδίδετο και περιορίστηκε στο να ρωτήσει τον Αιτητή για το περιεχόμενο του εν λόγω Τεκμηρίου. Δεν μας φαίνεται λογικό και φυσικό, υπό το φως των θέσεών του ότι ο Αιτητής τον είχε πληροφορήσει για την αλλαγή του κλίματος στην εργασία του, το ότι παρά το ότι ο Αιτητής του ανέφερε ότι δεν συνέβηκε το περιστατικό που αναφέρεται στο Τεκμήριο 10 να μην ενεργήσει η συντεχνία του Αιτητή με κάποιον τρόπο ώστε να μην κατηγορείται άδικα ο Αιτητής από τους εργοδότες του. Παρατηρούμε ακόμη ότι δεν μας εξήγησε με σαφήνεια και λεπτομέρεια για ποιο λόγο είχε θεωρήσει ως μη σοβαρό το περιστατικό που αναφέρεται στο Τεκμήριο
  4. Δεν συγκεκριμενοποίησε κατά τη μαρτυρία του ποια ήταν τα παραπτώματα που παραδέχτηκε ο Αιτητής κατά τη συνάντηση στις 8/6/2012 ότι διέπραξε στις 3/6/2012 και στις 4/6/2012 και δεν μας ανέφερε κατά πόσον κατά την εν λόγω συνάντηση ζητήθηκε από τη συντεχνία και τον Αιτητή να γίνει καταγραφή του αποθέματος του Τμήματος των Bars για να διαπιστωθεί ποιος ευθύνεται για τη μη χρέωση του κρασιού. Η θέση του ότι δεν ήταν μέσα στα καθήκοντα του Αιτητή ως HeadBarman να παίρνει παραγγελίες δεν υποστηρίχτηκε με συγκεκριμένα στοιχεία αφού απλώς επικαλέστηκε τις πρόνοιες της συλλογικής σύμβασης χωρίς να καταθέσει οποιοδήποτε σχετικό γραπτό κείμενο. (iii) Όλα τα πιο πάνω μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν μπορούμε να βασιστούμε στη μαρτυρία που προσκόμισε η πλευρά του Αιτητή για εξαγωγή ευρημάτων αναφορικά με την παρούσα υπόθεση. Συνακόλουθα η μαρτυρία του Αιτητή και του κ.Χρίστου δεν γίνεται αποδεκτή. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας βρίσκουμε ότι τα όσα κατέθεσαν ο κ.Δημητρίου και ο κ.Δεμέναγας με την αποδεκτή μαρτυρία τους για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας αποτελούν τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω νομικές αρχές στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης αναφέρουμε τα πιο κάτω: Α. Πέραν των όσων αναφέραμε κατά την ανάλυση της μαρτυρίας σε σχέση με τα Τεκμήρια 1 - 10 σημειώνουμε ότι με βάση τις νομικές αρχές που παραθέσαμε πιο πάνω τα παραπτώματα που αποδίδει η Εργοδότρια Εταιρεία με τα Τεκμήρια 1 - 10 στον Αιτητή δεν μπορούν το καθένα από μόνο του να αποτελέσει λόγο απόλυσης του Αιτητή στις 11/6/2012 καθότι η Εργοδότρια Εταιρεία (α) με τις γραπτές παρατηρήσεις της στον Αιτητή κατέστησε φανερό στον εργοδοτούμενό της ότι εγκατέλειπε τυχόν δικαίωμά της για απόλυσή του για τα εν λόγω κατ' ισχυρισμό παραπτώματα αφού επέλεξε να επιβεβαιώσει τη συνέχιση της εργασιακής σχέσης και του κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ τους παρά την ύπαρξη των εν λόγω προβλημάτων και (β) δεν άσκησε το τυχόν δικαίωμά της για απόλυσή του κατά τον χρόνο διάπραξης των εν λόγω κατ' ισχυρισμών παραπτωμάτων. Υπό τις περιστάσεις ο χρόνος που παρήλθε από την κατ' ισχυρισμό διάπραξη των εν λόγω παραπτωμάτων μέχρι τις 11/6/2012 ημερομηνία που απολύθηκε ο Αιτητής είναι πέραν του λογικού χρόνου εντός του οποίου η Εργοδότρια Εταιρεία θα έπρεπε να ασκήσει τυχόν δικαίωμά της για τερματισμό των υπηρεσιών του Αιτητή. Περαιτέρω τα Τεκμήρια 1 - 7 δόθηκαν κατά τη διάρκεια δύο χρόνων (2008 - 2010), το Τεκμήριο 1 δόθηκε στις 6/5/2008, τα Τεκμήρια 2 και 3 δόθηκαν στις 8/4/2009 και στις 15/7/2009 αντίστοιχα, τα Τεκμήρια 4 και 5, τα οποία σημειώνουμε ότι αφορούσαν το ίδιο περιστατικό, δόθηκαν στις 3/6/2010 και στις 4/6/2010 αντίστοιχα, τα Τεκμήρια 6 και 7 τον Ιούνιο του
  5. Από τον Ιούνιο του 2010 μέχρι τον Απρίλιο του 2012 δεν είχε δοθεί στον Αιτητή άλλη γραπτή παρατήρηση. Δηλαδή (α) το Τεκμήριο 7 δόθηκε δύο χρόνια πριν απόλυση του Αιτητή και (β) μετά από το Τεκμήριο 7 για περίοδο περίπου 22 μηνών δεν είχε δοθεί οποιαδήποτε γραπτή παρατήρηση στον Αιτητή. Πέραν τούτου οι μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας ανέφεραν ότι κατά την περίοδο 22/6/2010 - 6/4/2012 δεν είχαν οποιαδήποτε προβλήματα με τη συμπεριφορά του Αιτητή. Λόγω των πιο πάνω (κυρίως λόγω του χρόνου που μεσολάβησε από το Τεκμήριο 7 μέχρι το Τεκμήριο 8), κρίνουμε ότι τα Τεκμήρια 1 - 7 δεν μπορούσαν να ληφθούν υπόψη από την Εργοδότρια Εταιρεία τον Ιούνιο του 2012 για σκοπούς κατάληξης σε συμπέρασμα ότι ο Αιτητής εκδήλωνε συστηματική αρνητική συμπεριφορά η οποία στο σύνολο της από το 2008 μέχρι το 2012 είναι τόσο σοβαρή που να δικαιολογεί απόλυση του Αιτητή. Είμαστε της άποψης ότι κανένας λογικός εργοδότης υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης θα λάμβανε υπόψη του στις 11/6/2012 τα Τεκμήρια 1 - 7 ώστε να καταλήξει ότι η συνολική συμπεριφορά του Αιτητή ήταν τόσο σοβαρή που να δικαιολογεί την απόλυσή του. Β. Τα περιστατικά στις 3/6/2012 και 4/6/2012 το καθένα από μόνο του δεν μπορεί να θεωρηθεί ως τόσο σοβαρό εργασιακό παράπτωμα που να δικαιολογεί την απόλυση του Αιτητή. Από την άλλη τα εν λόγω τέσσερα περιστατικά εφόσον έγιναν μέσα σε δύο μέρες δεν μπορούν να θεωρηθούν ως τόσο ασήμαντα έτσι ώστε να μην μπορεί ένας λογικός εργοδότης να τα θεωρήσει ως η τελευταία σταγόνα (last straw) σε μια σειρά παραπτωμάτων. Ως εκ τούτου το ερώτημα που θα πρέπει να απαντήσει το Δικαστήριο στην παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσον, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, τα γεγονότα στις 6/4/2012, στις 7/4/2012, στις 14/5/2012, στις 3/6/2012 και στις 4/6/2012 όπως αυτά αποδείχτηκαν ενώπιόν μας σωρευτικά δεικνύουν συστηματική αρνητική εργασιακή συμπεριφορά η οποία στο σύνολο της είναι τόσο σοβαρή που δικαιολογεί την απόλυση του Αιτητή από ένα λογικό εργοδότη. Ο Αιτητής ο οποίος εργαζόταν ως Head Barman σε ένα πεντάστερο Ξενοδοχείο είχε ως ο επικεφαλής του Τμήματος των Bars του Ξενοδοχείου την ευθύνη, την εποπτεία και τον έλεγχο των υπαλλήλων που εργάζονταν στο Τμήμα των Bars και ήταν υπεύθυνος να οργανώνει και να συντονίζει όλες τις εργασίες του Ξενοδοχείου που διεκπεραιώνονταν από το Τμήμα των Βars ώστε η εξυπηρέτηση των πελατών στο Τμήμα των Βars του Ξενοδοχείου να είναι ομαλή χωρίς προβλήματα και όφειλε εντός των πλαισίων της εξάσκησης των καθηκόντων του να συμμορφώνεται με τις οδηγίες των προϊσταμένων του και να επιδεικνύει τον ανάλογο σεβασμό προς το πρόσωπό τους. Στις 6/4/2012 εν ώρα εργασίας του Αιτητή για δύο ώρες ο προϊστάμενος του Αιτητή δεν μπορούσε να τον εντοπίσει στον χώρο του Ξενοδοχείου για να του δώσει οδηγίες όπως επιληφθεί της λειτουργίας ενός Bar (του Tycoons Bar) στο Ξενοδοχείο και όταν τον συνάντησε και τον ρώτησε πού ήταν, ο Αιτητής του απάντησε γενικά και αόριστα ότι ήταν στο Ξενοδοχείο. Στις 7/4/2012 όταν ο Αιτήτης κλήθηκε στο γραφείο του προϊσταμένου του για να του δοθεί γραπτή παρατήρηση για την απουσία του από το Tycoons Bar για δύο ώρες στις 6/4/2012 και τον μη εντοπισμό του από τον προϊστάμενο του στο Ξενοδοχείο μουντζούρωσε τη γραπτή παρατήρηση που του δόθηκε και την πέταξε πίσω στον προϊστάμενό του. Ο Αιτητής δεν απολογήθηκε στον προϊστάμενό του για την πιο πάνω πράξη του. Στις 14/5/2012 ενώ εκπαίδευε ένα εκπαιδευόμενο υπάλληλο που εργαζόταν στο Τμήμα των Bars επέτρεψε να σερβιριστεί φαγητό χωρίς να είναι καλυμμένο όπως έπρεπε με το ειδικό κάλυμμα. Όταν οι προϊστάμενοι του προσπάθησαν να του δώσουν γραπτή παρατήρηση για το εν λόγω περιστατικό αρνήθηκε να παραλάβει την εν λόγω παρατήρηση. Στις 3/6/2012 πήρε παραγγελία για φαγητό και στην παραγγελία δεν έγραψε το Bar στο οποίο έπρεπε να παραδοθεί η παραγγελία με αποτέλεσμα η παραγγελία να μην παραδοθεί στον πελάτη και ο πελάτης να διαμαρτυρηθεί στον προϊστάμενο του Αιτητή. Στις 4/6/2012 παρά το ότι δόθηκαν οδηγίες στον Αιτητή από τον προϊστάμενό του να επιτηρεί την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων πελατών, οι συγκεκριμένοι πελάτες υπέβαλαν παράπονα στον προϊστάμενο του Αιτητή και τον κ.Θεοχάρους για την εξυπηρέτησή τους και ο προϊστάμενος του Αιτητή διαπίστωσε ότι ο Αιτητής έλαβε μια παραγγελία για αναψυκτικά αλλά ξέχασε να την παραδώσει στους σερβιτόρους για να εκτελεστεί, ότι δεν εκτέλεσε μια παραγγελία για καφέ που του δόθηκε και δεν χρέωσε ένα μπουκάλι κρασί στον πελάτη ως όφειλε. Όταν κλήθηκε σε συνάντηση να απαντήσει για τα πιο πάνω δεν απολογήθηκε στους προϊσταμένους του για τις πιο πάνω πράξεις/παραλείψεις του αλλά υποστήριξε ότι τα πιο πάνω παραπτώματά του δεν ήταν τόσο σοβαρά ώστε να τον απολύσουν. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω γεγονότα καθώς και τη μακρόχρονη υπηρεσία του Αιτητή στο Ξενοδοχείο (19 χρόνια) είμαστε της άποψης ότι οριακά ένας μέσος λογικός εργοδότης θα μπορούσε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι πράξεις και οι παραλείψεις του Αιτητή συνιστούσαν στο σύνολό τους σοβαρή αρνητική εργασιακή συμπεριφορά η οποία δικαιολογούσε απόλυση του Αιτητή. Η απόφαση για απόλυση του Αιτητή υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης όπως αυτές αποδείχτηκαν ενώπιόν μας ενώ μπορεί να θεωρηθεί ως μια πολύ αυστηρή πειθαρχική ποινή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μια απόφαση που κανένας λογικός εργοδότης δεν θα έπαιρνε. Και εξηγούμε. Οι πράξεις και οι παραλείψεις του Αιτητή στις 3/6/2012 και στις 4/6/2012 υπό το φως των περιστάσεων της υπόθεσης (δεν τέθηκαν ενώπιόν μας με αξιόπιστη μαρτυρία στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να μειώσουν το βαθμό της ευθύνης του Αιτητή για τα περιστατικά στις 3/6/2012 και στις 4/6/2012) σε συνδυασμό με τις υποχρεώσεις του Αιτητή προς τον εργοδότη του θα μπορούσαν να θεωρηθούν σωρευτικά ως μια όχι ασήμαντη παράβαση των εργασιακών καθηκόντων του Αιτητή. Ο Αιτητής ήταν ο υπεύθυνος και ο επικεφαλής του Τμήματος του Bar έχοντας ευθύνες να βεβαιώνεται ότι η εξυπηρέτηση των πελατών στο Τμήμα του ήταν ικανοποιητική και αρμόζουσα στα επίπεδα ενός πεντάστερου Ξενοδοχείου και ότι το Τμήμα του λειτουργεί χωρίς προβλήματα. Δεν τήρησε τις διαδικασίες κατά τη λήψη μιας παραγγελίας φαγητού με αποτέλεσμα να καθυστερήσει η παράδοση της εν λόγω παραγγελίας και ενώ του δόθηκαν οδηγίες να επιβλέπει τα τραπέζια συγκεκριμένων πελατών ώστε να βεβαιωθεί η εξυπηρέτησή τους θα ήταν η αρμόζουσα, πήρε μια παραγγελία για αναψυκτικά την οποία ξέχασε να παραδώσει στους σερβιτόρους και μια παραγγελία για καφέ η οποία δεν εκτελέστηκε. Περαιτέρω δεν χρέωσε σε ένα πελάτη ένα μπουκάλι κρασί. Οι πελάτες είχαν διαμαρτυρηθεί στη Διεύθυνση του Ξενοδοχείου για τα όλα πιο πάνω. Ο Αιτητής δεν απολογήθηκε για τις πιο πάνω πράξεις/παραλείψεις του στους εργοδότες του. Όλα τα πιο πάνω σε συνδυασμό με το ότι
(1)δύο μήνες πριν (α) οι εργοδότες του δεν τον έβρισκαν για δύο ώρες (μεταξύ των ωρών 20:30 - 22: 30) σε ένα από τα Bars του Ξενοδοχείου το οποίο είναι δίπλα από τα άλλα Βars του Ξενοδοχείου και τα εστιατόρια τα οποία είχε αναλάβει ο Αιτητής προσωρινά την επίβλεψή τους και περαιτέρω δεν μπορούσαν να τον εντοπίσουν στο Ξενοδοχείο ή στο τηλέφωνο όταν προσπάθησαν να το πράξουν και όταν τον βρήκαν δεν τους έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις για το πού βρισκόταν, (β) όταν ο προϊστάμενος του Αιτητή του έδωσε γραπτή παρατήρηση για την πιο πάνω συμπεριφορά του αυτός, αντί να δικαιολογήσει πειστικά την απουσία του και τον μη εντοπισμό του ή να απολογηθεί, μουντζούρωσε τη γραπτή παρατήρηση που του δόθηκε και την πέταξε πίσω στον προϊστάμενό του (γεγονός που δεικνύει ασέβεια προς τον πρόσωπο του προϊσταμένου του, απειθαρχία και διάθεση μη συμμόρφωσης), (γ) δεν απολογήθηκε για την πιο πάνω πράξη του στους προϊστάμενούς του, (δ) όταν ο Διευθυντής Ανθρώπινου Δυναμικού κάλεσε τον Αιτητή για να του δώσει γραπτή παρατήρηση για την πιο πάνω συμπεριφορά του αντί να απολογηθεί ή να δικαιολογήσει την πιο πάνω πράξη του αρνήθηκε να παραλάβει την εν λόγω γραπτή παρατήρηση και
(2)(α) ένα μήνα πριν την απόλυσή του την ώρα που ο Αιτητής είχε μαζί του ένα εκπαιδευμένο σερβιτόρο τον οποίο εκπαίδευε στο να σερβίρει φαγητό σε πελάτη σέρβιρε φαγητό σε πελάτη ακάλυπτο μη ακολουθώντας τη διαδικασία του Ξενοδοχείου που προέβλεπε ότι το φαγητό σερβίρεται καλυμμένο και (β) όταν του δόθηκε γραπτή παρατήρηση από τον προϊστάμενό του αυτός χωρίς να προβάλει οποιαδήποτε δικαιολογία για την πιο πάνω παράλειψή του αρνήθηκε να την παραλάβει (γεγονός που δεικνύει για ακόμη μια φορά την άρνηση συνεργασίας του Αιτητή του με τους εργοδότες του), θα μπορούσαν (οριακά όπως αναφέραμε και πιο πάνω) να οδηγήσουν ένα μέσο λογικό εργοδότη στο συμπέρασμα ότι η συνολική συμπεριφορά και η στάση που επέδειξε ο Αιτητής (καθότι εκτός από τη σειρά των παραπτωμάτων στα οποία υπέπεσε μέσα σε χρονικό διάστημα δύο μηνών τα οποία το καθένα από μόνο του θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μικροπαράπτωμα αλλά όλα μαζί ως μια συστηματική συμπεριφορά δεν έδειξε ότι αντιλαμβανόταν ότι διέπραττε κάποια λάθη και παραλείψεις κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της εργασίας του, ότι σεβόταν τους προϊστάμενους του και ότι στο μέλλον σε συνεργασία και με σεβασμό προς τους προϊστάμενους και τους εργοδότες του θα προσπαθούσε να εκτελεί τα εργασιακά καθήκοντα του με τον τρόπο που όφειλε) σε συσχετισμό με τη φύση της εργασίας και τα καθήκοντα του (ο οποίος ως το υπεύθυνο πρόσωπο για την εύρυθμη λειτουργία του Τμήματος των Bar έπρεπε να είναι υπόδειγμα για τα υπόλοιπα μέλη του προσωπικού, να φροντίζει να μην παρουσιάζονται οποιαδήποτε προβλήματα στο Τμήμα του και να επιδεικνύει τον προσήκοντα σεβασμό προς τους προϊστάμενους του και να εκτελεί την εργασία του σύμφωνα με τις οδηγίες τους) κλόνισε τη σχέση εμπιστοσύνης εργοδότη - εργοδοτουμένου ώστε να τον απολύσει χωρίς να του δώσει ακόμα μια ευκαιρία παρόλο που κάποιος άλλος λογικός εργοδότης θα μπορούσε αντί να απολύσει τον Αιτητή να του δώσει ακόμα μία ευκαιρία δίνοντας του μια τελευταία αυστηρή προειδοποίηση. Συνακόλουθα με τα πιο πάνω κρίνουμε ότι παρά το ότι κάποιος μέσος λογικός εργοδότης θα μπορούσε να μην απολύσει τον Αιτητή η Εργοδότρια Εταιρεία ενήργησε μέσα στα πλαίσια που θα ενεργούσε ένας άλλος λογικός εργοδότης αφού δεν μπορεί να θεωρηθεί υπό τις πιο πάνω περιστάσεις λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη τη στάση που επιδείκνυε ο Αιτητής όταν του γινόταν παρατήρηση από τους προϊστάμενους του ότι κανένας λογικός εργοδότης δεν θα απέλυε τον Αιτητή. Κατάληξη Καταλήγουμε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία ενήργησε υπό τις περιστάσεις ως ένας λογικός εργοδότης και προέβηκε σε τερματισμό της απασχόλησης του Αιτητή για διαγωγή που εμπίπτει μέσα στις προϋποθέσεις των παραγράφων (ε) και (στ) του άρθρου 5 του Νόμου. Κατά συνέπεια η Εργοδότρια Εταιρεία απαλλάσσεται από οποιαδήποτε πληρωμή αποζημίωσης ή προειδοποίησης στον Αιτητή. Η Αίτηση απορρίπτεται. Επειδή (α) μεγάλο μέρος της ακρόασης αφορούσε τις προειδοποιήσεις - παρατηρήσεις της Εργοδότριας Εταιρείας που δόθηκαν στον Αιτητή πριν το 2011 τις οποίες έκρινε το Δικαστήριο ότι δεν μπορούσε να λάβει υπόψη του και (β) το συμπέρασμά μας όσον αφορά τη νομιμότητα της απόλυσης του Αιτητή είναι οριακό κρίνουμε όπως η κάθε πλευρά επωμιστεί τα έξοδά της. (Υπ.) ............... Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής. (Υπ.) .............. (Υπ.) .............. Χ. Ιωάννου, Μέλος. Τ. Τιμοθέου, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Απόλυση λόγω επίδειξης συστηματικής εργασιακής συμπεριφοράς κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της εργασίας). [1] Οι μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας ανέφεραν ότι ο Αιτητής είχε την πείρα, τα προσόντα και τις ικανότητες να εκτελεί σωστά και ικανοποιητικά τα καθήκοντα της εργασίας του αλλά αυτό το έπραττε μόνο όποτε ήθελε αυτός. [2] Στο σύγγραμμα IDS Employment Law Handbook - Unfair Dismissal, Thomson Reuters, 2010 στη σελ. 121 αναφέρονται τ΄ ακόλουθα: "Where someone fails to come up to standard through his or her own carelessness, negligence or idleness, this is not incapability but misconduct". [3] Στην υπόθεση Κακοφεγγίτου ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 603 παρατίθεται στο ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Lord Denning M.R. στην υπόθεση British Leyland (U.K.) Ltd. v. Swift
(1981)1 R.L.R. 91: "The correct test is this: Was it reasonable for the employers to dismiss him? If no reasonable employer would have dismissed him, then the dismissal was unfair. But if a reasonable employer might reasonably have dismissed him, then the dismissal was fair. It must be remembered in all these cases there is a band of reasonableness, within which one employer might reasonable take one view another quite reasonably take a different view". [4] Στην απόφαση Galatariotis Telecommunications Ltd
(2003)1 Α.Α.Δ. 318 στη σελ. 325, το Δικαστήριο υιοθετώντας το σκεπτικό της αγγλικής απόφασης των συνεκδικασθεισών εφέσεων Post Office v. Folley και HSBC Bank plc (formerly Midland Bank plc) v. Madden
(2001)1 All ER. 550, ανέφερε τ' ακόλουθα: «.. μπορούμε να πούμε ότι η αρχή που υιοθετείται είναι ότι η λογικότητα ή μη της απόλυσης δεν κρίνεται με βάση το τι το δικάσαν δικαστήριο θα έκαμνε αν ήταν στη θέση του εργοδότη. Και συμφωνούμε με αυτή την προσέγγιση.Το σωστό κριτήριο, που έχει στον πυρήνα του τις αντιδράσεις του λογικού εργοδότη, διαμορφώθηκε ως εξής στην υπόθεση Madden, ανωτέρω:«In holding that the dismissal of Mr. Madden for that reason was unreasonable the tribunal erred in law in substituting itself as employer in place of the bank in assessing the quality and weight of the evidence.Instead it should have asked itself whether, by the standards of a reasonable employer, the bank had established reasonable grounds for its belief that Mr. Madden had been guilty of misconduct and whether the bank's investigation into the matter had been reasonable in the circumstances." Και σε μετάφραση: «Αποφασίζοντας ότι η απόλυση του κ. Madden για το λόγο εκείνο ήταν παράλογη, το δικαστήριο διέπραξε σφάλμα αντικαθιστώντας την τράπεζα ως εργοδότη με τον εαυτό του, κατά την εκτίμηση της ποιότητας και της αξίας της μαρτυρίας. Αντ΄ αυτού το δικαστήριο έπρεπε να ερωτήσει τον εαυτό του κατά πόσο, με το μέτρο του λογικού εργοδότη, η τράπεζα στοιχειοθέτησε λογικές αιτίες για την πεποίθηση της ότι ο κ. Madden υπήρξε ένοχος ανάρμοστης συμπεριφοράς και κατά πόσο η διερεύνηση του ζητήματος από την τράπεζα ήταν υπό τις περιστάσεις εύλογη.» [5] Οι βάσεις των εν λόγω κατηγοριών σοβαρής κακής εργασιακής διαγωγής είναι τα καθήκοντα του εργοδοτούμενου που εξυπακούονται δυνάμει του κοινοδικαίου που διέπει τις συμβάσεις εργασίας όπως το καθήκον της τιμιότητας, το καθήκον της συμμόρφωσης με νόμιμες και λογικές εντολές του εργοδότη, το καθήκον της επίδειξης επιμέλειας κατά την εκτέλεση της εργασίας, το καθήκον της πίστης κ.λ.π. Εσκεμμένη παραβίαση οποιουδήποτε από τους πιο πάνω εξυπακουόμενους όρους συνιστά παραβίαση ενός από τους βασικούς όρους της σύμβασης εργασίας. [6] Ένας εργοδοτούμενος που παραδέχεται ότι η συμπεριφορά του είναι ανεπίτρεπτη και αποδέχεται συμβουλές και βοήθεια για να μην επαναληφθεί μπορεί να αντιμετωπιστεί διαφορετικά από ένα εργοδοτούμενο που αρνείται να αποδεχτεί ευθύνη για τις πράξεις του, συζητά με τους προϊσταμένους του ή αβάσιμα και αδικαιολόγητα κατηγορεί τους συναδέλφους του ότι συνωμότησαν για να τον κατηγορήσουν άδικα και λανθασμένα. (Paul v East Surrey District Health Authority
(1995)IRLR 305) [7] Auguste Noel Ltd v Curtis [1990] ICR
  1. [8] Στο σύγγραμμα IDS Employment Law Handbook - Unfair Dismissal, Thomson Reuters, 2010, στις σελ. 324- 325 αναφέρονται τ΄ ακόλουθα: "Rarely will previous warnings be irrelevant when an employer is considering dismissal... In deciding the fairness of such a dismissal, tribunals will take into account the previous warnings issued, even if such warnings related to different kinds of conduct from that for which the employer is ultimately dismissed." [9] Diosynth Ltd v. Thomson [2006] IRLR
  2. [10] Airbus UK Ltd v. Webb [2008] ICR
  3. Στο σύγγραμμα IDS Employment Law Handbook - Unfair Dismissal, Thomson Reuters, 2010, στη σελ. 325 αναφέρονται τ΄ ακόλουθα : "In Diosynth case, the employer had not been entitled to dismiss the employee by reason of the expired warning on his file in circumstances where his misconduct was not sufficient, on its own, to justify dismissal. In other words, the expired warning was not capable of 'tipping the balance' in favour of dismissal. By contrast in the Airbus case, the employee was dismissed by reason of his misconduct, not because he had an expired final warning on his file. The employer, having considered that the conduct of all four employees (including the claimant) was sufficiently serious to result in dismissal, had been entitled to take into account, when considering any mitigating circumstances, that the claimant had a previous expired warming for misconduct whereas the other three had clean disciplinary records. In these circumstances, the employer's decision to dismiss only the claimant had been reasonably open to it. It follows from this that the Airbus case does not give employers a free hand to treat expired warnings as still being in effect. Rather, it establishes that once a warning for misconduct has expired, an employer does not artificially have to pretend that the previous misconduct never took place when dealing with further acts of misconduct on the part of the employee..... The question for tribunals is, as ever, whether the degree of reliance on the previous misconduct and/or the expired warning was reasonable in the circumstances." [11] Στην Πολιτική Έφεση Αρ. 59/2010 L. PAPAPHILIPPOU&CO, ο οποίος μετονομάστηκε σε L. PAPAPHILIPPOU&CO LTD ν ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΛΟΥΚΑ, ημερ. 20/6/14 τονίστηκε ότι ο περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμος ως νομοθέτημα κοινωνικού περιεχομένου αποβλέπει στην προστασία του δικαιώματος εργασίας και συνακόλουθα και ως αποτέλεσμα της ανάγκης για πλήρη σεβασμό των δικαιωμάτων του εργοδοτουμένου προτού ληφθεί απόφαση τερματισμού της απασχόλησής του, «είναι επιτακτική η υποχρέωση τήρησης μιας σωστής διαδικασίας, στα πλαίσια της οποίας θα πρέπει να παραχωρείται στον εργοδοτούμενο το δικαίωμα να ακουστεί και να αναπτύξει τις θέσεις του.» [12] Βλέπε επίσης Δημήτρης Φωτιάδης v Alpha Bank Ltd
(2013)1 Α.Α.Δ. 2001. [13] Ως εκ τούτου δεν τίθεται θέμα εξέτασης κατά πόσον η Εργοδότρια Εταιρεία με το να δώσει το Τεκμήριο 11 στον Αιτητή απώλεσε το δικαίωμά της να απολύσει τον Αιτητή για τα περιστατικά που αναφέρονται στο Τεκμήριο 11 στη βάση του ότι με το Τεκμήριο 11 η Εργοδότρια Εταιρεία ρητά και ξεκάθαρα επέβαλε στον Αιτητή ένα πειθαρχικό μέτρο και δεν είναι λογικό να επανέλθει και να επιβάλει στον Αιτητή για τα ίδια περιστατικά και την ποινή της απόλυσης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.