ΚΑΣΙΩΤΟΥ ν. BERNARD SCHULTE SHIPMANAGEMENT (CYPRUS) LTD, Αρ. Αίτησης: 395/17, 22/5/2018

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου 1967 (Ν.24/67)όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα («ο Νόμος»), νόμιμους τόκους και έξοδα πλέον Φ.Π.Α.. Οι Καθ' ων η Αίτηση με τους γενικούς λόγους της έγγραφου εμφάνισής τους απορρίπτουν τις εναντίον τους αξιώσεις προβάλλοντας τους λόγους στους οποίους στηρίζουν την θέση τους για απόρριψη των αξιώσεων της Αιτήτριας. Στην προκειμένη περίπτωση οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν το βάρος να αποδείξουν ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας έγινε νόμιμα βάσει των προβλεπόμενων στο άρθρο 5 του Νόμου όπου καθορίζονται περιοριστικά οι νόμιμοι λόγοι απόλυσης[2]. Πιο συγκεκριμένα, οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν το βάρος να αποδείξουν ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας έγινε νόμιμα για ένα από τους λόγους που περιέχονται στο άρθρο 5 του Νόμου. Με βάση τα δικόγραφα και τις δηλώσεις των δικηγόρων τα πιο κάτω γεγονότα είναι παραδεκτά: α) Η Αιτήτρια απασχολήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση από την 28/5/1984 μέχρι τις 15/6/2017 στη θέση του Λειτουργού Αγορών και β) Κατά τον χρόνο απόλυσής της ο μηνιαίος μισθός της Αιτήτριας ανερχόταν σε €3.105,

1. Η Αιτήτρια κατά την απασχόλησή της στους Καθ' ων η Αίτηση λάμβανε 13ο μισθό. Με βάση τα πιο πάνω γεγονότα για σκοπούς του Νόμου (α) η Αιτήτρια ήταν στην υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση για 33 συναπτά έτη και (β) οι τελευταίες εβδομαδιαίες απολαβές της ανέρχονταν σε €776,25 {(€ 3.105 Χ 13) ÷ 52}. Την ημέρα της ακρόασης ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση δήλωσε στο Δικαστήριο ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν θα προσκομίσουν οποιαδήποτε μαρτυρία προς απόδειξη της νομιμότητας της απόλυσης της Αιτήτριας. Με βάση αυτή τη δήλωση του δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, το μαχητό τεκμήριο που προνοεί ο Νόμος για παράνομη απόλυση της Αιτήτριας δεν ανατράπηκε και συνακόλουθα ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας θεωρείται αδικαιολόγητος και παράνομος. Η Αιτήτρια πρόσφερε τη μαρτυρία της για να καθοριστεί το ποσό των αποζημιώσεων που δικαιούται δυνάμει του Νόμου. Η εν λόγω μαρτυρία ήταν η μόνη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν μας. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της Αιτήτριας όταν απολύθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση ήταν 52 χρονών. Είναι χωρισμένη, έχει τρία ενήλικα τέκνα 29, 28 και 18 χρονών εκ των οποίων τα δύο εξαρτούνται από αυτή καθότι ο 28χρόνος είναι άνεργος και ο 18χρόνος στρατιώτης. Ο πρώην σύζυγός της δεν δίνει οποιαδήποτε οικονομική βοήθεια στα παιδιά της και αυτή επωμίζεται όλα τα έξοδά τους. Ταλαιπωρείται με προβλήματα υγείας που αφορούν τον σπόνδυλο της. Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στον σπόνδυλο τον Οκτώβριο του
2. Μέχρι σήμερα έχει έντονους πόνους και παρουσιάζει παράλυση στο κάτω αριστερό άκρο. Πρόσφατη εξέταση έδειξε ότι η εγχείρησή της δεν έχει επουλωθεί και υπάρχει φλεγμονή σε εκείνο το σημείο. Ιατροσυμβούλιο των Κοινωνικών Ασφαλίσεων διέγνωσε ότι (α) έχει πρόβλημα ο 4ος δίσκος και η ουλή της χειρουργικής επέμβασης πιέζει το αριστερό νεύρο και το αριστερό πόδι έχει μερικώς παραλύσει και (β) ο 5ος δίσκος πιέζει το δεξί νεύρο και αν δεν υποβληθεί σε επέμβαση σπονδυλοδεσίας θα παραλύσει και το δεξί της πόδι. Λόγω των πιο πάνω προβλημάτων υγείας της δεν ήταν σε θέση να ψάξει για εργασία και της είναι δύσκολο να βρει άλλη εργασία. Η Αιτήτρια δεν αντεξετάστηκε από τον δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση. Με δεδομένο ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας κρίθηκε ως παράνομος θα πρέπει να προχωρήσουμε να αξιολογήσουμε την ενώπιόν μας τεθείσα μαρτυρία με σκοπό να καταλήξουμε στο ύψος των αποζημιώσεων που δικαιούται η Αιτήτρια[3]. Σημειώνουμε ότι σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικαστεί λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τ΄ ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και όλες τις άλλες απολαβές του εργοδοτούμενου, (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτούμενου, (γ) την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτούμενου, (δ) τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου, (ε) την ηλικία του εργοδοτούμενου. Σημειώνουμε ότι η αποζημίωση δεν μπορεί ούτε να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε), και ούτε να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε). Στην υπόθεση Louis Tourist Agency Λτδ v. Αντιγόνης Ηλία

(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 98-6915 σελ. 104-105 σημειώνουμε τ΄ ακόλουθα: «Το κριτήριο της αποζημίωσης βάσει του άρθρου 4 του Ν.24/67 δεν συναρτάται με το συμβατικό που καθορίζεται από το ΚΕΦ.149, και γενικά τις αρχές του δικαίου των συμβάσεων, δηλαδή ζημιά η οποία έπεται κατά λογική πρόβλεψη της διάρρηξης της συμφωνίας. Το θέμα των αποζημιώσεων επαφίεται στην απόλυτη κρίση του Διαιτητικού Δικαστηρίου, με μόνο περιορισμό εκείνο που τίθεται από το άρθρο 3 του Πίνακα, η αποζημίωση να μην υπερβαίνει τα ημερομίσθια των δύο ετών (Ν.92/79). Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4(δ) του Πίνακα. Η απαρίθμηση των παραγόντων, που είναι σχετικοί με την αποζημίωση, θα ήταν αντινομική προς τον απόλυτο χαρακτήρα της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.» Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει ως αποζημίωση κρίνεται με βάση τα ενώπιόν του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμιά περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Αξιολογώντας τη μαρτυρία της Αιτήτριας παρατηρούμε ότι η μαρτυρία της στην ουσία της παρέμεινε αναντίλεκτη. Δεν εντοπίσαμε κάτι στο περιεχόμενο της μαρτυρίας της το οποίο να κλονίζει το αξιόπιστό της. Συνακόλουθα η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή και προβαίνουμε στα ανάλογα ευρήματα. Το ελάχιστο ποσό που θα ελάμβανε η Αιτήτρια αν κηρυσσόταν πλεονάζων προσωπικό θα ανερχόταν στις €52.662,76 (75.5 Χ €695,52) και η μέγιστη αποζημίωση που μπορεί να της επιδικάσει το Δικαστήριο αντιστοιχεί στις απολαβές δύο χρόνων €80.730 (104 Χ €776,25). Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη ότι (α) οι συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκαν οι υπηρεσίες της Αιτήτριας δεν τέθηκαν ενώπιόν μας με συγκεκριμένη μαρτυρία (σημειώνουμε ότι η Αιτήτρια δεν επικαλέστηκε ότι η απόλυσή της ήταν κακόπιστη και/ή ότι έγινε για αλλότριους σκοπούς), (β) η Αιτήτρια

(1)εργάστηκε για σχεδόν 33 χρόνια στην υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση (περίοδος που μπορεί να θεωρηθεί όχι μόνο ως μακρόχρονη αλλά ως μια ολόκληρη ζωή),

(2)ήταν 52 χρόνων κατά την απόλυσή της (ηλικία η οποία από την μια είναι δύσκολη για εξεύρεση εργασίας και από την άλλη απέχει 13 χρόνια από την ηλικία συνταξιοδότησης),

(3)ελάμβανε πριν την απόλυσή της το ποσό των €776,25 εβδομαδιαίως, καθώς και την απώλεια σταδιοδρομίας που είχε η Αιτήτρια μέχρι τον χρόνο αφυπηρέτησής της και τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει τα οποία την εμποδίζουν από το να βρει άλλη εργασία κρίνουμε ότι είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως της επιδικάσουμε αποζημιώσεις που αντιστοιχούν με τις απολαβές 104 εβδομάδων ήτοι €80.730. Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση για το ποσό των €80.730 πλέον νόμιμο τόκο. Σύμφωνα με το άρθρο 3

(2)του Νόμου οι Καθ' ων η Αίτηση είναι υποχρεωμένοι να καταβάλουν στην Αιτήτρια μόνο το ποσό των απολαβών ενός έτους και το υπόλοιπο ποσό το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Δηλαδή ποσό €40.365 πλέον νόμιμο τόκο που αντιστοιχεί με τις απολαβές ενός έτους θα καταβληθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση, το δε υπόλοιπο ποσό €40.365 πλέον νόμιμο τόκο θα καταβληθεί από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση €700,00[4] ως έξοδα πλέον Φ.Π.Α. (Υπ.) ............... Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής. (Υπ.) ............. (Υπ.) ............. Ν. Μιχαήλ, Μέλος. Ν. Τιμινής, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Η αξίωση της Αιτήτριας για επανατοποθέτησή της στη θέση εργασίας που κατείχε πριν την απόλυσή της αποσύρθηκε κατά την ακρόαση της υπόθεσης. [2] Το άρθρο 6

(1)του Νόμου προβλέπει ότι: "Καθ΄ οιανδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών διαδικασίαν ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως του εργοδοτούμενου τεκμαίρεται, μέχρι αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων." [3] Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί από αυτόν επί τουλάχιστον 26 εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος είχε δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. [4] Το ύψος των δικηγορικών εξόδων συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων και δηλώθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο