ΙΩΑΝΝΟΥ ν. THEODOROS GEORGIOU LTD, Αρ. Αίτησης: 888/12, 27/6/2018

(1)του Περί Τερματισμού της Απασχολήσεως Νόμου του 1967, Ν.24/67όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα («ο Νόμος») προβλέπει ότι: «3.

(1)Όταν, κατά ή μετά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος άρθρου, ο εργοδότης τερματίζη δι' οιονδήποτε λόγον άλλον ή των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων, την απασχόλησιν εργοδοτουμένου ο οποίος έχει απασχοληθή συνεχώς υπ' αυτού επί είκοσι εξ τουλάχιστον εβδομάδας, ο εργοδοτούμενος κέκτηται δικαίωμα εις αποζημίωσιν υπολογιζόμενης συμφώνως προς τον Πρώτον Πίνακα:» Σύμφωνα με το άρθρο 6

(1)του Νόμου, «..... ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρο 5 εκτιθεμένων λόγων» δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση του εργοδοτουμένου και οι οποίοι δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης από τον εργοδότη. Δηλαδή, ο εργοδότης φέρει το βάρος απόδειξης του δικαιολογημένου της απόφασής του για απόλυση εντός των πλαισίων του Νόμου. Ενόψει των πιο πάνω οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν το βάρος να αποδείξουν ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή έγινε νόμιμα για ένα από τους λόγους που αναφέρονται στις παραγράφους (ε) και (στ) του άρθρου 5 του Νόμου. Ειδικά, οι Καθ' ων η Αίτηση θα πρέπει να αποδείξουν ότι με βάση τους λόγους που προβάλλουν στο Έγγραφο Εμφάνισής τους, ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή ήταν νόμιμος και δικαιολογημένος με συνέπεια να μην παρέχονται στον Αιτητή τα δικαιώματα της αποζημίωσης και της πληρωμής αντί προειδοποίησης.

1. Αυτοτελείς Αξιώσεις Ο Αιτητής έχει το βάρος απόδειξης των αξιώσεών του για οφειλόμενους μισθούς[1]. Ενόψει του αναντίλεκτου γεγονότος της αποκοπής του ποσού των €1.000 από τους μηνιαίους μισθούς του Αιτητή για τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο του 2012 το ερώτημα που καλείται να απαντήσει το Δικαστήριο είναι κατά πόσον οι Καθ' ων η Αίτηση νόμιμα προέβηκαν στις πιο πάνω αποκοπές στη βάση των προνοιών του Περί Προστασίας των Μισθών Νόμου Ν.35(Ι)/2007(«ο Ν.35(Ι)/2007») και το σχετικό βάρος το έχουν οι Καθ' ων η Αίτηση. Παραδεκτά Γεγονότα Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα τη Λάρνακα (το εγγεγραμμένο γραφείο τους βρίσκεται στην οδό Αγίου Νεοφύτου 1 στη Λάρνακα) και ασχολείται με την εισαγωγή και τη χονδρική και λιανική πώληση διαφόρων ηλεκτρολογικών υλικών. Εντός των πλαισίων των εργασιών τους προγραμμάτιζαν ορισμένες από τις συσκευές και τα συστήματα που πωλούσαν. Κατά τον ουσιώδη για την Αίτηση χρόνο διατηρούσαν καταστήματα πώλησης ηλεκτρολογικών υλικών στη Λευκωσία, στη Λεμεσό και στην Πάφο. Ο Αιτητής είναι κάτοχος τίτλου ηλεκτρολόγου μηχανικού ισότιμου προς πτυχίο πανεπιστημιακού επιπέδου (Τεκμήριο 12) και προσλήφθηκε στην υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση στις 15/11/
2. Κατά την περίοδο που εργαζόταν στους Καθ' ων η Αίτηση δεν ήταν εγγεγραμμένος στο Μητρώο των Μελών του Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου («Ε.Τ.Ε.Κ.») στον Κλάδο Ηλεκτρολογικής Μηχανικής. Μέχρι τον Ιούνιο του 2012 οι Καθ' ων η Αίτηση κατέβαλλαν στον Αιτητή ως μηνιαίο ακάθαρτο μισθό το ποσό των €3.
3. Ο Αιτητής συνήθως πήγαινε στη Λάρνακα στα κεντρικά γραφεία των Καθ' ων η Αίτηση για να παραλάβει τον μισθό του. Για τον Ιούλιο του 2012 οι Καθ' ων η Αίτηση κατέβαλαν στον Αιτητή ως ακάθαρτο μισθό το ποσό των €2.
4. Ο Αιτητής στις 2/8/2012 υπέγραψε έγγραφο των Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 31/7/2012 (Τεκμήριο 5) στο οποίο γινόταν ανάλυση της μισθοδοσίας του για τον μήνα Ιούλιο του 2012 και στο οποίο φαίνεται ως ο ακάθαρτος μηνιαίος μισθός του το ποσό των €2.
5. Στις 28/8/2012 ο Αιτητής απέστειλε επιστολή στους Καθ' ων η Αίτηση (Τεκμήριο 9) στην οποία ανέγραφε ότι (α) η αποκοπή των €1.000 από τον μισθό του που έγινε τον Ιούλιο του 2012 έγινε μονομερώς, αυθαίρετα και χωρίς τη συγκατάθεσή του και δεν είναι αποδεκτή από αυτόν και (β) ζητούσε όπως του καταβληθεί το ποσό που απεκόπηκε από τον μισθό του όπως επίσης πληρωθούν και οι σχετικές εισφορές των κοινωνικών ασφαλίσεων. Στις 31/8/2012 οι Καθ' ων η Αίτηση απέστειλαν επιστολή στον Αιτητή στη Λεμεσό (Τεκμήριο 3) με την οποία τερμάτιζαν την απασχόλησή του. Παραθέτουμε πιο κάτω το σχετικό απόσπασμα από την εν λόγω επιστολή: «Όπως ήδη γνωρίζεις λόγω της απρεπής διαγωγής σου με τους πελάτες μας κατά τον χρόνο της εκτέλεσης των καθηκόντων σου χάσαμε τα εξής έργα:- Οικοδομή Παπαβαρνάβα Φάση Α΄+Β΄ €29770= + €40670= Νέο Δημοτικό Μέγαρο Πάφου €31260= + €2430 Νέα Αίθουσα Επιβατών στο Λιμάνι Λεμεσού €38370= FBME Bank + LCU Alternative με DALI €67000= + €41576= Και ενωρίτερα εφέτος 2012:- Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο στη Πύλα Φάση Α΄ + Β΄ €52993= + €24373= Πανεπιστήμιο Κύπρου - Learning Resource Centre €97000= Ως εκ τούτου σε πληροφορώ ότι η εργοδότηση σου στην εταιρεία μας τερματίζεται σήμερα 31/8/
6. Λόγω του ότι υπάρχουν έργα ξεκινημένα από εσένα τα οποία πρέπει να τελειώσεις θα συνεχίσεις χαριστικά να πληρώνεσαι από την εταιρεία μέχρι 31/10/2012 για να σου δοθεί χρόνος να τα τελειώσεις. Καλείσαι μέχρι 31/10/2012 να κλείσεις ότι εκκρεμότητες υπάρχουν και να παραδόσεις το αυτοκίνητο, computer, πρόγραμμα, προγράμματα πελατών, external harddrive με δεδομένα των έργων, λειτουργικές / χαλασμένες συσκευές στην κατοχή σου, γραφική ύλη, διαφημιστικό υλικό και ότι άλλο διατηρείς που ανήκει στην εταιρεία. Τέλος σε πληροφορούμε ότι το βάρος της απώλειας όλων αυτών των έργων έχει φέρει την εταιρεία μας σε δεινή οικονομική κατάσταση η οποία εταιρεία μας επιφυλάσσει όλα τα δικαιώματα της εναντίων σου για αποζημιώσεις και διαφυγόντα κέρδη. Η ανευθυνότητα των πράξεων σου πραγματικά μας προκαλεί δέος». Ο Αιτητής απάντησε στους Καθ' ων η Αίτηση αποστέλλοντας τους την ακόλουθη επιστολή ημερομηνίας 4/9/2012 (Τεκμήριο 10): «Κύριοι, Θέμα: Τερματισμός της απασχόλησης ------------------------------------------------------ Αναφέρομαι στην επιστολή σας ημερομηνίας 31/8/12 και σε απάντηση σας λέγω τα ακόλουθα: Κατά τον Ιούλιο, 2012, ζητήσατε από εμένα όπως αποδεχθώ τη μείωση του μηνιαίου μισθού μου κατά €1.000 δηλαδή να μου καταβάλλετε το ποσό των €2.209:- αντί του ποσού των €3.209:-. Εγώ δεν αποδέχθηκα την πρόταση σας. Σας είχα προτείνει εναλλακτική λύση την οποία απορρίψατε. Σας απέστειλα την επιστολή μου ημερομηνίας 28/8/12 με την οποία ζητούσα όπως μου καταβάλετε κανονικά το μισθό μου και το υπόλοιπο του μισθού μου για τον Ιούλιο 2012 και τις εισφορές των κοινωνικών μου ασφαλίσεων. Κατά τις πρόσφατες συζητήσεις μας για εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης και συνέχιση της απασχόλησης μου σε σας, ουδέποτε εγείρατε θέμα κακής, ελλιπούς, αναποτελεσματικής ή ζημιογόνας εκτέλεσης των εργασιών ή προσφοράς των υπηρεσιών μου σε σας ή για οποιαδήποτε απρεπή διαγωγή κατά την μέχρι σήμερα εκτέλεση των εργασιών και καθηκόντων μου. Με την πιο πάνω επιστολή σας προς εμένα, προβαίνετε για πρώτη φορά σε διάφορους ισχυρισμούς και θυμηθήκατε μετά από 13 χρόνια υπηρεσίας μου σε σας ότι είχα δήθεν απρεπή διαγωγή με τους πελάτες σας. Αρνούμαι και απορρίπτω κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς σας στην αναφερόμενη επιστολή και σε απάντηση σας αναφέρω τα ακόλουθα. Ο ισχυρισμός σας για απρεπή διαγωγή μου, έγινε εκ του πονηρού και σκόπιμα και σε μια προσπάθεια σας να δικαιολογήσετε τον τερματισμό της απασχόλησης μου σε σας. Η απώλεια της ανάληψης και εκτέλεσης των ισχυριζόμενων έργων από εσάς δεν οφείλεται σε οποιαδήποτε υπαιτιότητα μου αλλά στο γεγονός ότι οι προσφορές που είχαμε δώσει δεν έγιναν αποδεκτές. Οι προσφορές που δίναμε, ετύγχαναν της έγκρισης και συγκατάθεσης σας κάθε φορά. Εξ άλλου οι αναφερόμενοι πελάτες, είχαν δώσει στην Εταιρεία άλλα έργα και συνέχισαν την συνεργασία του μαζί σας. Διερωτούμαι όμως, γιατί στην πιο πάνω επιστολή σας δεν αναφέρετε έστω και ένα γεγονός της δήθεν απρεπούς συμπεριφοράς μου. Ο εκ μέρους σας τερματισμός της απασχόλησης μου είναι αυθαίρετος, εκδικητικός, αβάσιμος, αδικαιολόγητος και παράνομος και επιφυλάσσω τα δικαιώματα μου να απαιτήσω τις αποζημιώσεις που δικαιούμαι. Η έκκληση σας για να συνεχίσω έργα που εκκρεμούν δεν είναι σοβαρή και βάσιμη. Ο τερματισμός της απασχόλησης μου έχει ήδη γίνει. Δεν μπορεί από τη μια να με αποκαλείτε ανεύθυνο των πράξεων μου, να επικαλείσθε απρεπή διαγωγή εκ μέρους μου και να τερματίζετε την απασχόληση μου και από την άλλη να θέλετε να συνεχίσω την εκτέλεση των εργασιών μου. Όσον αφορά την επιστροφή και παράδοση σε σας των αναφερομένων αντικειμένων, υλικού, ύλης, συσκευών και όποιων αντικειμένων ανήκουν σε σας, αυτά έχουν ήδη παραδοθεί σε σας. Εάν η εταιρεία σας έχει τεθεί σε δεινή οικονομική κατάσταση όπως εσείς αναφέρετε, αυτό δεν έχει σχέση με το πρόσωπο μου αλλά με το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας σας και τα πρόσωπα που διευθύνουν και διαχειρίζονται αυτήν. Με λύπη μου έχω διαβάσει τους ισχυρισμούς σας στην εν λόγω επιστολή. Είναι λυπηρό μετά από 13 χρόνια υπηρεσίας σε σας να με χαρακτηρίζετε ανεύθυνο για τις πράξεις μου. Βέβαια κατανοώ ότι η όλη στάση σας και οι χαρακτηρισμοί σας πηγάζουν από εκδικητικά κίνητρα. Εάν ήμουν ανεύθυνος δεν θα με εμπιστεύατε και απασχολούσατε μέχρι πρόσφατα στην εταιρεία σας. Ακόμα περισσότερο σας υπενθυμίζω ότι σε αναγνώριση εκ μέρους σας του καλού επιπέδου και καλής προσφοράς των υπηρεσιών μου εσείς το έτος 2011 μου είχατε δώσει αύξηση του μισθού μου. Επίσης με είχατε στείλει και συμμετείχα σε διεθνείς εκθέσεις και συνέδρια στο εξωτερικό (π.χ. Διεθνής Έκθεση στο Άμστερνταμ, Φεβρουάριο, 2012 και στο Διεθνές συνέδριο στη Γερμανία "International KNX Export Marketing Meeting, 2012"). Επαναλαμβάνω τα πιο πάνω και λέγω ότι ο τερματισμός της απασχόλησης μου είναι παράνομος και αδικαιολόγητος και ζητώ όπως μου καταβάλετε όλα τα οφειλόμενα σε μένα ποσά, συμπεριλαμβανομένων των πραγματικών δαπανών μου.» Ο Αιτητής μετά τις 31/8/2012 δεν εργάστηκε στους Καθ' ων η Αίτηση. Περαιτέρω μετά τις 31/8/2012 παρέδωσε στους Καθ' ων η Αίτηση τα περιουσιακά στοιχεία των Καθ' ων η Αίτηση που είχε στην κατοχή του όπως του ζητήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση με το Τεκμήριο
7. Στις 20/9/2012 οι Καθ' ων η Αίτηση κατέβαλαν στον Αιτητή το ποσό των €880,35 ως καθαρό μισθό για τον μήνα Αύγουστο του
8. Ο Αιτητής υπέγραψε έγγραφο των Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 31/8/2012 (Τεκμήριο 4) στο οποίο γινόταν ανάλυση της μισθοδοσίας του για τον μήνα Αύγουστο του 2012 και στο οποίο φαίνεται ως ο ακάθαρτος μηνιαίος μισθός του το ποσό των €2.209 από το οποίο αφαιρέθηκε το ποσό των €1.204,91 για τις μέρες που απουσίαζε ο Αιτητής από την εργασία του με ετήσια άδεια. Οι Καθ' ων η Αίτηση απάντησαν στο Τεκμήριο 10 με επιστολή τους ημερομηνίας 2/10/2012 (Τεκμήριο 8).Το σχετικό περιεχόμενο της εν λόγω επιστολής παρατίθεται πιο κάτω αυτούσιο: «Αγαπητέ Αντρέα, Σε ευχαριστούμε για την επιστολή σου ημερομηνίας 4/9/12 την οποία λάβαμε στις 24/9/12 και της οποίας το περιεχόμενο αρνούμαστε κατηγορηματικά. Το γεγονός ότι εξακολουθείς να μην αναγνωρίζεις τα λάθη σου και να παρουσιάζεις τα γεγονότα όπως σε βολεύει είναι πολύ λυπηρό. Ξεχνάς τις αμέτρητες φορές που χρειάστηκε να σε επιπλήξω προσωπικά για τη συμπεριφορά σου με διάφορους πελάτες, να σου εξηγήσω ότι ο πελάτης έρχεται πρώτος και ο βαθμός ικανοποίησης του αντανακλά άμεσα στο κύκλο εργασίας μας ακόμα και να φροντίσω να παραστής σε σεμινάριο για προσέγγιση πελατών (101 Συμβουλές για επιτυχημένες πωλήσεις) τον Ιούνιο 2003; Για να σου θυμίσω ορισμένα περιστατικά:-
9. Καλοκαίρι 2011 που κάτι είπες στην κ.Κλέλια της εταιρείας Α. Ηρακλέους Λτδ η οποία θίγηκε, παραπονέθηκε στον εργοδότη της και είχα εγώ σοβαρή επίπληξη από τον εργοδότη της προσωπικά.
10. Το Μάρτιο 2012 που αποχώρησες από το έργο Θ.Ο.Κ. ενώ ήταν προγραμματισμένο να περάσουν οι πελάτες για διαβούλευση. Ως εκ τούτου οι πελάτες απέσυραν την παραγγελία τους για το έργο Πανεπιστήμιο Κύπρου - Learning Resource Centre αξίας €97000=.
11. Το φετινό καλοκαίρι που ότι και αν είπες στον κ.Μαρίνο της εταιρείας Α. Ηρακλέους Λτδ ο εργοδότης του αποφάσισε να διακόψει τη συνεργασία μαζί μας. κ.α. Όπως σου εξήγησα έχω κουραστεί να έχω παράπονα και επιπλήξεις για σένα, να σε ρωτώ τι σου είπαν οι πελάτες, τί τους είπες, να προσπαθώ να σου εξηγήσω τι έπρεπε να πείς, να μην έχουμε τα σωστά αποτελέσματα και να μη βγάζω άκρη. Στο τέλος της ημέρας, αν ο πελάτης δεν είναι ικανοποιημένος, εκτός της δυσφήμησης, γιατί να θέλει να ξαναεργαστεί μαζί μας; Η εταιρεία μας επένδυσε πάρα πολλά σε σένα αλλά δυστυχώς δεν είσουν το κατάλληλο άτομο. Είχες αμέτρητες ευκαιρείες και ευκολίες. Δυστυχώς όμως δεν τις εκμεταλεύτηκες σωστά αλλά και ούτε τις εκτίμησες. Δυστυχώς επίσης αργήσαμε να αντιληφθούμε το μέγεθος των ζημιών που προκάλεσες με αυτή σου τη συμπεριφορά μέχρι που απέσυραν την συνεργασία τους οι καλύτεροι μας πελάτες!» Ο Αιτητής μέσω του δικηγόρου του στις 2/6/2015 καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού την ποινική υπόθεση με αριθμό 10884/2015 εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση (Τεκμήριο 5) με την οποία κατηγορούσε τους Καθ' ων η Αίτηση ότι για τους μήνες Ιούλιο του 2012 και Αύγουστο του 2012 του απέκοψαν από τον μισθό του το ποσό των €1.000 κατά παράβαση των προνοιών του Ν.35(Ι)/
12. Στις 12/12/2016 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού μετά από ακροαματική διαδικασία έκρινε ένοχους τους Καθ' ων η Αίτηση (Τεκμήριο 6). Στη συνέχεια επέβαλε στους Καθ' ων η Αίτηση ποινή προστίμου €750,
13. Μαρτυρία Για τους Καθ' ων η Αίτηση κατέθεσε ο κ. XXXXX Γεωργίου, διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση. Ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής εργαζόταν στην Επαρχία Λάρνακας. Αφού επανέλαβε το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 3 και 8 υποστήριξε ότι ο Αιτητής επέδειξε απρεπή και επανειλημμένη ασύγγνωστη συμπεριφορά με αποτέλεσμα οι Καθ' ων η Αίτηση να υποστούν ζημιές. Ανέφερε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση έχασαν τις «δουλειές» που αναφέρει στα πιο πάνω Τεκμήρια και ότι έγινε δέκτης πολλών παραπόνων και επιπλήξεων από τους πελάτες κατά τους τελευταίους μήνες πριν την απόλυση του Αιτητή αναφορικά με τη συμπεριφορά του Αιτητή. Ότι περί τα τέλη Αυγούστου 2012 ζήτησε από τους πελάτες «παρά να του τα λενε προφορικά να του τα δώσουν γραπτώς για να τον απολύσει». Ήταν η θέση του ότι η μείωση του μισθού του Αιτητή κατά €1.000 έγινε «με τη συγκατάθεση του Αιτητή με ημερομηνία 02/08/2012 γραπτώς και με την υπογραφή του Αιτητή». Ότι συμφώνησαν με τον Αιτητή να προχωρήσουν για δύο-τρεις μήνες με την εν λόγω μείωση του μισθού του και να το ξαναδούν μετά και στη συνέχεια ο Αιτητής υπέγραψε τον μισθό που του δόθηκε. Κατά την αντεξέτασή του σε ερώτηση ποια ήταν τα καθήκοντα του Αιτητή έδωσε την ακόλουθη απάντηση: «Βασικά τα καθήκοντά του ήταν να βοηθά εμένα στην προετοιμασία των προσφορών για τα διάφορα έργα που υπήρχαν στο παζάρι στα συγκεκριμένα συστήματα, να βοηθά να κλείσουμε τη συμφωνία πώλησης, συνήθως μέσω των εργολάβων, να επιβλέπει, να με βοηθά επίσης στην προώθηση των συστημάτων αυτών, προσφέροντας διάφορες εξειδικευμένες πληροφορίες στους ηλεκτρολόγους μηχανικούς και να ετοιμάζει το πρόγραμμα, να το .. που να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των πελατών για να εφαρμοστεί στα συστήματα τα οποία είχαμε.» Στη συνέχεια διευκρίνισε τα πιο πάνω λέγοντας ότι ο Αιτητής όφειλε να προωθεί τα εμπορεύματα που πωλούσαν οι Καθ' ων η Αίτηση, να ετοιμάζει τις προσφορές για τα έργα που έρχονταν, να επικοινωνεί με τον εργολάβο για να κλείσουν οι Καθ' ων η Αίτηση τη συμφωνία να κάνουν αυτοί το έργο, «να ετοιμάσει το πρόγραμμα και να το εγκαταστήσει μέσα στις συσκευές με τη βοήθεια των ηλεκτρολόγων που τις εγκαθιστούν». Είπε ότι ο Αιτητής εργαζόταν παγκύπρια. Ότι ο Αιτητής διεξήγαγε τις εργασίες του μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή που του παρείχαν οι Καθ' ων η Αίτηση κυρίως στα εργοτάξια και τις άλλες ώρες στο γραφείο και κάποτε στο σπίτι του αφού τον τελευταίο χρόνο πριν απολυθεί οι Καθ' ων η Αίτηση του έδωσαν την άδεια να εργάζεται και στο σπίτι του. Ότι κατά τον χρόνο που απολύθηκε ο Αιτητής ο Αιτητής ήταν το μόνο άτομο στην επιχείρηση των Καθ' ων η Αίτηση που γνώριζε να προγραμματίζει τα συστήματα που πωλούσαν οι Καθ' ων η Αίτηση. Ισχυρίστηκε ότι η μείωση του μισθού του Αιτητή έγινε επειδή το τμήμα που εργαζόταν ο Αιτητής «δεν κέρδιζε» ορισμένα έργα λόγω της συμπεριφοράς που επεδείκνυε ο Αιτητής προς τους «προτιθέμενους πελάτες» των Καθ' ων η Αίτηση με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν οικονομικά προβλήματα στους Καθ' ων η Αίτηση. Ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής «κάτι έλεγε» στους πελάτες και αυτοί το χρησιμοποιούσαν ως αφορμή να μην δίνουν τα έργα στους Καθ' ων η Αίτηση. Υποστήριξε ότι οι πελάτες του εξέφρασαν πολλές φορές παράπονα για τη συμπεριφορά του Αιτητή και ότι αυτός πολλές φορές μίλησε με τον Αιτητή και του ζήτησε να συμπεριφέρεται με τον ενδεδειγμένο τρόπο στους πελάτες των Καθ' ων η Αίτηση. Ήταν η θέση του ότι πριν απολυθεί ο Αιτητής ήταν σε ένα έργο και είχε μια συνομιλία με ένα υπάλληλο της εταιρείας Ανδρέας Ηρακλέους Λτδ για την οποία αυτός δέχτηκε σοβαρή επίπληξη από τον κ.XXXXX Ηρακλέους ο οποίος του ανέφερε ότι η εταιρεία του δεν θα συνεχίσει να συνεργάζεται με τους Καθ' ων η Αίτηση εάν ο Αιτητής συνεχίσει να είναι στην υπηρεσία τους. Ότι τότε αυτός ζήτησε από τον κ.Ηρακλέους όπως του δώσει γραπτώς τα παράπονά του. Προς υποστήριξη της θέσης του κατέθεσε ως Τεκμήριο 7 επιστολή της εταιρείας Anrdeas Eracleous Electrical Installations Ltd προς τους Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 29/8/
14. Ανέφερε ότι όταν έδωσε στον Αιτητή την επιταγή για τον μισθό του Ιουλίου του 2012 ο Αιτητής συμφώνησε να αποδεχτεί τον μειωμένο μισθό για δύο- τρεις μήνες. Ήταν η θέση του ότι μετά από κάποιο χρονικό διάστημα ο Αιτητής άλλαξε στάση και αντέδρασε στην αποκοπή. Ο Αιτητής καταθέτοντας ανέφερε ότι τα καθήκοντά του κατά τη διάρκεια της απασχόλησής του στους Καθ' ων η Αίτηση περιλάμβαναν τον σχεδιασμό και τον προγραμματισμό συστημάτων κτηριακού αυτοματισμού, την παροχή συμβουλών εγκατάστασης και εφαρμογής συστημάτων κτηριακού αυτοματισμού, την επίβλεψη, τον έλεγχο, τη ρύθμιση και τη θέση σε λειτουργία των συστημάτων αυτοματισμού, την ετοιμασία ηλεκτρολογικών σχεδίων, την ενημέρωση επί τακτικής βάσης των Συμβούλων Μηχανικών / Ηλεκτρολόγων Μηχανικών / Ηλεκτρολόγων Εγκαταστατών για τα συστήματα κτηριακού αυτοματισμού, την ετοιμασία προσφορών βάσει του σχεδιασμού του κτηριακού αυτοματισμού και των προδιαγραφών του υπό κατασκευή Έργου. Ισχυρίστηκε ότι από το 2002 μέχρι το 2012 διεξήγαγε τις εργασίες του στο γραφείο που διατηρούσε στην οικία του στη Λεμεσό. Απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση σε σχέση με την εργασιακή συμπεριφορά που επιδείκνυε κατά την απασχόλησή του στους Καθ' ων η Αίτηση και υποστήριξε ότι ουδέποτε έγινε οποιοδήποτε παράπονο αναφορικά με τη συμπεριφορά του και την ποιότητα της εργασίας που εκτελούσε. Ήταν η θέση του ότι όταν παρέλαβε την κατάσταση του μισθού του για τον μήνα Ιούλιο του 2012 διαπίστωσε ότι απεκόπηκε χωρίς τη συγκατάθεσή του από τον μηνιαίο μισθό του το ποσό των €1.000 και ότι ο κ.Γεωργίου του ανέφερε ότι αυτό έγινε λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζαν οι Καθ' ων η Αίτηση. Ότι συμφώνησε με τον κ.Γεωργίου ότι όταν επιστρέψει από τις διακοπές του θα συζητούσαν για την εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης για την εν λόγω αποκοπή από τον μισθό του. Σημείωσε ότι η απόφαση της αποκοπής από τον μισθό του λήφθηκε σε συνάντηση που έγινε στις 5/7/2012 στην οποία παρευρέθηκαν ο κ.Γεωργίου και οι υπεύθυνοι των καταστημάτων των Καθ' ων η Αίτηση και ότι η εν λόγω απόφαση λήφθηκε χωρίς τη συγκατάθεσή του αφού αυτός δεν παρευρέθηκε στην εν λόγω συνάντηση λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων. Ισχυρίστηκε ότι δεν είχε ενημερωθεί για την εν λόγω απόφαση. Ότι στις 24/8/2012 συναντήθηκε με τον κ.Γεωργίου ο οποίος επέμενε στη μείωση του μηνιαίου μισθού του κατά €1.
15. Ότι αυτός επανέλαβε τη μη αποδοχή του στην αποκοπή που έγινε από τον μισθό του. Λόγω της πιο πάνω στάσης του κ.Γεωργίου απέστειλε στις 28/8/2012 το Τεκμήριο
16. Στις 31/8/2012 χωρίς να του δοθεί οποιαδήποτε προηγούμενη προειδοποίηση παρέλαβε με φαξ την επιστολή απόλυσής του (Τεκμήριο 3). Σε ότι αφορά τη θέση των Καθ' ων η Αίτηση για απώλεια ανάθεσης έργων ανέφερε ότι οι προσφορές που ετοίμαζε αυτός αποστέλλονταν στους προτιθέμενους πελάτες μετά από έγκριση του κ.Γεωργίου, ότι κάποιες προσφορές γίνονταν αποδεκτές από τους πελάτες και κάποιες όχι, ότι τα έργα που επικαλούνται οι Καθ' ων η Αίτηση ότι χάθηκαν λόγω της δικής του συμπεριφοράς είχαν ως κύριο εργολάβο των ηλεκτρολογικών εργασιών την εταιρεία Andreas Erakleous Electrical Installations Ltd της οποίας ο διευθυντής ήταν προσωπικός φίλος του κ.Γεωργίου, ότι τις διαπραγματεύσεις των Καθ' ων η Αίτηση με την εταιρεία Andreas Erakleous Electrical Installations Ltd για την ανάθεση έργων τις αναλάμβανε ο κ.Γεωργίου, ότι κάποιες φορές η εν λόγω εταιρεία δεν συνεργάστηκε με τους Καθ' ων η Αίητση λόγω του ότι η προσφορά άλλης εταιρείας ήταν πιο χαμηλή από αυτή των Καθ' ων η Αίτηση και ότι το 2012 η εν λόγω εταιρεία συνεργαζόταν με τους Καθ' ων η Αίτηση σε 7 έργα τα οποία κατονόμασε. Ανέφερε ότι στις 5/9/2012 παρέδωσε με τη συνοδεία του ιδιώτη δικαστικού επιδότη κ. XXXXX Βαλανίδη στο κατάστημα που διατηρούσαν οι Καθ' ων η Αίτηση στη Λεμεσό στον κ. XXXXX Χριστοδούλου και στον κ. XXXXX Alkasen, υπαλλήλους των Καθ' ων η Αίτηση όλους τους φακέλους των έργων (ηλεκτρολογικά σχέδια, προδιαγραφές και όρους διαφόρων έργων, φαξ, σημειώσεις, παραγγελίες έργων) καθώς και όλα τα υλικά των Καθ' ων η Αίτηση που έχει στο γραφείο του στη Λεμεσό. Υποστήριξε ότι ο κ.Alkasen ο οποίος εργοδοτήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση το 2010 είναι ηλεκτρολόγος μηχανικός, ότι οι Καθ' ων η Αίτηση τον έστειλαν σεμινάρια στο εξωτερικό για να εκπαιδευτεί στα συστήματα κτηριακού αυτοματισμού και ότι μετά την απόλυσή του ανέλαβε τα καθήκοντά του. Ισχυρίστηκε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση με την επιστολή τους Τεκμήριο 8 προσπαθούσαν εκ των υστέρων να του αποδώσουν ευθύνες. Αναφερόμενος στα περιστατικά που αναφέρουν οι Καθ' ων η Αίτηση στο Τεκμήριο 8 είπε ότι με την κα XXXXX είχαν απλώς μια συζήτηση για τη μη αποστολή τυπωμένων σχεδίων, ότι από το εργοτάξιο του ΘΟΚ αποχώρησε από την εργασία του εκτάκτως λόγω προβλήματος υγείας της γυναίκας του αφού προηγουμένως ενημέρωσε τον υπεύθυνο επιστάτη της ηλεκτρολογικής εταιρείας που εκτελούσε το έργο και ότι πήγε την επόμενη μέρα και ολοκλήρωσε τις εργασίες που όφειλε να εκτελέσει πριν την παράδοση του έργου, ότι μέρες πριν την απόλυσή του ο κ.Γεωργίου τον είχε ενημερώσει ότι οι πελάτες συμφώνησαν να αναθέσουν το έργο Learning Resource Centre του Πανεπιστημίου Κύπρου σε άλλη εταιρεία της οποίας η προσφορά ήταν χαμηλότερη από αυτήν των Καθ' ων η Αίτηση και ότι ο κ. XXXXX, υπάλληλος της εταιρείας Andreas Erakleous Electrical Installations Ltd, του ζήτησε να εργαστεί σε ένα έργο τις μέρες που θα έπαιρνε ετήσια άδεια και αυτός τον παρακάλεσε να διευθετήσει να αρχίσει τις εργασίες όταν θα επανέλθει στην εργασία του. Σε σχέση με το Τεκμήριο 7 είπε ότι αυτός πρώτη φορά την είδε στο Δικαστήριο και ότι πιστεύει ότι γράφτηκε μετά από συνεννόηση του κ. Γεωργίου με τον κ. XXXXX Ηρακλέους. Υποστήριξε ότι ουδέποτε του γνωστοποιήθηκαν ότι υπήρχαν τεχνικά προβλήματα σε έργο ως αναφέρεται στο Τεκμήριο
17. Αντεξεταζόμενος είπε ότι τα Τεκμήρια 4 και 5 τα υπέγραψε ως ένδειξη παραλαβής της επιταγής του μισθού του. Υποστήριξε ότι ουδέποτε συμφώνησε στην αποκοπή από τον μηνιαίο μισθό του και ότι το μόνο που συμφώνησε ήταν να γίνει συνάντηση για την εξεύρεση μιας συμβιβαστικής λύσης σε σχέση με το εν λόγω θέμα. Ισχυρίστηκε ότι αυτός έκανε τις προσφορές που οι Καθ' ων η Αίτηση έδιναν στους προτιθέμενους πελάτες τους τις πιο πολλές από τις οποίες τις υπέγραφε αυτός. Όταν του υποδείχτηκαν κάποια έγγραφα από τον δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση τα αναγνώρισε ως έγγραφα προσφορών που ετοίμασε ο ίδιος τα οποία σημείωσε δεν είναι υπογραμμένα από αυτόν λόγω του ότι δεν περιείχαν τις τελικές τιμές αφού τις διαπραγματευόταν ο κ.Γεωργίου (Τεκμήριο 13 και 14). Σε υποβολή που του έγινε ότι ως αποτέλεσμα της ποινικής υπόθεσης που καταχώρησε εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση εισπράχθηκε το ποσό των €2.000 απάντησε ότι αυτόν δεν τον πλήρωσε κανένας. Όταν του υποβλήθηκε ότι δεν δικαιούται 13ο μισθό απάντησε ότι στην αναλυτική κατάσταση αποδοχών ασφαλισμένου των Υπηρεσιών των Κοινωνικών Ασφαλίσεων φαίνεται ότι κατά την περίοδο που απασχολείτο στους Καθ' ων η Αίτηση κάθε Δεκέμβριο του καταβαλλόταν διπλάσιος μισθός. Δεύτερος μάρτυρας για τον Αιτητή ήταν ο κ.Μιχάλης Χ'' Αγγελής, Λειτουργός του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων που εκτελεί καθήκοντα Επιθεωρητή. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 15 Αναλυτική Κατάσταση Αποδοχών Ασφαλισμένου κατά Εργοδότη για τα έτη 1999-2012 για το πρόσωπο του Αιτητή. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είναι μέσα στα καθήκοντά του να προσέρχεται ως μάρτυρας στο Δικαστήριο και να καταθέτει έγγραφα από το αρχείο του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ότι ο Αιτητής είναι εγγεγραμένος στο μητρώο των Κοινωνικών Ασφαλίσεων στην κατηγορία του μισθωτού. Ότι αυτός δεν γνωρίζει σε ποια ειδικότητα/κατηγορία επαγγέλματος είναι εγγεγραμμένος ο Αιτητής στο μητρώο των Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ήταν η θέση του ότι οι απολαβές του κάθε μισθωτού καταχωρούνται στο ηλεκτρονικό σύστημα του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων βάσει των ενυπόγραφων καταστάσεων που υποβάλλει ο κάθε εργοδότης. Ότι τα έγγραφα που κατέθεσε τα έχει εκτυπώσει ο ίδιος από το ηλεκτρονικό σύστημα του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ο κ.XXXXX Βαλανίδης, Μ.Α.3, κατέθεσε ότι ασκεί το επάγγελμα του ιδιώτη επιδότη από το 2000 και ότι στις 4/9/2012 είχε μεταβεί με τον Αιτητή στο κατάστημα των Καθ' ων η Αίτηση που βρισκόταν στην οδό Αρχ. Μακαρίου Γ' 21Α στη Λεμεσό όπου ο Αιτητής παρέδωσε στον κ.XXXXX Χριστοδούλου διάφορα πράγματα των Καθ' ων η Αίτηση. Κατά την αντεξέτασή του είπε ότι έχει σημειωμένο ότι ο Αιτητής παρέδωσε γύρω στα 19 αντικείμενα. Νομική Πτυχή - Ανάλυση Μαρτυρίας - Γεγονότα - Εφαρμογή Νομικής Πτυχής Α. Κατά τόπο δικαιοδοσία Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Η κατά τόπο αρμοδιότητα του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών καθορίζεται από τις πρόνοιες του άρθρου 12

(10)του Περί Ετησίων Αδειών Μετ΄ Απολαβών Νόμου, Ν.8/67όπως έχει τροποποιηθεί με το άρθρο 3(ε) του Ν.165(Ι)/2001 («ο Ν.8/67»).Το άρθρο αυτό έχει ως εξής: «

(10)Η έδρα του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών θα είναι εν Λευκωσία όπου και θα συνέρχηται τούτο εις τοιούτο κτίριον οίον ο Υπουργός Δικαιοσύνης, εν συνεννοήσει μετά του Υπουργού, ήθελεν από καιρού εις καιρόν ορίσει: Νοείται ότι το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών δύναται να λειτουργεί και σε άλλη, εκτός της Λευκωσίας, επαρχία, ως ήθελε προς το συμφέρον της απονομής της Δικαιοσύνης καθορίσει το Ανώτατο Δικαστήριο με γνωστοποίηση του που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερία της Δημοκρατίας, και σε κτίριο ή κτίρια που ο Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, σε συνεννόηση με τον Υπουργό, καθορίζει για το σκοπό αυτό: Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών που λειτουργεί σε άλλη, εκτός της Λευκωσίας, επαρχία θα επιλαμβάνεται υποθέσεων όταν η διαφορά έχει ανακύψει εντός της εν λόγω επαρχίας ή εν τη απουσία του στοιχείου αυτού, αν ο αιτητής έχει εκεί τη συνήθη διαμονή ή τη μόνιμη κατοικία του.» Στην παράγραφο 1 του κανόνα 2(Α) του Περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικού Κανονισμού του 1999 («ο Κανονισμός») ως έχει τροποποιηθεί, ορίζονται τα ακόλουθα: «1. Υποθέσεις που ανάγονται στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών θα εκδικάζονται εκτός της έδρας του Δικαστηρίου, σε κάθε περίπτωση όπου το αγώγιμο δικαίωμα ή το δικαίωμα για την ανάκτηση αποζημιώσεων βάσει του Νόμου, αναφύηκε ή προέκυψε σε Επαρχία άλλη από τη Λευκωσία. Εκτός Λευκωσίας θα εκδικάζεται επίσης, κάθε υπόθεση η οποία στρέφεται εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού στην Επαρχία όπου ο αιτητής έχει τη συνήθη αυτού διαμονή. Στην πρώτη περίπτωση η υπόθεση θα εκδικάζεται στην Επαρχία στην οποία αναφύηκε ή προέκυψε η διαφορά και στη δεύτερη στην Επαρχία όπου ο Αιτητής έχει τη συνήθη αυτού διαμονή.» Σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις του άρθρου 2 του Ν.8/67, «εργατική διαφορά» σημαίνει: «. οιανδήποτε διαφοράν μεταξύ εργοδοτών και εργοδοτουμένων ή μεταξύ εργοδοτουμένων και εργοδοτουμένων, εν σχέσει προς την απασχόλησιν ή την μη απασχόλησιν ή τας συνθήκας απασχολήσεως ή τους όρους απασχολήσεως οιωνδήποτε προσώπων είτε εργοδοτουμένων υπό του εργοδότου μετά του οποίου εγείρεται η διαφορά είτε μη». Η μαρτυρία του κ.Γεωργίου σε σχέση με τον τόπο εργασίας του Αιτητή δεν ήταν σταθερή και σαφής. Ο κ.Γεωργίου αρχικά ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής εργαζόταν στην Επαρχία Λάρνακας και στη συνέχεια ανασκεύασε λέγοντας ότι ο Αιτητής εργαζόταν παγκύπρια διευκρινίζοντας ότι ο Αιτητής εργαζόταν στα εργοτάξια που εκτελούσαν έργα οι Καθ' ων η Αίτηση σε όλη την Κύπρο. Ακολούθως διαφοροποιήθηκε και είπε ότι ο Αιτητής εργαζόταν κυρίως στα εργοτάξια αλλά εργαζόταν και στο γραφείο (χωρίς να αναφέρει πού βρισκόταν το εν λόγω γραφείο) και κάποτε στο σπίτι του αφού τον τελευταίο χρόνο πριν απολυθεί οι Καθ' ων η Αίτηση του έδωσαν άδεια να εργάζεται στο σπίτι του. Σε σχέση με τους τελευταίους ισχυρισμούς του δεν έδωσε συγκεκριμένες λεπτομέρειες που να τους στηρίζουν με σαφήνεια και στις σχετικές ερωτήσεις του δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση απάντησε υποθετικά ενώ ισχυρίστηκε ότι κάθε πρωί επικοινωνούσε η γραμματέας των Καθ' ων η Αίτηση με τον Αιτητή και τον ρωτούσε πού εργάζεται ώστε να γνωρίζουν οι Καθ' ων η Αίτηση τι να χρεώσουν τους πελάτες τους. Σημειώνουμε ότι αφού ανέφερε ότι η πληρωμή του μηνιαίου μισθού του Αιτητή γινόταν με επιταγή, σε ερώτηση πότε γινόταν η πληρωμή απάντησε «τη μέρα που ερχόταν να την παραλάβει ή καμία φορά ...ναι ερχόταν. Τη μέρα που ερχόταν να την παραλάβει.» Στη συνέχεια είπε ότι την επιταγή στον Αιτητή την έδινε είτε αυτός είτε από το λογιστήριο η γυναίκα του ή η αδελφή του. Δεν μας διευκρίνισε όμως από πού ερχόταν ο Αιτητής για να παραλάβει την επιταγή. Λόγω των πιο πάνω αδυναμιών στη μαρτυρία του κ.Γεωργίου δεν μπορούμε να αποδεχτούμε τη θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι ο Αιτητής εργαζόταν στην Επαρχία Λάρνακας. Από την άλλη ο Αιτητής κατέθεσε ότι από το 2002 ο τόπος διεξαγωγής των εργασιών του ήταν το γραφείο του που διατηρούσε στο σπίτι του στη Λεμεσό. Παρατηρούμε ότι ο Αιτητής δεν αναφέρθηκε ρητά και με σαφήνεια σε τυχόν εργασία που εκτελούσε στα εργοτάξια ενώ όπως διαφάνηκε από το σύνολο της ενώπιόν μας μαρτυρίας ο Αιτητής εντός των πλαισίων των εργασιακών καθηκόντων του διεξήγαγε και εργασίες σε εργοτάξια σε διάφορες πόλεις της Κύπρου. Συνακόλουθα δεν μπορούμε να δεχτούμε τη θέση του Αιτητή ότι ο τόπος εργασίας του αποκλειστικά ήταν το γραφείο του στη Λεμεσό. Σε αυτό το σημείο σημειώνουμε ότι οι θέσεις του Αιτητή και του κ.Βαλανίδη ότι στις 4/9/2012 ο Αιτητής παρέδωσε στον κ.XXXXX Χριστοδουλίδη στο κατάστημα των Καθ' ων η Αίτηση στη Λεωφόρο Αρχ. Μακαρίου Γ' στη Λεμεσό τα αντικείμενα των Καθ' ων η Αίτηση που είχε ο Αιτητής στην κατοχή του δεν υποβλήθηκαν κατά την αντεξέταση του κ.Γεωργίου και ως εκ τούτου στη βάση των νομικών αρχών που αναφέρονται στις αποφάσεις Fredericou Schools Co Ltd v. Acuac Inc

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ 1527, Adidas v. The Jonitexo Ltd

(1987)1 CLR 383 δεν θα ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης της σχετικής με το υπό εξέταση ζήτημα της κατά τόπο αρμοδιότητας του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών μαρτυρίας κρίνουμε ότι το μόνο συμπέρασμα στο οποίο μπορεί να καταλήξουμε με ασφάλεια είναι ότι πριν την απόλυσή του ο Αιτητής εργαζόταν τόσο στο γραφείο του στο σπίτι του στη Λεμεσό όσο και σε διάφορα εργοτάξια σε διάφορες πόλεις της Κύπρου. Να σημειώσουμε ότι ο τόπος εργασίας ενός αιτητή δεν αποτελεί αποκλειστικό παράγοντα της κατά τόπο δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών. Σύμφωνα με το άρθρο 10 του Ν.8/67 και την παράγραφο 1 του κανόνα 2(Α) του Κανονισμού η κατά τόπο δικαιοδοσία του Δικαστηρίου συναρτάται με τον τόπο που ανέκυψε η διαφορά, το αγώγιμο δικαίωμα ή το δικαίωμα για ανάκτηση αποζημιώσεων. Ο τόπος εργασίας εξετάζεται σε συνάρτηση με τα υπόλοιπα γεγονότα που καταδεικνύουν τον τόπο που προέκυψε η μεταξύ των διαδίκων διαφορά. Αν πρόθεση του νομοθέτη ήταν να συνδέσει τη στοιχειοθέτηση της δικαιοδοσίας μόνο με το στοιχείο του τόπου εργασίας του αιτητή θα το έπραττε. Στην προκειμένη περίπτωση λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Αιτητής δεν εργαζόταν στην Επαρχία Λάρνακας είτε στο εγγεγραμμένο γραφείο είτε στα κεντρικά γραφεία των Καθ' ων η Αίτηση, ότι ο Αιτητής εργαζόταν σε εργοτάξια σε διάφορες πόλεις της Κύπρου και ότι πριν την απόλυσή του του είχε δοθεί άδεια από τους Καθ' ων η Αίτηση να εργάζεται και από το σπίτι του στη Λεμεσό όταν δεν χρειαζόταν να είναι παρόν στα εργοτάξια και ότι η επιστολή απόλυσης του Αιτητή (στις συνέπειες της οποίας βασίζεται η αξίωση του Αιτητή για παράνομο τερματισμό της απασχόλησής του) στάληκε σε αυτόν στη Λεμεσό κρίνουμε ότι η Επαρχία Λεμεσού μπορεί να θεωρηθεί ως η Επαρχία εντός της οποίας προέκυψε η εργατική διαφορά μεταξύ των διαδίκων. Ενόψει των πιο πάνω καταλήγουμε ότι το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών που συνεδριάζει στη Λεμεσό κέκτηται δικαιοδοσίας να επιληφθεί της Αίτησης. Β. Ισχυρισμός των Καθ' ων η Αίτηση ότι η σύμβαση εργασίας που είχαν με τον Αιτητή ήταν παράνομη και άκυρη Ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση με τη γραπτή αγόρευσή του κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων εισηγήθηκε ότι ο Αιτητής δεν δικαιούται τις θεραπείες που αξιώνει με την Αίτηση καθότι η σύμβαση εργασίας που είχε με τους Καθ' ων η Αίτηση ήταν παράνομη λόγω του ότι ο Αιτητής κατά την διάρκεια της εργοδότησής του στους Καθ' ων η Αίτηση δεν ήταν εγγεγραμμένος στο Μητρώο των Μελών του Ε.Τ.Ε.Κ. στον Κλάδο Ηλεκτρολογικής Μηχανικής. Η πιο πάνω εισήγησή του στηρίζεται στις πρόνοιες του περί Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου Νόμου του 1990, Ν.224/90ως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα. Με το άρθρο 25 του εν λόγω νόμου απαγορεύεται η άσκηση επαγγέλματος σε οποιοδήποτε κλάδο της μηχανικής επιστήμης σε πρόσωπα που δεν είναι εγγεγραμμένα δυνάμει του Ν.224/90 στο μητρώο μελών του Ε.Τ.Ε.Κ. του κλάδου ως μηχανικός και που δεν έχουν σχετική ετήσια άδεια. Με βάση τις ερμηνευτικές διατάξεις του Ν.224/90 η ηλεκτρολογική μηχανική είναι ένας από τους κλάδους της μηχανικής επιστήμης. Οι παράγραφοι

(4)και

(5)του άρθρου 25 του εν λόγω νόμου προβλέπουν τα πιο κάτω: «25

(4)Κάθε πρόσωπο το οποίο - (α) Ασκεί το επάγγελμα σε οποιοδήποτε κλάδο μηχανικής επιστήμης χωρίς να είναι εγγεγραμμένος δυνάμει του παρόντος Νόμου. (β) επαγγέλλεται με οποιοδήποτε όνομα, επωνυμία, τίτλο τα οποία δίδουν την εντύπωση ότι είναι εγγεγραμμένο δυνάμει του παρόντος Νόμου. (γ) ασκεί το επάγγελμα σε οποιοδήποτε κλάδο μηχανικής ενώ του επιβλήθηκε η ποινή της αναστολής δυνάμει του άρθρου 23

(1)(γ), είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο ποινές.

(5)Κανένας δε δικαιούται να εισπράξει οποιαδήποτε αμοιβή για υπηρεσίες που προσέφερε υπό την ιδιότητα του ως επιστήμονας μηχανικός, εκτός αν είναι εγγεγραμμένος δυνάμει του παρόντος Νόμου και δεν του επιβλήθηκε η δυνάμει του άρθρου 23

(1)(γ) ποινή της αναστολής.» Το άρθρο 23 του περί Συμβάσεων Νόμου ΚΕΦ.149 προνοεί ότι όπου η αντιπαροχή ή ο σκοπός της συμφωνίας είναι απαγορευμένος από νόμο ή είναι τέτοιας φύσης που αν επιτρεπόταν θα καταστρατηγεί τις πρόνοιες οποιοδήποτε νόμου, η συμφωνία είναι παράνομη και άκυρη. Παρανομία σε σύμβαση καθιστά τα συμφωνηθέντα ανεφάρμοστα διότι κανένα Δικαστήριο δεν μπορεί να εφαρμόσει σύμβαση η οποία ρητά ή εξυπακουόμενα είναι εκ του νόμου απαγορευμένη. Η παρανομία δεν εξαρτάται από την πρόθεση των μερών να παραβούν ή όχι τον νόμο, η δε παρανομία αναδύεται κατ' αντικειμενικό τρόπο και ανεξάρτητα από την έκταση της συμμετοχής του κάθε συμβαλλομένου κατά την επίτευξή της (Βλέπε Perihan Moustafa Korkut v. Γεωργίου

(2008)1 Α.Α.Δ 905, Alam El Joseph v. Χρ. Τουμαζίδη

(1998)1 Α.Α.Δ. 968, Glamor Development Ltd v. Christodoulou

(1984)1 C.L.R.444, Αγαθοκλέους Αγαθοκλής κ.α ν. Νίκης Λάππα

(1998)1 Α.Α.Δ. 2202). Η Δ.19 Θ.13 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας προβλέπει ότι ο διάδικος ο οποίος θέλει να εγείρει την παρανομία ως υπεράσπιση πρέπει να αναφέρει στις έγγραφες προτάσεις του γεγονότα που δεικνύουν την παρανομία. Το Δικαστήριο μπορεί αυτεπάγγελτα, εάν λάβει γνώση παρανομίας, η οποία είναι πρόδηλη στη σύμβαση, να την εξετάζει έστω και δεν έχει εγερθεί από διάδικο η ένσταση για παρανομία της σύμβασης (Ayia Napa Nissi Ltd κ.α. ν. Παπαμιχαήλ

(1992)1 Α.Α.Δ. 549, Ευγενίου Λάμπρος ν. Philippa Estates Ltd

(2001)1 A.A.Δ. 664). Στην υπόθεση Αθηνοδώρου κ.α. v. Κωνσταντίνου

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 615 λέχθηκε ότι οι ισχυρισμοί για το παράνομο μιας συμφωνίας πρέπει να εγείρονται ειδικά στην υπεράσπιση και να στοιχειοθετούνται με αναφορά στα γεγονότα τα οποία την καθιστούν παράνομη είτε εν τη γενέσει της είτε κατά την εκτέλεσή της και ότι παρανομία κατά τη σύναψη ή την εκτέλεση της συμφωνίας μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο ανεξάρτητα από τη δικογραφία εφόσον προκύπτει από τη μαρτυρία ότι η απαίτηση στοιχειοθετείται με αναφορά σε αυτή. Στην υπόθεση Αρκαδίου Πολυξένη, δια του πληρεξούσιου Αντιπροσώπου αυτής Σάββα Αρκαδίου ν. Porto Lara Estates Ltd

(2010)1 A.A.Δ. 2035 αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Η ορθή δικογράφηση, όπως αναφέρεται και στο Bullen& Leake& Jacob's Precedents of Pleadings 12ηέκδ. σελ 1106, επιβάλλει να καταγράφονται τα γεγονότα που οδηγούν στην παρανομία και να αναδεικνύονται τα δεδομένα εκείνα που καθιστούν το σκοπό παράνομο. Εάν η παρανομία όμως προκύπτει κατά έκδηλο τρόπο από την ίδια τη σύμβαση ή τα γεγονότα που την περιβάλλουν, τότε σύμφωνα και με την απόφαση Ιωάννου κ.α ν. Μουσκαλλή κ.α

(1997)1 Α.Α.Δ.1595 ......., το Δικαστήριο έχει αυτεπάγγελτο καθήκον που απορρέει από την εγγενή φύση της λειτουργίας του, να εξετάσει το ζήτημα ώστε να μην καταστεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο αρωγός στην παρανομία. Με δεδομένη λοιπόν την απουσία της ρητής έγερσης της παρανομίας στην υπεράσπιση από την εφεσίβλητη εταιρεία κρίνεται ότι τα δεδομένα της υπό κρίση υπόθεσης, έστω και μετά την ανατροπή της πρωτόδικης αξιολόγησης, δεν την εντάσσουν σε ό,τι θα μπορούσε να θεωρηθεί ως εμπίπτουσα στην περίπτωση εκείνη όπου αναδύεται άνευ ετέρου έκδηλη παρανομία. Για να τύχει η υπόθεση αυτεπάγγελτης εξέτασης, το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει στέρεο υπόβαθρό γεγονότων που να δείχνουν παρανομία εν τη γενέσει της σύμβασης ή τέτοια αναντίλεκτα δεδομένα που δεν θα ενέπλεκαν το πρωτόδικο Δικαστήριο, πόσο μάλλον το Εφετείο, στην αναζήτηση ερμηνειών, ιδιαιτέρως όπου το υπόστρωμα κάθε άλλο παρά σαφές είναι (Χρίστου ν.S.D. Clinic Co Ltd

(2000)1 Α.Α.Δ 2039).» Θεωρούμε χρήσιμο να παραθέσουμε τα πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Νίκος Νικολάου ν. EKA ROCK DESIGNS LTD, Πολ. Έφεση Αρ.175/2011, ημερ. 22/12/2016: «Σε περιπτώσεις που η παρανομία εγείρεται για πρώτη φορά στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας, το Δικαστήριο πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικό και δεν πρέπει να ενεργεί στη βάση μη δικογραφημένων γεγονότων εκτός εάν ικανοποιηθεί ότι έχει ενώπιον του το σύνολο των σχετικών δεδομένων. Σημειώνουμε συναφώς και την ακόλουθη παρατήρηση του δικαστή SedleyL.J. στην υπόθεση David Birkett v. Acorn Business Machines Limited [1999] EWCA Civ 1866: "For reasons which appear clearly from the authorities cited by Colman J., it is only where the court can eliminate any possible answer with complete confidence that an unpleaded case of illegality should be allowed to succeed."» Στην παρούσα περίπτωση ενόψει της μη προβολής του ζητήματος της παρανομίας στους γενικούς λόγους της Έγγραφης Εμφάνισης των Καθ' ων η Αίτηση θα πρέπει να εξετάσουμε κατά πόσον στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί ενώπιόν μας προκύπτει έκδηλα ζήτημα παρανομίας και πιο συγκεκριμένα αν υπάρχει στέρεο υπόβαθρο γεγονότων και δεδομένων που δεικνύουν παρανομία. Το πρώτο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσον το είδος και η φύση των εργασιών που προσέφερε ο Αιτητής μέσα στα πλαίσια της εργασίας του κατά την απασχόλησή του στους Καθ' ων η Αίτηση εμπίπτουν στον κλάδο της μηχανικής επιστήμης της ηλεκτρολογίας ώστε να απαιτείται η εγγραφή του Αιτητή στο μητρώο του Ε.Τ.Ε.Κ. Στην παρούσα περίπτωση η μαρτυρία του κ.Γεωργίου σε σχέση με τα εργασιακά καθήκοντα του Αιτητή ήταν αρκετά γενική και αόριστη και δεν συσχετίστηκε με οποιονδήποτε τρόπο με τις πρόνοιες του περί Ε.Τ.Ε.Κ. Νόμου Ν.224/90 (σημειώνουμε ότι κατά την κυρίως εξέτασή του ο κ.Γεωργίου δεν αναφέρθηκε στα καθήκοντα εργασίας του Αιτητή κατά την περίοδο που απασχολείτο στους Καθ' ων η Αίτηση). Ο κ.Γεωργίου αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο Αιτητής, εκτός από το καθήκον του προγραμματισμού των συστημάτων που πωλούσαν οι Καθ' ων η Αίτηση, στην ουσία τον βοηθούσε στην προώθηση των πωλήσεων των εμπορευμάτων των Καθ' ων η Αίτηση και εντός των πλαισίων αυτών τον βοηθούσε και με τις προσφορές. Σε σχέση με τις συνθήκες πρόσληψης του Αιτητή το μόνο που ανέφερε, πάλι κατά την αντεξέτασή του, ήταν ότι ο Αιτητής πήγε το 1999 σε αυτόν για να ζητήσει πληροφορίες και αυτός του πρόσφερε δουλειά γιατί ήθελε να συνεργαστεί μαζί του επειδή ήξερε Γερμανικά. Ο Αιτητής ανέφερε ότι προσλήφθηκε στην υπηρεσία των Καθ' ων Αίτηση ως ηλεκτρολόγος μηχανικός και παράθεσε με περισσότερη λεπτομέρεια τις εργασίες που εκτελούσε στους Καθ' ων η Αίτηση. Οι εν λόγω λεπτομέρειες δεν υποβλήθηκαν στον κ.Γεωργίου κατά την αντεξέτασή του από τον δικηγόρο του Αιτητή με αποτέλεσμα να μην έχουμε ενώπιόν μας τη θέση των Καθ' ων η Αίτηση σε σχέση με τους εν λόγω ισχυρισμούς του Αιτητή. Κατά την αντεξέτασή του ο Αιτητής είπε ότι ετοίμαζε και υπέγραφε προσφορές που υπέβαλλαν οι Καθ' ων η Αίτηση και όταν του υποδείχτηκαν τα Τεκμήρια 13 και 14 ανέφερε ότι οι εν λόγω προσφορές δεν είναι υπογραμμένες από αυτόν καθότι δεν περιείχαν την τελική τιμή καθότι τις εν λόγω τελικές τιμές τις διαπραγματευόταν ο κ.Γεωργίου και ότι κάποιες προσφορές δεν τις υπέγραφε. Αρνήθηκε ότι ο λόγος που δεν υπέγραψε τις εν λόγω προσφορές ήταν επειδή δεν είχε άδεια από το Ε.Τ.Ε.Κ. Σημειώνουμε ότι τα Τεκμήρια 13 και 14 είναι έξι έντυπα προσφορών των Καθ' ων η Αίτηση υπό τη μορφή επιστολής στα οποία δεν φαίνεται σε ποιο πρόσωπο απευθύνονται. Λόγω του μικρού αριθμού των εντύπων και της μη αναφοράς τους σε ποιο πρόσωπο απευθύνονται δεν μπορούμε να εξάγουμε οποιαδήποτε συμπεράσματα από τα εν λόγω Τεκμήρια. Δεν τέθηκε ενώπιόν μας συγκεκριμένη και σαφής μαρτυρία που να συσχετίζει τις υπηρεσίες που οι Καθ' ων η Αίτηση προσέφεραν στους πελάτες τους, τα καθήκοντα εργασίας που εκτελούσε ο Αιτητής στους Καθ' ων η Αίτηση και τις υπηρεσίες που προσέφερε ο Αιτητής στους Καθ' ων η Αίτηση με τις πρόνοιες του περί Ε.Τ.Ε.Κ. Νόμου υπό την έννοια του κατά πόσον τα πιο πάνω εμπίπτουν στις πρόνοιες του Περί Ε.Τ.Ε.Κ. Νόμου αναφορικά με την παροχή ηλεκτρομηχανολογικών εργασιών και την υποχρέωση εγγραφής μελών στο μητρώο του Ε.Τ.Ε.Κ. εντός του πλαισίου της άσκησης εργασιών στον κλάδο της μηχανικής επιστήμης της ηλεκτρολογίας. Από τη μαρτυρία του Αιτητή που τέθηκε ενώπίον μας τόσο κατά την κυρίως εξέτασή του όσο και κατά την αντεξέτασή του δεν μπορούμε να εξάγουμε σαφή ευρήματα και συμπεράσματα όσον αφορά το εν λόγω ζήτημα αφού λόγω των κενών στο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιόν μας δεν μπορούμε να καταλήξουμε κατά πόσον, λόγω του είδους και της φύσης της εργασίας που προσέφερε ο Αιτητής στους Καθ' ων η Αίτηση, εφαρμόζονταν οι πρόνοιες του Περί Ε.Τ.Ε.Κ. Νόμου σε σχέση με την εγγραφή μελών στο μητρώο του Ε.Τ.Ε.Κ. στην περίπτωση της απασχόλησης του Αιτητή από τους Καθ' ων η Αίτηση καθ΄ όσον αφορά τις υπηρεσίες που προσέφερε ο Αιτητής στους Καθ' ων η Αίτηση ως εργοδοτούμενός τους. Συνακόλουθα με τα πιο πάνω κρίνουμε ότι δεν μπορούμε να εξετάσουμε το ζήτημα των συνεπειών της μη εγγραφής του Αιτητή στο μητρώο του Ε.Τ.Ε.Κ. στην εργασιακή σχέση μεταξύ των διαδίκων και τον τερματισμό της. Γ. Τερματισμός της Απασχόλησης του Αιτητή Οι λόγοι που δικαιολογούν την απόλυση εργοδοτουμένου και κατά συνέπεια απαλλάσσουν τον εργοδότη από την καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 5 του Νόμου. Σύμφωνα με τα εδάφια (ε) και (στ) του συγκεκριμένου άρθρου: «5. Τερματισμός απασχολήσεως δι΄ οιονδήποτε των ακολούθων λόγων δεν παρέχει δικαίωμα εις αποζημίωσιν: (ε) όταν ο εργοδοτούμενος επιδεικνύη τοιαύτην διαγωγήν ώστε να καθιστά εαυτόν υποκείμενον εις απόλυσιν άνευ προειδοποιήσεως: Νοείται ότι όταν ο εργοδότης δεν ασκή το δικαίωμά του προς απόλυσιν εντός λογικού χρονικού διαστήματος από του γεγονότος το οποίον του παρέσχε το δικαίωμα τούτο, θεωρείται ούτος ως εγκαταλείψας το δικαίωμα του να απολύση τον εργοδοτούμενον. (στ) άνευ επηρεασμού της γενικότητας της αμέσως προηγούμενης παραγράφου, τα ακόλουθα δύναται, μεταξύ άλλων, να αποτελέσωσι λόγον απολύσεως άνευ προειδοποιήσεως, λαμβανομένων υπ΄ όψιν όλων των περιστατικών της περιπτώσεως: (i)διαγωγή εκ μέρους του εργοδοτουμένου η οποία καθιστά σαφές ότι η σχέσις εργοδότου και εργοδοτουμένου δεν δύναται ευλόγως να αναμένηται όπως συνεχισθή (ii) διάπραξιν σοβαρού παραπτώματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του (iii) διάπραξιν ποινικού αδικήματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει του καθήκοντος του, άνευ της ρητής ή σιωπηράς συγκαταθέσεως του εργοδότη του (iν) απρεπής διαγωγή του εργοδοτουμένου κατά τον χρόνον της εκτελέσεως των καθηκόντων του (v) σοβαρά ή επαναλαμβανομένη παράβασις ή παραγνώρισης κανόνων της εργασίας ή άλλων κανόνων εν σχέσει προς την απασχόλησιν.» Στην Pattikis v. Nicosia Municipal Committee

(1988)1 C.L.R. 103, το Δικαστήριο επισήμανε ότι η συνέχιση της σχέσης εργασίας μεταξύ εργοδότη και εργοδοτουμένου θα πρέπει να εξαρτάται στην ύπαρξη ενός κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο μερών. Οποιαδήποτε συμπεριφορά ασυμβίβαστη με αυτό το επίπεδο εμπιστοσύνης δίνει το δικαίωμα στον εργοδότη να τερματίσει τη σύμβαση. Είναι θεμελιώδης αρχή του εργατικού δικαίου ότι η εργασιακή σχέση είναι σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Για να διατηρηθεί το κλίμα της αμοιβαίας εμπιστοσύνης ανάμεσα στον εργοδότη και τον εργοδοτούμενο, ο εργοδοτούμενος κατά τη διάρκεια της σχέσης του με τον εργοδότη του έχει την υποχρέωση να τηρεί καλόπιστη συμπεριφορά και να μη βλάπτει με τη διαγωγή του τα νόμιμα συμφέροντα της επιχείρησης του εργοδότη του και οφείλει να επιδεικνύει την πρέπουσα διαγωγή και σεβασμό προς τη διεύθυνση και την προσωπικότητα του εργοδότη και των προϊσταμένων του και να αποφεύγει οποιαδήποτε συμπεριφορά που θα μπορούσε να επηρεάσει το κύρος και να προσβάλει την προσωπικότητα του εργοδότη του. (Βλ. Ι. Κουκιάδης, πιο πάνω, σελ. 562 - 563). Σύμφωνα με τη νομολογία, η άμεση απόλυση ως δραστικό μέτρο θα πρέπει να λαμβάνεται μόνο σε ιδιαίτερες περιστάσεις. (Εκδοτικός Οίκος Δίας Λτδ v. Γιώργου Κόγια

(2006)1 Β Α.Α.Δ. 1227, Kanika Developments Ltd ν. Λουκά

(2004)1 A.A.Δ. 603). Καμιά διαγωγή ή συμπεριφορά εκ μέρους του εργοδοτουμένου η οποία δεν ενέχει το στοιχείο του σοβαρού παραπτώματος, δεν είναι δυνατό να λεχθεί ότι δικαιολογεί τον χωρίς προειδοποίηση τερματισμό της απασχόλησης του εργοδοτουμένου (Αναστασία Κασάπη ν. Technoplastics Ltd

(1992)1 Α.Α.Δ. 919). Όπως έχει τονιστεί στη νομολογία δεν υπάρχει κανόνας που να καθορίζει το βαθμό της επιλήψιμου συμπεριφοράς. Η απάντηση στο ερώτημα κατά πόσο δικαιολογείτο ή όχι η απόλυση ποικίλει ανάλογα με τη φύση της επιχείρησης και τη θέση που κατέχει ο εργοδοτούμενος. Το κριτήριο για το δικαιολογημένο ή μη της απόλυσης ενός εργοδοτουμένου λόγω της διαγωγής που επέδειξε εντός των πλαισίων του Νόμου είναι αντικειμενικό και δεν εξαρτάται από την υποκειμενική κρίση του εργοδότη και είναι το εύλογο της κατάληξης του εργοδότη ως λογικού εργοδότη να προβεί στον τερματισμό της εργοδότησης του εργοδοτουμένου υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις για τον συγκεκριμένο λόγο[2]. Η απόφαση για απόλυση ενός εργοδοτουμένου θα πρέπει να βρίσκεται εντός των πλαισίων των λογικών αντιδράσεων ενός λογικού εργοδότη υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις για τον συγκεκριμένο λόγο βάσει των ενώπιόν του στοιχείων[3] («within the band of reasonable responses of reasonable employer»). Στην Πολ. Έφεση 103/2012 Μ. Γεωργίου ν. Columbia World Wide Movers Ltd ημερ.7/7/2017 σημειώθηκαν τα πιο κάτω: «Επί της ουσίας της επίδικης διαφοράς το ερώτημα αφορά το εύλογο της απόφασης των εφεσιβλήτων να τερματίσουν την εργοδότηση του εφεσείοντα έχοντας το βάρος να αποδείξουν, επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι ενήργησαν υπό τις περιστάσεις ως λογικός εργοδότης..το εύλογο της συμπεριφοράς ενός εργοδότη κρίνεται εξ΄ αντικειμένου με μέτρο το «λογικό εργοδότη». Εάν κανένας λογικός εργοδότης δεν θα απέλυε, υπό τέτοιες περιστάσεις, τον εργαζόμενο, τότε πρόκειται για αδικαιολόγητη απόλυση. Εάν όμως ένας λογικός εργοδότης μπορούσε να τον απολύσει τότε η απόλυση είναι δικαιολογημένη..» Στις περιπτώσεις που η υπό εξέταση διαγωγή είναι ολοφάνερη ή παραδεκτή το ερώτημα για το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών είναι κατά πόσον στην υπό εξέταση περίπτωση στα πλαίσια των δικών της γεγονότων και λαμβάνοντας υπόψη όλες τις περιβάλλουσες περιστάσεις η συγκεκριμένη συμπεριφορά του εργοδοτουμένου εύλογα μπορούσε να θεωρηθεί ως τόσο σοβαρή στο βαθμό που να δικαιολογείται η συνοπτική απόλυση[4]. Στην Kanika Developments Ltd (πιο πάνω) τονίστηκε ότι: «Το ζητούμενο στην παρούσα υπόθεση ήταν το κατά πόσο, ένεκα του εν λόγω επεισοδίου, ήταν λογικό να έχανε ο εφεσίβλητος τη δουλειά του, ίσως και τη σταδιοδρομία του. Γιατί οπωσδήποτε, αν ήταν ακατάλληλος για ένα ξενοδοχείο το ίδιο εξ αντικειμένου θα ίσχυε και για άλλο ξενοδοχείο. Επρόκειτο για άνθρωπο οικογενειάρχη με σύζυγο και τρία παιδιά, ο οποίος για δέκα και πλέον χρόνια πρόσφερε στο ξενοδοχείο τις υπηρεσίες του χωρίς πρόβλημα. Υπέστη, με την απόλυση, καίριο πλήγμα. Μήπως ένα τέτοιο σφάλμα σήμαινε την κατάρρευση της σχέσης εργοδότη-εργοδοτουμένου ώστε να δικαιολογούσε την απόλυση; Αναμένεται πως έτσι θα αντιδρούσε ένας λογικός εργοδότης; Η απάντηση θα πρέπει οπωσδήποτε να λαμβάνει υπόψη μια σειρά από παράγοντες. Σ΄ αυτούς περιλαμβάνονται, στη μια μεριά, η επιλήψιμη συμπεριφορά του υπαλλήλου, το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η συμπεριφορά του υπαλλήλου και γενικότερα οι αδυναμίες και τα προτερήματα του. Στην άλλη μεριά βρίσκονται οι ανάγκες του εργοδότη, οι οποίες μπορεί να εκτείνονται σε ευρύ φάσμα παραγόντων. Σε μερικές δε περιπτώσεις αυτοί οι παράγοντες ενδέχεται να είναι ιδιαίτερα λεπτοί και ευαίσθητοι. Οπότε, σε καλύτερη θέση να τους αποτιμήσει είναι ο ίδιος ο εργοδότης. Πρέπει πάντως να λαμβάνει κανείς πάντοτε υπόψη και το ότι ο περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμος, με τον οποίο ρυθμίζονται αυτές οι σχέσεις, είναι νομοθέτημα κοινωνικού περιεχομένου που αποβλέπει στην προστασία του δικαιώματος εργασίας, δικαίωμα που αποτελεί σημαντική σύγχρονη κατάκτηση. Δεν είναι πάντοτε εύκολη η στάθμιση. Τον πρώτο λόγο τον έχει βέβαια ο εργοδότης. Του αναγνωρίζονται περιθώρια. Μόνο όταν τα υπερβεί επεμβαίνει το Δικαστήριο.» Στις περιπτώσεις που η συμπεριφορά δεν είναι ολοφάνερη θα πρέπει προηγουμένως να απαντηθεί το ερώτημα κατά ποσόν έχει αποδειχτεί ότι ο εργοδοτούμενος επέδειξε τη διαγωγή που επικαλείται ο εργοδότης. Στην απόφαση Κακοφεγγίτου (πιο πάνω) το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθετώντας το σκεπτικό της πρωτόδικης απόφασης, ανέφερε τα πιο κάτω σχετικά με το τι πρέπει να αποδείξει ο εργοδότης, ποιο είναι το ζητούμενο σε υποθέσεις τέτοιας φύσης και ποιο το σχετικό βάρος απόδειξης: «Σε περιπτώσεις σοβαρού παραπτώματος (gross misconduct) από εργοδοτούμενο το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι ο εργοδότης είχε εύλογες υποψίες που έφθαναν στην πεποίθηση ότι ο εργοδοτούμενος ήταν ένοχος κατά το σχετικό χρόνο - και ότι προχώρησε σε διερεύνηση της υπόθεσης μέσα σε λογικά αναμενόμενα πλαίσια. Επίσης ότι ακολούθησε μία λογική διαδικασία πριν την κατάληξη του στην απόλυση του εργοδοτούμενου. ................... Βρισκόμαστε στον τομέα του ιδιωτικού δικαίου και το ζητούμενο είναι όχι η απόδειξη πειθαρχικού παραπτώματος ως υποβάθρου και προϋπόθεσης απόλυσης αλλά η ικανοποίηση των όρων του άρθρου 5. Το κριτήριο, όπως και πάλι ορθά το αντελήφθη το Δικαστήριο, είναι το εύλογο της κατάληξης του εργοδότη, ως λογικού εργοδότη υπό τις περιστάσεις, να προβεί σε τερματισμό της εργοδότησης στη βάση των ενώπιον του στοιχείων και πάντοτε, βεβαίως, έχοντας υπ΄ όψη ότι το βάρος στον εργοδότη είναι να αποδείξει τούτο επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων.» (H υπογράμμιση είναι δική μας) Με βάση τα πιο πάνω όλες οι συνθήκες που περιβάλλουν την αποδιδόμενη στον εργοδοτούμενο μη αρμόζουσα συμπεριφορά και η γενική εικόνα και συμπεριφορά του εργοδοτουμένου κατά τη διάρκεια της απασχόλησής του στον εργοδότη αποτελούν στοιχεία τα οποία πρέπει να λάβει υπόψη του το Δικαστήριο κατά την κρίση του σχετικά με τη νομιμότητα και το δικαιολογημένο της απόφασης του εργοδότη να τερματίσει τις υπηρεσίες του εργοδοτουμένου. Κατά την άσκηση του δικαιώματός του για απόλυση ενός εργοδοτουμένου ο λογικός και συνετός εργοδότης οφείλει να τηρήσει μια σωστή διαδικασία (a fair procedure) κατά την οποία τα δικαιώματα του εργοδοτουμένου θα είναι πλήρως σεβαστά πριν τη λήψη της απόφασης απόλυσής του[5] (Κακοφεγγίτου v. Kυπριακών Αερογραμμών Λτδ

(2005)1 Α.Α.Δ. 603, Kynigos Hotels Limited v. Γιωργούλλας Χρίστου,

(2004)1Α Α.Α.Δ. 665, Galatariotis TelecommunicationsLtdv. Σωτήρη Βασιλείου

(2003)1 Α.Α.Δ. 318). Στην απόφαση Κακοφεγγίτου (πιο πάνω) το Ανώτατο Δικαστήριο αναφερόμενο στο Άρθρο 7 του Κυρωτικού Νόμου της Σύμβασης Περί Τερματισμού της Απασχόλησης του 1985 (Ν.45/85)[6] το οποίο προβλέπει ότι: «Η απασχόληση εργαζομένου δεν πρέπει να τερματίζεται για λόγους σχετιζόμενους με τη συμπεριφορά του ή την εργασία του πριν να του δοθεί η δυνατότητα να υπερασπίσει τον εαυτό του από τις καταγγελίες που έχουν διατυπωθεί σε βάρος του, εκτός αν δεν μπορεί λογικά να αναμένεται από τον εργοδότη να του δώσει αυτή τη δυνατότητα», σημείωσε ότι: «Στη διαπίστωση του εύλογου της απόφασης για απόλυση είναι που έχει τη θέση της η αρχή του άρθρου 7, καθ΄ όσον συμπέρασμα βασισθέν σε στοιχεία, όσο αδιάσειστα και αν φαίνονται, που δεν έχουν απαντηθεί από τον υπάλληλο με την προβολή και της δικής του θέσης υπόκεινται σε ανάλογη αδυναμία και αμφιβολία. Η παροχή της δυνατότητας στον υπάλληλο να υπερασπίσει τον εαυτό του και να προβάλει τη θέση του όμως δεν συναρτάται προς την τήρηση συγκεκριμένης διαδικασίας προνοούμενης σε κανονισμούς ή ταυτιζόμενης με πειθαρχικές διαδικασίες. Είναι, όπως ορθά αντελήφθη το Δικαστήριο, θέμα ουσίας.» Το δικαίωμα ακρόασης παρέχεται για να δοθεί στον εργοδοτούμενο η ευκαιρία να ανατρέψει ή να αποδυναμώσει την ακρίβεια των γεγονότων και των πληροφοριών επί των οποίων στηρίζεται ο εργοδότης για τη σχεδιαζόμενη απόλυση. Περαιτέρω η άμεση επαφή εργοδότη - εργοδοτουμένου μπορεί να συμβάλει στην αποκατάσταση του κλίματος εμπιστοσύνης που για κάποιο λόγο διαταράχτηκε και έτσι να αποφευχθεί η λήψη του μέτρου της απόλυσης. Το εν λόγω δικαίωμα του εργοδοτουμένου δεν είναι απόλυτο. Στις περιπτώσεις όπου τα γεγονότα δεν μπορούν αντικειμενικά να αμφισβητηθούν ή ομολογούνται από τον εργοδοτούμενο τότε η συζήτηση του εργοδότη με τον εργοδοτούμενο μπορεί να παραλειφθεί. (West Midlands Cooperative Society Ltd v. Tipton

(1986)1 ALL ER 513). Αξιολογώντας τη μαρτυρία που προσκόμισαν οι Καθ' ων η Αίτηση προς υποστήριξη της εκδοχής τους παρατηρούμε κατ' αρχάς ότι οι θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση τέθηκαν ενώπιόν μας με γενικότητα και αοριστία χωρίς το πραγματικό υπόβαθρο που τις στηρίζει αφού δεν δόθηκαν στο Δικαστήριο συγκεκριμένες και σαφείς λεπτομέρειες που να στηρίζουν και να δικαιολογούν τους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν με τη μαρτυρία του κ.Γεωργίου. Και εξηγούμε. Διαφάνηκε από το σύνολο της μαρτυρίας του κ.Γεωργίου ότι ο Αιτητής απολύθηκε λόγω του ότι επέδειξε κατ' ισχυρισμό ανάρμοστη και απρεπή συμπεριφορά προς το προσωπικό της εταιρείας Andreas Erakleous Electrical Installations Ltd η οποία συμπεριφορά του είχε ως συνέπεια τη μη ανάθεση από την εν λόγω εταιρεία νέων έργων στους Καθ' ων η Αίτηση. Ο κ.Γεωργίου ισχυρίστηκε κατά την κυρίως εξέτασή του γενικά και αόριστα ότι του έγιναν πολλά παράπονα σε διάφορες περιπτώσεις ιδιαίτερα τους τελευταίους μήνες πριν την απόλυση του Αιτητή για τη συμπεριφορά του Αιτητή και ότι περί τα τέλη Αυγούστου του 2012 ζήτησε από τους πελάτες να του δώσουν γραπτώς τα παράπονά τους ώστε να μπορεί να απολύσει τον Αιτητή. Σημειώνουμε ότι το Δικαστήριο για να είναι σε θέση (α) να αποφανθεί κατά πόσο οι ισχυρισμοί ενός εργοδότη για επίδειξη αρνητικής και εχθρικής συμπεριφοράς από ένα εργοδοτούμενο ευσταθούν και (β) να κρίνει κατά πόσο αντικειμενικά δικαιολογείται η απόδοση αρνητικής και εχθρικής συμπεριφοράς σε ένα εργοδοτούμενο από τον εργοδότη του θα πρέπει να έχει ενώπιόν του όλες τις συνθήκες και τα στοιχεία που περιβάλλουν τη συμπεριφορά του εργοδοτουμένου. Αντεξεταζόμενος ο κ.Γεωργίου δεν απαντούσε με σαφήνεια και αμεσότητα στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν. Όταν ρωτήθηκε τι έκανε αυτός όταν διαπίστωσε το πρόβλημα με τη συμπεριφορά του Αιτητή και τη μη ανάθεση νέων έργων στους Καθ' ων η Αίτηση απάντησε πάλι με γενικότητα λέγοντας ότι μίλησε αρκετές φορές με τον Αιτητή και του είπε ότι «πρέπει να κλείσουν τις δουλειές, πρέπει να συγκεντρωθούν, θα πρέπει να μην λένε κουβέντες σε πελάτες». Όταν του ζητήθηκε να διευκρινίσει τι εννοεί με τις κουβέντες στους πελάτες απάντησε πάλι με γενικότητες λέγοντας «Κάτι έλεγε στους πελάτες ο XXXXX, ο ίδιος ισχυρίζετουν ότι ήταν, ότι δεν ήταν εεε..τόσο σημαντικό όμως οι πελάτες το χρησιμοποιούσαν ως αφορμή να μην δίνουν έργα σε εμάς.» Όταν του ζητήθηκε να καταθέσει κάποιο γραπτό παράπονο πελάτη για τη συμπεριφορά του Αιτητή κατέθεσε το Τεκμήριο 7 και στη συνέχεια όταν ερωτήθηκε ποιο παράπονο εξέφρασε σε αυτόν η εταιρεία Andreas Erakleous Electrical Installations Ltd που απέστειλε την εν λόγω επιστολή υπεκφεύγοντας αντί να απαντήσει ρώτησε αν πρέπει να διαβάσει την εν λόγω επιστολή. Στην επιμονή του δικηγόρου του Αιτητή να αναφέρει τα παράπονα της εν λόγω εταιρείας για το πρόσωπο του Αιτητή για ακόμα μια φορά είπε γενικά και αόριστα ότι άκουε τα παράπονα της εν λόγω εταιρείας κάθε λίγο, ότι ο κ.XXXXX Ηρακλέους εξέφρασε το παράπονό του ότι ο Αιτητής δεν μιλούσε με τον σωστό τρόπο στο προσωπικό του σε αρκετές περιπτώσεις. Στην ερώτηση σε ποιον δεν μιλούσε ο Αιτητής με σωστό τρόπο, απάντησε «σε ορισμένα άτομα». Η εν λόγω απάντηση του κ.Γεωργίου δεν μας φαίνεται φυσιολογική υπό το φως του περιεχομένου των Τεκμηρίων 3, 7 και

1. Στις επόμενες σχετικές ερωτήσεις του δικηγόρου του Αιτητή δεν έδωσε οποιεσδήποτε συγκεκριμένες λεπτομέρειες αφού περιοριζόταν στο να αναφέρει ότι η πιο πάνω αναφερόμενη εταιρεία εξέφρασε σε αυτόν προσωπικά παράπονα ότι ο Αιτητής δεν συμπεριφερόταν σωστά, ότι τα εν λόγω παράπονα έγιναν «σε διάφορες περιστάσεις», ότι δεν έχει τις ημερομηνίες και δεν μπορεί να μας πει πότε έγιναν τα εν λόγω παράπονα καθότι δεν τα έχει γραμμένα και ότι πολλές φορές μίλησε στον Αιτητή προφορικά αμέσως μετά που του έγιναν παράπονα (σημειώνουμε ότι στη συνέχεια σε ερώτηση αν πριν τον Αύγουστο 2012 έστειλε οποιαδήποτε επιστολή στον Αιτητή με την οποία να τον παρατηρεί για τη συμπεριφορά του προς τους πελάτες ανασκεύασε λέγοντας ότι είχε δώσει στον Αιτητή αρκετές πρόχειρες σημειώσεις). Ερωτώμενος για ακόμη μία φορά ποια ήταν τα παράπονα που γίνονταν για τη συμπεριφορά του Αιτητή απέφυγε να απαντήσει και είπε «Του ζήτησα να μην παραφέρεται στους πελάτες, του ζήτησα να μην λέει κουβέντες πέραν αυτών που χρειάζεται, να μιλήσει με τους πελάτες γιατί οι πελάτες θίγονται, ούτε στους υπαλλήλους τους καμία φορά πήρα και μαζί μου άλλο υπάλληλο όταν του μιλούσα ότι από τους πελάτες πήρα παράπονα, όχι μόνο για κουβέντες του αλλά επιπλέον και ότι πολλές φορές απλά κάθετουν στο τραπέζι και ήθελε κάποιο να διατάζει, πήγαινε εσύ, κάμε έτσι, κάμε αλλιώς.». Στη συνέχεια είπε ότι το πιο σοβαρό παράπονο που του έγινε για τον Αιτητή ήταν όταν μέσα του καλοκαιριού του 2011 από την εταιρεία Andreas Erakleous Electrical Installations Ltd του είπαν ότι ο Αιτητής παραφέρθηκε σε μια υπάλληλό τους. Όταν ρωτήθηκε συγκεκριμένα για τα έργα που ανέφερε ότι χάθηκαν λόγω της συμπεριφοράς του Αιτητή προέβαλε τον ισχυρισμό ότι δεν μπορούσε να δώσει λεπτομέρειες αναφορικά με το πότε ακριβώς δόθηκαν οι σχετικές προσφορές των Καθ' ων η Αίτηση. Σημειώνουμε ότι δεν προσήλθε στο Δικαστήριο για να δώσει μαρτυρία οποιοδήποτε πρόσωπο από την εταιρεία Andreas Erakleous Electrical Installations Ltd. Δεν δόθηκε από την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση οποιαδήποτε εξήγηση για τη μη παρουσίαση προσώπου από την εταιρεία Andreas Erakleous Electrical Installations Ltd ώστε αυτός/αυτή να καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου και να αξιολογηθεί δεόντως. Κρίνουμε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ενώ θα μπορούσαν να προσκομίσουν την καλύτερη δυνατή μαρτυρία επί του θέματος (δεν διαφάνηκε ότι δεν ήταν εφικτό να προσκομίσουν ως μάρτυρα πρόσωπο από την εταιρεία Andreas Erakleous Electrical Installations Ltd που γνώριζε τα γεγονότα της υπόθεσης) δεν το έπραξαν. Παρατηρούμε ότι ενώ στο Τεκμήριο 8 οι Καθ' ων η Αίτηση αναφέρουν στον Αιτητή ότι κάτι είπε στον κ.XXXXX της εταιρείας Andreas Erakleous Electrical Installations Ltd και η εν λόγω εταιρεία αποφάσισε να διακόψει τη συνεργασία με τους Καθ' ων η Αίτηση, στο Τεκμήριο 7 δεν υπάρχει τέτοια αναφορά αλλά γίνεται αναφορά σε παράπονο του κ.XXXXX Κλείτου ότι ο Αιτητής δεν εκτέλεσε σωστά τις εργασίες που όφειλε να εκτελέσει με αποτέλεσμα να υπάρχει πρόβλημα στη λειτουργία του εξοπλισμού που τοποθετήθηκε σε συγκεκριμένο κτήριο. Περαιτέρω μας δημιουργούνται ερωτηματικά σε σχέση με το αξιόπιστο της εκδοχής του κ.Γεωργίου ενόψει του ότι η επιστολή απόλυσης του Αιτητή στάληκε στον Αιτητή τρεις μέρες μετά που αυτός απέστειλε επιστολή στους Καθ' ων η Αίτηση ότι δεν αποδέχεται την αποκοπή των €1.000 που του έγινε από τον μισθό του για τον μήνα Ιούλιο του
2. Σημειώνουμε ότι ενώ ο κ.Γεωργίου ισχυρίστηκε κατά την αντεξέτασή του ότι η μείωση του μισθού του Αιτητή αποφασίστηκε τον Ιούλιο του 2012 λόγω του ότι το τμήμα που εργαζόταν ο Αιτητής άρχισε να προκαλεί οικονομικά προβλήματα στους Καθ' ων η Αίτηση καθότι άρχισε να χάνει έργα λόγω της συμπεριφοράς του Αιτητή, στα Τεκμήρια 3 και 8 δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά σε μείωση του μισθού του που αποφασίστηκε για τους πιο πάνω αναφερόμενους λόγους. Κρίνουμε ότι οι γενικόλογοι ισχυρισμοί του κ.Γεωργίου χωρίς την παράθεση συγκεκριμένων σαφών λεπτομερειών και χωρίς την παράθεση άμεσης θετικής μαρτυρίας εκτός του ότι πλήττουν ουσιαστικά το αξιόπιστο της μαρτυρίας του κ.Γεωργίου δεν μπορούν από μόνοι τους να αποτελέσουν το υπόβαθρο για την εξαγωγή ευρημάτων που στηρίζουν την εκδοχή των Καθ' ων η Αίτηση αφού ελλείπουν τα δεδομένα και τα στοιχεία που πειστικά και αντικειμενικά θα μπορούσαν να οδηγήσουν το Δικαστήριο στα ασφαλή συμπεράσματα ότι (α) ο Αιτητής επέδειξε τη συμπεριφορά που του αποδίδεται και (β) οι πελάτες των Καθ' ων η Αίτηση δικαιολογημένα και βάσιμα παραπονέθηκαν στους Καθ' ων η Αίτηση για τη διαγωγή του Αιτητή. Τα πιο πάνω σε συνδυασμό με τις άλλες αδυναμίες που εντοπίσαμε στη μαρτυρία του κ.Γεωργίου μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν μπορούμε να θεωρήσουμε την εν λόγω μαρτυρία του κ.Γεωργίου ως αξιόπιστη και ασφαλή βάση στην οποία μπορούμε να βασιστούμε για εξαγωγή ευρημάτων αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Κρίνουμε την εν λόγω μαρτυρία ως μη αξιόπιστη, μη ικανοποιητική και μη επαρκή και κατά συνέπεια δεν μπορούμε να καταλήξουμε σε συμπεράσματα που να στηρίζουν την εκδοχή των Καθ' ων η Αίτηση. Συνακόλουθα η πιο πάνω μαρτυρία του κ.Γεωργίου δεν γίνεται αποδεκτή. Σε σχέση με τη μαρτυρία του Αιτητή παρατηρούμε ότι οι ισχυρισμοί του αναφορικά (α) με τα έργα που εκτελούσαν οι Καθ' ων η Αίτηση για την εταιρεία Andreas Erakleous Electrical Installations Ltd για το 2012, (β) με το ότι τις διαπραγματεύσεις εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση για την ανάθεση νέων έργων με την εταιρεία Andreas Erakleous Electrical Installations Ltd τις έκανε ο κ.Γεωργίου ο οποίος αποφάσιζε και το τελικό ποσό της προσφοράς και με το ότι η εν λόγω εταιρεία δεν ανέθεσε το 2012 στους Καθ' ων η Αίτηση κάποια έργα λόγω της τιμής της προσφοράς των Καθ' ων η Αίτηση, (γ) με το ότι οι Καθ' ων η Αίτηση προσέλαβαν τον κ.Alkasem, ηλεκτρολόγο μηχανικό, το 2010 τον οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση έστειλαν στο εξωτερικό για να εκπαιδευτεί στα συστήματα κτηριακού αυτοματισμού και με το ότι μετά την απόλυσή του ο κ. Alkasem ανέλαβε τα καθήκοντά του, (δ) με τις θέσεις του σχετικά με τα περιστατικά που αναφέρουν οι Καθ' ων η Αίτηση στο Τεκμήριο 8 και (ε) με το ότι ο διευθυντής της Andreas Erakleous Electrical Installations Ltd και ο κ.Γεωργίου είναι χρόνια φίλοι και είχαν και έχουν μέχρι σήμερα οικονομικές συναλλαγές και ότι το Τεκμήριο 7 έγινε κατόπιν συνεννόησης του κ.Γεωργίου με τον κ.Ηρακλέους, δεν τέθηκαν ενώπιον των μαρτύρων των Καθ' ων η Αίτηση κατά την αντεξέτασή τους. Προβλήθηκαν πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου με τη μαρτυρία του Αιτητή. Καμία εξήγηση ή δικαιολογία δεν δόθηκε για την παράλειψη της υποβολής των εν λόγω ισχυρισμών στους μάρτυρες των Καθ' ων η Αίτηση. Καθοδηγούμενοι από τις αποφάσεις στις υποθέσεις Fredericou Schools Co Ltd v. Acuac Inc (πιο πάνω), Adidas v. The Jonitexo Ltd (πιο πάνω), βρίσκουμε ότι το εν λόγω γεγονός εξασθενεί ουσιαστικά τη βαρύτητα των εν λόγω ισχυρισμού των Αιτητή και ως εκ τούτου δεν θα ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Οι εν λόγω ισχυρισμοί του Αιτητή ήταν ουσιαστικοί και στήριζαν την εκδοχή που προέβαλε ο Αιτητής ενώπιόν μας. Λόγω της πιο πάνω αδυναμίας στη μαρτυρία του Αιτητή που αφορά τις θέσεις του για τον τερματισμό της απασχόλησής του κρίνουμε ότι δεν έχουμε ενώπιόν μας το υπόβαθρο στο οποίο θα μπορούσαμε να στηριχτούμε για να καταλήξουμε σε ευρήματα που στηρίζουν την εκδοχή που παρουσίασε ο Αιτητής ενώπιόν μας. Όπως σημειώσαμε πιο πάνω το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν θα ήταν ασφαλές να στηριχτεί στη μαρτυρία των Καθ' ων η Αίτηση για εξαγωγή συμπερασμάτων και ότι δεν ήταν δυνατό να προβεί σε ευρήματα αναφορικά με τις περιστάσεις που περιβάλλουν τον τερματισμό της απασχόλησης του Αιτητή. Οι εν λόγω περιστάσεις θα αποτελούσαν τη βάση της κρίσης του Δικαστηρίου κατά πόσον η απόφαση απόλυσης του Αιτητή στις 31/8/2012 δικαιολογείτο εντός του πλαισίου του Νόμου και της Νομολογίας. Στη βάση των πιο πάνω κρίνουμε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση απέτυχαν με τη μαρτυρία που έθεσαν ενώπιόν μας να στοιχειοθετήσουν στον βαθμό που απαιτείται, σε διαδικασίες όπως την παρούσα, το συμπέρασμα ότι κατά τον χρόνο λήψης της απόφασης για απόλυση του Αιτητή, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, ένας λογικός εργοδότης εύλογα θα κατέληγε ότι ο Αιτητής επέδειξε κακή εργασιακή διαγωγή. Περαιτέρω προκύπτει από το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιόν μας ότι στην προκειμένη περίπτωση οι Καθ' ων η Αίτηση δεν ενημέρωσαν τον Αιτητή για το Τεκμήριο 7 και το περιεχόμενό του και δεν του έδωσαν την ευκαιρία πριν τον απολύσουν να τον ακούσουν και να τους παρουσιάσει τις θέσεις του για την αρνητική εργασιακή συμπεριφορά που του απέδιδαν. Είμαστε της άποψης ότι οι Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα περίπτωση για να είναι σε θέση να διαμορφώσουν μια σωστή εικόνα των πραγματικών γεγονότων που θα τους οδηγούσε στην εύλογη κατάληξη της απόφασης τερματισμού ή όχι των υπηρεσιών του Αιτητή όφειλαν να δώσουν την ευκαιρία και στον Αιτητή να προβάλει τις θέσεις του για τη συμπεριφορά που του απέδιδαν. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν επιδίωξαν να τον ακούσουν ώστε προτού λάβουν την απόφαση για την απόλυσή του να έχουν την πλήρη και αληθινή εικόνα των επίδικων γεγονότων. Στην παρούσα υπόθεση με δεδομένο ότι τα επίδικα παραπτώματα που αποδόθηκαν στον Αιτητή με το Τεκμήριο 7 δεν διαφάνηκε να ήταν αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά, λογικά θα αναμενόταν ότι θα δινόταν στον Αιτητή η δυνατότητα να ακουστεί και να εκθέσει τις απόψεις του πριν ληφθεί η απόφαση τερματισμού των υπηρεσιών του καθότι η διαπίστωση των επίδικων γεγονότων σχετικά με τα κατ' ισχυρισμό παράπονα των πελατών των Καθ' ων η Αίτηση και του συνόλου των συνθηκών που περιέβαλλαν τα εν λόγω παράπονα ήταν ουσιαστικής σημασίας για τη λήψη της απόφασης των Καθ' ων η Αίτηση για τον τερματισμό ή όχι των υπηρεσιών του Αιτητή. Κρίνουμε ότι η διερεύνηση η οποία διενεργήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση δεν μπορεί να ενταχθεί μέσα στα λογικά αναμενόμενα πλαίσια διερεύνησης τέτοιων περιστατικών και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν ακολούθησαν μια λογική διαδικασία (δεν φρόντισαν να ενημερωθούν για όλες τις περιβάλλουσες συνθήκες και δεν έδωσαν την ευκαιρία στον Αιτητή να παρουσιάσει τη δική του εκδοχή) πριν πάρουν την απόφαση να τερματίσουν τις υπηρεσίες του Αιτητή. Είμαστε της γνώμης ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις οι ενέργειες των Καθ' ων η Αίτηση δεν ήταν μέσα στα πλαίσια των αντιδράσεων ενός λογικού εργοδότη. Είναι κατάληξή μας ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν τερμάτισαν νόμιμα την εργοδότηση του Αιτητή εντός των πλαισίων του άρθρου 5(ε) και (στ) του Νόμου. Το γεγονός της αναποτελεσματικότητας της μαρτυρίας του Αιτητή δεν επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο την πιο πάνω κατάληξή μας αφού ενόψει του συμπεράσματος του Δικαστηρίου για την απόρριψη της μαρτυρίας των Καθ' ων η Αίτηση δεν υπάρχει ανάγκη για περαιτέρω εξέταση ως προς το αξιόπιστο ή μη της εκδοχής του Αιτητή για το ζήτημα της νομιμότητας της απόλυσής του. Σχετική αναφορά για το θέμα αυτό γίνεται στις υποθέσεις Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 CLR 21[7] και Paphos Stone C.Estates Ltd v. Μάκη Νεοπτολέμου, ECLI:CY:AD:2014:A457, Πολ. Έφεση Αρ. 361/2009 ημερ. 3/7/2014[8]. Συνακόλουθα ο Αιτητής δικαιούται σε αποζημιώσεις σύμφωνα με τον Νόμο. Αποζημιώσεις Σύμφωνα με την παράγραφο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικαστεί λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τ' ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και όλες τις άλλες απολαβές του εργοδοτούμενου, (β) τη διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτούμενου, (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτούμενου, (δ) τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου, (ε) την ηλικίαν του εργοδοτούμενου. Θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιόν του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Σημειώνουμε ότι η αποζημίωση δεν μπορεί ούτε να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα, όπως τροποποιήθηκε), και ούτε να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα, όπως τροποποιήθηκε). Λόγω του ότι η μαρτυρία του Αιτητή σε σχέση με τον τερματισμό της απασχόλησής του έχει αγνοηθεί, το Δικαστήριο δεν μπορεί να λάβει υπόψη τους ισχυρισμούς του Αιτητή σχετικά με τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του κατά τον υπολογισμό των αποζημιώσεων που δικαιούται. Οι εβδομαδιαίες απολαβές του Αιτητή για σκοπούς του Νόμου ανέρχονται σε €740,54 [€3.209 Χ 12 ÷ 52]. Για τους λόγους που εξηγούμε πιο κάτω στην απόφασή μας λάβαμε υπόψη μας ότι (α) η αποκοπή των €1.000 από τον μηνιαίο μισθό του Αιτητή για τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο του 2012 ήταν παράνομη και ως εκ τούτου ο τελευταίος μισθός του Αιτητή είναι αυτός που έλαβε τον Ιούνιο του 2012 χωρίς τις αποκοπές (σημειώνουμε ότι τον Αύγουστο του 2012 ο μισθός του Αιτητή ήταν περαιτέρω μειωμένος λόγω του ότι έλαβε την ετήσια άδεια του. Βάσει των προνοιών του Νόμου[9] η μη πληρωμή μισθού λόγω απουσίας για ετήσια άδεια δεν θεωρείται ως μείωση μισθού και η πληρωμή εισφορών στο Ταμείο Αδειών[10] από τον εργοδότη θεωρείται ως μέρος των ημερομισθίων του εργοδοτουμένου) και (β) δεν αποδείχτηκε ενώπιόν μας το δικαίωμα του Αιτητή σε 13ο μισθό. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη (α) το γεγονός ότι από τη μαρτυρία που προσκόμισαν οι Καθ' ων η Αίτηση δεν αποδείχθηκε νόμιμος τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή, (β) το ύψος των εβδομαδιαίων απολαβών του Αιτητή (€740,54), (γ) τη διάρκεια της υπηρεσίας του Αιτητή στους Καθ' ων η Αίτηση (13 έτη) και (δ) το ότι δεν τέθηκε ενώπιόν μας οποιαδήποτε σαφής και συγκεκριμένη μαρτυρία αναφορικά με την ηλικία του Αιτητή και τη σταδιοδρομία του, κρίνουμε ότι είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως του επιδικάσουμε αποζημιώσεις που αντιστοιχούν σε απολαβές 32 εβδομάδων ήτοι €23.697,28 (ήτοι 32 Χ €740,54). Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 9(ζ) του Νόμου ο Αιτητής δικαιούται πληρωμή αντί προειδοποίησης που αντιστοιχεί με απολαβές 8 εβδομάδων ήτοι ποσό €5.924,32. Σημειώνουμε ότι η περίοδος μέχρι 31/10/2012 όπως αυτή δόθηκε στον Αιτητή με το Τεκμήριο 3 δεν μπορεί να θεωρηθεί ως περίοδος προειδοποίησης αφού στο Τεκμήριο 3 οι Καθ' ων η Αίτηση πληροφορούσαν τον Αιτητή (α) ότι η εργοδότησή του τερματίζεται αμέσως και (β) ότι του δινόταν χρόνος μέχρι τις 31/10/2012 για να τελειώσει τα έργα που είχε ξεκινήσει και ότι μέχρι τις 31/10/2012 θα πληρωνόταν χαριστικά. Δ. Αυτοτελείς Αξιώσεις

(1)13ος Μισθός Ο Αιτητής στους γενικούς λόγους της Αίτησής του δεν αναφέρεται στα γεγονότα που στηρίζουν την αξίωσή του για αναλογία 13ου μισθού για το

1. Ούτε αναφέρει στο που βασίζει το δικαίωμά του για 13ο μισθό. Περαιτέρω (α) ο Αιτητής δεν αναφέρθηκε στην κυρίως εξέτασή του στα γεγονότα που θα μπορούσαν να στηρίξουν την εν λόγω αξίωσή του και (β) δεν τέθηκαν στον κ.Γεωργίου κατά την αντεξέτασή του από τον δικηγόρο του Αιτητή οποιεσδήποτε υποβολές σε σχέση με το δικαίωμα του Αιτητή για καταβολή αναλογίας 13ου μισθού για το
2. Κατά την αντεξέτασή του ο Αιτητής όταν του υποβλήθηκε ότι δεν έχει δικαίωμα σε 13ο μισθό απάντησε ότι φαίνεται στις καταστάσεις αποδοχών για το πρόσωπό του που εκδόθηκαν από το Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων ότι κάθε χρόνο τον Δεκέμβριο λάμβανε διπλάσιο μισθό. Η μαρτυρία του κ.Χ''Αγγελή επιβεβαίωσε τον πιο πάνω ισχυρισμό του Αιτητή. Σημειώνουμε ότι ο κ.Χ''Αγγελής απαντούσε με ευθύτητα και αμεσότητα στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν, εξήγησε με σαφήνεια και πειστικότητα τις διαδικασίες του Τμήματος των Κοινωνικών Ασφαλίσεων που αφορούσαν το ζήτημα για το οποίο κλήθηκε από την πλευρά του Αιτητή να δώσει μαρτυρία και ποια ήταν η δική του εμπλοκή. Κρίνουμε ότι πρόκειται για μάρτυρα ο οποίος δεν είχε οποιονδήποτε προσωπικό συμφέρον από την υπόθεση και ότι μοναδικό σκοπό είχε να δώσει στο Δικαστήριο τα στοιχεία που βρίσκονταν σε γνώση του εξ' αιτίας της θέσης και των καθηκόντων του. Συνακόλουθα κρίνουμε τον κ.Χ''Αγγελή ως αξιόπιστο μάρτυρα. Όμως ενόψει του ότι η θέση του Αιτητή στην οποία στηρίζει την αξίωσή του για 13ο μισθό δεν δικογραφήθηκε δεόντως[11] και δεν τέθηκε κατά την αντεξέταση του κ.Γεωργίου ώστε να δοθεί η ευκαιρία στους Καθ' ων η Αίτηση να προβάλουν στο Δικαστήριο τη δική τους εκδοχή αναφορικά με την εν λόγω αξίωση του Αιτητή, κρίνουμε ότι δεν μπορούμε να προσδώσουμε ουσιαστική βαρύτητα στη μαρτυρία του κ.Χ''Αγγελή και στη βάση αυτής να καταλήξουμε ότι ο Αιτητής δικαιούται αναλογία 13ου μισθού για το
3. Ούτε μπορούμε να καταλήξουμε ότι το 2012 βάσει της σύμβασης εργασίας του ο Αιτητής είχε δικαίωμα σε 13ο μισθό. Συνακόλουθα με τα πιο πάνω η αξίωση του Αιτητή για αναλογία 13ου μισθού για το 2012 απορρίπτεται.

(2)Αποκοπή €1.000 από τους μηνιαίους μισθούς Ιουλίου και Αυγούστου του 2012 Σημειώνουμε ότι ενώπιόν μας κατατέθηκε το κείμενο της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στην ποινική υπόθεση με αριθμό 10884/2015 ημερομηνίας 12/12/2016 με την οποία οι Καθ' ων η Αίτηση κρίθηκαν ένοχοι ότι για τους μήνες Ιούλιο του 2012 και Αύγουστο του 2012 απέκοψαν από τον μισθό του Αιτητή το ποσό των €1.000 κατά παράβαση των προνοιών του Ν.35(Ι)/2007 (Τεκμήριο 6). Ο κ.Γεωργίου ενώ αναφέρθηκε στην εν λόγω απόφαση και στη συνέχεια ανέφερε ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού επέβαλε στους Καθ' ων η Αίτηση ποινή προστίμου €750,00 δεν ανέφερε κατά πόσον οι Καθ' ων η Αίτηση κατέβαλαν στον Αιτητή το ποσό των €2.000 μετά την έκδοση της απόφασης ημερομηνίας 12/12/2016. Ούτε κατατέθηκε από την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση οποιοδήποτε έγγραφο που να δεικνύει ότι οι Καθ' ων Αίτηση κατέβαλαν στον Αιτητή το ποσό που του απέκοψαν από τον μισθό του για τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο του 2012 και διερωτόμαστε για ποιο λόγο ο δικηγόρος του Αιτητή υπέβαλε στον Αιτητή κατά την αντεξέτασή του ότι συνεπεία της πιο πάνω αναφερόμενης δικαστικής απόφασης «εισπράχθηκε το ποσό των €2.000». Στο άρθρο 10 του Ν.35(Ι)/2007 ως τροποποιήθηκε αναφέρονται τα πιο κάτω: «-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων των εδαφίων

(2),

(3)και

(4)του παρόντος άρθρου, δεν επιτρέπονται αποκοπές ποσών από το μισθό, παρά μόνο: (α) αποκοπές που προνοεί νόμος ή κανονισμός· (β) αποκοπές σύμφωνα με κανονισμούς ταμείων σύνταξης, ταμείων προνοίας και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης· (γ) αποκοπές δυνάμει δικαστικής απόφασης˙ (δ) αποκοπές για αποζημίωση λόγω ζημιάς που υπέστη η επιχείρηση και που προκλήθηκε σκόπιμα ή ένεκα βαριάς αμέλειας του εργοδοτούμενου· και (ε) άλλες αποκοπές, μετά από συγκατάθεση του εργοδοτούμενου.

(2)...........................

(3)............................

(4)Οι αποκοπές από το μισθό δυνάμει του παρόντος άρθρου περιορίζονται στο βαθμό που ο εργοδοτούμενος θα μπορεί να συντηρήσει τον εαυτό του και την οικογένειά του.» Στην παρούσα περίπτωση για να είναι νόμιμες οι πιο πάνω αποκοπές θα πρέπει να καλύπτονται από τις πρόνοιες του εδαφίου

(1)του άρθρου 10 του Ν.35(Ι)/2007 και πιο συγκεκριμένα της παραγράφου (ε) του εν λόγω εδαφίου. Κατά την κρίση μας η ύπαρξη μόνο της υπογραφής του Αιτητή στα Τεκμήρια 4 και 5 χωρίς οποιαδήποτε άλλη ένδειξη για τη συμφωνία του Αιτητή για τις αποκοπές από τον μισθό του για τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο του 2012 ή άλλη αξιόπιστη μαρτυρία που να δεικνύει τη συγκατάθεση του Αιτητή για τις εν λόγω αποκοπές δεν είναι αρκετό να καταδείξει την απαιτούμενη από τις πρόνοιες του Ν.35(Ι)/2007 συγκατάθεση του Αιτητή. Ούτε η υπογραφή του Αιτητή στα εν λόγω Τεκμήρια μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά κώλυμα στην προώθηση των αξιώσεων του Αιτητή για τις αποκοπές από τον μισθό του για τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο του 2012 αφού το λεκτικό των εν λόγω εγγράφων δεν αναφέρεται ρητά και με σαφήνεια σε συμφωνία του Αιτητή για τις εν λόγω αποκοπές[12]. Ο κ.Γεωργίου διευκρίνισε την αναφορά του ότι η αποκοπή των €1.000 από τον μηνιαίο μισθό του Αιτητή έγινε νόμιμα με τη συγκατάθεση του Αιτητή λέγοντας ότι αφού πάρθηκε απόφαση από τους Καθ' ων η Αίτηση για μείωση του μισθού του Αιτητή όταν αρχές Αυγούστου συναντήθηκε με τον Αιτητή για να του δώσει την επιταγή του μισθού του για τον Ιούλιο του 2012 συζήτησε με τον Αιτητή το θέμα της αποκοπής των €1.000 από τον μηνιαίο μισθό του Αιτητή και συμφώνησαν όπως για δύο τρεις μήνες γίνει αυτή η αποκοπή και ο Αιτητής να βοηθήσει τους Καθ' ων η Αίτηση να κλείσουν νέα έργα και μετά από τους δύο τρεις μήνες να ξαναδούν το θέμα του μισθού του. Ότι μετά από αυτή τη συμφωνία ο Αιτητής παρέλαβε τον μισθό του και υπέγραψε το Τεκμήριο

1. Παρατηρούμε ότι ενώ ο Αιτητής (α) στην επιστολή του ημερομηνίας 28/8/2012 (Τεκμήριο 9) σημειώνει ρητά και ξεκάθαρα ότι η αποκοπή από τον μισθό του Ιουλίου του 2012 έγινε μονομερώς, αυθαίρετα και χωρίς τη συγκατάθεσή του και ότι δεν γίνεται αποδεκτή από αυτόν και (β) στην επιστολή του ημερομηνίας 4/9/2012 (Τεκμήριο 10) επαναλαμβάνει τις εν λόγω θέσεις του με περισσότερη λεπτομέρεια οι Καθ' ων η Αίτηση στις επιστολές τους που απέστειλαν στον Αιτητή στις 31/8/2012 και στις 2/10/2012 (Τεκμήρια 3 και 8) δεν απάντησαν στους πιο πάνω αναφερόμενους ισχυρισμούς του Αιτητή και δεν προέβαλαν τις θέσεις που προέβαλε στο Δικαστήριο ο κ.Γεωργίου με τη μαρτυρία του γεγονός που δεν μας φαίνεται φυσικό. Το εν λόγω γεγονός κατά την άποψή μας τείνει να καταδείξει ότι οι ισχυρισμοί του κ.Γεωργίου που προβλήθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις του και ως εκ τούτου η εν λόγω μαρτυρία του κ.Γεωργίου δεν γίνεται αποδεκτή ως αξιόπιστη. Η μαρτυρία του Αιτητή επί του εν λόγω ζητήματος ήταν σταθερή, με συνοχή και πειστικότητα και υποστηρίζεται από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 9 και
2. Το αξιόπιστο των ισχυρισμών του Αιτητή δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή του. Δεν εντοπίσαμε οτιδήποτε στη μαρτυρία του Αιτητή το οποίο μπορεί να αξιολογηθεί ως αντίφαση. Σημειώνουμε ότι οι θέσεις του Αιτητή για ανακοίνωση της απόφασης για αποκοπή του μισθού στις 5/7/2012 σε συνάντηση στην οποία αυτός δεν παρευρέθηκε, για συμφωνία αρχές Αυγούστου του 2012 για νέα συνάντηση με σκοπό την εύρεση συμβιβαστικής λύσης για το θέμα της αποκοπής του ποσού των €1.000 από τον μηνιαίο μισθό του και για συνάντηση στις 24/8/2012 κατά την οποία ο κ.Γεωργίου του δήλωσε ότι δεν αποδέχεται οτιδήποτε άλλο εκτός από τη μείωση του μισθού του κατά €1.000 δεν υποβλήθηκαν στον κ.Γεωργίου κατά την αντεξέταση που του έγινε από τον δικηγόρο του Αιτητή και ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν είχε την ευκαιρία να ακούσει την εκδοχή των Καθ' ων η Αίτηση επί των εν λόγω αναφορών του Αιτητή. Λόγω των πιο πάνω οι εν λόγω ισχυρισμοί του Αιτητή θα αγνοηθούν. Δεν θεωρούμε ότι η πιο πάνω παράλειψη της πλευράς του Αιτητή επηρεάζει την αξιοπιστία του συνόλου της μαρτυρίας του Αιτητή ή το αξιόπιστο της εκδοχής του Αιτητή σε σχέση με την αποκοπή του ποσού των €1.000 από τους μισθούς του για τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο του
3. Στη βάση των πιο πάνω, με εξαίρεση τους ισχυρισμούς του Αιτητή που αγνοήθηκαν, δεχόμαστε την υπόλοιπη μαρτυρία του Αιτητή επί του ζητήματος της αποκοπής από τους μηνιαίους μισθούς του ως αξιόπιστη και ως εκ τούτου καταλήγουμε ότι ο Αιτητής δικαιούται το ποσό των €2.000,00 ως ποσό που παράνομα απεκόπηκε από τους μηνιαίους μισθούς του για τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο του
4. Κατάληξη Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση για τα πιο κάτω ποσά: (α) €23.697,28 ως αποζημίωση για παράνομη απόλυση με νόμιμο τόκο. (β) €5.924,32 ως αποζημίωση αντί νενομισμένης προειδοποίησης με νόμιμο τόκο και (γ) €2.000 ως ποσό που παράνομα απεκόπηκε από τους δεδουλευμένους μισθούς του Ιουλίου και του Αυγούστου του 2012 με νόμιμο τόκο. Τέλος επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση δικηγορικά έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής. (Υπ.) ............. (Υπ.) ............. Μ. Μιλτιάδου, Μέλος. Δ. Χαριλάου, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Τερματισμός Απασχόλησης λόγω διαγωγής/ Τοπική Δικαιοδοσία/ Παρανομία Σύμβασης/ Αξιώσεις για δεδουλευμένους μισθούς). [1] Η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε πριν την τροποποίηση του Περί Προστασίας των Μισθών Νόμου Ν.35(Ι)/2007τον Δεκέμβριο του 2012 που προβλέπει ότι το βάρος απόδειξης της καταβολής των μισθών το φέρει ο εργοδότης. [2] Στην υπόθεση Κακοφεγγίτου ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ

(2005)1 Α.Α.Δ. 603 παρατίθεται στο ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Lord Denning M.R. στην υπόθεση British Leyland (U.K.) Ltd. v. Swift

(1981)1 R.L.R. 91:"The correct test is this: Was it reasonable for the employers to dismiss him? If no reasonable employer would have dismissed him, then the dismissal was unfair. But if a reasonable employer might reasonably have dismissed him, then the dismissal was fair. It must be remembered in all these cases there is a band of reasonableness, within which one employer might reasonable take one view another quite reasonably take a different view". [3] Στην απόφαση Galatariotis Telecommunications Ltd v. Βασιλείου

(2003)1 Α.Α.Δ. 318 στη σελ. 325, το Δικαστήριο υιοθετώντας το σκεπτικό της αγγλικής απόφασης των συνεκδικασθεισών εφέσεων Post Office v. Folley και HSBC Bank plc (formerly Midland Bank plc) v. Madden

(2001)1 All ER. 550, ανέφερετ' ακόλουθα: «.. μπορούμε να πούμε ότι η αρχή που υιοθετείται είναι ότι η λογικότητα ή μη της απόλυσης δεν κρίνεται με βάση το τι το δικάσαν δικαστήριο θα έκαμνε αν ήταν στη θέση του εργοδότη. Και συμφωνούμε με αυτή την προσέγγιση.Το σωστό κριτήριο, που έχει στον πυρήνα του τι αντιδράσεις του λογικού εργοδότη, διαμορφώθηκε ως εξής στην υπόθεση Madden, ανωτέρω:«In holding that the dismissal of Mr. Madden for that reason was unreasonable the tribunal erred in law in substituting itself as employer in place of the bank in assessing the quality and weight of the evidence. Instead it should have asked itself whether, by the standards of a reasonable employer, the bank had established reasonable grounds for its belief that Mr. Madden had been guilty of misconduct and whether the bank's investigation into the matter had been reasonable in the circumstances." Και σε μετάφραση: «Αποφασίζοντας ότι η απόλυση του κ. Madden για το λόγο εκείνο ήταν παράλογη, το δικαστήριο διέπραξε σφάλμα αντικαθιστώντας την τράπεζα ως εργοδότη με τον εαυτό του, κατά την εκτίμηση της ποιότητας και της αξίας της μαρτυρίας. Αντ΄ αυτού το δικαστήριο έπρεπε να ερωτήσει τον εαυτό του κατά πόσο, με το μέτρο του λογικού εργοδότη, η τράπεζα στοιχειοθέτησε λογικές αιτίες για την πεποίθηση της ότι ο κ. Madden υπήρξε ένοχος ανάρμοστης συμπεριφοράς και κατά πόσο η διερεύνηση του ζητήματος από την τράπεζα ήταν υπό τις περιστάσεις εύλογη.» [4] Βλέπε Halsbury's Laws of England, 4th edition, Vol.16(1B) page 109 para.651. [5] Στην Πολιτική Έφεση Αρ. 59/2010 L. PAPAPHILIPPOU&CO, ο οποίος μετονομάστηκε σε L. PAPAPHILIPPOU&CO LTD ν ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΛΟΥΚΑ, ημερ. 20/6/14 τονίστηκε ότι ο περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμος ως νομοθέτημα κοινωνικού περιεχομένου αποβλέπει στην προστασία του δικαιώματος εργασίας και συνακόλουθα και ως αποτέλεσμα της ανάγκης για πλήρη σεβασμό των δικαιωμάτων του εργοδοτουμένου προτού ληφθεί απόφαση τερματισμού της απασχόλησής του, «είναι επιτακτική η υποχρέωση τήρησης μιας σωστής διαδικασίας, στα πλαίσια της οποίας θα πρέπει να παραχωρείται στον εργοδοτούμενο το δικαίωμα να ακουστεί και να αναπτύξει τις θέσεις του.» [6] Βλέπε επίσης Δημήτρης Φωτιάδης v Alpha Bank Ltd

(2013)1 Α.Α.Δ. 2001. [7] «If there is no credible evidence to support the case of the party upon whom the burden of proof lies, as in the case, there is nothing to weight thereafter». [8] «Το πρωτόδικο δικαστήριο ορθά επιδίκασε αποζημιώσεις. Από τη στιγμή που έκρινε ότι οι Εφεσείοντες δεν απέσεισαν το βάρος που είχαν να αποδείξουν ότι ο τερματισμός έγινε νόμιμα για ένα από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 5(α), (ε) και (στ) του Νόμου, τότε ο Εφεσίβλητος δικαιούται σύμφωνα με το άρθρο 3

(1)του Νόμου σε αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησής του. Το γεγονός ότι η μαρτυρία του Εφεσίβλητου δεν αξιολογήθηκε θετικά, δεν επηρεάζει κατά την άποψη μας το δικαίωμα του Εφεσίβλητου σε αποζημιώσεις, εφόσον το βάρος απόδειξης ότι ο τερματισμός ήταν νόμιμος δεν ήταν στους ώμους του, αλλά στους ώμους των Εφεσειόντων.» [9] Στις ερμηνευτικές διατάξεις του Νόμου που περιέχονται στο άρθρο 2 του Νόμου: ««ημερομίσθιον» περιλαμβάνει πάσαν χρηματικήν αντιμισθίαν εκ της απασχολήσεως εργοδοτουμένου ή παν κέρδος εκ της τοιαύτης απασχολήσεως δεκτικόν χρηματικής αποτιμήσεως ως και την εισφοράν την καταβλητέαν εις το Κεντρικόν Ταμείον Αδειών, το ιδρυθέν δυνάμει του περί Ετησίων Αδειών μετ΄ Απολαβών Νόμου, εξαιρουμένων όμως εκτάκτων προμηθειών και κατά χάριν (ex-gratia) πληρωμών.» [10] Στην παρούσα περίπτωση από τα Τεκμήρια 4 και 5 προκύπτει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση κατέβαλλαν εισφορές στο Ταμείο Αδειών για το πρόσωπο του Αιτητή. [11] Ο Κ.3

(1)του περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικού Κανονισμού του 1999, όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα (στο εξής «ο Κανονισμός»), επιβάλλει στον αιτητή να καθορίζει στην αίτηση, τους λόγους στους οποίους θεμελιώνεται το αίτημα του και να προσδιορίζει την αιτούμενη θεραπεία ή θεραπείες. Οι πρόνοιες αυτές επιβάλλουν τον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων στα δικόγραφα και ο σκοπός του είναι ο αποκλεισμός πιθανότητας αιφνιδιασμού των διαδίκων. Όπως τονίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Αθανασίου v. Reana Manufacturing & Trading Co Ltd

(2001)1 A.A.Δ. 1635 η δικονομική αρχή ότι η δικογραφία αποτελεί το θεμέλιο της δίκης και το αποκλειστικό μέσο για τον προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων εφαρμόζεται και στη διεξαγωγή της διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών. Σημειώνουμε ότι είναι επίσης νομολογημένο ότι ″είναι δυνατή η παροχή θεραπείας χωρίς να έχει επιζητηθεί εφόσον στοιχειοθετούνται τα γεγονότα στο σώμα της απαίτησης″ (Γεωργίου ν. Γεωργίου,

(2001)1 Α.Α.Δ 1592). Στην προκειμένη περίπτωση όμως τα γεγονότα που στηρίζουν την απαίτηση του Αιτητή για 13ο μισθό δεν περιέχονται στους γενικούς λόγους της Αίτησης. [12] Βλέπε Χατζηστυλλή ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ

(2012)1 Β Α.Α.Δ.989, Γ.Διονάς ν.

1. Κυπριακές Αερογραμμές Δημόσια Εταιρεία Λτδ, μέσω των εκκαθαριστών Αυγουστίνου Παπαθωμά και David Dunckley, 2.Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού, ECLI:CY:AD:2016:A250, Πολ. Έφεση αρ.182/2011, 24.5.
2. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο