ΤΖΙΩΝΗΣ κ.α. ν. D. COUVAS & SONS LTD, Συνενωμένες Αιτήσεις Αρ.: 91/12, 533/12, 534/12, 535/12, 536/12, 538/12, 539/12, 540/12, 541/12, 806/12, 807

ΤΖΙΩΝΗΣ κ.α. ν. D. COUVAS & SONS LTD, Συνενωμένες Αιτήσεις Αρ.: 91/12, 533/12, 534/12, 535/12, 536/12, 538/12, 539/12, 540/12, 541/12, 806/12, 807/12, 808/12, 809/12, 933/12, 433/13, 436/13, 437/13, 438/13, 439/13, 440/13, 611/13, 612/13, 458/14, 18/7/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2018:40 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΛΕΜΕΣΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστή. Ν. Μιχαήλ ) Ν. Τιμινή ) Μελών. Συνενωμένες Αιτήσεις Αρ.: 91/12, 533/12, 534/12, 535/12, 536/12, 538/12, 539/12, 540/12, 541/12, 806/12, 807/12, 808/12, 809/12, 933/12, 433/13, 436/13, 437/13, 438/13, 439/13, 440/13, 611/13, 612/13, 458/14 Αρ. Αίτησης: 91/12 Μεταξύ: XXXXX ΤΖΙΩΝΗΣ Αιτητή και D. COUVAS & SONS LTD Καθ΄ ών η αίτηση ------------------------------------- Αρ. Αίτησης: 533/12 Μεταξύ: XXXXX ΚΑΒΑΖΗΣ Αιτητή και D. COUVAS & SONS LTD Καθ΄ ών η αίτηση --------------------------------------- Αρ. Αίτησης: 534/12 Μεταξύ: XXXXX ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Αιτητή και D. COUVAS & SONS LTD Καθ΄ ών η αίτηση -------------------------------------- Αρ. Αίτησης: 535/12 Μεταξύ: XXXXX ΜΟΝΙΑΤΗΣ Αιτητή και D. COUVAS & SONS LTD Καθ΄ ών η αίτηση -------------------------------------- Αρ. Αίτησης: 536/12 Μεταξύ: XXXXX ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ Αιτητή και D. COUVAS & SONS LTD Καθ΄ ών η αίτηση ------------------------------------- Αρ. Αίτησης: 538/12 Μεταξύ: XXXXX ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Αιτητή και D. COUVAS & SONS LTD Καθ΄ ών η αίτηση -------------------------------------- Αρ. Αίτησης: 539/12 Μεταξύ: XXXXX ΛΟΙΖΙΔΗΣ Αιτητή και D. COUVAS & SONS LTD Καθ΄ ών η αίτηση -------------------------------------- Αρ. Αίτησης: 540/12 Μεταξύ: XXXXX ΦΙΛΙΠΠΟΥ Αιτητή και D. COUVAS & SONS LTD Καθ΄ ών η αίτηση -------------------------------------- Αρ. Αίτησης: 541/12 Μεταξύ: XXXXX ΘΕΟΔΟΤΟΥ Αιτητή και D. COUVAS & SONS LTD Καθ΄ ών η αίτηση -------------------------------------- Αρ. Αίτησης: 806/12 Μεταξύ: XXXXX ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Αιτήτριας και D. COUVAS & SONS LTD Καθ΄ ών η αίτηση -------------------------------------- Αρ. Αίτησης: 807/12 Μεταξύ: XXXXX ΚΑΒΑΖΗΣ Αιτητή και D. COUVAS & SONS LTD Καθ΄ ών η αίτηση ------------------------------------- Αρ. Αίτησης: 808/12 Μεταξύ: XXXXX ΑΝΔΡΕΟΥ Αιτητή και D. COUVAS & SONS LTD Καθ΄ ών η αίτηση -------------------------------------- Αρ. Αίτησης: 809/12 Μεταξύ: XXXXX ΤΟΜΑΖΟΥ Αιτητή και COUVAS CARTON INDUSTRIES LTD Καθ΄ ών η αίτηση -------------------------------------- Αρ. Αίτησης: 933/12 Μεταξύ: XXXXX ΠΑΥΛΟΥ Αιτητή και COUVAS CARTON INDUSTRIES LTD Καθ΄ ών η αίτηση --------------------------------------- Αρ. Αίτησης: 433/13 Μεταξύ: XXXXX ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Αιτητή και COUVAS CARTON INDUSTRIES LTD Καθ΄ ών η αίτηση -------------------------------------- Αρ. Αίτησης: 436/13 Μεταξύ: XXXXX ΜΑΥΡΟΜΟΥΣΤΑΚΗ Αιτήτριας και COUVAS CARTON INDUSTRIES LTD Καθ΄ ών η αίτηση -------------------------------------- Αρ. Αίτησης: 437/13 Μεταξύ: XXXXX Α. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Αιτητή και D. COUVAS & SONS LTD Καθ΄ ών η αίτηση ------------------------------------ Αρ. Αίτησης: 438/13 Μεταξύ: XXXXX ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Αιτήτριας και D. COUVAS & SONS LTD Καθ΄ ών η αίτηση ------------------------------------- Αρ. Αίτησης: 439/13 Μεταξύ: XXXXX ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Αιτήτριας και D. COUVAS & SONS LTD Καθ΄ ών η αίτηση ------------------------------------- Αρ. Αίτησης: 440/13 Μεταξύ: XXXXX ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ Αιτητή και D. COUVAS & SONS LTD Καθ΄ ών η αίτηση ------------------------------------- Αρ. Αίτησης: 611/13 Μεταξύ: XXXXX ΛΟΪΖΟΥ Αιτητή και D. COUVAS & SONS LTD Καθ΄ ών η αίτηση ------------------------------------ Αρ. Αίτησης: 612/13 Μεταξύ: XXXXX ΚΟΓΙΟΝΗΣ Αιτητή και D. COUVAS & SONS LTD Καθ΄ ών η αίτηση ----------------------------------------- Αρ. Αίτησης: 458/14 Μεταξύ: XXXXX ΚΑΣΑΠΗΣ Αιτητή και D. COUVAS & SONS LTD Καθ΄ ών η αίτηση Ημερομηνία: 18 Ιουλίου,

1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές: Ο κ.Ζ. Νικολάου. Για τους Καθ΄ ών η αίτηση: Ο κ.Στ. Χριστοφόρου. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Καθ΄ ών η αίτηση (D. Couvas & Sons Ltd και Couvas Carton Industries Ltd) στις με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό συνενωμένες Αιτήσεις είναι εταιρείες περιορισμένης ευθύνης με έδρα τη Λεμεσό («οι Εταιρείες») και ασχολούνται με εκτυπωτικές εργασίες και κατασκευή χαρτοκιβωτίων. Οι Αιτητές / Αιτήτριες εργάζονταν είτε στην D. Couvas & Sons Ltd είτε στην Couvas Carton Industries Ltd και η απασχόλησή τους τερματίστηκε από τις Εταιρείες για λόγους πλεονασμού. Σε όλους τους Αιτητές / τις Αιτήτριες καταβλήθηκε πληρωμή από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού («το Ταμείο») για την απόλυσή τους από τις Εταιρείες. Ο ακόλουθος πίνακας περιέχει τα σχετικά στοιχεία που αφορούν τον κάθε Αιτητή / την κάθε Αιτήτρια ξεχωριστά. Αρ. Υπόθεσης Ονοματεπώνυμο Ημερ. Προσλήψεως Ημερ. Απολύσεως Μηνιαίος Μισθός Ποσό Πλεονασμού 91/12 XXXXX Τζιώνης 26/06/1978 30/11/2011 €2419 €49.170,13 533/12 XXXXX Καβάζης 26/03/1984 30/03/2012 €1833,40 €37.267,55 534/12 XXXXX Χαραλάμπους 01/11/2008 09/03/2012 €1345,77 €2.898,64 535/12 XXXXX Μονιάτης 21/09/1998 30/03/2012 €1507,10 €14.201,60 536/12 XXXXX Θεοδοσίου 22/09/1997 30/03/2012 €1854,78 €18.976,06 538/12 XXXXX Χαραλάμπους 27/03/1990 06/04/2012 €2165,92 €37.028,76 539/12 XXXXX Λοΐζίδης 01/07/1994 02/12/2011 €1688 €20.450,70 540/12 XXXXX Φιλίππου 01/03/1979 02/02/2011 €2297 €46.691,47 541/12 XXXXX Θεοδότου 01/10/2000 30/03/2012 €1564,04 €12.211,61 806/12 XXXXX Χριστοδούλου 23/09/1991 10/08/2012 €1881 €30.132,59 807/12 XXXXX Καβάζης 01/11/2003 02/12/2011 €1420 €6.881,58 808/12 XXXXX Ανδρέου 10/03/1976 10/08/2012 €2662 €54.110,10 809/12 XXXXX Τομάζου 28/10/1989 07/09/2012 €2133 €38.763 933/12 XXXXX Παύλου 28/10/1989 07/09/2012 €2120 €38.526,30 433/13 XXXXX Χριστοδούλου 01/11/1995 31/03/2013 €1840 €24.025,93 436/13 XXXXX Μαυρομουστάκη 10/01/2008 15/03/2013 €1105 €3.125 437/13 XXXXX Α. Κωνσταντίνου 01/07/1994 31/03/2013 €1601 €22.414,08 438/13 XXXXX Κωνσταντίνου 01/04/2004 31/03/2013 €1150 €6.300 439/13 XXXXX Χριστοδούλου 01/07/2000 31/03/2013 €1206 €10.394 440/13 XXXXX Νεοκλέους 07/04/2008 15/03/2013 €1416 €4.009 611/13 XXXXX Λοΐζου 21/04/1982 10/08/2012 €2391 €48.601 612/13 XXXXX Κογιόνης 1995 07/09/2012 €1500 €18.173,25 458/14 XXXXX Κασάπης 19/11/1980 21/03/2014 €2278 €46.300 Με τις υπό κρίση συνενωμένες Αιτήσεις οι Αιτητές / Αιτήτριες αξιώνουν από την εταιρεία που τον/την εργοδοτούσε το ποσό που τους οφείλεται δυνάμει συμφωνίας και/ή διευθέτησης και/ή πρακτικής ως φιλοδώρημα και/ή χαριστική πληρωμή και/ή αποζημίωση. Είναι η θέση τους ότι υπήρχε συμφωνία και/ή διευθέτηση και/ή πρακτική η οποία προέβλεπε ότι εάν απολυθούν για λόγους πλεονασμού εκτός από την πληρωμή που θα λάβουν από το Ταμείο θα λάβουν και πληρωμή φιλοδωρήματος και/ή χαριστικής αποζημίωσης από την εταιρεία που τους εργοδοτούσε. Οι Εταιρείες στους γενικούς λόγους των έγγραφων εμφανίσεών τους απορρίπτουν τις εναντίον τους αξιώσεις και ισχυρίζονται ότι ουδέποτε συμφώνησαν και/ή δεσμεύτηκαν σε χαριστική πληρωμή στους Αιτητές / στις Αιτήτριες. Είναι η θέση τους ότι η οποιαδήποτε πληρωμή σε υπαλλήλους οι οποίοι αποχωρούσαν από την υπηρεσία τους γινόταν εντελώς χαριστικά και χωρίς την ανάληψη ευθύνης ενώ η πληρωμή αποφασιζόταν ανά περίπτωση και πάντα με γνώμονα την υπηρεσία του υπαλλήλου και την δική τους οικονομική κατάσταση. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι οι Αιτητές / Αιτήτριες αποζημιώθηκαν πλήρως από το Ταμείο για τον τερματισμό της απασχόλησής τους από την εταιρεία που τους εργοδοτούσε και δεν δικαιούνται να λάβουν οποιονδήποτε άλλο ποσό από τις Εταιρείες. Ως εκ τούτου αιτούνται την απόρριψη των Αιτήσεων με έξοδα εις βάρος των Αιτητών / Αιτητριών. Μαρτυρία Πρώτος μάρτυρας για την πλευρά των Αιτητών / Αιτητριών ήταν ο κ.XXXXX Χριστοδούλου, ο οποίος διετέλεσε γραμματέας του Ελεύθερου Εργατικού Σωματείου Βιομηχανικών Εργατοϋπαλλήλων Σ.Ε.Κ. από το 1973 μέχρι τις 31/07/2011 ημερομηνία κατά την οποία αφυπηρέτησε. Καταθέτοντας ανέφερε ότι συνέχισε να προσφέρει υπηρεσίες στη Σ.Ε.Κ. μέχρι τον Δεκέμβριο του
2. Ήταν η θέση του ότι το 1980 η συντεχνία Σ.Ε.Κ. υπέβαλε αίτημα στις Εταιρείες να καταβάλλεται από τις Εταιρείες επιπρόσθετη πληρωμή ενός ποσού σε όσους εργοδοτούμενούς τους απολύονταν λόγω πλεονασμού. Το εν λόγω αίτημα έγινε αποδεκτό από τις Εταιρείες και η συμφωνία προέβλεπε ότι οι Εταιρείες θα πλήρωναν ένα ποσό που ονομαζόταν χαριστική πληρωμή ή αποζημίωση ή φιλοδώρημα, σε όσους εργοδοτούμενούς τους απολύονταν λόγω πλεονασμού, το οποίο ποσό θα υπολογιζόταν με τον ίδιο τρόπο που υπολογίζεται η πληρωμή λόγω πλεονασμού με τη διαφοροποίηση ότι (α) όλα τα χρόνια υπηρεσίας του εργοδοτουμένου θα λαμβάνονται υπόψη (δηλαδή χωρίς το όριο των 25 ετών) και (β) στις εβδομαδιαίες απολαβές του εργοδοτουμένου δεν θα λαμβάνεται υπόψη ο 13ος και ο 14ος μισθός. Υποστήριξε ότι μετά το 1980 οι Εταιρείες απέλυσαν πολλές φορές εργοδοτούμενούς τους και εφάρμοσαν την πιο πάνω συμφωνία. Ότι αυτός στις περιπτώσεις που οι Εταιρείες είχαν απολύσει προσωπικό για λόγους πλεονασμού μαζί με τον υπεύθυνο των εργατικών θεμάτων των Εταιρειών και το λογιστήριο των Εταιρειών κατάρτιζαν κατάλογο με τα ονόματα των δικαιούχων εργαζομένων σε χαριστική αποζημίωση και/ή φιλοδώρημα και το ύψος του ποσού που δικαιούνταν. Ισχυρίστηκε ότι στις 23/5/2008 εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση του προσωπικού των Εταιρειών η κατ΄ αρχήν συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ της Σ.Ε.Κ. και των Εταιρειών σε σχέση με τους όρους εργασίας του προσωπικού των Εταιρειών. Μέσα σε αυτούς τους όρους υπήρχε και κεφάλαιο που αφορούσε τις αποζημιώσεις στο οποίο γινόταν αναφορά (α) ότι για όσους προσλήφθηκαν μέχρι τις 31/12/2005 συνεχίζεται ο ίδιος τρόπος υπολογισμού αποζημίωσης και (β) ότι ο τρόπος υπολογισμού της αποζημίωσης διαφοροποιείται σε όσους προσλήφθηκαν μετά την 1/1/2006 (Τεκμήριο 1). Υποστήριξε ότι η εν λόγω αναφερόμενη συμφωνία τέθηκε αμέσως σε εφαρμογή από τις Εταιρείες. Ανέφερε ότι τέλος του 2008 οι Εταιρείες πληροφόρησαν τη συντεχνία Σ.Ε.Κ. ότι θα προβούν σε νέες απολύσεις για λόγους πλεονασμού και ότι η συντεχνία Σ.Ε.Κ. διαφώνησε και δεν έκανε αποδεκτές τις απολύσεις γιατί οι Εταιρείες χρωστούσαν το ποσό των €140.000 σε αποζημιώσεις σε υπαλλήλους τους που απολύθηκαν προηγουμένως για λόγους πλεονασμού. Ότι η συντεχνία Σ.Ε.Κ. αξίωσε την πληρωμή αυτού του ποσού για να δώσει τη συγκατάθεσή της σε νέες απολύσεις και ως εκ τούτου προέκυψε «αδιέξοδο». Λόγω «του αδιεξόδου» πραγματοποιήθηκαν δύο μεσολαβητικές συσκέψεις στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων του Υπουργείου Εργασίας στη Λεμεσό στις 12/12/2008 και στις 8/1/
3. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 το ακόλουθο πρακτικό συμφωνίας μεταξύ της D. Couvas & Sons Ltd και τη Σ.Ε.Κ.: «Σε μεσολαβητικές συσκέψεις που πραγματοποιήθηκαν στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων Λεμεσού στις 12/12/2008 και 08/01/2009, η συντεχνιακή πλευρά ανέφερε ότι για να κάνει αποδεκτές νέες απολύσεις, θα πρέπει η εταιρεία να εξοφλήσει ποσό 140000 Ευρώ που προκύπτουν από αποζημιώσεις προηγούμενων απολύσεων. Στην συνάντηση της 12/12/2008 παρών ήταν και ο εκπρόσωπος της ΟΕΒ κος. XXXXX Αντωνίου. Σε σχέση με την πιο πάνω θέση της συντεχνίας, η εταιρεία ανέφερε ότι: Όσον αφορά τις οικονομικές εκκρεμότητες που υπάρχουν, η μη πληρωμή τους οφείλεται στην αδυναμία της εταιρείας να ανταποκριθεί, παρά την θέληση της. Σχετικά με τα παλαιά ποσά μαζί με τα νέα που θα προκύψουν από τις νέες απολύσεις, θα γίνουν προσπάθειες όπως μέχρι τις αρχές του Απρίλη 2009 ξεκαθαριστούν τα παλαιά με μηνιαίες δόσεις και μετά τον Απρίλιο του 2009 θα συνεχίσει η πληρωμή με μηνιαίες δόσεις για εξόφληση των νέων ποσών μέχρι το τέλος Απριλίου του 2010». Ήταν η θέση του ότι οι Εταιρείες δεν κράτησαν τις πιο πάνω δεσμεύσεις τους και το 2010 τα προβλήματα με την πληρωμή των αποζημιώσεων συνεχίζονταν με αποτέλεσμα στις 7/12/2010 η συντεχνία να αποστείλει επιστολή στις Εταιρείες (Τεκμήριο 3) με την οποία υπέβαλε γραπτώς τις προτάσεις της για διάφορα θέματα του προσωπικού περιλαμβανομένου και του θέματος της πληρωμής αποζημιώσεων σε όσους είχαν απολυθεί για λόγους πλεονασμού. Είπε ότι στις 7/7/2011 μία ομάδα απολυθέντων εργοδοτουμένων από τις Εταιρείες για λόγους πλεονασμού αποτάθηκε σε δικηγόρο ο οποίος απέστειλε επιστολή στις Εταιρείες με την οποία καλούσε τις Εταιρείες όπως εντός ενός μηνός καταβάλουν στους εν λόγω εργοδοτούμενους τα ποσά που τους οφείλονται ως αποζημιώσεις και/ή υπόλοιπο αποζημιώσεων λόγω του τερματισμού της απασχόλησής τους ως πλεονάζοντες (Τεκμήριο 4). Υποστήριξε ότι τον Οκτώβριο του 2011 οι Εταιρείες ανακοίνωσαν στη συντεχνία Σ.Ε.Κ. την πρόθεσή τους να απολύσουν και άλλο προσωπικό για λόγους πλεονασμού και ότι η συντεχνία Σ.Ε.Κ. δεν συμφώνησε καθ΄ ότι οι Εταιρείες χρωστούσαν χιλιάδες ευρώ στους υπαλλήλους τους που απολύθηκαν προηγουμένως για λόγους πλεονασμού. Ότι γι΄ αυτό τον λόγο πραγματοποιήθηκε συνάντηση στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων του Υπουργείου Εργασίας η οποία κατέληξε σε μεσολαβητική πρόταση που τους δόθηκε στις 6/10/
4. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 5 την εν λόγω μεσολαβητική πρόταση το περιεχόμενο της οποίας είναι το πιο κάτω: «Για την επίλυση της εργατικής διαφοράς που αφορά την απόλυση αριθμού εργαζομένων ως πλεονάζον προσωπικό εισηγούμαι τα πιο κάτω: α) Το προσωπικό το οποίο θα απολυθεί, να του παραχωρηθεί χαριστική αποζημίωση το ύψος της οποίας να ανέρχεται στο 80% της αποζημίωσης που θα ελάμβανε με βάση το υφιστάμενο σύστημα αποζημιώσεων που εφάρμοζε η εταιρεία. β) Το χαριστικό φιλοδώρημα θα καταβληθεί σε τρείς εξαμηνιαίες δόσεις. γ) Σε περίπτωση που η εταιρεία δεν εξοφλήσει στους απολυθέντες τα πιο πάνω ποσά εντός των 18 μηνών, τότε για τα ποσά που θα οφείλει θα επιβαρύνεται με επιτόκιο 3%. δ) Η διευθέτηση αυτή θα αφορά μόνο τις συγκεκριμένες απολύσεις και δεν θα αποτελεί προηγούμενο. 06/10/2011». Ισχυρίστηκε ότι το πρόβλημα με τη μη εξόφληση των αποζημιώσεων δεν επιλύθηκε και ότι τον Νοέμβριο του 2011 σε νέα μεσολαβητική συνάντηση στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων του Υπουργείου Εργασίας δόθηκε μεσολαβητική πρόταση του Υπουργείου Εργασίας προς τις δύο πλευρές η οποία αφορούσε τη διαφοροποίηση των χαριστικών πληρωμών προς το υφιστάμενο προσωπικό. Υποστήριξε ότι οι Εταιρείες παρά το ότι αποδέχτηκαν κάθε πρόταση που υπέβαλε το Υπουργείο Εργασίας στην πράξη δεν τις υλοποίησαν. Τέλος προέβαλε τις θέσεις ότι η συμφωνία με τις Εταιρείες ήταν η πληρωμή αποζημιώσεων σε όλους τους υπαλλήλους που απολύονταν λόγω πλεονασμού στη βάση της «φόρμουλας» που ανέφερε πιο πάνω, ότι στις συναντήσεις που είχε η συντεχνία Σ.Ε.Κ. με τις Εταιρείες για το θέμα της καθυστέρησης της πληρωμής αποζημιώσεων στους εργοδοτούμενους που απέλυσαν για λόγους πλεονασμού οι Εταιρείες δεν ισχυρίστηκαν ότι δεν οφείλουν τα ποσά των αποζημιώσεων γιατί δεν δεσμεύονται να πληρώσουν αλλά αντίθετα αποδέχονταν τις οφειλές τους και απλώς ζητούσαν πίστωση χρόνου να τις πληρώσουν λόγω οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζαν και ότι στις συναντήσεις που είχε η συντεχνία με τις Εταιρείες, οι Εταιρείες έθεταν θέμα κατάργησης των αποζημιώσεων ιδιαίτερα για τους νεοπροσληφθέντες. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 6 δέσμη εγγράφων τα οποία ισχυρίστηκε ότι είναι καταστάσεις που διατηρούσαν οι Εταιρείες για τα έτη 2005 - 2010 στις οποίες παρουσιάζονται υπαλλήλοι που απολύθηκαν από τις Εταιρείες για λόγους πλεονασμού, τα ποσά των αποζημιώσεων που δικαιούντο και οι πληρωμές που έγιναν από τις Εταιρείες είτε για εξόφληση είτε έναντι αυτών των ποσών. Αντεξεταζόμενος σε ερώτηση αν έχει το κείμενο της συμφωνίας του 1980 απάντησε ότι η συμφωνία αποδεικνύεται από τις πράξεις των Εταιρειών από το 1980 και μετά. Όταν ερωτήθηκε αν η «φόρμουλα» αποζημιώσεων υπάρχει γραπτώς απάντησε ότι ο διευθυντής προσωπικού των Εταιρειών όταν υπήρχαν απολύσεις υπολόγιζε τις αποζημιώσεις στη βάση της «φόρμουλας» που ανέφερε στην κατάθεσή του. Ο δεύτερος μάρτυρας για τους Αιτητές / τις Αιτήτριες ήταν ο Επαρχιακός Λειτουργός Εργασιακών Σχέσεων στο Γραφείο Εργασίας του Υπουργείου Εργασίας στη Λεμεσό κ. XXXXX Νικολάου. Αφού αναγνώρισε το Τεκμήριο 2 ως έγγραφο που ετοιμάστηκε από αυτόν ανέφερε ότι είχε ζητηθεί μεσολάβηση από το Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων του Υπουργείου Εργασίας από την πλευρά των εργοδοτουμένων στις Εταιρείες επειδή υπήρχε πρόβλημα σχετικά με την καταβολή από τις Εταιρείες των αποζημιώσεων στους εργοδοτουμένους που απολύθηκαν λόγω πλεονασμού. Είπε ότι οι Εταιρείες εκείνη την περίοδο είχαν οικονομικές δυσκολίες και ζήτησαν όπως τα οφειλόμενα ποσά των αποζημιώσεων να καταβληθούν με μηνιαίες δόσεις. Ότι στη μεσολαβητική διαδικασία συμφωνήθηκε τα οφειλόμενα ποσά να δοθούν σε μηνιαίες δόσεις όπως φαίνεται στο Τεκμήριο
5. Ισχυρίστηκε ότι στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων στη μεσολαβητική σύσκεψη δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά των Εταιρειών ότι οι Εταιρείες χρωστούν το ποσό των αποζημιώσεων και ότι το μόνο θέμα που τέθηκε ήταν ότι οι Εταιρείες είχαν οικονομικές δυσκολίες να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Στη συνέχεια ανέφερε ότι στις 28/3/2011 ζητήθηκε ξανά από τις συντεχνίες η μεσολάβηση του Υπουργείου Εργασίας καθ΄ ότι οι Εταιρείες είχαν πρόθεση να απολύσουν και άλλο προσωπικό για λόγους πλεονασμού αλλά αδυνατούσαν να καταβάλουν τις χαριστικές αποζημιώσεις που κατέβαλλαν τα προηγούμενα χρόνια όταν έκαναν παρόμοιου τύπου απολύσεις. Ότι στις 6/10/2011 έγινε νέα σύσκεψη στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων του Υπουργείου Εργασίας και το Υπουργείο υπέβαλε μεσολαβητική πρόταση για επίλυση της διαφοράς που προέκυψε μεταξύ της συντεχνίας και των Εταιρειών αφού υπήρξε κατ΄ αρχήν αποδοχή της και από τις δύο πλευρές. Η εν λόγω μεσολαβητική πρόταση είναι το Τεκμήριο
6. Είπε ότι στις 7/10/2011 αυτός απέστειλε διευκρινιστική επιστολή στις δύο πλευρές (Τεκμήριο 7) με την οποία διευκρίνιζε τις ημερομηνίες πληρωμής των εξαμηνιαίων δόσεων των αποζημιώσεων που αναφέρονται στο Τεκμήριο
7. Κατά την αντεξέτασή του διευκρίνισε ότι το Τεκμήριο 2 αφορούσε απολύσεις προσωπικού που έγιναν πριν το 2010 και ότι η εν λόγω μεσολάβηση έγινε γιατί οι Εταιρείες ήθελαν νέες απολύσεις και η συντεχνία ζητούσε να ξεκαθαριστούν τα παλιά οφειλόμενα ώστε να αποδεχτεί νέες απολύσεις. Σημείωσε ότι η πρόταση που περιέχεται στο Τεκμήριο 5 αφορούσε μόνο συγκεκριμένη ομάδα εργοδοτουμένων που θα απολύονταν εκείνη την περίοδο. Τρίτος μάρτυρας για την πλευρά των Αιτητών / Αιτητριών ήταν ο Αιτητής στην αίτηση με αριθμό 91/
8. Ο κ.Τζιωνής κατέθεσε ότι καθόλη τη διάρκεια της απασχόλησής του στην εταιρεία D. Couvas & Sons Ltd ήταν ενεργό στέλεχος της συντεχνίας της Σ.Ε.Κ. και είχε στενή συνεργασία με τον κ.Γ. Χριστοδούλου. Ότι το 1980 η συντεχνία Σ.Ε.Κ τους ενημέρωσε ότι οι Εταιρείες αποδέχτηκαν ένα σχέδιο για καταβολή χαριστικής πληρωμής σε περίπτωση που κάποιος εργοδοτούμενός τους θα απολυόταν για λόγους πλεονασμού. Ότι το εν λόγω σχέδιο προέβλεπε ότι οι Εταιρείες θα πλήρωναν ένα ποσό ως αποζημίωση το οποίο θα υπολογιζόταν κατά τον ίδιο τρόπο που υπολογίζεται ο πλεονασμός χωρίς περιορισμό στα χρόνια υπηρεσίας του εργοδοτουμένου και χωρίς να συμπεριλαμβάνεται ο 13ος και ο 14ος μισθός του εργοδοτουμένου. Ήταν η θέση του ότι το 2008 ενημερώθηκε ότι οι Εταιρείες άρχισαν να καθυστερούν την πληρωμή των αποζημιώσεων σε απολυθέντες για λόγους πλεονασμού και ότι έθεταν θέμα για διαφοροποίηση του τρόπου υπολογισμού της αποζημίωσης και/ή κατάργησή της. Ότι οι εργοδοτούμενοι των Εταιρειών απέρριψαν οποιαδήποτε πρόταση των Εταιρειών για κατάργηση του σχεδίου αποζημιώσεων και το μόνο που δέχτηκαν να συζητηθεί ήταν να μειωθεί το ποσό της αποζημίωσης σε όσους νέους υπαλλήλους θα προσλαμβάνονταν. Υποστήριξε ότι μέχρι την ημερομηνία που αυτός απολύθηκε το σχέδιο παροχής χαριστικής πληρωμής στους εργοδοτούμενους των Εταιρειών δεν είχε αλλάξει παρά το ότι οι Εταιρείες για δικούς τους λόγους παρέλειπαν να πληρώνουν όσους είχαν απολυθεί και συνεχώς χρωστούσαν διάφορα ποσά στους δικαιούχους ενώ συνεχώς προέβαιναν και σε νέες απολύσεις λόγω πλεονασμού. Ισχυρίστηκε ότι παρά την πιο πάνω στάση των Εταιρειών, αυτές ουδέποτε αρνήθηκαν τη δέσμευση και την υποχρέωσή τους για πληρωμή των αποζημιώσεων και πάντοτε υπόσχονταν ότι θα πληρώσουν είτε ολόκληρο το ποσό είτε με δόσεις όταν θα το επιτρέψουν οι οικονομικές δυνατότητές τους. Ότι τέλος του 2008 - αρχές του 2009 πραγματοποιήθηκαν μεσολαβητικές συσκέψεις στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων μεταξύ της συντεχνίας Σ.Ε.Κ. και των Εταιρειών με θέμα την καθυστέρηση στην πληρωμή των χαριστικών αποζημιώσεων στους εργοδοτουμένους των Εταιρειών που απολύθηκαν λόγω πλεονασμού με αποτέλεσμα να δεσμευτούν οι Εταιρείες να πληρώσουν τα οφειλόμενα ποσά με δόσεις. Ότι όταν τον Σεπτέμβριο του 2011 αυτός και άλλοι συναδέλφοι του απολύθηκαν λόγω πλεονασμού, η συντεχνία Σ.Ε.Κ. τους ενημέρωσε ότι επειδή οι Εταιρείες χρωστούν χιλιάδες Ευρώ σε αποζημιώσεις σε υπαλλήλους που απολύθηκαν πριν από αυτούς δεν θα αποδεχτεί τις απολύσεις λόγω πλεονασμού και θα λάβει όλα τα μέτρα που έχει στη διάθεσή της για αποτροπή των απολύσεων. Ότι η συντεχνία αντέδρασε και δημιουργήθηκε «αδιέξοδο» το οποίο οδήγησε σε μεσολαβητική συνάντηση στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων του Υπουργείου Εργασίας. Ισχυρίστηκε ότι το Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων υπέβαλε μεσολαβητική πρόταση για μερική διαφοροποίηση των χαριστικών πληρωμών προς τους απολυθέντες και αφού οι Εταιρείες αποδέχτηκαν την πρόταση την αποδέχθηκαν και οι εργοδοτούμενοι και προχώρησαν οι απολύσεις με τη δέσμευση των Εταιρειών προς τους εργοδοτούμενους που θα απολύονταν για λόγους πλεονασμού ότι θα τους πληρώνονταν οι αποζημιώσεις κανονικά. Ότι παρά τις δεσμεύσεις και τις υποσχέσεις των Εταιρειών, οι Εταιρείες δεν τους πλήρωσαν τίποτα και τους υπόσχονταν ότι θα τους τα πληρώσουν όταν το επιτρέψουν οι οικονομικές τους συνθήκες. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 8 αντίγραφο ενός εγγράφου το οποίο ισχυρίστηκε ότι είναι πρακτικό συμφωνίας που συμπληρώνει τη Συλλογική Σύμβαση μεταξύ της συντεχνίας Σ.Ε.Κ. και των Εταιρειών και αφορά την περίοδο 1/1/2008 μέχρι 31/12/
9. Στο άρθρο 9 του εν λόγω Τεκμηρίου με τίτλο Αποζημιώσεις Προσωπικού αναφέρονται τα πιο κάτω: «Όσοι έχουν προσληφθεί μέχρι τις 31/12/2005 οι αποζημιώσεις παραμένουν οι ίδιες ως και προτέρων, δηλαδή: Μέχρι 2 χρόνια Τίποτε Μέχρι 4 χρόνια 2 εβδομάδες κάθε χρόνο Από 4 - 10 χρόνια 2,5 εβδομάδες κάθε χρόνο Από 10 - 15 χρόνια 3 εβδομάδες κάθε χρόνο Από 15 - 20 χρόνια 3,5 εβδομάδες κάθε χρόνο Άνω από 20 χρόνια 4 εβδομάδες κάθε χρόνο ΄Οσοι έχουν προσληφθεί από τις 01/01/2006 και μετά, εις περίπτωση απόλυσης λόγω κατάργησης θέσεως, μείωση εργασίας και γενικά λόγω πλεονασμού αποζημιώνονται ως εξής: Μέχρι 2 χρόνια Τίποτε Μέχρι 10 χρόνια 25% του Μηνιαίου μισθού επί συνόλου Από 10 - 20 χρόνια 35% του Μηνιαίου μισθού επί συνόλου Άνω από 20 χρόνια 45% του Μηνιαίου μισθού επί συνόλου με μάξιμουμ δύο χρόνων μισθούς». Περαιτέρω κατέθεσε ως Τεκμήριο 9 πίνακα στον οποίο περιέχεται, σύμφωνα με την πλευρά των Αιτητών / Αιτητριών, το ποσό του φιλοδωρήματος και/ή αποζημίωσης που δικαιούται ο κάθε Αιτητής / η κάθε Αιτήτρια. Ισχυρίστηκε ότι ο κ. XXXXX Κουβάς όταν απολύθηκε του είπε ότι θα πάρει και αυτός ότι πήραν και οι υπόλοιποι. Αντεξεταζόμενος υποστήριξε ότι το Τεκμήριο 8 εφαρμόστηκε στην ολότητά του παρά το ότι δεν είναι υπογραμμένο από τις Εταιρείες. Κατά την επανεξέτασή του διευκρίνισε ότι τα ποσά που δικαιούνται οι Αιτητές / Αιτήτριες στις αιτήσεις 534/12, 436/13 και 440/13 δεν είναι αυτά που αναφέρονται στο Τεκμήριο 9 καθ΄ ότι επειδή οι εν λόγω Αιτητές / Αιτήτριες προσλήφθηκαν στις Εταιρείες μετά το 2006 το ποσό που δικαιούνται έπρεπε να υπολογιστεί σύμφωνα με το άρθρο 9 του Τεκμηρίου 8 και όχι με βάση τη «φόρμουλα» που ανέφερε ο κ.Χριστοδούλου. Ότι τα ποσά που δικαιούνται οι εν λόγω Αιτητές / Αιτήτριες είναι τα πιο κάτω: Αριθμός Υπόθεσης Ποσό Φιλοδωρήματος 534/12 €621,21 436/13 €669,37 440/13 €857,76 Για τις Εταιρείες κατέθεσε ο Διευθύνων Σύμβουλός τους, κ. XXXXX Κουβάς, ο οποίος ανέφερε ότι μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990 οι Εταιρείες είχαν τεράστιο κύκλο εργασιών εντός και εκτός Κύπρου (Αγγλία, Ιράκ, Αίγυπτο) και κέρδη εκατομμυρίων λιρών. Ότι δόθηκε πρώτη φορά κατά χάρη φιλοδώρημα στις πρώτες απολύσεις εργοδοτουμένων των Εταιρειών που έγιναν το 1980 λόγω του πολέμου Ιράκ - Ιράν. Ότι οι Εταιρείες πλήρωσαν στους απολυθέντες το φιλοδώρημα αυτό γιατί απολύθηκαν χωρίς πλεονασμό ώστε να μπορούν οι Εταιρείες να προσλάβουν αμέσως προσωπικό όταν θα τελείωνε ο πόλεμος. Σημείωσε ότι οι περισσότεροι από τους τότε απολυθέντες είχαν υπηρεσία δύο με έξι χρόνια. Ήταν η θέση του ότι υπήρχε μία άτυπη ρύθμιση αναφορικά με τον τρόπο υπολογισμού του φιλοδωρήματος και ότι οι Εταιρείες πλήρωναν αυτό το φιλοδώρημα επειδή είχαν την οικονομική ευχέρεια, γεγονός το οποίο πάντα δήλωναν στους υπαλλήλους τους. Υποστήριξε ότι ανέκαθεν είχαν ξεκαθαρίσει τόσο στους υπαλλήλους τους όσο και στους συντεχνιακούς εκπροσώπους τους, ότι εφόσον οι Εταιρείες είχαν κέρδη, επιθυμία τους ήταν να καταβάλλουν κατά χάρη φιλοδώρημα στους υπαλλήλους τους που έφευγαν λόγω πλεονασμού χωρίς φυσικά αυτό να δύναται να αναδειχθεί σε κεκτημένο τους δικαίωμα. Ισχυρίστηκε ότι από το τέλος της δεκαετίας του 1990 και μετά υπήρξε τεράστια συρρίκνωση του κύκλου εργασιών των Εταιρειών με αποτέλεσμα οι Εταιρείες να είναι αδρανοποιημένες και να χρωστούν υπέρογκα ποσά σε τράπεζες, στη Δημοκρατία υπό μορφή φόρων και σε προμηθευτές. Ότι σήμερα οι Εταιρείες οφείλουν πέραν των €30.000.000 (Τεκμήριο 11). Ότι από το 2000 μέχρι το 2011 οι Εταιρείες αναγκάστηκαν αρκετές φορές να απολύσουν εργοδοτούμενούς τους για λόγους πλεονασμού. Ότι κάθε φορά οι συντεχνιακοί εκπρόσωποι των εργοδοτουμένων απειλούσαν τις Εταιρείες πως το προσωπικό τους θα απεργούσε αν δεν καταβαλλόταν στους απολυθέντες υπαλλήλους το φιλοδώρημα. Ότι παρ΄ όλες τις προσπάθειες τους να εξηγήσουν στους συντεχνιακούς εκπροσώπους των εργοδοτουμένων πως οι Εταιρείες δεν έχουν πλέον την οικονομική ευχέρεια να καταβάλλουν φιλοδωρήματα, αυτοί ήταν ανένδοτοι και απειλούσαν με απεργίες. Ότι η διεύθυνση των Εταιρειών γνωρίζοντας ότι οι απεργίες θα παρέλυαν την επιχείρηση των Εταιρειών συναινούσαν και συμφωνούσαν στην πληρωμή φιλοδωρήματος στους υπαλλήλους των οποίων η απασχόληση θα τερματιζόταν για λόγους πλεονασμού. Ότι αυτό συνέβαινε κάθε φορά που οι Εταιρείες αναγκάζονταν να πλεονάσουν προσωπικό. Ισχυρίστηκε ότι αναφορικά με τις παρούσες Αιτήσεις ουδέποτε οι Εταιρείες υποσχέθηκαν πληρωμή φιλοδωρήματος στους Αιτητές / Αιτήτριες γιατί δεν είχαν «χρήματα» που ήταν και η προϋπόθεση κάτω από την οποία κατέβαλλαν τα κατά χάρη φιλοδωρήματα. Τόνισε ότι όσες πληρωμές φιλοδωρήματος έγιναν μέχρι το 2010 ήταν αποτέλεσμα των εκβιασμών που δέχτηκαν οι Εταιρείες από τους συντεχνιακούς εκπροσώπους των εργοδοτουμένων. Κλείνοντας επισήμανε ότι οι Εταιρείες ουδέποτε δεσμεύτηκαν στην καταβολή φιλοδωρήματος ή στην ένταξη του φιλοδωρήματος ως μέρος του πακέτου ωφελημάτων των υπαλλήλων τους όμως ήταν πάντοτε διατεθειμένες να καταβάλλουν φιλοδώρημα εφόσον είχαν κέρδη. Κατά την αντεξέτασή του παραδέχτηκε ότι ο τρόπος υπολογισμού του φιλοδωρήματος ήταν αυτός που ανέφεραν οι μάρτυρες των Αιτητών / Αιτητριών. Παραδέχτηκε ότι στους εργοδοτούμενους που απολύθηκαν μετά το 1990 μέχρι το 2000 οι Εταιρείες κατέβαλαν φιλοδώρημα. Ότι το 2000 - 2010 έδωσαν φιλοδώρημα στους εργοδοτούμενους που απέλυσαν αλλά σημείωσε ότι αυτό έγινε λόγω απειλών/εκβιασμών που δέχτηκαν από τις συντεχνίες. Παραδέχτηκε ότι ζήτησε από τον κ.Γ. Χριστοδούλου της Σ.Ε.Κ. όπως καταργηθούν οι αποζημιώσεις/το φιλοδώρημα σε εργοδοτούμενους που εργοδοτήθηκαν μετά την 1/1/2000 και αναγνώρισε επιστολή που απέστειλε αυτός στη Σ.Ε.Κ. στις 12/12/2007 (Τεκμήριο 12). Ενώ παραδέχτηκε ότι όταν τον Οκτώβριο του 2011 έγινε συνάντηση στο Υπουργείο Εργασίας λόγω του ότι η συντεχνία Σ.Ε.Κ. ζητούσε να πληρωθεί φιλοδώρημα για να επιτρέψει να γίνουν νέες απολύσεις για λόγους πλεονασμού το Υπουργείο Εργασίας υπέβαλε μεσολαβητική πρόταση, απέρριψε την υποβολή ότι οι Εταιρείες δεσμεύτηκαν να καταβάλουν το 80% της αποζημίωσης/του φιλοδωρήματος σε τρεις εξαμηνιαίες δόσεις λέγοντας ότι δεν υπήρχαν «χρήματα». Επανεξεταζόμενος ανέφερε ότι το Τεκμήριο 12 δόθηκε στα πλαίσια συζήτησης με τη συντεχνία Σ.Ε.Κ. με την ελπίδα ότι θα συμφωνούσαν για το καλό των Εταιρειών αλλά δεν επιτεύχθηκε συμφωνία. Ανάλυση Μαρτυρίας - Γεγονότα - Νομική Πτυχή - Εφαρμογή Νομικής Πτυχής - Συμπεράσματα Α. Το πρώτο ερώτημα που καλούμαστε να απαντήσουμε αξιολογώντας την ενώπιόν μας μαρτυρία είναι κατά ποσόν μεταξύ των Αιτητών / Αιτητριών και των Εταιρειών υπήρχε συμφωνία και/ή διευθέτηση και/ή πρακτική για πληρωμή στους Αιτητές / στις Αιτήτριες από τις Εταιρείες ενός ποσού ως χαριστική αποζημίωση και/ή φιλοδώρημα λόγω της απόλυσής τους από τις Εταιρείες λόγω πλεονασμού. Παρακολουθήσαμε με προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιόν μας επί του θέματος και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία τους έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση καθώς και τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Αξιολογώντας το μέρος της μαρτυρίας που σχετίζεται με το πιο πάνω ζήτημα, κατ' αρχάς παρατηρούμε ότι δεν κατατέθηκε ενώπιόν μας οποιαδήποτε γραπτή συμφωνία μεταξύ των διαδίκων που να προβλέπει ρητά και με σαφήνεια ότι αποτελούσε όρο της σύμβασης εργασίας που είχαν συνάψει οι διάδικοι ότι οι Εταιρείες θα κατέβαλλαν στους Αιτητές / στις Αιτήτριες ένα ποσό ως χαριστική αποζημίωση και/ή φιλοδώρημα στην περίπτωση που απολύονταν λόγω πλεονασμού. Σημειώνουμε ότι τα Τεκμήρια 1 και 8 δεν έχουν υπογραφεί εκ μέρους των Εταιρειών. Οι θέσεις της πλευράς των Αιτητών / Αιτητριών ότι οι Εταιρείες εφάρμοσαν το περιεχόμενο των εν λόγω Τεκμηρίων στην ολότητά τους δεν υποστηρίχτηκαν με συγκεκριμένα απτά στοιχεία πέραν των καταστάσεων αποδοχών του κ.Τζιωνή για τους μήνες Δεκέμβριο του 2007, Μάιο του 2008, Δεκέμβριο του 2008, Ιανουάριο του 2009, Δεκέμβριο του 2009 και Ιανουάριο του 2010 (Τεκμήριο 10). Ενώ στο Τεκμήριο 8 αναφέρεται ότι το εν λόγω πρακτικό είναι συμπληρωματικό της βασικής συλλογικής σύμβασης μεταξύ της Σ.Ε.Κ και των Εταιρειών δεν κατατέθηκε ενώπιόν μας η εν λόγω βασική συλλογική σύμβαση. Περαιτέρω ο κ.Χριστοδούλου όταν ρωτήθηκε κατά πόσο υπήρξε γραπτή συμφωνία μεταξύ της Σ.Ε.Κ. και των Εταιρειών για το ζήτημα του φιλοδωρήματος και/ή της χαριστικής αποζημίωσης απάντησε ότι η εν λόγω συμφωνία αποδεικνύεται από τις πράξεις των Εταιρειών. Ούτε ο κ.Τζιωνής ήταν θετικός στο κατά πόσον υπήρχε γραπτή συμφωνία μεταξύ της Σ.Ε.Κ. και των Εταιρειών για το ζήτημα του φιλοδωρήματος και/ή της χαριστικής αποζημίωσης. Από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 και τη μαρτυρία του κ.Νικολάου διαφαίνεται ότι η μεσολαβητική πρόταση του Τμήματος Εργασίας και η σχετική συμφωνία των μερών αφορούσε απολύσεις εργοδοτουμένων από τις Εταιρείες που έγιναν προγενέστερα από αυτές των Αιτητών / Αιτητριών και κατά συνέπεια δεν αφορά τις περιπτώσεις των Αιτητών / Αιτητριών. Όμως το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5, κατά την άποψή μας, τείνει να καταδείξει ότι στις Εταιρείες εφαρμοζόταν ένα σύστημα πληρωμής αποζημιώσεων στους εργοδοτούμενούς τους όταν αυτοί απολύονταν για λόγους πλεονασμού. Σημειώνουμε ότι δεν προκύπτει από το περιεχόμενο του εν λόγω Τεκμηρίου ότι η πληρωμή αποζημιώσεων από τις Εταιρείες ήταν στη διακριτική ευχέρεια των Εταιρειών ανάλογα με την οικονομική τους κατάσταση όπως ισχυρίζονται οι Εταιρείες. Η μαρτυρία του κ.Κουβά που τέθηκε ενώπιόν μας προς υποστήριξη του εν λόγω ισχυρισμού ήταν γενική και αόριστη και δεν υποστηρίχτηκε από κάποιο συγκεκριμένο στοιχείο. Σημειώνουμε ότι το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 12 και πιο συγκεκριμένα η αναφορά του κ.Κουβά ότι οι Εταιρείες εισηγούνται για ανανέωση της συλλογικής σύμβασης (α) να καταργηθεί η αποζημίωση σε όσους έχουν προσληφθεί μετά την 1/1/2000 και (β) για όσους έχουν προσληφθεί πριν την 1/1/200 να ισχύει το ανώτατο όριο πλεονασμού 75.5 εβδομάδων όπως και στην κυβέρνηση, καταρρίπτει την εκδοχή των Εταιρειών και καταδεικνύει ότι υπήρχε συμφωνία μεταξύ της Σ.Ε.Κ. και των Εταιρειών για το ζήτημα του φιλοδωρήματος και/ή της χαριστικής αποζημίωσης στους εργοδοτούμενους που απολύονταν για λόγους πλεονασμού. Οι εξηγήσεις που έδωσε κατά τη μαρτυρία του ο κ. Κουβάς, ότι έστειλε το Τεκμήριο 12 μετά από απειλές της συντεχνίας για απεργία και στα πλαίσια των συζητήσεων που είχε με τις συντεχνίες για το καλό των Εταιρειών, ότι πιο παλιά επειδή οι Εταιρείες μπορούσαν να δίνουν χαριστική αποζημίωση γίνονταν άλλες διευθετήσεις και ότι μετά ίσχυε ότι αν δεν έχουν χρήματα οι Εταιρείες δεν μπορούν να πληρώσουν, κρίνονται ως μη πειστικές και κατά την κρίση μας δεν μπορούν να αναιρέσουν το σαφές και ξεκάθαρο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 12 το οποίο δεικνύει ότι υπήρχε συμφωνία για πληρωμή αποζημιώσεων από τις Εταιρείες στους εργοδοτούμενούς τους που απολύονταν για λόγους πλεονασμού. Περαιτέρω σημειώνουμε ότι οι Εταιρείες δεν έθεσαν ενώπιόν μας οποιαδήποτε μαρτυρία που να δεικνύει ποια ήταν η απάντησή τους στη Σ.Ε.Κ. αναφορικά με τα θέματα και τα αιτήματα της Σ.Ε.Κ. που περιέχονται στο Τεκμήριο
10. Παρατηρούμε ότι ο κ.Κουβάς ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε οι Εταιρείες υποσχέθηκαν πληρωμή φιλοδωρήματος και/ή χαριστικής αποζημίωσης στους Αιτητές / στις Αιτήτριες και ότι οι οποιεσδήποτε πληρωμές έγιναν από τις Εταιρείες από το 2000 μέχρι το 2010 σε εργοδοτούμενούς τους που απολύθηκαν λόγω πλεονασμού ήταν αποτέλεσμα των εκβιασμών που δέχτηκαν οι Εταιρείες από τις συντεχνίες. Κατά την αντεξέτασή του ενώ παραδέχτηκε ότι τον Οκτώβριο του 2011 οι Εταιρείες έλαβαν μέρος σε μεσολαβητική σύσκεψη στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων για το ζήτημα της πληρωμής αποζημιώσεων σε εργοδοτουμένους που θα απολύονταν για λόγους πλεονασμού ερωτώμενος κατά πόσον οι Εταιρείες συμφώνησαν με τη μεσολαβητική πρόταση του Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων απάντησε αρνητικά και λέγοντας πού να βρεθούν τα χρήματα. Στην επιμονή του δικηγόρου των Αιτητών / Αιτητριών να του απαντήσει κατά πόσον οι Εταιρείες συμφώνησαν με τη μεσολαβητική πρόταση του Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων ανέφερε ότι αυτός δεν είπε ότι θα πληρώσουν και ότι είπε αν βρεθούν χρήματα θα τα πληρώσουν. Στην ερώτηση ποιος ήταν ο λειτουργός που έκανε τη μεσολάβηση απάντησε ότι δεν θυμόταν σίγουρα νομίζει ότι ήταν ο κ. XXXXX Νικολάου. Ερωτώμενος για τις αναφορές του κ.Νικολάου για συμφωνία απάντησε με υπεκφυγές λέγοντας ότι δεν ξέρει πώς θα πλήρωναν οι Εταιρείες και ότι δεν θυμάται ακριβώς ποιες ήταν οι θέσεις των Εταιρειών και διερωτήθηκε πώς θα υπήρχε αποδοχή από τις Εταιρείες να πληρώσουν αφού δεν υπήρχαν χρήματα. Σημειώνουμε ότι η θέση του ότι οι Εταιρείες δεν συμφώνησαν με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5 δεν υποβλήθηκε στους μάρτυρες της πλευράς των Αιτητών / Αιτητριών κατά την αντεξέτασή τους και ούτε αμφισβητήθηκε η αναφορά του κ.Τζιωνή ότι η εν λόγω μεσολαβητική πρόταση / συμφωνία αφορούσε τη δική του περίπτωση. Τα πιο πάνω μας δημιουργούν σοβαρές αμφιβολίες αναφορικά με το αξιόπιστο της μαρτυρίας του κ.Κουβά και της εκδοχής που προέβαλε ενώπιόν μας. Συνακόλουθα η μαρτυρία του κ.Κουβά δεν γίνεται αποδεχτή σε αντίθεση με τη μαρτυρία των κ.κ.Χριστοδούλου, Νικολάου και Τζιωνή που γίνεται αποδεκτή (παρά τις αδυναμίες που σημειώσαμε πιο πάνω) λόγω του ότι υποστηρίζεται από το σύνολο των Τεκμηρίων που τέθηκαν ενώπιόν μας. Στη βάση των πιο πάνω αποτελεί εύρημά μας ότι υπήρχε συμφωνία μεταξύ των Εταιρειών και της συντεχνίας Σ.Ε.Κ που αποτελούσε όρο της σύμβασης εργασίας μεταξύ των Εταιρειών και των εργοδοτουμένων τους ότι οι Εταιρείες θα κατέβαλλαν αποζημίωση και/ή φιλοδώρημα στους εργοδοτούμενούς τους που απολύονταν για λόγους πλεονασμού. Β. Το δεύτερο ερώτημα που θα πρέπει να απαντήσουμε είναι ποιο είναι το ποσό της αποζημίωσης που δικαιούται ο κάθε Αιτητής / η κάθε Αιτήτρια. Κατ' αρχάς παρατηρούμε ότι αποτέλεσε κοινό έδαφος για τους διαδίκους ότι το ποσό της αποζημίωσης και/ή του φιλοδωρήματος υπολογιζόταν λαμβάνοντας υπόψη συγκεκριμένα καθορισμένα δεδομένα. Η πλευρά των Αιτητών / Αιτητριών αποκαλούσε τον εν λόγω τρόπο υπολογισμού των αποζημιώσεων ως «φόρμουλα» ενώ η πλευρά των Εταιρειών ως «άτυπη ρύθμιση». Οι Αιτητές / Αιτήτριες κατέθεσαν μέσω του κ.Τζιωνή έγγραφο (Τεκμήριο 9) στο οποίο φαίνεται το ποσό του φιλοδωρήματος και/ή της αποζημίωσης που ισχυρίζονται ότι δικαιούνται. Οι Εταιρείες δεν αποδέχτηκαν τα εν λόγω ποσά. Λόγω της θέσης των Εταιρειών προβήκαμε στους δικούς μας υπολογισμούς ώστε να καταλήξουμε στο ύψος του ποσού του φιλοδωρήματος και/ή της χαριστικής αποζημίωσης του κάθε Αιτητή / της κάθε Αιτήτριας στη βάση της «φόρμουλας» / «άτυπης ρύθμισης» με εξαίρεση τους Αιτητές / Αιτήτριες στις Αιτήσεις με αριθμό 534/12, 436/13 και 440/
11. Παραθέτουμε πιο κάτω πίνακα στον οποίο φαίνονται οι υπολογισμοί του Δικαστηρίου στη βάση των παραδεκτών δεδομένων που τέθηκαν ενώπιόν μας. Αριθμός Υπόθεσης Περίοδος Απασχόλησης Αιτητή / Αιτήτριας στους Καθ΄ ών η αίτηση (χρόνια) Εβδομάδες ημερομισθίων που δικαιούται ως αποζημίωση βάσει «άτυπης ρύθμισης»/ «φόρμουλας» Ποσό εβδομαδιαίου ημερομισθίου βάσει «άτυπης ρύθμισης» / «φόρμουλας» (Μηνιαίος μισθός Χ 12 ÷ 52) € Ποσό αποζημίωσης / φιλοδωρήματος € 91/12 33 107.5 558,23 60.007,81 533/12 28 87.5 423,09 37.020,58 535/12 14 35 347.79 12.172,73 536/12 15 38 428,03 16.265,14 538/12 22 63.5 499,83 31.739,06 539/12 17 45 389,54 17.529,23 540/12 32 103.5 530,08 54.863,28 541/12 12 29 360,93 10.467,04 806/12 21 59.5 434,08 25.827,58 807/12 8 18 327,69 5.898,46 808/12 36 119.5 614,31 73.410,05 809/12 23 67.5 492,23 33.225,58 933/12 23 67.5 489,23 33.023,12 433/13 17 45 424,62 19.107,69 437/13 19 52 369,46 19.211,99 438/13 9 20.5 265,38 5.440,38 439/13 13 32 278,31 8.905,85 611/13 30 95.5 551,77 52.694,04 612/13 17 45 346,15 15.576,92 458/14 33 107.5 525,69 56.511,92 Σε σχέση με τις Αιτήσεις με αρ. 534/12, 436/13 και 440/13 σημειώνουμε ότι αφού το Δικαστήριο υπέδειξε κατά την ακροαματική διαδικασία ότι τα ποσά που αφορούν τις εν λόγω Αιτήσεις και φαίνονται στο Τεκμήριο 9 φαίνεται να υπολογίστηκαν στη βάση της «φόρμουλας» ενώ η μαρτυρία από πλευράς των Αιτητών / Αιτητριών ήταν ότι για εργοδοτούμενους που είχαν προσληφθεί από τις Εταιρείες μετά την 1/1/2006 η «φόρμουλα» δεν εφαρμοζόταν και το ποσό της αποζημίωσης / του φιλοδωρήματος που δικαιούνταν υπολογιζόταν σύμφωνα με τις πρόνοιες του Τεκμηρίου 1 και 8, η πλευρά των Αιτητών / Αιτητριών μέσω της επανεξέτασης του κ.Τζιωνή ανέφερε στο Δικαστήριο ότι τα ποσά που δικαιούνται οι Αιτητές / Αιτήτριες στις Αιτήσεις με αρ. 534/12, 436/13 και 440/13 είναι αυτά που καταγράφονται στη σελίδα 16 της παρούσας απόφασης. Σημειώνουμε ότι η πλευρά των Εταιρειών μέσω του δικηγόρου της δήλωσε ότι δεν θα ζητήσει να αντεξετάσει μέσω του Δικαστηρίου για τα πιο πάνω αναφερόμενα ποσά. Συνακόλουθα με τα πιο πάνω δεχόμαστε τις αναφορές του κ.Τζιωνή για τα ποσά που δικαιούνται οι Αιτητές / Αιτήτριες στις Αιτήσεις με αρ. 534/12, 436/13 και 440/13 και προβαίνουμε στο ανάλογο εύρημα. Γ. Το τρίτο ερώτημα που εγείρεται είναι κατά πόσον το Δικαστήριο υπό το φως των έγγραφων προτάσεων μπορεί να εξετάσει κατά πόσον στις παρούσες περιπτώσεις εφαρμόζεται το άρθρο 17 του Περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου Ν.24/67, ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα («ο Νόμος»). Το άρθρο 17 του Νόμου προβλέπει τα πιο κάτω: «Επιφύλαξις υφισταμένων δικαιωμάτων
12. Όταν λόγω πλεονασμού, ως ούτος καθορίζεται εν τω άρθρω 18, εργοδοτούμενος δικαιούται εις οιανδήποτε άμεσον πληρωμήν λόγω πλεονασμού, χορήγημα λόγω απολύσεως, φιλοδώρημα ή οιανδήποτε άλλην πληρωμήν χορηγουμένην εν σχέσει προς την απασχόλησιν του παρ' εργοδότη, είτε το δικαίωμα τούτο υφίσταται λόγω εθίμου, νόμου, συλλογικής συμφωνίας, συμβάσεως είτε δι' άλλον λόγον, ο εργοδοτούμένος λαμβάνει: (α) εκ του Ταμείου το ποσόν της πληρωμής λόγω πλεονασμού το οποίον δικαιούται συμφώνως προς τον Τέταρτον Πίνακα· και (β)παρά του εργοδότου, ή εξ οιουδήποτε ταμείου ή άλλης διευθετήσεως λειτουργούσης διά λογαριασμόν του εργοδότου, το ποσόν κατά το οποίον η παρά του εργοδότου ή διά λογαριασμόν αυτού πληρωμή τυχόν υπερβαίνει το ποσόν της πληρωμής εκ του Ταμείου: Νοείται ότι διά τους σκοπούς του παρόντος άρθρου οιαδήποτε εισφορά γενομένη υπό του εργοδοτουμένου έναντι της πληρωμής εις την οποίαν ούτος δικαιούται παρά του εργοδότου ή εξ οιουδήποτε ταμείου ή άλλης διευθετήσεως λειτουργούσης διά λογαριασμόν του εργοδότου, ως και οιοσδήποτε τόκος επί τοιαύτης εισφοράς, δεν υπολογίζονται: Νοείται περαιτέρω ότι διά τους σκοπούς του παρόντος άρθρου οιαδήποτε πληρωμή εκ ταμείου προνοίας δεν υπολογίζεται.» Οι Εταιρείες στους γενικούς λόγους των έγγραφων εμφανίσεών τους αναφέρουν ότι οι Αιτητές / Αιτήτριες αποζημιώθηκαν πλήρως από το Ταμείο για τον τερματισμό της απασχόλησής τους από την εταιρεία που τους εργοδοτούσε και δεν δικαιούνται να λάβουν οποιονδήποτε άλλο ποσό από τις Εταιρείες. Κρίνουμε ότι η πιο πάνω αναφορά μπορεί να αποτελέσει το υπόβαθρο που δικαιολογεί την εξέταση από το Δικαστήριο της εφαρμογής του άρθρου 17 του Νόμου στις υπό εξέταση Αιτήσεις. Δ. Το τέταρτο ερώτημα είναι κατά πόσον το άρθρο 17 του Νόμου εφαρμόζεται στις παρούσες Αιτήσεις. Στην υπόθεση Γεώργιος Κολιού ν. Γεώργιος Δ. Κουννάς και Υιός Λτδ