ΚΑΡΙΟΛΕΜΟΥ κ.α. ν. GEVOREST SLEEP DESIGNS LTD κ.α., Συνενωμένες Αιτήσεις Αρ.: 182/12, 183/12, 184/12, 185/12, 186/12, 26/7/2018

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου 1967 (Ν.24/67)όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα («ο Νόμος») αν ήθελε αποδειχθεί ότι ο τερματισμός της απασχόλησής τους το 2010 ήταν παράνομος και αδικαιολόγητος, και διαζευκτικά αξιώνουν από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού («το Ταμείο») πληρωμή, με βάση το άρθρο 16

(1)του Νόμου σε συνδυασμό με τον Τέταρτο Πίνακα του Νόμου, σε περίπτωση που ήθελε αποδειχθεί ότι η απόλυσή τους και/ή ο τερματισμός της απασχόλησής τους οφειλόταν σε πραγματικές συνθήκες πλεονασμού, νόμιμο τόκο, έξοδα πλέον Φ.Π.Α. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 στους γενικούς λόγους της έγγραφης εμφάνισής τους απορρίπτουν τις εναντίον τους αξιώσεις και ισχυρίζονται ότι ο τερματισμός της απασχόλησης των Αιτητριών οφειλόταν σε πραγματικές συνθήκες πλεονασμού και συγκεκριμένα λόγω αναδιοργάνωσης του τρόπου λειτουργίας του καταστήματος στο οποίο εργάζονταν οι Αιτήτριες. Το Ταμείο στους γενικούς λόγους της έγγραφης εμφάνισής του αρνείται τις εναντίον του αξιώσεις ισχυριζόμενο ότι σύμφωνα με τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Ταμείου ο τερματισμός της απασχόλησης των Αιτητριών δεν οφειλόταν σε λόγους πλεονασμού καθότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν προέβησαν σε οποιανδήποτε μορφή αναδιοργάνωσης που να συνεπάγεται την εξαφάνιση και/ή την ουσιώδη μείωση των καθηκόντων των Αιτητριών. Ότι ο τερματισμός της απασχόλησης των Αιτητριών ήταν αποτέλεσμα της άρνησής τους να αποδεχτούν αλλαγή των όρων εργοδότησής τους. Ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 προέβησαν σε νέες προσλήψεις εργοδοτουμένων που ασκούν τα ίδια και/ή παρόμοια καθήκοντα με τις Αιτήτριες. Στις 18/12/2014 ο δικηγόρος που εκπροσωπούσε τους Καθ' ων η Αίτηση 1 ζήτησε άδεια να αποσυρθεί από δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση

1. Το Δικαστήριο παρείχε την αιτούμενη άδεια. Έκτοτε οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν διόρισαν άλλο δικηγόρο να τους εκπροσωπεί. Στις περισσότερες δικασίμους που μεσολάβησαν από τις 4/2/2015 μέχρι την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας στις 20/9/2017 οι διευθυντές των Καθ' ων η Αίτηση 1 παρουσιάζονταν στο Δικαστήριο. Στις δικασίμους που προηγήθηκαν της ακροαματικής διαδικασίας οι δικηγόροι των Αιτητριών δήλωναν ότι οι Αιτήτριες είχαν πρόθεση να αποσύρουν τις αιτήσεις εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και να προσπαθήσουν οι ίδιες να αποδείξουν ότι η απόλυσή τους οφείλεται σε λόγους πλεονασμού. Στις 20/9/2017 ημερομηνία έναρξης της ακροαματικής διαδικασίας δεν εμφανίστηκε οποιοδήποτε πρόσωπο εκ μέρους και/ή για λογαριασμό των Καθ' ων η Αίτηση
2. Ο δικηγόρος των Αιτητριών δήλωσε στο Δικαστήριο ότι οι διευθυντές των Καθ' ων η Αίτηση 1 τον ενημέρωσαν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν προτίθενται να εμφανιστούν για να υπερασπιστούν την υπόθεση εναντίον τους και ότι οι Αιτήτριες του έδωσαν οδηγίες όπως γίνει προσπάθεια με τη μαρτυρία που θα προσκομίσουν στο Δικαστήριο να αποδειχτεί ότι απόλυσή τους οφειλόταν σε λόγους πλεονασμού. Βάρος Απόδειξης Το άρθρο 5 του Νόμου προβλέπει τους λόγους που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και οι οποίοι δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης από τον εργοδότη. Με το εδάφιο (β) του εν λόγω άρθρου καλύπτεται ο λόγος απόλυσης λόγω πλεονασμού. Στις περιπτώσεις που ο εργοδοτούμενος απολύεται από τον εργοδότη, το άρθρο 6

(1)του Νόμου καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτουμένου σύμφωνα με το οποίο ο τερματισμός της απασχόλησης τεκμαίρεται μέχρι αποδείξεως του εναντίου ως μη γενόμενος για τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 5 του Νόμου. Δηλαδή, ο εργοδότης φέρει το βάρος απόδειξης του δικαιολογημένου της απόφασής του για απόλυση εντός των πλαισίων του Νόμου. Σημειώνουμε ότι το άρθρο 6

(1)του Νόμου δημιουργεί τεκμήριο ότι ο τερματισμός της απασχόλησης δεν γίνεται λόγω πλεονασμού. Ενόψει της μη εμφάνισης των Καθ' ων η Αίτηση 1 κατά την ακρόαση της υπόθεσης και ελλείψει οποιασδήποτε μαρτυρίας από την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση 1 για αντίκρουση του νόμιμου μαχητού τεκμηρίου του άρθρου 6 του Νόμου (με το οποίο ο τερματισμός των υπηρεσιών ενός εργοδοτουμένου τεκμαίρεται ότι δεν έγινε νόμιμα για κάποιο ή κάποιους από τους λόγους που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 5 του Νόμου μέχρι αποδείξεως του εναντίου από την πλευρά του εργοδότη), ο τερματισμός των υπηρεσιών των Αιτητριών από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 θεωρείται ως αδικαιολόγητος και παράνομος και οι Αιτήτριες δικαιούται σε πληρωμή αποζημιώσεων από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 δυνάμει του άρθρου 3

(1)του Νόμου. Οι Αιτήτριες κατά την ακρόαση της υπόθεσης δεν περιορίστηκαν στο να αποδείξουν το ύψος των αποζημιώσεων που δικαιούνται να πληρωθούν από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 λόγω παράνομης και αδικαιολόγητης απόλυσής τους αλλά προσέφεραν μαρτυρία προς απόδειξη της θέσης ότι η απόλυσή τους οφειλόταν σε λόγους πλεονασμού. Οι Αιτήτριες, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 6

(1)του Νόμου, έχουν το βάρος να αποδείξουν ότι η απόλυσή τους έγινε λόγω πλεονασμού σύμφωνα με το άρθρο 5(β) του Νόμου σε συνδυασμό με τις πρόνοιες του άρθρου 18 του Νόμου στο οποίο προβλέπονται οι λόγοι πλεονασμού (βλ. Σωτήρη Α. Χρυσάνθου κ.α. ν. Petros Pitsillis (Glass Market) Ltd

(2000)1 Α.Α.Δ. 384, Ορθοδοξία Ζερταλή ν. Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού

(2003)1 Α.Α.Δ. 178). Ως εκ τούτου το Δικαστήριο στην προκειμένη περίπτωση θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσον η απόλυση των Αιτητριών οφείλεται σε λόγους πλεονασμού. Στην περίπτωση που κριθεί από το Δικαστήριο ότι η απόλυση των Αιτητριών οφείλεται σε λόγους πλεονασμού τότε το Ταμείο θα πρέπει να καταβάλει στις Αιτήτριες πληρωμή για απόλυση που οφείλεται σε πλεονασμό και οι Καθ' ων η Αίτηση 1 θα απαλλαχτούν από την υποχρέωση να καταβάλουν στις Αιτήτριες αποζημιώσεις για παράνομο και αδικαιολόγητο τερματισμό της απασχόλησής τους. Προς απόδειξη του εν λόγω ισχυρισμού κατέθεσε εκ μέρους των Αιτητριών, ο διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση 1, κ. XXXXX Μαλάς. Οι Αιτήτριες δεν κατέθεσαν ενώπιόν μας. Το Ταμείο προσκόμισε τη μαρτυρία του κ. XXXXX Μαυρομμάτη, ο οποίος εργοδοτείται στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων ως εξεταστής απαιτήσεων στο Ταμείο. Παραδεκτά / Μη αμφισβητούμενα Γεγονότα Από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των διαδίκων και το ενώπιόν μας μαρτυρικό υλικό προκύπτουν τα πιο κάτω παραδεκτά και/ή αναντίλεκτα και/ή μη αμφισβητούμενα γεγονότα. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 αποτελούν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και κατά τον ουσιώδη για τις αιτήσεις χρόνο ασχολούνταν με την παραγωγή, την πώληση και την εμπορία στρωμάτων, αξεσουάρ ύπνου και λευκών ειδών. Το εργοστάσιο παραγωγής τους βρισκόταν στη Λευκωσία και διατηρούσαν καταστήματα σε όλες τις πόλεις της Κύπρου. Όλες οι Αιτήτριες στις υπό κρίση αιτήσεις κατά τον ουσιώδη χρόνο εργάζονταν στην υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση 1 ως πωλήτριες στο κατάστημα των Καθ' ων η Αίτηση 1 που βρίσκεται στην οδό Κολωνακίου στη Λεμεσό. Η απασχόλησή των Αιτητριών τερματίστηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 το 2010 με πανομοιότυπες επιστολές ημερ. 22/10/2010 (Δέσμη εγγράφων - Τεκμήριο 1) για λόγους πλεονασμού. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 έδωσαν στην κάθε μία την προβλεπόμενη από τον Νόμο προειδοποίηση. Πιο συγκεκριμένα, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 τους ενημέρωσαν ότι λόγω της άρνησής τους να αποδεχτούν την αλλαγή του ωραρίου εργασίας τους οι υπηρεσίες τους τερματίζονται λόγω πλεονασμού αφού με την εφαρμογή του νέου ωραρίου λειτουργίας του καταστήματος στο οποίο εργάζονται θα μειωθούν οι θέσεις των πωλητριών στο κατάστημα. Ο ακόλουθος πίνακας περιέχει τα στοιχεία που αφορούν την κάθε Αιτήτρια ξεχωριστά. Αριθμός Αίτησης Ονοματεπώνυμο Ημερομηνία πρόσληψης Ημερομηνία απόλυσης Εβδομαδιαίες Απολαβές για σκοπούς του Νόμου 182/12 XXXXX ΚΑΡΙΟΛΕΜΟΥ 1/10/1990 17/12/2010 €558,18 183/12 XXXXX ΓΕΡΟΚΩΣΤΑ 1/11/2008 5/11/2010 €234,86 184/12 XXXXX ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ 8/3/2007 26/11/2010 €302,40 185/12 XXXXX ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ 1/9/1995 17/12/2010 €457,14 186/12 XXXXX ΚΥΡΙΑΚΟΥ 2/10/2006 3/12/2010 €387,02 Πριν την απόλυσή τους οι Αιτήτριες απέστειλαν, στις 15/10/2010 και στις 20/10/2010, επιστολές στους Καθ' ων η Αίτηση 1 με τις οποίες τους πληροφορούσαν ότι δεν αποδέχονται την αλλαγή του ωραρίου εργασίας τους που τους προτάθηκε από αυτούς (Τεκμήρια 5 και 4 αντίστοιχα). Όλες οι Αιτήτριες υπέβαλαν στις 26/11/2010 αιτήσεις στο Ταμείο για πληρωμή λόγω απόλυσης που οφείλεται σε λόγους πλεονασμού (Τεκμήριο 2). Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 στις 14/12/2010 συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο που τους αποστάληκε από το Ταμείο σε σχέση με τις απολύσεις των Αιτητριών (Τεκμήριο 3). Σε αυτό ανέγραψαν ότι η απόλυση των Αιτητριών οφειλόταν σε αναδιοργάνωση του ωραρίου λειτουργίας του καταστήματος. Το κατάστημα στην οδό Κολωνακίου μέχρι τον Απρίλιο του 2010 ήταν το μοναδικό κατάστημα που διατηρούσαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 στη Λεμεσό. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 τον Απρίλιο του 2010 λειτούργησαν ακόμα ένα κατάστημα στη Λεμεσό στην οδό Μακεδονίας και μέσα του 2011 άνοιξαν ένα κατάστημα στην οδό Πάφου στη Λεμεσό. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 στο χρονικό διάστημα που εκτείνεται από τις 6/9/2010 μέχρι τις 2/5/2011 προσέλαβαν στην υπηρεσία τους τα άτομα που φαίνονται στον πιο κάτω πίνακα. Ονοματεπώνυμο Ημερομηνία Πρόσληψης XXXXX Ιωάννου 6/9/2010 XXXXX Muharremi 11/10/2010 XXXXX Μαρκιτανή 22/11/2010 XXXXX Ταλιαδώρου Γεωργίου 22/11/2010 XXXXX Μουσκαλλής 1/12/2010 XXXXX Μιχαήλ 3/1/2011 XXXXX Ευριπίδου 21/2/2011 XXXXX Οδυσσέως 8/3/2011 XXXXX Μιχαήλ 1/4/2011 XXXXX Ιωάννου 2/5/2011 Μαρτυρία Ο κ. Μαλάς καταθέτοντας ανέφερε ότι οι απολύσεις των Αιτητριών οφείλονται στη μείωση του όγκου εργασιών της επιχείρησης των Καθ' ων η Αίτηση 1 καθώς και λόγω αναδιοργάνωσης και/ή αλλαγών στον τρόπο λειτουργίας της επιχείρησής τους. Ανέφερε ότι από το 2007 άρχισε μια σταθερή πτώση του όγκου εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση

1. Κατέθεσε ως Δέσμη Εγγράφων - Τεκμήριο 6 αντίγραφα των καταστάσεων των οικονομικών αποτελεσμάτων των Καθ' ων η Αίτηση 1 από τους εξελεγμένους λογαριασμούς των Καθ' ων η Αίτηση 1 για τα έτη 2007 - 2011 στα οποία φαίνονται τα πιο κάτω: Έτος 2007 2008 2009 2010 2011 Πωλήσεις / Κύκλος εργασιών € 8.359.497 € 7.913.458 € 6.977.537 € 6.854.825 € 6.112.144 Βάσει των πιο πάνω οικονομικών αποτελεσμάτων προκύπτει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 είχαν μείωση ύψους 17% στις πωλήσεις τους το 2009 σε σύγκριση με το 2007 και μείωση ύψους 18% το 2010 σε σχέση με το
2. Υποστήριξε ότι μείωση του όγκου εργασιών παρουσίασε και το κατάστημα στην οδό Κολωνακίου. Κατέθεσε τον πιο κάτω πίνακα στον οποίο φαίνονται οι πωλήσεις του καταστήματος στην οδό Κολωνακίου για τα έτη 2008 - 2011 (Τεκμήριο 7). Έτος 2008 2009 2010 2011 Πωλήσεις € 1.480.577 € 1.469.307 € 1.128.874 € 892.692 Στη βάση των πιο πάνω υποστήριξε ότι οι πωλήσεις του καταστήματος στην οδό Κολωνακίου το 2010 ήταν μειωμένες κατά 24% σε σχέση με το
3. Περαιτέρω κατέθεσε τον πίνακα στον οποίο φαίνεται ο αριθμός του προσωπικού που απασχολούσαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 κατά τα έτη 2007 - 2010 (Τεκμήριο 8). Έτος 2007 2008 2009 2010 Σύνολο προσωπικού 84 80 66 57 Όλα τα καταστήματα των Καθ' ων η Αίτηση 1 με εξαίρεση αυτό στην οδό Κολωνακίου στη Λεμεσό λειτουργούσαν με ωράριο εργασίας τις καθημερινές 9:00-13:00 και 15:00-19:00 και την Τετάρτη και το Σάββατο 9:00-14:
4. Το κατάστημα στην οδό Κολωνακίου στη Λεμεσό εργαζόταν με συνεχόμενο ωράριο 9:00-19:00 εκτός Τετάρτη και Σάββατο που το ωράριο εργασίας του ήταν 9:00-14:
5. Το ωράριο εργασίας των Αιτητριών ήταν σταθερό και ήταν ως ακολούθως (Τεκμήριο 9): Αριθμός Αίτησης Ονοματεπώνυμο Δευτέρα Τρίτη Τετάρτη Πέμπτη Παρασκευή Σάββατο Κυριακή 182/12 XXXXX ΚΑΡΙΟΛΕΜΟΥ 9:00-13:00 15:00-19:00 14:00-19:00 9:00-14:00 9:00-13:00 15:00-19:00 9:00-16:00 9:00-14:00 Αργία 183/12 XXXXX ΓΕΡΟΚΩΣΤΑ 9:00-13:00 15:00-19:00 9:00-13:00 15:00-19:00 9:00-14:00 9:00-13:00 15:00-19:00 9:00-13:00 9:00-14:00 Αργία 184/12 XXXXX ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ 9:00-13:00 15:00-19:00 9:00-16:00 9:00-14:00 14:00-19:00 9:00-13:00 15:00-19:00 9:00-14:00 Αργία 185/12 XXXXX ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ 12:30-19:00 9:00-13:00 15:00-19:00 9:00-14:00 12:30-19:00 12:00-19:00 9:00-14:00 Αργία 186/12 XXXXX ΚΥΡΙΑΚΟΥ 9:00-16:00 9:00-16:00 10:00-14:00 9:00-16:00 9:00-13:00 15:00-19:00 9:00-14:00 Αργία Υποστήριξε ότι το 2010 μετά από σχετική μελέτη της αγοράς κρίθηκε ότι θα ήταν καλύτερο για την επιχείρησή τους όπως το ωράριο που εφαρμοζόταν στα υπόλοιπα καταστήματα των Καθ' ων η Αίτηση 1 εφαρμοστεί και στο κατάστημα στην Κολωνακίου. Ότι διαπιστώθηκε ότι (α) με την μείωση του όγκου εργασιών του καταστήματος στην Κολωνακίου και (β) με την υιοθέτηση στο κατάστημα στην Κολωνακίου του ωραρίου που είχαν τα άλλα καταστήματα οι εργοδοτούμενες σε αυτό θα καθίσταντο πλεονάζουσες. Ήταν η θέση του ότι με το συνεχόμενο ωράριο εργασίας οι Αιτήτριες εργάζονταν με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι παρούσες στο κατάστημα 2 με 3 πωλήτριες ενώ με το ωράριο που είχαν τα άλλα καταστήματα ήταν «εφικτή η παρουσία τις ίδιες ώρες 2 μόνο υπαλλήλων στο κατάστημα .. χωρίς να προκύπτει οποιοδήποτε πρόβλημα στις παρεχόμενες υπηρεσίες... ». Ότι οι Αιτήτριες ενημερώθηκαν για την πρόθεση των Καθ' ων η Αίτηση 1 να εισάγουν νέο ωράριο και τους ζητήθηκε να καθορίσουν τη θέση τους ώστε να εξετάσουν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 πώς θα προχωρούσαν σε απολύσεις για λόγους πλεονασμού (επειδή υπήρχε ανάγκη να απολυθεί ένας αριθμός πωλητριών για λόγους πλεονασμού οι Καθ' ων η Αίτηση 1 ήθελαν να γνωρίζουν ποιες από τις πωλήτριες θα απολύονταν). Ότι οι Αιτήτριες επικαλούμενες οικογενειακούς και προσωπικούς λόγους δεν αποδέχτηκαν την αλλαγή του ωραρίου εργασίας τους. Επανέλαβε ότι οι Αιτήτριες με τη διαφοροποίηση του ωραρίου του καταστήματος στο οποίο εργάζονταν κατέστησαν πλεονάζουσες. Ανέφερε ότι με την απόλυση των Αιτητριών μεταφέρθηκαν στο κατάστημα της Κολωνακίου δύο πωλητές από το κατάστημα της Μακεδονίας, ότι το κατάστημα της Κολωνακίου μετά τις απολύσεις των Αιτητριών λειτουργούσε με δύο πωλήτριες και ότι δεν έγινε οποιαδήποτε άλλη πρόσληψη για το κατάστημα στην οδό Μακεδονίας. Ισχυρίστηκε ότι το κατάστημα στην Κολωνακίου επειδή ήταν μεγάλο και διέθετε προς πώληση το σύνολο των προϊόντων που εμπορεύονταν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 χρησιμοποιείτο από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 ως εκπαιδευτήριο των νεοπροσληφθέντων υπαλλήλων. Ότι κάθε εργοδοτούμενος που προσλαμβανόταν από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 εκπαιδευόταν στο εν λόγω κατάστημα για έξι μήνες και μετά τη λήξη της δοκιμαστικής περιόδου μεταφερόταν στο κατάστημα για το όποιο είχε προσληφθεί. Σχετικά με τα δύο νέα καταστήματα που άνοιξαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 στη Λεμεσό ανέφερε ότι αυτά λειτούργησαν σε άλλες τοποθεσίες στη Λεμεσό σε μια προσπάθεια να αυξηθεί η πελατεία των Καθ' ων η Αίτηση 1 και να ανατραπεί η μείωση του κύκλου εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση
6. Ότι η απόφαση για άνοιγμα του καταστήματος στην οδό Πάφου δεν είχε παρθεί κατά τον χρόνο που απολύθηκαν οι Αιτήτριες. Αναφορικά με τους εργοδοτούμενους που προσέλαβαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 κατά την περίοδο 6/9/2010 - 2/5/2011 ανέφερε τα πιο κάτω: (α) Ο XXXXX Ιωάννου προσλήφθηκε ως συντονιστής - προγραμματιστής παραγωγής στο εργοστάσιο στη Λευκωσία. (β) Ο XXXXX Muharremi προσλήφθηκε ως εκπαιδευτής για να εκπαιδεύσει το υφιστάμενο προσωπικό των Καθ' ων η Αίτηση 1 και να εκπαιδεύει τους νέους υπαλλήλους που θα προσλάμβαναν οι Καθ' ων η Αίτηση
7. Ότι ο κ. Muharremi παρείχε τις υπηρεσίες του τόσο στο κατάστημα στην οδό Κολωνακίου όσο και παγκύπρια στα υπόλοιπα καταστήματα. Ότι σκοπός της πρόσληψής του ήταν να γίνει μια νέα αρχή στην εκπαίδευση του προσωπικού των Καθ' ων η Αίτηση 1 ώστε να παρέχεται άριστη εξυπηρέτηση στους πελάτες τους. (γ) Η XXXXX Μαρκιτανή προσλήφθηκε ως πωλήτρια στη Λεμεσό και αφού ακολούθησε τη σχετική εκπαίδευση για έξι μήνες στο κατάστημα της Κολωνακίου μεταφέρθηκε στο κατάστημα της οδού Πάφου. (δ) Η XXXXX Ταλιαδώρου Γεωργίου προσλήφθηκε ως πωλήτρια στη Λεμεσό και αφού ακολούθησε τη σχετική εκπαίδευση για έξι μήνες στο κατάστημα της Κολωνακίου μεταφέρθηκε στο κατάστημα της οδού Πάφου. (ε) Ο XXXXX Μουσκαλλής προσλήφθηκε ως υπεύθυνος του τμήματος κουρτινών σε παγκύπρια βάση. Ότι το τμήμα κουρτινών είχε δημιουργηθεί εκείνη την περίοδο. (στ) Η XXXXX Μιχαήλ προσλήφθηκε ως πωλήτρια με σκοπό να εκπαιδευτεί στο κατάστημα στην Κολωνακίου και μετά να μεταφερθεί στο κατάστημα που οι Καθ' ων η Αίτηση 1 έκριναν ορθό λαμβανομένου υπόψη ότι εκείνη την περίοδο είχε αποφασιστεί η λειτουργία του καταστήματος στην οδό Πάφου. Ότι στις 20/1/2011 εγκατέλειψε την εργασία της για προσωπικούς λόγους. (ζ) Ο XXXXX Ευριπίδου προσλήφθηκε ως IT TECHNICIAN στο τμήμα συντήρησης λογισμικών για να παρέχει υπηρεσίες σε παγκύπρια βάση με σκοπό να βοηθήσει στην εισαγωγή νέου λογισμικού συστήματος. (η) Η XXXXX Οδυσσέως προσλήφθηκε ως πωλήτρια με σκοπό να εκπαιδευτεί στο κατάστημα στην Κολωνακίου και μετά να μεταφερθεί στο κατάστημα που οι Καθ' ων η Αίτηση 1 την προόριζαν και συγκεκριμένα στο κατάστημα που επίκειτο να λειτουργήσει στην οδό Πάφου. Ότι στις 30/6/2011 εγκατέλειψε την εργασία της για προσωπικούς λόγους. (θ) Η XXXXX Μιχαήλ προσλήφθηκε ως πωλήτρια με σκοπό να εκπαιδευτεί στο κατάστημα στην Κολωνακίου και μετά να μεταφερθεί στο κατάστημα που οι Καθ' ων η Αίτηση 1 έκριναν ορθό (είτε στην οδό Μακεδονίας είτε στην οδό Πάφου ή ακόμα σε άλλη επαρχία). Ότι στις 24/10/2011 εγκατέλειψε την εργασία της για προσωπικούς λόγους. (ι) Ο XXXXX Ιωάννου προσλήφθηκε ως διακοσμητής σε παγκύπρια βάση σε μια προσπάθεια των Καθ' ων η Αίτηση 1 να βελτιώσουν την παρουσίαση των εμπορευμάτων τους στα καταστήματά τους με σκοπό να αυξηθούν οι πωλήσεις. Υποστήριξε ότι από τις 10 προσλήψεις οι πέντε ήταν σε παγκύπρια βάση σε θέσεις διαφορετικές από αυτές των Αιτητριών σε μια προσπάθεια των Καθ' ων η Αίτηση 1 να βελτιώσουν το προφίλ τους και να καθιερώσουν νέα τμήματα. Ότι οι άλλες τρεις προσλήψεις ήταν στο στάδιο παροχής σχετικής εκπαίδευσης με βάση την πολιτική των Καθ' ων η Αίτηση 1 (οι Καθ' ων η Αίτηση 1 ήθελαν να έχουν άτομα στο τμήμα πωλήσεων που να είναι εκπαιδευμένα ώστε αν αποχωρήσει κάποιος πωλητής να μπορούν να τον αντικαταστήσουν άμεσα) και ότι τα πρόσωπα που προσλήφθηκαν εγκατέλειψαν την εργασία τους πριν την συμπλήρωση της δοκιμαστικής περιόδου. Ότι η κα Μαρκιτανή και η κα Ταλιαδώρου δεν προσλήφθηκαν προς αντικατάσταση των Αιτητριών και ότι εκπαιδεύτηκαν ως πωλήτριες με σκοπό να αντικαθιστούν άλλες πωλήτριες σε περίπτωση που απουσίαζαν με άδεια ασθενείας ή ετήσια άδεια. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το κατάστημα στην οδό Μακεδονίας έφερε κάποιες νέες πωλήσεις αλλά αυτές δεν ήταν ικανοποιητικές και γι' αυτόν τον λόγο αποφασίστηκε η λειτουργία και τρίτου καταστήματος στη Λεμεσό στην οδό Πάφου. Ότι ο σκοπός της εν λόγω απόφασης ήταν να ανατραπεί η πτωτική τάση των πωλήσεων. Ότι η πρόσληψη του κ. Ευριπίδου ήταν επιτακτική λόγω της εγκατάστασης νέου λογισμικού συστήματος. Ότι οι άλλοι τέσσερις άνδρες εργοδοτούμενοι προσλήφθηκαν με στόχο την ανατροπή της πτώσης των πωλήσεων. Επέμενε ότι XXXXX Muharremi ήταν εκπαιδευτής και όχι απλώς πωλητής και ότι δεν γνωρίζει με ποιο κωδικό δηλώθηκε στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Όταν του υποβλήθηκε ότι ο XXXXX Muharremi δηλώθηκε ως πωλητής στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων απάντησε ότι στην ουσία ήταν πωλητής αλλά τα καθήκοντά του ήταν να εκπαιδεύει άλλους πωλητές και μπορεί να έγινε κάποιο λάθος από το λογιστήριο. Κατά την επανεξέτασή του διευκρίνισε ότι ο XXXXX Muharremi εκπαίδευε τους νεοπροσληφθέντες πωλητές στο κατάστημα στην οδό Κολωνακίου και τους παλιούς πωλητές στα καταστήματα που εργάζονταν. Ότι στον XXXXX Muharremi οι Καθ' ων η Αίτηση 1 παρείχαν αυτοκίνητο ενώ στους πωλητές όχι. Είπε ότι επειδή εργαζόταν μαζί με τους πωλητές μπορεί να προέκυψε κάποια παρανόηση σε σχέση με τον ρόλο του. Ο κ. Μαυρομμάτης καταθέτοντας ανέφερε ότι αυτός εντός των πλαισίων των καθηκόντων της εργασίας του εξέτασε τις αιτήσεις που υπέβαλαν οι Αιτήτριες στο Ταμείο για πληρωμή για απόλυση που οφείλεται σε λόγους πλεονασμού. Ότι απέρριψε τις εν λόγω αιτήσεις καθότι (α) δεν έγινε αναδιοργάνωση των Καθ' ων η Αίτηση 1 αλλά δυσμενής αλλαγή του ωραρίου εργασίας των Αιτητριών και (β) κατά τον ουσιώδη χρόνο που απολύθηκαν οι Αιτήτριες οι Καθ' ων η Αίτηση 1 προσέλαβαν αρκετούς νέους υπαλλήλους και μέσα σε αυτές τις προσλήψεις υπήρχαν άτομα που είχαν την ίδια ειδικότητα με τις Αιτήτριες. Σημείωσε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 λίγους μήνες πριν την απόλυση των Αιτητριών άνοιξαν ένα νέο κατάστημα στη Λεμεσό και λίγους μήνες μετά την απόλυση των Αιτητριών άνοιξαν ακόμα ένα νέο κατάστημα στη Λεμεσό. Ισχυρίστηκε ότι όταν αρχικά εξέτασε τις αιτήσεις των Αιτητριών δεν είχε υπόψη του το άνοιγμα των νέων καταστημάτων και ότι το εν λόγω γεγονός το πληροφορήθηκε όταν του δόθηκαν περαιτέρω στοιχεία από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 ώστε να επανεξετάσει τις αιτήσεις των Αιτητριών και να αναθεωρήσει την αρχική του απόφαση. Υποστήριξε ότι το άνοιγμα των δύο νέων καταστημάτων ενίσχυσε τη θέση του ότι οι απολύσεις των Αιτητριών δεν οφείλονταν σε λόγους πλεονασμού. Είπε ότι τα στοιχεία που του δόθηκαν δεν δικαιολογούσαν συμπέρασμα πλεονασμού. Σημείωσε ότι οι εργοδότες όταν προσλαμβάνουν προσωπικό συμπληρώνουν μια δήλωση την οποία παραδίνουν στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων και στην οποία αναφέρονται τα στοιχεία του κάθε νεοπροσληφθέντα εργοδοτουμένου και η ειδικότητά του. Ότι στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων οι εργοδοτούμενοι καταχωρούνται βάσει της δήλωσης του εργοδότη στον επαγγελματικό κωδικό της ειδικότητας του εργοδοτουμένου. Ήταν η θέση του ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 όταν προσέλαβαν 10 νέους υπαλλήλους τέλος του 2010 - αρχές του 2011 τους ενέγραψαν στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις δηλώνοντας το επάγγελμά τους. Αναφερόμενος στις πέντε γυναίκες υπαλλήλους που προσέλαβαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 το 2010 και το 2011 είπε ότι αυτές δηλώθηκαν ως πωλήτριες και ότι αυτό δηλώνει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 απέλυσαν πέντε πωλήτριες και ότι στη συνέχεια προσέλαβαν πέντε πωλήτριες. Σε σχέση με τους υπόλοιπους νεοπροσληφθέντες από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 είπε ότι ο κ. Ευριπίδου δηλώθηκε ως ειδικός ηλεκτρονικών υπολογιστών, ο κ. Π.Ιωάννου ως διευθυντής τμήματος, ο κ. Χρ.Ιωάννου ως διακοσμητής/σχεδιαστής, ο κ. Muharremi ως πωλητής και ο κ. Μουσκαλλής ως πωλητής. Δέχτηκε ότι ο κ. Μουσκαλλής μπορεί να εργαζόταν ως υπεύθυνος πωλητής κουρτινών καθότι δεν υπάρχει άλλος σχετικός κωδικός για την εν λόγω ειδικότητα. Για τον κ. Muharremi ανέφερε ότι ενώ υπάρχει κωδικός για τους εκπαιδευτές ο κ. Muharremi δεν δηλώθηκε ως εκπαιδευτής πωλητής αλλά ως πωλητής. Ήταν η θέση του ότι όλες οι προσλήψεις στις οποίες προέβησαν οι Καθ' ων Αίτηση 1 από τις 6/9/2010 μέχρι τις 2/5/2011 συνιστούν ένδειξη ότι οι απολύσεις των Αιτητριών δεν ήταν λόγω πλεονασμού αφού δεν καταδεικνύονται μειωμένες ανάγκες σε προσωπικό. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι όταν εξέτασε για πρώτη φορά τις αιτήσεις των Αιτητριών δεν του είχαν δοθεί οι εξελεγμένοι λογαριασμοί των Καθ' ων η Αίτηση
8. Ότι όταν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 ζήτησαν επανεξέταση των αιτήσεων των Αιτητριών του προσκόμισαν στοιχεία που αφορούσαν τον κύκλο εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση
9. Ότι μελέτησε τα νέα στοιχεία που του δόθηκαν και ότι απέρριψε τις αιτήσεις λόγω (α) των νέων προσλήψεων, κυρίως των νέων προσλήψεων που έγιναν στην ίδια επαρχία και στην ίδια ειδικότητα με τις Αιτήτριες, (β) του ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 επικαλούντο νέο λόγο πλεονασμού τρία χρόνια μετά τις απολύσεις, τη μείωση του όγκου εργασιών και (γ) του ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 είχαν ανοίξει δύο άλλα καταστήματα στη Λεμεσό γεγονός που δεν δικαιολογείται τη στιγμή που υπήρχε μείωση του όγκου εργασιών της επιχείρησής τους. Διευκρίνισε ότι ο «ουσιώδης χρόνος» για τις νέες προσλήψεις καλύπτει την περίοδο που αρχίζει λίγους μήνες πριν την απόλυση και τελειώνει 6 μήνες μετά την απόλυση. Είπε ότι όταν αρχές του 2013 το Ταμείο ζήτησε από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 διευκρινίσεις για τις νέες προσλήψεις ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση 1 ανέφερε ότι οι Αιτήτριες αντικαταστάθηκαν από νέες πωλήτριες καθότι δεν επιθυμούσαν την αλλαγή του ωραρίου εργασίας τους. Ανέφερε ότι δεν ρώτησε τον κ. Muharremi σε τι θέση εργαζόταν και ότι κατά την εξέταση των αιτήσεων των Αιτητριών έλαβε υπόψη του μόνο τον κωδικό του. Σε υποβολή που του έγινε ότι ο κ. Muharremi εκ λάθους δηλώθηκε στον κωδικό του πωλητή, διερωτήθηκε πώς γίνεται όλοι οι άλλοι οι εργοδοτούμενοι των Καθ' ων η Αίτηση 1 εκτός από τον κ. Muharremi να είχαν δηλωθεί με σωστούς κωδικούς και ο κ. Muharremi να δηλώθηκε με λάθος κωδικό. Δεν θυμόταν πώς τέθηκε στο Ταμείο ο ισχυρισμός των Καθ' ων η Αίτηση 1 ότι έγινε αναδιοργάνωση του καταστήματος στην οδό Κολωνακίου με την αλλαγή του ωραρίου εργασίας του αλλά σημείωσε ότι τους έγινε ανάλυση γραπτώς. Όταν ρωτήθηκε κατά πόσον τους εξηγήθηκε με ποιο τρόπο η αλλαγή του ωραρίου εργασίας είχε ως συνέπεια τη μείωση των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων στο κατάστημα στην Κολωνακίου απάντησε «τότε όχι». Σε ερώτηση κατά πόσον αυτός ζήτησε να πάρει σχετικές πληροφορίες απάντησε ότι πρέπει να κοιτάξει «τον φάκελο, την αλληλογραφία». Είπε ότι κατά την εξέταση των αιτήσεων των Αιτητριών το Ταμείο ζήτησε να το πληροφορήσουν πόσα άτομα είχαν παραμείνει στο κατάστημα στην οδό Κολωνακίου μετά την απόλυση των Αιτητριών και στη συνέχεια ανέφερε ότι νομίζει ότι παρέμειναν δύο άτομα στο εν λόγω κατάστημα. Αξιολόγηση Μαρτυρίας και Ευρήματα - Νομική Πτυχή - Συμπεράσματα Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 18 του Νόμου, εργοδοτούμενος είναι πλεονάζον, και κατά συνέπεια δικαιούται πληρωμή από το ομώνυμο Ταμείο όταν η απασχόληση του τερματίστηκε: «(α) Διότι ο εργοδότης έπαυσεν ή προτίθεται να παύση να διεξάγη την επιχείρησιν εν τη οποία ο εργοδοτούμενος απησχολείτο, ή (β) διότι ο εργοδότης έπαυσεν ή προτίθεται να παύση να διεξάγη επιχείρησιν εις τον τόπον όπου ο εργοδοτούμενος απησχολείτο: .................................... (γ) Ένεκα οιουδήποτε των ακολούθων άλλων λόγων σχετιζομένων προς την λειτουργίας της επιχειρήσεως: (i) Εκσυγχρονισμού, μηχανοποιήσεως ή οιαδήποτε άλλης αλλαγής εις τα μεθόδους παραγωγής ή οργανώσεως η οποία ελαττώνει τον αριθμό των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων. (ii) Αλλαγών εις τα προϊόντα ή εις τα μεθόδους παραγωγής ή εις τα αναγκαιούσας ειδικότητας των εργοδοτουμένων. (iii) Καταργήσεις τμημάτων. (iv) Δυσκολιών εις την τοποθέτησιν προϊόντων εις την αγοράν ή πιστωτικών δυσκολιών. (v) Ελλείψεως παραγγελιών ή πρώτων υλών (vi) Σπάνεως μέσων παραγωγής, και (vii) Περιορισμού του όγκου της εργασίας ή της επιχειρήσεως» Το Δικαστήριο καλείται αφού αξιολογήσει τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν του να αποφασίσει κατά πόσον οι Αιτήτριες κατάφεραν να αποδείξουν ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο που απολύθηκαν συνέτρεχαν λόγοι πλεονασμού που δικαιολογούσαν την απόλυσή τους. Από το ενώπιόν μας μαρτυρικό υλικό διαφαίνεται ότι οι Αιτήτριες επικαλούνται ως λόγους απόλυσής τους ως πλεονάζον προσωπικό τη μείωση του κύκλου εργασιών της επιχείρησης των Καθ' ων η Αίτηση 1 και την αλλαγή στην οργάνωση του καταστήματος στο οποίο εργάζονταν οι Αιτήτριες που είχε ως αποτέλεσμα την ελάττωση των αναγκαιούντων πωλητών στο εν λόγω κατάστημα. Σημειώνουμε ότι η αναδιοργάνωση/εκσυγχρονισμός μιας επιχείρησης και η μείωση του όγκου εργασίας μιας επιχείρησης αποτελούν δύο αυτόνομους και όχι αλληλοεξαρτώμενους λόγους πλεονασμού. Επομένως είτε ο ένας λόγος αποδειχτεί είτε ο άλλος η απόφαση του εργοδότη να απολύσει τον εργοδοτούμενο για λόγους πλεονασμού θα κριθεί δικαιολογημένη. Κατά συνέπεια το ερώτημα που τίθεται είναι αν με βάση την ενώπιόν μας μαρτυρία δικαιολογείται η απόλυση των Αιτητριών σύμφωνα με τις πρόνοιες των εδαφίων (i), (ii) και (vii) της παραγράφου (γ) του άρθρου 18 του Νόμου. Mε βάση τη νομολογία το κατά πόσον υπάρχουν πραγματικές συνθήκες πλεονασμού κρίνεται με αντικειμενικά κριτήρια και δεν εναπόκειται στην υποκειμενική κρίση του εργοδότη ή του εργοδοτουμένου. Για να διαπιστωθεί κατά πόσο υπήρξε πραγματική μείωση του όγκου εργασιών μιας επιχείρησης θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ο συνήθης κύκλος εργασιών της επιχείρησης αυτής κατά τα τελευταία χρόνια προ της απολύσεως. Το Δικαστήριο κρίνοντας αντικειμενικά θα πρέπει να διαπιστώσει κατά ποσόν υπήρξε ουσιαστική μείωση του συνήθους κύκλου εργασιών κατά τον ουσιώδη χρόνο τερματισμού της απασχόλησης του εργοδοτουμένου στον βαθμό που θα μπορούσε να θεωρηθεί δικαιολογημένη η απόφαση για απόλυση λόγω πλεονασμού. Σχετικά με τον περιορισμό του όγκου εργασίας μιας επιχείρησης σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Α. Ιάσωνος Λτδ ν. Χρίστου κ.α.

(1994)1 ΑΑΔ 703, 706: «Εποχιακή ή περιοδική μείωση του όγκου της εργασίας η οποία αφήνει ανεπηρέαστο τον όγκο της εργασίας, επιμετρούμενο μέσα στο συνήθη κύκλο της εμπορικής δραστηριότητας του εργοδότη, δε συνιστά λόγο για τον τερματισμό της απασχόλησης λόγω πλεονασμού. Ο όγκος των εργασιών επιχείρησης έχει όχι μόνο εποχιακές αλλά και καθημερινές αυξομειώσεις και διακυμάνσεις. Αν γινόταν δεκτή η θέση των εφεσειόντων, θα διανοιγόταν η οδός για την καταστρατήγηση του οικοδομήματος του νόμου που συναρτά τον πλεονασμό με τα αντικειμενικά δεδομένα της επιχείρηση. Ο όγκος εργασίας προσδιορίζεται με βάση σταθερό παρονομαστή που αντανακλά τον όγκο της εργασίας του εργοδότη στο πλαίσιο του συνήθους κύκλου της επιχειρηματικής του δραστηριότητας και αυτή η σημασία που ενέχει ο όρος 'όγκος εργασίας' στο πλαίσιο του άρθρου 18(γ) (vii) του Ν.24/67 (όπως έχει τροποποιηθεί).» Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στην απόφαση Α/φοί Γαλαταριώτη Λτδ ν. Παρασκευής Γρηγορά κ.α.

(2001)1 Α.Α.Δ. 1985 όπου η εργοδότρια εταιρεία επικαλέστηκε τη συνεχιζόμενη κρίση στον τομέα του γενικού εμπορίου ως την αιτία απόλυσης της Αιτήτριας και λέχθηκε στη σελίδα 1990 ότι: «...η απόλυση της εφεσίβλητης δεν οφειλόταν ούτε είχε οποιαδήποτε σχέση με τη μείωση του κύκλου εργασιών του καταστήματος, αιτία που δεν συνάδει με την πρόσληψη νέου υπαλλήλου». Στη συνέχεια στη σελίδα 1992 λέχθηκαν τ' ακόλουθα: «Το κρίσιμο ερώτημα ήταν λοιπόν, κατά πόσο υπήρξε περιορισμός του όγκου εργασίας των εφεσειόντων. Το Δικαστήριο αξιολογώντας το μαρτυρικό υλικό κατέληξε στο συμπέρασμα πως δεν υπήρχαν ενώπιον του τέτοια στοιχεία, οικονομικά ή λογιστικά, που θα μπορούσαν όντως να τεκμηριώσουν τον ισχυρισμό για περιορισμό του όγκου εργασιών της επιχείρησης των εφεσειόντων ή του τμήματος στο οποίο εργαζόταν η εφεσίβλητη. Και εφόσον δεν υπήρξε μαρτυρία που βάσιμα θα μπορούσε να τεκμηριώσει την ύπαρξη συγκεκριμένων οικονομικών περιστάσεων δεν παρίστατο ανάγκη εξέτασης κατά πόσο η απόλυση του Αιτητή οφειλόταν αποκλειστικά ή κυρίως στις οικονομικές περιστάσεις των εφεσειόντων.» Αναφορικά με τους δυο άλλους λόγους, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι ο κάθε εργοδότης έχει το δικαίωμα, μέσα στα πλαίσια της επιχειρηματικής του δράσης, να διενεργεί οποιαδήποτε αλλαγή ή αναδιοργάνωση σχετιζόμενη με τη λειτουργία της επιχείρησής του. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι οποιαδήποτε αλλαγή ή μορφή αναδιοργάνωσης που γίνεται από τον εργοδότη συνιστά ταυτόχρονα και λόγο πλεονασμού σύμφωνα με τις προλεγόμενες πρόνοιες του Νόμου. Καθώς έχει αναφερθεί στην απόφαση Α/φοι Γαλαταριώτη Λτδ ν. Παρασκευής Γρηγορά κ.α. (πιο πάνω): «Σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, ο εκσυγχρονισμός ή αναδιοργάνωση ή οποιαδήποτε αλλαγή της επιχείρησης για να συνιστά βάσιμο λόγο πλεονασμού πρέπει να είναι τέτοιου βαθμού, σε έκταση και σοβαρότητα, ώστε να επιφέρει μεταβολή στη φύση των καθηκόντων του εργοδοτουμένου ή την κατάργηση τους ώστε το αποτέλεσμα να συνεπάγεται "ελάττωση του αριθμού των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων" κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 18(γ)(i) του Νόμου». Απαραίτητη προϋπόθεση για απόδειξη ύπαρξης πλεονασμού λόγω αναδιοργάνωσης είναι η μεταβολή ή κατάργηση/μείωση των καθηκόντων εργασίας του απολυόμενου εργοδοτουμένου. Στην υπόθεση S & G Colocassides Ltd v. Πολύβιος Λαζαρίδης κ.α.

(1999)1 ΑΑΔ 2181 σημειώθηκε ότι εφόσον τα καθήκοντα της θέσης που καταργήθηκε ή του εργοδοτουμένου που απολύθηκε για λόγους αναδιοργάνωσης παραμένουν και εκτελούνται από άλλον εργοδοτούμενο η απόλυση του εργοδοτουμένου δεν μπορεί να συνιστά απόλυση για λόγους πλεονασμού σύμφωνα με τον Νόμο. Μια μέθοδος εξακρίβωσης του αν υπάρχει ή όχι πλεονασμός καθορίστηκε στην υπόθεση Hindle v. Percival Boats Ltd

(1969)1 ALL E.R. 836. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης αυτής, σε κάθε περίπτωση για να δικαιολογηθεί πλεονασμός πρέπει να διακριβωθούν οι πραγματικές απαιτήσεις της επιχείρησης και κατά πόσο αυτές μειώθηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Στη συνέχεια πρέπει να διακριβωθεί κατά πόσο οι συγκεκριμένες μειωμένες απαιτήσεις συνδέονται με τα καθήκοντα του εργοδοτουμένου που θα απολυθεί ως πλεονάζον. Αν στη διαδικασία αυτή, με αντικειμενικά κριτήρια επιβεβαιωθεί ο επηρεασμός της εργασίας του εργοδοτουμένου, αυτός θεωρείται πλεονάζον προσωπικό. Τονίζουμε ότι με βάση τη νομολογία το κατά πόσον υπάρχουν πραγματικές συνθήκες πλεονασμού κρίνεται με αντικειμενικά κριτήρια αφού αναφέρεται στις πραγματικές ανάγκες της επιχείρησης και δεν εναπόκειται στην υποκειμενική κρίση του εργοδότη ή του εργοδοτουμένου. (Βλέπε United Hotels (Lordos) Ltd ν. Ανδρούλας Σταύρου κ.α.

(2003)1 Α.Α.Δ. 515). Στο σύγγραμμα C. Grunfeld "The Law of Redundancy", 3rd Edition, Sweet & Maxwell στη σελίδα 124 αναφέρονται τα ακόλουθα: "Dismissals for redundancy will result in law only if the new system or technology caused the requirements of the business for employees to do work of a particular kind to cease or diminish." Περαιτέρω στο εν λόγω σύγγραμμα στις σελίδες 135 -137 εξετάζεται το ζήτημα της αναδιοργάνωσης των ωρών εργασίας και αφού γίνεται αναφορά στις αποφάσεις Johnson v. Nottinghamshire Combined Police [1974] I.T.R.164, Blakely v. Chemetron Ltd [1972] I.T.R.224, Kykot v. Smith Harley Ltd [1975] I.R.L.R. 372 σημειώνεται ότι ο κάθε εργοδότης έχει το δικαίωμα, μέσα στα πλαίσια της επιχειρηματικής του δράσης, να διενεργεί οποιαδήποτε αλλαγή ή αναδιοργάνωση σχετιζόμενη με τη λειτουργία της επιχείρησής του (όπως π.χ. αλλαγή των ωρών εργασίας, καθιέρωση ή κατάργηση συστήματος βάρδιας) με σκοπό να αυξήσει την αποδοτικότητα και την παραγωγικότητα αλλά δεν σημαίνει ότι οι οποιεσδήποτε αλλαγές συνιστούν πλεονασμό και ότι πλεονασμός προκύπτει μόνο όταν οι ανάγκες του εργοδότη για τη συγκεκριμένη εργασία έχουν μειωθεί. Στις τρεις αναφερόμενες υποθέσεις οι εργοδότες προέβηκαν σε αλλαγή των ωρών εργασίας, του ωραρίου εργασίας και/ή του τρόπου εργασίας (σύστημα βάρδιας) των εργοδοτουμένων τους και όταν οι εργοδοτούμενοι αρνήθηκαν να αποδεχτούν τις εν λόγω αλλαγές απολύθηκαν λόγω πλεονασμού. Στις δύο πρώτες υποθέσεις αποφασίστηκε ότι οι εν λόγω αλλαγές δεν συνιστούσαν λόγο πλεονασμού για τον λόγο ότι η συγκεκριμένη εργασία και ο όγκος της παρέμεινε ο ίδιος (δεν υπήρξε μείωση ή κατάργησή της) και ότι η αλλαγή έγινε με σκοπό την αύξηση της αποδοτικότητας. Στην Kykot v. Smith Harley Ltd (πιο πάνω) ο εργοδοτούμενος εργαζόταν στη νυχτερινή βάρδια και του καταβαλλόταν ένα ποσό επιπλέον του μισθού του ως επίδομα νυχτερινής βάρδιας. Όταν υπήρξε μείωση των πωλήσεων του εργοδότη ο εργοδότης κατάργησε τη νυχτερινή βάρδια και του ζήτησε να εργάζεται στην εκ περιτροπής ημερήσια βάρδια ώστε να καλύψει μια θέση που κενώθηκε στην εν λόγω βάρδια. Σημειώνουμε ότι οι εργοδοτούμενοι στην ημερήσια βάρδια δεν λάμβαναν επίδομα νυχτερινής βάρδιας. Αποφασίστηκε ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του εργοδοτουμένου οφειλόταν σε λόγους πλεονασμού καθότι η μείωση του κύκλου εργασιών του εργοδότη και η κατάργηση της νυχτερινής βάρδιας σήμαινε ότι οι ανάγκες του εργοδότη για τη συγκεκριμένη εργασία που εκτελούσε ο εργοδότης είχαν μειωθεί. Στην εν λόγω απόφαση αναφέρονται τα πιο κάτω: "The different is this: in Johnson's and Blakely's case the only change was in the hours to be worked, and the reorganization merely involved moving a number of persons about from one shift to another shift. There was no question of the consequence of that being a reduction in the total number of persons employed. It is quite plain that in the present case there was a reduction in the total number of persons employed.." Στο σύγγραμμα Selwyn's Law of Employment, 14th edition, Oxford University Press, στη σελίδα 455 αναφέρονται τα πιο κάτω: "Surplus Labour 18.

1. In this situation the employer requires fewer employees for existing work ... or there is less work for existing employees . and consequently some are redundant. The redundancy can arise because the work has been reorganized, thus requiring fewer employees to do the same work, or because of the introduction of labour - saving devices, or a change in the work pattern which requires the same number of employees but a different kind of skill, or one to whom different term and conditions of employment will apply. But the time of day in which the work is to be performed does not make it 'work of a particular kind' so that if there is a reduction in the need for night workers, who are transferred to day working, this does not amount to redundancy. In Johnson v. Nottinghamshire Combined Police Authority clerks were employed from 9.30am to 5.30pm. It was decided to introduce a shift system whereby they would work from 8.00am to 3.00pm and from 1.00pm to 8.00pm in alternate weeks. The clerks refused to do the shift work and were dismissed. It was held that the change of hours was to promote greater efficiency, and they were not entitled to redundancy payments. 18.17 This reasoning was confirmed by the Court of Appeal in Lesney Products & Co Ltd v Nolan, where the company reorganized its working hours so that instead of the employees working one long day shift plus overtime, they were required to work two day shifts. Employees were offered work on the double day shift, and those who refused were dismissed. It was held that they were not entitled to redundancy payments. A redundancy only arises if there is a change in the terms and conditions of employment due to the fact that the employer's need for work of a particular kind is ceasing or diminishing. A reorganization of work which results in reduced earning does not produce redundancy situation if there is still the need for the same number of employees doing the same overall work, and the only change is that they earn less wages... .." Παραπέμπουμε και στο σύγγραμμα Bower's, A Practical Approach to Employment Law, 7th Edition, Oxford University Press, στις σελίδες 420 - 421 όπου σημειώνονται τα εξής: "A mere reorganization of work programme leading to a dismissal is not a redundancy dismissal. Thus were duties are different or hours have been changed, but the overall needs of the persons doing the collection of those duties, i.e. the job, is not less, the courts have not awarded a redundancy payment. The essential question is whether the process 'results in the employee's work being encompassed in other posts and whether the employer's business is such that it no longer has a requirement for a separate and additional employee to carry out the work'.......only in this case is there a redundancy. The employee's skill and qualification and hours of work are irrelevant ..... in Johnson v. Nottinghamshire Combined Police Authority [1974] ICR
2. The two applicant women employees had worked as clerks in one of the respondent's police stations for some years, coming in between 9.30 a.m. and 5.30 p.m. or 6 a.m. from Monday to Friday. In 1974 the Authority sought to introduce a shift system of 8 a.m. to 3 p.m. and 1 p.m. to 8 p.m., which both women refused, and they were dismissed. The Court of Appeal decided that the sacking was not by reason of redundancy, since the clerical work for which they were employed had neither ceased nor diminished, even though there was no need for women doing those hours. The NIRC declared: 'Work of a particular kind refers to the task to be performed not to the other elements which go to make up the kind of the job it is'. Moreover, 'an employer is entitled to reorganize his business so as to improve its efficiency'. Since it was 'the same job done to a different time schedule' the dismissal was not attributable to redundancy." Σ΄ αυτό το σημείο θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι προσλήψεις νέου προσωπικού από ένα εργοδότη, ο οποίος απολύει προσωπικό λόγω μείωσης του όγκου εργασίας του αντιβαίνουν τον λόγο πλεονασμού που επικαλείται ο εργοδότης εκτός αν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις καθότι ένας εργοδότης δεν μπορεί να απολύει προσωπικό λόγω μείωσης του όγκου εργασιών και ταυτόχρονα να προβαίνει σε νέες προσλήψεις λίγο πριν ή λίγο μετά τις απολύσεις λόγω μείωσης του κύκλου εργασιών του. Περαιτέρω σημειώνουμε ότι η πρόσληψη προσωπικού από εργοδότη ο οποίος απολύει προσωπικό είτε λόγω μείωσης του όγκου εργασιών του είτε λόγω αναδιοργάνωσης μπορεί να μην αναιρέσει και να μην εμποδίσει τυχόν διαπίστωση για υπάρχον πλεονάζον προσωπικό στις περιπτώσεις που αφού εξεταστούν όλες οι περιβάλλουσες συνθήκες που αφορούν τις απολύσεις και τις νέες προσλήψεις κριθεί ότι υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις οι νέες προσλήψεις δεν επηρεάζουν το τυχόν συμπέρασμα για δικαιολογημένο πλεονασμό εντός του πλαισίου του Νόμου. Στην Packman v. Fauchon [2012] ICR 1362 το Employment Appeal Tribunal ανέτρεψε την απόφαση του Industrial Tribunal ότι η απόλυση της εργοδοτούμενης λογίστριας δεν οφειλόταν σε λόγους πλεονασμού, παρά το ότι απολύθηκε συνεπεία της μείωσης του κύκλου εργασιών του εργοδότη της και της εγκατάστασης ενός λογιστικού λογισμικού συστήματος τα οποία μείωσαν τις απαιτήσεις του εργοδότη για τήρηση λογιστικών βιβλίων, επειδή η εργοδοτούμενη απολύθηκε μετά που αρνήθηκε να εργάζεται λιγότερες ώρες από ότι εργαζόταν και ο εργοδότης προσέλαβε άλλη λογίστρια η οποία εργαζόταν λιγότερες ώρες. Το EAT σημείωσε ότι η απόλυση της Αιτήτριας οφειλόταν στις μειωμένες απαιτήσεις του εργοδότη για λογιστικές εργασίες (παρά το ότι δεν υπήρξε μείωση στον αριθμό των εργοδοτουμένων στη θέση του λογιστή) αφού υπήρξε μείωση στις ώρες εργασίας που ήταν αναγκαίες για τις λογιστικές εργασίες του εργοδότη. Στην απόφασή του το EAT αναφέρθηκε στις υποθέσεις Johnson v. Nottinghamshire Combined Police Authority (πιο πάνω) και Lesney Products & Co Ltd v Nolan [1977] ICR 235 και σημείωσε τα εξής: "In both Lesney and Johnson, the actual decisions were reached where there was no difference in the hours worked viewed in total and there was no difference in the number of employees; it was the same employees doing the same work in the same amounts. In such a situation one can well understand how it could not be said that there had been a cessation or diminution of the requirements of the business for employees to carry out work of the particular kind concerned. ...................................... Thus, essentially, there may be situations, as Denning MR recognised in Johnson, in which the needs of the employer's business are for fewer employees to do the same amount of work. If the employees are dismissed for that reason they are dismissed by reason of redundancy. But if the amount of work available for the same number of employees is reduced, then, again as it seems to us, a dismissal of an employee caused wholly or mainly for that reason is also a redundancy. If there is, as in Johnson and Lesney, just as much work for just as many employees, then a dismissal arising out of the situation said to give rise to that would not be for redundancy, because there would be no reduction in the requirements of the business for the employees to carry out work of a particular kind. The change to a workforce that may produce a situation such as we have described may arise out of increased efficiency, or decreased production for whatever reason or a combination of the two; mechanisation, new system of work, reorganization, or increased productivity per head may create a need to reduce the workforce. A change to the amount of work because of a shortfall in orders, for instance, might lead to a change for employees to carry out work of that particular kind." Αξιολογώντας το ενώπιόν μας μαρτυρικό υλικό και λαμβάνοντας υπόψη τις θέσεις της κάθε πλευράς όπως αυτές τέθηκαν ενώπιόν μας από τους συνηγόρους τους, παρατηρούμε ότι τα όσα ανέφερε ο κ. Μαλάς αναφορικά με τη μείωση του κύκλου εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση 1 και του καταστήματος στην οδό Κολωνακίου κατά τα έτη 2008 - 2010 και στη συνέχεια κατά το έτος 2011 δεν αμφισβητήθηκαν από το Ταμείο και υποστηρίζονται από τα έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν ενώπιόν μας ως τεκμήρια. Δεχόμαστε λοιπόν τη μαρτυρία του κ. Μαλά σε σχέση με το πιο πάνω ζήτημα και βρίσκουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης αναφορικά με το πιο πάνω ζήτημα είναι όπως αυτά τέθηκαν ενώπιόν μας με τη μαρτυρία του κ. Μαλά. Σε σχέση με τις αναφορές του κ. Μαλά για τα καθήκοντα εργασίας του κ. Ευριπίδου, του κ. Χρ. Ιωάννου, του κ. Π. Ιωάννου και του κ. Μουσκαλλή παρατηρούμε ότι αυτές έγιναν αποδεχτές από τον κ. Μαυρομμάτη. Περαιτέρω δεν αμφισβητήθηκαν από το Ταμείο οι αναφορές του κ. Μαλά (α) για τον αριθμό του προσωπικού που απασχολούσαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 κατά τα έτη 2007 - 2010, (β) για το ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων των Καθ' ων η Αίτηση 1, (γ) για το ωράριο λειτουργίας που είχε το κατάστημα των Καθ' ων η Αίτηση 1 στην οδό Κολωνακίου, (δ) για το ωράριο εργασίας των Αιτητριών, (ε) για το ότι το κατάστημα στην οδό Κολωνακίου ήταν το κατάστημα στο οποίο εκπαιδεύονταν οι πωλητές/πωλήτριες που προσλαμβάνονταν από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και (στ) για το ότι η XXXXX Μιχαήλ εγκατέλειψε την εργασία της στις 20/1/2011, η XXXXX Οδυσσέως στις 30/6/2011 και η Δήμητρα Μιχαήλ στις 24/10/
3. Ούτε αμφισβητήθηκαν οι αναφορές του κ. Μαλά ότι με την αλλαγή του ωραρίου εργασίας του καταστήματος στην οδό Κολωνακίου ήταν εφικτό να εργάζονται λιγότεροι/-ες πωλητές/πωλήτριες από τις πέντε Αιτήτριες, ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 πρότειναν στις Αιτήτριες την αλλαγή στο ωράριο εργασίας τους με σκοπό να διαπιστωθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 ποιες από αυτές θα αποδέχονταν την εν λόγω προτεινόμενη αλλαγή στο ωράριο εργασίας τους για να αποφασίσουν ποιες από αυτές θα απολύονταν ως πλεονάζουσες, ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 υιοθέτησαν την πολιτική να προσλαμβάνουν και να εκπαιδεύουν προσωπικό ώστε στην περίπτωση που υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα με κάποιο πωλητή να υπάρχουν έτοιμοι αντικαταστάτες, ότι όταν πάρθηκε η απόφαση για απόλυση των Αιτητριών οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν είχαν αποφασίσει τη λειτουργία του καταστήματος στην οδό Πάφου και ότι αρχές του 2011 αποφασίστηκε η λειτουργία του καταστήματος στην οδό Πάφου. Το Ταμείο δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία που να αντικρούει την πιο πάνω μαρτυρία του κ. Μαλά. Συνακόλουθα με τα πιο πάνω δεχόμαστε τις πιο πάνω αναφορές του κ. Μαλά και προβαίνουμε στα ανάλογα ευρήματα. Η θέση του κ. Μαλά ότι λόγω του ότι το 2008 - 2010 υπήρχε μια πτωτική πορεία στις πωλήσεις των Καθ' ων η Αίτηση 1 οι Καθ' ων η Αίτηση 1 κατέβαλλαν διάφορες προσπάθειες να ανατρέψουν αυτή την πτωτική πορεία είναι σε συμφωνία με την υπόλοιπη μαρτυρία του κ. Μαλά και το σύνολο των θέσεων που προέβαλε (όπως π.χ. πρόσληψη νέων υπαλλήλων σε διάφορες θέσεις και δημιουργία νέων θέσεων με σκοπό να αυξηθεί η αποδοτικότητα και οι πωλήσεις και να βελτιωθεί το εταιρικό προφίλ των Καθ' ων η Αίτηση 1, άνοιγμα νέων καταστημάτων σε άλλες περιοχές της Λεμεσού, καθιέρωση εκπαιδευτικής πολιτικής σε σχέση με τους πωλητές/πωλήτριες) και ως εκ τούτου γίνεται αποδεκτή. Αναφορικά με τον κ. Muharremi δεχόμαστε τους ισχυρισμούς που προέβαλε ο κ. Μαλάς καθότι οι εξηγήσεις που έδωσε ο κ. Μαλάς τόσο σε σχέση με τα καθήκοντα εργασίας του κ. Muharremi και τη διαφοροποίηση του από τους άλλους πωλητές/πωλήτριες που εργάζονταν στους Καθ' ων η Αίτηση 1 όσο και σε σχέση με τον κωδικό που δηλώθηκε στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις ήταν πειστικές, λογικές και σε συμφωνία με την υπόλοιπη μαρτυρία του. Παρατηρούμε ότι οι θέσεις του Ταμείου σε σχέση με τον κ. Muharremi στηρίζονται μόνο στον κωδικό που δηλώθηκε ο κ. Muharremi στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις αφού όπως ανέφερε ο κ. Μαυρομμάτης το Ταμείο δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε έρευνα αναφορικά με τα καθήκοντα εργασίας του κ. Muharremi. Στη βάση των πιο πάνω βρίσκουμε ότι ο κ. Muharremi προσλήφθηκε ως εκπαιδευτής πωλητών και εργαζόταν σε παγκύπρια βάση. Σύμφωνα με τον κ. Μαλά μετά την απόλυση των Αιτητριών στο κατάστημα στην οδό Κολωνακίου μεταφέρθηκαν οι δύο από τους τρεις πωλητές/πωλήτριες από το κατάστημα στην οδό Μακεδονίας και παρέμεινε ένας στο κατάστημα στην οδό Μακεδονίας. Οι εν λόγω ισχυρισμοί του κ. Μαλά δεν αμφισβητήθηκαν από το Ταμείο. Ούτε προσκομίστηκε από το Ταμείο οποιαδήποτε μαρτυρία που να τους αντικρούει. Δεχόμαστε λοιπόν τη μαρτυρία του κ. Μαλά σε σχέση με το πιο πάνω ζήτημα και προβαίνουμε στο ανάλογο εύρημα. Παρατηρούμε ότι μετά την απόλυση των Αιτητριών προσλήφθηκαν πέντε πωλήτριες από τους Καθ' ων η Αίτηση
4. Η XXXXX Μιχαήλ προσλήφθηκε στις 3/1/2011 και αποχώρησε στις 20/1/
5. Στις 8/3/2011 προσλήφθηκε η XXXXX Οδυσσέως και την 1/4/2011 η XXXXX Μιχαήλ. Στη βάση των πιο πάνω βρίσκουμε ότι η πρόσληψη της XXXXX Οδυσσέως μπορεί να θεωρηθεί ως αντικατάσταση της XXXXX Μιχαήλ και ότι οι εν λόγω δύο προσλήψεις μπορεί να ειδωθούν ως μια πρόσληψη. Με δεδομένο ότι εκείνη την περίοδο αποφασίστηκε το άνοιγμα του καταστήματος στην οδό Πάφου δεχόμαστε ότι η XXXXX Μιχαήλ ή η XXXXX Οδυσσέως και η XXXXX Μιχαήλ προσλήφθηκαν με σκοπό να εκπαιδευτούν και να μεταφερθούν σε άλλα καταστήματα των Καθ' ων η Αίτηση
6. Το γεγονός ότι ο κ. Μαλάς δεν μας ανέφερε ξεκάθαρα κατά πόσο τοποθετήθηκαν σε οποιοδήποτε κατάστημα δεν επηρεάζει, κατά την άποψή μας, τα πιο πάνω λόγω του ότι και οι δύο παραιτήθηκαν από την εργασία τους η μεν πρώτη πριν την συμπλήρωση της εξάμηνης δοκιμαστικής περιόδου και η δε δεύτερη με τη συμπλήρωση της εξάμηνης δοκιμαστικής περιόδου. Σε σχέση με την XXXXX Μαρκιτανή και την XXXXX Ταλιαδώρου παρατηρούμε ότι αυτές προσλήφθηκαν 1 μήνα μετά που έφυγαν οι Αιτήτριες από το κατάστημα στην οδό Κολωνακίου και 1.5 μήνα προτού παρθεί η απόφαση για το άνοιγμα του καταστήματος στην οδό Πάφου. Υπό το φως των πιο πάνω ευρημάτων μας και των νομικών αρχών που παραθέσαμε πιο πάνω θα προχωρήσουμε να εξετάσουμε κατά πόσον η απόλυση των Αιτητριών οφειλόταν σε λόγους πλεονασμού. Λαμβάνοντας υπόψη τη μείωση στις πωλήσεις των Καθ' ων η Αίτηση 1 από το 2007 μέχρι το 2010 καθώς και τη μείωση των πωλήσεων του καταστήματος στην οδό Κολωνακίου από το 2008 μέχρι το 2010 βρίσκουμε ότι η επιχείρηση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και το καταστήματα των Καθ' ων η Αίτηση 1 στην οδό Κολωνακίου κατά τον ουσιώδη χρόνο (περί τα τέλη του 2010) παρουσίαζαν ουσιαστική μείωση στον όγκο εργασίας τους. Τα πιο πάνω μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο απόλυσης των Αιτητριών υπήρχαν στην επιχείρηση των Καθ' ων η Αίτηση 1 πραγματικές συνθήκες πλεονασμού οι οποίες θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την, από μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1, λήψη μέτρων μείωσης του προσωπικού τους και την απόλυση των Αιτητριών με βάση τις πρόνοιες του εδαφίου (vii) της παραγράφου (γ) του άρθρου 18 του Νόμου. Όμως πριν καταλήξουμε στο τελικό μας συμπέρασμα πρέπει να απαντηθεί το ερώτημα κατά πόσον οι προσλήψεις προσωπικού στις οποίες προέβηκαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 κατά την περίοδο Σεπτεμβρίου 2010 - Μαΐου 2011 αντιβαίνουν του εν λόγω λόγου πλεονασμού των Αιτητριών και αναιρούν το συμπέρασμα ότι η απόλυση των Αιτητριών έγινε κάτω από πραγματικές συνθήκες πλεονασμού. Κατ' αρχάς σημειώνουμε ότι το 2010 το συνολικό προσωπικό των Καθ' ων η Αίτηση 1 είχε μειωθεί σημαντικά σε σχέση με το 2007 και ότι δεν τέθηκε ενώπιόν μας οποιαδήποτε μαρτυρία από το Ταμείο ότι το 2011 υπήρξε οποιαδήποτε αύξηση στο εργατικό δυναμικό των Καθ' ων η Αίτηση
7. Οι προσλήψεις του κ. Ευριπίδου, του κ. Χρ. Ιωάννου, του κ. Π. Ιωάννου, του κ. Μουσκαλλή και του κ. Muharremi αφορούσαν άλλες θέσεις εργασίας από αυτές από κατείχαν οι Αιτήτριες και έγιναν στα πλαίσια των προσπαθειών των Καθ' ων η Αίτηση 1 για ανατροπή της πτωτικής πορείας των πωλήσεών τους, αύξηση της αποδοτικότητάς τους και βελτίωση του εταιρικού προφίλ τους. Η XXXXX Μιχαήλ ή η XXXXX Οδυσσέως και η XXXXX Μιχαήλ προσλήφθηκαν για να εκπαιδευτούν ως πωλήτριες και να μεταφερθούν σε οποιοδήποτε κατάστημα έκριναν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 ως αναγκαίο. Λαμβάνοντας υπόψη τη νέα πολιτική που υιοθέτησαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 σε σχέση με την αναγκαιότητα ύπαρξης εκπαιδευμένου προσωπικού για να καλύπτει οποιαδήποτε κενά στους πωλητές, την απόφαση για λειτουργία νέου καταστήματος στην Λεμεσό με σκοπό την ανατροπή των μειωμένων πωλήσεων και όλα τα πιο πάνω γεγονότα βρίσκουμε ότι οι εν λόγω προσλήψεις δεν έγιναν με σκοπό την αντικατάσταση των Αιτητριών και δεν αντιβαίνουν τον πλεονασμό των Αιτητριών λόγω μείωσης του κύκλου εργασιών. Ο κ. Μαλάς υποστήριξε ότι η XXXXX Μαρκιτανή και η XXXXX Ταλιαδώρου προσλήφθηκαν με σκοπό να αντικαθιστούν άλλες πωλήτριες σε περίπτωση που αυτές απουσίαζαν είτε με άδεια ασθενείας είτε με ετήσια άδεια. Η πιο πάνω αναφορά του κ. Μαλά δεν μπορεί να δικαιολογήσει την απόφαση για απόλυση όλων των Αιτητριών καθότι δεικνύει ότι οι δύο πωλήτριες που μεταφέρθηκαν από το κατάστημα της οδού Μακεδονίας στο κατάστημα της οδού Κολωνακίου δεν ήταν αρκούσαν για να καλύψουν τις ανάγκες των Καθ' ων η Αίτηση 1 σε πωλήτριες στην Επαρχία Λεμεσού. Συνακόλουθα με τα πιο πάνω κρίνουμε ότι δεν δικαιολογείτο η απόλυση δύο Αιτητριών από τις πέντε Αιτήτριες στη βάση του λόγου της μείωσης του κύκλου εργασιών καθότι οι προσλήψεις της κας Μαρκιτανή και της κας Ταλιαδώρου δεν μπορούν να δικαιολογηθούν. Περαιτέρω σε σχέση με την απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση 1 να αλλάξουν το ωράριο εργασίας του καταστήματος στην οδό Κολωνακίου παρατηρούμε τα εξής. Από το πρόγραμμα εργασίας των Αιτητριών προκύπτει ότι οι πέντε Αιτήτριες εργάζονταν συνολικά 189 ώρες την εβδομάδα. Με την απόλυσή τους, σύμφωνα με τον κ. Μαλά, θα εργάζονταν δύο πωλήτριες κατά τις ώρες λειτουργίας του καταστήματος. Το κατάστημα θα λειτουργούσε με το νέο ωράριο 42 ώρες την εβδομάδα. Δηλαδή υπήρχε ανάγκη να εργάζονται σε αυτό πωλήτριες συνολικά 84 ώρες την εβδομάδα. Στη βάση των πιο πάνω κρίνουμε ότι η απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση 1 να αλλάξουν το ωράριο εργασίας του καταστήματος των Καθ' ων η Αίτηση 1 στην οδό Κολωνακίου είχε ως συνέπεια τη ουσιαστική μείωση των αναγκών των Καθ' ων η Αίτηση 1 σε ώρες απασχόλησης πωλητών/ πωλητριών στο κατάστημα στην οδό Κολωνακίου γεγονός που μπορεί να δικαιολογήσει την απόλυση πωλητριών που εργάζονταν στο εν λόγω κατάστημα στη βάση των προνοιών των εδαφίων (i) και (ii) της παραγράφου (γ) του άρθρου 18 του Νόμου. Όμως η πιο πάνω μείωση, κατά την άποψή μας, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την απόφαση για απόλυση και των πέντε Αιτητριών. Και εξηγούμε. Η ανάγκη για απασχόληση πωλητών/πωλητριών για 84 ώρες την εβδομάδα δεικνύει ότι παρέμεινε στο κατάστημα στην οδό Κολωνακίου εργασία που έπρεπε να εκτελείται από πωλητές/πωλήτριες παρά την αλλαγή του ωραρίου λειτουργίας του καταστήματος και ότι οι ανάγκες των Καθ΄ ων η Αίτηση 1 για απασχόληση πωλητών/πωλητριών στο εν λόγω κατάστημα δεν εξέλειπαν ολοκληρωτικά. Η πρόσληψη των δύο πωλητριών στις 22/11/2010 μετά τη μεταφορά των πωλητών από το κατάστημα στην οδό Μακεδονίας στο κατάστημα στην οδό Κολωνακίου δεικνύει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 είχαν ανάγκη από πωλήτριες για να καλύψουν το κενό που δημιουργήθηκε με την απόλυση των Αιτητριών. Περαιτέρω λόγω της φύσης της επιχείρησης των Καθ' ων η Αίτηση 1 στα καταστήματα στην οδό Κολωνακίου και στην οδό Μακεδονίας οι πρόνοιες του Περί της Ρύθμισης της Λειτουργίας Καταστημάτων και των Όρων Απασχόλησης των Υπαλλήλων Νόμου, Ν.155(Ι)/2006και του Περί Οργάνωσης του Χρόνου της Εργασίας Νόμου, Ν.63(Ι)/2002εφαρμόζονταν στην απασχόληση των πωλητριών στα εν λόγω καταστήματα. Βάσει των εν λόγω νομοθετικών προνοιών το εβδομαδιαίο ωράριο των πωλητών είναι 38 ώρες εβδομαδιαίως και οι πωλητές πρέπει να έχουν τρία ελεύθερα πρωινά / απογεύματα. Δηλαδή εκτός από την Τετάρτη και το Σάββατο οι Καθ' ων η Αίτηση 1 όφειλαν να τους παρέχουν ακόμα ένα ελεύθερο πρωινό ή απόγευμα. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 μετά την απόλυση των Αιτητριών είχαν ανάγκη σε ώρες πωλητή/πωλήτριας ακόμα 8 ώρες (84 ώρες - (38 Χ 2)) στο κατάστημα στην οδό Κολωνακίου και ακόμα 4 ώρες στο κατάστημα στην οδό Μακεδονίας. Δηλαδή συνολικά 12 ώρες. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν προσέλαβαν κάποιο εργοδοτούμενο για μερική απασχόληση για να εργάζεται αυτές τις 12 ώρες αλλά δύο πωλήτριες με πλήρη απασχόληση ώστε να μπορούν να αντικαθιστούν τους τρεις πωλητές που παρέμειναν στην Επαρχία Λεμεσού στις απουσίες τους γεγονός που καταδεικνύει ότι οι ανάγκες τους σε πωλητές δεν καλύπτονταν με τους τρεις πωλητές που παρέμειναν στην υπηρεσία τους μετά την απόλυση των Αιτητριών. Όλα τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι τόσο η μείωση του κύκλου εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση 1 και του καταστήματος στην Κολωνακίου όσο και η αλλαγή του ωραρίου εργασίας του καταστήματος στην οδό Κολωνακίου δικαιολογούσαν τον πλεονασμό μόνο τριών Αιτητριών αφού οι προσλήψεις της κας Μαρκιτανή και της κας Ταλιαδώρου αντιβαίνουν των λόγων πλεονασμού δύο Αιτητριών. Μελετώντας το πρόγραμμα εργασίας των Αιτητριών διαπιστώνουμε ότι με βάση τα ωράρια εργασίας των Αιτητριών αν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν απέλυαν είτε την XXXXX Γεροκώστα και την XXXXX Αλεξάντρου είτε την XXXXX Καριολέμου και την XXXXX Γεροκώστα (δηλαδή αν κρατούσαν στην υπηρεσία τους την κα Γεροκώστα μαζί με μία από τις άλλες δύο πιο πάνω αναφερόμενες πωλήτριες (την κα Αλεξάντρου ή την κα Καριολέμου)) θα μπορούσαν να λειτουργήσουν το κατάστημα στην οδό Κολωνακίου με το ωράριο που επιθυμούσαν και θα χρειάζονταν μόνο επιπλέον πωλητές/πωλήτριες για 11 ώρες την εβδομάδα. Αν δεν κρατούσαν στο κατάστημα την κα Γεροκώστα μαζί με μία από τις άλλες δύο πιο πάνω αναφερόμενες πωλήτριες και παρέμεινε άλλος συνδυασμός δύο Αιτητριών στο κατάστημα στην οδό Κολωνακίου τότε οι ανάγκες των Καθ' ων η Αίτηση 1 σε ώρες εργασίας πωλητή/πωλήτριας εβδομαδιαίως θα ήταν περισσότερες από 11 (από 14 ώρες μέχρι 21 ώρες). Σημειώνουμε ότι το ωράριο εργασίας της XXXXX Γεροκώστα ήταν σύμφωνα με τον Ν.155(Ι)/2006 και Ν.63(Ι)/2002και ταίριαζε απόλυτα με το ωράριο που ήθελαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 να υιοθετήσουν και ως εκ τούτου κρίνουμε ότι η απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση 1 να την απολύσουν στη βάση της αλλαγής του ωραρίου λειτουργίας του καταστήματος δεν είναι βάσιμη και δικαιολογημένη εντός του πλαισίου του Νόμου. Περαιτέρω υπό το φως των προσλήψεων της κας Μαρκιτανή και της κας Ταλιαδώρου η απόλυσή της δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι δικαιολογείται λόγω μείωσης του όγκου εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση
8. Αναφορικά με το ωράριο εργασίας των υπόλοιπων Αιτητριών παρατηρούμε ότι με το νέο ωράριο λειτουργίας του καταστήματος η XXXXX Καριολέμου και η XXXXX Αλεξάντρου θα είχαν η κάθε μια τους τρεις ώρες εργασίας που δεν θα συνέπιπταν με το ωράριο λειτουργίας του καταστήματος, η XXXXX Κυριάκου επτά ώρες που δεν θα συνέπιπταν με το ωράριο λειτουργίας του καταστήματος και η XXXXX Αποστόλου έξι ώρες που δεν θα συνέπιπταν με το ωράριο λειτουργίας του καταστήματος. Τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι η απόλυση της XXXXX Κυριάκου και της XXXXX Αποστόλου οφειλόταν σε λόγους πλεονασμού καθότι το ωράριο εργασίας τους ήταν δύσκολο να ταιριάξει με το ωράριο λειτουργίας που ήθελαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 να εισάγουν στο κατάστημα και ότι αν παρέμειναν στην εργασία τους οι απαιτήσεις των Καθ' ων η Αίτηση 1 για επιπρόσθετο πωλητή θα ήταν αυξημένες. Στην περίπτωση που παρέμενε στο κατάστημα η XXXXX Αλεξάντρου με την XXXXX Γεροκώστα τότε οι Καθ' ων η Αίτηση 1 θα χρειάζονταν ένα επιπλέον πωλητή

(1)την Τρίτη το απόγευμα για τρεις ώρες,

(2)την Πέμπτη το πρωί για τέσσερις ώρες και

(3)την Παρασκευή το απόγευμα για τέσσερις ώρες ώστε το κατάστημα να λειτουργεί με δύο πωλητές κατά τις ώρες λειτουργίας του. Στην περίπτωση που παρέμενε η XXXXX Καριολέμου με την XXXXX Γεροκώστα τότε οι Καθ' ων η Αίτηση 1 θα χρειάζονταν

(1)ένα επιπλέον πωλητή την Τρίτη το πρωί για τρεις ώρες και

(2)δύο επιπλέον πωλητές την Παρασκευή το απόγευμα, τον ένα για τέσσερις ώρες και τον άλλο για τρεις, ώστε το κατάστημα να λειτουργεί με δύο πωλητές κατά τις ώρες λειτουργίας του. Κατά την άποψή μας το γεγονός ότι αν παρέμεινε η κα Καριόλεμου με την κα Γεροκώστα τότε οι Καθ' ων η Αίτηση 1 θα χρειάζονταν δύο άλλους πωλητές για εργάζονται κατά την απουσία της κας Καριολέμου και της κας Γεροκώστα την Παρασκευή το απόγευμα από το κατάστημα (αφού η μια από τις δύο εβδομαδιαίες απουσίες τους από το κατάστημα με βάση ωράριο εργασίας τους συνέπιπτε) ενώ αν παρέμεινε η κα Αλεξάνδρου με την κα Γεροκώστα οι Καθ' ων η Αίτηση 1 θα χρειάζονταν μόνο ένα άλλο πωλητή να εργάζεται κατά την απουσία είτε της κας Γεροκώστα είτε της κας Αλεξάνδρου αφού οι εβδομαδιαίες απουσίες τους δεν συνέπιπταν θα μπορούσε να δικαιολογήσει την απόφαση να απολυθεί η κα Καριολέμου για λόγους πλεονασμού αντί η κα Αλεξάνδρου. Συνακόλουθα με τα πιο πάνω κρίνουμε ότι η απόλυση της Σύλβιας Καριολέμου οφειλόταν σε λόγους πλεονασμού σε αντίθεση με την απόλυση της Άντρης Αλεξάνδρου. Υπό το φως των πιο πάνω και λαμβάνοντας υπόψη τις σχετικές πρόνοιες του Νόμου, κρίνουμε και αποφασίζουμε ότι (α) ο τερματισμός της απασχόλησης των Αιτητριών στις αιτήσεις με αρ. 183/12 και 184/12 δεν έγινε κάτω από πραγματικές συνθήκες πλεονασμού, σύμφωνα με τις πρόνοιες των εδαφίων (i), (

1. ii)και (vii) της παραγράφου (γ) του άρθρου 18 του Νόμου και ότι η απόλυση των εν λόγω Αιτητριών είναι παράνομη και συνεπώς οι εν λόγω Αιτήτριες δικαιούνται σε σχετική αποζημίωση από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και (β) ο τερματισμός της απασχόλησης των Αιτητριών στις αιτήσεις με αρ. 182/12, 185/12 και 186/12 έγινε κάτω από πραγματικές συνθήκες πλεονασμού, σύμφωνα με τις πρόνοιες των εδαφίων (i), (
2. ii)και (vii) της παραγράφου (γ) του άρθρου 18 του Νόμου και συνεπώς οι εν λόγω Αιτήτριες δικαιούνται σε πληρωμή από το Ταμείο. Α. Αποζημιώσεις στις Αιτήτριες στις αιτήσεις με αρ. 183/12 και 184/12 Με βάση το άρθρο 3 του Νόμου όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτουμένου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα, το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικαστεί λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τ' ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και όλες τις άλλες απολαβές του εργοδοτούμενου, (β) τη διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτούμενου, (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτούμενου, (δ) τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου, (ε) την ηλικίαν του εργοδοτούμενου. Θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιόν του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Σημειώνουμε ότι η αποζημίωση δεν μπορεί ούτε να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα, όπως τροποποιήθηκε), και ούτε να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα, όπως τροποποιήθηκε). Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη (α) το γεγονός ότι από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν μας δεν αποδείχθηκε νόμιμος τερματισμός της απασχόλησης των εν λόγω Αιτητριών και ότι δεν προωθήθηκε ενώπιόν μας οποιοσδήποτε ισχυρισμός για κακοπιστία των Καθ' ων η Αίτηση 1, (β) το ύψος των εβδομαδιαίων απολαβών των εν λόγω Αιτητριών, (γ) τη διάρκεια της υπηρεσίας των εν λόγω Αιτητριών στους Καθ' ων η Αίτηση 1 (η Αιτήτρια στην αίτηση με αρ.183/12 εργάστηκε 2 χρόνια και η Αιτήτρια στην αίτηση με αρ. 184/12 εργάστηκε 3 χρόνια και 37 εβδομάδες {δηλαδή 4 χρόνια για σκοπούς του Νόμου}), (δ) τις εβδομαδιαίες απολαβές των εν λόγω Αιτητριών και (ε) το ότι δεν τέθηκε ενώπιόν μας οποιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με την ηλικία και τη σταδιοδρομία των εν λόγω Αιτητριών και με τις επιπτώσεις που είχε στις εν λόγω Αιτήτριες η απόλυσή τους από τους Καθ' ων η Αίτηση 1, κρίνουμε ότι είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως τους επιδικάσουμε ως αποζημιώσεις τα πιο κάτω ποσά: (α) Στην Αιτήτρια (XXXXX Γεροκώστα) στην Αίτηση 183/12 το ποσό των €939,44 (4 Χ €234,86) με νόμιμο τόκο, και (β) Στην Αιτήτρια (XXXXX Αλεξάνδρου) στην Αίτηση 184/12 το ποσό των €2.419,20 (8 Χ €302,40) με νόμιμο τόκο. Β. Πληρωμή στις Αιτήτριες στις αιτήσεις με αρ.182/12, 185/12 και 186/12 Το άρθρο 16

(1)του Νόμου προβλέπει ότι όταν η απασχόληση εργοδοτουμένου που απασχολήθηκε στον ίδιο εργοδότη για συνεχή περίοδο τουλάχιστον 104 εβδομάδων τερματίζεται λόγω πλεονασμού, ο εργοδοτούμενος δικαιούται πληρωμή από το Ταμείο που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Τέταρτο Πίνακα του Νόμου. Σύμφωνα με τον Τέταρτο Πίνακα του Νόμου και σε συνάρτηση με την περίοδο απασχόλησης και τις τελευταίες εβδομαδιαίες απολαβές των Αιτητριών στις αιτήσεις με αρ. 182/12, 185/12 και 186/12 οι εν λόγω Αιτήτριες δικαιούνται τα πιο κάτω πόσα ως πληρωμή από το Ταμείο για απόλυσή τους που οφείλεται σε λόγους πλεονασμού. Αρ. Αίτησης Όνομα Αιτήτριας Περίοδος Απασχόλησης Ποσό πληρωμής από το Ταμείο 182/12 XXXXX Καριολέμου 20 χρόνια €30.978,99 με νόμιμο τόκο (55.5Χ€558,18) 185/12 XXXXX Αποστόλου 15 χρόνια €17.371,32 με νόμιμο τόκο (38 Χ€457,14) 186/12 XXXXX Κυριάκου 4 χρόνια €3.096,16 με νόμιμο τόκο (8Χ€ 387,02) Κατάληξη Για σκοπούς απόφασης οι υποθέσεις αποσυνδέονται και εκδίδονται αποφάσεις ως ακολούθως: (Α) Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση με αρ. 182/12 και εναντίον του Ταμείου για το ποσό των €30.978,99 με νόμιμο τόκο πλέον δικηγορικά έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Η Αίτηση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (Β) Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση με αρ. 183/12 και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 για το ποσό των €939,44 με νόμιμο τόκο πλέον δικηγορικά έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Η Αίτηση εναντίον του Ταμείου απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (Γ) Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση με αρ. 184/12 και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 για το ποσό των €2.419,20 με νόμιμο τόκο πλέον δικηγορικά έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Η Αίτηση εναντίον του Ταμείου απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (Δ) Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση με αρ. 185/12 και εναντίον του Ταμείου για το ποσό των €17.371,32 με νόμιμο τόκο πλέον δικηγορικά έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Η Αίτηση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (Ε) Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση με αρ. 186/12 και εναντίον του Ταμείου για το ποσό των €3.096,16 με νόμιμο τόκο πλέον δικηγορικά έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Η Αίτηση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ................ Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής. (Υπ.) ............. (Υπ.) ............. Χρ. Νεοφύτου, Μέλος. Φλ. Φλώρου, Μέλος. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Απόλυση λόγω μείωσης του κύκλου εργασιών/ αναδιοργάνωσης (αλλαγής ωραρίου εργασίας)). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο