← Κύπρος

ΤΑΚΚΙΔΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΕΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 110/2014, 15/1/2019

ΤΑΚΚΙΔΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΕΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 110/2014, 15/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2019:1 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Προέδρου Ι. Νεοφύτου και Π. Κούμα , Μελών Αρ. Υπόθεσης: 110/2014 Μεταξύ: XXXXX ΤΑΚΚΙΔΟΥ Αιτήτρια -και-

  1. ΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΕΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ
  2. ΤΑΜΕΙΟ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΥΠΡΙΑΚΩΝ ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΩΝ Καθ' ων η αίτηση Και ως έχει τροποποιηθεί δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 11.1.2016 Μεταξύ: XXXXX ΤΑΚΚΙΔΟΥ Αιτήτρια -και-
  3. ΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΕΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ υπό εκούσια εκκαθάριση δια μέσω των Εκκαθαριστών XXXXX Παπαθωμά και XXXXX Dunckley
  4. ΤΑΜΕΙΟ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΥΠΡΙΑΚΩΝ ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΩΝ Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 15η Ιανουαρίου, 2019 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Ι. Παπαμιλτιάδους για Χρ. Τριανταφυλλίδη. Για τους Καθ' ων η αίτηση: κα Χρ. Πεκρή για Χρυσαφίνης και Πολυβίου. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση η Αιτήτρια αξιώνει από τους Καθ' ων η αίτηση το ποσό των €18.785,94 δυνάμει εγγράφου εμπιστεύματος με την ονομασία «Εμπίστευμα Παρεμφερών Ωφελημάτων» που υπεγράφη από τους Καθ' ων η αίτηση 1 στις 15.7.2003, οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει ορθή και/ή εύλογη υπό τις περιστάσεις, έξοδα πλέον ΦΠΑ και έξοδα επίδοσης. Με τους τροποποιητικούς γενικούς λόγους εμφάνισης οι Καθ' ων η αίτηση αρνούνται ότι οφείλουν οποιοδήποτε επιπλέον ποσό προς την Αιτήτρια. Ισχυρίζονται επίσης ότι με ενυπόγραφη δήλωση της ημερ. 24.9.2015 η Αιτήτρια απεμπόλησε και/ή εγκατέλειψε τις αξιώσεις της παρούσας Αίτησης και/ή εμποδίζεται να προωθεί την παρούσα διαδικασία. Η Αιτήτρια επιχείρησε να αποσείσει το αποδεικτικό βάρος που φέρει προσφέροντας μόνο τη δική της μαρτυρία. Για τους Καθ' ων η αίτηση κατέθεσε η κα XXXXX Τόρναρη, η οποία εργαζόταν στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση 1 και συγκεκριμένα στο Τμήμα Πληροφορικής μέσω του οποίου παρείχε τεχνική υποστήριξη στο Ταμείο Προνοίας, από το 2002 μέχρι την απόφαση για εκούσια εκκαθάριση της Εταιρείας. Με το κλείσιμο της Εταιρείας συνέχισε να εργάζεται στην υπηρεσία των εκκαθαριστών. Παράλληλα κατατέθηκαν ως Τεκμήρια διάφορα έγγραφα στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Προτού συνοψίσουμε την προσαχθείσα μαρτυρία κρίνουμε σκόπιμο για σκοπούς πλαισίωσης της υπόθεσης να παραθέσουμε τα παραδεκτά και ή αδιαμφισβήτητα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά προκύπτουν από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών και το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό που είναι τα ακόλουθα: Η Αιτήτρια εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση 1 από τις 4.7.1994 μέχρι τις 1.12.2013 που η απασχόληση της τερματίστηκε λόγω πλεονασμού με σχετική επιστολή ημερ. 7.10.
  5. Καθ' όλη τη διάρκεια της απασχόλησης της υπήρξε επίσης μέλος των Καθ' ων η αίτηση
  6. Με την αποχώρηση της από την Εταιρεία έλαβε άμεσα το ποσό των €30.319,48 έναντι των ωφελημάτων που εδικαιούτο να λάβει από το Ταμείο Προνοίας και το υπόλοιπο ποσό των €4.208,67 σε τρία ισόποσα γραμμάτια διαρκείας 6, 9 και 12 μηνών. (Τεκ.1) Στις 15.7.2003 οι Καθ' ων η αίτηση 1 υπό την ιδιότητα του Επιτρόπου υπέγραψαν έγγραφο εμπιστεύματος με την ονομασία «Εμπίστευμα Παρεμφερών Ωφελημάτων» (Τεκ.4), το οποίο στον σκοπό 4.
  7. προνοεί τα ακόλουθα: 4.4 Υπό την αίρεση των προνοιών της παραγράφου 4.5 και, αναλόγως της εκάστοτε οικονομικής κατάστασης του Λογαριασμού Εμπιστεύματος, όπως προνοείται στις Συμφωνίες με τις Συντεχνίες και αναφέρεται στην παράγραφο 4.7 πιο κάτω, ο Επίτροπος θα καταβάλλει από την ημέρα σύστασης του παρόντος Εμπιστεύματος στους Δικαιούχους, εφ' όσον ικανοποιηθεί ότι αυτοί έχουν αφυπηρετήσει κανονικά από την Εταιρεία στην ηλικία των 60 χρόνων ή μέχρι και 5 χρόνια ενωρίτερα, ολόκληρο ή μέρος του 3% πλέον τόκους από 1.10.1980, που αφαιρείται για σκοπούς κατοχυρωμένου Ταμείου Προνοίας κατά την αφυπηρέτηση τους ("η· "Αποκοπή"). Το ποσοστό αυτό αντιπροσωπεύει το ήμισυ της μείωσης των συνεισφορών των υπαλλήλων και της Εταιρείας στο Ταμείο Προνοίας, πλέον τόκοι από 1.10.1980, η οποία μείωση ανέρχεται συνολικά σε 6%, δηλαδή 3% η συνεισφορά του υπαλλήλου και 3% η συνεισφορά της Εταιρείας. 4.5 Ο Επίτροπος, αφού πρώτα λάβει έγγραφη πιστοποίηση από τον Προστάτη ως προς το δικαίωμα Δικαιούχου για πληρωμή καθώς και το ποσό της πληρωμής, θα προβαίνει στις ανάλογες πληρωμές προς τους Δικαιούχους από την Περιουσία του Εμπιστεύματος, προς ικανοποίηση του συμφέροντος τους όπως αυτό καθορίζεται στην παράγραφο 4.
  8. 4.7 Σύμφωνα με τις πρόνοιες των Συμφωνιών με τις Συντεχνίες, θα διεξάγονται περιοδικά αναλογιστικές μελέτες με σκοπό την διαπίστωση της οικονομικής κατάστασης του Λογαριασμού Εμπιστεύματος και αναλόγως της εν λόγω κατάστασης θα συζητείται μεταξύ του Επιτρόπου και των Συντεχνιών τρόπος κατανομής του διαθέσιμου υπολοίπου στους Δικαιούχους. Η Αιτήτρια με επιστολή του δικηγόρου της ημερ. 29.10.2013 (Τεκ.5) αξίωσε από τους Καθ' ων η αίτηση την καταβολή ολόκληρου του ποσού που της αναλογούσε με βάση το προρρηθέν Εμπίστευμα, χωρίς οποιαδήποτε αποκοπή που να σχετίζεται με τον παράγοντα ηλικία κατά την αποχώρηση της, λόγω της μονομερούς απόφασης των Εργοδοτών να τερματίσουν την απασχόληση της. Με απαντητική επιστολή ημερ. 27.11.2013 (Τεκ.6), οι Καθ' ων η αίτηση αφού αναφέρθηκαν στο σκοπό 4.
  9. του προρρηθέντος εγγράφου ισχυρίστηκαν ότι με βάση το περιεχόμενο του η Αιτήτρια δεν δικαιούται οποιασδήποτε πληρωμής. Ακολούθησαν οι επιστολές ημερ. 4.12.2013 (Τεκ.7) και 27.12.2013 (Τεκ.8) με τις θέσεις αμφοτέρων των πλευρών να παραμένουν οι ίδιες. Λόγω της απόφασης για εκούσια εκκαθάριση της Εταιρείας και των διαφόρων θεμάτων που προέκυψαν κατά το 2015, μετά από παρέμβαση του Υπουργείου Οικονομικών, αποφασίστηκε όπως οι υπάλληλοι της Εταιρείας με πείρα άνω των 10 ετών και ηλικίας κάτω των 55, λάμβαναν ένα μέρος του ποσού που αντιστοι-χούσε στον λογαριασμό Εμπιστεύματος, δηλ. από το 6% που ήταν η συνεισφορά για κάθε υπάλληλο θα λάμβανε το 90% του 3%. Στην Αιτήτρια καταβλήθηκε το ποσό των €8.453,67 που προέκυψε από την διαίρεση του ποσού των €18.785,92 /2 επί 90%. Η Κυβέρνηση παραχώρησε επίσης πρόσθετη αποζημίωση ύψους €3.207,15 και έτσι η Αιτήτρια έλαβε συνολικά το ποσό των €11.660,
  10. Με τη λήψη του εν λόγω ποσού η Αιτήτρια υπέγραψε έγγραφο με τίτλο «Απόδειξη Πληρωμής και Έγγραφο Απαλλαγής» (Τεκ.10,19) το οποίο παραθέτουμε αυτούσιο: ΤΑΜΕΙΟ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ, ΕΞΑΙΡΟΥΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΠΙΛΟΤΩΝ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΑΚΩΝ ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΩΝ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΧΟΥΝ ΠΛΕΟΝΑΣΕΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2012 - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2014 ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΠ0ΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ 55Ο ΕΤΟΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΑΛΛΑ ΔΙΑΘΕΤΟΥΝ 10 ΕΤΗ ΚΑΙ ΑΝΩ ΩΣ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΥΠΡΙΑΚΩΝ ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΩΝ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΕΓΓΡΑΦΟ ΑΠΑΛΛΑΓΗΣ Εγώ ο/η κάτωθι υπογραμμένος/η TAKKIDOU XXXXX με αριθμό ταυτότητας XX4732 θα τύχω αποζημίωσης από την Κυπριακή Δημοκρατία με το συνολικό ποσό των €11.660,83 που περιλαμβάνει: · καταβολή ποσού €8.453,67 που αναλογεί στο 90% των εισφορών του 3% του ποσού που αντιστοιχεί με το μισό του συνόλου των σχετικών εισφορών (6%) πλέον τόκοι κατά την 31/12/2013, · παραχώρηση πρόσθετης αποζημίωσης ποσού €3.207,15 προς όλο το προσωπικό που έχει τύχει πλεονασμού κατά την περίοδο Οκτωβρίου 2012 - Δεκεμβρίου
  11. Περαιτέρω, και σε αντάλλαγμα και για αντιπαροχή του πιο πάνω ποσού, με το παρόν δηλώνω ανεπιφύλακτα ότι: (α) Δεν έχω ούτε θα έχω οποιανδήποτε υφιστάμενη ή/και ενδεχόμενη, παρούσα ή/και μελλοντική, διεκδίκηση και/ή απαίτηση και/ή παράπονο και/ή δικαίωμα οποιασδήποτε φύσης κατά των Κυπριακών Αερογραμμών ή/και του Ταμείου Προνοίας Υπαλλήλων Κυπριακών Αερογραμμών ή/και οποιουδήποτε νυν ή/και πρώην ή/και μελλοντικού αξιωματούχου ή/και εργοδοτουμένου ή/και αντιπροσώπου των Κυπριακών Αερογραμμών ή/και του Ταμείου Προνοίας Υπαλλήλων Κυπριακών Αερογραμμών. (β) Οι Κυπριακές Αερογραμμές, το Ταμείο Προνοίας Υπαλλήλων Κυπριακών Αερογραμμών και όλοι οι νυν, πρώην και μελλοντικοί αξιωματούχοι, εργοδοτουμένοι και αντιπρόσωποι των Κυπριακών Αερογραμμών και του Ταμείου Προνοίας Υπαλλήλων Κυπριακών Αερογραμμών, αποδεσμεύονται και απαλλάσσονται πλήρως και τελεσίδικα από οποιαδήποτε υφιστάμενα ή/και ενδεχόμενα, παρόντα ή/και μελλοντικά, χρηματικά ποσά, αγωγές και δικαστικές και/ή άλλες διαδικασίες, απαιτήσεις, διεκδικήσεις και παράπονα οποιασδήποτε φύσης. (γ) Δεν έχω οποιαδήποτε πρόσθετη απαίτηση, άμεση ή έμμεση, η οποία ενδεχόμενα να επιβαρύνει την Κυπριακή Δημοκρατία. Με επιστολή ημερ. 5.10.2015 (Τεκ.11) που απέστειλε η Αιτήτρια μέσω του δικηγόρου της προς το Υπουργό Οικονομικών, τον ενημέρωνε ότι οποιαδήποτε έγγραφα υπέγραψε σε σχέση με την παραλαβή των πιο πάνω ποσών υπεγρά-φησαν κατόπιν πίεσης, ότι αν δεν τα υπέγραφε δεν θα της καταβάλλονταν τα εν λόγω ποσά τα οποία διεκδικεί μέσω Δικαστηρίου ως μέρος μεγαλύτερου ποσού. Η Αιτήτρια κατά τον χρόνο τερματισμού της απασχόλησης της ήταν 50 ετών. Η Αιτήτρια στην κατάθεση της ισχυρίζεται ότι η απασχόληση της τερματίστηκε χωρίς τη δική της υπαιτιότητα και ή με μονομερή απόφαση των Καθ' ων η αίτηση 1, πριν τη συμπλήρωση της ηλικίας που προνοεί ο σκοπός 4.
  12. του Εγγράφου Εμπιστεύματος και ως εκ τούτου ισχυρίζεται ότι με την αποχώρηση της εδικαιούτο να λάβει επιπλέον του ποσού που της καταβλήθηκε το αιτούμενο ποσό των €18.785,
  13. Περαιτέρω ενώ παραδέχεται ότι περί τα τέλη Σεπτεμβρίου 2015 της καταβλήθηκαν τα ποσά των €8.453,67 και €3.207,15 και ότι προς τον σκοπό αυτόν υπέγραψε το σχετικό έντυπο με τίτλο «Απόδειξη Πληρωμής και Έγγραφο Απαλλαγής» (Τεκ.10 και 19), εν τούτοις ισχυρίστηκε ότι οι Καθ' ων η αίτηση «την πίεσαν να υπογράψει ότι δεν έχει άλλη απαίτηση εναντίον τους, διαφορετικά δεν θα της έδιναν τα λεφτά». Επίσης όταν ανάφερε το γεγονός στον δικηγόρο της αυτός απέστειλε στον Υπουργό Οικονομικών την επιστολή ημερ. 5.10.2015 (Τεκ.11). Εν όψει της πιο πάνω πληρωμής η Αιτήτρια περιόρισε την απαίτηση της στα €10.332,
  14. Αντεξεταζόμενη συμφώνησε ότι κατά τον χρόνο της απόλυσης της ήταν στην ηλικία των 50 ετών. Ισχυρίστηκε ωστόσο ότι ο όρος του εμπιστεύματος δεν είναι ξεκάθαρος και ότι η ίδια δεν ευθύνεται που αφυπηρέτησε υποχρεωτικά στα 50 της, καθώς είναι η Εταιρεία που τερμάτισε την απασχόληση της για λόγους πλεονασμού. Ισχυρίστηκε επίσης ότι έλαβε το ποσό των €11.660,83 αφού προηγήθηκε επιστολή του δικηγόρου της προς το Υπουργείο Οικονομικών και αφού υπέγραψε τη σχετική απόδειξη πληρωμής άνευ βλάβης των δικαιωμάτων της. Επέμενε ότι είχε δεχθεί πίεση, γιατί όταν πήγαινε κάποιος να παραλάβει θα έπρεπε να υπογράψει, αλλιώς δεν έπαιρνες τα λεφτά. Τέλος αφού της υπεβλήθη ότι τα λεφτά καταβλήθηκαν χαριστικά μετά από παρέμβαση του Υπουργείου Οικονομικών και όχι γιατί τα δικαιούνταν δυνάμει των όρων του εμπιστεύματος, αυτή διαφώνησε. Καταθέτοντας η κα Τορνάρη αναφέρθηκε κατ' αρχάς στις συνθήκες τερματι-σμού της απασχόλησης της Αιτήτριας που οφείλονταν σε λόγους πλεονασμού λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε η Εταιρεία και τα οποία εν τέλει οδήγησαν στην απόφαση να τεθεί υπό εκούσια εκκαθάριση. Ακολούθως αφού εξήγησε τον τρόπο λειτουργίας του Ταμείου Προνοίας της Εταιρείας και του εγγράφου εμπιστεύματος, ως και τον τρόπο υπολογισμού των ποσών που δικαιούταν ο κάθε υπάλληλος, ισχυρίστηκε ότι με βάση τον σκοπό 4.
  15. δικαιού-χοι ολόκληρου του εμπιστεύματος είναι αυτοί που αφυπηρέτησαν κανονικά στην ηλικία των 60 ετών ή μέχρι 5 έτη νωρίτερα. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Αναφορικά με την Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι το ποσό του κατοχυ-ρωμένου Ταμείου ήταν κατά €14.256,29 περισσότερο από τις συσσωρευμένες συνεισφορές στους λογαριασμούς «Α» και «Β». Το συνολικό ποσό των €53.314,09 που αντιστοιχούσε στο κατοχυρωμένο Ταμείο Προνοίας της Αιτήτριας, συμπεριλάμβανε το ποσό των €18.785,94 που είχε σε πίστη της στον λογαριασμό Εμπιστεύματος κατά τον χρόνο τερματισμού της απασχόλησης της. Η Αιτήτρια ωστόσο, κατά τον επίδικο χρόνο ήταν 50 ετών και επομένως με βάση το Έγγραφο Εμπιστεύματος και το Καταστατικό του Ταμείου Προνοίας, το αφαιρούμενο ποσό ήταν εξ' ολοκλήρου το ποσό του Εμπιστεύματος δηλ. το 6% και όχι το 3% (Τεκ.9). Αναφορικά με το έγγραφο απαλλαγής, ενώ στη γραπτή δήλωση της ανέφερε ότι η Αιτήτρια το υπέγραψε άνευ βλάβης, ακολούθως επισήμανε ότι εκ παραδρομής γράφτηκε το άνευ βλάβης και το ορθό είναι ότι υπέγραψε χωρίς να επιφυλάξει τα δικαιώματα της. Για να ενισχύσει τη θέση της επικαλέστηκε το έγγραφο απαλλαγής που υπέγραψε η Αιτήτρια (Τεκ.19) από το περιεχόμενο του οποίου δεν φαίνεται αν υπήρξε τέτοια επιφύλαξη. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η Αιτήτρια παρέλαβε το ποσό των €11.660,83 και υπέγραψε ελευθέρα βουλήσει χωρίς καμία πίεση το έγγραφο απαλλαγής. Αντεξεταζόμενη ισχυρί-στηκε ότι στην Αιτήτρια παραχωρήθηκε ότι εδικαιούτο μέχρι την αποχώρηση της από την Εταιρεία. Δεν διαφώνησε ότι η Αιτήτρια όπως και όλοι οι υπάλληλοι που ήταν μέλη του Ταμείου Προνοίας συνεισέφεραν στον Λογαριασμό «Α» και η Εταιρεία στο λογαριασμό «Β». Πρόσθετα υπήρχε και ο λογαριασμός εμπιστεύματος στον οποίο συνεισέφερε μόνο η Εταιρεία σε ποσοστό 3,5% στο τέλος κάθε χρόνου. Στο ποσό των €53.314,09 που είχε η Αιτήτρια στο Ταμεία Προνοίας συμπεριελάμβανε και το 6% του ποσού του λογαριασμού εμπιστεύ-ματος, του οποίου δικαιούχοι ήταν όσοι αφυπηρετούσαν ή έφευγαν από την υπηρεσία ή τερματίζονταν οι υπηρεσίες τους πέντε χρόνια νωρίτερα από την αφυπηρέτηση δηλαδή στην ηλικία των 55 ετών. Ότι το ποσό των €8.453,67 δόθηκε στην Αιτήτρια χαριστικώς από την Κυβέρνηση για τον λογαριασμό του εμπιστεύματος που αντιστοιχούσε βασικά στο 90% του μισού ποσού των €18.785,
  16. Σε υποβολή ότι η Αιτήτρια έλαβε το εν λόγω ποσό άνευ βλάβης των δικαιωμάτων της και ότι επιφύλαξε τα δικαιώματα της μέσω του δικηγόρου της, η μάρτυς διαφώνησε σημειώνοντας ότι το μόνο που ήταν εν γνώσει της είναι το έντυπο απαλλαγής το οποίο η Αιτήτρια υπέγραψε στην παρουσία της χωρίς να επιφυλάξει οποιοδήποτε δικαίωμα της. Ανάλυση - Συμπεράσματα Προτού εξετάσουμε την υπόθεση επί της ουσίας της, προέχει ως θέμα λογικής προτεραιότητας, η εξέταση της νομικής υπόστασης του κωλύματος που τέθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση στην παράγραφο 9 των γενικών λόγων του Εγγράφου Εμφανίσεως, ότι με βάση το ενυπόγραφο από την Αιτήτρια έντυπο «Απόδειξη Πληρωμής και Έγγραφο Απαλλαγής» ημερ. 24.9.2015 (Τεκ.19), αυτή απεμπόλησε και ή εγκατάλειψε τις αξιώσεις της παρούσας Αίτησης και ή εμποδίζεται από το να διεκδικεί τις παρούσες αξιώσεις και ή να προωθεί την παρούσα διαδικασία. Με δεδομένη λοιπόν την ύπαρξη του Τεκ.19 και την υπογραφή του από την Αιτήτρια, το ερώτημα που τίθεται και που το Δικαστήριο καλείται να απαντήσει είναι κατά πόσο αυτή δεσμεύεται από το περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου. Σύμφωνα με τον κανόνα του κωλύματος (estoppel) κάτω από ορισμένες συνθήκες, ένας διάδικος εμποδίζεται να εγείρει ένα γεγονός ή να αρνηθεί την ύπαρξη του. Το κώλυμα δυνατόν να οφείλεται σε δεδικασμένο (κώλυμα λόγω δεδικασμένου - estoppels by record) ή σε καταχώρηση σε έγγραφο (κώλυμα λόγω καταχώρησης σε έγγραφο - estoppel by deed) ή σε συμπεριφορά (κώλυμα λόγω συμπεριφοράς - estoppels by conduct or estoppels in pais). Ειδικότερα το κώλυμα λόγω δηλώσεως σε έγγραφο βασίζεται στην αρχή πως μια σαφής δήλωση ή μια σαφής ανάληψη υποχρέωσης, η οποία καταγράφεται, είναι δεσμευτική και, κατ' αρχήν, δεν υπάρχει δυνατότητα αμφισβήτησης της. Στην υπόθεση Χατζηστυλλή ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ

(2012)1Β Α.Α.Δ. 989, 993 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Όταν διάδικος έχει αναλάβει εγγράφως δέσμευση, δεν μπορεί στη συνέχεια να ισχυριστεί ότι τα γεγονότα που αναφέρονται στο συγκεκριμένο έγγραφο δεν είναι ορθά. Όπως έχει προσφυώς αναφερθεί στην αγγλική υπόθεση Gallie v. Lee [1971] A.C. 1004, το πρόσωπο που υπογράφει έγγραφο, έχει την ευθύνη να προσέχει τι υπογράφει και εμποδίζεται από του να αρνηθεί την ευθύνη του με βάση το έγγραφο και σύμφωνα με το περιεχόμενό του. Ο κανόνας του νόμου της απόδειξης ότι δεν επιτρέπεται η αποδοχή μαρτυρίας που αντικρούει ή τροποποιεί τους όρους εγγράφου αναπτύχθηκε για να προσδώσει βεβαιότητα στις καθημερινές συναλλαγές (Polykarpou v. Polykarpou
(1982)1 C.L.R. 182)». Στην προκείμενη περίπτωση το λεκτικό του Τεκ.19 είναι σαφές και αναφέρεται σε πλήρη και τελεσίδικη αποδέσμευση και απαλλαγή των Καθ' ων η αίτηση από οποιαδήποτε υφιστάμενα ή και ενδεχόμενα, παρόντα ή και μελλοντικά, χρηματικά ποσά αγωγές και δικαστικές και ή άλλες διαδικασίες, απαιτήσεις, διεκδικήσεις και παράπονα οποιασδήποτε φύσης. Θεωρούμε ότι η υπογραφείσα δήλωση απαλλαγής είναι τόσο σαφής που δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης της. Η θέση της Αιτήτριας ότι υπόγραψε με πλήρη επιφύλαξη των δικαιωμάτων της ως προς το υπόλοιπο ποσό που δικαιούταν να λάβει από τον λογαριασμό του Εμπιστεύματος Παρεμφερών Δικαιωμάτων, δεν επιβεβαιώνεται από το περιεχόμενο του Τεκ. 19 που αποτελεί αντίγραφο του εγγράφου απαλλαγής που η ίδια υπέγραψε και το οποίο σε καμία περίπτωση δεν αμφισβήτησε. Επίσης δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι η υπογραφή του εν λόγω εγγράφου που έγινε στις 25.9.2013, προηγήθηκε της επιστολής ημερ. 5.10.2013 (Τεκ.11) που η Αιτήτρια κοινοποίησε μέσω του Δικηγόρου της στον Υπουργό Οικονομικών, σε αντίθεση με τα όσα η ίδια επικαλέστηκε κατά την αντεξέταση της, ότι υπέγραψε το έγγραφο κατόπιν συμβουλής του δικηγόρου της και μετά που στάλθηκε η επιστολή στον Υπουργό Οικονομικών. Είναι επομένως φανερό ότι το έγγραφο απαλλαγής υπογράφηκε χωρίς οποιαδήποτε επιφύλαξη εκ μέρους της Αιτήτριας. Ισχυρίζεται ωστόσο η Αιτήτρια ότι υπέγραψε το έγγραφο απαλλαγής με την πίεση ότι αν δεν το υπέγραφε δεν θα λάμβανε κανένα ποσό. Ένα τέτοιος ισχυρισμός οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι δεν καλύπτεται από τις έγγραφες προτάσεις. Επομένως η μαρτυρία της Αιτήτριας στην έκταση που αντίκειται με το περιεχόμενο του έγγραφου απαλλαγής (Τεκ.19) δεν είναι αποδεκτή. Η Αιτήτρια γνώριζε τι υπέγραφε. Υπέγραψε οικειοθελώς αποσκοπώντας στην εξασφάλιση του ποσού που της προσφέρθηκε χωρίς να επιφυλάξει κανένα δικαίωμα για οποιοδήποτε υπόλοιπο ποσό που ήθελε διεκδικήσει με την Αίτηση της. Η παράλληλη αντιπαροχή του ποσού των €8.453,67 σφραγίζει το χαρακτήρα της πιο πάνω απαλλαγής ως έχουσας τα στοιχεία του κωλύματος ως ερμηνεύτηκε στην υπόθεση Κώστας Γρηγορίου ν. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας και Κυπριακές Αερογραμμές (ECLI:CY:AD:2016:A251, Πολιτική Έφεση αρ.204/2011 ημερ. 24.5.2016) όπου ετέθη παρόμοιο θέμα για την ισχύ τέτοιων εγγράφων. Για όλα τα πιο πάνω, η Αιτήτρια κωλύεται να προωθήσει την παρούσα διαδικασία, αφού έχει απεμπολήσει ή έχει παραιτηθεί οποιουδήποτε δικαιώματος σε προώθηση της. Παρά την επιτυχή προβολή της προκαταρκτικής υπεράσπισης των Καθ' ων η αίτηση περί κωλύματος λόγω καταχώρησης σε έγγραφο, η οποία καθορίζει και την τύχη της παρούσας Αίτησης, θα εξετάσουμε τις θέσεις της Αιτήτριας και επί της ουσίας. Η θέση της Αιτήτριας όπως προσδιορίζεται στους γενικούς λόγους της Αίτησης και υποστηρίζεται με τη μαρτυρία της είναι ότι δικαιούται στην καταβολή ολόκληρου του ποσού που της αναλογούσε με βάση το προρρηθέν Έγγραφο Εμπιστεύματος, χωρίς να λάβει χώραν οποιαδήποτε αποκοπή που σχετιζόταν με τον παράγοντα ηλικίας, λόγω της μονομερούς απόφασης των Καθ' ων η αίτηση 1 να τερματίσουν την απασχόληση της για λόγους πλεονασμού πριν συμπληρώσει το 55ο έτος της ηλικίας της, καθιστώντας έτσι εκτός του ελέγχου της Αιτήτριας να ικανοποιήσει τους όρους του Εγγράφου Εμπιστεύματος. Το ερώτημα επομένως που τίθεται και που το Δικαστήριο καλείται να απαντήσει είναι κατά πόσο η Αιτήτρια δικαιούται με βάση τους όρους του Εγγράφου Εμπιστεύματος (Τεκ.4) στην εξασφάλιση του αιτούμενου ποσού. Θέτοντας επομένως τους όρους του εν λόγω εμπιστεύματος στο επίκεντρο της μεταξύ των μερών διαφοράς, το Δικαστήριο καλείται με βάση τις νομολογιακές αρχές να προβεί σε ορθή ερμηνεία του περιεχόμενου του και να αποφανθεί εάν η Αιτήτρια εμπίπτει στην έννοια του «δικαιούχου» όπως αυτή συναντάται στον σκοπό 4.4. του εν λόγω Εμπιστεύματος, τον οποίο παραθέτουμε αυτούσιο πιο πάνω. Νομολογιακά, η ερμηνεία των όρων ενός εγγράφου αποτελεί νομικό θέμα που επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ευχέρεια η οποία πρέπει να αποσκοπεί στην εξεύρεση των πραγματικών προθέσεων των συμβαλλομένων. Το Δικαστήριο επιχειρώντας να ερμηνεύσει ένα έγγραφο καθοδηγείται από τις καθιερωμένες αρχές ερμηνείας. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Ταμείο Προνοίας των Διευθυντών Συμβού-λων των Π.Κ. Ορεινός Λτδ κ.α ν. Φρίξου Φιλίππου
(2004)1 Α.Α.Δ. 2013: «Κριτήριο ερμηνείας των συμβάσεων αποτελεί η διαπίστωση της έννοιας που μεταδίδει το κείμενο της συμφωνίας στο μέσο λογικό άνθρωπο. Οι επίμαχοι συμβατικοί όροι εξετάζονται όχι απομονωμένα αλλά στο πλαίσιο της συμφωνίας ως συνόλου. Η αποκάλυψη του υπόβαθρου της συμφωνίας, εξαιρουμένων των διαπραγματεύσεων, μονομερών δηλώσεων και υποκειμενικών προθέσεων των συμβαλλομένων, αποτελεί πάντοτε χρήσιμο οδηγό. (Βλ. Saab and Another v. Holy Monastery Ay. Neophytos
(1982)1 CLR 499, Θεολόγου κ.α. ν. Κτηματικής Εταιρείας Νέμεσις Λτδ
(1998)1 ΑΑΔ 407, Stefanos & Andreas Cold Stores Trad. Ltd v. KEAN Λτδ (Αρ. 2)
(1998)(Δ) ΑΑΔ 2335)». Σύμφωνα με πάγια ερμηνευτική αρχή η πρόθεση των μερών εξάγεται από την γλωσσική αποτύπωση της συμφωνίας, δηλαδή των σκέψεων τους, που για το σκοπό αυτό εξάγεται συνολικά. Επίσης το ερμηνευτικό έργο του δικαστηρίου θα πρέπει να περιοριστεί στους γραπτούς όρους της συμφωνίας και τα συγκείμενα τους. Δεν μπορεί να επεκτείνεται σε εξωγενείς παράγοντες και υποθέσεις. (βλ. Χ.Π.Θ. Αλεξάνδρου Λτδ ν. Συμβουλίου Αποχετεύσεως Λευκωσίας
(1999)1 Α.Α.Δ. 630). Επομένως με βάση τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές το δικαστήριο θα πρέπει να δηλώσει το νόημα του περιεχομένου του εγγράφου και όχι του τι υπήρξε πρόθεση να γραφτεί, να εφαρμόσει την πρόθεση όπως έχει εκφραστεί. Δεν επιτρέπεται να εικάζεται η πρόθεση των μερών και να αντικαθίσταται η ρητή με την τεκμαιρόμενη πρόθεση. Εξετάζοντας τον επίμαχο όρο του σκοπού 4.
  1. εντός των πλαισίων του Εγγράφου Εμπιστεύματος ως συνόλου, δεν βρίσκουμε να υπάρχει οποιαδήποτε ασάφεια ή δυσκολία στην αντίληψη της σημασίας του ή να προκύπτει οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία πέραν αυτής που αποδίδεται μέσα από τη συνήθη λεξικολογική σημασία του, δηλαδή τη σημασία την οποία αυτό φέρει όταν χρησιμοποιείται στην καθομιλουμένη. Από το λεκτικό του προκύπτει ξεκάθαρα ότι δικαιούχοι στην καταβολή ολόκληρου ή μέρους του 3% του εμπιστεύματος είναι τα μέλη του Ταμείου Προνοίας που έχουν αφυπηρετήσει κανονικά από την Εταιρεία στην ηλικία των 60 ετών ή και μέχρι πέντε χρόνια νωρίτερα. Το γεγονός ότι η Αιτήτρια απολύθηκε για λόγους πλεονασμού και δεν της δόθηκε η ευκαιρία να εργαστεί μέχρι την κανονική ηλικία αφυπηρέτησης ή μέχρι πέντε χρόνια νωρίτερα, ως η ίδια διατείνεται, δεν καλύπτεται από το γράμμα του σκοπού 4.
  2. και ούτε διαφοροποιείται με οποιοδήποτε τρόπο το νόημα και η ερμηνεία του σε βαθμό που να παρέχει στην Αιτήτρια ένα τέτοιο δικαίωμα, τη στιγμή που δεν πληροί τις απαιτούμενες προϋποθέσεις που τάσσει η εν λόγω διάταξη. Εάν σε τελικό στάδιο πρόθεση των μερών ήταν να επωφελούνται όλα τα μέλη του Ταμείου του εν λόγω Εμπιστεύματος, τότε θα έπρεπε να προβλέπεται ρητά. Διαφορετικά δεν υπήρχε λόγος συμπερίληψης του σκοπού 4.
  3. στο Έγγραφο Εμπιστεύματος. Η συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση με τη γραπτή αγόρευση της, αναφέρθηκε στο άρθρο 12
(1)του περί Ίσης Μεταχείρισης στην Απασχόληση και στην Εργασία Νόμου του 2004 (Ν.58(Ι)/2004) επισημαίνοντας ότι όλα τα παράπονα για άνιση ή δυσμενή μεταχείριση στο πλαίσιο των εναρμονιστικών Νόμων, εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου. Αναφέρθηκε εισέτι στην υπόθεση Χατζηαβραάμ ν. Σ.Π.Ε. Μόρφου
(2011)1 Α.Α.Α. όπου η αιτήτρια διεκδικούσε αποζημιώσεις για ηθική ζημιά και ή βλάβη την οποία υπέστη συνεπεία ηλικιακής διάκρισης. Όπως είναι καλά γνωστό, η δίκη στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών διεξάγεται με βάση το εξεταστικό σύστημα, το οποίο παρέχει ευρεία ευχέρεια στο Δικαστήριο για τη διερεύνηση των γεγονότων που άπτονται της διαφοράς. Το σύστημα αυτό, όμως, όπως λέχθηκε στην υπόθεση Αθανασίου ν. Reana Manufacturing and Trading Ltd κ.ά
(2001)1 ΑΑΔ 1635: «.Δεν μεταβάλλει τον δικονομικό κανόνα ως προς τα επίδικα θέματα και τις παραμέτρους της δίκης. (Βλέπε: Δημοκρατία ν. Κουκκουρή κ.ά.
(1993)3 Α.Α.Δ. 598). Το Δικαστήριο πρέπει να περιορίζεται στα επίδικα θέματα όπως προκύπτουν από τη δικογραφία και να μην επεκτείνεται σε άλλα μη προκύπτοντα θέματα, ιδιαίτερα, όπως στην παρούσα υπόθεση, όταν στο θέμα, το οποίο εξέτασε το πρωτόδικο Δικαστήριο, υπήρχε ρητή παραδοχή απ΄ όλους τους διαδίκους στη δικογραφία. Καταλήγουμε κατά συνέπεια ότι οι λόγοι έφεσης 1 και 2 ευσταθούν. Το πρωτόδικο Δικαστήριο διέπραξε σφάλμα αποφασίζοντας το θέμα το οποίο όχι μόνο δεν προέκυπτε από τη δικογραφία αλλά και υπήρχε ρητή παραδοχή στα δικόγραφα όλων των διαδίκων.» Στην υπόθεση Πούρικκος ν. Σάββα κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 507 αναφέρονται σχετικά τα ακόλουθα: «έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι για σκοπούς έκδοσης της απόφασης του το Δικαστήριο εξετάζει και λαμβάνει υπόψη μόνο μαρτυρία ενώπιον του η οποία καλύπτεται από τα δικόγραφα και αγνοεί μαρτυρία που δεν συνάδει με αυτά. Τα επίδικα θέματα αναφορικά με τα οποία το Δικαστήριο οφείλει να εκδώσει την ετυμηγορία του καθορίζονται με αναφορά στο περιεχόμενο των δικογράφων και όχι με αναφορά σε μαρτυρία που έχει προσαχθεί αλλά δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα» Μπορεί, επομένως, ο εξεταστικός χαρακτήρας που διέπει τη δίκη ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών να παρέχει ευρύτερη ευχέρεια στο Δικαστήριο για διερεύνηση των γεγονότων που άπτονται της επίδικης διαφοράς, όμως τούτο δεν μπορεί να γίνει χωρίς καθόλου προδιαγεγραμμένα πλαίσια (Φιλελεύθερος Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Γιαννούλας Χρίστου, ECLI:CY:AD:2017:A250, Πολ. Εφ. 148/2012, ημερ.7.7.2017) και χωρίς τον λεπτομερή προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων. Στην προκείμενη περίπτωση, τέτοιοι ισχυρισμοί περί άνισης διάκρισης λόγω ηλικίας με βάση τους Εναρμονιστικούς με τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες Νόμους δεν καλύπτονται από τις δικογραφημένες θέσεις της Αιτήτριας. Περαιτέρω ούτε και με τη μαρτυρία που προσκόμισε επιδίωξε τη στήριξη ενός τέτοιου ισχυρισμού. Για όλα τα πιο πάνω η αξίωση της Αιτήτριας εναντίον των Καθ' ων η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (υπ)....................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Ι. Νεοφύτου, Μέλος Π. Κούμας, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.