Ν. Χ. ν. ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΚΥΠΡΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 765/2016, 31/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2019:39 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Προέδρου Γ. Στυλιανού και Κ. Κυριάκου, Μελών Αρ. Υπόθεσης: 765/2016 Μεταξύ: Ν. Χ. Αιτήτρια -και- ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΚΥΠΡΟΥ Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 31η Δεκεμβρίου, 2019 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Α. Αρτεμίου με κα Α. Παναγιώτου Για τους Καθ' ων η αίτηση: κα Ρ. Πεκρή για Νικολέτα Χαραλαμπίδου ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Με τη παρούσα Αίτηση η Αιτήτρια αξιώνει από τους Καθ' ων η αίτηση (στο εξής «ο ΘΟΚ») τις πιο κάτω θεραπείες: (α) Αυξημένες αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησης της, δυνάμει των προνοιών του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), (β) οποιαδήποτε άλλη και ή περαιτέρω θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη ή και εύλογη υπό τις περιστάσεις, (γ) νόμιμο τόκο, (δ) έξοδα συν ΦΠΑ. Είναι η θέση της Αιτήτριας, όπως προσδιορίζεται στους γενικούς λόγους της Αίτησης, ότι η απασχόληση της είχε καταστεί αορίστου διαρκείας με βάση τις διατάξεις του περί Εργοδοτουμένων με Εργασία Ορισμένου Χρόνου (Απαγόρευση Δυσμενούς Μεταχείρισης) Νόμου του 2003 (Ν. 98(Ι)/2003) και ότι ο Θ.Ο.Κ. παράνομα τερμάτισε την απασχόλησης της, ενημερώνοντας την ότι ο διορισμός της με βάση την τελευταία προσφορά διορισμού ηθοποιού τακτής προθεσμίας ημερ. 10.7.2014 τερματίζετο στις 30.9.2015. Ο ΘΟΚ, με τους γενικούς λόγους εμφάνισης, απορρίπτει τις αξιώσεις της Αιτήτριας ισχυριζόμενος ότι κάθε χρόνο προέβαινε σε προκήρυξη θέσεων για πρόσληψη ηθοποιών με σύμβαση τακτής προθεσμίας διάρκειας ενός έτους, σύμφωνα με τις ανάγκες του ρεπερτορίου του Οργανισμού για το νέο έτος. Οι ενδιαφερόμενοι ηθοποιοί, όπως και η Αιτήτρια, αποτείνονταν με αίτηση στον Οργανισμό για πλήρωση των διαθέσιμων θέσεων και αφού οι ηθοποιοί αξιολογούνταν από την καλλιτεχνική επιτροπή, το Δ.Σ. λαμβάνοντας τη γνωμάτευση της εν λόγω επιτροπής επέλεγε τους ηθοποιούς για το νέος έτος και υπέγραφε μαζί τους μονοετή σύμβαση τακτής προθεσμίας. Το 2015 ο ΘΟΚ αποφάσισε όπως προχωρήσει σε εργοδότηση ηθοποιών, είτε για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, είτε ανά παραγωγή, με βάση τη δυνατότητα που του παρείχε η νομοθεσία, τακτική την οποία ακολουθεί μέχρι σήμερα και για την οποία η Αιτήτρια είχε λάβει γνώση. Το άρθρο 6
(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73, (ο «Νόμος»), προβλέπει ότι «Καθ' οιανδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών διαδικασίαν ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως του εργοδοτούμενου τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, στον ΘΟΚ απόκειται να ανατρέψει το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξει ότι δικαιολογημένα απέλυσε την Αιτήτρια. Προς ανατροπή του εν λόγω τεκμηρίου ο ΘΟΚ δεν προσέφερε καμία μαρτυρία. Η μοναδική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αυτή της Αιτήτριας. Η Αιτήτρια δεν αντεξετάστηκε και ως εκ τούτου τα όσα κατέθεσε παρέμειναν αναντίλεκτα. Περαιτέρω κατατέθηκαν από κοινού παραδεκτά γεγονότα που είναι τα ακόλουθα: Ο ΘΟΚ είναι Οργανισμός Δημοσίου Δικαίου, που ιδρύθηκε και λειτουργεί με βάση τους περί Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου Νόμους του 1970 έως 2007, (Αρ. 71/70, 36/72, 68/79, 87
(1)/95, 147
(1)/99, 136
(1)/02 και 67
(1)/07). Η Αιτήτρια εργάστηκε στην υπηρεσία του ΘΟΚ από το 2008 μέχρι τις 30.9.2015 που η απασχόληση της τερματίστηκε παράνομα με σχετική επιστολή ημερ. 30.6.
- Η Αιτήτρια λάμβανε ετήσιο βασικό μισθό στον οποίο προστίθεντο οι εγκριμένες γενικές αυξήσεις που ισχύουν από καιρό σε καιρό με βάση τη συλλογική σύμβαση μεταξύ ΘΟΚ και ΕΗΚ και ΣΗΔΗΚΕΚ - ΠΕΟ, καθώς και τιμαριθμικό επίδομα σύμφωνα με το ποσοστό που εγκρίνεται από την Κυβέρνηση από καιρό σε καιρό, πλέον 13° μισθό. Οι τελευταίες ακαθάριστες μηνιαίες απολαβές της ανερχόταν στο ποσό των €2.656,61 που για σκοπούς του Νόμου υπολογίζονται στα €664,15 εβδομαδιαίως. Οποιονδήποτε ποσό ήθελε επιδικάσει το Δικαστήριο ως αποζημίωση για την Αιτήτρια θα εξαιρείται οποιασδήποτε φορολογίας. Από τη μαρτυρία της Αιτήτριας προκύπτουν τα πιο κάτω αναντίλεκτα γεγονότα: Η Αιτήτρια προσλήφθηκε από τον ΘΟΚ στη βαθμίδα του Ηθοποιός και αφού ανελίχθηκε έφθασε στη βαθμίδα του Ανώτερου Ηθοποιού. Εκτός από τις μισθολογικές απολαβές επωφελείτο επίσης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, ταμείου ευημερίας, επιδόματος εκτός έδρας, επιδόματος φαγητού, επιδόματος βάρδιας και επιδόματος εξωτερικού, τα οποία απώλεσε με τον παράνομο τερματισμό της απασχόλησης της. Για να επιβεβαιώσει τη θέση της παρέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου αντίγραφο κατάστασης μισθοδοσίας που ομιλεί από μόνο του (Τεκ.1). Για τις συνθήκες τερματισμού της απασχόλησης της, ανέφερε ότι ενώ εργαζόταν στον Οργανισμό για επτά ευδόκιμα συναπτά έτη, τα οποία ανανεώνονταν κατόπιν εξαιρετικών αξιολογήσεων της και χωρίς ποτέ να υπάρξει οποιονδήποτε πρόβλημα στην εργοδότηση της, και ενώ ασκούσε καθήκοντα Ανώτερου Ηθοποιού και αναλάμβανε πρωταγωνιστικούς ρόλους και το βάρος πολλών θεατρικών παραστάσεων, και ενώ επίσης βρισκόταν στο απόγειο της καλλιτεχνικής της δημιουργίας και δόξας, ως δημοφιλής ηθοποιός με άριστες κριτικές στην υποκριτική, στην ηλικία των 34 ετών που ήταν τότε και αποτελούσε τη βιολογική ηλικία που ένας ηθοποιός αντέχει να παίξει τους μεγάλους ρόλους της καριέρας του, - στο αρχαίο δράμα και σε έργα παγκοσμίου ρεπερτορίου που συνήθως ανεβάζει ο ΘΟΚ -, ως κεραυνός εν αιθρία και χωρίς κανένα λόγο και χωρίς καμιά προειδοποίηση, παρέλαβε στα χέρια της την επιστολή ημερ. 30.06.2015, με την οποία πληροφορείτο τον μονομερή τερματισμό της απασχόλησης της. Σημειώνει ότι ειδικά τα τελευταία χρόνια της καριέρας της στον ΘΟΚ, είχε αναγνωριστεί η αξία της σαν πρωταγωνίστρια στο χώρο του Κρατικού Θεάτρου και είχε έρθει η σειρά της, όπου θα μπορούσε να συνεχίσει να ερμηνεύει σύμφωνα με την ως τότε επιτυχημένη πορεία της, μεγάλους πρώτους ρόλους του κλασσικού ρεπερτορίου με αντίστοιχη επιτυχία. Ανέφερε ενδεικτικά ότι έπαιξε σημαντικούς ρόλους σε σπουδαία έργα του αρχαίου δράματος των Ευριπίδη, Αισχύλου, Σοφοκλή, Αριστοτέλη κ.α. Προς υποστήριξη των θέσεων της παρέθεσε αντίγραφο της ιστοσελίδας του ΘΟΚ, που αναφέρεται στην ίδια (Τεκ.2) Ο παράνομος τερματισμός της απασχόλησης της, ως η ίδια διατείνεται, επέφερε ταυτόχρονα και την απώλεια της συνέχειας του υψηλού επιπέδου της καριέρας της, με αποτέλεσμα να απολέσει την προοπτική σταδιοδρομίας της για τα επόμενα τουλάχιστον είκοσι ωφέλιμα χρόνια της απασχόλησης της, αφού στο χώρο του ελεύθερου θεάτρου, καθίσταται αδύνατη η πραγματοποίηση μεγάλων θεατρικών παραγωγών με μεγάλους πρωταγωνιστικούς ρόλους του ελληνικού και παγκόσμιου ρεπερτορίου, λόγω οικονομικών δυσχερειών. Αυτό έχει ως συνεπακόλουθο να δίνονται πολύ χαμηλοί μισθοί σε ηθοποιούς και συμβόλαια πολύ περιορισμένης χρονικής διάρκειας. Έκτοτε ξεκίνησε μια πολύ ανατρεπτική πορεία των μέχρι τότε οικονομικών και καλλιτεχνικών της δεδομένων με ανυπέρβλητες δυσκολίες και ατελέσφορες προσπάθειες για εξεύρεση κατά προσέγγιση αντίστοιχης εργασίας, τόσο σε καλλιτεχνικό όσο και σε μισθολογικό επίπεδο. Σημειώνει ότι από την ημέρα τερματισμού της απασχόλησης της μέχρι και σήμερα, έχει εργαστεί περιστασιακά σε μικρές παραγωγές λαμβάνοντας ως μισθό λιγότερο από το ¼ του μισθού που έπαιρνε από τον ΘΟΚ. Σημειώνει επίσης, ότι ειδικά τα τελευταία χρόνια της υπηρεσίας της στηριζόταν στο μισθό που έπαιρνε από το Κρατικό Θέατρο, για να συντηρήσει την οικογένεια της, καθώς τους είχε απαγορευθεί η συμμετοχή σε τηλεοπτικές σειρές. Για να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της οικογενείας της, πήρε δάνειο, το οποίο πλέον δεν μπορεί να αποπληρώνει καθότι αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Με τον τερματισμό της απασχόλησης της, όπως η ίδια διατείνεται, έχει καταστραφεί οικονομικά και αυτό που την ανησυχεί για το μέλλον, είναι ότι πολύ πιθανόν να μείνει άνεργη σε μόνιμη βάση, καθώς οι δουλειές στην τηλεόραση είναι πρόσκαιρες και αμφιβόλου συνέχειας και οι δουλειές στο θέατρο κρατούν το πολύ 3 ή 4 μήνες, με πενιχρές απολαβές. Η αξιοπρέπεια και το ήθος της, δεν της επιτρέπουν να παρακαλεί για εργασία. Όσο μεγαλώνει είναι πιο δύσκολο να εξεύρει εργασία έστω και για λίγους μήνες. Ενώ έφυγε από τον Θ.Ο.Κ. με πρωταγωνιστικούς ρόλους, με μεγάλη καλλιτεχνική και εισπρακτική επιτυχία, εν τούτοις από της απολύσεως της δεν έχει κληθεί ούτε μια φορά να παίξει πρωταγωνιστικούς ρόλους, παρόλο που έχει παρουσιαστεί και σε ακροάσεις. Επισημαίνει ότι οι ηθοποιοί που εργάζονταν στον ΘΟΚ δεν επωφελούνται σύνταξης ή άλλου ωφελήματος, όπως συμβαίνει με υπαλλήλους άλλων Ημικρατικών Οργανισμών. Ως εκ τούτου για όλους τους πιο πάνω λόγους αξιώνει την επιδίκαση αυξημένων αποζημιώσεων. Ανάλυση - Συμπεράσματα Οι λόγοι που δικαιολογούν τον τερματισμό της απασχόλησης εργοδοτούμενου και συνεπώς απαλλάσσουν τον εργοδότη από την καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης, αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 5 του Νόμου. Σύμφωνα με τις διατάξεις του εν λόγω άρθρου:
- Τερματισμός απασχολήσεως δι' οιονδήποτε των ακολούθων λόγων δεν παρέχει δικαίωμα εις αποζημίωσιν: (α) Όταν εργοδοτούμενος παραλείπη να εκτελέση την εργασία του κατ' ευλόγως ικανοποιητικόν τρόπον: Νοείται ότι προσωρινή ανικανότης προς εργασίαν οφειλόμενη εις ασθένειαν, βλάβην, τοκετον ή νόσον δεν θεωρείται ως εμπίπτουσα εντός της παραγράφου ταύτης: (β) όταν ο εργοδοτούμενος κατέστη πλεονάζων υπό την έννοιαν του Μέρους IV. (γ) όταν ο τερματισμός οφείληται εις ανωτέραν βίαν, πολεμικήν ενέργειαν, πολιτικήν εξέγερσιν, θεομηνίαν ή καταστροφήν των εγκαταστάσεων διά πυρκαϊάς μη οφειλομένης εις εσκεμμένην ενέργειαν ή αμέλειαν του εργοδότου· (δ) όταν η απασχόλησις τερματίζηται κατά την λήξιν συμβάσεως τακτής περιόδου, ή λόγω της υπό του εργοδοτουμένου συμπληρώσεως της κανονικής ηλικίας αφυπηρετήσεως βάσει εθίμου, νόμου, συλλογικής συμφωνίας, συμβάσεως, κανόνων της εργασίας ή άλλως: Νοείται ότι, τηρουμένων των διατάξεων του περί Εργοδοτουμένων με Εργασία Ορισμένου Χρόνου (Απαγόρευση Δυσμενούς Μεταχείρισης) Νόμου του 2003, όταν το Διαιτητικόν Δικαστήριον θεωρή ότι οιαδήποτε σύμβασις τακτής περιόδου ή οιαδήποτε σειρά συμβάσεων τακτών περιόδων δέον να θεωρηθώσιν είτε κεχωρισμένως είτε εν συνδυασμώ ως σύμβασις ακαθορίστου περιόδου, τότε η τοιαύτη σύμβασις ή η τοιαύτη σειρά συμβάσεων θεωρείται ως μη αποτελούσα σύμβασιν τακτής περιόδου διά τους σκοπούς της παρούσης παραγράφου· (ε) Όταν ο εργοδοτούμενος επιδεικνύη τοιαύτην διαγωγήν ώστε να καθιστά εαυτόν υποκείμενον εις απόλυσιν άνευ προειδοποιήσεως. Νοείται ότι όταν ο εργοδότης δεν ασκεί το δικαίωμα του προς απόλυσιν εντός λογικού χρονικού διαστήματος από του γεγονότος το οποίον του παρέσχε το δικαίωμα τούτο, θεωρείται ούτος ως εγκαταλείψας το δικαίωμα του να απολύση τον εργοδοτούμενον. (στ) Άνευ επηρεασμού της γενικότητας τη αμέσως προηγούμενης παραγράφου, τα ακόλουθα δύνανται, μεταξύ άλλων, να αποτελέσωσι λόγον απολύσεως άνευ προειδοποιήσεως, λαμβανομένων υπ' όψιν όλων των περιστατικών της περιπτώσεως: (i) διαγωγή εκ μέρους του εργοδοτουμένου η οποία καθιστά σαφές ότι η σχέσις εργοδότου και εργοδοτουμένου δεν δύναται ευλόγως να αναμένηται όπως συνεχισθή (ii) διάπραξιν σοβαρού παραπτώματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του (iii) διάπραξιν ποινικού αδικήματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει του καθήκοντος του, άνευ της ρητής ή σιωπηράς συγκαταθέσεως του εργοδότη του (iv) απρεπής διαγωγή του εργοδοτουμένου κατά τον χρόνον της εκτελέσεως των καθηκόντων του (v) σοβαρά ή επαναλαμβανομένη παράβασις ή παραγνώρισης κανόνων της εργασίας ή άλλων κανόνων εν σχέσει προς την απασχόλησιν.» Στην προκείμενη περίπτωση οι λόγοι που οδήγησαν τον ΘΟΚ στον τερματισμό της απασχόλησης της Αιτήτριας εκτίθενται στην παράγραφο 4 των γενικών λόγων εμφάνισης και αφορούν τον τερματισμό του διορισμό της με βάση την τελευταία προσφορά διορισμού ηθοποιού τακτής προθεσμίας ημερ. 10.7.2014, για το λόγο ότι ο ΘΟΚ απεφάσισε όπως προχωρήσει σε εργοδότηση ηθοποιών, είτε για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, είτε ανά παραγωγή, με βάση τη δυνατότητα που του παρέχεται από τη νομοθεσία. Ο ΘΟΚ ωστόσο, που έφερε και το βάρος απόδειξης, δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία που να υποστηρίζει τις θέσεις του. Αντίθετα, με τα παραδεκτά γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, συμφώνησε ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας ήταν παράνομος και συνεπώς αντίθετος με τις προστατευτικές διατάξεις του Νόμου, όπου περιοριστικά αναφέρονται οι λόγοι που ένας εργοδότης δύναται να επικαλεστεί για το νόμιμο του τερματισμού της απασχόλησης. Άλλωστε θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι οι λόγοι απόλυσης που ο ΘΟΚ επικαλέστηκε δεν συνάδουν ούτε με την πρόσφατη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου που αφορά το καθεστώς εργοδότησης ηθοποιού στον ΘΟΚ (Βλ. Θ.Ο.Κ. ν. Σοφοκλέους (Πολιτική Έφεση αρ.512/12 ημερ. 18.1.2016) αλλά ούτε και με μεταγενέστερη νομολογία του Δ.Ε.Ε. αναφορικά με την εργοδότηση καλλιτεχνών. Περαιτέρω, πέραν των μισθολογικών απολαβών και τη διάρκεια της υπηρεσίας της Αιτήτριας τα οποία αποτέλεσαν κοινή συνισταμένη των θέσεων των διαδίκων, τα όσα η Αιτήτρια κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με την ηλικία της, την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει για εξεύρεση νέας εργασίας ή εργασίας με ανάλογα εισοδήματα, την οικονομική δυσχέρεια στην οποία ευρίσκεται ως αποτέλεσμα του τερματισμού της απασχόλησης και της απώλειας της εργασίας της, όπως έχουμε ήδη αναφέρει, παρέμεναν αναντίλεκτα και ως εκ τούτου αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου, ο οποίος προνοεί τα ακόλουθα:
- Πάσα αποζημίωσις επιδικαζόμενη εις εργοδοτούμενον υπό του Δικαστηρίου εργατικών Διαφορών δυνάμει του άρθρου 3 υπολογίζεται ως εκτίθεται εις τον παρόντα Πίνακα.
- Εν ουδεμία περιπτώσει η αποζημίωσις θα είναι μικροτέρα του ποσού το οποίον ο εργοδοτούμενος θα ελάμβανε εάν είχε κηρυχθεί υπό του εργοδότη του ως πλεονάζον και εδικαιούτο εις πληρωμήν λόγω πλεονασμού δυνάμει του Μέρους IV, ως αύτη υπολογίζεται δυνάμει του Τέταρτου Πίνακος, λαμβανομένης όμως υπ' όψιν απασχολήσεως από της 1ης Ιανουαρίου
- Εν ουδεμία περιπτώσει η αποζημίωσις θα υπερβαίνη τα ημερομίσθια δύο ετών.
- Πλην ως προνοείται υπό των παραγράφων 2 και 3 του παρόντος Πίνακος, το Δικαστήριον εργατικών Διαφορών έχει απόλυτον διακριτικήν εξουσίαν ως προς το υπ' αυτού επιδικασθησόμενον ποσόν. Κατά τον υπολογισμόν όμως του επιδικασθησομένου τούτου ποσού, το Δικαστήριον Εργατικών Διαφορών δέον να λάβη υπ' όψιν του, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Αναφορικά με τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στον υπολογισμό της αποζημίωσης, στην υπόθεση Louis Tourist Agency Ltd v. Αντιγόνης Ηλία
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 98, 104-105 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το κριτήριο της αποζημίωσης βάσει του άρθρου 4 του Ν.24/67 δεν συναρτάται με το συμβατικό που καθορίζεται από το ΚΕΦ.149, και γενικά τις αρχές του δικαίου των συμβάσεων, δηλαδή ζημία η οποία έπεται κατά λογική πρόβλεψη της διάρρηξης της συμφωνίας. Το θέμα των αποζημιώσεων επαφίεται στην απόλυτη κρίση του Διαιτητικού Δικαστηρίου, με μόνο περιορισμό εκείνο που τίθεται από το άρθρο 3 του Πίνακα, η αποζημίωση να μην υπερβαίνει τα ημερομίσθια των δύο ετών (Ν.92/79). Η υλική ζημία την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4(δ) του πίνακα». Ως προς το ύψος της καταβλητέας αποζημίωσης που το Δικαστήριο δύναται να επιδικάσει, στην υπόθεση Εκδοτικός Οίκος Δίας Λτδ ν. Π. Παπαχριστοδούλου
(2006)1ΑΑΔ 625, λέχθηκαν επίσης τα ακόλουθα: «Σύμφωνα με τον πρώτο πίνακα του Ν.24/67, όπως έχει τροποποιηθεί, το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών έχει απόλυτη διακριτική εξουσία να επιδικάσει οποιοδήποτε ποσό κρίνει πρέπον (βλέπε επίσης Demades Auto Supplies (Limassol) Ltd v. Ιωαννίδου
(1996)1 Α.Α.Δ. 228) όπου επιβεβαιώθηκε ότι η εξουσία του πρωτόδικου δικαστηρίου να καθορίζει το ύψος της καταβλητέας αποζημίωσης είναι απόλυτη. Δεν είναι έργο του Ανωτάτου Δικαστηρίου να εκτιμήσει τα δεδομένα για να καταλήξει το ίδιο στο ύψος της αποζημίωσης που δικαιολογείται να επιδικαστεί.» Ευθύς εξ αρχής θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις πραγματικές συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση της Αιτήτριας, ως παρατίθενται ανωτέρω, τις απολαβές της που για σκοπούς του Νόμου ανέρχονταν στα €664,15 εβδομαδιαίως, την επί επτά έτη συνεχή περίοδο απασχόλησης της, την ηλικία της, 34 ετών κατά τον χρόνο τερματισμού της απασχόλησης της, τη ζημιά που υπέστη με τον τερματισμό της απασχόλησης της, τη φύση της εργασίας της και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στην εξεύρεση νέας σταθερής εργασίας ή εργασίας με ανάλογα εισοδήματα, την οικογενειακή της κατάσταση και τις εν γένει υποχρεώσεις της, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογο και δίκαιο να της επιδικάσουμε, υπό μορφή αποζημίωσης, το ποσό των €17.267,90- που αντιστοιχεί με ημερομίσθια 26 εβδομάδων. Εκδίδεται επομένως απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του ΘΟΚ για το ποσό των €17.267,90- με νόμιμο τόκο από 26.7.2016 μέχρι τελικής εξόφλησης. Τέλος επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του ΘΟΚ €1.000 ως δικηγορικά έξοδα με νόμιμο τόκο από 26.7.2016 μέχρι τελικής εξόφλησης, πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. (υπ).................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Γ. Στυλιανού, Μέλος Κ. Κυριάκου, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο