Μ. Ι. ν. DELOITTE LIMITED, Υπόθεση αρ: 332/2017, 23/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2019:52 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Προέδρου Σ. Ηρακλέους και Στ. Χριστοδούλου, Μελών. Υπόθεση αρ: 332/2017 Μεταξύ: Μ. Ι. Αιτήτρια -και- DELOITTE LIMITED Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 23η Απριλίου, 2019 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Ζ. Νικολάου Για τους Καθ' ων η αίτηση: κ. Χατζηαναστασίου μαζί με κα Κυριάκου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση η Αιτήτρια αξιώνει από τους Καθ' ων η αίτηση («η Εργοδότρια Εταιρεία» ή «η Εταιρεία») αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησης της, πληρωμή αντί προειδοποίησης, οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε αποφασίσει το Δικαστήριο, νόμιμο τόκο, έξοδα και ΦΠΑ. Η Εργοδότρια Εταιρεία αμφισβητεί τις εναντίον της αξιώσεις ισχυριζόμενη ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας ήταν καθόλα νόμιμος και ότι οφείλετο σε λόγους πλεονασμού. Στις 28.2.2018, αμφότεροι διάδικοι κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου παραδεκτά γεγονότα που είναι τα ακόλουθα: Η Εργοδότρια Εταιρεία είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, δεόντως εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών, ασχολούμενη μεταξύ άλλων με ελεγκτικές υπηρεσίες. Η Αιτήτρια είναι από τη Λευκωσία και κατά πάντα ουσιώδη χρόνο εργαζόταν στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας, στον τομέα tax & legal business process solutions, με υπηρεσία από 1.12.1992. Στις 31.7.2017 η Εργοδότρια Εταιρεία παρέδωσε στην Αιτήτρια επιστολή απόλυσης με ημερομηνία 2.6.2017 το περιεχόμενο της οποίας παραθέτουμε αυτούσιο: «Θέμα: Τερματισμός εργοδότησης στην Deloitte (Limited («εταιρεία») Με λύπη μας σας ανακοινώνουμε την απόφαση της εταιρείας να διακόψει τη συνεργασία της μαζί σας, με επακόλουθο τον τερματισμό της απασχολήσεως και των υπηρεσιών σας. Οι λόγοι για τους οποίους οδηγούμαστε σε αυτή τη δυσάρεστη απόφαση αναφέρονται πιο κάτω: Αρχικά, η δυσκολία σας να υιοθετήσετε ικανοποιητικά, και σε επίπεδο το οποίο άπτεται της επαγγελματικής μας πολιτικής και προσδοκιών, τα νέα τεχνολογικά δρώμενα τα οποία έχουμε εφαρμόσει σαν εταιρεία εδώ και ένα χρόνο, για τα οποία τύχατε εκτενούς εκπαίδευσης. Μεταξύ άλλων, αναφερόμαστε στο ελεγκτικό πρόγραμμα EMS το οποίο αποτελεί πλέον απαραίτητο και απερίσπαστο μέρος των καθημερινών καθηκόντων των ελεγκτών της εταιρείας. Περαιτέρω, ως γνωστόν, η εταιρεία έχει πρόσφατα υιοθετήσει πληθώρα νέων κανονισμών, πολιτικών και μεθόδων με σκοπό το συνεχή εκσυγχρονισμό των υπηρεσιών της και τη διεύρυνση της πρόσβασης της σε νέες υπηρεσίες και πελατολόγιο. Παρά τη συνεχή επιμόρφωση και εισαγωγή όλων των υπαλλήλων μας σε αυτές τις νέες πολιτικές, κανονισμούς και μεθόδους, μετά λύπης παρατηρήσαμε ότι δεν επιδείξατε τον αναγκαίο ζήλο για υιοθέτηση και εφαρμογή αυτών. Οι πολιτικές αυτές, κανονισμοί και μέθοδοι αποτελούν πλέον μέρος των καθηκόντων όλων των υπαλλήλων της εταιρείας. Ως εκ τούτου, η μη εφαρμογή τέτοιων πολιτικών, κανονισμών και μεθόδων περιορίζει αισθητά το παραγωγικό σας υπόβαθρο. Επίσης, έχει παρατηρηθεί ότι η ικανότητα διαχείρισης της Αγγλικής γλώσσας, η οποία αποτελεί τόσο επίσημη γλώσσα επικοινωνίας της εταιρείας όσο και επίσημη γλώσσα των επιχειρήσεων ανά το παγκόσμιο, και άρα επίσημη γλώσσα επικοινωνίας μεταξύ της εταιρείας και των πελατών της δεν είναι η δέουσα και ως εκ τούτου, θεωρούμε ότι δεν ικανοποιεί τις υψηλές απαιτήσεις της εταιρείας και επιβραδύνει την όποια εξέλιξή σας εντός της εταιρείας. Για όλους τους παραπάνω λόγους συλλογικά και για καθένα από αυτούς ξεχωριστά, είμαστε υποχρεωμένοι να προχωρήσουμε στον τερματισμό της απασχολήσεως και των υπηρεσιών σας. Θεωρούμε ότι ο τερματισμός αυτός εμπίπτει στα πλαίσια των Περί Τερματισμού της Απασχολήσεως Νόμων του 1967 και συγκεκριμένα της παραγράφου 18 υποπαράγραφους (γ) (ii), δηλαδή σχετικά με προσωπικό το οποίο καθίσταται πλεονάζον για λόγους αλλαγών σε προϊόντα ή μεθόδους παραγωγής ή στις αναγκαίες ειδικότητες των εργοδοτουμένων. Η ισχύς του τερματισμού της απασχόλησής σας θα ισχύει σε οκτώ
(8)εβδομάδες από την ημερομηνία της παρούσης επιστολής, βάσει των σχετικών προνοιών των Περί Τερματισμού της Απασχολήσεως Νόμων του
- Ως εκ τούτου η τελευταία ημερομηνία απασχόλησης σας στην εταιρεία θα είναι η 31.07.
- Νοείται ότι η εταιρεία θα καταβάλει όποια ωφελήματα δικαιούστε βάσει της εργοδότησης σας στο ακέραιο και σε κατάλληλο χρόνο. Σημειώνεται το δικαίωμά σας να αποταθείτε στο Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού για αποζημίωση λόγω πλεονασμού αν το επιθυμείτε. Σας ευχαριστούμε για την συνεισφορά και συμβολή σας στην εταιρεία και σας ευχόμαστε κάθε επιτυχία στο μέλλον. Με εκτίμηση Γ. Π. Συνέταιρος Deloitte Limited Με τη λήψη της πιο πάνω επιστολής η Αιτήτρια επιβεβαίωσε γραπτώς ότι ενημερώθηκε προφορικά για την απόλυσης της από τις 2.6.
- Οι τελευταίες ακαθάριστες απολαβές της Αιτήτριας για σκοπούς του Νόμου ανέρχονταν στο ποσό των €516,15 εβδομαδιαίως. Με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας η Αιτήτρια απέσυρε το αίτημα για πληρωμή αντί προειδοποίησης, περιορίζοντας έτσι την απαίτηση της στις υπόλοιπες θεραπείες. Το άρθρο 6
(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73 (ο «Νόμος»), καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου δυνάμει του οποίου: «...ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, στην Εργοδότρια Εταιρεία απόκειται να ανατρέψει το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξει ότι δικαιολογημένα απόλυσε την Αιτήτρια για τους λόγους που επικαλείται. Προς ανατροπή του εν λόγω τεκμηρίου η πλευρά της Εργοδότριας Εταιρείας δεν προσέφερε καμία μαρτυρία. Η μοναδική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αυτή της Αιτήτριας. Παράλληλα κατατέθηκαν ως Τεκμήρια διάφορα έγγραφα στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Καταθέτοντας η Αιτήτρια ανέφερε ότι μετά την απόλυσης της ενεγράφη ως άνεργη στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων και ότι εν τέλει κατάφερε να εξεύρει νέα εργασία την 1.7.2018 με λιγότερες των ημίσεων απολαβών που λάμβανε στην Εργοδότρια Εταιρεία. Ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν 54 ετών παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών εκ των οποίων η κόρη της 27 ετών τελειώνει το μεταπτυχιακό της και ο γιος της 17 ετών είναι στη δευτέρα λυκείου. Η Αιτήτρια δεν αντεξετάστηκε και τα όσα κατέθεσε στο Δικαστήριο παρέμειναν αναντίλεκτα. Ανάλυση - Συμπεράσματα Οι λόγοι που δικαιολογούν τον τερματισμό της απασχόλησης εργοδοτούμενου και συνεπώς απαλλάσσουν τον εργοδότη από την καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης, αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 5 του Νόμου. Σύμφωνα με τα εδάφια (α), (ε) και (στ) του συγκεκριμένου άρθρου: «5. Τερματισμός απασχολήσεως δι' οιονδήποτε των ακολούθων λόγων δεν παρέχει δικαίωμα εις αποζημίωσιν: (α) Όταν εργοδοτούμενος παραλείπη να εκτελέση την εργασία του κατ' ευλόγως ικανοποιητικόν τρόπον: Νοείται ότι προσωρινή ανικανότης προς εργασίαν οφειλόμενη εις ασθένειαν, βλάβην, τοκετον ή νόσον δεν θεωρείται ως εμπίπτουσα εντός της παραγράφου ταύτης: (β)................................................................................................................................................... (γ)................................................................................................................................................... (δ).................................................................................................................................................. (ε) Όταν ο εργοδοτούμενος επιδεικνύη τοιαύτην διαγωγήν ώστε να καθιστά εαυτόν υποκείμενον εις απόλυσιν άνευ προειδοποιήσεως. Νοείται ότι όταν ο εργοδότης δεν ασκεί το δικαίωμα του προς απόλυσιν εντός λογικού χρονικού διαστήματος από του γεγονότος το οποίον του παρέσχε το δικαίωμα τούτο, θεωρείται ούτος ως εγκαταλείψας το δικαίωμα του να απολύση τον εργοδοτούμενον. (στ) Άνευ επηρεασμού της γενικότητας τη αμέσως προηγούμενης παραγράφου, τα ακόλουθα δύνανται, μεταξύ άλλων, να αποτελέσωσι λόγον απολύσεως άνευ προειδοποιήσεως, λαμβανομένων υπ' όψιν όλων των περιστατικών της περιπτώσεως: (
- i)διαγωγή εκ μέρους του εργοδοτουμένου η οποία καθιστά σαφές ότι η σχέσις εργοδότου και εργοδοτουμένου δεν δύναται ευλόγως να αναμένηται όπως συνεχισθή (
- ii)διάπραξιν σοβαρού παραπτώματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του (iii) διάπραξιν ποινικού αδικήματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει του καθήκοντος του, άνευ της ρητής ή σιωπηράς συγκαταθέσεως του εργοδότη του (
- iv)απρεπής διαγωγή του εργοδοτουμένου κατά τον χρόνον της εκτελέσεως των καθηκόντων του (
- v)σοβαρά ή επαναλαμβανομένη παράβασις ή παραγνώρισης κανόνων της εργασίας ή άλλων κανόνων εν σχέσει προς την απασχόλησιν.» Στην προκείμενη περίπτωση, η Εργοδότρια Εταιρεία που έφερε και το βάρος απόδειξης δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία που να αποδεικνύει τον δικογραφημένο ισχυρισμό της, ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτρια οφείλετο σε λόγους πλεονασμού, με επακόλουθο να μην ανατραπεί το νόμιμο μαχητό τεκμήριο που καθιερώνει ο Νόμος και ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας να θεωρείται παράνομος και μη γενόμενος για ένα από του λόγους που εκτίθενται στο άρθρο 5 του Νόμου. Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου: 1. Πάσα αποζημίωσις επιδικαζόμενη εις εργοδοτούμενον υπό του Δικαστηρίου εργατικών Διαφορών δυνάμει του άρθρου 3 υπολογίζεται ως εκτίθεται εις τον παρόντα Πίνακα. 2. Εν ουδεμία περιπτώσει η αποζημίωσις θα είναι μικροτέρα του ποσού το οποίον ο εργοδοτούμενος θα ελάμβανε εάν είχε κηρυχθεί υπό του εργοδότη του ως πλεονάζον και εδικαιούτο εις πληρωμήν λόγω πλεονασμού δυνάμει του Μέρους IV, ως αύτη υπολογίζεται δυνάμει του Τέταρτου Πίνακος, λαμβανομένης όμως υπ' όψιν απασχολήσεως από της 1ης Ιανουαρίου 1960. 3. Εν ουδεμία περιπτώσει η αποζημίωσις θα υπερβαίνη τα ημερομίσθια δύο ετών. 4. Πλην ως προνοείται υπό των παραγράφων 2 και 3 του παρόντος Πίνακος, το Δικαστήριον εργατικών Διαφορών έχει απόλυτον διακριτικήν εξουσίαν ως προς το υπ' αυτού επιδικασθησόμενον ποσόν. Κατά τον υπολογισμόν όμως του επιδικασθησομένου τούτου ποσού, το Δικαστήριον Εργατικών Διαφορών δέον να λάβη υπ' όψιν του, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Όπως αποφασίστηκε στην Louis Tourist Agency Ltd v. Αντιγόνης Ηλία
(1992)1 Α.Α.Δ. 98, 105: «Η υλική ζημία την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4(δ) του πίνακα». Ευθύς εξ αρχής θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις πραγματικές συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση της Αιτήτριας, τις απολαβές της που για σκοπούς του Νόμου ανέρχονταν στα €516,15 εβδομαδιαίως, την επί 25 σχεδόν έτη συνεχή περίοδο απασχόλησης της, την ηλικία της (54 ετών κατά τον χρόνο τερματισμού της απασχόλησης της), τη ζημία που υπέστη με τον τερματισμό της απασχόλησης της, καθώς παρέμεινε για ένα έτος άνεργη και εξηύρε εν τέλει νέα εργασία με πολύ χαμηλότερες απολαβές απ' ότι λάμβανε στην Εργοδότρια Εταιρεία, την οικογενειακή της κατάσταση και τις εν γένει υποχρεώσεις της, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογο και δίκαιο να της επιδικάσουμε, υπό μορφή αποζημίωσης, το ποσό των €43.098,52- που αντιστοιχεί με ημερομίσθια 83,5 βδομάδων. Εκδίδεται επομένως απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €43.098,52- με νόμιμο τόκο από 4.4.2019 μέχρι τελικής εξόφλησης. Σύμφωνα με το άρθρο 3
(2)του Νόμου ποσό €26.839,80- που αντιστοιχεί με ημερομίσθια ενός έτους πλέον νόμιμο τόκο από 4.4.2019 μέχρι τελικής εξόφλησης, να καταβληθεί στην Αιτήτρια από την Εργοδότρια Εταιρεία και το υπόλοιπο ποσό των €16.258,72 πλέον νόμιμο τόκο από 4.4.2019 μέχρι τελικής εξόφλησης, από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Τέλος η Εργοδότρια Εταιρεία διατάσσεται όπως καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €800 ως έξοδα πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. (υπ).................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Σ. Ηρακλέους, Μέλος Στ. Χριστοδούλου, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο