← Κύπρος

ΧXXXX ν. POP LIFE ELECTRIC SHOPS LTD, Αρ. Αίτησης: 161/13, 21/2/2019

ΧXXXX ν. POP LIFE ELECTRIC SHOPS LTD, Αρ. Αίτησης: 161/13, 21/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2019:8 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΛΕΜΕΣΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστή Θ. Ανθούση ) Ι. Τσουρή ) Μελών Αρ. Αίτησης: 161/13 Μεταξύ: ΧXXXX ΧXXXX Αιτητής και POP LIFE ELECTRIC SHOPS LTD Καθ' ων η Αίτηση Ημερομηνία: 21.2.2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: κα Χατζηκωστή Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κ. Ιωαννίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Oι Καθ' ων η Αίτηση αρχικά ασχολούνταν με την εμπορία και πώληση ηλεκτρικών ειδών και σταδιακά μετατράπηκαν σε επιχείρηση υπεραγορών. Ο Αιτητής προσλήφθηκε στην υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση στις 07/3/

  1. Το 2011, το 2012 και μέχρι και τις 15/1/2013 ο Αιτητής εργαζόταν ως υπεύθυνος του καταστήματος των Καθ' ων η Αίτηση που βρίσκεται στον YXXXX. Ο Αιτητής από τον αρχή της εργοδότησής του στους Καθ' ων η Αίτηση λάμβανε ως μηνιαίες απολαβές για την εργασία του ένα σταθερό ποσό ως βασικό μισθό και ένα άλλο ποσό το οποίο δεν ήταν σταθερό ως προμήθειες το οποίο καθοριζόταν βάσει ενός ποσοστού επί των πωλήσεων του καταστήματος στο οποίο ήταν υπεύθυνος. Στις 15/1/2013 οι Καθ' ων η Αίτηση παρέδωσαν στον Αιτητή την πιο κάτω επιστολή την οποία υπέγραφε εκ μέρους τους ο κ. XXXXX Πήττας (Τεκμήριο 2): «15 Ιανουαρίου 2013 ΜΕΤΑΘΕΣΗ Κύριε ΧXXXX ΧXXXX, Σε συνέχεια χθεσινής μας επιστολής, σας επαναλαμβάνουμε ότι, λόγω εξαιρετικά σημαντικής και άμεσης ανάγκης, επιβάλλεται να αναλάβετε σήμερα Τρίτη, 15 Ιανουάριου, 2013, τα καθήκοντα Διευθυντή του Καταστήματος ΛXXXX 1 έως νεωτέρας ειδοποιήσεως. Τυχόν παρακοή σας σημαίνει τον άμεσο τερματισμό της εργασίας σας. Παρακαλείστε όπως συνεννοηθείτε με τον κ. XXXXX Σοφοκλέους για την παραλαβή των κλειδιών του νέου υπ' ευθύνη σας Καταστήματος. Επίσης να παραδώσετε τα κλειδιά του Καταστήματος YXXXX στον κ. XXXXX Καναουρίδη, ο οποίος μαζί τις κ. XXXXX Γεωργίου και Αναστασίου XXXXX θα εκτελούν τα καθήκοντά σας κατά την απουσία σας. Ο μικτός μηνιαίος μισθός σας παραμένει Ευρώ 1,250= ενώ το ποσοστό προμήθειας επί των πωλήσεων του Καταστήματος ΛXXXX 1 θα ανέλθει στο 1%. Παρακαλούμε να υπογράψετε το δεύτερο αντίγραφο και να το επιστρέψετε πίσω σαν αναγνώριση ότι διαβάσατε αυτήν την επιστολή. Για την POP LIFE ELECTRIC SHOPS LTD XXXXX Πήττας» Ο Αιτητής δεν υπέγραψε το αντίγραφο της πιο πάνω επιστολής που του δόθηκε και στις 17/1/2013 απάντησε στην πιο πάνω επιστολή με την ακόλουθη επιστολή (Τεκμήριο 3): «Κυρίους POP LIFE ELECTRIC SHOP LTD Υπ' όψι XXXXX Πίττα 17 Ιανουαρίου 2013 Αξιότ. Κύριοι, ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ Θέμα : Επιστολή σας ημερομηνίας 15.01.2013 Αναφέρομαι στο περιεχόμενο της επιστολής σας προς εμένα με ημερομηνία 15.01.2013, την οποία υπογράφει ο κος XXXXX Πήττας και σας απαντώ τα ακόλουθα: Θα ήθελα να αναφέρω αρχικά ότι ουδέποτε παρέλαβα την επιστολή την οποία αποκαλείτε "χθεσινή" στην υπό αναφορά επιστολή σας. Όσον αφορά την ουσία της επιστολής σας, παρατηρώ ότι αποφεύγετε να ξεκαθαρίσετε κατά τρόπο σαφή το κατά πόσο η μετακίνηση μου στο κατάστημα ΛXXXX 1 θα είναι επί προσωρινής βάσης και ποιο θα είναι το χρονικό διάστημα της μετακίνησης αυτής. Όπως θα γνωρίζετε επίσης, το επίπεδο των δύο καταστημάτων, δηλαδή αυτού στο οποίο απασχολούμαι εδώ και χρόνια και αυτού που ζητάτε να με μετακινήσετε είναι τέτοιο, που η μετακίνηση που εκτός από την ουσιαστική υποβάθμιση μου θα προκαλέσει και τεράστια μείωση των συνολικών μου απολαβών. Η μείωση αυτή, σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου θα είναι της τάξης του 50%, δηλαδή οι απολαβές μου θα μειωθούν πέραν των €2.000= τον μήνα. Αυτό λοιπόν θα είναι το αποτέλεσμα αυτών που μου προτείνετε έστω και αν υπάρχει φαινομενική αύξηση στην προμήθεια μου και μπορώ ανά πάσα στιγμή, προς απόδειξη των ισχυρισμών μου να σας παραθέσω όλα τα αναγκαία στοιχεία και επιχειρήματα. Κατά συνέπεια δεν μπορώ να αποδεχθώ τις προτάσεις σας ως έχουν, όπως γνωρίζετε είμαι βιοπαλαιστής οικογενειάρχης, τόσο το δικό μου βιοτικό επίπεδο όσον και αυτό των υπολοίπων μελών της οικογένειας μου εξαρτώνται άμεσα από τις απολαβές που έχω από την εργασία μου και γι' αυτό η υιοθέτηση των προτάσεων σας θα με οδηγήσει μαζί με την οικογένεια μου στη φτώχια. Δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να μην συνδράμω στο να ξεπεράσει η επιχείρηση σας τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, όμως δεν μπορώ από την άλλη να αντέξω μια τόσο μεγάλη θυσία, την οποία προϋποθέτουν οι προτάσεις σας. Αντιπροτείνω λοιπόν τα ακόλουθα ώστε να διατηρήσω τουλάχιστον το εισόδημα μου: (α) Να καθοριστεί κατά τρόπο σαφή το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα κατά το οποίο θα μετακινηθώ στο νέο κατάστημα. (β) Για όσο διάστημα θα παρέχω τις υπηρεσίες μου στο νέο κατάστημα, αντί βασικό μισθό και προμήθεια να μου καταβάλλεται ενιαίος σταθερός μισθός, ο οποίος θα είναι ίσος με τον μέσο όρο των συνολικών μου απολαβών που είχα μηνιαίως κατά τους τελευταίους 12 μήνες της εργοδότησης μου στην υπηρεσία σας. Σας πληροφορώ δε ότι θα παρουσιαστώ αύριο να προσφέρω τις υπηρεσίες μου στο νέο κατάστημα, με την επιφύλαξη ότι θα τηρηθούν τα πιο πάνω άλλως θα θεωρήσω ότι με εξαναγκάζετε σε παραίτηση. Δηλώνω δε από την πλευρά μου και πιστεύω ότι αναγνωρίζετε και εσείς ότι θα εργαστώ με όλο το ζήλο, με συνέπεια και ευσυνειδησία ώστε να αναβαθμιστεί το εν λόγω κατάστημα και να αυξηθούν οι πωλήσεις του στο μέγιστο δυνατό βαθμό. Θα ήθελα τέλος με την ευκαιρία να σας ζητήσω εκ νέου με την παρούσα να μου πληρώσετε τον 13° μισθό μου για το έτος 2012 και να σας παρακαλέσω επίσης να μου πληρώνετε στο εξής έγκαιρα τις απολαβές μου και στο χρόνο που ίσχυε καθ' όλη την περίοδο της εργοδότησης μου στην υπηρεσία σας και όχι με καθυστέρηση και μάλιστα τμηματικά, όπως πράττετε το τελευταίο διάστημα. Με εκτίμηση ΧXXXX ΧXXXX» Στις 18/1/2013 ο Αιτητής παρουσιάστηκε στο κατάστημα που του ζητούσαν οι Καθ' ων η Αίτηση να αναλάβει ως διευθυντής, το οποίο βρίσκεται στη ΛXXXX. Εκείνη την μέρα οι Καθ' ων η Αίτηση παρέδωσαν στον Αιτητή την πιο κάτω επιστολή (Τεκμήριο 4): «18 Ιανουάριου 2013 ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΠΟΔΟΧΗΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ Κύριε ΧXXXX ΧXXXX, Σε απάντηση επιστολής σας ημερομηνίας 17 Ιανουάριου 2013, σας ενημερώνουμε ότι: Αμφότερες οι επιστολές μας διαβάστηκαν από εσάς και το περιεχόμενό τους σας μεταφέρθηκε επακριβώς προφορικά, παρουσία των υπαλλήλων της Εταιρείας ΓΧΧΧΧ ΓΧΧΧΧ και XXXXX Παναγή. Οι ιδιαίτερες συνθήκες και η επιτακτική ανάγκη μετάθεσης σας εξηγήθηκαν αναλυτικά και επισταμένως από τους προαναφερόμενους υπαλλήλους. Οι απαιτήσεις που παραθέτετε στην επιστολή σας ημερομηνίας 17 Ιανουάριου 2013 δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές και ως εκ τούτου η παραίτησή σας γίνεται αποδεκτή από σήμερα Παρασκευή, 18 Ιανουάριου
  2. Εντός των επόμενων ημερών θα διευθετηθούν όλες οι οικονομικές υποχρεώσεις της Εταιρείας απέναντι σας. Σας ευχόμαστε καλή συνέχεια σε όποια επιλογή κάνετε για το μέλλον. Για την POP LIFE ELECTRIC SHOPS LTD XXXXX Πήττας» Ο δικηγόρος του Αιτητή στις 21/1/2013 απέστειλε επιστολή στους Καθ' ων η Αίτηση (Τεκμήριο 5) στην οποία σημείωνε ότι όταν ο Αιτητής στις 18/1/2013 παρουσιάστηκε στο κατάστημα των Καθ' ων η Αίτηση στη ΛXXXX, παρά το ότι «είχε δικαίωμα να αρνηθεί να μετακινηθεί» σε αυτό, σε μια προσπάθεια επίδειξης καλής θέλησης και αναμένοντας ότι στο μεταξύ οι προτάσεις του θα γίνονταν αποδεχτές ή ότι θα γινόταν μια διαπραγμάτευση «με σκοπό την άμβλυνση των αρνητικών επιπτώσεων που είχε σε βάρος του η μετακίνηση στο εν λόγω κατάστημα», δεν του επιτράπηκε να αναλάβει τα καθήκοντα της εργασίας του και του δόθηκε το Τεκμήριο
  3. Αναφέρει ότι ο Αιτητής δεν υπέβαλε παραίτηση, ότι με τη συμπεριφορά τους αυτοί τερμάτισαν στην ουσία την απασχόληση του Αιτητή και ότι σε περίπτωση που αποσύρουν την απόλυση του Αιτητή ο Αιτητής είναι έτοιμος να παρουσιαστεί στην εργασία του στο κατάστημα στη ΛXXXX και να προσφέρει τις υπηρεσίες του χωρίς βλάβη των δικαιωμάτων του αναμένοντας ότι θα γίνει διαπραγμάτευση για την όλη διαφορά που προέκυψε ώστε να εξευρεθεί μια λύση. Κλείνοντας σημείωνε ότι ο Αιτητής είναι έτοιμος να παρουσιαστεί στην εργασία του στις 22/1/2013 καθότι στις 21/1/2013 δεν μπορούσε να το πράξει γιατί όπως γνωρίζουν είναι με αναρρωτική άδεια. Οι Καθ' ων η Αίτηση παρέδωσαν στον Αιτητή επιστολή η οποία φέρει ημερομ. 22/1/2013 με το ακόλουθο περιεχόμενο (Τεκμήριο 6): «ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Κύριε ΧXXXX ΧXXXX, Με την παρούσα επιστολή σας ενημερώνουμε ότι η εργασία σας στην Εταιρεία POP LIFE ELECTRIC SHOPS LTD τερματίζεται άμεσα από σήμερα Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013, καθώς η Εταιρεία δεδομένης της δυσχερούς οικονομικής κατάστασης που αντιμετωπίζει δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις οικονομικές απαιτήσεις σας. Όσον αφορά τις απολαβές για τη νόμιμη προειδοποίηση οχτώ

(8)εβδομάδων, θα σας καταβληθούν χωρίς να προσφέρετε τις υπηρεσίες σας. Εντός των επόμενων ημερών θα διευθετηθούν όλες οι οικονομικές υποχρεώσεις της Εταιρείας απέναντί σας. Σας ευχόμαστε καλή συνέχεια σε όποια επιλογή κάνετε για το μέλλον. Για την POP LIFE ELECTRIC SHOPS LTD XXXXX Πήττας» Στις 5/4/2013 οι Καθ' ων η Αίτηση συμπλήρωσαν το έντυπο του Επαρχιακού Γραφείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων Λεμεσού (Τεκμήριο 7) σε σχέση με την αίτηση που υπέβαλε ο Αιτητής για επίδομα ανεργίας. Σ' αυτό ανέγραψαν ότι ο Αιτητής εργάστηκε σε αυτούς μέχρι τις 22/1/2013, ότι τον απέλυσαν και ότι κατά την απόλυσή του του κατέβαλαν αποζημίωση για προειδοποίηση 8 εβδομάδων. Ο Αιτητής την 1/3/2013 καταχώρησε την αίτηση εργατικής διαφοράς με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό («η Αίτηση»). Είναι η θέση του Αιτητή όπως αυτή προβάλλεται στους γενικούς λόγους της Αίτησης ότι οι Καθ' ων η Αίτηση τερμάτισαν την απασχόλησή του. Πιο συγκεκριμένα, αφού αναφέρεται στα πιο πάνω αναφερόμενα Τεκμήρια (επαναλαμβάνοντας τις θέσεις που περιέχονται στη δική του επιστολή και στην επιστολή του δικηγόρου του) στη συνέχεια ισχυρίζεται ότι Καθ' ων η Αίτηση στις 22/1/2013 του επέδωσαν επιστολή με την οποία τερμάτιζαν την απασχόλησή του αμέσως και μονομερώς. Ως εκ τούτου αξιώνει από τους Καθ' ων η Αίτηση αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησής του, πληρωμή αντί προειδοποίησης, €2.478,23 ως οφειλόμενους μισθούς, νόμιμους τόκους και έξοδα. Στις 7/6/2013 οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν Έγγραφο Εμφάνιση. Με τους γενικούς λόγους απορρίπτουν τις εναντίον τους αξιώσεις. Ισχυρίζονται ότι λόγω αλλαγών στον τρόπο εργασίας τους ο Αιτητής ειδοποιήθηκε ότι θα επανέλθει στο κατάστημα που εργαζόταν πριν μετατεθεί στο κατάστημα του YXXXX, ότι ο μισθός και το ποσοστό προμήθειάς του θα παρέμεναν τα ίδια, ότι ο Αιτητής δεν αποδέχτηκε τη μετάθεση και ότι τόσο ο ίδιος όσο και με επιστολή του δικηγόρου του υπέβαλε παραίτηση στις 22/1/2013 και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση κατέβαλαν στον Αιτητή όλα τα δικαιώματα και τους μισθούς που δικαιούτο μέχρι την ημερομηνία παραίτησής του. Ως εκ τούτου, απορρίπτουν τις αξιώσεις του Αιτητή και αιτούνται απόρριψη της Αίτησης με έξοδα εις βάρος του Αιτητή. Στις 7/10/2014 οι δικηγόροι των διαδίκων δήλωσαν ότι κατέληξαν σε εξώδικη διευθέτηση των διαφορών τους που αφορούσαν τους δεδουλευμένους μισθούς και δικαιώματα του Αιτητή και ως εκ τούτου οι δικηγόροι του Αιτητή απέσυραν την αξίωση του Αιτητή που αφορούσε δεδουλευμένους μισθούς και ωφελήματα. Περαιτέρω δηλώθηκε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση κατέβαλαν στον Αιτητή ένα ποσό ως πληρωμή αντί προειδοποίησης και ότι επειδή οι διάδικοι δεν συμφώνησαν σχετικά με το ύψος του ποσού που αντιστοιχεί στην πληρωμή αντί προειδοποίησης παραμένει μεταξύ τους μια διαφορά ύψους €165,00. Στη βάση των πιο πάνω οι δικηγόροι του Αιτητή περιόρισαν την αξίωσή τους σχετικά με την πληρωμή αντί προειδοποίησης στο πιο πάνω ποσό. Σημειώνουμε ότι ο Αιτητής δεν προώθησε την αξίωσή του για το ποσό των €165,00 ως υπόλοιπο πληρωμής αντί προειδοποίησης αφού δεν έθεσε ενώπιόν μας οποιαδήποτε σχετική μαρτυρία και ως εκ τούτου η εν λόγω αξίωσή του απορρίπτεται. Βάρος απόδειξης Στις περιπτώσεις που ο εργοδοτούμενος απολύεται από τον εργοδότη, το άρθρο 6
(1)του Περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου, Ν.24/67, ως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα («ο Νόμος») καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτουμένου σύμφωνα με το οποίο ο τερματισμός της απασχόλησης τεκμαίρεται μέχρι αποδείξεως του εναντίου ως μη γενόμενος για τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 5 του Νόμου. Δηλαδή, ο εργοδότης φέρει το βάρος απόδειξης του δικαιολογημένου της απόφασής του για απόλυση εντός των πλαισίων του Νόμου. Στις περιπτώσεις που ο εργοδοτούμενος αποχωρεί από την εργασία του λόγω διαγωγής του εργοδότη, τότε σύμφωνα με τις παραγράφους
(1)και
(2)του άρθρου 7 του Νόμου[1], ο εργοδοτούμενος είναι αυτός που φέρει το βάρος απόδειξης ότι τερμάτισε νόμιμα την απασχόλησή του. Στις περιπτώσεις που ο εργοδότης αμφισβητεί τον τερματισμό της απασχόλησης εκ μέρους του, τότε ο εργοδοτούμενος έχει το βάρος να αποδείξει ότι υπήρξε τερματισμός της απασχόλησής του[2]. Στην παρούσα αίτηση εργατικής διαφοράς ενόψει των ισχυρισμών των Καθ' ων η Αίτηση ότι ο Αιτητής απεχώρησε οικειοθελώς από την εργασία του, ο Αιτητής έχει το βάρος να αποδείξει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση τερμάτισαν μονομερώς την απασχόλησή του. Λόγω της προβαλλόμενης από τους Καθ' ων η Αίτηση θέσης, ο Αιτητής είναι αυτός που κλήθηκε πρώτος να παρουσιάσει την υπόθεσή του και να αποδείξει ότι η διακοπή της εργοδότησής του ήταν το αποτέλεσμα του μονομερούς τερματισμού της απασχόλησής του από τους Καθ' ων η Αίτηση. Προς απόδειξη της υπόθεσης του Αιτητή κατέθεσε ενόρκως ενώπιόν μας ο ίδιος. Για τους Καθ' ων η Αίτηση έδωσε μαρτυρία ο κ. ΓXXXX ΓXXXX, υπεύθυνος αποθηκών των Καθ' ων η Αίτηση. Εκτός από την προφορική μαρτυρία ενώπιόν μας υπάρχει και η πραγματική μαρτυρία, δηλαδή τα διάφορα έγγραφα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια και στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Μαρτυρία O Aιτητής κατέθεσε ότι απασχολήθηκε ως υπεύθυνος του κΧΧΧΧ καταστήματος των Καθ' ων η Αίτηση στη ΛΧΧΧΧ από τις 7/3/2004 μέχρι τις 22/1/
  1. Ανέφερε ότι λάμβανε 13ο μισθό το ύψος του οποίου ανερχόταν στο ποσό του βασικού μισθού του. Κατέθεσε ως Δέσμη Εγγράφων Τεκμήριο 1 (α) τις Αναλυτικές Καταστάσεις των Αποδοχών του για τα έτη 2010, 2011, 2012 και 2013 ως αυτές εκδόθηκαν από τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων και (β) τα αποκόμματα της μισθοδοσίας του για τους μήνες Δεκέμβριο του 2012 και Ιανουάριο του 2013 ως αυτά εκδόθηκαν από τους Καθ' ων η Αίτηση. Υποστήριξε ότι στις 15/1/2013 οι Καθ' ων η Αίτηση με το Τεκμήριο 2 μετέβαλαν δυσμενώς τους όρους και τις συνθήκες απασχόλησής του καθ' ότι (α) θα μετατίθετο σε μικρότερο κατάστημα από αυτό που εργαζόταν, γεγονός που θα τον υποβάθμιζε και (β) ο μισθός του θα καθορίζετο με διαφορετικό από ό,τι μέχρι τότε τρόπο, γεγονός που θα επέφερε απώλεια στις απολαβές του της τάξεως των €2.000 περίπου μηνιαίως. Ισχυρίστηκε ότι με το Τεκμήριο 3 εξέφρασε προς τους Καθ' ων η Αίτηση τις ανησυχίες του αναφορικά με τις μεταβολές που θα γίνονταν στο καθεστώς της εργοδότησής του και σημείωνε την άποψή του ότι με τη μετάθεσή του στοιχειοθετείτο ουσιαστική υποβάθμισή του και θα προκαλείτο μεγάλη μείωση των απολαβών του. Περαιτέρω ανέφερε ότι με το εν λόγω Τεκμήριο γνωστοποίησε στους Καθ' ων η Αίτηση ότι ήταν έτοιμος να παρουσιαστεί στο κατάστημα που τον μετέθεταν ζητώντας όμως ορισμένες εξασφαλίσεις από αυτούς. Ήταν η θέση του ότι στις 18/1/2013 όταν παρουσιάστηκε στο κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ οι Καθ' ων η Αίτηση του έδωσαν το Τεκμήριο
  2. Ότι αυτός στη συνέχεια έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του να στείλουν το Τεκμήριο
  3. Με το Τεκμήριο 5 οι δικηγόροι του κατέκριναν την στάση και τη συμπεριφορά των Καθ' ων η Αίτηση να εκμαιεύσουν την παραίτησή του με περίτεχνο τρόπο και ενημέρωναν τους Καθ' ων η Αίτηση ότι η συμπεριφορά τους συνιστά παράνομο τερματισμό της απασχόλησής του. Παρά το ότι οι δικηγόροι του με το Τεκμήριο 5 ενημέρωναν τους Καθ' ων η Αίτηση ότι στην περίπτωση που αποσύρουν την παράνομη απόλυσή του αυτός ήταν σε θέση να παρουσιαστεί στο κατάστημα και να προσφέρει τις υπηρεσίες του άνευ βλάβης των δικαιωμάτων του και ότι ήταν στη διάθεσή τους για διαπραγμάτευση ώστε να εξευρεθεί μια αμοιβαία αποδεκτή λύση, οι Καθ' ων η Αίτηση στις 22/1/2013 του επέδωσαν το Τεκμήριο
  4. Σημείωσε ότι στις 22/1/2013 όταν παρουσιάστηκε στο κατάστημα στη ΛXXXX του ζήτησε η υπεύθυνη προσωπικού των Καθ' ων η Αίτηση, κα XXXXX Παναγή, να μεταβεί στη Λευκωσία για να βρουν μια λύση στο θέμα που προέκυψε. Ότι αυτός πήγε στη Λευκωσία και συναντήθηκε με την κα Παναγή και τον κ. ΓXXXX ΓXXXX. Ότι κατά τη διάρκεια αυτής της συνάντησης του είπαν ότι για να συνεχίσει η μεταξύ τους συνεργασία πρέπει να υπογράψει ένα νέο συμβόλαιο εργοδότησης. Ήταν η θέση του ότι δεν αποδέχτηκε γιατί το εν λόγω συμβόλαιο περιείχε νέους όρους εργασίας οι οποίοι σήμαιναν την υποβάθμισή του, τη μείωση του μισθού του, την αλλαγή του χώρου εργασίας του και την κατάργηση του 13ου μισθού. Υποστηρίζει ότι στη συνέχεια επέστρεψε στο κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ όπου η κα Παναγή του τηλεφώνησε και του είπε να μην αναλάβει εργασία. Ισχυρίστηκε ότι όταν αυτός της είπε ότι θα εργαστεί του πρότεινε να του δώσει επιστολή απόλυσης για λόγους πλεονασμού. Ότι αυτός αρνήθηκε αλλά αυτή του έστειλε το Τεκμήριο 6 με το φαξ. Ισχυρίστηκε ότι όταν πήγε στο Επαρχιακό Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων Λεμεσού και υπέβαλε αίτηση για επίδομα ανεργίας, οι λειτουργοί εκεί του έδωσαν ένα ερωτηματολόγιο για να το συμπληρώσουν οι Καθ' ων η Αίτηση. Ότι οι Καθ' ων η Αίτηση συμπλήρωσαν το εν λόγω ερωτηματολόγιο στις 5/4/2013 (Τεκμήριο 7) και ανέγραψαν σ' αυτό ότι τον απέλυσαν και παρέπεμπαν στην επιστολή απόλυσής του. Ανέφερε ότι όταν απολύθηκε ήταν 45 ετών με 3 ανήλικα παιδιά, ότι η σύζυγός του έπαιρνε μισθό €1.500 τον μήνα, ότι η απόλυσή του έγινε την περίοδο της οικονομικής κρίσης και ότι απέστειλε βιογραφικά σημειώματα σε διάφορες υπεραγορές αλλά δεν πήρε κάποια απάντηση. Ότι εργοδοτήθηκε στις 23/1/2014 στην εταιρεία LHP METALLOPLASTICS LTD, στην οποία εργάζεται μέχρι σήμερα, με μισθό €201 την εβδομάδα. Αντεξεταζόμενος παραδέχτηκε ότι όταν προσλήφθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση εργαζόταν ως υπεύθυνος του καταστήματος των Καθ' ων η Αίτηση στη ΛXXXX που τότε ήταν κατάστημα ηλεκτρικών ειδών και ότι οι απολαβές του αποτελούνταν από βασικό μισθό και προμήθειες επί των πωλήσεων, οι οποίες προμήθειες δεν ήταν σταθερές αφού εξαρτώνταν από τις επιδόσεις του στις πωλήσεις. Ανέφερε ότι η μετατροπή της επιχείρησης των Καθ' ων η Αίτηση σε επιχείρηση υπεραγορών έγινε το 2010 όταν αυτός ανέλαβε το κατάστημα των Καθ' ων η Αίτηση στον YXXXX. Σημείωσε ότι αυτός πριν το 2010 ήταν στο κατάστημα στη ΛXXXX και ότι το 2010 μετατέθηκε στο κατάστημα στον YXXXX. Είπε ότι όταν του ζήτησαν να πάει τον Ιανουάριο του 2013 στο κατάστημα στη ΛXXXX είπε στους Καθ' ων η Αίτηση ότι θα πήγαινε νοουμένου ότι θα του έδιναν τις ίδιες απολαβές με αυτές που έπαιρνε στο κατάστημα του YXXXX για τον λόγο ότι επειδή το κατάστημα του YXXXX είχε περισσότερες πωλήσεις από το κατάστημα στη ΛXXXX αυτός έπαιρνε περισσότερες προμήθειες στο κατάστημα του YXXXX. Υποστήριξε ότι όταν μετακινήθηκε στο κατάστημα του YXXXX του δόθηκε νέα θέση εργασίας και ότι θα παρέμεινε εκεί. Ισχυρίστηκε ότι το αυξημένο ποσοστό της προμήθειας που αναφέρεται στο Τεκμήριο 2 δεν ήταν αρκετό να καλύψει τις απώλειες που θα είχε στις απολαβές του λόγω της διαφοράς που υπήρχε μεταξύ των πωλήσεων των δύο καταστημάτων. Ήταν η θέση του ότι με το Τεκμήριο 3 δεν υπέβαλε παραίτηση και ότι με αυτό απλώς υπέβαλε στους Καθ' ων η Αίτηση εισηγήσεις για διαπραγμάτευση σε σχέση με την μετακίνησή του στο κατάστημα της ΛΧΧΧΧ. Ο κ. ΓΧΧΧΧ ΓΧΧΧΧ στην κυρίως εξέτασή του αναφέρει ότι το κατάστημα των Καθ' ων η Αίτηση στον ΥΧΧΧΧ άνοιξε το 2011 και ότι τότε ο Αιτητής μετατέθηκε στον ΥΧΧΧΧ. Τόνισε ότι (α) ο Αιτητής πάντοτε εργαζόταν με μισθό και προμήθειες αναλόγως των πωλήσεων και (β) όλοι οι υπαλλήλοι των Καθ' ων η Αίτηση κατά καιρούς μετατίθενται στα διάφορα καταστήματα των Καθ' ων η Αίτηση ώστε να καλυτερεύσει η απόδοσή τους και για να μεταφέρουν τις εμπειρίες τους από το ένα κατάστημα στο άλλο. Υποστήριξε ότι όταν οι Καθ' ων η Αίτηση ζήτησαν από τον Αιτητή να επανέλθει στο κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ, (όπου εργαζόταν προηγουμένως για επτά χρόνια) στις αρχές Ιανουαρίου του 2013 αυτός αντέδρασε έντονα και δεν αποδεχόταν να μετατεθεί στο κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι με αυτό τον τρόπο θα μειώνονταν οι προμήθειές του λέγοντας ότι στο κατάστημα στον ΥΧΧΧΧ έπαιρνε πιο πολλές προμήθειες. Ότι οι Καθ' ων η Αίτηση για να καθησυχάσουν τις ανησυχίες του Αιτητή του έδωσαν αυξημένη προμήθεια κατά 1%. Απέρριψε τη θέση του Αιτητή ότι του ανακοινώθηκε με το Τεκμήριο 2 ότι ο μισθός του θα καθοριζόταν με διαφορετικό τρόπο και υποστήριξε ότι δόθηκε στον Αιτητή αυξημένη προμήθεια για να μην μειωθούν οι προμήθειές του. Ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής αρνείτο να παρουσιαστεί στο κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ και έστειλε το Τεκμήριο 3 με το οποίο δεν αποδεχόταν να παρουσιαστεί στο κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ ισχυριζόμενος ότι εξαναγκάζεται σε παραίτηση. Προέβαλε τον ισχυρισμό ότι ο Αιτητής παρουσιάστηκε στις 18/1/2013 στο κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ ισχυριζόμενος ότι θα εργαστεί μόνο με τους όρους που αναφέρει στο Τεκμήριο
  5. Ότι επειδή οι όροι αυτοί δεν μπορούσαν να γίνουν αποδεχτοί του δόθηκε η αποδοχή της παραίτησής του, Τεκμήριο
  6. Ήταν η θέση του ότι μετά από λίγες μέρες ο Αιτητής πήγε στη Λευκωσία για να συναντήσει τον διευθυντή των Καθ' ων η Αίτηση, κ. Χρήστο Πήττα. Ότι επειδή απουσίαζε ο κ. Πήττας, ο Αιτητής συνάντησε αυτόν και την κα Παναγή. Αρνήθηκε ότι έδωσαν στον Αιτητή νέο συμβόλαιο εργασίας να υπογράψει και υποστήριξε ότι εξήγησαν στον Αιτητή ότι έγινε αποδεκτή η παραίτησή του λόγω της άρνησής του να αναλάβει καθήκοντα στο κατάστημα της ΛΧΧΧΧ χωρίς να εφαρμοστούν οι δικοί του όροι. Κατά την εν λόγω συνάντηση ο Αιτητής επέμενε στην παραίτησή του διότι όπως ισχυρίζετο εξαναγκάζετο σε παραίτηση λόγω διαφοροποίησης της σύμβασης εργασίας του και δεν αποδεχόταν ότι με την αύξηση του ποσοστού της προμήθειάς του δεν θα διαφοροποιούνταν οι προμήθειές του. Ήταν η θέση του ότι οι προμήθειες του Αιτητή δεν θα μειώνονταν λόγω της αύξησης της προμήθειας που του δόθηκε και του ότι το κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ είχε συνεχή αύξηση των πωλήσεων. Σημείωσε ότι οι προμήθειες που παίρνουν οι υπεύθυνοι των καταστημάτων δεν είναι σταθερές και ότι ο λόγος που καταβάλλεται προμήθεια επί των πωλήσεων στους υπεύθυνους των καταστημάτων είναι ώστε ο κάθε υπεύθυνος να έχει επιπλέον κίνητρο για την οργάνωση του καταστήματός του. Υποστήριξε ότι τα Τεκμήρια 6 και 7 δόθηκαν στον Αιτητή μετά την παραίτησή του κατόπιν δικής του απαίτησης για να μπορεί να λάβει επίδομα ανεργίας. Κατά την αντεξέτασή του παραδέχτηκε ότι η διαφορά μεταξύ των πωλήσεων του καταστήματος στη ΛΧΧΧΧ και του καταστήματος στον ΥΧΧΧΧ ήταν μεγάλη και ότι η μετάθεση του Αιτητή στο κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ θα ήταν προσωρινή παρά το ότι δεν λέχθηκε στον Αιτητή για πόσο χρονικό διάστημα θα παρέμεινε στο κατάστημα της ΛΧΧΧΧ. Υποστήριξε ότι επειδή οι πωλήσεις στο κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ ήταν λιγότερες από τις πωλήσεις του καταστήματος στον ΥΧΧΧΧ αυξήθηκε το ποσοστό της προμήθειας του Αιτητή ως αντιστάθμισμα. Επέμενε ότι με το Τεκμήριο 3 ο Αιτητής έθετε όρους στους Καθ' ων η Αίτηση για να επανέλθει στο κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ. Ισχυρίστηκε ότι στις 18/1/13 του έδωσαν το Τεκμήριο 4 γιατί ο Αιτητής επέμενε να απασχοληθεί με τους δικούς του όρους στο κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ. Νομική Πτυχή Μια εργασιακή σχέση μπορεί να τερματιστεί από τα μέρη της (α) με την απόλυση του εργοδοτουμένου από τον εργοδότη, (β) με την παραίτηση του εργοδοτουμένου από την εργασία του και (γ) μετά από συμφωνία μεταξύ του εργοδότη και του εργοδοτουμένου. Ο μονομερής τερματισμός της εργασιακής σχέσης, είτε από τον εργοδότη είτε από τον εργοδοτούμενο, ασκείται με μονομερή δήλωση βούλησης η οποία μπορεί να εκδηλωθεί με οποιοδήποτε τρόπο γραπτά, προφορικά ή σιωπηρά αρκεί να προκύπτει από αυτή σαφώς και χωρίς αμφιβολία η βούληση του εργοδότη ή του εργοδοτουμένου να τερματίσει την εργασιακή σχέση. Στις περιπτώσεις που ο τερματισμός της εργασιακής σχέσης δεν οφείλεται σε μονομερή καταγγελία της σχέσης από τον εργοδότη ή τον εργοδοτούμενο αλλά είναι το αποτέλεσμα συμφωνίας μεταξύ του εργοδότη και του εργοδοτουμένου τότε δεν υπάρχει απόλυση/τερματισμός της εργασιακής σχέσης που να καλύπτεται από τις πρόνοιες του Νόμου. Ούτε μπορεί ο τερματισμός να θεωρηθεί ότι οφείλεται σε υποβολή οικειοθελούς παραίτησης από τον εργοδοτούμενο[3]. Θεωρείται ότι υπήρξε συναινετική λύση της εργασιακής σχέσης. Σύμφωνα με τις αρχές του εργατικού δικαίου και της νομολογίας, η υποβολή παραίτησης από τον εργοδοτούμενο συνιστά οικειοθελή αποχώρηση στις περιπτώσεις που υποβάλλεται με την ελεύθερη βούληση του εργοδοτουμένου χωρίς την εξάσκηση οποιασδήποτε πίεσης ή απειλής από την εργοδοτική πλευρά[4]. Στις περιπτώσεις που ο εργοδοτούμενος παραιτείται οικειοθελώς από την εργασία του ο εργοδοτούμενος δεν καλύπτεται από τις προστατευτικές διατάξεις του Νόμου και δεν δικαιούται αποζημιώσεις. Όταν αμφισβητείται από τους διαδίκους ο τρόπος τερματισμού της εργασιακής σχέσης[5] το ζήτημα κατά πόσον ένας εργοδοτούμενος έχει παραιτηθεί οικειοθελώς από την εργασία του ή έχει απολυθεί από τον εργοδότη του, είναι θέμα γεγονότων πάνω στα οποία το Δικαστήριο πρέπει να στηριχθεί για να αποφασίσει αφού σταθμίσει όλες τις περιβάλλουσες περιστάσεις. Όπως τέθηκε από τον Sir John Donaldson στην υπόθεση Martin v. Glynwed Distribution Ltd [1983] ICR 511: "Whatever the respective actions of the employer and the employee at the time when the contract of employment is terminated, at the end of the day the questions always remains the same, 'Who really ended the contract of employment?' " Στις περιπτώσεις όπου αμφισβητείται ο τρόπος και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η εργασιακή σχέση και οι διάδικοι αποδίδουν στην αντίδικη πλευρά την ευθύνη για τον τερματισμό της εργασιακής σχέσης, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, οι φράσεις που λέχθηκαν και/ή η συμπεριφορά που εκδηλώθηκε τη δεδομένη στιγμή επιδέχονται ερμηνείας τέτοιας που να καταδεικνύεται πώς έγινε ο τερματισμός της εργασιακής σχέσης και ποιο από τα μέρη ευθύνεται για τον τερματισμό της εργασιακής σχέσης. Δηλαδή κατά πόσο τα γεγονότα της υπόθεσης καταδεικνύουν ότι ο εργοδοτούμενος αποχώρησε οικειοθελώς και/ή εγκατέλειψε την εργασία του από μόνος του (είτε ξεκάθαρα είτε εξυπακουόμενα[6]) ή ότι ο εργοδότης ήταν αυτός που απέλυσε τον εργοδοτούμενο. Σημειώνουμε ότι έχει σημασία πάντα κάτω από ποιες περιστάσεις λέχθηκαν κάποιες λέξεις ή φράσεις από τα εμπλεκόμενα μέρη και ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του τις περιβάλλουσες περιστάσεις τόσο πριν όσο και μετά την κατ' ισχυρισμό δήλωση παραίτησης ή απόλυσης κατά την απόφανσή του κατά πόσον η επίδικη δήλωση συνιστά απόλυση ή παραίτηση[7]. Όταν δεν υπάρχουν γραπτά τεκμήρια τα οποία να δηλώνουν ρητά, αδιαμφισβήτητα και με σαφή τρόπο τον μονομερή τερματισμό της εργασιακής σχέσης από τη μια πλευρά ή την άλλη κατά τον ουσιώδη χρόνο και η γλώσσα που χρησιμοποιήθηκε ήταν ασαφής και διφορούμενη[8]
(1)η πρόθεση του προσώπου που χρησιμοποίησε αυτή τη γλώσσα και το πώς εξέλαβε κάποιος εργοδότης ή κάποιος εργοδοτούμενος τις διφορούμενες εκφράσεις υπό τις περιστάσεις είναι θέματα υποκειμενικά και δεν θεωρούνται ως σχετικοί παράγοντες και
(2)το κριτήριο είναι καθαρά αντικειμενικό και το ερώτημα είναι πώς ένας μέσος λογικός εργοδότης ή ένας λογικός εργοδοτούμενος υπό τις περιστάσεις θα μπορούσε να αντιληφθεί τί σημαίνουν οι λέξεις και οι εκφράσεις αυτές. Στις περιπτώσεις που η γλώσσα και οι φράσεις που χρησιμοποιήθηκαν είναι σαφείς και ξεκάθαρες ως προς το τι σημαίνουν τότε το Δικαστήριο δέχεται ότι οι εν λόγω φράσεις είχαν τη συνήθη γραμματική έννοια τους και καταλήγει στο ανάλογο εύρημα. Όμως σε κάποιες περιπτώσεις όταν υπάρχει κάτι στις περιβάλλουσες συνθήκες που δεικνύει ότι ήταν παράλογο για τον εργοδότη ή τον εργοδοτούμενο να αποδεχτεί τις φράσεις ως ειπώθηκαν τότε ο εργοδότης ή ο εργοδοτούμενος θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι όντως ο εργοδότης ή ο εργοδοτούμενος εννοούσε αυτά που έχει πει[9]. Στο σύγγραμμα Harvey on Industrial Relations and Employment Law, Lexis Nexis, December 2018, στην παράγραφο [248] συνοψίζονται οι σχετικές αρχές στο πιο κάτω απόσπασμα: "To sum up, the preponderance of authority in relation to ambiguous statements is in favour of the objective view, ie that the issue is how a reasonable listener would have construed the words used in all the circumstances of the case. In relation, however, to unambiguous statements, we seem to have a combined test - one starts from the subjective position that the speaker has to take the consequences of clear words being taken at face value, even if a reasonable listener might not have done so, but this is subject to an exception (or 'cautious reminder') if there are 'special circumstances' in which the words were uttered, in which case a more objective approach may be taken to see what was reasonably meant."[10] Στο σημείο αυτό σημειώνουμε ότι μια παραίτηση ή μια απόλυση από τη στιγμή που γίνουν δεν μπορούν μονομερώς να ανακληθούν καθότι μετά τον τερματισμό της απασχόλησης τερματίζεται και η σχέση εργοδότη και εργοδοτουμένου η οποία δεν μπορεί να αναβιώσει εκτός με τη συγκατάθεση και τη συμφωνία και των δύο μερών (Α. Ιάσωνος Λτδ ν. Χρίστου κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 703, Tanner v. Kean Ltd
(1978)IRLR 110). Γι' αυτό τον λόγο τα γεγονότα που συνέβησαν μετά τις αμφισβητούμενες πράξεις θα πρέπει να εξεταστούν από το Δικαστήριο για να αποφανθεί κατά πόσον αποτελούν γεγονότα που επεξηγούν τις αμφισβητούμενες πράξεις ή κατά πόσον αντικατοπτρίζουν διαφοροποίηση και αλλαγή των προηγούμενων ενεργειών των εμπλεκομένων μερών. Ανάλυση Μαρτυρίας - Γεγονότα - Εφαρμογή Νομικής Πτυχής Α. Πέραν των παραδεκτών και/ή αναντίλεκτων γεγονότων που καταγράφηκαν στην αρχή της παρούσας απόφασης παρατηρούμε ότι το περιεχόμενο των εγγράφων του Τεκμηρίου 1 και η αναφορά του Αιτητή ότι λάμβανε 13ο μισθό ο οποίος ανερχόταν στο ύψος του βασικού μηναίου μισθού του[11] δεν αμφισβητήθηκαν και δεν αντικρούστηκαν από την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση. Ως εκ τούτου η σχετική μαρτυρία του Αιτητή γίνεται αποδεκτή. Περαιτέρω οι θέσεις του Αιτητή ότι το κατάστημα στον ΥΧΧΧΧ είχε σημαντικά περισσότερες πωλήσεις από το κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ και ότι του λέχθηκε ότι η μετάθεσή του στο κατάστημα της ΛΧΧΧΧ θα ήταν προσωρινή χωρίς να προσδιοριστεί το σχετικό χρονικό διάστημα επιβεβαιώθηκαν από τον κ. ΓΧΧΧΧ. Ακόμη αποτέλεσε κοινό έδαφος και για τις δύο πλευρές ότι (α) οι Καθ' ων η Αίτηση με τη μετάθεση του Αιτητή στο κατάστημα της ΛΧΧΧΧ τον ενημέρωσαν ότι το ποσοστό της προμήθειάς του θα αυξηθεί και (β) στις 22/1/2013 ο Αιτητής συναντήθηκε με την κα Παναγή και τον κ. ΓΧΧΧΧ στη Λευκωσία. Συνακόλουθα με τα πιο πάνω προβαίνουμε στα ανάλογα ευρήματα. Β.
(1)Παρατηρούμε ότι ο Αιτητής κατά την αντεξέτασή του ανέτρεψε τον ισχυρισμό που προέβαλε στην κυρίως εξέτασή του ότι από τις 7/3/2004 μέχρι τις 22/1/2013 εργαζόταν στο κΧΧΧΧ κατάστημα των Καθ' ων η Αίτηση αφού ανέφερε ότι μέχρι το 2010 που μετατέθηκε στο κατάστημα στον ΥΧΧΧΧ εργαζόταν στο κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ. Περαιτέρω όπως διαφάνηκε με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του ο ισχυρισμός του ότι ο μισθός του με τη μετάθεσή του στη ΛΧΧΧΧ θα καθορίζετο με διαφορετικό από ότι μέχρι τότε τρόπο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αφού οι απολαβές του θα καθορίζονταν με τον ίδιο τρόπο και ότι αυτό που θα άλλαζε ήταν το κατάστημα που θα εργαζόταν και η οποιαδήποτε διαφοροποίηση στις απολαβές του θα προέκυπτε λόγω των διαφορετικών πωλήσεων που είχαν τα δύο καταστήματα.
(2)Ο Αιτητής ενώ υποστήριξε ότι όταν μετατέθηκε στο κατάστημα στον ΥΧΧΧΧ πήγε για να παραμείνει εκεί δεν συγκεκριμενοποίησε στο πού βασίζει αυτήν την αναφορά του. Οι θέσεις του κ. ΓΧΧΧΧ ότι όλοι οι υπαλλήλοι των Καθ' ων η Αίτηση κατά καιρούς μετατίθενται σε κατά τόπους καταστήματα των Καθ' ων η Αίτηση δεν υποστηρίχτηκαν με συγκεκριμένα απτά στοιχεία. Περαιτέρω καμία πλευρά δεν έθεσε ενώπιόν μας οποιαδήποτε συγκεκριμένη και σαφή μαρτυρία που να δεικνύει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες μετατέθηκε ο Αιτητής από το κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ στο κατάστημα στον ΥΧΧΧΧ και ποια ήταν η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία σχετικά με τη μετάθεση και την παραμονή του Αιτητή στο κατάστημα στον ΥΧΧΧΧ. Ούτε τέθηκε ενώπιόν μας οποιαδήποτε σύμβαση εργασίας του Αιτητή που να περιέχει τους όρους εργοδότησης του Αιτητή. Συνακόλουθα με τα πιο πάνω κρίνουμε ότι δεν μπορούμε να βασιστούμε στο ενώπιόν μας μαρτυρικό υλικό για να εξάγουμε οποιαδήποτε σχετικά με τις πιο πάνω αναφορές (για την ύπαρξη ή όχι δικαιώματος των Καθ' ων η Αίτηση να μεταθέσουν τον Αιτητή σε άλλο κατάστημά τους) ευρήματα γεγονότων.
(3)Ο Αιτητής κατά την αντεξέτασή του είπε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση με την μετάθεσή του στο κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ αύξησαν το ποσοστό της προμήθειας του κατά 0.4 %. Ο κ. ΓΧΧΧΧ καταθέτοντας υποστήριξε ότι η προμήθεια του Αιτητή αυξήθηκε κατά 1%. Ενόψει του ότι η πιο πάνω αναφορά του Αιτητή δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέτασή του από τον δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση και του ότι στο Τεκμήριο 2 οι Καθ' ων η Αίτηση αναγράφουν ότι το ποσοστό της προμήθειας του Αιτητή θα ανέλθει στο 1% δεχόμαστε τη θέση του Αιτητή και απορρίπτουμε τη θέση του κ. ΓΧΧΧΧ. Σημειώνουμε ότι δεν τέθηκαν ενώπιόν μας συγκεκριμένα στοιχεία και συγκεκριμένες λεπτομέρειες αναφορικά με τις πωλήσεις των καταστημάτων των Καθ' ων η Αίτηση στον ΥΧΧΧΧ και στη ΛΧΧΧΧ και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να εξετάσουμε κατά πόσον οι ισχυρισμοί της κάθε πλευράς σε σχέση με τις συνέπειες που θα υπήρχαν στις απολαβές του Αιτητή με τη μετάθεσή του στο κατάστημα της ΛΧΧΧΧ και την αύξηση του ποσοστού της προμήθειάς του ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και σε ποιο βαθμό. Συνακόλουθα κρίνουμε ότι δεν μπορούμε να βασιστούμε είτε στη μαρτυρία του Αιτητή είτε στη μαρτυρία του κ. ΓΧΧΧΧ για να προβούμε σε εύρημα σχετικά με τους εν λόγω ισχυρισμούς. Γ.
(1)Από το σύνολο του ενώπιόν μας μαρτυρικού υλικού διαφαίνεται ότι ο Αιτητής αντέδρασε στην απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση να τον μεταθέσουν από το κατάστημα στον ΥΧΧΧΧ στο κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ και ότι ενώ οι Καθ' ων η Αίτηση ζήτησαν από τον Αιτητή να αναλάβει εργασία στο κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ στις 15/1/2013 με το Τεκμήριο 2, αυτός παρουσιάστηκε για εργασία στο κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ στις 18/1/2013 αφού προηγουμένως στις 17/1/2013 παρέδωσε στους Καθ' ων η Αίτηση το Τεκμήριο 3.
(2)Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι όταν πήγε στις 18/1/2013 στο κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ η κα Παναγή και ο κ. ΓΧΧΧΧ του παρέδωσαν το Τεκμήριο 4, ότι αυτός δεν είχε υποβάλει την παραίτησή του αλλά ζητούσε να αμβλυνθούν οι αρνητικές συνέπειες που θα είχε η μετάθεσή του στις απολαβές του και ότι του ειπώθηκε ότι επειδή οι όροι του δεν μπορούν να γίνουν αποδεχτοί αυτό ισοδυναμεί με παραίτησή του[12]. Ο κ. ΓΧΧΧΧ ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής παρουσιάστηκε στο κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ λέγοντας ότι θα εργαστεί μόνο με τους δικούς του όρους τους οποίους έθετε στο Τεκμήριο 3, ότι δεν αποδεχόταν να αναλάβει εργασία αν δεν γίνονταν δεκτοί οι όροι του και ότι επειδή οι όροι του Αιτητή δεν μπορούσαν να γίνουν αποδεχτοί από τους Καθ' ων η Αίτηση οι Καθ' ων η Αίτηση του έδωσαν το Τεκμήριο
  1. Στη βάση των πιο πάνω ο κ. ΓΧΧΧΧ υποστήριξε ότι ο Αιτητής παραιτήθηκε όταν αρνήθηκε να εργαστεί στο κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ χωρίς να εφαρμοστούν οι όροι που έθετε. Σημειώνουμε ότι ο κ. ΓΧΧΧΧ δεν ανέφερε κατά τη μαρτυρία του ότι ο Αιτητής υπέβαλε ρητά την παραίτησή του στις 18/1/
  2. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι ο Αιτητής δεν υπέβαλε ρητώς και απερίφραστα παραίτηση από την εργασία του στις 18/1/
  3. Αυτό που πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο είναι κατά πόσον οι πράξεις του Αιτητή στις 18/1/2013 σε συνδυασμό με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3 καταδείκνυαν ότι ο Αιτητής παραιτήθηκε από την εργασία του και κατά ποσόν οι ενέργειες των Καθ' ων η Αίτηση στις 18/1/2013 και στις 22/1/2013 συνιστούσαν απόλυση του Αιτητή. Κατ' αρχάς ερμηνεύοντας το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3, υπό το φως των νομικών αρχών που παραθέσαμε πιο πάνω, είμαστε της άποψης ότι το περιεχόμενό του είναι σαφές και ότι δεν είχε την έννοια της υποβολής παραίτησης του Αιτητή αλλά της επιφύλαξης των δικαιωμάτων του Αιτητή σε περίπτωση μη συμφωνίας των Καθ' ων η Αίτηση με τις προτάσεις - αιτήματα που υπέβαλε στους Καθ' ων η Αίτηση σε σχέση με την απόφαση - εντολή τους να μετατεθεί στο κατάστημα της ΛΧΧΧΧ. Με αυτό το Τεκμήριο ο Αιτητής τους έδωσε μια προειδοποίηση σε σχέση με τις προθέσεις του[13]. Σε αυτό σημείο σημειώνουμε ότι είναι απαραίτητο για να τερματιστεί μια εργασιακή σχέση στις περιπτώσεις που η μια πλευρά δηλώνει ότι αν η άλλη πλευρά παραβιάσει ουσιωδώς τη σύμβαση εργασίας αυτό θα το θεωρήσει ως ουσιαστική παράβαση της σύμβασης εργασίας (η οποία ανάλογα με την περίπτωση δίνει στον εργοδότη το δικαίωμα να τερματίσει την απασχόληση του εργοδότη ή στον εργοδοτούμενο το δικαίωμα να παραιτηθεί επικαλούμενος εξαναγκασμό σε παραίτηση) και τερματισμό της σύμβασης εργασίας, η πλευρά που έδωσε αυτή την προειδοποίηση για τις προθέσεις της στη συνέχεια να δηλώσει ρητά ότι αποδέχεται την ουσιαστική και θεμελιώδη παραβίαση ("repudiation") της σύμβασης εργασίας και τερματίζει τη σύμβαση εργασίας[14]. Η μαρτυρία του Αιτητή σχετικά με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στις 18/1/2013, στις 21/1/2013 και στις 22/1/2013[15] ήταν σταθερή χωρίς αντιφάσεις και σε συνοχή με τους ισχυρισμούς του που περιέχονται στο Τεκμήριο 4 και στους γενικούς λόγους της Αίτησης. Δεχόμαστε λοιπόν τη μαρτυρία του Αιτητή ως αξιόπιστη και προβαίνουμε στα ανάλογα ευρήματα. Περαιτέρω οι θέσεις του σχετικά με το έγινε στις 22/1/2013 επιβεβαιώνονται από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 6 και
  4. Παρατηρούμε ότι στους γενικούς λόγους της Έγγραφου Εμφάνισής τους οι Καθ' ων η Αίτηση δεν αναφέρουν ότι ο Αιτητής είτε ρητά είτε εξυπακουόμενα υπέβαλε την παραίτησή του στις 18/1/2013 αφού η δικογραφημένη θέση τους είναι ότι ο Αιτητής δεν αποδέχτηκε τη μετάθεση και τόσο ο ίδιος όσο και με επιστολή του δικηγόρου του υπέβαλε παραίτηση στις 22/1/
  5. Στο Τεκμήριο 4 δεν γίνεται αναφορά σε άρνηση του Αιτητή να αναλάβει εργασία στις 18/1/2013 αν δεν γίνουν αποδεχτοί οι όροι του αλλά γίνεται αναφορά μόνο στις απαιτήσεις του που περιέχονται στο Τεκμήριο 3 οι οποίες δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές και γι' αυτόν τον λόγο η παραίτησή του γίνεται αποδεκτή. Ο κ. ΓΧΧΧΧ ενώ ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής παραιτήθηκε στις 18/1/2013, κατά την αντεξέτασή του δεν ήταν σαφής, θετικός και ξεκάθαρος στις απαντήσεις του σχετικά με το (α) αν ο Αιτητής απουσίαζε με αναρρωτική άδεια από τις 18/1/2013 μέχρι τις 22/1/2013, (β) αν ο Αιτητής στις 22/1/2013 παρουσιάστηκε στο κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ, (γ) αν ο Αιτητής στις 22/1/2013 που έγινε η συνάντηση στη Λευκωσία ήταν ακόμα εργοδοτούμενος των Καθ' ων η Αίτηση και (δ) αν ο Αιτητής ήταν αυτός που ζήτησε τη συνάντηση στη Λευκωσία στις 22/1/
  6. Οι θέσεις του κ. ΓΧΧΧΧ σχετικά με τους λόγους που δόθηκαν στον Αιτητή τα Τεκμήρια 6 και 7 δεν τέθηκαν στον Αιτητή κατά την αντεξέτασή του. Περαιτέρω παρατηρούμε ότι κ. ΓΧΧΧΧ κατά την αντεξέτασή του δεν μπορούσε να υποστηρίξει με σαφήνεια και θετικότητα τους ισχυρισμούς που προέβαλε κατά την κυρίως εξέτασή του σχετικά με τα Τεκμήρια 6 και 7 αφού δεν γνώριζε (α) με ποιου προσώπου τις οδηγίες ετοιμάστηκαν τα εν λόγω έγγραφα, (β) από ποιο πρόσωπο συντάχθηκαν ή συμπληρώθηκαν και (γ) πότε και με ποιο τρόπο δόθηκαν στον Αιτητή. Ακόμη ο κ. ΓΧΧΧΧ δεν μας εξήγησε για ποιο λόγο στα Τεκμήρια 6 και 7 αναγράφηκε ως τελευταία ημερομηνία απασχόλησης του Αιτητή η ημερομηνία 22/1/
  7. Ούτε μας εξήγησε για ποιο λόγο καταβλήθηκε στον Αιτητή πληρωμή αντί προειδοποίησης αφού, σύμφωνα με τους Καθ' ων η Αίτηση, ο Αιτητής παραιτήθηκε από μόνος του από την εργασία του. Ως εκ τούτου η σχετική μαρτυρία του κ. ΓΧΧΧΧ δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Συνακόλουθα με τα πιο πάνω βρίσκουμε ότι (α) ο Αιτητής δεν υπέβαλε παραίτηση ρητά στις 18/1/2013 και ότι η συμπεριφορά που επέδειξε στις 18/1/2013 σε συνδυασμό με το Τεκμήριο 3 δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι αποτελούν εξυπακουόμενη παραίτησή του και (β) η συμπεριφορά που επέδειξαν οι Καθ' ων η Αίτηση στις 18/1/2013 μέχρι 22/1/2013 συνιστούσε απόλυση του Αιτητή αφού λανθασμένα θεώρησαν ότι ο Αιτητής υπέβαλε παραίτηση στις 18/1/2013 (βλέπε Τεκμήριο 4) και στη συνέχεια ενώ δεν αμφισβήτησαν το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5 έδωσαν στον Αιτητή το Τεκμήριο 6 σημειώνοντας σε αυτό ότι η απόλυσή του έγινε στις 22/1/2013 και δίνοντας του και προειδοποίηση (τερματισμού της απασχόλησής του) 8 εβδομάδων για την οποία στη συνέχεια του κατέβαλαν σχετική πληρωμή αντί προειδοποίησης. Αποζημιώσεις Κατά συνέπεια και επειδή ο πιο πάνω τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή δεν έγινε νόμιμα και για κάποιο ή κάποιους από τους λόγους που εκτίθενται στο άρθρο 5 του Νόμου είναι παράνομος και σύμφωνα με το άρθρο 3
(1)του Νόμου ο Αιτητής δικαιούται σε αποζημιώσεις. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικαστεί λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τ' ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και όλες τις άλλες απολαβές του εργοδοτούμενου, (β) τη διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτούμενου, (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτούμενου, (δ) τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου, (ε) την ηλικίαν του εργοδοτούμενου. Στην υπόθεση Louis Tourist Agency Λτδ v. Αντιγόνης Ηλία
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 98 σελ. 104-105 σημειώνονται τ΄ ακόλουθα: «Το κριτήριο της αποζημίωσης βάσει του άρθρου 4 του Ν.24/67 δεν συναρτάται με το συμβατικό που καθορίζεται από το ΚΕΦ.149, και γενικά τις αρχές του δικαίου των συμβάσεων, δηλαδή ζημιά η οποία έπεται κατά λογική πρόβλεψη της διάρρηξης της συμφωνίας. Το θέμα των αποζημιώσεων επαφίεται στην απόλυτη κρίση του Διαιτητικού Δικαστηρίου, με μόνο περιορισμό εκείνο που τίθεται από το άρθρο 3 του Πίνακα, η αποζημίωση να μην υπερβαίνει τα ημερομίσθια των δύο ετών (Ν.92/79). Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4(δ) του Πίνακα. Η απαρίθμηση των παραγόντων, που είναι σχετικοί με την αποζημίωση, θα ήταν αντινομική προς τον απόλυτο χαρακτήρα της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.» Θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιόν του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Σημειώνουμε ότι η αποζημίωση δεν μπορεί ούτε να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα, όπως τροποποιήθηκε), και ούτε να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα, όπως τροποποιήθηκε). Στην παρούσα περίπτωση ο Αιτητής ήταν στην υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση για 9 χρόνια για σκοπούς του Νόμου. Με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 3 της παραγράφου 4 του Τετάρτου Πίνακα και του άρθρου 5(α) του Τρίτου Πίνακα του Νόμου, για την περίπτωση του Αιτητή ως εβδομαδιαία ημερομίσθια για σκοπούς του Νόμου θεωρούνται ο μέσος όρος των εβδομαδιαίων ημερομισθίων των τελευταίων δώδεκα πλήρων εβδομάδων εργασίας πριν την απόλυσή του. Στην παρούσα περίπτωση με βάση τις απολαβές του Αιτητή για τους μήνες Οκτώβριο, Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 2012 ο εν λόγω μέσος όρος αντιστοιχεί σε €1.084,62 [(€3.978 + €3.864 + €4.885 ÷ 12 = €1.060,58) + (€1.250 (13ος μισθός) ÷ 52) = €24,04]. Έχοντας υπόψη την υποπαράγραφο 2[16] του άρθρου 4 του Τέταρτου Πίνακα του Νόμου, βρίσκουμε ότι το ελάχιστο ποσό που θα ελάμβανε ο Αιτητής αν κηρυσσόταν πλεονάζων προσωπικό θα ανερχόταν στις €14.299,16 (20.5 Χ €697,52) και η μέγιστη αποζημίωση που μπορεί να του επιδικάσει το Δικαστήριο αντιστοιχεί στις απολαβές δύο χρόνων €112.800,48 (104 Χ €1.084,62). Σε σχέση με τη μαρτυρία του Αιτητή για την οικονομική του κατάσταση κατά την απόλυσή του και για τις προσπάθειες που έκανε για να βρει άλλη παρόμοια εργασία μετά την απόλυσή του, παρατηρούμε ότι αυτή τέθηκε ενώπιόν μας γενικά και αόριστα χωρίς οποιαδήποτε απτά στοιχεία που να τη στηρίζουν και ως εκ τούτου δεν την αποδεχόμαστε. Δεχόμαστε μόνο τον ισχυρισμό του ότι βρήκε εργασία στις 23/1/2014 με εβδομαδιαίο μισθό €201,00. Σημειώνουμε ότι ο Αιτητής απέφυγε να μας αναφέρει τις σημερινές του απολαβές. Στη βάση των πιο πάνω δεν είμαστε σε θέση να προβούμε σε σαφή ευρήματα σε σχέση με τις οικονομικές συνέπειες που έχει σε αυτόν η απόλυσή του και τις επιπτώσεις που είχε η απόλυσή του στην επαγγελματική του σταδιοδρομία. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη ότι (α) ο Αιτητής απολύθηκε μετά από μια διαφωνία που είχε με τους Καθ' ων η Αίτηση σε σχέση με την απόφασή τους να τον μεταθέσουν σε ένα μικρότερο κατάστημα με λιγότερες πωλήσεις από αυτό που εργαζόταν προβάλλοντας (ο Αιτητής) ως λόγο της διαφωνίας του με την εν λόγω απόφαση την υποβάθμισή του και την μείωση των απολαβών του αλλά δεν απέδειξε με τη μαρτυρία του
(1)ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν είχαν το διευθυντικό δικαίωμα με βάση τη σύμβαση εργασίας του να τον μεταθέσουν σε άλλο κατάστημα (ως εκ τούτου δεν μπορούμε να αποδώσουμε κακοπιστία στους Καθ' ων η Αίτηση) και
(2)με σαφήνεια τον βαθμό των αρνητικών συνεπειών που θα είχε στις απολαβές του αυτή η μετάθεση, (β) ο Αιτητής εργάστηκε για 9 χρόνια στην υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση, (γ) ο Αιτητής ήταν 45 χρόνων κατά την απόλυσή του (ηλικία που δεν πολύ εύκολη για εξεύρεση εργασίας) και (δ) ο Αιτητής ελάμβανε πριν την απόλυσή του το ποσό των €1.084,62 εβδομαδιαίως κρίνουμε ότι είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως του επιδικάσουμε αποζημιώσεις που αντιστοιχούν με τις απολαβές 20.5 εβδομάδων, ήτοι €22.234,71 (20.5 Χ €1.084,62). Κατάληξη Εκδίδεται επομένως απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση για το συνολικό ποσό των €22.234,71 πλέον νόμιμο τόκο. Τέλος επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση τα δικηγορικά έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.) ............. (Υπ.) ............... Θ. Ανθούσης, Μέλος Ι. Τσουρής, Μέλος ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Industrial/Final Αναφορά: Οικειοθελώς Παραίτηση ή Απόλυση [1] «7.
(1)Όταν ο εργοδοτούμενος νομίμως τερματίζη την απασχόλησιν του παρ΄ εργοδότη λόγω της διαγωγής του εργοδότη, τότε ο τερματισμός ούτως θεωρείται ως τερματισμός υπό του εργοδότου υπό την έννοια του άρθρου 3.
(2)Καθ΄ οιανδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών διαδικασίαν δυνάμει του παρόντος άρθρου τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ότι ο εργοδοτούμενος δεν ετερμάτισε την απασχόλησιν του νομίμως.» [2] Γιώργος Αριστείδου ν. R. K. Super Beton Ltd
(1999)1 ΑΑΔ 114, Επί τοις αφορώσι την αίτηση των Λούης Τούριστ Έϊτσενσυ Λτδ για έκδοση διατάγματος Certiorari
(1990)1 AAΔ 315. [3] Στο σύγγραμμα D. Lockton, "Employment Law," 5th Edition, Palgrave Machillan Law Master στην σελ. 242, αναφέρονται τ΄ ακόλουθα: "If the parties mutually agree that the contract should come to an end, then neither party has ended the agreement and as such there will be no dismissal (employer termination) or resignation (employee termination)" Στο σύγγραμμα Ν. Μ. Selwyn, Selwyn's Laws of Employment, 14th edition, Oxford University Press, στην σελ. 400, αναφέρονται τ' ακόλουθα: «Α consensual termination arises where the employment is terminated by mutual agreement and the reason for that agreement is generally irrelevant. Since there is no dismissal, no statutory rights ensue..The distinction between resignation and a termination by mutual agreement is that the former is a unilateral act by the employee, whereas the latter requires the consent of both parties, because otherwise there may be a breach of contract of one party». [4] Στις περιπτώσεις όπου η παραίτηση του εργοδοτούμενου είναι συνέπεια της επίδειξης συμπεριφοράς από τον εργοδότη που κλονίζει το απαραίτητο για τη συνέχιση της εργασιακής σχέσης κλίμα αμοιβαίας πίστης και εμπιστοσύνης μεταξύ εργοδότη και εργοδοτούμενου ή της ουσιώδους παράβασης των όρων εργασίας του εργοδοτούμενου από τον εργοδότη, τότε δεν θεωρείται ως οικειοθελής αποχώρηση αλλά ως εξαναγκασμός σε παραίτηση και συνιστά παράνομο τερματισμό της απασχόλησης από την πλευρά του εργοδότη . Βλέπε Elbee Co v. Efstathiou
(1989)1 CLR 448, Louis Tourist Agency v. Αντιγόνης Ηλία
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 98, Western Excavating (ECC) Ltd v. Sharp
(1978)2 ALL E.R. 713. [5] Στο σύγγραμμα Harvey on Industrial Relations and Employment Law, Lexis Nexis, December 2018, paragraph [225] αναφέρονται τα πιο κάτω: ".. the situation not infrequently arises where the employer uses language which he did not intend to constitute a dismissal but which the employee interpreted as a dismissal. Similarly, the reverse can occur, ie the employee being treated by the employer as having resigned even though he had not meant to do so. Sometimes the employer merely intends to rebuke the employee, or he may use words of abuse in a moment of irritation, and yet the employee might construe them as words of dismissal. If the employee acts on the words used and leaves, this will be a dismissal if the words did indeed constitute a termination by the employer, but a resignation by the employee if they did not.." [6] Στο σύγγραμμα Ν. Μ. Selwyn, Selwyn's Laws of Employment, 14th edition, Oxford University Press, στην σελ. 405, αναφέρονται τ' ακόλουθα: ".there may be circumstances of implied resignation or resignation by conduct. Thus, if an employee disappears, and does not respond to the employer's communications, or if it is discovered that is working for another employer, it may not be difficult to infer that he has resigned his employment. The point was made by Sir John Donaldson in Harrison v George Wimpey & Co Ltd 'Where an employee so conducts himself as to lead a reasonable employer to believe that the employee has terminated the contract, the contract is then terminated.' [7] Στο σύγγραμμα St. D. Anderman, The Law of Unfair Dismissal, 3rd Edition, Butterworths στις σελίδες 58-61 σημειώνονται τα πιο κάτω: "..there are cases in which the employer's actions in terminating the contract have been completely unambiguous...Similarly there are many cases where the employee has quite unambiguously resigned. Yet the circumstances of some cases raise a basic question as to who really terminated the contract.. in looking at the language used by an employee or an employer, employment tribunals have a wide discretion on the issue of what weight to give the circumstances in which the words are uttered.. Where however a statement is ambiguous, because it has been made in the heat of the moment or where the statement is clear but the context makes it ambiguous, the effect of the statement is a question of fact and the tribunal will be entitled to conclude that there is no real resignation. The test of how the other party understood the language must be objective, i.e. what the 'reasonable' employer or employee might have understood the words to mean. As the EAT remarked in BG Gale Ltd v Gilbert: 'the undisclosed intention of a person using language whether orally or in writing as to its intended meaning is not properly to be taken into account in concluding what is true meaning is. That has to be decided from the language used and the circumstances in which it was used.' Moreover, where there is an attempted retraction after the statement the effect of the retraction is a question of fact for the employment tribunals to decide using a common sense approach. However the retraction must not come to slate as to amount in law to an attempt unilaterally to withdraw a dismissal or resignation that has already occurred. As Philips J stated in Tanner v DT Kean Ltd: 'A word of caution is necessary because in considering later events it is necessary to remember that a dismissal or resignation once it has taken effect cannot be unilaterally withdrawn. Accordingly, as it seems to us later events need to be scrutinized with some care in order to see whether they are genuinely explanatory of the acts alleged to constitute dismissal or whether they reflect a change of mind.' Subject to this, the question is essentially one of fact for employment tribunals. The surrounding circumstances both before and after the statement can be weighed by the tribunal to determine whether the statement had the effect of a dismissal as opposed to a resignation." [8] Στο σύγγραμμα Harvey on Industrial Relations and Employment Law, Lexis Nexis, December 2018 paragraphs [229-230] αναφέρονται τα πιο κάτω: " Where the language used is ambiguous, what are the principles to apply in determining how the words should be interpreted?................ It is submitted that the following propositions can be drawn from these cases:
(1)The intention of the speaker is not the relevant test. ..As Arnold J commented in the case BG Gale Ltd v Gilbert [1978] ICR 1149: "It is of course well - known that the undisclosed intention of a person using language whether orally or in writing as to its intended meaning is not properly to be taken into account in concluding what tis true meaning is. That has to be decided from the language used and from the circumstances in which it was used." .... If the words used by the speaker are on their face ambiguous, then the test is how the words would have been understood by a reasonable listener. Provided the listener honestly and reasonably construed them as a dismissal or resignation, he or she should be permitted to rely upon that construction even if that was the intention of the speaker...it is submitted that the genuine understanding of the listener is not the test here, for why should his possibly unreasonable construction of the words bind the speaker? In other words, the test is objective rather than subjective and the question of whether or not there has been a dismissal or resignation must be considered in the light of all the surrounding circumstances....In [ J & J Stern v Simpson [1983] IRLR 52] the EAT preferred to state the test as being 'to construe the words in all the circumstances of the case in order to decide whether or not there has been a dismissal' rather than as being to apply an objective test to ambiguous words. But with respect, there would appear to be no distinction between these formulations: by focusing on the surrounding circumstances rather than seeking to discover the actual intention of the speaker or the honest understanding of the listener, an objective test is inevitably involved. This can be seen as confirmed in the East Kent Hospitals University NHS Foundation Trust v Levy, Appeal No. UKEAT/0232/17/LA where the EAT held that, although the claimant had given 'notice' to the employer had actually understood this to refer (as she had intended) to ending her work at department A before a mooted transfer to department B; In these rather unusual circumstances her wording was ambiguous and the tribunal had properly applied the objective test and held that this was what the employer has honestly and reasonably understood. Its belief was relevant evidence. But ultimately the test was objective." [9] Barclay v. City of Glasgow District Council [1983] IRLR 313, Sovereign House Security Services Ltd v. Savage [1989] IRLR 115, Kwit- Fit (GB) Ltd v. Lineham [1992] IRLR
  1. Στην υπόθεση Willoughby v. CF Capital [2012] ICR 1038 λέχθηκαν τα εξής:"The "rule" is that a notice of resignation or dismissal (whether oral or in writing) has effect according to the ordinary interpretation of its terms. Moreover, once such a notice is given it cannot be withdrawn except by consent. The "special circumstances" exception as explained and illustrated in the authorities is I consider, not strictly a true exception to the rule. It is rather in the nature of a cautionary reminder to the recipient of the notice that before accepting or otherwise acting upon it, the circumstances in which it is given may require him first to satisfy himself that the giver of the notice did in fact really intend what he had apparently said by it." [10] Στο σύγγραμμα Ν. Μ. Selwyn, Selwyn's Laws of Employment, 14th edition, Oxford University Press, στην σελ. 405, αναφέρονται τ' ακόλουθα: "If an employee resigns, then (unless it is a constructive dismissal) he has not been dismissed. If the words used by the employee are clear and unambiguous (e.g. 'I am leaving, I want my cards') then there are no grounds for the employment tribunal to find that the words have a significance other than their plain meaning (BG Gale Ltd v Gilbert [1978] ICR1149). If the words are ambiguous, then the test is, what would a reasonable employer have understood by those words in that context (Tanner v Kean Ltd [1978] IRLR 110)." [11] Από το περιεχόμενο της κατάστασης αποδοχών του Αιτητή για τον μήνα Ιανουάριο του 2013 και την Αναλυτική Κατάσταση Αποδοχών του Αιτητή που εκδόθηκε από το Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων για τον μήνα Ιανουάριο του 2013 διαφαίνεται ότι οι πληρωμές που έγιναν στον Αιτητή και περιλαμβάνονται στην κατάσταση αποδοχών του Ιανουαρίου του 2013 αφορούν διάφορα οφειλόμενα δεδουλευμένα του Αιτητή μέχρι τις 31/1/2013 και ως εκ τούτου δεν θα λάβουμε υπόψη το ποσό των €1.525,00 που αναφέρεται στην κατάσταση αποδοχών του Αιτητή για τον μήνα Ιανουάριο του 2013 ως 13ος μισθός. [12] Ο Αιτητής συμφώνησε με την υποβολή του δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση ότι η κα Παναγή και ο κ. ΓΧΧΧΧ του είπαν ότι επειδή οι όροι του δεν γίνονται αποδεκτή αυτό ισοδυναμεί με παραίτησή του. [13] Όπως δήλωσαν και οι Καθ' ων η Αίτηση την πρόθεσή τους στο Τεκμήριο 2 στο οποίο ανέφεραν ότι τυχόν παρακοή του Αιτητή στην εντολή τους να αναλάβει καθήκοντα εργασίας στο κατάστημα της ΛΧΧΧΧ στις 15/1/2013 θα σημαίνει τον άμεσο τερματισμό της απασχόλησής του. [14] Στο σύγγραμμα Ν. Μ. Selwyn, Selwyn's Laws of Employment, 14th edition, Oxford University Press, στην σελ. 406, αναφέρονται τ' ακόλουθα: "It is trite law that if a person breaks a contract, the other party has two options: he can either accept the breach, and treat the contract as being at an end, or refuse to do so, and treat the contract as still subsisting. If he accepts the breach, he terminates the contract." Στην υπόθεση Fisher v York Trailer Co Ltd [1979] ICR 834 λέχθηκαν τ' ακόλουθα: ".. where what is being relied upon is not a resignation or dismissal but conduct which is said to be a fundamental breach of the contract and where the party said to have been in breach has not indicated that he considers that the contract to be at an end, then the occurrence of a fundamental breach does not itself determine the contract. The contract is determined when the fundamental breach is accepted ...." [15] Σημειώνουμε ότι ο Αιτητής δεν αντεξετάστηκε επί των ισχυρισμών του ότι στις 22/1/2013 ενώ εργαζόταν στο κατάστημα στη ΛΧΧΧΧ του ζητήθηκε να μεταβεί στη Λευκωσία και ότι όταν επέστρεψε από τη Λευκωσία πήγε στο κατάστημα να εργαστεί και στη συνέχεια του στάληκε το Τεκμήριο
  2. Περαιτέρω σημειώνουμε ότι δεν θεωρούμε ως ουσιαστική αντίφαση το γεγονός ότι όταν ζητήθηκε από τον Αιτητή να παρουσιάσει στο Δικαστήριο το νέο συμβόλαιο εργασίας που του προτάθηκε στις 22/1/2013 να υπογράψει έδειξε στον δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση ένα συμβόλαιο που είχε ημερομηνία του 2006 εν όψει του ότι εξήγησε ότι ήταν αυτό που το έγγραφο που του δόθηκε και του είπαν ότι είχε λάθος ημερομηνία. [16] Η εν λόγω υποπαράγραφος προβλέπει τα εξής: «Νοείται ότι κατά τον υπολογισμόν της εβδομαδιαίας αμοιβής οιονδήποτε ποσόν το οποίο υπερβαίνει το τετραπλάσιο του εβδομαδιαίου ποσού των βασικών ασφαλιστέων αποδοχών όπως τούτο εκάστοτε καθορίζεται στους Περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμους του 1980 μέχρι 1993 δεν λαμβάνεται υπόψιν». Το τετραπλάσιο των βασικών ασφαλιστέων αποδοχών για το 2013 ανερχόταν στο ποσό των €697,
  3. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.