ΧΑΡΗ ν. ΤΑΜΕΙΟ ΠΛΕΟΝΑΣΜΟΥ, Αρ. Αίτησης: 106/16, 11/4/2019

(8)εβδομάδων. Πιο συγκεκριμένα η περίοδος προειδοποίησης άρχιζε στις 31/10/2014 και έληγε στις 31/12/

1. Ο Αιτητής εργάστηκε στην Εργοδότρια Εταιρεία κατά την περίοδο της προειδοποίησης. Ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση στο Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού («το Ταμείο») στις 07/01/2015 για πληρωμή για απόλυση που οφείλεται σε λόγους πλεονασμού. Το Ταμείο ενέκρινε την αίτησή του στις 23/12/2015 και κατέβαλε σ' αυτόν το ποσό των €17.468,00 ως πληρωμή πλεονασμού για την περίοδο απασχόλησής του από 21/06/1999 μέχρι 31/12/
2. Ο εβδομαδιαίος μισθός που λήφθηκε υπόψη από το Ταμείο ανερχόταν στο ποσό των €420.92 αφού το Ταμείο θεώρησε ότι ο τελευταίος μηνιαίος μισθός του Αιτητή ανερχόταν στο ποσό των €1.824,00 και ότι ο Αιτητής δεν λάμβανε 13ο μισθό. Οι ακάθαρτες μηνιαίες απολαβές του Αιτητή για την περίοδο 2012-2014 όπως αυτές δηλώθηκαν από την Εργοδότρια Εταιρεία στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Τεκμήριο 4) ήταν οι ακόλουθες: Ιανουάριος του 2012 €2.131 Από 01/02/2012 μέχρι 30/06/2012 €2.215 Τον Ιούλιο του 2012 €1.088 Τον Αύγουστο του 2012 €486 Από 01/09/2012 μέχρι 31/12/2012 €2.215 13ος μισθός του 2012 €2.421 Από 01/01/2013 μέχρι 31/03/2013 €2.215 Από 01/04/2013 μέχρι 31/07/2013 €1.824 Τον Αύγουστο του 2013 €664 Από 01/09/2013 μέχρι 30/11/2013 €1.824 Τον Δεκέμβριο του 2013 €1.740 13ος μισθός του 2013 (πληρώθηκαν εισφορές τον Σεπτέμβριο του 2014) €607 Τον Ιανουάριο του 2014 €1.740 Από 01/02/2014 μέχρι 31/07/2014 €1.824 Τον Αύγουστο του 2014 €643 Τον Σεπτέμβριο του 2014 €1.824 Από 01/10/2014 μέχρι 31/12/2014 €2.215 Στην αίτηση που υπέβαλε ο Αιτητής στο Ταμείο για πληρωμή λόγω απόλυσης που οφείλεται σε λόγους πλεονασμού (Τεκμήριο 1) ο Αιτητής ανέγραψε ότι δικαιούται 13ο μισθό. Η Εργοδότρια Εταιρεία στο ερωτηματολόγιο που συμπλήρωσε και παρέδωσε στο Ταμείο σχετικά με την απόλυση του Αιτητή (Τεκμήριο 2) ανέγραψε ότι ο Αιτητής δικαιούται 13ο μισθό. Ο Αιτητής με την παρούσα αίτηση εργατικής διαφοράς αξιώνει εναντίον του Ταμείου συμπληρωματική πληρωμή λόγω πλεονασμού. Είναι η θέση του ότι για σκοπούς του Περί Τερματισμού της Απασχόλησης Νόμου του 1967, Ν.24/67(«ο Νόμος») ο τελευταίος εβδομαδιαίος μισθός του ανερχόταν σε €553,65 και ότι το ποσό που δικαιούται ως πληρωμή λόγω πλεονασμού ανέρχεται στο ποσό των €22.
3. Το Ταμείο με τους γενικούς λόγους της έγγραφης εμφάνισής του απορρίπτει την εναντίον του αξίωση και ισχυρίζεται ότι ορθά κατέβαλε στον Αιτητή πληρωμή για το ποσό των €17.468,18 καθότι το ποσό των εβδομαδιαίων απολαβών του για σκοπούς του Νόμου ανερχόταν στο ποσό των €420,92 αφού οι τελευταίες πριν τον τερματισμό της απασχόλησής του αποδοχές του ανέρχονταν στο εν λόγω ποσό εβδομαδιαίως καθότι ο τελευταίος μηνιαίος μισθός του ανερχόταν σε €1.
4. Ως εκ τούτου το Ταμείο ζητά απόρριψη της αίτησης με έξοδα υπέρ του. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι στις αρχές του 2012 ο ακάθαρτος μηνιαίος μισθός του ανερχόταν στο ποσό των €2.
5. Ισχυρίστηκε ότι την 01/04/2013 συμφώνησε προφορικά με την Εργοδότρια Εταιρεία λόγω της οικονομικής κρίσης ο ακάθαρτος μηνιαίος μισθός του να μειωθεί στο ποσό των €1.824 και να επανέλθει στα προηγούμενα επίπεδα μόλις το επιτρέψουν οι οικονομικές συνθήκες της Εργοδότριας Εταιρείας. Υποστήριξε ότι τον Σεπτέμβριο του 2014 ζήτησε από την Εργοδότρια Εταιρεία την επαναφορά του μισθού του στα προηγούμενα επίπεδα γιατί πίστευε ότι η οικονομική κατάστασή της είχε ομαλοποιηθεί και ότι η Εργοδότρια Εταιρεία αποδέχτηκε το αίτημά του και συμφώνησε όπως επαναφέρει τον μισθό του στα €2.215 από 01/10/
6. Είπε ότι στις 31/10/2014 η Εργοδότρια Εταιρεία του γνωστοποίησε ότι τερματίζει την απασχόλησή του λόγω πλεονασμού. Ήταν η θέση του ότι μόλις πήρε την επιστολή τερματισμού της απασχόλησής του νόμισε ότι ο λόγος απόλυσής του ήταν η επαναφορά του μισθού του στα προηγούμενα επίπεδα και είπε στην Εργοδότρια Εταιρεία αν είναι να παραμείνει στην εργασία του και να μην απολυθεί να αποδεχτεί να εργάζεται με τον μειωμένο μισθό. Ότι η Εργοδότρια Εταιρεία του ανέφερε ότι το πρόβλημα της Εργοδότρια Εταιρείας ήταν γενικότερο και ότι εκείνη την περίοδο θα απέλυε ακόμα 10 άτομα. Υποστήριξε ότι λάμβανε 13ο μισθό όλα τα χρόνια που εργάστηκε στην Εργοδότρια Εταιρεία. Επικαλέστηκε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3 (κατάσταση αποδοχών του Αιτητή για την περίοδο 13/2014) στο οποίο φαίνεται ότι έλαβε για το 2014 ως 13ο μισθό το ποσό των €1.921,91 και ισχυρίστηκε ότι έλαβε το εν λόγω ποσό ως 13ο μισθό για το
7. Υποστήριξε ότι το εν λόγω ποσό υπολογίστηκε αναλογικά με βάση τον μέσο όρο των ποσών των μηνιαίων μισθών που έλαβε το
8. Ήταν η θέση του ότι όταν διαπίστωσε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία δεν είχε δηλώσει την πληρωμή του 13ου μισθού για το 2014 στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων επικοινώνησε με την Εργοδότρια Εταιρεία και του ανέφεραν ότι λόγω οικονομικών δυσκολιών δεν έγιναν οι σχετικές εισφορές και ότι αυτές θα πληρωθούν σε μεταγενέστερο στάδιο στα πλαίσια της συμφωνίας που έκανε η Εργοδότρια Εταιρεία με τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων για εξόφληση των οφειλών τους με δόσεις. Σε σχέση με τον 13ο μισθό που έλαβε το 2012 εξήγησε ότι με βάση τη συλλογική σύμβαση ο 13ο μισθός ήταν ένας ολόκληρος μηνιαίος μισθός πλέον πληρωμή για 3 ακόμα μέρες. Σε ότι αφορά τον 13ο μισθό του 2013 ανέφερε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία λόγω οικονομικών δυσκολιών δεν τους τον κατέβαλε το 2013 και ότι τον Σεπτέμβριο του 2014 τους έδωσε ένα μέρος του. Αντεξεταζόμενος είπε ότι όταν πληρώθηκε τον μισθό του Οκτωβρίου του 2014 τον πληροφόρησαν ότι επρόκειτο να απολυθεί. Ανέφερε ότι συνήθως τον 13ο μισθό η Εργοδότρια Εταιρεία τους τον έδινε πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων. Ανέφερε ότι τον 13ο μισθό για το 2013 η Εργοδότρια Εταιρεία δεν τους τον κατέβαλε τα Χριστούγεννα του 2013 λέγοντας τους ότι δεν είχε χρήματα. Σε σχέση με τον 13ο μισθό του 2014 είπε ότι μετά που επικοινώνησε με την Εργοδότρια Εταιρεία για τη μη καταβολή των σχετικών εισφορών δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια. Το Ταμείο δεν προσκόμισε οποιαδήποτε προφορική μαρτυρία. Η μαρτυρία του Αιτητή ήταν σταθερή, αρκετά σαφής και πειστική. Ο Αιτητής απαντούσε στις ερωτήσεις που του τέθηκαν με ευθύτητα δίνοντας όλες τις σχετικές επεξηγήσεις. Δεν εντοπίσαμε κάτι στο περιεχόμενο της μαρτυρίας του Αιτητή το οποίο μπορεί να αξιολογηθεί ως ουσιαστική αντίφαση ή ουσιαστική αδυναμία. Οι ισχυρισμοί του για τον 13ο μισθό υποστηρίζονται και από τα έγγραφα που κατατέθηκαν ενώπιόν μας (Τεκμήρια 2 και 3). Συνακόλουθα η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή και προβαίνουμε στα ανάλογα ευρήματα γεγονότων. Στη βάση των πιο πάνω βρίσκουμε ότι ο Αιτητής (α) τον Απρίλιο του 2013 συμφώνησε με την Εργοδότρια Εταιρεία όπως ο μηνιαίος μισθός του μειωθεί από €2.215 σε €1.824 και ότι τον Σεπτέμβριο του 2014 ο Αιτητής και η Εργοδότρια Εταιρεία συμφώνησαν όπως ο μηνιαίος μισθός του επανέλθει στο ποσό των €2.215 από τον Οκτώβριο του 2014 (δηλαδή η σύμβαση εργασίας του Αιτητή τροποποιήθηκε σε ότι αφορούσε τους όρους της μισθοδοσίας του τον Απρίλιο του 2013 και τον Οκτώβριο του 2014) και (β) σύμφωνα με τη σύμβαση εργασίας που είχε με την Εργοδότρια Εταιρεία λάμβανε 13ο μισθό ο οποίος το 2014 αντιστοιχούσε στο ποσό των €1.921,
9. Το ερώτημα που προκύπτει επί του οποίου πρέπει να αποφανθεί το Δικαστήριο ώστε να αποφασίσει επί της αξίωσης του Αιτητή με την παρούσα αίτηση είναι ποιο είναι το ποσό των απολαβών του Αιτητή που πρέπει να ληφθεί υπόψη βάσει των προνοιών του Νόμου για τον υπολογισμό της πληρωμής που δικαιούται ο Αιτητής δυνάμει του Νόμου από το Ταμείο για πληρωμή λόγω απόλυσης που οφείλεται σε πλεονασμό. Το άρθρο 16

(1)του Νόμου προβλέπει ότι: «Όταν κατά ή μετά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος εδαφίου, η απασχόλησις εργοδοτουμένου απασχοληθέντος συνεχώς επί εκατόν τέσσαρας τουλάχιστον εβδομάδας υπό του αυτού εργοδότου τερματίζηται λόγω πλεονασμού, ο εργοδοτούμενος δικαιούται εις πληρωμήν λόγω πλεονασμού εκ του Ταμείου, υπολογιζομένην συμφώνως προς τον Τέταρτον Πίνακα:» Ο Τέταρτος Πίνακας του Νόμου αναφέρει τα πιο κάτω: «

1. Εργοδοτούμενος ο οποίος καθίσταται πλεονάζων υπό την έννοιαν του άρθρου 18 λαμβάνει εκ του Ταμείου πληρωμήν λόγω πλεονασμού υπολογιζομένην ως ακολούθως: (α)Διά τα πρώτα τέσσαρα έτη συνεχούς απασχολήσεως, δύο εβδομάδων ημερομίσθια δι' εκάστην περίοδον απασχολήσεως πεντήκοντα δύο εβδομάδων· (β) από του πέμπτου μέχρι και του δεκάτου έτους συνεχούς απασχολήσεως, δύο και ημισείας εβδομάδων ημερομίσθια δι' εκάστην περίοδον απασχολήσεως πεντήκοντα δύο εβδομάδων· (γ) από του ενδεκάτου μέχρι και του δεκάτου πέμπτου έτους συνεχούς απασχολήσεως, τριών εβδομάδων ημερομίσθια δι' εκάστην περίοδον απασχολήσεως πεντήκοντα δύο εβδομάδων· (δ) από του δεκάτου έκτου μέχρι και του εικοστού έτους συνεχούς απασχολήσεως, τριών και ημισείας εβδομάδων ημερομίσθια δι' εκάστην περίοδον απασχολήσεως πεντήκοντα δύο εβδομάδων· και (ε) από του εικοστού πρώτου μέχρι και του εικοστού πέμπτου έτους συνεχούς απασχολήσεως, τεσσάρων εβδομάδων ημερομίσθια δι' εκάστην περίοδον απασχολήσεως πεντήκοντα δύο εβδομάδων: Νοείται ότι, αν η ολική περίοδος συνεχούς απασχόλησης δεν αποτελεί ακέραιο αριθμό ετών, οποιοδήποτε υπόλοιπο περιόδου απασχόλησης 26 ή περισσότερων εβδομάδων θεωρείται ένα έτος απασχόλησης. 1Α. Προκειμένου περί εργοδοτουμένου που αναφέρεται στην επιφύλαξη του όρου "εργοδοτούμενος", η πληρωμή την οποία δικαιούται είναι ίση με ποσοστό 1% του εβδομαδιαίου ημερομισθίου του πολλαπλασιαζομένου επί 52 και επί τα έτη υπηρεσίας.
2. Ουδεμία πληρωμή καταβάλλεται δι' οιανδήποτε απασχόλησιν προ της 1ης Ιανουαρίου,
4. Η διάρκεια της περιόδου απασχολήσεως και το εάν η απασχόλησις ήτο συνεχής ή μη αποφασίζονται συμφώνως προς τον Δεύτερον Πίνακα.
5. Διά τους σκοπούς του παρόντος Πίνακος, το ποσόν των εβδομαδιαίων ημερομισθίων είναι το ποσόν εις το οποίον ο εργοδοτούμενος θα εδικαιούτο κατά την τελευταίαν εβδομάδα της απασχολήσεως του, ως τούτο υπολογίζεται συμφώνως προς τον Τρίτον Πίνακα: Νοείται ότι, προκειμένου περί λιμενεργάτου, εγγεγραμμένου ή μη, διά τον υπολογισμόν των εβδομαδιαίων ημερομισθίων λαμβάνεται υπ' όψιν ο μέσος όρος ημερομισθίου αυτού, κατά το τελευταίον, προ της απολύσεως του, ημερολογιακόν έτος. Νοείται ότι κατά τον υπολογισμό της εβδομαδιαίας αμοιβής οποιοδήποτε ποσό το οποίο υπερβαίνει το τετραπλάσιο του εβδομαδιαίου ποσού των βασικών ασφαλιστέων αποδοχών, όπως τούτο εκάστοτε καθορίζεται στους περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμους του 1980 μέχρι 1993, δε λαμβάνεται υπόψη. Νοείται περαιτέρω ότι ο Υπουργός δύναται, διά διατάγματος, να προβλέψη δι' υψηλότερον ποσόν του άνω αναφερομένου ποσού.» Με βάση το άρθρο 4 του Τέταρτου Πίνακα του Νόμου το ποσό των εβδομαδιαίων απολαβών που λαμβάνεται υπόψη για σκοπούς καθορισμού του ποσού της πληρωμής λόγω πλεονασμού[1] είναι το ποσό το οποίο ο εργοδοτούμενος θα δικαιούτο κατά την τελευταία εβδομάδα της απασχόλησής του ως αυτό υπολογίζεται σύμφωνα με τον Τρίτο Πίνακα του Νόμου. Ο Τρίτος Πίνακας του Νόμου προνοεί για τις πληρωμές ημερομισθίων που δικαιούται ο εργοδοτούμενος κατά τη διάρκεια της προειδοποίησης και τον τρόπο υπολογισμού των εν λόγω ημερομισθίων. Παραθέτουμε πιο κάτω τις πρόνοιες του Τρίτου Πίνακα του Νόμου: «
6. Όταν ο εργοδοτούμενος εργάζεται αντί ωρισμένου ημερομισθίου δικαιούται εις το ωρισμένον τούτο ημερομίσθιον διαρκούσης της περιόδου της προειδοποιήσεως, εκτός εάν άλλως προβλέπεται δυνάμει του παρόντος Πίνακος.
7. Όταν η αμοιβή του εργοδοτουμένου βασίζηται επί του αριθμού των ωρών τας οποίας εργάζεται και δεν ποικίλλει αναλόγως του ποσού της εκτελουμένης εργασίας, ο εργοδοτούμενος πληρώνεται διά τον αριθμόν των ωρών τας οποίας ειργάσθη διαρκούσης της περιόδου της προειδοποιήσεως.
8. -

(1)Όταν εργοδοτούμενος ο οποίος καλύπτεται υπό των διατάξεων της παραγράφου 1 ανωτέρω είναι- (α) έτοιμος και πρόθυμος να εργασθή αλλά δεν παρέχεται εις αυτόν εργασία υπό του εργοδότου· ή (β)ανίκανος προς εργασίαν λόγω ασθενείας, βλάβης, τοκετού ή νόσου· (γ) απών επ' αδεία, (δ) απών με γονική άδεια λαμβάνει τότε την υπό της ρηθείσης παραγράφου 1 καθοριζομένην αμοιβήν·

(2)Όταν εργοδοτούμενος ο οποίος καλύπτεται υπό των διατάξεων της παραγράφου 2 ανωτέρω είναι- (α) έτοιμος και πρόθυμος να εργασθή αλλά δεν παρέχεται εις αυτόν εργασία υπό του εργοδότου· ή (β)ανίκανος προς εργασίαν λόγω ασθενείας, βλάβης, τοκετού ή νόσου· (γ) απών επ' αδεία, (δ) απών με γονική άδεια τότε ο εργοδότης καταβάλλει εις τον εργοδοτούμενον δι' εκάστην εβδομάδα της περιόδου της προειδοποιήσεως ουχί ολιγώτερον του μέσου όρου των εβδομαδιαίων ημερομισθίων του κατά τας τελευταίας δώδεκα πλήρεις εβδομάδας προτού δοθή η προειδοποίησις: Νοείται ότι ουδεμία εβδομάς λογίζεται ως πλήρης εβδομάς προς τον σκοπόν τούτον εκτός εάν ο εργοδοτούμενος ειργάσθη επί 18 τουλάχιστον ώρας κατά την εβδομάδα ταύτην.

(3)Πάσα πληρωμή γενομένη εις τον εργοδοτούμενον υπό του εργοδότου υπό μορφήν πληρωμής λόγω ασθενείας λογίζεται έναντι της δυνάμει της παραγράφου ταύτης υποχρεώσεως του εργοδότου.

1. Όταν ο εργοδοτούμενος πληρώνηται επί ωριαίας βάσεως, η πληρωμή του κατά την διάρκειαν της περιόδου της προειδοποιήσεως δεν είναι ολιγωτέρά της πληρωμής διά τον αριθμόν των ωρών τας οποίας ειργάσθη διαρκούσης της περιόδου της προειδοποιήσεως επί τη βάσει του μέσου όρου ωριαίας αμοιβής κατά τας τέσσαρας τελευταίας πλήρεις εβδομάδας προτού δοθή η προειδοποίησις: Νοείται ότι ουδεμία εβδομάς λογίζεται ως πλήρης εβδομάς προς τον σκοπόν τούτον εκτός εάν ο εργοδοτούμενος ειργάσθη επί 18 τουλάχιστον ώρας κατά την εβδομάδα ταύτην.
2. Όταν ο εργοδοτούμενος δεν έχει καθωρισμένον ημερομίσθιον ή μισθόν και όταν δεν πληρώνεται επί ωριαίας βάσεως άνευ συσχετισμού προς το ποσόν της γενομένης εργασίας, τότε ο εργοδοτούμενους δικαιούται εις πληρωμήν διαρκούσης της περιόδου της προειδοποιήσεως ως ακολούθως: (α) δι' εκάστην εβδομάδα του χρονικού διαστήματος της προειδοποιήσεως ο εργοδότης πληρώνει τον εργοδοτούμενον ουχί ολιγώτερον του μέσου όρου των εβδομαδιαίων ημερομισθίων του κατά τας τελευταίας δώδεκα πλήρεις εβδομάδας προτού δοθή η προειδοποίησις:- Νοείται ότι ουδεμία εβδομάς λογίζεται ως πλήρης εβδομάς προς τον σκοπόν τούτον εκτός εάν ο εργοδοτούμενος ειργάσθη επί 18 τουλάχιστον ώρας κατά την εβδομάδα ταύτην· (β) η δυνάμει της υποπαραγράφου (α) ανωτέρω υποχρέωσις του εργοδότου είναι υπό τον όρον ότι ο εργοδοτούμενος είναι έτοιμος και πρόθυμος να εκτελέση εργασίαν ευλόγου φύσεως ίνα κερδίζη αμοιβήν προς το εν τη παραγράφω (α) ανωτέρω οριζόμενον ποσόν: Νοείται ότι ο εργοδότης υποχρεούται να πληρώνη τον εργοδοτούμενον ως καθορίζεται εν τη παρούση παραγράφω εάν ο εργοδοτούμενος είναι- (i) απών εκ της εργασίας του λόγω ασθενείας, τεκνογονίας, βλάβης, τοκετού ή νόσου· (ii) απών επ' αδεία· (iii) απών με γονική άδεια (γ) οιαδήποτε πληρωμή λόγω ασθενείας καταβαλλομένη υπό του εργοδότου λογίζεται έναντι της δυνάμει της υποπαραγράφου (β) ανωτέρω υποχρεώσεως αυτού (δ) όταν η προειδοποίησις εδόθη υπό του εργοδοτουμένου, η δυνάμει της παραγράφου ταύτης υποχρέωσις του εργοδότου δεν δημιουργείται εκτός εάν και μέχρις ότου ο εργοδοτούμενος εγκαταλείψη την εργασίαν του δυνάμει της προειδοποιήσεως.
3. Ουδεμία πληρωμή οφείλεται δυνάμει του παρόντος Πίνακος δi' οιανδήποτε περίοδον καθ' ην ο εργοδοτούμενος απουσιάζει εκ της εργασίας του λόγω εργατικής διαφοράς.
4. Εάν διαρκούσης της περιόδου προειδοποιήσεως ο εργοδότης νομίμως απολύη τον εργοδοτούμενον, ουδεμία πληρωμή οφείλεται δυνάμει του παρόντος Πίνακος διά την υπολειπομένην περίοδον της προειδοποιήσεως» Σημειώνουμε ότι το άρθρο 14

(1)του Νόμου καθορίζει ρητά ότι τα δικαιώματα του εργοδότη και του εργοδοτουμένου κατά τη διάρκεια της περιόδου της προειδοποίησης διέπονται από τις διατάξεις του Τρίτου Πίνακα. Το εδάφιο 2 του ιδίου άρθρου καθιστά άκυρο κάθε όρο σε οποιαδήποτε σύμβαση ή άλλη συμφωνία που τείνει να περιορίσει τη νομική ενέργεια του άρθρου 14 του Νόμου. Περαιτέρω το άρθρο 11

(1)του Νόμου προβλέπει για δικαίωμα του εργοδότη να απαιτήσει από τον εργοδοτούμενο να αποδεχτεί πληρωμή αντί προειδοποιήσεως. Στην επιφύλαξη του εν λόγου άρθρου σημειώνεται ότι στην περίπτωση που ο εργοδότης εξασκήσει αυτό το δικαίωμά του ο εργοδοτούμενος θεωρείται ως απασχολούμενος για σκοπούς των Μερών ΙΙ (τερματισμός της απασχόλησης) και IV (πλεονασμός) του Νόμου μέχρι τη λήξη της περιόδου της προειδοποίησης την οποία θα ελάμβανε αν δεν είχε λάβει πληρωμή αντ΄ αυτής. Στην απόφαση Μιλτιάδη Ιωάννου v 1. Vesta Holidays Ltd, 2. Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού

(2001)1 Α.Α.Δ. 909 το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τ' ακόλουθα: «. Είναι φανερό από τα πιο πάνω πως διαφοροποιείται στον ίδιο το Νόμο, ακόμη και με την ονομασία που χρησιμοποιείται, ο τερματισμός της απασχόλησης που συντελείται με τη λήξη της τελευταίας ημερομηνίας της πραγματικής απασχόλησης εργοδοτούμενου, και η προειδοποίηση κατά την περίοδο της οποίας για όλους τους σκοπούς του Νόμου, συνεχίζεται η εργοδότηση μέχρι τη λήξη της τελευταίας ημερομηνίας στην προειδοποίηση..» (Η υπογράμμιση είναι δική μας) Από όλα τα πιο πάνω είναι σαφές ότι με βάση το λεκτικό των διατάξεων του Νόμου το ποσό των εβδομαδιαίων ημερομισθίων για σκοπούς πληρωμής πλεονασμού (α) υπολογίζεται όπως υπολογίζεται και το ποσό των εβδομαδιαίων ημερομισθίων που δικαιούται να λάβει ο εργοδοτούμενος κατά τη διάρκεια της περιόδου της προειδοποίησης όπως αυτό καθορίζεται από τις πρόνοιες του Τρίτου Πίνακα του Νόμου (το οποίο ποσό εξαρτάται από το αν ο εργοδοτούμενος εργάστηκε ή όχι κατά τη διάρκεια της περιόδου της προειδοποίησής του) και (β) δεν είναι σε όλες τις περιπτώσεις το ποσό που πραγματικά έλαβε ο εργοδοτούμενος την τελευταία εβδομάδα της πραγματικής απασχόλησής του στην περίπτωση που ο εργοδοτούμενος εργάστηκε την προειδοποίηση που του δόθηκε. Η οποιαδήποτε κατά παράβαση των πιο πάνω διατάξεων του Νόμου πληρωμή καταβάλλεται από τον εργοδότη κατά τη διάρκεια της περιόδου της προειδοποίησης δεν μπορεί να αποτελέσει τη βάση για τον υπολογισμό των εβδομαδιαίων ημερομισθίων του εργοδοτουμένου για σκοπούς πλεονασμού[2]. Στην παρούσα περίπτωση ο Αιτητής (α) είχε καθόλη τη διάρκεια της απασχόλησής του συμφωνημένο καθορισμένο μηνιαίο μισθό (δηλαδή το ημερομίσθιό του ήταν καθορισμένο) και (β) εργάστηκε κατά την περίοδο της προειδοποίησης που του δόθηκε. Ως εκ τούτου στην παρούσα περίπτωση εφαρμόζεται το άρθρο 1 του Τρίτου Πίνακα του Νόμου. Σύμφωνα με την εν λόγω πρόνοια ο Αιτητής δικαιούτο να λάβει κατά την περίοδο της προειδοποίησής του το ποσό που ελάμβανε (που καθοριζόταν) με βάση τους όρους της συμφωνίας εργασίας του πριν την έναρξη της περιόδου της προειδοποίησής του. Στη βάση των πιο πάνω το εν λόγω ποσό είναι το ποσό των €2.215 μηνιαίως πλέον 13ο μισθό €1.921,

1. Η προειδοποίηση δόθηκε στον Αιτητή στις 31/10/2014 αφού ήδη ο Αιτητής εργάστηκε τον Οκτώβριο του 2014 κατά τον οποίο μήνα σύμφωνα με τη σύμβαση εργασίας του δικαιούτο το ποσό των €2.215 ως μηναίο μισθό. Συνακόλουθα κρίνουμε ότι το ποσό των εβδομαδιαίων ημερομισθίων του Αιτητή που δικαιούτο να λάβει κατά τη διάρκεια των εβδομάδων της προειδοποίησής του ανέρχεται στο ποσό των €548,11 (το οποίο ποσό υπολογίζεται στη βάση της μαθηματικής πράξης {[(12Χ€2.215) +€1.921,91]÷52}. Καταλήγουμε λοιπόν ότι στην παρούσα περίπτωση το Ταμείο δεν υπολόγισε σωστά το ποσό των εβδομαδιαίων απολαβών του Αιτητή για σκοπούς πληρωμής πλεονασμού. Ο Αιτητής εργάστηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας για 16 χρόνια. Σύμφωνα με τον Τέταρτο Πίνακα του Νόμου και σε συνάρτηση με την περίοδο απασχόλησής του (16 συναπτά έτη) η πληρωμή που δικαιούται ο Αιτητής αντιστοιχεί με τις απολαβές 41.5 εβδομάδων ήτοι ποσό €22.746,57 (41.5 Χ€548,11). Ο Αιτητής έλαβε από το Ταμείο το ποσό των €17.468,
2. Συνακόλουθα δικαιούται σε συμπληρωματική πληρωμή ύψους €5.278,57 (€22.746,57 - €17.468,00). Εκδίδεται επομένως απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Ταμείου για το ποσό των €5.278,57 με νόμιμο τόκο. Επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εις βάρος του Ταμείου €1.100 ως δικηγορικά έξοδα πλέον Φ.Π.Α. (Υπ.) ............... Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.) ............... (Υπ.) .............. Θ. Ανθούσης, Μέλος Θ. Θεοδώρου, Μέλος ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Καθορισμός ημερομίσθιου για σκοπούς πληρωμής πλεονασμού) [1] Στην αγγλική υπόθεση Toni & Guys (St Pauls) Ltd v. Georgiou [2013] ICR 1356 το Employment Appeal Tribunal σημείωσε ότι στα πλαίσια του καθορισμού της αποζημίωσης που δικαιούται ένας εργοδοτούμενος σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία (Employment Rights Act 1996) σε συνάρτηση με τις εβδομαδιαίες απολαβές του κατά τον ουσιώδη χρόνο το Δικαστήριο οφείλει να υπολογίσει τις εβδομαδιαίες απολαβές του εργοδοτουμένου βάσει της φόρμουλας που περιέχεται στην εν λόγω νομοθεσία. Τόνισε ότι δεν επιτρέπεται οποιαδήποτε παρέκκλιση ή διαφοροποίηση από τις πρόνοιες της εν λόγω φόρμουλας. [2] Στην απόφαση του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών που συνεδριάζει στη Λευκωσία στην αίτηση εργατικής διαφοράς με αριθμό 537/2014 ... ΤΟΥΝΙΑΣ v. ΛΑΤΟΜΕΙΑ ΛΑΤΟΥΡΟΣ ΛΤΔ ημερ.21/9/2018 όπου εξετάστηκε το ζήτημα του καθορισμού των εβδομαδιαίων απολαβών για σκοπούς πληρωμής πλεονασμού δυνάμει του Νόμου αφού έγινε αναφορά στις σχετικές διατάξεις του Νόμου σημειώθηκαν τα εξής: «Για όλα τα πιο πάνω κρίνουμε ότι η κατά παράβαση των πιο πάνω διατάξεων πληρωμή που παρέχεται από τον εργοδότη στον εργοδοτούμενο κατά τη διάρκεια της προειδοποίησης σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελέσει τη βάση υπολογισμού των εβδομαδιαίων ημερομισθίων του εργοδοτουμένου για σκοπούς πληρωμής λόγω πλεονασμού. Διαφορετική ερμηνευτική προσέγγιση θα οδηγούσε στο παράλογο αποτέλεσμα να θεωρείται υπόλογο του Ταμείο να καταβάλει πληρωμή σε εργοδοτούμενο επί τη βάσει οποιωνδήποτε ποσών πληρωμής που ο εργοδότης θα κατέβαλλε στον εργοδοτούμενο κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, μη εξαιρουμένης και της πληρωμής αντί προειδοποίησης.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο