Χ. Ν. ν. ARAMEX CYPRUS LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 443/2016, 12/6/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2020:36 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Προέδρου Φρ. Προκοπάς και Π. Κούμας, Μελών. Αρ. Υπόθεσης: 443/2016 Μεταξύ: Χ. Ν. Αιτητής -και-
- ARAMEX CYPRUS LTD
- ΤΑΜΕΙΟ ΠΛΕΟΝΑΖΟΝΤΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 12η Ιουνίου, 2020 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Μ. Κουκουμάς Για τους Καθ' ων η αίτηση 1: κα Ε. Ηλία για Ηλία & Ηλία Δ.Ε.Π.Ε. Για Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού: κ. Β. Αντωνίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Σε αίτηση για Επαναφορά (Reinstatement) της Αίτησης Εργατικής Διαφοράς Με την Αίτηση Εργατικής Διαφοράς («η Αίτηση»), υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό, η Αιτήτρια αξιώνει από τους Καθ' ων η αίτηση 1 αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησης της και διαζευκτικά από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού πληρωμή λόγω πλεονασμού. Από τον φάκελο της διαδικασίας προκύπτουν τα πιο κάτω γεγονότα: Η Αίτηση καταχωρήθηκε στις 11.5.
- Στις 19.1.2017 που ήταν ορισμένη για οδηγίες εκδόθηκε διάταγμα συνένωσης της με σειρά άλλων υποθέσεων. Ακολούθως αφού ορίστηκε επανειλημμένες φορές για ακρόαση στις 16.11.2017 οι Καθ' ων η αίτηση ζήτησαν την απόρριψη της Αίτησης. Όσα έλαβαν χώραν κατ' εκείνην την ημέρα καταγράφονται στο σχετικό πρακτικό και είναι τα εξής: «κα Ηλία: Η υπόθεση έχει οριστεί επανειλημμένες φορές για ακρόαση. Ο συνάδελφος που εμφανίζεται για την Αιτήτρια, δεν έχει εμφανιστεί. Η Αίτηση είναι παραγραμμένη. Ζητούμε απόρριψη λόγω μη προώθησης. κα Σκούρου: Συμφωνώ. Δικαστήριο: Αυτό διαπιστώνει και το Δικαστήριο. όπως έχει αναφερθεί από την κα Ηλία, η υπόθεση έχει οριστεί επανειλημμένες φορές χωρίς ο συνήγορος της Αιτήτριας να εμφανιστεί. Ως εκ τούτου, η υπόθεση απορρίπτεται λόγω μη προώθησης, χωρίς καμία διαταγή για έξοδα." Στις 19.4.2019 και δη δεκαεπτά μήνες μετά την απόρριψη της Αίτησης ακολούθησε η καταχώρηση της υπό συζήτησιν αίτησης («η αίτηση») με την οποία επιδιώκεται η επαναφορά της. Η αίτηση καταγράφει, ως νομική βάση, την Δ.26 Θ.14, Δ.31, Δ.33 Θ.1, Δ.48 Θ. 1-4, 8 και 9, Δ.57, Δ.
- Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, το Άρθρο 30.3 (β) και (γ) του Συντάγματος, τις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, την Πρακτική του Δικαστηρίου, τον περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμο του 1967 (24/1967), τον περί Ετησίων Αδειών μετ' Απολαβών Νόμο του 1967 (Ν.8/1967), τους περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1999-2000, και γενικώς όλους τους σχετικούς ή και παρεμφερείς διαδικαστικούς Κανονισμούς. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Δικηγόρου της Αιτήτριας κ. Μάριου Α. Κουκουμά ο οποίος αναφέρει τα ακόλουθα:
- Είμαι Δικηγόρος εις Λάρνακα και Δικηγόρος της Αιτήτριας εκ Λάρνακας εις την υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλο αίτηση. Γνωρίζω πλήρως όλα τα γεγονότα τα οποία αφορούν την παρούσα υπόθεση και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβώ εις την παρούσα Ένορκο Δήλωση.
- Η ως άνω Αίτηση, καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών στις 11.5.2016 μετά από οδηγίες που δόθηκαν από την Αιτήτρια.
- Κατά η περί τις 19.1.2017 μετά από αίτηση των Καθ' ων η Αίτηση 1 εκδόθηκε διάταγμα συνένωσης και συνεκδίκασης της παρούσας Αίτησης με τις αιτήσεις ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών με αρ. 511/2015, 218/2015, 505/2015, 506/
- Στις 16.11.2017 σε σχέση με την παρούσα Αίτηση κατόπιν προφορικού αιτήματος των Καθ' ων η Αίτηση, εκδόθηκε απόφαση απόρριψης της υπόθεσης λόγω μη προώθησης της. Ως λόγος, της απόρριψης λόγω μη προώθησης, ήταν η μη εμφάνιση μας ενώπιον του Δικαστηρίου. Ουδέποτε κοινοποιήθηκε ή/και ενημερωθήκαμε από το Δικαστήριο για την έκδοση της απόφασης απόρριψης είτε ως Δικηγόροι είτε η ίδια η Αιτήτρια, ούτως ώστε να δράσουμε αναλόγως και νωρίτερα.
- Για την ανωτέρω απόφαση απόρριψης της υπόθεσης ενημερωθήκαμε προ-ολίγων ημερών και άμεσα καταχωρίσαμε την παρούσα αίτηση. Ο λόγος μη εμφάνισης μας ήταν προϊόν παράβλεψης του φακέλου της υπόθεσης λόγω ενός ατυχήματος και λανθασμένων εντυπώσεων εκατέρωθεν με την Αιτήτρια. Ουδέποτε υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος ή βούληση ή σκοπός για την μη προώθηση της εν λόγω υπόθεσης.
- Είναι η ταπεινή μου γνώση ότι, τόσον για όλα τα ανωτέρω αναφερόμενα, όσον και τη σοβαρότητα της υπόθεσης την οποία η παρούσα αίτηση αφορά, είναι αναγκαίο, ορθόν και δίκαιον και προς το συμφέρον δικαίας απονομής της δικαιοσύνης, όπως η ανωτέρω Αίτηση επαναφερθεί.
- Ορκίζομαι και λέγω πάντα τα ανωτέρω εξ όσων κάλλιον γνωρίζω ως αληθή. Η αίτηση αντίκρισε την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση η οποία βασίζεται στον περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999, άρθρα 2, 9
(4), 11 (δ), 12
(1)και
(4)και 17, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ.1 - 4 και πάνω στη Σύμφυτη Εξουσία και Διακριτική Ευχέρεια του Δικαστηρίου, τη Νομολογία και την Πρακτική. Οι λόγοι επί των οποίων βασίζεται η ένσταση είναι οι ακόλουθοι:
(1)Η Αίτηση της Αιτήτριας καταχωρήθηκε στις 11.05.16 και επιδόθηκε στους Καθ' ων η αίτηση 1, στις 28.07.16. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 καταχώρησαν το έγγραφο εμφάνισης τους στην Αίτηση στις 29.09.16, με το οποίο ήγειραν εκτός από τους Γενικούς Λόγους της υπεράσπισης τους, προδικαστική ένσταση, καθότι η Αίτηση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα και/ή έξω από τα χρονικά πλαίσια που καθορίζουν οι σχετικοί Νόμοι και Κανονισμοί. Στη συνέχεια καταχωρήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση 1, αίτηση συνένωσης ημερομ. 16.12.16 για συνένωση της Αίτησης στην παρούσα υπόθεση, μαζί με τις Αιτήσεις αρ. 218/15, 505/15, 506/15 και 511/15 του Δ.Ε.Δ με οδηγό την 511/15, αφού τα επίδικα θέματα σε όλες ήταν κοινά και αφορούσαν παρόμοια νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα. Στις 19.01.17, εκδόθηκε διάταγμα συνένωσης των πιο πάνω Αιτήσεων με οδηγό την Αίτηση αρ. 511/15.
(2)Στη συνέχεια οι αιτήσεις ορίστηκαν γι' ακρόαση στις 28.09.17 και για οδηγίες στις 16.11.17, για να γίνει η απαιτούμενη τροποποίηση δικογράφων στις αιτήσεις 505/15 και 506/15.
(3)Στις 16.11.17 ο Δικηγόρος της Αιτήτριας δεν εμφανίστηκε στο Δικαστήριο για να την εκπροσωπήσει. Όπως φαίνεται από το φάκελο του Δικαστηρίου, αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Δικηγόρος της Αιτήτριας παρέλειψε και/ή αμέλησε να εμφανιστεί στο Δικαστήριο κατά την ημέρα που η Αίτηση ήταν ορισμένη, για να εκπροσωπήσει την Αιτήτρια και να προωθήσει την υπόθεση της. Ως εκ τούτου στις 16.11.17, η Δικηγόρος των Καθ' ων η αίτηση 1 ζήτησε απόρριψη της Αίτησης πρώτον, λόγω μη προώθησης της και δεύτερον γιατί η απαίτηση της Αιτήτριας ήταν παραγραμμένη και/ή εκπρόθεσμα καταχωρημένη. Με την θέση των Δικηγόρων των Καθ' ων η αίτηση 1 συμφώνησε και η Δικηγόρος των Καθ' ων η αίτηση 2. Το Δικαστήριο, αφού διαπίστωσε από τον φάκελο της υπόθεσης, ότι ίσχυαν όλα τα πιο πάνω, έκδωσε απόφαση με την οποία απέρριψε την Αίτηση, χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. Πλήρεις λεπτομέρειες φαίνονται στον φάκελο της υπόθεσης και στα πρακτικά του Δικαστηρίου.
(4)Οι Αιτήσεις με αρ. 511/15, 218/15, 505/15, και 506/15 προχώρησαν στο μεταξύ σε ακρόαση στις 09.10.19 και αφού η ακροαματική διαδικασία συνέχισε και ολοκληρώθηκε στις 07.11.19, ορίστηκαν στις 15.01.2020 για γραπτές αγορεύσεις.
(5)Από τις 16.11.17, ημερομηνία κατά την οποία το Δικαστήριο έκδωσε την απόφαση του και επέρριψε την Αίτηση, η Αιτήτρια και ο Δικηγόρος που την εκπροσωπούσε, δεν επέδειξαν οποιοδήποτε ενδιαφέρον παρά μόνο στις 19.04.19 καταχώρησε την παρούσα ενδιάμεση αίτηση, με καθυστέρηση περίπου ενάμιση χρόνου, με την οποία αιτείται την επαναφορά (Reinstatement) της Αίτησης της και αφού στο μεταξύ οι υπόλοιπες Αιτήσεις ορίστηκαν γι' ακρόαση και σχεδόν έχουν ολοκληρωθεί. Και αυτό με αποκλειστική δική της ευθύνη, αφού όπως αναφέρει ο Δικηγόρος της Αιτήτριας στην παράγραφον 5 της ένορκης δήλωσης του που συνοδεύει την αίτηση, «ο λόγος μη εμφάνισης τους ήταν προϊόν παράβλεψης του φακέλου της υπόθεσης λόγω ενός ατυχήματος και λανθασμένων εντυπώσεων εκατέρωθεν με την Αιτήτρια», χωρίς να δίνει οποιεσδήποτε λεπτομέρειες για το ατύχημα και/ή τις λανθασμένες εντυπώσεις αυτού και της Αιτήτριας.
(6)Σε κάθε περίπτωση η Αιτήτρια δεν δείχνει οποιοδήποτε σοβαρό λόγο και/ή δεν προβάλλει οποιαδήποτε σοβαρή δικαιολογία για την παράλειψη και/ή αμέλεια της, να προωθήσει την Αίτηση της, αλλά ούτε και για την καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης μετά την απόρριψη της Αίτησης, για την οποία ο Δικηγόρος της ισχυρίστηκε, ότι δήθεν δεν έχουν ενημερωθεί από το Δικαστήριο και ότι έχουν εντοπίσει το πρόβλημα αμέσως πριν από την καταχώρηση της αίτησης, έτσι ώστε, να επιτρέψουν στο Δικαστήριο, ν' ασκήσει την Διακριτική του Ευχέρεια υπέρ τους. Σε κάθε περίπτωση απουσιάζει εντελώς η επίδειξη οποιουδήποτε ενδιαφέροντος από την Αιτήτρια και τον Δικηγόρο της για περίπου ενάμιση χρόνο, για να μάθουν τι απέγινε η Αίτηση.
(7)Σε κάθε περίπτωση, αν η παρούσα αίτηση επιτραπεί, θα επηρεάσει άδικα και δυσμενώς τους Καθ1 ων η αίτηση 1, με τρόπο που ο επηρεασμός δεν θα ήταν δυνατό ν' αντισταθμιστεί με την επιδίκαση εξόδων υπέρ τους, αφού με την αίτηση αυτή γίνεται προσπάθεια, για επαναφορά της Αίτησης, η οποία σε κάθε περίπτωση είχε καταχωρηθεί εκπρόθεσμα και/ή έξω από τα χρονικά πλαίσια που καθορίζουν οι σχετικοί Νόμοι και Κανονισμοί. Ως εκ τούτου η αίτηση έχει καταχωρηθεί έξω από τον εύλογο χρόνο που καθορίζουν οι σχετικοί Νομολογία, Νομοθεσία και Κανονισμοί, είναι αντικανονική, παράνομη και άκυρη.
(8)Περαιτέρω η αίτηση, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και κατάχρηση δικαιώματος από μέρους της Αιτήτριας. Ως εκ τούτου, τυχόν έκδοση του διατάγματος που ζητά η τελευταία, θα συνιστά παραβίαση των δικαιωμάτων των Καθ' ων η αίτηση 1 καθώς και κατάχρηση του χρόνου του Δικαστηρίου και της διαδικασίας.
(9)Η Αιτήτρια βάσισε την αίτηση της, πάνω σε λανθασμένο και/ή αντικανονικό και/ή γενικό τύπο και/ή χρησιμοποίησε τον τύπο που προβλέπει η Δ.48 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, αντί του τύπου 6, που προβλέπει ο Περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999 και ως εκ τούτου πρέπει ν' απορριφθεί.
(10)Όλα τα πιο πάνω αναφερόμενα γεγονότα, λεπτομέρειες, πληροφορίες κ.λ.π., φαίνονται στο φάκελο της υπόθεσης.
(11)Την Αίτηση καταχώρησε στο Δικαστήριο εκ μέρους της Αιτήτριας ο Δικηγόρος κ. Κουκουμάς, ο οποίος εκπροσωπούσε την Αιτήτρια μέχρι που η αίτηση απορρίφθηκε από το Δικαστήριο στις 16.11.17. Την αίτηση για επαναφορά της Αίτησης καταχώρησε επίσης ο Δικηγόρος κ. Μάριος Κουκουμάς, ο οποίος ταυτόχρονα ενεργεί ως μάρτυρας και υπογράφει την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Ο κ. Κουκουμάς ενεργεί έτσι με διπλή ιδιότητα, δηλαδή, εκείνη του δικηγόρου και του μάρτυρα ταυτόχρονα. Η ενέργεια του αυτή αντιβαίνει στον Κανονισμό 13
(5)των περί Δεοντολογίας των Δικηγόρων Κανονισμό του 2002 (ΚΔΠ 237/02) και ως εκ τούτου, αφού επέλεξε πρώτα να ενεργήσει ως δικηγόρος στην παρούσα υπόθεση, δεν μπορεί να ενεργεί αργότερα ως μάρτυρας.
(12)Δεν συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις, για έκδοση του διατάγματος που ζητά η Αιτήτρια.
(13)Η αίτηση της Αιτήτριας δεν υποβάλλεται με καλή πίστη. Σκοπό έχει την περαιτέρω σπατάλη πολύτιμου δικαστικού χρόνου και δημιουργίας περαιτέρω εξόδων και ταλαιπωρίας στους Καθ' ου η αίτηση 1.
(14)Περαιτέρω και/ή άλλους λόγους ένστασης επιφυλάσσονται οι Καθ' ων η αίτηση 1 ν' αναφέρουν κατά την ακρόαση της παρούσας. Μέσα από τις αγορεύσεις των συνηγόρων αποτυπώνονται και οι εκατέρωθεν προσεγγίσεις τους ως προς την όλη διάσταση της αίτησης και της ένστασης, τις οποίες έχουμε εξετάσει. Έχουμε επίσης διεξέλθει του φακέλου της υπόθεσης. Η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών ρυθμίζεται από τους περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1999, «οι Κανονισμοί». Για το υπό κρίσιν ζήτημα δεν υπάρχει ειδική ρύθμιση στους Κανονισμούς. Σύμφωνα με την King Head Development Co Ltd v. Πηλέα
(2001)1 Α.Α.Δ. 733, «. η εφαρμογή της Δ.33 Θ.5, . συναρτάται . με τον Κ.9
(3)του Διαδικαστικού Κανονισμού, ο οποίος εισάγει τη Δ.33 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ως το θεσμικό πλαίσιο διεξαγωγής της δίκης ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών. Πρόκειται για διάταξη, η οποία διαγράφει το θεσμικό πλαίσιο άσκησης εξουσίας, η οποία παρέχεται στο δικαστήριο. Εάν δεν τυγχάνει ευθέως εφαρμογής η Δ.33,θ.5, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, λόγω του λεκτικού του Κ.9
(3), τότε αυτή καθίσταται εφαρμοστέα βάσει των προνοιών του Κ.17, εφόσον το θέμα δε ρυθμίζεται από άλλη διάταξη του Διαδικαστικού Κανονισμού. Η Δ.33, θ.5 (Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας) συνιστά θεσμική διάταξη, η οποία ρυθμίζει τα της άσκησης της εξουσίας που παρέχεται στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών να διατάξει το επανάνοιγμα υπόθεσης .» Συνεπώς για την συμπλήρωση του θεσμικού πλαισίου που καθιερώνουν οι Κανονισμοί εφαρμόζονται κατ' αναλογία οι διατάξεις της Δ.33 ΘΘ.1-5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.33 ΘΘ.1 και 5 προνοεί τα ακόλουθα: Θ.1 "If on the day fixed for trial the parties do not appear when the trial is called on, upon proof that they (or the party at whose instance such day was fixed) had notice, the action υπόκειται σε απόρριψη and shall not subsequently be heard, unless upon application to the Court, the Court orders reinstatement of the action on the ground that it is equitable so to do in the circumstances of the case." Θ.5 "Any judgment obtained where one party does not appear at the trial may in a proper case be set aside by the Court upon such terms as may seem fit, upon an application made within fifteen days after the trial" Το θέμα της επαναφοράς αγωγής που έχει απορριφθεί και ή του παραμερισμού απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία της άλλης πλευράς, εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (Evagorou ν. Christodoulou and another
(1982)1 C.L.R. 771, 774). Η Δ.33 θ.1 Αγωγή η οποία απορρίφθηκε λόγω παράλειψης της πλευράς του ενάγοντα να εμφανισθεί σε ορισθείσα δικάσιμο και να την προωθήσει, επαναφέρεται στο πινάκιο των εκκρεμουσών υποθέσεων από το Δικαστήριο που την απέρριψε, κατόπιν αιτήσεως του ενάγοντα [Χαραλαμπίδης ν. Πέτρου κ.ά.
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2071]. Οι Αρχές που διέπουν το ζήτημα αποτέλεσαν αντικείμενο πολλών αποφάσεων τόσο Κυπριακών όσο και Αγγλικών. Είναι σταθερή η γραμμή της νομολογίας ότι για να επιτύχει τον παραμερισμό μιας απόφασης και ή την επαναφορά της αγωγής, ο Αιτητής θα πρέπει να αποκαλύψει ότι έχει καλή απαίτηση η υπεράσπιση στην αγωγή ή συζητήσιμα σημεία. Θα πρέπει επίσης να δείξει ότι υπήρξε σοβαρός λόγος για τη μη εμφάνιση του στη διαδικασία ή την καθυστέρηση του να αποταθεί στο Δικαστήριο λαμβάνοντας έγκαιρα μέτρα για την επαναφορά ή τον παραμερισμό της απόφασης. Γνώμονας για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου πρέπει να είναι η ανάγκη εξισορρόπησης αφενός της ανάγκης διασφάλισης του δικαιώματος τού κάθε διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεση του και αφετέρου της ανάγκης για ταχεία απονομή της δικαιοσύνης σε εύλογο χρόνο. (Άρθρο 30.2 του Συντάγματος) και για τελεσιδικία της απόφασης (βλ. Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204, Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941 και Έλσα Λουκαΐδου ν. Ανδρέα Γερολέμου
(2000)1 Α.Α.Δ. 333). Στοιχεία που καθιστούν μοιραία την τύχη αίτησης επαναφοράς είναι η αδιαφορία του διαδίκου ή διαγωγή που καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου και η εκδίκαση της διαφοράς σε εύλογο χρόνο, δικαίωμα που κατοχυρώνεται από Άρθρο 30.2 του Συντάγματος και βαρύνει τις δικαστικές αρχές. Στην υπόθεση Ευριδίκη Παπανικολάου ν. Κυριακής Κότσαπα
(2004)1Γ Α.Α.Δ. 1800 η έφεση στρεφόταν εναντίον της πρωτόδικης απόφασης με την οποία απορρίφθηκε αίτημα της εφεσείουσας για παραμερισμό απόφασης και επαναφορά αγωγής που είχε απορριφθεί λόγω απουσίας της και ή των δικηγόρων της κατά την ημέρα που η αγωγή ήταν ορισμένη για «προγραμματισμό». Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την έφεση, επισήμανε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Στην ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η απουσία μου οφείλετο στο γεγονός ότι κατά την ανωτέρω ημερομηνία ευρισκόμουν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας εις την ακρόαση της αγωγής 5158/1999. Είχαμε συμφωνήσει με το συνάδελφο κ. Θεοφάνη Ανδρέου όπως εμφανισθεί, όμως λόγω προσωπικού κωλύματος δεν μπόρεσε ούτε αυτός να παρευρεθεί.» Κρίνουμε πως ο λόγος αυτός είναι εντελώς ανεπαρκής για να δικαιολογήσει την παράλειψη εμφάνισης της εφεσείουσας και των δικηγόρων της την ημέρα που είχε ορισθεί η αγωγή. Στην υπόθεση Στυλιανού ν. Σκύρα Λίμα Λτδ
(2003)1 Α.Α.Δ. 1234 λέχθηκε πως οι δικηγόροι θα πρέπει να προβαίνουν στα κατάλληλα διαβήματα για τον ορθό προγραμματισμό των υποχρεώσεών τους και έτσι λόγοι όπως αυτός δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για να δικαιολογηθεί επαναφορά της αγωγής. Επιπρόσθετα, επισημαίνουμε πως η ένορκη δήλωση δεν περιέχει κανένα στοιχείο που να υποστηρίζει τις πιθανότητες επιτυχίας της αγωγής. Όπως έχει επανειλημμένα τονισθεί, πρέπει να διασφαλίζονται από τη μια το δικαίωμα ακρόασης του διάδικου και από την άλλη η ανάγκη ταχείας διεκπεραίωσης των δικαστικών υποθέσεων. Η άνευ φειδούς επανάνοιξη υπόθεσης δημιουργεί αβεβαιότητα στην τελεσιδικία και γι΄αυτό, αν η συμπεριφορά διαδίκου είναι τέτοια που πλήττει τα θεμέλια της απονομής της δικαιοσύνης και καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας, το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί το αίτημα του διαδίκου. (Δέστε σχετικά Άννα Νικολάου Χαραλάμπους ν. Κ & T. Andreou Ltd κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 1296 και Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204). Κάτω από τις πιο πάνω συνθήκες, κρίνουμε πως ο πρωτόδικος Δικαστής ενήργησε εντός των πλαισίων της διακριτικής του ευχέρειας, με τρόπο ώστε να μην χωρεί οποιαδήποτε επέμβαση εκ μέρους μας.» Αφού έχουμε μελετήσει τα επίδικα νομικά ζητήματα υπό το πρίσμα και των όσων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι παρέθεσαν στις γραπτές αγορεύσεις τους, θα προχωρήσουμε στην εξαγωγή των συμπερασμάτων μας, εάν και κατά ποσό δικαιολογείται η έγκριση του αιτήματος για επαναφορά της Αίτησης. Διαπιστώνουμε κατ' αρχάς την ύπαρξη υπέρμετρης καθυστέρησης στην καταχώρηση της αίτηση για επαναφορά, καθώς η Αίτηση απορρίφθηκε στις 16.11.2017 και η αίτηση επαναφοράς καταχωρήθηκε στις 19.4.2019 και δη 17 μήνες μετά. Και ενώ ο κ. Κουκουμάς, που εμφανίζεται και υπό την ιδιότητα του μάρτυρα της Αιτήτριας, αναφέρει στην ένορκη δήλωση του, που συνοδεύει την αίτηση, ότι δεν έλαβαν καμία ενημέρωση από το Δικαστήριο για την απόρριψη της Αίτησης και ότι ο λόγος μη εμφάνισης τους ήταν προϊόν παράβλεψης του φακέλου της υπόθεσης λόγω ενός ατυχήματος και λανθασμένων εντυπώσεων εκατέρωθεν με την Αιτήτρια, εντούτοις πέραν του ότι ο λόγος που επικαλέστηκε κρίνεται γενικός και αόριστος, καμία εξήγηση ή δικαιολογία δεν δόθηκε για την ολιγωρία που επέδειξε η πλευρά της Αιτήτριας για την πορεία της υπόθεσης από την απόρριψη της και μέχρι την καταχώρηση της αίτησης. Σημειώνουμε ότι η υπόθεση ήταν συνενωμένη με σειρά άλλων υποθέσεων, που όπως αναφέρεται στην προβαλλόμενη ένσταση, ορίστηκαν επανειλημμένες φορές για ακρόαση μέχρι που η διαδικασία ολοκληρώθηκε με την επιφύλαξη της απόφασης. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη
(1997)1 ΑΑΔ 941, το Δικαστήριο μπορεί βάσιμα να απορρίψει αίτηση παραμερισμού της απόφασης όταν διαπιστώσει την «.άνευ αποχρώντος λόγου παράλειψη του εναγόμενου να εμφανιστεί και την αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να αποταθεί για τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης .» Στην υπόθεση Γιωργαλλίδη, καθυστέρηση δυόμισι μηνών κρίθηκε να ήταν χωρίς δικαιολογία και συνεπώς δεν μπορούσε να στηρίξει το αίτημα παραμερισμού. Επίσης στην Γεωργίου ν. Minico House
(2006)1Α.Α.Δ 550 όπου υπήρξε μία υπέρμετρη καθυστέρηση 19 μηνών από της εκδόσεως της αποφάσεως το Δικαστήριο σημείωσε συγκεκριμένα: «ο εφεσείων δεν αντέδρασε ούτε και μετά την επιστροφή ως ανεκτέλεστου εντάλματος κινητών, αλλά μετά από 19 περίπου μήνες από την έκδοση της απόφασης, όταν του επιδόθηκε αίτηση έρευνας». Στην Steven Bush κ.α. ν. Γιαννάκη Γιαννή
(2001)1 ΑΑΔ 1342 το Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη τη μακρά καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης παραμερισμού (ένα χρόνο μετά την έκδοση της απόφασης) απέρριψε την έφεση, προσθέτοντας ότι ο χρόνος καταχώρησης αίτησης παραμερισμού δεν πρέπει να απέχει πολύ από την έκδοση της απόφασης. Τέλος στην Ανδρέου ν. Severis
(2003)1Γ Α.Α.Δ. 1694, το Εφετείο υιοθέτησε την απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου το οποίο απέρριψε αίτηση παραμερισμού απόφασης που καταχωρήθηκε έξι μήνες μετά την έκδοση της απόφασης χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε δικαιολογία γι' αυτή την καθυστέρηση. Οι επεξηγήσεις που έδωσε στο Δικαστήριο η πλευρά της Αιτήτριας δεν στάθηκαν καθόλου ικανοποιητικές για να δικαιολογήσουν κατά πρώτο λόγο την μη εμφάνιση της ενώπιον του Δικαστηρίου και κατά δεύτερο λόγο την υπέρμετρη καθυστέρηση που επέδειξε στην υποβολή της υπό εξέταση αίτησης. Υπό αυτές τις περιστάσεις κρίνουμε ότι η Αιτήτρια επέδειξε πλήρη αδιαφορία για την υπόθεση της. Ως προς το δεύτερο σημείο που αφορά την ύπαρξη καλής αιτίας αγωγής, η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση επισημαίνουν στην ένσταση τους ότι Αίτηση έχει καταχωρηθεί εκπρόθεσμα και έξω από τα χρονικά πλαίσια που καθορίζει ο Νόμος. Το ουσιαστικό σημείο της παραγραφής που θέτουν οι Καθ' ων η αίτηση με την ένσταση τους, έχει ως νομικό έρεισμα το άρθρο 12 (10Α) του περί Ετησίων Αδειών Μετ' Απολαβών Νόμου του 1967 (Ν. 8/67) όπως έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 169(Ι)/02 που έχει ως ακολούθως: «(10Α) Αίτηση στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών υποβάλλεται εντός δώδεκα μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία ανέκυψε το προς υποβολήν αιτήσεως δικαίωμα ή εντός εννέα μηνών από την απάντηση του Ταμείου για πλεονάζον προσωπικό: Νοείται ότι στις περιπτώσεις όπου το προς υποβολήν αιτήσεως στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών δικαίωμα ανέκυψε μετά την 21η Μαΐου 1999, η δυνάμει του εδαφίου
(1)του παρόντος άρθρου καθοριζόμενη προθεσμία για την καταχώρηση αίτησης, αρχίζει από την ημερομηνία δημοσίευσης του παρόντος Νόμου στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας.» Το ζήτημα της παραγραφής, όπως έχει αναφερθεί στην απόφαση Χατζηστυλλής ν. Papadema κ.ά.
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 551, 560, άπτεται τούτης της εξουσίας ή της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου να επιληφθεί μίας υπόθεσης και εφόσον τίθεται στα δικόγραφο είναι το πρώτο που θα πρέπει να εξεταστεί. Για να δανειστούμε από τις, επί του προκειμένου, αρχές που εφαρμόζονται στην Αναθεωρητική Δικαιοδοσία υπενθυμίζουμε ότι αυτές υπαγορεύουν ότι οι προθεσμίες πρέπει να τηρούνται σε όλες τις περιπτώσεις σαν θέμα δημοσίου συμφέροντος (Moran v, Republic, 1R.S.C.C. 10, 13). Με τον τροποποιητικό Ν.169(Ι)/02 ο νομοθέτης έθεσε αποσβεστική προθεσμία ως προς το δικαίωμα υποβολής αίτησης ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών. Σύμφωνα με το άρθρο 12(10Α) του Νόμου, οποιαδήποτε αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών υποβάλλεται εντός 12 μηνών από την ημερομηνία που ανέκυψε το προς υποβολή αίτησης δικαίωμα ή μέσα σε 9 μήνες από την απάντηση του Ταμείου για Πλεονάζον Προσωπικό. Από το γράμμα των διατάξεων του Νόμου είναι φανερό ότι δεν παρέχεται στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών, ως το κατ' εξοχήν αρμόδιο Δικαστήριο, οποιαδήποτε διακριτική ευχέρεια να παρατείνει τον χρόνο πέραν των 12 ή 9 μηνών αντίστοιχα από την ημερομηνία που ανέκυψε το προς υποβολή αίτησης δικαίωμα. Επομένως με την πάροδο του χρόνου των 12 ή 9 μηνών αντίστοιχα, το δικαίωμα του εργοδοτούμενου να υποβάλει αίτηση παραγράφεται και το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών στερείται δικαιοδοσίας να επιληφθεί μιας τέτοιας αίτησης. Όπως αναφέρθηκε από τον Lord Denning MR στην υπόθεση Dedman v. British Building & Engineering Appliances Ltd [1974] ICR 53, 'If [an application] arrives a minute after midnight on the last day the clerks must throw it out; the tribunal is not competent to hear it'. Από τους γενικούς λόγους της Αίτησης φαίνεται ότι η απασχόληση της Αιτήτριας τερματίστηκε με επιστολή ημερ. 2.5.2014 με δύο μήνες προειδοποίηση. Ότι στις 7.7.2014 υπέβαλε αίτηση για πληρωμή λόγω πλεονασμού από το ομώνυμο Ταμείο η οποία απορρίφθηκε στις 3.8.2015. Με βάση τις πρόνοιες του Νόμου η Αιτήτρια θα έπρεπε να υποβάλει την Αίτηση της, εντός 9 μηνών από την απάντηση του Ταμείου. Η Αίτηση καταχωρήθηκε τελικά στις 11.5.2016 και δη μερικές μέρες μετά την εκπνοή της τασσόμενης από τον Νόμο προθεσμίας. Κατά συνέπεια με βάση τον Νόμο και τη νομολογία, το δικαίωμα της Αιτήτριας για υποβολή Αίτησης στο Δικαστήριο είχε ήδη παραγραφεί. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση επαναφοράς αποτυγχάνει. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (υπ)................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Φρ. Προκοπάς, Μέλος Π. Κούμας, Μελος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο