← Κύπρος

Ν. Χ. κ.α. ν. SHERATON ESTATE CO. LIMITED κ.α., Συνενωμένες Υποθέσεις: 926/2012, 927/2012, 928/2012, 929/2012, 299/2013, 20/5/2020

Ν. Χ. κ.α. ν. SHERATON ESTATE CO. LIMITED κ.α., Συνενωμένες Υποθέσεις: 926/2012, 927/2012, 928/2012, 929/2012, 299/2013, 20/5/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2020:33 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Προέδρου Ι. Κανελλίδη και Γ. Λεοντίου, Μελών. Συνενωμένες Υποθέσεις: 926/2012, 927/2012, 928/2012 929/2012, 299/2013 Αρ. Υποθέσεως: 926/2012 Μεταξύ: Ν. Χ. Αιτητής -και-

  1. SHERATON ESTATE CO. LIMITED
  2. ROSYDAWN ENTERPRISES LIMITED
  3. ΤΑΜΕΙΟ ΠΛΕΟΝΑΖΟΝΤΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ Καθ' ων η αίτηση Αρ. Υποθέσεως: 927/2012 Μεταξύ: Κ. Χ. Αιτητής -και-
  4. SHERATON ESTATE CO. LIMITED
  5. ROSYDAWN ENTERPRISES LIMITED
  6. ΤΑΜΕΙΟ ΠΛΕΟΝΑΖΟΝΤΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ Καθ' ων η αίτηση Αρ. Υποθέσεως: 928/2012 Μεταξύ: Κ. Π. Αιτήτρια -και-
  7. SHERATON ESTATE CO. LIMITED
  8. ROSYDAWN ENTERPRISES LIMITED
  9. ΤΑΜΕΙΟ ΠΛΕΟΝΑΖΟΝΤΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ Καθ' ων η αίτηση Αρ. Υποθέσεως: 929/2012 Μεταξύ: Μ. Σ. Αιτήτρια -και-
  10. SHERATON ESTATE CO. LIMITED
  11. ROSYDAWN ENTERPRISES LIMITED
  12. ΤΑΜΕΙΟ ΠΛΕΟΝΑΖΟΝΤΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ Καθ' ων η αίτηση Αρ. Υποθέσεως: 299/2013 Μεταξύ: L. B. H. Αιτήτρια -και-
  13. SHERATON ESTATE CO. LIMITED
  14. ΤΑΜΕΙΟ ΠΛΕΟΝΑΣΜΟΥ Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 20η Μαΐου, 2020 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές στις 926/2012 - 929/2012: κ. Σ. Σάββα Για την Αιτήτρια στην 299/2013: κ. Ζ. Νικολάου με κ. Κωνσταντίνου Για την Καθ' ης η αίτηση 1: κ. Δ. Κακουλλής Για την Καθ' ης η αίτηση 2: κ. Ν. Παναγιώτου Για την Καθ' ης η αίτηση 1 στην 299/2013: κ. Ν. Παναγιώτου Για το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού: κα Τ. Σκούρου ΑΠΟΦΑΣΗ Όλες οι πιο πάνω Αιτήσεις συνενώθηκαν με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 6.12.
  15. Οι Αιτητές στις Αιτήσεις 926/2012 έως 929/2012 αξιώνουν από τις Καθ' ων η αίτηση Εταιρείες τις ακόλουθες θεραπείες: (α) Εναντίον της Καθ' ης η αίτηση 1 ("Sheraton"), αποζημιώσεις για παράνομο και αδικαιολόγητο τερματισμό της απασχόλησης και ή επαυξημένες και ή παραδειγματικές αποζημιώσεις και ή κατά μέγιστο ποσό αποζημιώσεις, ένεκα παράνομου και ή έκδηλα παράνομου, αυθαίρετου και αδικαιολόγητου τερματισμού της απασχόλησης. (β) Διαζευκτικά, εναντίον της Καθ' ης η αίτηση 2 ("Rosydawn"), αποζημιώσεις λόγω άρνησης και ή παράλειψης και ή μη αποδοχής συνέχισης της εργοδότησης των Αιτητών κατά τη μεταβίβαση της επιχείρησης, εάν ήθελε αποδειχθεί ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις των Νόμων περί Διατήρησης και Διασφάλισης των Δικαιωμάτων των Εργοδοτουμένων κατά τη Μεταβίβαση Επιχειρήσεων, Εγκαταστάσεων ή Τμημάτων Επιχειρήσεων ή Εγκαταστάσεων του 2000 (Ν.104(Ι)/2000) και του 2003 (Τροποποιητικός Ν.39(Ι)/2003). (γ) Διαζευκτικά, εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού («το Ταμείο»), αποζημιώσεις αντί πλεονασμού, εάν ήθελε αποδειχθεί ότι ο τερματισμός της απασχόλησης οφείλεται σε λόγους Πλεονασμού. (δ) Αποζημιώσεις αντί προειδοποίησης (ε) Οιανδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε αποφασίσει το Δικαστήριο (Στ) Νόμιμο Τόκο, έξοδα, έξοδα επίδοσης και ΦΠΑ. Η Αιτήτρια στην Αίτηση 299/2013 αξιώνει (α) από την Sheraton αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησης και διαζευκτικά από το Ταμείο πληρωμή λόγω πλεονασμού (β) αυξημένες αποζημιώσεις (γ) οιανδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε αποφασίσει το Δικαστήριο (δ) νόμιμο τόκο, έξοδα και ΦΠΑ. Η Sheraton με τους γενικούς λόγους εμφάνισης εγείρει κατ' αρχάς προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η Αίτηση 926/2012 δεν μπορεί να προχωρήσει εναντίον της γιατί η οποιαδήποτε σύμβαση εργασίας του Αιτητή ήταν άκυρη και ή αντίθετη προς τον Νόμο, καθότι ο ίδιος ως νόμιμος κάτοικος εξωτερικού και ή διαμένων στο εξωτερικό δεν μπορούσε νόμιμα να κατέχει και ή να ασκεί τα καθήκοντα του διευθυντή ξενοδοχειακής μονάδας. Άνευ επηρεασμού της πιο πάνω προδικαστικής ένστασης, η Sheraton αρνείται ότι τερμάτισε τις υπηρεσίες των Αιτητών από 28.2.2011 και/ή οποτεδήποτε. Στην Αίτηση 929/2012 λέγει ότι ήταν ο Αιτητής αυτός που αυτόβουλα παραιτήθηκε από την εργασία του. Ο Αιτητής παρέλειψε και ή αμέλησε να παρουσιαστεί και ή να προσέλθει στην εργασία του. Ο Αιτητής ήταν κάτοικος εξωτερικού και ή μόνιμα διαμένων στο εξωτερικό και δεν έγινε κατορθωτό πάρα τις προσπάθειες να επικοινωνήσουν μαζί του προκειμένου να διαγνώσουν τις προθέσεις του, αφού η διεύθυνση διαμονής του ήταν άγνωστη. Για τους υπόλοιπους Αιτητές η Sheraton αναφέρει ότι αποχώρησαν οικειοθελώς από την εργασία τους και ότι παρά το γεγονός ότι προσκλήθηκαν νόμιμα και κανονικά να προσέλθουν στην εργασία τους και στα συνήθη καθήκοντά τους με την έναρξη της επικείμενης θερινής περιόδου 2011, κατά την ως είθισται έναρξη της λειτουργίας του ξενοδοχείου, αυτοί αρνήθηκαν και ή παρέλειψαν να ανταποκριθούν. Περαιτέρω αρνείται ότι η ισχυριζόμενη επιστολή της ημερ. 2.1.2011 συνιστούσε ρητή και ή εξυπακουόμενη απόλυση και ή ότι μπορούσε να εκληφθεί ότι συνιστούσε απόλυση. Στην αίτηση 299/2013 πρόσθετα αναφέρει ότι ο υπεύθυνος μέτοχος, ως είχε νομική υποχρέωση να πράξει, απέστειλε την επιστολή προς τους εργαζόμενους με την οποία απλώς τους πληροφορούσε για την επικείμενη μεταβίβαση των μετοχών της Εταιρείας. Αρνείται επίσης ότι υπήρξε μεταβίβαση επιχείρησης εν τη εννοία του Ν.104(Ι)/2000 και ή οποιουδήποτε άλλου νόμου και ή οποιαδήποτε αλλαγή εργοδότη και ότι απλώς έγινε μεταβίβαση των μετοχών της Sheraton στη Rosydawn. Η Rosydawn εγείρει προδικαστική ένσταση και αναφέρει σε όλες τις Αιτήσεις που είναι διάδικο μέρος ότι δεν μπορούν να προχωρήσουν εναντίον της καθώς, (α) είναι ανυπόστατες, αστήρικτες και παντελώς αβάσιμες καθώς δεν παρατίθενται στους γενικούς λόγους οποιαδήποτε γεγονότα που να δημιουργούν ή να φανερώνουν αιτία αξίωσης εναντίον της ή να δημιουργούν εργατική διαφορά μεταξύ αυτής και των Αιτητών, (β) δεν υπήρξε μεταβίβαση επιχείρησης εν τη εννοία του Ν.104(Ι)/2000 αλλά μεταβίβαση των μετοχών της Sheraton προς αυτήν, η οποία είναι απλώς μέτοχος. Περαιτέρω ενώ επαναλαμβάνει ότι η Sheraton δεν τερμάτισε τις υπηρεσίες των Αιτητών, ισχυρίζεται, για όλους τους Αιτητές, ότι προσκλήθηκαν να προσέλθουν κανονικά στην εργασία τους και στα συνήθη καθήκοντα τους με την έναρξη της επικείμενης τότε θερινής περιόδου 2011, κατά την είθισται έναρξη της λειτουργίας του ξενοδοχείου και αυτοί αρνήθηκαν και ή παρέλειψαν να ανταποκριθούν. Το Ταμείο με τη σειρά του ισχυρίζεται ότι το αίτημα τω Αιτητών για πληρωμή λόγω πλεονασμού απερρίφθη γιατί από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του, ο τερματισμός της απασχόλησης των Αιτητών δεν οφείλετο σε λόγους πλεονασμού. Η Sheraton και ή το μετοχικό της κεφάλαιο πωλήθηκε και ή μεταβιβάστηκε στην Rosydawn στις 20.2.2011, η οποία ανέλαβε τη διαχείριση της τουριστικής μονάδας Sun Fun Beach Hotel Apartments την οποία διαχειρίζονταν οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες, την 1.3.2011 και συνέχισε τη διεξαγωγή των εργασιών της ως και προηγουμένως χωρίς διακοπή. Το άρθρο 6

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73 (ο «Νόμος»), καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου σύμφωνα με το οποίο: «...ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Επίσης, με τo άρθρα 7
(1)και
(2)του Νόμου καθιερώνεται νόμιμο μαχητό τεκμήριο δυνάμει του οποίου, όταν ο εργοδοτούμενος τερματίζει την απασχόλησή του λόγω της διαγωγής του εργοδότη, «.τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ότι ο εργοδοτούμενος δεν ετερμάτισε την απασχόλησιν του νομίμως». Στην παρούσα Αίτηση, οι Καθ' ων η αίτηση διατείνονται ότι οι Αιτητές απεχώρησαν οικειοθελώς από την εργασία τους και ότι ουδέποτε τους απέλυσαν. Επομένως, στους Αιτητές απόκειται να αποδείξουν τον τερματισμό της απασχόλησής τους. (βλ. Γιώργος Αριστείδου ν. SUPER BETON LTD κ.α.
(1999)1A A.A.Δ. 114 και Λούης Τούριστ Ειτσενσυ Λτδ
(1990)1 Α.Α.Δ. 315). Για τους Αιτητές κατέθεσαν τέσσερεις μάρτυρες συμπεριλαμβανομένης της μαρτυρίας των Αιτητών στις Αιτήσεις 926/2012 927/2012 και 928/2012, ενώ για τους Καθ' ων η αίτηση δύο μάρτυρες. Παράλληλα κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 32 συνολικά έγγραφα, στα οποία θα αναφερθούμε, όπου κρίνεται σκόπιμο, κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Προτού όμως γίνει αναφορά στην προσαχθείσα μαρτυρία, θα ήταν χρήσιμο να καταγραφούν τα παραδεκτά και ή αδιαμφισβήτητα γεγονότα όπως προκύπτουν από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών και το ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρικό υλικό που είναι τα ακόλουθα: Οι Καθ' ων η αίτηση (Sheraton και Rosydawn) είναι εταιρείες περιορισμένης ευθύνης οι οποίες κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ασχολούνταν με ξενοδοχειακές επιχειρήσεις. Η Sheraton κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν ιδιοκτήτρια της ξενοδοχειακής μονάδας "Sun Fun Beach Hotel Apts" (στο εξής "Sun Fun") στην Αγία Νάπα. Όλοι οι Αιτητές ήταν εργοδοτούμενοι της Sheraton. O Αιτητής στην Αίτηση 926/2012 («ο κ. Χ.») διετέλεσε διευθυντής του Sun Fun για την τελευταία συνεχή περίοδο απασχόλησης από 1.7.1995 μέχρι 28.2.2011. Μεταξύ των καθηκόντων του ήταν η διεύθυνση και λειτουργία του ξενοδοχείου, η καθοδήγηση του προσωπικού, η αξιολόγηση των συμβολαίων με τουριστικούς πράκτορες, οι κρατήσεις και ο έλεγχος των κρατήσεων και γενικά ότι απαιτεί η θέση ενός διευθυντή ξενοδοχειακής μονάδας. Οι τελευταίες εβδομαδιαίες απολαβές του ανέρχονταν στα €387- συμπεριλαμβανομένου και 13ου μισθού. Ο Αιτητής στην Αίτηση 927/2012 («ο κ. Χ.») εργάστηκε στην εν λόγω ξενοδοχειακή μονάδα ως barman για την τελευταία συνεχή περίοδο απασχόλησης του από 6.6.1997 μέχρι 31.10.2010. Η απασχόληση του ήταν επί εποχιακής βάσης και ο συνολικός αριθμός βδομάδων απασχόλησης του στην υπηρεσία της Sheraton ήταν 412 δηλαδή οκτώ
(8)έτη. Οι απολαβές του ανέρχονταν στα €352,50 εβδομαδιαίως συμπεριλαμβανομένου 13ου μισθού. Η Αιτήτρια στην Αίτηση 928/2012 («η κα Π.») εργάστηκε στην εν λόγω ξενοδοχειακή μονάδα ως μάγειρας για την τελευταία συνεχή περίοδο από 1.6.1995 μέχρι 31.10.2010. Η απασχόληση της ήταν επί εποχιακής βάσης και ο συνολικός αριθμός βδομάδων απασχόλησης της στην υπηρεσία της Sheraton ήταν 468 δηλαδή εννέα
(9)έτη. Οι εβδομαδιαίες απολαβές της ανέρχονταν στα €249,50 συμπεριλαμβανόμενου 13ου μισθού. Από την ίδια θέση εργάστηκε και η Αιτήτρια στην Αίτηση 929/2012 για την τελευταία συνεχή περίοδο από 27.4.2010 μέχρι 31.10.
  1. Ενώ με τους γενικούς λόγους της Αίτησης ισχυρίζεται ότι η τελευταία περίοδος απασχόλησης της ήταν από 10.4.2000 μέχρι 28.2.2011 ωστόσο, θέση του Ταμείου είναι ότι από 5.11.2008 μέχρι 26.4.2010 η Αιτήτρια δεν απασχολείτο στη Sheraton. Οι τελευταίες απολαβές της ανέρχονταν στα €214- εβδομαδιαίως συμπεριλαμβανομένου και 13ου μισθού. Η Αιτήτρια δεν παρουσίασε καμία μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου που να επιβεβαιώνει τα όσα ισχυρίζεται σε σχέση με την περίοδο απασχόληση της. Τέλος, η Αιτήτρια στην Αίτηση 299/2013 εργάστηκε στην υπηρεσία της Sheraton ως υπάλληλος υποδοχής για την τελευταία συνεχή περίοδο απασχόλησης της από 1.7.2006 μέχρι 30.10.
  2. Οι τελευταίες απολαβές της ανέρχονταν στα €209,75 εβδομαδιαίως, συμπεριλαμβανομένου 13ου μισθού. Όλοι οι Αιτητές, πλην του Αιτητή στην Αίτηση 926/2012, προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στην Sheraton ως εργοδοτούμενοι μερικής απασχόλησης, δηλαδή μόνο κατά τη θερινή περίοδο εκάστου έτους που η ξενοδοχειακή μονάδα ήταν εν λειτουργία και όχι κατά τη χειμερινή περίοδο που παρέμενε κλειστή. Με συμφωνία που υπογράφηκε στις 26.1.2011 μεταξύ της Ε. Μ. και της Γ. Μ. («οι Πωλητές»), της Sheraton και Napamaco Holdings Limited ("Napamaco") («οι Εταιρείες») και της Rosydawn («ο Αγοραστής»), η τελευταία αγόρασε τo σύνολο των μετοχών της Sheraton που κατείχαν οι Πωλητές, έναντι του ποσού των €7.200.000, πληρωτέο σε τρεις δόσεις (Τεκ.32). Τη συμφωνία υπέγραψαν για την Sheraton η Ε. Μ. και η Γ. Μ. και για την Napamaco οι Μ. Χ. και Κ. Ε., υπό την ιδιότητα τους ως διευθυντές των εν λόγω εταιρειών αντίστοιχα. Με βάση την εν λόγω συμφωνία το συνολικό ονομαστικό και εκδοθέν κεφάλαιο της Sheraton αποτελείτο από 20.000 μετοχές και οι πωλητές ήταν ιδιοκτήτες ανά 10.000 μετοχές ολόκληρου του εκδοθέντος κεφαλαίου της Εταιρείας. Η Sheraton ήταν επίσης κάτοχος 9999 μετοχών της Napamaco και η κα Γ. Μ. κάτοχος μιας μετοχής της εν λόγω εταιρείας και μαζί με τη Sheraton κάτοχοι του 100% του εκδοθέντος μετοχικού κεφαλαίου της. Με την υπογραφή της πιο πάνω συμφωνίας και ενώ το ξενοδοχείο ανέστειλε τις εργασίες του για τη χειμερινή περίοδο από τις 31.10.2010, η Sheraton παρέδωσε σε όλο το προσωπικό της, συμπεριλαμβανομένων των Αιτητών, πανομοιότυπου περιεχομένου επιστολή προειδοποίησης ημερ. 2.1.2011 με κοινοποίηση στις συντεχνίες ΠΕΟ και ΣΕΚ την οποία παραθέτουμε: «.η εταιρεία Sheraton Estate Co Ltd, διαχειρίστρια της τουριστικής μονάδας Sun Fun Beach Hotel Apartment έχει πωληθεί και η ημερομηνία παράδοσης στους αγοραστές έχει καθοριστεί η 1η Μαρτίου
  3. Όλες οι οφειλές προς τους εργαζόμενους συμπεριλαμβανομένων αδειών και ημεραργιών καθώς και οι εισφορές προς το τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων έχουν πληρωθεί μέχρι και την 28η Φεβρουαρίου 2011 τελευταία ημερομηνία λειτουργίας της εταιρείας Υπογραφή Κ. Ε. Δ/της Sheraton Estate Co Ltd». Παρόμοια επιστολή ημερ. 28.2.2011 απεστάλη και στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, με κοινοποίηση στις συντεχνίες ΠΕΟ, ΣΕΚ και την εταιρεία Rosydawn, την οποία επίσης παραθέτουμε: «Σας ενημερώνουμε ότι η εταιρεία Sheraton Estate Co Ltd διαχειρίστρια της τουριστικής μονάδας Sun Fun Beach Hotel έχει πωληθεί και ο νέος ιδιοκτήτης που είναι η εταιρεία Rosydawn Enterprises Ltd ... αναλαμβάνει το ξενοδοχειακό συγκρότημα από 1η Μαρτίου
  4. Η αναφερόμενη τουριστική μονάδα έχει αναστείλει τη λειτουργία της την 31η Οκτωβρίου
  5. Στο εποχιακό προσωπικό έχει εξοφληθεί πλήρως οφειλόμενα αδειών και ημεραργιών καθώς και των εισφορών προς το τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων μέχρι και την 31η Οκτωβρίου
  6. Το προσωπικό με αναστολή 2.8% έχει δοθεί επιστολή προειδοποίησης από 2.1.2011 μέχρι 28.2.2011 ημερομηνία η οποία καθορίζεται στο συμβόλαιο πώλησης.» Με την παράδοση της επιστολής ημερ. 2.1.2011 όλοι οι Αιτητές υπέβαλαν αίτηση για πληρωμή λόγω πλεονασμού από τον ομώνυμο Ταμείο. Το αίτημα τους απορρίφθηκε με σχετική επιστολή για τον λόγο ότι δεν δικαιολογούνταν συνθήκες πλεονασμού. Μαρτυρία Η κυρίως εξέταση του κ. Χ., περιέχεται σε γραπτή δήλωση του (Τεκ. Α). Ισχυρίζεται ότι, στις αρχές Φεβρουαρίου 2011, ενώ το ξενοδοχείο ευρίσκετο σε αναστολή λειτουργίας και ο ίδιος απουσίαζε στη Βουλγαρία όπου είναι εγκατεστημένη η οικογένεια του, ειδοποιήθηκε από τους ιδιοκτήτες του Sun Fun, ότι υπήρχε πρόταση για πώληση του συγκροτήματος, την οποία ενδέχετο να αποδεχθούν και έπρεπε να ευρίσκεται στην Κύπρο για να παραδώσει τα συμβόλαιο και οτιδήποτε άλλο είχε το ξενοδοχείο με τουριστικούς πράκτορες και άλλους συνεργάτες. Φθάνοντας στην Κύπρο του παρουσίασαν τον κ. P. ως το άτομο που ενεργούσε για τους αγοραστές. Στα τέλη του ιδίου μήνα ο κ. P. πήγε στο συγκρότημα μαζί με κάποιο άλλο πρόσωπο το οποίο τους σύστησε ως εξωτερικό συνεργάτη. Στο εν λόγω πρόσωπο παρέδωσε όλα τα συμβόλαια που είχε το ξενοδοχείο με τουριστικούς πράκτορες, όλες τις μεμονωμένες κρατήσεις για τη νέα περίοδο και ότι άλλο του είχε ζητήσει. Σε κατοπινό στάδιο ενημερώθηκε ότι επρόκειτο για τον Χ. Β., που προσελήφθη ως νέος Διευθυντής του Sun Fun. Για την επιστολή ημερ. 2.1.2011 (Τεκ.2) ανέφερε ότι του δόθηκε στα τέλη Φεβρουαρίου. Ισχυρίστηκε ότι με την παράδοση του συγκροτήματος, των συμβολαίων και των κρατήσεων στον κ. Β. καμία ανάμιξη δεν είχε πλέον με τη διεύθυνση του ξενοδοχείου, αφού είχε ήδη προσληφθεί νέος διευθυντής και κανείς δεν του ζήτησε να συνεχίσει να ασκεί τα καθήκοντα του. Μετά την παράδοση, καμία επαφή δεν είχε με τον κ. Β. ούτε και με τους νέους ιδιοκτήτες, τους οποίος δεν γνώριζε και ουδέποτε συνάντησε. Δεν του ζητήθηκε επίσης να αναλάβει οποιαδήποτε άλλα καθήκοντα και το πιο λίγο δεν του ζητήθηκε να προβεί σε οποιαδήποτε ενημέρωση για το προσωπικό, ποιοι ήταν και ποια τα καθήκοντα τους. Σημείωσε επίσης ότι στη Sheraton απασχολούνταν 18-20 άτομα, των οποίων οι διευθύνσεις και τα τηλέφωνα υπήρχαν στο ξενοδοχείο. Ωστόσο, ενώ μπήκε ο Μάρτιος και το προσωπικό θα έπρεπε να ειδοποιηθεί να επιστρέψει σιγά-σιγά στα καθήκοντα του, εν τέλει από το σύνολο του προσωπικού συνέχισαν 2-3 καμαριέρες και ο κηπουρός. Κάποιοι που ειδοποιήθηκαν τηλεφωνικώς και τους πήρε συνέντευξη ο κ. Β. δεν προσλήφθηκαν και άλλοι δεν ειδοποιήθηκαν καθόλου. Απορρίπτει τη θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι ως μόνιμος κάτοικος εξωτερικού δεν μπορούσε να ασκεί νόμιμα τα καθήκοντα του διευθυντή ξενοδοχείου και δηλώνει ότι είναι κύπριος υπήκοος και νόμιμα εγγεγραμμένος στον Κ.Ο.Τ. Επίσης ενόσω ήταν στη Βουλγαρία, εν καιρώ που η εργασίες του ξενοδοχείου ήταν σε αναστολή, όλη η αλληλογραφία τού μεταβιβαζόταν μέσω Η/Υ και έτσι εργαζόταν απ' εκεί τόσο με τις κρατήσεις όσο και με άλλες εργασίες, έχοντας ανά πάσα στιγμή άμεση γνώση για οτιδήποτε συνέβαινε. Απορρίπτει τη θέση της άλλης πλευράς ότι απεχώρησε οικειοθελώς και ισχυρίζεται ότι απολύθηκε τόσο αυτός όσο και το υπόλοιπο προσωπικό με τη σχετική επιστολή (Τεκ.2). Τέλος παρουσίασε αντίγραφο της αίτησης που υπέβαλε στο Ταμείο την 1.3.2011 (Τεκ.4) ως και την απορριπτική απάντηση του Ταμείου (Τεκ.5). Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι από το 2011 εργάζεται στη Βουλγαρία μαζί με τη γυναίκα του που είναι γιατρός και ότι η μια εκ των δυο μετόχων της Sheraton, η κα Ε. Μ. ήταν και είναι γυναίκα του αδελφού του. Επιμένοντας στη θέση του ότι απολύθηκε με την επιστολή (Τεκ.2), δεν διαφώνησε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο λήψης της επιστολής η Rosydawn ως νέοι αγοραστές δεν είχαν καμία σχέση με το ξενοδοχείο. Παραδέχθηκε ότι κατά την περίοδο αναστολής των εργασιών του ξενοδοχείου, με την άδεια των εργοδοτών του, διέμενε με την οικογένεια του στην Βουλγαρία και ότι με την τελευταία τεχνολογία δεν είχε κανένα πρόβλημα να εκτελεί απ' εκεί την εργασία του. Για τον κ. Κ. Ε., που υπέγραψε τις επιστολές (Τεκ.2 και 3), επέμενε ότι ήταν διευθυντής της Sheraton. Σε υποβολή ότι από τα επίσημα αρχεία δεν φαίνεται να κατείχε ποτέ τέτοια θέση, αρκέστηκε να πει ότι δεν γνωρίζει και ούτε μπορεί να ξέρει τι σκεφτόταν ο κ. Ε. όταν έδινε τις εν λόγω επιστολής. Σε νέα υποβολή ότι ο κ. Β. ήταν από το 2010 διευθυντής του So Nice που συνορεύει με το Sun Fun, επίσης δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει. Δεν διαφώνησε ότι η συνάντηση με τον κ. Β. έλαβε χώρα στα τέλη Φεβρουαρίου και δη πριν αναλάβει η Rosydawn. Ερωτηθείς γιατί ως μόνιμο προσωπικό ανέμενε να ειδοποιηθεί για να επιστρέψει στη δουλειά του, ισχυρίστηκε ότι η Εταιρεία είχε πωληθεί, ότι του ζητήθηκε να παραδώσει τις κρατήσεις και τα συμβόλαια και κανείς δεν του ανέφερε πως θα παρέμενε στη δουλειά του. Απορρίπτοντας κατηγορηματικά ότι κλήθηκε να επιστρέψει στην εργασία του και δεν επέστρεψε, και ότι ανέφερε στον κ. Β. και κ. P. ότι δεν είναι εγκατεστημένος στην Κύπρο, ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε είχε κληθεί και ούτε είχε συζητήσει κάτι τέτοιο με τα εν λόγω πρόσωπα. Για το υπόλοιπο προσωπικό ισχυρίστηκε ότι βρισκόταν σε συνεχή επαφή μαζί τους και συγκεκριμένα ότι ενημερώθηκε από την Αιτήτρια κα Π., πως δεν ειδοποιήθηκαν να επιστρέψουν στο ξενοδοχείο. Ανέφερε επίσης ότι με βάση την επιστολή (Τεκ.2) έλαβε πληρωμή μέχρι τις 28.2.
  7. Σε υποβολή ότι οι υπηρεσίες του προσωπικού τερματίστηκαν στις 31.10.2010, διαφώνησε λέγοντας ότι από την 1η Νοεμβρίου εκάστου έτους το ξενοδοχείο ανέστελλε τις εργασίες του για τη χειμερινή περίοδο, όπως και την απασχόληση του προσωπικού και ότι δεν υπήρξε καμία απόλυση. Ότι κατά την εν λόγω περίοδο υπήρχε αναστολή για ολόκληρο το προσωπικό με εξαίρεση τρία άτομα μεταξύ των οποίων και ο ίδιος. Ότι για δύο άτομα, την κα Γ. Τ. και Γ. Π., η Εταιρεία πλήρωνε κατά την αναστολή ποσοστό 2,8% επί των απολαβών τους, ενώ για τους υπόλοιπους δεν γινόταν τέτοια πληρωμή. Καταθέτοντας ο κ. Χ., ισχυρίστηκε ότι στα μέσα Φεβρουαρίου 2011, ενώ υπήρχε αναστολή των εργασιών για τη χειμερινή περίοδο, κλήθηκαν από τον κ. Κ. Ε. στο ξενοδοχείο και εκεί τους παρέδωσε την επιστολή ημερ. 2.1.2011 (Τεκ.8) λέγοντας τους ότι το ξενοδοχείο θα πωλείτο, χωρίς να τους αποκαλύψει τον αγοραστή. Στα τέλη Μαρτίου έλαβε τηλεφώνημα από τον κ. Β. για να μεταβεί στο So Nice Beach hotel Apt (στο εξής "So Nice"). Τότε αντιλήφθηκε ποιοι ήταν οι νέοι ιδιοκτήτες. Εκεί του πήρε συνέντευξη και του είπε, ότι αν τον χρειαστούν θα τον ειδοποιήσουν. Έκτοτε δεν υπήρξε καμία επικοινωνία, παρόλο που ο ίδιος επιθυμούσε μετά από 15 χρόνια υπηρεσία να συνεχίσει την απασχόληση του. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στις 31.10.2010, όπως και κάθε χρόνο, οι υπηρεσίες του τερματίστηκαν λόγω αναστολής των εργασιών του ξενοδοχείου για τη χειμερινή περίοδο. Το Φεβρουάριο, όταν τους φώναξε ο διευθυντής της Εταιρείας κ. Ε. και τους έδωσε την επιστολή (Τεκ.8) τους ανέφερε ότι το ξενοδοχείο θα πουλιόταν και οι υπηρεσίες τους θα πήγαιναν στους νέους εργοδότες. Την αίτηση στο Ταμείο ισχυρίστηκε ότι την υπέβαλε πριν γνωρίζει για τον νέο ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου. Επειδή κάθε χρόνο στις αρχές Φεβρουαρίου λάμβαναν ειδοποίηση από το ξενοδοχείο πότε θα άρχιζε η νέα σεζόν για να επιστρέψουν στην εργασία τους, βλέποντας ότι δεν είχε οποιαδήποτε ειδοποίηση προχώρησε στην υποβολή της αίτησης. Ισχυρίστηκε ότι η επικοινωνία που είχε με τον κ. Β. έγινε σε μεταγενέστερο στάδιο. Σε υποβολή που δέχθηκε από τον κ. Κ. ότι ο κ. Β. δεν είχε λόγο να τον καλέσει στο ξενοδοχείο αφού ήταν απολυμένος από τον Οκτώβριο 2010, ο Αιτητής επέμενε ότι του τηλεφώνησε και πήγε στο So Nice. Επίσης ότι η προειδοποίηση που έλαβε τον Οκτώβριο 2010 αφορούσε την αναστολή των εργασιών του ξενοδοχείου, κάτι που γινόταν κάθε χρόνο σε όλα τα ξενοδοχεία που είχε εργαστεί. Αντεξεταζόμενος από τον κ. Π. επέμενε ότι προς τα τέλη Μαρτίου τον ειδοποίησε ο κ. Β. και πήγε «και του έκλεισε συνέντευξη πόσα πιάνει». Σε υποβολή, ότι ο κ. Β. του είπε ότι θα πρέπει να πάει στη δουλειά του και ότι ο ίδιος του απάντησε ότι θα το σκεφθεί και θα τον πάρει πίσω, ο Αιτητής διαφώνησε λέγοντας ότι ο κ. Β. του είπε επί λέξει «αν σε χρειαστούμε θα σε ειδοποιήσουμε». Σε νέα υποβολή ότι υπήρχε επιστολή που αποστάληκε σε άλλη υπάλληλο, με κοινοποίηση στο Υπουργείο Εργασίας και στην ΣΕΚ, όπου αναφέρεται ότι και ο ίδιος, παρά την πρόσκληση, δεν προσήλθε στην εργασία του, ο Αιτητής και πάλι διαφώνησε λέγοντας ότι δεν είναι μέλος της ΣΕΚ αλλά της ΠΕΟ και ότι κανείς δεν τον έχει ειδοποιήσει. Σε προηγούμενες χρονιές ισχυρίστηκε ότι ειδοποιείτο είτε τηλεφωνικώς είτε με επιστολή για το πότε θα άνοιγε το ξενοδοχείο για να αρχίσει δουλειά. Ότι το ξενοδοχείο δεν άνοιγε πάντα την ίδια περίοδο, όπως και άλλα ξενοδοχεία που εργάστηκε, αλλά αναλόγως είτε Μάρτιο είτε Απρίλιο είτε Μάιο. Επέμενε στη θέση του ότι ήθελε να πάει πίσω στη δουλειά του και ότι ήταν οι νέοι ιδιοκτήτες που δεν τον κάλεσαν. Καταθέτοντας η κα Π. ανέφερε ότι κάθε χρόνο το ξενοδοχείο ανέστελλε τις εργασίες του από τον Οκτώβριο μέχρι τον Απρίλιο ή αρχές Μάιου του επόμενου χρόνου που επαναλειτουργούσε. Από τον Μάρτιο ειδοποιείτο το προσωπικό πότε θα άνοιγε το ξενοδοχείο, για να επιστρέψει στην εργασία του. Αναφέρθηκε όπως και οι άλλοι Αιτητές στην πώληση του ξενοδοχείου, λέγοντας ότι τους κάλεσε ο διευθυντής κ. Κ. Ε. και τους έδωσε την επιστολή ημερ. 2.1.2011 (Τεκ.11). Λαμβάνοντας την εν λόγω επιστολή υπέβαλε αίτηση στο Ταμείο για πλεονασμό (Τεκ.12) η οποία απορρίφθηκε με επιστολή του Ταμείου ημερ. 11.7.2012 (Τεκ.13). Ισχυρίστηκε ότι στις 28 ή 29.3.2011 πήγε στο ξενοδοχείο So Nice για να δει τον διευθυντή. Περίμενε περίπου ενάμισι ώρα οπότε ήλθε μία κοπέλα και της είπε ότι δεν μπορεί να τη δει και αν τη χρειαστεί θα την πάρει τηλέφωνο. Ισχυρίστηκε ότι δεν είδε και ούτε ήξερε τον διευθυντή και ότι πήγε στο ξενοδοχείο μετά που έμαθε από άλλους συναδέλφους της, ότι κάποιοι ειδοποιήθηκαν να επιστρέψουν στην εργασία τους ενώ η ίδια δεν πήρε καμιά ειδοποίηση παρόλο που ήθελε να εργοδοτηθεί. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι η ίδια δεν πήγε καθόλου στην Αγγλία. Ισχυρίστηκε όπως και προηγουμένως ότι πότε δεν της τηλεφώνησε ο κ. Β. και ότι μόνη της πήγε στο ξενοδοχείο. Σε υποβολή ότι η ίδια ανέφερε στον κ. Β. ότι άκουσε πως το ξενοδοχείο θα είναι 5 αστέρων και ότι ξέρει να κάνει μόνο κυπριακά φαγητά, απάντησε ότι είναι ψέματα και ότι η ίδια ούτε είδε, ούτε μίλησε και ούτε της μίλησε ο κ. Β. Σε νέα υποβολή ότι είπε στον κ. Β. ότι θα το σκεφτεί και θα του απαντήσει, επίσης ήταν κατηγορηματική λέγοντας επί λέξει: «Ούτε καν με ειδοποίησε, γύρευα δουλειά και ήταν να σκεφτώ να μην πάω στη δουλειά μου που ήξερα;». Ερωτηθείσα επίσης γιατί υπέβαλε αίτηση στο Ταμείο τη στιγμή που δεν ήξερε αν θα απολυόταν, η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι όλοι προχώρησαν στην υποβολή αίτησης κατόπιν συμβουλής που έλαβαν από τη συντεχνία, με την προϋπόθεση να τις αποσύρουν αν προσλαμβάνονταν από τους νέους ιδιοκτήτες. Ότι ήταν απολυμένοι από τον Οκτώβριο με την αναστολή των εργασιών του ξενοδοχείου και ότι με την αλλαγή ιδιοκτησίας, δεν γνώριζαν αν θα τους ειδοποιούσαν να επιστρέψουν στην εργασία τους. Ο κ. Π. Μ., εργάζεται στην Υπηρεσία Κοινωνικών Ασφαλίσεων στο Τμήμα Πλεονασμού. Ο μάρτυρας κλήθηκε από τους Αιτητές και κατέθεσε στο Δικαστήριο τα πρωτότυπα των αιτήσεων που αυτοί υπέβαλαν στο Ταμείο, τα ερωτηματολόγια του εργοδότη, την επιστολή ημερ. 2.1.2011 που δόθηκε σε όλους τους Αιτητές και αντίγραφο της επιστολής ημερ. 28.2.2011 προς το Υπουργείο Εργασίας με κοινοποίηση στις συντεχνίες ΠΕΟ, ΣΕΚ και στη Rosydawn [Τεκ.14
(1)- Τεκ.18
(3)]. Ο κ. Β., με τη γραπτή δήλωση του (Τεκ.Β), αφού αναφέρθηκε στις σπουδές και τη μακρά προϋπηρεσία του σε διάφορα ξενοδοχεία, ισχυρίστηκε ότι την 1.3.2011, με γραπτή συμφωνία, ανέλαβε καθήκοντα Γ.Δ. στην ξενοδοχειακή μονάδα So Nice, στην Αγία Νάπα. Ισχυρίστηκε ότι σε κάποιο χρονικό σημείο αρχές της εργοδότησης του, κατόπιν παρακλήσεως του άμεσα προϊστάμενου του κ. Ν. Π., συνόδευσε τον κ. P. στο διπλανό ξενοδοχείο Sun Fun για να παραλάβει από τη διεύθυνση διάφορα έγγραφα. Ισχυρίστηκε ότι εκεί γνώρισε τον κ. Νίκο ο οποίος του ανέφερε ότι περίμενε αρκετό καιρό για τη συνάντηση γιατί βιαζόταν να επιστρέψει στη Βουλγαρία όπου εργαζόταν και διέμενε μόνιμα με την οικογένεια του. Επίσης, ρητά του ανέφερε ότι πρόθεση του ήταν να επιστρέψει γρήγορα στη Βουλγαρία και δεν επιθυμούσε να παραμείνει στην Κύπρο για να εργαστεί ως διευθυντής του Sun Fun. Παραλαμβάνοντας τα έγγραφα ζήτησε και ενημερώθηκε από τον κ. Χ. τον αριθμό του τηλεφώνου του. Με δεδομένο ότι ο κ. Χ. δεν θα ασκούσε τα καθήκοντα του διευθυντή, ο κ. Π. του ζήτησε να συναντηθεί με όλους τους υπαλλήλους του Sun Fun για να τους γνωρίσουν και να τους ενημερώσει για την ημερομηνία έναρξης των εργασιών, καθώς τον Απρίλιο 2011 ξεκινούσε η τουριστική περίοδος και οι υπάλληλοι επειγόντως θα έπρεπε να επιστρέψουν στις θέσεις του. Αφού τηλεφώνησε σε όλους τους υπαλλήλους, μόνιμους και μη μόνιμους και τους κάλεσε να τον επισκεφθούν στο γραφείο του στο So Nice, άλλοι ανταποκρίθηκαν και άλλοι όχι. Επικαλούμενος έντυπα (Τεκ.21-23) και σημειώσεις του (Τεκ.25) ισχυρίστηκε ότι έξι εξ αυτών ανταποκρίθηκαν και προσήλθαν στην εργασία τους, ενώ άλλοι, στους οποίους αναφέρεται, δεν προσήλθαν. Για τους Αιτητές ισχυρίστηκε ότι επικοινώνησε με τον κ. Χ., ο οποίος του είπε ότι θα το σκεφτεί και θα τον πάρει πίσω. Επιχειρώντας να επικοινωνήσει ξανά τηλεφωνικώς μαζί του, δεν είχε ανταπόκριση. Για να επιβεβαιώσει τη θέση του ισχυρίστηκε ότι αυτό αναφέρεται και σε επιστολή του σε άλλη υπάλληλο του ξενοδοχείου, την κα Τ. (Τεκ.24). Τηλεφώνησε επίσης στην κα Π. η οποία του ανέφερε ότι θα απουσίαζε στην Αγγλία μέχρι 29.3.2011, ότι εργαζόταν στο παραλιακό εστιατόριο του Sun Fun και ότι άκουσε ότι οι νέοι ιδιοκτήτες ήθελαν 5 αστέρων πιάτα, ενώ η ίδια έφτιαχνε μόνο κυπριακά φαγητά. Του είπε επίσης ότι ήθελε να το σκεφτεί και ποτέ δεν επικοινώνησε ξανά μαζί του. Την ίδια συζήτηση είχε με την κα Σ., η οποία επίσης δεν επικοινώνησε ξανά μαζί του. Η κα H. L. του ανέφερε τηλεφωνικώς ότι προτίθετο να πάει Αγγλία και δεν ήταν σίγουρη τι θα έπραττε τελικά. Του είπε ότι θα τον ενημέρωνε και πότε δεν το έπραξε. Ισχυρίστηκε τέλος ότι ο ίδιος ανέλαβε τη διεύθυνση του Sun Fun στις 26.10.
  1. Ότι το So Nice και το Sun Fun αποτελούσαν δύο ξεχωριστές ανεξάρτητες ξενοδοχειακές μονάδες με τις δικές τους άδειες λειτουργίας, το δικό τους προσωπικό, τα δικά τους ξεχωριστά συμβόλαια και τους δικούς τους τουριστικούς πράκτορες. Για την επιστολή προς την κα Τ., ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που του δόθηκαν οδηγίες από τον προϊστάμενο του να την κοινοποιήσει στη ΣΕΚ και στο Γραφείο Εργασίας ήταν γιατί από ότι θυμάται και ο κ. Χ. ήταν μέλος της ΣΕΚ και η θέση του barman ήταν θέση κλειδί. Επίσης η κα Τ. ως front office manager θεωρείτο αναπόσπαστο μέρος για τη λειτουργία της μονάδας. Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι ο ίδιος ποτέ δεν αρνήθηκε σε υπάλληλο να επιστρέψει στην εργασία του ή απέλυσε υπάλληλο, λέγοντας ότι δεν υπήρχε καν λογική για κάτι τέτοιο, καθώς μέχρι σήμερα το προσωπικό το γυρεύουν «με το κερί». Ότι οι μισθοί των Αιτητών ήταν μισθοί αγοράς και δεν υπήρχε λόγος να μην τους εργοδοτήσουν. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι ξεκίνησε εργασία ως διευθυντής του So Nice την 1.3.2011 και είναι σίγουρος ότι με τον κ. Χ. δεν συναντήθηκε πριν την εν λόγω ημερομηνία αλλά κατά το πρώτο δεκαπενθήμερο Μαρτίου
  2. Επίσης ότι κατά την εν λόγω συνάντηση συστήθηκε στον κ. Χ. ονομαστικά ως διευθυντής το So Nice. Ότι ο ίδιος δεν ήταν εξουσιοδοτημένος να παραλάβει το ξενοδοχείο αλλά απεσταλμένος του κ. Π., μαζί με τον κ. P., για την παραλαβή των προρρηθέντων εγγράφων. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι είχε ρητές οδηγίες να τηλεφωνήσει στο προσωπικό να επιστρέψει στην εργασία του και αυτό έπραξε. Ότι ουδέποτε είχε προσωπική συνάντηση με τον κ. Χ. και ούτε κάλεσε το προσωπικό σε συνέντευξη. Σε υποβολή ότι εκτελούσε καθήκοντα διευθυντή και στα δύο ξενοδοχεία, ο μάρτυρας ανέφερε ότι ήταν διευθυντή στο So Nice και ταυτόχρονα βοηθούσε τον κ. Ν. Π. για κάποια θέματα στο Sun Fun. Επανεξεταζόμενος ανέφερε ότι από τις 31.12.2013 εργάζεται ως διευθυντής του ξενοδοχείου Callisto στην Αγία Νάπα. Ο κ. Ν. Π. με τη γραπτή δήλωση του (Τεκ.Γ), αναφέρθηκε στα προσόντα και την προϋπηρεσία του, σημειώνοντας ότι εργάστηκε ως διευθυντής του So Nice από το 2009 μέχρι την 1.3.2011 που ανέλαβε ως νέος διευθυντής ο κ. Β.. Από τα μέσα περίπου του 2011 και για όλη την τουριστική περιόδου, με την οικειοθελή αποχώρηση του κ. Χ., ανέλαβε ως διευθυντής του Sun Fun. Επίσης από τον Ιανουάριο 2011 μέχρι σήμερα είναι ένας εκ των μετόχων και διευθυντής της Rosydawn. Είναι επίσης μέλος του Δ.Σ. της Sheraton. Αναφερθείς στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των Καθ' ων η αίτηση και των δύο ξενοδοχείων, Sun Fun και So Nice, ισχυρίστηκε ότι τα δύο συγκροτήματα συνόρευαν μεν μεταξύ τους, αλλά μέχρι και τον Απρίλιο 2012 αποτελούσαν δύο εντελώς ξεχωριστές επιχειρήσεις με ξεχωριστές άδειες λειτουργίες, δικό τους προσωπικό και ξεχωριστά συμβόλαια με τουριστικούς πράκτορες που έφερναν τους πελάτες. Αναφερθείς επίσης στη συμφωνία αγοραπωλησίας (Τεκ.32), ισχυρίστηκε ότι περί τις 10.2.2011 οι πωλητές, παρέδωσαν, μέσα στα πλαίσια της δίκαιης και πλήρους αποκάλυψης, στην αγοράστρια Εταιρεία όλες τις οικονομικές καταστάσεις και λογαριασμούς της Sheraton, από την επιθεώρηση των οποίων δεν προέκυπτε το παραμικρό ότι στις 2.1.2011 ή ποτέ άλλοτε προηγουμένως, υπήρξε απόλυση του προσωπικού του Sun Fun, γιατί αν συνέβαινε κάτι τέτοιο σίγουρα θα προέκυπτε από τις εν λόγω καταστάσεις. Επίσης πουθενά δεν υπήρχε καταγραμμένο αυτό το συμβάν και ούτε τους αποκαλύφθηκε ποτέ με οποιονδήποτε τρόπο παρά μόνο το πληροφορήθηκαν με την επίδοση των υπό εκδίκαση Αιτήσεων. Ισχυρίστηκε επίσης ότι περί τις αρχές Μαρτίου 2011 και όχι πριν την 1.3.2011 παρακάλεσε τον κ. Βώλο να μεταβεί μαζί με τον ελεγκτή τους στο Sun Fun για να παραλάβει τις κρατήσεις της επερχόμενης τουριστικής περιόδου και τα συμβόλαια που η Sheraton είχε συνάψει με τουριστικούς πράκτορες για τη συγκεκριμένη περίοδο, τα οποία θα έπρεπε να τιμηθούν με τους ιδίους όρους που είχαν συμφωνηθεί με τους προηγούμενους ιδιοκτήτες της Εταιρείας. Εν όψει δε και του γεγονότος ότι πλησίαζε η τουριστική περίοδος παρακάλεσε τον κ. Β. να επικοινωνήσει με το προσωπικό του Sun Fan για να επιστρέψει στην εργασία του. Όπως είπε, δεν ήταν εύκολη η εξεύρεση στην περιοχή καλού προσωπικού και μάλιστα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, θα ήταν παράλογο να ήθελαν να απολυθεί το προσωπικό, το οποίο μάλιστα είχε δουλέψει στο συγκεκριμένο συγκρότημα αρκετά χρόνια και γνώριζε τη δουλειά του. Σημείωσε περαιτέρω ότι ενώ από την ημερομηνία υπογραφής της προρρηθείσας συμφωνίας μέχρι και τις 16.3.2011 που ολοκληρώθηκε, με την καταβολή ολόκληρου του τιμήματος πωλήσεως, διευθυντές και μέτοχοι της Sheraton εξακολουθούσαν να είναι η Ελένη και Γ. Μ. (Τεκ.20 και 31), ωστόσο με την επίδοση των Αιτήσεων και τη μελέτη των διαφόρων εγγράφων, προέκυψε ότι ο υπογράφων τις ισχυριζόμενες επιστολές απόλυσης κ. Κ. Ε., ουδέποτε υπήρξε διευθυντής της Sheraton και ούτε φαίνεται πουθενά ότι είχε οποιαδήποτε εξουσιοδότηση να υπογράφει για λογαριασμό της Εταιρείας. Έκπληκτο χαρακτήρισε επίσης το γεγονός ότι ενώ η ολοκλήρωση της συμφωνίας έγινε στις 16.3.2011, το ίδιο πρόσωπο προχώρησε και υπέγραψε στις 28.3.2011 με την ιδιότητα του εργοδότη και το ερωτηματολόγιο που οι Αιτητές κοινοποίησαν στο Υπουργείο για σκοπούς πληρωμής πλεονασμού από το Ομώνυμο Ταμείο, γεγονός που περιήλθε σε γνώση τους για πρώτη φορά με την κατάθεση των σχετικών εγγράφων στο Δικαστήριο. Ισχυρίστηκε ότι η Rosydawn καμία απολύτως ευθύνη έχει με την παρούσα διαδικασία διότι αυτή απλώς αγόρασε τις μετοχές της Sheraton και ουδέποτε ανέλαβε τη διαχείριση ή τη διεύθυνση του Sun Fun και επομένως κακώς και άδικα ενάγεται. Σημείωσε ότι όσοι υπάλληλοι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του κ. Β. συνέχισαν την απασχόληση τους, μερικοί από τους οποίους εργάζονται μέχρι σήμερα. Ακολούθως ο μάρτυρας αναφέρθηκε στα πιστοποιητικά από τον Έφορο Εταιρειών σε σχέση με τους διευθυντές και μέτοχους της Sheraton, σημειώνοντας ότι με βάση τα Τεκ. 27 και Τεκ. 28, διευθυντές και μέτοχοι μέχρι τις 28.2.2011 ήταν η Ε. και η Γ. Μ. και ότι η μεταβίβαση των μετοχών στην Rosydawn έγινε στις 16.3.2011 με την υλοποίηση της συμφωνίας. Επίσης μετά την εν λόγω ημερομηνία ο Κ. Ε. ή οποιοσδήποτε άλλος δεν είχε κανένα δικαίωμα να υπογράφει οποιοδήποτε έγγραφο. Αντεξεταζόμενος επέμενε ότι ο κ. Κ. Ε. που υπέγραψε τις δύο επιστολές και το ερωτηματολόγιο προς το Ταμείο, καμία σχέση δεν είχε με την Sheraton και αυτό καθώς ισχυρίστηκε προκύπτει από τα έγγραφα του Εφόρου Εταιρειών. Το αν πήγε μόνος του ο κ. Β. στο Sun Fun για να παραλάβει τα έγγραφα ή ήταν μαζί με τον κ. P. ή αν ο κ. Β. ζήτησε και παρέλαβε όλα τα έγγραφα από τον μέχρι τότε διευθυντή του ξενοδοχείου κ. Χ., είπε ότι δεν είναι βέβαιος και δεν μπορεί να γνωρίζει. Ακολούθως ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι δεν είχαν καμιά ενημέρωση ότι ο κ. Χ. δεν θα παρουσιάζετο στην εργασία του για να συνεχίσει κανονικά την απασχόληση του. Γνώριζαν ότι απουσίαζε πολύ συχνά στη Βουλγαρία, εξ ου και ζήτησε από τον κ. Β. να ειδοποιήσει το προσωπικό να επιστρέψει στην εργασία του, γιατί το ξενοδοχείο θα άνοιγε σε δύο βδομάδες. Επίσης, πρόθεση τους ήταν να συνεχίσει κανονικά ο κ. Χ., καθώς υπήρξε διευθυντής για χρόνια της συγκεκριμένης μονάδας και γνώριζε το προσωπικό και τις ανάγκες που προέκυπταν από τα συμβόλαια με τουριστικούς πράκτορες, τα οποία θα έπρεπε να τιμηθούν. Έτσι θεώρησαν δεδομένο ότι θα έπρεπε να συνεχίσουν μαζί του, γι' αυτό και δεν προσλήφθηκε ο κ. Β. για το Sun Fun. Ερωτηθείς γιατί τότε δεν υπήρξε καμία συνάντηση μαζί του, ο μάρτυρας, ισχυρίστηκε μεταξύ άλλων, ότι ο άνθρωπος αυτός σε πολύ τακτά διαστήματα βρισκόταν στη Βουλγαρία με την οικογένεια του και κανένας καινούργιος ιδιοκτήτης δεν θα ανεχόταν ένα διευθυντή που για έξι μήνες τον χρόνο δεν μπορεί να βρίσκεται στη εργασία του και για αυτό τα λόγο με μια εξόφθαλμη συμπαιγνία με τον αδελφό του και τον Κ. Ε. προσπάθησαν να καταδολιεύσουν το Ταμείο και σε περίπτωση αποτυχίας τούς νέους ιδιοκτήτες, οι οποίοι δεν είχαν καμία ιδέα. Σε ερώτηση γιατί δεν επιδίωξε να δει τον τότε διευθυντή πριν αναλάβει ο ίδιος τη διεύθυνση του Sun Fun, είπε ότι την Εταιρεία εκπροσωπούσε ο κ. Β. Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι συναντήσεις που έγιναν με όλο το προσωπικό, ήταν συναντήσεις γνωριμία και όχι interview και δεν μπορούσε ούτε ο ίδιος αλλά ούτε ο κ. Β. ή οποιοσδήποτε άλλος να επιλέξει άτομα από μια λίστα, τα οποία δεν έχουν ξαναδεί και δεν έχουν συνεργαστεί μαζί τους. Αναφερόμενος στην πρόσβαση που είχαν οι λογιστές τους στα βιβλία της Sheraton μετά τις 10.2.2011, ισχυρίστηκε κατά την επανεξέταση του, ότι από τα λογιστικά ή οικονομικά της Εταιρείας πουθενά δεν προέκυπτε ότι υπήρξε απόλυση προσωπικού. Επίσης από τους νέους ιδιοκτήτες καμία εξουσιοδότηση δεν δόθηκε στον κ. Κ. Ε. να υπογράψει οποιαδήποτε έγγραφα εκ μέρους της Sheraton. Ανάλυση - Συμπεράσματα (i) Προδικαστική ένσταση Ως θέμα λογικής προτεραιότητας, προέχει η εξέταση της προδικαστικής ένστασης των Καθ' ων η αίτηση που συνίσταται στον ισχυρισμό ότι ο κ. Χ. δεν μπορεί να προωθήσει την Αίτηση του εναντίον τους, γιατί ως μόνιμος κάτοικος εξωτερικού και ή διαμένον στο εξωτερικό δεν μπορούσε να κατέχει νόμιμα και ή να ασκεί τα καθήκοντα του διευθυντή ξενοδοχειακής μονάδας. Διατείνονται δε, ότι η σύμβαση εργασίας του ήταν άκυρη και αντίθετη με τον Νόμο. Προσεκτική μελέτη της μαρτυρίας που προσέφερε η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση δεν φαίνεται να υποστηρίζει μια τέτοια εκδοχή. Αντίθετα, τα όσα η πλευρά τους επικαλέστηκε σε σχέση με την εργοδότηση του κ. Χ. και ιδιαίτερα οι διατεινόμενες προθέσεις τους για συνέχιση της απασχόλησης του με βάση τη μαρτυρία του κ. Παναγιώτου, τείνουν να επιβεβαιώσουν τα όσα ο ίδιος έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με το εργασιακό καθεστώς και τις συνθήκες απασχόλησης του, θέση που υποστηρίζεται απόλυτα και από την πραγματική μαρτυρία που ο ίδιος επίσης έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου και ειδικότερα τη βεβαίωση από τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού (Κ.Ο.Τ.), στην οποία ρητά αναφέρεται ότι διετέλεσε εγκεκριμένος διευθυντής του συγκροτήματος οργανωμένων διαμερισμάτων Sun Fun στην Αγία Νάπα από το 1996 μέχρι το
  3. (ii) Η ισχυριζόμενη ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος εναντίον της Rosydawn Η διαζευκτική θεραπεία που εξαιτούνται οι Αιτητές εναντίον της Rosydawn συνίσταται στην παράλειψη και ή μη αποδοχή συνέχισης της απασχόλησης τους από την εν λόγω Εταιρεία σε περίπτωση που ήθελε αποδειχθεί η ύπαρξη μεταβίβασης επιχείρησης με βάση τις πρόνοιες του περί Διατήρησης και Διασφάλισης των Δικαιωμάτων των Εργοδοτουμένων κατά τη Μεταβίβαση Επιχειρήσεων, Εγκαταστάσεων ή Τμημάτων Επιχειρήσεων ή Εγκαταστάσεων Νόμου (Ν.104(Ι)/2000). Δεδομένης της συμφωνίας αγοραπωλησίας που υπεγράφη στις 26.1.2011 (Τεκ.32), η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν τείνει να καταδείξει οτιδήποτε το διαφορετικό από το περιεχόμενο της. Δηλαδή ότι η Rosydawn συμφώνησε και αγόρασε ολόκληρο το εκδοθέν μετοχικό κεφάλαιο της Sheraton, χωρίς να επέλθει οποιαδήποτε μεταβολή στη διαχείριση και στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του Sun Fun. Με λίγα λόγια πλην της εξαγοράς των μετοχών της Sheraton από τη Rosydawn δεν υπήρξε καμία αλλαγή στη διαχείριση της ξενοδοχειακής μονάδας για να χρήζουν εφαρμογής οι διατάξεις του προρρηθέντος Ν.104(Ι)/
  4. Νομολογιακά η εξαγορά μετοχών μιας εταιρείας από άλλη, δεν αναιρεί την ιδιότητα της πρώτης ως ξεχωριστής νομικής οντότητας ούτε και αφαιρεί από τη δεύτερη, ως μέτοχο, το προνόμιο της περιορισμένης ευθύνης. Τόσο η θυγατρική όσο και η μητρική εταιρεία δεν παύουν από του να είναι και να θεωρούνται νομικά ως δύο ξεχωριστές οντότητες, δύο ξεχωριστά νομικά πρόσωπα με ξεχωριστή νομική ευθύνη και δικαιώματα (Βλ. Εμπορικά Ψυγεία Βόρειος Πόλος Λτδ ν. Φάρμας Ρένου Χ'' Ιωάννου
(2012)1 Α.Α.Δ. 1358). Όπως επισημάνθηκε στην απόφαση Adam v. Cape Industries plc
(1980)B CLR 479, δεν υπάρχει γενική αρχή ότι όλες οι εταιρείες ενός ομίλου θα πρέπει να θεωρούνται ως μια οντότητα. Αντίθετα, αποτελούν ξεχωριστές νομικές οντότητες με ξεχωριστά νομικά δικαιώματα και υποχρεώσεις. Και στην προκείμενη περίπτωση η μετοχική ιδιότητα σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αφαιρέσει από τη Rosydawn το προνόμιο της περιορισμένες ευθύνης και να τη θέσει στη θέση του εργοδότη. Επομένως, το δικαίωμα των Αιτητών να υποβάλουν τις υπό κρίση Αιτήσεις, περιορίζεται εναντίον του εργοδότη τους, που είναι η Sheraton και όχι εναντίον των μετόχων της που, ως ξεχωριστά πρόσωπα, δεν φέρουν καμία ευθύνη. Για όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση εναντίον της Rosydawn κρίνεται ανεδαφική και θα πρέπει να απορριφθεί. (iii) Οι συνθήκες τερματισμού της απασχόλησης των Αιτητών. Με την επιστολή προειδοποίησης ημερ. 2.1.2011 (Τεκ.2) που υπογράφεται από κάποιο Κώστα Ευαγγέλου του οποίου την υπογραφή συναντάμε και στη συμφωνία αγοραπωλησίας (Τεκ.32), υπό την ιδιότητα του διευθυντή της Napamaco Holdings Ltd, όλοι οι Αιτητές ενημερώθηκαν για την πώληση και την τελευταία ημέρα λειτουργίας της Sheraton, που ήταν η 28.2.
  1. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Καθ' ων η αίτηση, εισηγούνται με την τελική αγόρευση τους, ότι η εν λόγω επιστολή δεν υπεγράφη από τη Sheraton ή από νόμιμο αξιωματούχο ή εξουσιοδοτημένο πρόσωπο της και ότι εκ μέρους της Εταιρείας καμία απόλυση και ή καμία νομότυπη απόλυση των Αιτητών ή οποιουδήποτε εξ αυτών έγινε και ή ότι η εν λόγω επιστολή συνιστούσε ρητή ή και εξυπακουόμενη απόλυση ή μπορούσε να εκληφθεί ότι συνιστούσε απόλυση. Πρόσθετα εισηγούνται ότι η όλη υπόθεση των Αιτητών όπως παρουσιάστηκε καταδεικνύει με εμφανή τρόπο μια ποινική συνωμοσία καταδολίευσης του Ταμείου και των Καθ' ων η αίτηση. Μια πλεκτάνη των Αιτητών με τρίτο πρόσωπο, τον Κ. Ε. Η μαρτυρία που προσήχθη σε σχέση με την προειδοποιητική αυτή επιστολή (Τεκ.2) ήταν μονόπλευρη. Ενώ η επιστολή φέρει ημερομηνία προγενέστερη του χρόνου υπογραφής της συμφωνίας αγοραπωλησίας (Τεκ.32) εν τούτοις από τη μαρτυρία των Αιτητών φαίνεται ότι η εν λόγω επιστολή τους παραδόθηκε στα μέσα με τέλη Φεβρουαρίου, οπότε και περιήλθε εις γνώσιν τους το γεγονός. Για τον κ. Ε. που φέρεται να είναι το άτομο που υπέγραψε την επιστολή, οι Αιτητές τον παρουσίασαν ως τον διευθυντή της Εταιρείας. Κανένας από τους Αιτητές δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει ότι σύμφωνα με τα αρχεία του Εφόρου, το εν λόγω πρόσωπο δεν έφερε ποτέ αυτή την ιδιότητα. Ο κ. Χ., μάλιστα, κάτω από το βάρος της αντεξέτασης, ερωτηθείς εάν στα 15 χρόνια της υπηρεσίας του έβλεπε τον κ. Ε. στο ξενοδοχείο, τον παρουσίασε ως τον «μάστρο» του, τον διευθυντή της Εταιρείας και τον κ. Χ. ως τον διευθυντή του ξενοδοχείου. Περαιτέρω, η θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι η όλη υπόθεση των Αιτητών καταδεικνύει με εμφανή τρόπο μια ποινική συνωμοσία καταδολίευσης του Ταμείου και των ιδίων, παρατηρούμε ότι προβλήθηκε για πρώτη φορά κατά την ακροαματική διαδικασία και δεν περιέχεται στους γενικούς λόγους του εγγράφου εμφανίσεως. Για τον λόγο αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης. Ωστόσο, για σκοπούς πληρότητας, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι τέτοιος ισχυρισμός δεν επιβεβαιώθηκε με οποιοδήποτε τρόπο, ούτε και θα μπορούσε να εξαχθεί τέτοιο συμπέρασμα με βάση την ισχνή μαρτυρία που προσφέρθηκε. Εν πάση περιπτώσει, οι Αιτητές ως εργοδοτούμενοι της Sheraton, δεν είχαν καμία υποχρέωση να γνωρίζουν εάν τα άτομα που για σειρά ετών εμφανίζονταν φαινομενικά ως διευθυντές σύμβουλοι της Εταιρείας, διατηρούσαν αυτή την ιδιότητα. Οι Αιτητές δεν είχαν καμία υποχρέωση να καταδείξουν ενώπιον του Δικαστηρίου εάν ο φερόμενος ως διευθυντής της Sheraton κ. Κ. Ε. είχε ή δεν είχε εξουσία να υπογράψει την προειδοποιητική επιστολή ή τα ερωτηματολόγια που επίσης υπέγραψε και κοινοποίησε στο Ταμείο, τη στιγμή που όλοι γνώριζαν ότι ήταν ο σύζυγος της μιας εκ των δύο μετόχων της Εταιρείας. Σε τελική ανάλυση οι Αιτητές δεν είχαν καμία υποχρέωση να καταδείξουν ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε θέμα αφορούσε την Sheraton ως Εργοδότρια Εταιρεία και όχι τους ιδίους ως εργοδοτούμενους της. Από το περιεχόμενο της προειδοποιητικής επιστολής, δεν διαφαίνεται να υπήρξε απόλυση των Αιτητών κατά τον ουσιώδη χρόνο. Η απασχόληση επομένως των Αιτητών από την Sheraton ήταν δεδομένη και μετά τη γνωστοποίηση που έλαβαν με την εν λόγω επιστολή, περί πωλήσεως και παύσεως λειτουργίας της Εργοδότριας Εταιρείας. Συνεπώς η Sheraton, ως ξεχωριστή νομική οντότητα από τους μετόχους της, είχε κάθε υποχρέωση να συνεχίσει να απασχολεί τους Αιτητές, ως και το υπόλοιπο προσωπικό της, πάρα τις αλλαγές που επήλθαν με την υπογραφή της συμφωνία αγοραπωλησίας (Τεκ.32), η οποία αντικριζόμενη υπό το πρίσμα των επιδίκων ζητημάτων παραμένει χωρίς ουσιαστική σημασία για τους ίδιους τους Αιτητές. Τόσο ο κ. Χ. όσο και κα Π., ισχυρίστηκαν χωρίς να αμφισβητηθούν, ότι ως εποχιακό προσωπικό, με βάση την τακτική που ακολουθείτο στο Sun Fun, όσο και στα υπόλοιπα ξενοδοχεία που είχαν εργαστεί, ειδοποιούνταν από προηγουμένως για την επαναλειτουργία της ξενοδοχειακής μονάδας ώστε να επιστρέψουν στις θέσεις εργασίας τους. Κρίσιμο επομένως είναι, το κατά πόσο με την επαναλειτουργία του Sun Fun, η Sheraton ειδοποίησε τους Αιτητές, όπως και το υπόλοιπο προσωπικό να επιστρέψουν στην εργασία τους ή είναι οι Αιτητές αυτοί που απεχώρησαν οικειοθελώς από την εργασία τους ως διατείνεται η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση. Ως προς το θεμελιώδες αυτό ζήτημα, το Δικαστήριο δεν έχει καμία αμφιβολία ότι τα γεγονότα εκτυλίχθηκαν όπως οι Αιτητές κατέθεσαν. Η μαρτυρία τους ήταν θετική, φυσική και πειστική. Μολονότι αντεξετάστηκαν επί μακρόν εν τούτοις η μαρτυρία τους δεν κλονίστηκε και παρέμεινε αξιόπιστη μέχρι τέλους. Αντίθετα, η ανάλογη μαρτυρία των δύο μαρτύρων που κατέθεσαν για τους Καθ' ων η αίτηση αξιολογείται ως αναξιόπιστη, καθότι δεν πιστεύουμε να αποκάλυψαν στο Δικαστήριο όλη την αλήθεια. Κι αυτό όχι ως απόρροια της υποκειμενικής και μόνο εικόνας που σχηματίσαμε για τις δύο μάρτυρες αλλά και για τους πιο κάτω λόγους: Αναφορικά με τη Αίτηση του κ. Χ., η Sheraton στην παράγραφο 5 των γενικών λόγων του εγγράφου εμφάνισης ισχυρίζεται ότι «ο Αιτητής παρέλειψε και ή αμέλησε να παρουσιαστεί και ή να προσέλθει στην εργασία του και ότι ήταν κάτοικος εξωτερικού και ή μόνιμα διαμένων στο εξωτερικό και δεν έγινε κατορθωτό παρά τις προσπάθειες να επικοινωνήσουν μαζί του προκειμένου να διαγνώσουν τις προθέσεις του, αφού η διεύθυνση διαμονής του ήταν άγνωστη». Επίσης η Rosydawn στην παράγραφο 3 των γενικών λόγω του εγγράφου εμφάνισης ισχυρίζεται ότι «ο Αιτητής προσκλήθηκε να προσέλθει κανονικά στην εργασία του και στα συνήθη καθήκοντα του με την έναρξη της επικείμενης τότε θερινής περιόδου του 2011, κατά την ως είθισται έναρξη της λειτουργίας του ξενοδοχείου και αυτός αρνήθηκε και ή παρέλειψε να ανταποκριθεί». Σε διάσταση με τις πιο πάνω δικογραφημένες θέσεις, που επίσης δεν συνάδουν μεταξύ τους, ευρίσκεται η μαρτυρία των δύο μαρτύρων που κατέθεσαν για τους Καθ' ων η αίτηση. Ενώ ο κ. Β., κατά την κυρίως εξέταση του, ισχυρίστηκε ότι κατά τη συνάντηση που είχε με τον Αιτητή στο Sun Fun, ο τελευταίος του ανέφερε ότι περίμενε πολύ καιρό αυτή τη συνάντηση γιατί βιαζόταν να επιστρέψει στη Βουλγαρία όπου εργαζόταν και διέμενε μόνιμα με την οικογένεια του και ότι δεν επιθυμούσε να συνεχίσει να εργάζεται ως διευθυντής της ξενοδοχειακής μονάδας, ο κ. Παναγιώτου, κατά την αντεξέταση του, παρέθεσε μια εντελώς διαφορετική εκδοχή ισχυριζόμενος ότι δεν είχαν καμιά ενημέρωση από τον κ. Χ. ότι δεν θα παρουσιάζετο στην εργασία του για να συνεχίσει κανονικά την απασχόληση του. Ότι πρόθεση τους ήταν να συνεχίσει κανονικά ο κ. Χ., καθώς υπήρξε διευθυντής για χρόνια της συγκεκριμένης μονάδας και γνώριζε το προσωπικό και τις ανάγκες που προέκυπταν από τα συμβόλαια με τουριστικούς πράκτορες, τα οποία θα έπρεπε να τιμηθούν. Έτσι θεώρησαν δεδομένο ότι θα έπρεπε να συνεχίσουν μαζί του, για αυτό και δεν προσλήφθηκε ο κ. Β. για το Sun Fun. Ερωτηθείς γιατί τότε δεν υπήρξε καμία συνάντηση με τον κ. Χ., ο μάρτυρας προέβαλε μια εντελώς διαφορετική εκδοχή ισχυριζόμενος ότι ο άνθρωπος αυτός βρισκόταν για τακτά χρονικά διαστήματα στη Βουλγαρία και ότι κανένας καινούργιος ιδιοκτήτης δεν θα ανεχόταν ένα διευθυντή που για έξι μήνες τον χρόνο δεν μπορεί να βρίσκεται στη εργασία του. Σε νέα ερώτηση γιατί δεν επιδίωξε να δει τον τότε διευθυντή πριν αναλάβει ο ίδιος τη διεύθυνση του Sun Fun, αρκέστηκε να πει ότι την Εταιρεία εκπροσωπούσε ο κ. Β., επιβεβαιώνοντας με τον τρόπο αυτό ότι ο κ. Β. ήταν αυτός που αντικατέστησε τον Αιτητή στα καθήκοντα του. Περαιτέρω η επιμονή των εν λόγω μαρτύρων ότι η συνάντηση του κ. Β. με τον Αιτητή, για παραλαβή των συμβολαίων, έγινε το πρώτο δεκαπενθήμερο του Μάρτη και δη μετά την 1.3.2011 που προσλήφθηκε ο κ. Β., δεν συνάδει με τα όσα υποβλήθηκαν στον κ. Χ. κατά την αντεξέταση του και συγκεκριμένα ότι ο κ. Β. ήταν από το 2010 διευθυντής του So Nice και ότι η συνάντηση μαζί του έγινε στα τέλη Φεβρουαρίου 2011 και δη πριν αναλάβει η Rosydawn. Οι σοβαρές αντιφάσεις που προκύπτουν μέσα από τη μαρτυρία των εν λόγω μαρτύρων επιβεβαιώνουν τα όσα ο κ. Χ. έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου με τη μαρτυρία του, ότι δηλαδή με την παράδοση του συγκροτήματος, των συμβολαίων και των κρατήσεων στο κ. Βώλο, καμία ανάμιξη δεν είχε πλέον με τη διεύθυνση του ξενοδοχείου αφού κανείς δεν του ζήτησε να συνεχίσει να ασκεί τα καθήκοντα του. Επίσης καμία επαφή δεν υπήρξε με τους νέους ιδιοκτήτες τους οποίους ποτέ δεν συνάντησε. Άλλωστε, το γεγονός και μόνο ότι οι νέοι ιδιοκτήτες ζήτησαν μέσω του διευθυντή τους κ. Β. την παράδοση των συμβολαίων και των κρατήσεων της ξενοδοχειακής μονάδας για την νέα τουριστική περίοδο, χωρίς να ορίσουν οποιαδήποτε συνάντηση ή να ζητήσουν οποιαδήποτε ενημέρωση από τον κ. Χ., που ως διευθυντής της ξενοδοχειακής μονάδας ήταν το κατ' εξοχήν αρμόδιο πρόσωπο, τείνει από μόνο του να καταδείξει την πρόθεση τους για μη συνέχιση της απασχόλησης του. Γιατί, αν τελικά οι νέοι ιδιοκτήτες επιθυμούσαν να συνεχίσουν με τον κ. Χ., κανονικά αναμένετο ότι θα καλείτο από την πρώτη στιγμή να επιστρέψει στα καθήκοντα του, καθώς ως διευθυντικό στέλεχος δεν ενέπιπτε ούτε και μεταξύ των προσώπων που η απασχόληση του βρισκόταν σε αναστολή. Αντιφατικές επίσης φαίνεται να είναι οι θέσεις των Καθ' ων η αίτηση και σε σχέση με τον Αιτητή στην αίτηση 927/
  2. Συγκεκριμένα ενώ στους γενικούς λόγους εμφάνισης η Sheraton ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής προσκλήθηκε νόμιμα και κανονικά να επιστρέψει στην εργασία του και στα συνήθη καθήκοντα του, κατά την ως είθισται έναρξη της λειτουργίας του ξενοδοχείου, ωστόσο κατά την αντεξέταση του από τον κ. Κ., του υποβλήθηκε ότι ο κ. Β. δεν είχε λόγο να τον καλέσει να επιστρέψει στο ξενοδοχείο αφού είχε ήδη απολυθεί από τον Οκτώβριο
  3. Και ενώ ο Αιτητής επέμενε ότι συνάντησε τον κ. Β. στο So Nice και ότι μετά από συζήτηση του ανάφερε επί λέξει «αν σε χρειαστούμε θα σε ειδοποιήσουμε», ο κ. Β. αρνήθηκε ότι υπήρξε μια τέτοια συνάντηση, ισχυριζόμενος ότι υπήρξε τηλεφωνική επικοινωνία και ότι ο Αιτητής του είπε ότι θα το σκεφτεί και θα επανέλθει. Επιχειρώντας μάλιστα να επικοινωνήσει ξανά μαζί του δεν υπήρξε ανταπόκριση. Για να επιβεβαιώσει ο μάρτυρας τη θέση του αναφέρθηκε σε επιστολή που απέστειλε σε άλλη υπάλληλο του ξενοδοχείου, την κα Τ. (Τεκ.24), στην οποία ρητά αναφέρει ότι στα πλαίσια γνωριμίας, όλο το προσωπικό ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα τους για συνάντηση, εκτός από την ίδια και του Αιτητή. Ισχυρίστηκε μάλιστα, ότι ο λόγος που του δόθηκαν οδηγίες από τον προϊστάμενο του να κοινοποιήσει την εν λόγω επιστολή στην ΣΕΚ και στο Γραφείο Εργασίας, ήταν γιατί από ότι θυμάται και ο Αιτητής ήταν μέλος της ΣΕΚ και η θέση του barman που αυτός κατείχε ήταν θέση κλειδί. Επίσης ότι η κα Τ. ως front office manager θεωρείτο αναπόσπαστο μέρος για τη λειτουργία της μονάδας. Η θέση του μάρτυρα ότι ο Αιτητής ήταν μέλος της ΣΕΚ δεν επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία του ιδίου, ο οποίος ευθαρσώς ανέφερε ότι δεν υπήρξε πότε μέλος της ΣΕΚ αλλά της ΠΕΟ. Θέση που δεν αμφισβητήθηκε με την παράθεση οποιωνδήποτε στοιχείων. Και ενώ η εν λόγω επιστολή απευθύνεται σε άλλη εργοδοτούμενη της ξενοδοχειακής μονάδας, παραδόξως αναφέρεται και στον όνομα του Αιτητή, χωρίς ωστόσο ο ίδιος να γίνει ποτέ δέκτης παρόμοιας επιστολής, παρόλο που η θέση που κατείχε, όπως και της κας Τ., θεωρείτο σημαντική για τη λειτουργία του ξενοδοχείου. Ο μάρτυρας δεν έδωσε καμία ικανοποιητική εξήγηση για τη μη κοινοποίηση παρόμοιας επιστολής στους Αιτητές. Εύλογα λοιπόν προκύπτει το ερώτημα γιατί οι Καθ' ων η αίτηση να προβούν στη μεμονωμένη αυτή διάκριση τη στιγμή που διατείνονται ότι κάλεσαν όλο το προσωπικό της μονάδας να επιστρέψει στην εργασία του; Το μόνο λογικό συμπέρασμα που προκύπτει συνάδει με τις ανάλογες θέσεις των Αιτητών. Ότι δηλαδή οι Καθ' ων η αίτηση δεν κάλεσαν όλο το προσωπικό να επιστρέψει στην εργασία του. Επιπρόσθετα, μια τέτοια ενέργεια, τείνει να προκαταλάβει κάποιους από τους εκεί εργοδοτούμενους που δεν ειδοποιήθηκαν, ότι τάχα δεν ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα για επιστροφή στην εργασία τους. Δεν διέλαθε επίσης της προσοχής του Δικαστηρίου, ότι τα γραφόμενα στην εν λόγω επιστολή, ότι δηλαδή όλο το προσωπικό ανταποκρίθηκε πλην της κας Τ. και του κ. Χ., απάδουν των όσων ο κ. Β. ισχυρίστηκε με τη μαρτυρία του, ότι κάποιοι από τους εκεί εργοδοτούμενους ανταποκρίθηκαν και άλλοι όχι και ότι κανένας από τους Αιτητές δεν ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του. Για όλα τα πιο πάνω, ούτε και η αναφορά του κ. Β. σε σχέση με την κα Π. βρίσκουμε να ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Είμεθα πεπεισμένοι ότι η εκδοχή της Αιτήτριας, η οποία ενισχύεται και από την υπόλοιπη ενώπιον μας τεθείσα μαρτυρία είναι η πραγματική. Παρόλο που και οι δύο μάρτυρες για τους Καθ' ων η αίτηση προέβαλαν την κοινή θέση ότι πότε δεν θα αρνούνταν σε υπάλληλο του ξενοδοχείου να επιστρέψει στην εργασία του και μάλιστα σε περίοδο που ήταν δύσκολη η εξεύρεση καλού προσωπικού στην περιοχή, εν τούτοις καμία απτή μαρτυρία δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που έτεινε να καταδείξει ότι κατά την εν λόγω περίοδο αναζήτησαν ή προχώρησαν σε νέες προσλήψεις λόγω ελλείψεως προσωπικού στη μονάδα. Για όλα τα πιο πάνω η μαρτυρία των Αιτητών κρίνεται αξιόπιστη ενώ η μαρτυρία των μαρτύρων για τους Καθ' ων η αίτηση αναξιόπιστη. Αποδεχόμαστε ότι η μαρτυρία των Αιτητών αποδίδει πλήρως την αλήθεια και ανάλογα είναι τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Όπως προκύπτει από τη νομολογία, ο μονομερής τερματισμός της εργασιακής σχέσης ασκείται με απευθυντέα δήλωση με την οποία το ένα εκ των μερών εκφράζει τη βούληση του να λύσει μονομερώς την εργασιακή σχέση. Η δήλωση βούλησης δύναται να είναι γραπτή, προφορική ή σιωπηρή, δηλαδή να συνάγεται μέσα από ορισμένη συμπεριφορά, εφόσον αυτή αντικειμενικά εκτιμώμενη, έχει αξία δήλωσης. Από τη δήλωση πρέπει να προκύπτει σαφώς η βούληση για μονομερή λύση της εργασιακής σχέσης έτσι ώστε να μη μένει στο άλλο μέρος αμφιβολία ως προς τη λύσης της. Στις περιπτώσεις όπου αμφισβητούνται οι συνθήκες κάτω από τις όποιες τερματίστηκε η εργασιακή σχέση το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει εάν και κατά πόσο υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης τα όσα λέχθηκαν και ή διαδραματίστηκαν τη δεδομένη στιγμή επιδέχονται τέτοιας ερμηνείας που να οδηγούν σε εύλογο συμπέρασμα για απόλυση ή οικειοθελή αποχώρηση από τον εργοδοτούμενο. Η αποδοχή της μαρτυρίας των Αιτητών και τα ανάλογα ευρήματα του Δικαστηρίου οδηγούν στο αναπόδραστο συμπέρασμα ότι η απασχόληση όλων των Αιτητών που κατέθεσαν ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου, τερματίστηκε με μονομερή απόφαση της Sheraton και συνεπώς δεν μπορεί να επιτύχει η προβληθείσα υπεράσπιση περί οικειοθελούς αποχώρησης των Αιτητών από την εργασία τους. Το γεγονός ότι οι Αιτητές υπέβαλαν, με τη λήψη της επιστολής ημερ. 2.1.2011, αίτηση για πληρωμή λόγω πλεονασμού από το ομώνυμο Ταμείο, δεν διαφοροποιεί τη νομική κατάσταση των πραγμάτων. Δεν αλλάζει δηλαδή την κατάσταση ότι επρόκειτο για μονομερή απόφαση του εργοδότη να τερματίσει την απασχόληση τους. Η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η Sheraton με τις πράξεις και παραλείψεις της κατέστησε φανερή την πρόθεση της να μη συνεχίσει την εργοδότηση τους με την επαναλειτουργία της ξενοδοχειακής μονάδας, ήταν αρκετή για τους Αιτητές να επιδιώξουν με κάθε τρόπο να εξασφαλίσουν ότι δικαιούνταν από τον μονομερή και αδικαιολόγητο τερματισμό της απασχόλησης τους. Αυτό ωστόσο δεν μπορεί να ισχύσει για τις Αιτήτριες στις Αιτήσεις 929/2012 και 299/2013 οι οποίες με την απουσία τους άφησαν μετέωρη και αστήριχτη τη θέση τους περί τερματισμού της απασχόλησης τους. Στην περίπτωση τους τα όσα οι μάρτυρες των Καθ' ων η αίτηση κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και δη η αναφορά του κ. Β. ότι ειδοποίησε τις Αιτήτριες να επιστρέψουν στην εργασίας τους και δεν ανταποκρίθηκαν, παρέμεινε αδιαμφισβήτητη, ελλείψει οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας που έτεινε να καταδείξει ότι και στην περίπτωση τους υπήρξε παρόμοια αντιμετώπιση με τους άλλους Αιτητές. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω όλοι οι Αιτητές, πλην του κ. Χ., προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στην Sheraton ως εργοδοτούμενοι μερικής απασχόλησης, απασχολούμενοι μόνον κατά τη θερινή περίοδο εκάστου έτους που η ξενοδοχειακή μονάδα παρέμενε ανοικτή και όχι κατά τη χειμερινή περίοδο που ανέστελλε τις εργασίες της. Η μερική απασχόληση ως μορφή εργοδότησης διέπεται από τον περί Εργοδοτου-μένων με Μερική Απασχόληση (Απαγόρευση Δυσμενούς Μεταχείρισης) Νόμο (Ν.76(Ι)/2002), που τέθηκε σε ισχύ την 1.1.2003 και εναρμονίζει το εσωτερικό δίκαιο με την Οδηγία 97/81/ΕΚ («ο εναρμονιστικός νόμος»). Σκοπός του νόμου είναι μεταξύ άλλων, η εξάλειψη των διακρίσεων σε βάρος των μερικά απασχολουμένων με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας της εργασίας τους. Σύμφωνα με το άρθρο 6 του εναρμονιστικού νόμου, ο εργοδοτούμενος με μερική απασχόληση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται, ως προς τους όρους και τις συνθήκες απασχόλησης, με τρόπο λιγότερο ευνοϊκό απ' ότι ο συγκρίσιμος εργοδοτούμενος με πλήρη απασχόληση, για μόνο το λόγο ότι εργάζεται με μερική απασχόληση. Διαφορετική μεταχείριση δικαιολογείται εάν συντρέχουν αντικειμενικοί λόγοι. Κατά πάγια νομολογία του Δ.Ε.Ε. (Tirols C-486/08, Συλλ. 2010, σ. Ι-3527, σκέψη 44), ο όρος «αντικειμενικοί λόγοι» δεν σημαίνει ότι δικαιολογείται η διαφορετική μεταχείριση μεταξύ των εργαζομένων με μερική απασχόληση και των εργαζομένων με πλήρη απασχόληση εκ του γεγονότος ότι κάτι τέτοιο προβλέπεται από γενικό και αφηρημένο κανόνα δικαίου. Αντιθέτως η άνιση αυτή μεταχείριση πρέπει να ανταποκρίνεται σε μια γνήσια, πραγματική ανάγκη, να είναι κατάλληλη προς επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού και να είναι αναγκαία προς τούτο. Το πότε υφίσταται αντικειμενικός λόγος κρίνεται ad hoc από τα εθνικά δικαστήρια, στο πλαίσιο των προαναφερόμενων ενδείξεων, όπως εξάγονται από τη νομολογία του Δ.Ε.Ε. Το άρθρο 7 του εναρμονιστικού νόμου εξειδικεύει την αρχή της απαγόρευσης διακρίσεων σε βάρος των εργοδοτουμένων με μερική απασχόληση, οι οποίοι δικαιούνται ίση μεταχείριση με αυτή των συγκρίσιμων εργοδοτουμένων με πλήρη απασχόληση ως προς τους όρους και συνθήκες απασχόλησης, ιδίως όσον αφορά (α) τον μισθό και τα λοιπά ωφελήματα (π.χ. bonus, οικειοθελείς παροχές, 13ο μισθό), (β) το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, (γ) τον τερματισμό της απασχόλησης (εκτός αν η μερική απασχόληση εξαιρείται από τον Νόμο βάσει του αριθμού των ωρών εργασίας του), (δ) την προστασία της μητρότητας, (ε) την ετήσια άδεια με παροχές για αργίες και εορτές (στ) τη γονική άδεια και άδεια ασθενείας, (ζ) το δικαίωμα οργάνωσης σε συντεχνία, (η) το δικαίωμα συλλογικής διαπραγμάτευσης και διενέργειας πράξεων ως εκπρόσωπος των εργοδοτουμένων, (θ) το δικαίωμα της επαγγελματικής ασφάλειας και υγείας και (ι) την προστασία από κάθε δυσμενή διάκριση στην απασχόληση. Επανερχόμενοι στα γεγονότα της υπόθεσης, παρατηρούμε ότι στην προκείμενη περίπτωση δεν τέθηκε οποιοσδήποτε αντικειμενικός λόγος που θα δικαιολογούσε τη διαφορετική μεταχείριση των Αιτητών, ως εργοδοτουμένων με μερική απασχόληση, από τους αντίστοιχους εργοδοτούμενους με πλήρη απασχόληση, όπως επίσης δεν τέθηκαν οποιοιδήποτε ενδοιασμοί σε σχέση με το χρόνο ή το ωράριο εργασίας τους που θα τους εξαιρούσε από τις προστατευτικές διατάξεις του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου. Κατ' ακολουθία των πιο πάνω ομόφωνα καταλήγουμε ότι η Sheraton παράνομα και αδικαιολόγητα τερμάτισε την απασχόληση των Αιτητών στις Αιτήσεις 926/2012, 927/2012 και 928/2012, με επακόλουθο να δικαιούνται στην επιδίκαση αποζημιώ-σεων και σε πληρωμή αντί προειδοποίησης (βλ. Παναγιώτης Κουντουρίδης Λτδ ν. Κώστα Γεωργίου
(2003)1 Α.Α.Δ. 980). Υπολογισμός των Αποζημιώσεων Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Ευθύς εξ αρχής θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ως προς το αποτέλεσμα που θα καταλήξει ή το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Από τα γεγονότα της υπόθεσης είναι φανερό ότι ο Αιτητής στην Αίτηση 926/2012 εργάστηκε στην υπηρεσία της Sheraton για δεκαέξι
(16)συναπτά έτη με μεικτές απολαβές €387 εβδομαδιαίως. Ο Αιτητής στην Αίτηση 927/2012 εργάστηκε στην εν λόγω Εταιρεία υπό καθεστώς μερικής απασχόλησης για συνολική περίοδο οκτώ
(8)ετών με μεικτές απολαβές €352,50 εβδομαδιαίως. Η Αιτήτρια στην Αίτηση 928/2012 εργάστηκε στην εν λόγω Εταιρεία υπό καθεστώς μερικής απασχόλησης για συνολική περίοδο εννέα
(9)με μεικτές απολαβές €249,50 εβδομαδιαίως. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση των Αιτητών, τη διάρκεια της απασχόλησης τους, τα ημερομίσθια τους, ως και τους υπόλοιπους παράγοντες για τους οποίους δεν δόθηκαν οποιαδήποτε στοιχεία, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις όπως τους επιδικάσουμε αποζημίωση ως ακολούθως: Στον Αιτητή στην Αίτηση 926/2012 το ποσό των €16.060,50 που αντιστοιχεί με απολαβές 41.5 βδομάδων. Στον Αιτητή στην Αίτηση 927/2012 το ποσό των €6.345,00 που αντιστοιχεί με απολαβές 18 βδομάδων. Στην Αιτήτρια στην Αίτηση 928/2012 το ποσό των €5.114,75 που αντιστοιχεί με απολαβές 20.5 βδομάδων. Με βάση το άρθρο 9 του Νόμου, οι Αιτητές δικαιούνται επίσης σε πληρωμή αντί προειδοποίησης που αντιστοιχεί σε απολαβές 8 βδομάδων, που υπολογίζονται ως ακολούθως: Στον Αιτητή στην Αίτηση 926/2012 το ποσό των €3.096,
  1. Στον Αιτητή στην Αίτηση 927/2012 το ποσό των €2.820,
  2. Στην Αιτήτρια στην Αίτηση 928/2012 το ποσό των €1.996,
  3. Εκδίδεται επομένως απόφαση υπέρ των Αιτητών και εναντίον της Sheraton ως ακολούθως: Στον Αιτητή στην Αίτηση 926/2012 το συνολικό ποσό των €19.156,50 με νόμιμο τόκο από 3.12.2012 μέχρι τελικής εξόφλησης. Στον Αιτητή στην Αίτηση 927/2012 το συνολικό ποσό των €9.165,00 με νόμιμο τόκο από 3.12.2012 μέχρι τελικής εξόφλησης. Στην Αιτήτρια στην Αίτηση 928/2012 το συνολικό ποσό των €7.110,75 με νόμιμο τόκο από 3.12.2012 μέχρι τελικής εξόφλησης. Περαιτέρω επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον της Sheraton έξοδα ως θα υπολογίζουν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Οι Αιτήσεις με αριθμό 929/2012 και 299/2013 απορρίπτονται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. Απορρίπτονται επίσης όλες οι αξιώσεις σε όλες τις Αιτήσεις εναντίον της Rosydawn και του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού, χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (υπ)..................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Ι. Κανελλίδης, Μέλος Γ. Λεοντίου, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.