Μ. Ο. ν. ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΤΟΥ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ «ΕΒΑΛΤ ΚΑΙ ΜΑΚΗΣ ΛΤΔ» κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 940/2013, 4/3/2020

(3)μηνών για τις εισφορές των μελών. (δ) Στις 8.2.2013 η Διαχειριστική Επιτροπή του Ταμείου έδωσε, με επιστολή της, προειδοποίηση τριών

(3)μηνών στην Τράπεζα όπως στις 10.5.2013 καταβάλει πληρωμή στον Αιτητή. Ο Αιτητής αποδέχτηκε την πιο πάνω διευθέτηση μη προβάλλοντας οποιαδήποτε ένσταση. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω είναι ο ισχυρισμός των Καθ' ων η αίτηση ότι το Ταμείο κατέστη καταπιστευματοδόχος του ποσού για όφελος του Αιτητή. (ε) Συνεπεία των ΚΔΠ 103/2013 και ΚΔΠ 132/2013 οι λογαριασμοί των Καθ' ων η αίτηση 1 απομειώθηκαν περιλαμβανομένου και του ποσού που δικαιούτο ο Αιτητής. (στ) Η Διαχειριστική Επιτροπή του Ταμείου σε συνεδρία της στις 9.9.2013 αποφάσισε όπως το θέμα του Αιτητή και των άλλων επηρεασθέντων πρώην υπαλλήλων αποφασισθεί από έκτακτη γενική συνέλευση των μελών των Καθ' ων η αίτηση

1. (η) Σε έκτακτη γενική συνέλευση που έλαβε χώρα στις 11.9.2013 αποφασίστηκε κατά πλειοψηφία όπως όλα τα πρώην μέλη των Καθ΄ων η αίτηση 1 υποστούν απομείωση των ωφελημάτων τους. (θ) Το ποσό που οι Καθ' ων η αίτηση 1 ισχυρίζονται ότι δικαιούται ο Αιτητής είναι €27.006,14 μείον το ποσό των €12.381,32 που του έχει ήδη καταβληθεί, καθώς επίσης και 20.531 μετοχές της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Για όλα τα πιο πάνω ισχυρίζονται ότι ο Αιτητής δεν δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες και αιτούνται την απόρριψη της Αίτησης με έξοδα. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσε μόνο ο Αιτητής. Οι Καθ' ων η αίτηση δεν προσκόμισαν οποιαδήποτε μαρτυρία. Καταθέτοντας ο Αιτητής ανέφερε ότι το λαβείν του είναι όλα τα δικαιώματα του και οι αποδόσεις του Ταμείου Προνοίας όλα τα χρόνια στη διάρκεια των οποίων κατέβαλλε ανελλιπώς τις εισφορές του. Το ποσό που εδικαιούτο κατά την ημερομηνία της απόλυσης του ήταν €47.496,
2. Για να επιβεβαιώσει τη θέση του παρέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου επιστολή ημερ. 8.2.2013 με την οποία οι Καθ' ων η αίτηση ενημέρωναν την Τράπεζα για το ποσό που εδικαιούτο να λάβει ο Αιτητής και με την παράκληση όπως του καταβληθεί στις 10.5.2013 (Τεκ.3). Παρουσίασε επίσης επιστολή ημερ. 28.2.2012 (Τεκ.4) με την οποία οι Καθ' ων η αίτηση τον ενημέρωνε για το ποσό των εισφορών του στους λογαριασμούς Α+Β μέχρι 31.12.2011, που ανέρχονταν στις €42.838 με τους αναλογούμενους τόκους. Ανέφερε επίσης ότι έναντι του ως άνω ποσού, ως αναφέρεται στο Τεκ.3, οι Καθ' ων η αίτηση του κατέβαλαν σε διάφορες ημερομηνίες από 15.5.2013 μέχρι και 16.6.2014 το συνολικό ποσό των €27.834,20 και ότι απομένει υπόλοιπο €19.662,51 που δεν του κατεβλήθη (Τεκ.5α-5γ). Είναι η θέση του ότι η οφειλή του από το Ταμείο Προνοίας ξεκαθαρίστηκε και αποκρυσταλλώθηκε την ημέρα της απόλυσης του και συγκεκριμενοποιήθηκε με το Τεκ.3 στις 8.2.
3. Το τι έλαβε χώρα σε κατοπινό στάδιο δεν επηρεάζει το λαβείν του. Σημείωσε δε, ότι οι περιοδικές πληρωμές, του έγιναν χωρίς ανάληψη από μέρους του οποιασδήποτε δέσμευσης για το συνολικά οφειλόμενο ποσό. Για όλα τα πιο πάνω αξιώνει το ποσό των €19.662,51 με τόκους που θα καθορίσει το Δικαστήριο μέχρι εξοφλήσεως. Αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι κατά τον χρόνο της απόλυσης του δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει για το ποσό που δικαιούτο να λάβει από το Ταμείο Προνοίας των Καθ' ων η αίτηση και ότι έλαβε γνώση του ποσού, μετά που οι ελεγκτές ετοίμασαν τους λογαριασμούς, με την επιστολή Τεκ.
4. Συμφώνησε επίσης ότι αντίγραφο της εν λόγω επιστολής δόθηκε και στον ίδιο και ότι υπογράφεται από τρία μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής ήτοι τον Χ. Θ., την Α. Π. που είναι η σύζυγος του και τον Ν. Μ. Περαιτέρω αποδέχθηκε ότι το ποσό που του αναλογεί είναι αυτό που αναφέρεται στο Τεκ.3 ήτοι €47.496.71 και ότι θα του καταβαλλόταν στις 10.5.
5. Ισχυρίστηκε ότι δεν είναι ο ίδιος που ζήτησε να κρατήσουν τα λεφτά του, ότι ήθελε να του πληρωθούν άμεσα, αλλά λόγω της διαδικασίας των λογιστών, λαμβάνοντας το Τεκ.3 περίμενε την έλευση της αναφερόμενης ημερομηνίας για να πάρει τα λεφτά του, που ήταν κατατεθειμένα σε λογαριασμό με προειδοποίηση 90 ημερών. Ο Αιτητής δεν αντιλήφθηκε τη λέξη καταπιστευματοδόχος όπως του υπεβλήθη από την ευπαίδευτη συνήγορο. Ωστόσο, σε ερώτηση ότι το ποσό το κρατούσαν οι Καθ' ων η αίτηση 1 για λογαριασμό του, απάντησε ότι δεν το κατακρατούσαν, ήταν κατατεθειμένο σε ένα λογαριασμό 90 ημερών, εξ ου και η απόσταση της ημερομηνίας που πληρώνοντο τα διάφορα έξοδα του Ταμείου Προνοίας και τα λεφτά του συμπεριλαμβανομένου. Συμφώνησε, τέλος, ότι πριν τις 10.5.2013 που θα του καταβαλλόταν το ποσό μεσολάβησε το κούρεμα των δύο μεγάλων Τραπεζών. Αγορεύσεις Μέσα στα πλαίσια των παραδεκτών και ή αδιαμφισβήτητων γεγονότων, της πραγματικής μαρτυρίας και της μαρτυρίας που προσέφερε η πλευρά του Αιτητή, κινήθηκε και η γραμμή των αγορεύσεων που έθεσαν γραπτώς ενώπιον του Δικαστηρίου οι δυο συνήγοροι. Είναι η εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου για τον Αιτητή ότι με βάση το Καταστατικό (Τεκ.1) που αποτελεί τους κανόνες λειτουργίας των Καθ' ων η αίτηση, η υποχρέωση των τελευταίων να καταβάλουν στον Αιτητή το σε πίστη του κατατιθέμενο ποσό και το αντίστοιχο αυτού δικαίωμα στο «ποσό που βρίσκεται σε πίστη του» γεννήθηκε την ημερομηνία τερματισμού της απασχόλησης του. Επίσης ότι με βάση το Καταστατικό, ο Αιτητής δικαιούται το σε πίστη του ποσό στο ακέραιο και ότι η φύση των γεγονότων που προέκυψαν τον Μάρτιο 2013 ως και αυτά που επέδρασαν στους Καθ' ων η αίτηση, είναι ζήτημα που αφορά αποκλειστικά και μόνο τους ιδίους και τα υφιστάμενα κατά τον Μάρτιο 2013 μέλη τους και όχι τον Αιτητή, ο οποίος έπαψε να είναι μέλος του Ταμείου από τον Νοέμβριο του προηγούμενου έτους. Περαιτέρω απορρίπτει τη θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι ο Αιτητής αποδέχθηκε τη δημιουργία καταπιστεύματος του ποσού προς όφελος του, σημειώνοντας ότι κάτι τέτοιο δεν έχει αποδειχθεί και ούτε επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Καταλήγει δε, ότι οι οποιεσδήποτε αδικαιολόγητες καθυστερήσεις εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να γεννήσουν δικαιολογίες και δικαιώματα που θα επιδρούν εις βάρος του Αιτητή κατά τρόπο παράνομο, αντικανονικό και βέβαια αντισυνταγματικό. Η ευπαίδευτη συνήγορος για τους Καθ' ων η αίτηση αναφερόμενη στα γεγονότα της υπόθεσης και δη το γεγονός ότι οι Καθ' ων η αίτηση στις 8.2.2013 πληροφορήθηκαν από τους ελεγκτές για το ποσό των €47.496,71 που αναλογούσε στον Αιτητή και ότι έδωσαν προειδοποίηση τριών μηνών με την οποία εξουσιοδοτούσαν την Τράπεζα όπως του πληρώσει το εν λόγω ποσό στις 10.5.2013, αντέτεινε ότι ο Αιτητής αποδέχθηκε την πιο πάνω διευθέτηση μη προβάλλοντας οποιαδήποτε ένσταση και ότι με τον τρόπο αυτό οι Καθ' ων η αίτηση 1 κατέστησαν καταπιστευματοδόχοι του Αιτητή για το εν λόγω ποσό. Εισηγήθηκε δε, ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 όντας καταπιστευματοδόχοι του Αιτητή, καμία ευθύνη δεν είχαν για την μείωση του ποσού που εδικαιούτο ο Αιτητής, καθώς το «κούρεμα» των καταθέσεων σε καμία περίπτωση δεν οφειλόταν σε ενέργειες δικές τους ή μπορούσε να προβλεφθεί ή να αποφευχθεί. Εισηγήθηκε επίσης ότι ο Αιτητής, μολονότι είχε το δικαίωμα να απαιτήσει την άμεση πληρωμή του ποσού που ήταν κατατεθειμένο σε πίστη του, εν τούτοις δεν το έπραξε με αποτέλεσμα η υποχρέωση των Καθ' ων η αίτηση 1 να μην ενεργοποιηθεί άμεσα παρά μόνο με την επιστολή ημερ. 3.10.2013 που ο Αιτητής απέστειλε μέσω του δικηγόρου του, λαμβάνοντας στο μεσοδιάστημα διάφορα ποσά προς εξόφληση του ποσού που εδικαιούτο. Καταλήγει δε, ότι οι Καθ' ων η αίτηση ουδεμία ευθύνη φέρουν έναντι του Αιτητή για τη μεταβολή που δέχθηκε το κατατιθέμενο σε πίστη του ποσό και ότι το ποσό των €27.834,20 που του καταβλήθηκε, είναι αυτό που εδικαιούτο ως αποτέλεσμα των μέτρων που είχαν προκύψει. Ανάλυση - Συμπεράσματα Έχουμε παρακολουθήσει με την επιβαλλόμενη προσοχή τον Αιτητή να καταθέτει ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία του, έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση και όσα σχετικά υποστήριξαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι στο στάδιο των αγορεύσεων. Τα ουσιαστικά γεγονότα της υπόθεσης όπως προκύπτουν από τη μαρτυρία του Αιτητή δεν φαίνεται να αμφισβητούνται. Αντίθετα σε μεγάλη έκταση είναι παραδεκτά και υποστηρίζονται από την ενώπιον του Δικαστηρίου πραγματική μαρτυρία που είναι τα διάφορα έγγραφα που έχουν κατατεθεί ως Τεκμήρια. Με βάση τα γεγονότα αυτά, το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει κατά πόσο ο Αιτητής δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες εν όψει των μέτρων εξυγίανσης των δύο Τραπεζών και της ζημιάς που υπέστηκαν οι Καθ' ων η αίτηση 1 με την απομείωση των καταθέσεων τους. Τα γεγονότα που οδήγησαν στα γνωστά μέτρα για την εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος των δύο μεγάλων τραπεζών της Κύπρου (Λαϊκής Τράπεζας και Τράπεζας Κύπρου), περιέχονται περιεκτικά στην απόφαση του Δικαστή Γ. Ερωτοκρίτου στη θεμελιακή υπόθεση Χριστοδούλου κ.α. ν. Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου κ.α.

(2013)3 Α.Α.Δ. 427 μέρος των οποίων παραθέτουμε: «..... Στις 15.3.2013, συγκλήθηκε συνάντηση των χωρών της Ευρωζώνης (Eurogroup) για συζήτηση της σοβαρής κατάστασης που είχε δημιουργηθεί στην Κύπρο. Τις πρωινές ώρες της 16.3.2013 λήφθηκε απόφαση από το Eurogroup για διάσωση της κυπριακής οικονομίας με την παροχή βοήθειας ύψους 10 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η βοήθεια συνδέθηκε με τη λήψη μέτρων για διάρθρωση της οικονομίας στη βάση αποδοχής μνημονιακής σύμβασης. Τέθηκε επίσης όρος ότι το ποσό των 10 δισεκατομμυρίων ευρώ δεν θα χρησιμοποιείτο για ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Ως εκ τούτου ζητήθηκε από την Κύπρο όπως εξασφαλίσει με δικά της μέσα πρόσθετο ποσό ύψους περίπου 5.8 δισεκατομμυρίων ευρώ. Συγκεκριμένα συμφωνήθηκε η εισαγωγή μιας εφάπαξ εισφοράς αλληλεγγύης από όλους τους καταθέτες (6,75% για καταθέσεις κάτω των €100.000 και 9,9% για καταθέσεις άνω των €100.000), καθώς και άλλων μέτρων για αναδιάρθρωση της οικονομίας και ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Στις 19.3.2013 η Βουλή των Αντιπροσώπων καταψήφισε το νομοσχέδιο που είχε κατατεθεί για έγκριση της Συμφωνίας που είχε επιτευχθεί με το Eurogroup. Tην 21.3.2013 η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποφάσισε να διατηρήσει το μέχρι τότε επίπεδο ρευστότητας, που σήμαινε ότι δεν θα παραχωρείτο περαιτέρω ρευστότητα (ELA), εκτός εάν η Κύπρος δεχόταν το πρόγραμμα διάσωσης που προτείνετο από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ και το οποίο θα διασφάλιζε τη φερεγγυότητα των κυπριακών τραπεζών και δημόσιου τομέα. Στις 22.3.2013 η εικόνα που προέκυπτε από τα αποθέματα ρευστών διαθέσιμων των δύο τραπεζών, ήταν ότι αυτές δεν θα ήταν σε θέση να ικανοποιήσουν τις υποχρεώσεις τους, αν δεν τους παραχωρείτο έκτακτη ρευστότητα. Σύμφωνα με τους όρους παροχής έκτακτης ρευστότητας από την ΚΤΚ προς τις τράπεζες, σε περίπτωση διακοπής της παροχής έκτακτης ρευστότητας προς τις τράπεζες, τα ποσά που είχαν παραχωρηθεί μέχρι τότε ως έκτακτη ρευστότητα, καθίσταντο αμέσως πληρωτέα προς την ΚΤΚ. Να σημειωθεί ότι η κυπριακή κυβέρνηση παραχώρησε στη Λαϊκή Τράπεζα κυβερνητική εγγύηση ύψους ενός δισεκατομμυρίου ευρώ με αποτέλεσμα με την ενδεχόμενη κατάρρευση της Λαϊκής να δημιουργείται άμεσος κίνδυνος πτώχευσης του κράτους, εφόσον οι κυβερνητικές εγγυήσεις καθίσταντο αμέσως πληρωτέες στους κατόχους τους. Η ενδεχόμενη αδυναμία του κράτους να πληρώσει τις υποχρεώσεις του, θα είχε αλυσιδωτές επιδράσεις στις υποχρεώσεις του κράτους, έναντι των κατόχων κρατικών ομολόγων. Λόγω του όρου που έθεσε η ΕΚΤ, η επίτευξη συμφωνίας με το Eurogroup ήταν επιτακτική, καθότι ο κίνδυνος άμεσης χρεοκοπίας του κράτους ήταν πλέον ορατός, εφόσον δεν θα μπορούσαν να εξασφαλιστούν ούτε τα περίπου 35 δισεκατομμύρια καταθέσεων κάτω των €100.000 τα οποία υποτίθεται ότι ήταν εξασφαλισμένα. Σύμφωνα με τη θέση της Δημοκρατίας, η μόνη άλλη διέξοδος θα ήταν η αποχώρηση από το ευρώ και η έκδοση νέου νομίσματος με απρόβλεπτες συνέπειες. Μπροστά σ' αυτά τα διλήμματα, η Βουλή ψήφισε στις 22.3.2013, μεταξύ άλλων, τον περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμο του 2013 (Ν. 17(Ι)/2013), στο εξής «ο Νόμος». Στις 25.3.2013 συνήλθε εκ νέου το Eurogroup και επιτεύχθηκε νέα συμφωνία με την κυπριακή κυβέρνηση για εγκαθίδρυση ενός προγράμματος οικονομικής προσαρμογής προς αποφυγή χρεοκοπίας της Κύπρου. Μεταξύ άλλων, συμφωνήθηκε ότι το Eurogroup θα παρείχε βοήθεια 10 δισεκατομμυρίων ευρώ, ενώ η Δημοκρατία θα λάμβανε μέτρα για την εξεύρεση πρόσθετου ποσού 5.8 δισεκατομμυρίων ευρώ για εξυγίανση των δύο μεγάλων τραπεζών με ίδια μέσα («bail-in») στη βάση του Νόμου 17(Ι)/

1. Στις 25.3.2013 η ΕΚΤ χαιρέτησε την επίτευξη συμφωνίας και ανακοίνωσε ότι δεν είχε πλέον ένσταση στην παραχώρηση περαιτέρω έκτακτης ρευστότητας. Ενόψει της απόφασης που επιτεύχθηκε με το Eurogroup, η οποία απέκλειε την ανακεφαλαιοποίηση των δύο τραπεζών από το πρόγραμμα χρηματοδότησης που θα λαμβάνετο από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας και προ του κινδύνου αποσταθεροποίησης του χρηματοοικονομικού συστήματος της χώρας, η Κεντρική Τράπεζα Κύπρου, ως Αρχή Εξυγίανσης, από κοινού με τον Υπουργό Οικονομικών, άσκησε τις εξουσίες της δυνάμει του άρθρου 3 του Νόμου 17(Ι)/2013 και έλαβε το πρώτο μέτρο εξυγίανσης των δύο μεγάλων τραπεζών. Μεταξύ άλλων εξέδωσε και τα πιο κάτω Διατάγματα:- ΚΔΠ 94/2013, ημερ. 25.3.2013 (Πώληση Εργασιών της Λαϊκής Τράπεζας), ΚΔΠ 97/2013, ημερ. 26.3.2013 (Πώληση των εν Ελλάδι Εργασιών της Λαϊκής Τράπεζας), ΚΔΠ 103/2013, ημερ. 29.3.2013 (Διάσωση με Ίδια Μέσα της Τράπεζας Κύπρου), ΚΔΠ 104/2013, ημερ. 29.3.2013 (Πώληση ορισμένων Εργασιών της Λαϊκής Τράπεζας), ΚΔΠ 105/2013, ημερ. 1.4.2013 (Πώληση Ορισμένων Εργασιών στο Ηνωμένο Βασίλειο της Λαϊκής Τράπεζας), ΚΔΠ 107/13, ημερ. 3.4.2013 (Επιβολής Προσωρινών Περιοριστικών Μέτρων στις Συναλλαγές σε περίπτωση Έκτακτης Ανάγκης, Τέταρτο Διάταγμα του 2013) και ΑΔΠ 197/13, ημερ. 26.3.2013 (Διορισμός Ειδικού Διαχειριστή για τη Cyprus Popular Bank Public Co Ltd δυνάμει του άρθρου 14 .....» Στο Διάταγμα ΚΔΠ 103/2013 που αφορά την Τράπεζα Κύπρου, προνοείται η μετατροπή ενός ποσοστού των καταθέσεων πέραν των €100.000 σε μετοχές. Με βάση αυτό το Διάταγμα ποσοστό 47.5% των καταθέσεων που είχαν οι Καθ' ων η αίτηση 1 στην Τράπεζα Κύπρου μετατράπηκε τελικά σε μετοχές. Από τα γεγονότα της υπόθεσης είναι παραδεκτό και ή μη αμφισβητούμενο ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή που έλαβε χώρα στις 30.11.2012, προηγήθηκε των μέτρων εξυγίανσης και των εκδοθέντων διαταγμάτων που οδήγησαν στην απομείωση των Τραπεζικών καταθέσεων και κατ' ακολουθία στη ζημιά που υπέστηκαν οι Καθ' ων η αίτηση
2. Επίσης με βάση τις ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις που ετοίμασαν οι ελεγκτές του Ταμείου στις 8.2.2013, το ποσό που ο Αιτητής εδικαιούτο να λάβει κατά τον χρόνο του τερματισμού της απασχόλησης του ανερχόταν στα €47.496,
3. Για τα ποσά που ήταν κατατεθειμένα σε πίστη των μελών τους, οι Καθ' ων η αίτηση 1 διατηρούσαν στην Τράπεζα Κύπρου λογαριασμό με προειδοποίηση ενενήντα ημερών. Έτσι με επιστολή τους προς την Τράπεζα ημερ. 8.2.2013, αντίγραφο της οποίας δόθηκε και στον Αιτητή, δόθηκαν οδηγίες όπως το ως άνω ποσό πληρωθεί στον Αιτητή στις 10.5.
4. Από τις 15.5.2013 μέχρι και τις 16.6.2014, οι Καθ' ων η αίτηση 1 κατέβαλαν στον Αιτητή σε τέσσερεις δόσεις το συνολικό ποσό των €27.834,
5. Σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις του Νόμου 208(Ι)/2012 (Νόμος που αναφέρεται ως «Ο περί της Ίδρυσης, των Δραστηριοτήτων και της Εποπτείας των Ταμείων Επαγγελματικών Συνταξιοδοτικών Παροχών Νόμος του 2012»): «Ταμείο Προνοίας» σημαίνει Ταμείο το οποίο παρέχει συνταξιοδοτικές παροχές οι οποίες καταβάλλονται υπό μορφή εφάπαξ πληρωμών·» Σύμφωνα με το άρθρο 29 του ιδίου Νόμου: 29.

(1)Τηρουμένων των λοιπών διατάξεων του παρόντος Νόμου, οι παροχές που καταβάλλονται από κάθε Ταμείο καθορίζονται από τους κανόνες λειτουργίας του.

(2)Παροχές από Ταμείο δύνανται να καταβάλλονται μόνο σε μέλος του και τους νόμιμους κληρονόμους του μέλους- (α) σε περίπτωση αφυπηρέτησης, που λαμβάνει χώρα όταν το μέλος υπερβεί την καθοριζόμενη από τους κανόνες λειτουργίας ηλικία, (β) σε περίπτωση κατά την οποία το μέλος καθίσταται μόνιμα ανίκανο για την εργασία που εκτελεί, (γ) σε περίπτωση θανάτου του μέλους, (δ) σε περίπτωση τερματισμού της απασχόλησης του μέλους, ή (ε) σε περίπτωση διάλυσης του Ταμείου: .................

(3)Καμιά μείωση συσσωρευμένων δικαιωμάτων από Ταμείο δεν επιτρέπεται, εκτός στην περίπτωση οικειοθελούς τερματισμού της απασχόλησης του μέλους πριν από τη συμπλήρωση τεσσάρων

(4)ετών συνεχούς απασχόλησης με τη χρηματοδοτούσα επιχείρηση׃ Νοείται ότι, προκειμένου περί Ταμείου Προνοίας, απαγορεύεται η μείωση των συσσωρευμένων δικαιωμάτων τα οποία προκύπτουν από τις προσωπικές εισφορές του μέλους.

(4)Η μέθοδος υπολογισμού του ποσού της παροχής, η οποία καταβάλλεται από Ταμείο Προνοίας σε μέλος ή στους νόμιμους κληρονόμους του καθορίζεται με Κανονισμούς» Το Καταστατικό των Καθ' ων η αίτηση 1 (Τεκ.1), που καθορίζει τους κανόνες λειτουργίας του προνοεί μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «

1. ΣΚΟΠΟΙ (α) Να παρέχει ωφελήματα ή άλλα βοηθήματα στα Μέλη του Ταμείου σε περίπτωση αφυπηρέτησης, μόνιμης ανικανότητας για εργασία, τερματισμού απασχόλησης ή διάλυσης του Ταμείου∙ ή στις οικογένειες τους ή νόμιμους κληρονόμους σε περίπτωση θανάτου του Μέλους, σύμφωνα με τις πρόνοιες του παρόντος καταστατικού. (β) Να δέχεται εισφορές, δωρεές, συνδρομές, φιλοδωρήματα, κληροδοτήματα και άλλες καταθέσεις για τους σκοπούς του Ταμείου Προνοίας. (γ) Να διεξάγει οικονομικές ή άλλες πράξεις για την επίτευξη των προνοουμένων σκοπών και κανονισμών του Ταμείου.
2. ΜΕΛΗ (α) ............................. (β) ............................. (γ) Μέλος παύει να είναι Μέλος του Ταμείου από την ημέρα που τερματίζεται η υπηρεσία του στην Εταιρεία είτε κατόπιν απόλυσης του είτε κατόπιν οικειοθελούς παραίτησης του. (δ) Κανένα Μέλος δεν μπορεί να αποχωρήσει από το Ταμείο εφόσον βρίσκεται στην υπηρεσία της Εταιρείας.
3. ΩΦΕΛΗΜΑΤΑ (α).................... (β) Σε περίπτωση που Μέλος του Ταμείου αποχωρεί λόγω απόλυσης του από τον εργοδότη, για οποιονδήποτε λόγο θα του πληρωθούν στο ακέραιο όλα τα ποσά που βρίσκονται σε πίστη και των δύο λογαριασμών του «Α» και «Β». Από τη γλωσσική αποτύπωση των παραπάνω διατάξεων του Καταστατικού είναι σαφές ότι μέλος των Καθ' ων η αίτηση 1, του οποίου η απασχόληση τερματίστηκε από την Εργοδότρια Εταιρεία για οποιονδήποτε λόγο, δικαιούται πληρωμή στο ακέραιο ολόκληρου του ποσού που βρίσκεται κατατεθειμένο σε πίστη του στους λογαριασμούς «Α» και «Β». Ως προς τον χρόνο καταβολής του εν λόγω ποσού, ούτε ο Νόμος αλλά ούτε το Καταστατικό επιτάσσουν οποιονδήποτε περιορισμό. Αντίθετα, από το γράμμα του άρθρου 29

(2)του Νόμου και από την γλωσσική αποτύπωση του Καταστατικού, σαφώς προκύπτει ότι το μέλος δικαιούται στην πληρωμή του ποσού που βρίσκεται κατατεθειμένο σε πίστη του με τον τερματισμό της απασχόλησης του, οπότε και παύει να είναι μέλος των Καθ' ων η αίτηση 1. Βασιζόμενοι επομένως στις διατάξεις του Νόμου και του Καταστατικού καταλήγουμε ότι ο Αιτητής κατά τον χρόνο τερματισμού της απασχόλησης του, δικαιούταν σε πλήρη ανάληψη όλου του ποσού που βρισκόταν σε πίστη του στους λογαριασμούς Α και Β και ότι από τη στιγμή που έπαυσε να είναι μέλος του Ταμείου Προνοίας των Καθ' ων η αίτηση 1, το Καταστατικό δεν παρείχε καμία δυνατότητα στους τελευταίους να μην καταβάλουν άμεσα το εν λόγω ποσό προς τον Αιτητή. Συνεπώς οι Καθ' ων η αίτηση 1 με τον τερματισμό της απασχόλησης του Αιτητή είχαν κάθε υποχρέωση να συμμορφωθούν με τις πρόνοιες του Νόμου και του Καταστατικού και να προβούν σε όλα τα δέοντα διαβήματα για πλήρη και άμεση πληρωμή προς τον Αιτητή του εν λόγω ποσού. Το γεγονός ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 δεν ήταν σε θέση να γνωρίζουν το ακριβές ποσό που όφειλαν να καταβάλουν στον Αιτητή κατά τον ουσιώδη χρόνο της απόλυσης του και ότι θα έπρεπε να περιμένουν από τους ελεγκτές την ετοιμασία των ελεγμένων οικονομικών καταστάσεων για το έτος 2012, ουδόλως τους εμπόδιζε να προβούν στα δέοντα διαβήματα και να καταβάλουν στον Αιτητή πληρωμή με βάση τις ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις του 2011, ως η επιστολή ημερ. 28.2.2012 (Τεκ.4), με την οποία τον ενημέρωσαν ότι το ποσό των εισφορών του στους λογαριασμούς Α + Β μέχρι τις 31.12.2011 ανερχόταν στα €42.838 με τους αναλογούμενους τόκους. Γιατί, υπό διαφορετικές συνθήκες, το κάθε μέλος που απολύεται από την εργασία του κατά τη διάρκεια του έτους, θα ήταν υποχρεωμένο να αναμένει την ετοιμασία των οικονομικών καταστάσεων για να επωφεληθεί των σε πίστη του ποσών και πάντοτε με τον κίνδυνο να απωλέσει κάθε δικαίωμα να τα διεκδικήσει σε μεταγενέστερο χρόνο. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην υπόθεση Ταμείο Προνοίας των Διευθυντών Συμβούλων των Π.Κ. Ορεινός Λτδ κα ν. Φρίξου Φιλίππου

(2004)1 Α.Α.Δ. 2013, «.Η ετοιμασία των λογαριασμών κάθε τέλος του χρόνου γίνεται για λογιστικούς σκοπούς και όχι για τους σκοπούς απόδοσης ωφελημάτων στα αποχωρούντα μέλη.» Ο Αιτητής δεν είχε καμία υποχρέωση να οχλήσει τους Καθ' ων η αίτηση 1 για την καταβολή του οφειλόμενου ποσού. Η πληρωμή του εν λόγω ποσού αποτελούσε υποχρέωση των Καθ' ων η αίτηση 1 και συνεπώς η οποιαδήποτε καθυστέρηση από μέρους τους σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να επηρεάσει ή να βλάψει τα δικαιώματα του Αιτητή. Περαιτέρω, τα τεθέντα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία δεν φαίνεται να επιβεβαιώνουν τη σύναψη οποιασδήποτε συμφωνίας μεταξύ Αιτητή και Καθ' ων η αίτηση 1, για καταβολή του εν λόγω ποσού σε μεταγενέστερο χρόνο και δη στις 10.5.2013, ως οι Καθ' ων η αίτηση 1 διατείνονται, καθώς ελλείπει το βασικό αξίωμα του κοινοδικαίου στο χώρο του δικαίου των συμβάσεων που είναι η αντιπαροχή. Αυτό που προκύπτει από τα γεγονότα της υπόθεσης, είναι ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 απέστειλαν στην Τράπεζα το Τεκ.3 με την παράκληση όπως το σε πιστή του Αιτητή κατατιθέμενο ποσό των €47.496,71 του καταβληθεί στις 10.5.

1. Υπήρξε συνεπώς αναγνώριση από πλευράς των Καθ' ων η αίτηση 1 του οφειλόμενου προς τον Αιτητή ποσού, χωρίς ωστόσο ο ίδιος να εκδηλώσει οποιαδήποτε συμπεριφορά που θα περιόριζε το δικαίωμα του για άμεση καταβολή του οφειλόμενου ποσού. Το γεγονός ότι ο Αιτητής δεν αντέδρασε και ανέμενε την έλευση της ταχθείσας προθεσμίας για να λάβει τα δικαιώματα του, δεν αποτέλεσε δέσμευση ή κώλυμα για τον ίδιο να απαιτήσει την άμεση ή σε προγενέστερο χρόνο πληρωμή τους, αλλά ούτε και αποδέσμευε τους Καθ' ων η αίτηση 1 από την υποχρέωση να του καταβάλουν άμεσα το οφειλόμενο ποσό, το οποίο ήδη είχαν αναγνωρίσει. Πρόσθετα, ο ισχυρισμός των Καθ' ων η αίτηση 1 ότι ο Αιτητής αποδέχθηκε τη δημιουργία καταπιστεύματος του ποσού προς όφελος του, δεν φαίνεται να επιβεβαιώνεται από τα γεγονότα της υπόθεσης. Οι Καθ' ων η αίτηση φέροντες το βάρος απόδειξης μιας τέτοιας υπεράσπισης δεν έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία που να στηρίζουν μια τέτοια εκδοχή. Ούτε το Τεκ.3 αλλά ούτε και τα όσα ο Αιτητής ανέφερε μπορούν να οδηγήσουν σε ένα τέτοιο συμπέρασμα. Ο Αιτητής κατά την αντεξέταση του ήταν ειλικρινής. Ενώ συμφώνησε με τη θέση της συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση, ότι αποδέχθηκε ότι το ποσό θα του πληρωθεί στις 10.5.2013, σε ερώτηση ότι αποδέχθηκε όπως το ποσό το κρατούσαν στο Ταμείο Προνοίας μέχρι τις 15.4.2013 που θα γινόταν η μεταφορά στο λογαριασμό του, ρητά και ξεκάθαρα ανέφερε ότι ο ίδιος δεν έβαλε να το κρατούν και ότι ήθελε τα λεφτά του άμεσα. Ότι υπήρχε η διαδικασία των λογιστών για να καταλήξουν στις 8.2.
2. Περίμενε να έρθει η ημερομηνία, γιατί έτσι ήταν αναγραμμένο στο χαρτί, να πάει στη Τράπεζα να ζητήσει τα λεφτά του. Ενώ ο Αιτητής δεν αντιλήφθηκε τη λέξη καταπιστευματοδόχος όπως αυτή του υποβλήθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο των Καθ' ων η αίτηση, εν τούτοις σε νέα ερώτηση ότι το ποσό το κρατούσαν οι Καθ' ων η αίτηση 1 για λογαριασμό του, απάντησε ότι δεν το κατακρατούσαν, ήταν κατατεθειμένο σε ένα λογαριασμό 90 ημερών, εξ ου και η απόσταση της ημερομηνίας που πληρώνοντο τα διάφορα έξοδα του Ταμείου Προνοίας και τα λεφτά του συμπεριλαμβανομένου. Εν ολίγοις με όσα ανέφερε ο Αιτητής, κατέδειξε ότι δεν είχε καμία πρόθεση για τη δημιουργία καταπιστεύματος και ούτε δήλωσε οτιδήποτε προς αυτό το σκοπό. Η μαρτυρία του δεν αφήνει κανένα περιθώριο ώστε να κριθεί ότι μετά την απόλυση του και ενώ έπαυσε να είναι μέλος των Καθ' ων η αίτηση, κατέστησε τους τελευταίους καταπιστευματοδόχους ως προς το ποσό που άμεσα όφειλαν να του καταβάλουν. Προφανώς, η όλη κωλυσιεργία στην καταβολή του ποσού δεν οφείλετο στον Αιτητή αλλά στους Καθ' ων η αίτηση 1, οι οποίοι δεν ενέργησαν άμεσα. Σε τελική ανάλυση ο Αιτητής δεν προέβητε σε οποιαδήποτε πράξη ή ενέργεια και δεν επέδειξε οποιαδήποτε συμπεριφορά που θα τον εμπόδιζε να απαιτήσει την άμεση καταβολή του σε πίστη του κατατεθειμένου ποσού, που οι Καθ' ων η αίτηση όφειλαν να του καταβάλουν με τον τερματισμό της απασχόλησης του. Συνεπώς η εκ των υστέρων απομείωση των τραπεζικών καταθέσεων και η επενδυτική ζημία που υπέστησαν οι Καθ' ων η αίτηση 1 ως επακόλουθο των μέτρων εξυγίανσης των δύο μεγάλων Τραπεζών και των εκδοθέντων διαταγμάτων, δεν βρίσκουμε να επηρέασε με οποιοδήποτε τρόπο το δικαίωμα του Αιτητή να επωφεληθεί ολόκληρου του ποσού που βρισκόταν σε πίστη του κατά τον χρόνο τερματισμού της απασχόλησης του. Τα μέτρα εξυγίανσης που οδήγησαν εν τέλει στην απομείωση του λογαριασμού των Καθ' ων η αίτηση 1 δεν βρίσκει καμία απήχηση έναντι της νομικής και συμβατικής υποχρέωσης τους να εξασφαλίσουν την ανάληψη του ποσού που βρισκόταν σε πίστη του Αιτητή κατά τον χρόνο τερματισμού της απασχόλησης του. Καταληκτικά, ο Αιτητής δικαιούται στην καταβολή του ποσού που του έχει αποκοπεί ως αποτέλεσμα των μέτρων εξυγίανσης και της ζημιάς που υπέστησαν οι Καθ' ων η αίτηση
3. Για τους Καθ' ων η αίτηση 2 - 6 θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία που να δικαιολογούν την οποιαδήποτε ευθύνη από μέρους των μελών της Διαχειριστικής Επιτροπής σε προσωπικό επίπεδο, ώστε να καθίστανται επιπλέον και εξ ολοκλήρου υπεύθυνα για τη ζημιά που υπέστη ο Αιτητής. Για όλα τα πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 για το ποσό των €19.662,51 με νόμιμο τόκο από 29.11.2013 μέχρι τελικής εξόφλησης. Περαιτέρω οι Καθ' ων η αίτηση 1 διατάσσονται όπως καταβάλουν στον Αιτητή έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η Αίτηση εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 2 έως 6 απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (υπ)..................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Ι. Νεοφύτου, Μέλος Ν. Ανδρέου, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο