Γ. Β. ν. ΣΩΚΡΑΤΗΣ Π. ΚΥΠΡΙΑΝΙΔΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 769/2014, 30/3/2020

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73 (ο «Νόμος»), καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου σύμφωνα με το οποίο: «...ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, στην Εργοδότρια Εταιρεία απόκειται να ανατρέψει το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξει ότι δικαιολογημένα απέλυσε τον Αιτητή για τους λόγους που επικαλείται και δη ότι ο Αιτητής κατέστη πλεονάζον προσωπικό υπό την έννοια του μέρους IV του Νόμου. Προς ανατροπή του εν λόγω τεκμηρίου κατέθεσαν για την Εργοδότρια Εταιρεία τρεις μάρτυρες, ο κ. Σ. Κ., ο κ. Π. Κ. και ο κ. Γ. Κ., ενώ ο Αιτητής παρέθεσε τη δική του προσωπική μαρτυρία. Παράλληλα, κατατέθηκαν ως Τεκμήρια διάφορα έγγραφα, που είναι τα ακόλουθα: - Η αίτηση για πληρωμή λόγω πλεονασμού που υπέβαλε ο Αιτητής και το αντίστοιχο ερωτηματολόγιο που κοινοποίησε η Εργοδότρια Εταιρεία στο Ταμείο (Τεκ.1 και 2). - Επιστολή του Ταμείου προς την Εργοδότρια Εταιρεία ημερ. 29.7.2013 με την οποία, για σκοπούς εξέτασης της αίτησης του Αιτητή, ζητήθηκαν εξελεγμένοι λογαριασμοί για τα έτη 2008 - 2011 (μόνο η πρώτη σελίδα κερδών και ζημιών) καθώς και διευκρινίσεις για τα καθήκοντα συγκεκριμένων ατόμων και τον λόγο που προέβησαν στην πρόσληψη τους την ίδια περίοδο με την απόλυση του Αιτητή (Τεκ.3). - Κατάσταση συνολικών εσόδων της Εργοδότριας Εταιρείας για τα έτη 2008 -2013 (την πρώτη σελίδα) (Τεκ.4). - Απαντητική επιστολή στο Ταμείο ημερ. 7.8.2013, για όσα είχαν ζητηθεί με το Τεκ.3 (Τεκ.5). - Καταστάσεις μισθοδοσίας του Αιτητή για τους μήνες Ιούλιο - Δεκέμβριο 2011 (Τεκ.6). - Βεβαίωση από Παναγιώτη Κολοκοτρώνη, εγκεκριμένο λογιστή / ελεγκτή για τον κύκλο εργασιών και αλλά στοιχεία της Εργοδότριας Εταιρείας για τα έτη 2008 - 2013 (Τεκ.7). - Η απορριπτική επιστολή του Ταμείου προς τον Αιτητή ημερ. 28.1.2014 (Τεκ.8). - Έντυπο ερωτοπαντήσεων από Εργοδότρια Εταιρεία προς Επαρχιακό Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων κατόπιν αιτήματος του Αιτητή για εξασφάλιση επιδόματος ανεργίας (Τεκ.9). - Πιστοποιητικό αποδοχών του Αιτητή για το έτος 2011 (Τεκ.10). - Αναλυτική κατάσταση αποδοχών του Αιτητή από Υπηρεσία Κοινωνικών Ασφαλίσεων για το έτος 2011 (Τεκ.11). Μαρτυρία Ο κ. Σ. Κ., είναι διευθυντής και μέτοχος της Εργοδότριας Εταιρείας. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, η Εργοδότρια Εταιρεία, ασχολείται με την εισαγωγή και πώληση γραφικών υλών και ειδών τεχνολογίας. Επίσης τα τελευταία χρόνια, πριν την απόλυση του Αιτητή, άρχισε να ασχολείται και με την πώληση πλαστικών τσαντών. Ο Αιτητής εργάστηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας ως πωλητής γραφικής ύλης και εν μέρει ειδών τεχνολογίας, σε διάφορα καταστήματα γενικής πώλησης όπως περίπτερα, βιβλιοπωλεία και χαρτοπωλεία στην επαρχία Λευκωσίας, σε αντίθεση με τους άλλους πέντε πωλητές της Εργοδότριας Εταιρείας οι οποίοι προσέφεραν υπηρεσίες σε όλες τις επαρχίες της Κύπρου. Με τις πλαστικές τσάντες απασχολείτο αποκλειστικά ένα άτομο, ο Π. Κ. Για τον τερματισμό της απασχόλησης του Αιτητή, ο μάρτυρας, επικαλέστηκε τη μείωση του κύκλου εργασιών της Εργοδότριας Εταιρείας, λέγοντας ότι διαπίστωσε και προέβλεψε ότι θα υπήρχε μείωση. Επίσης ότι οι συμβουλές που είχαν από τους ελεγκτές της Εταιρείας απέβλεπαν στη μείωση των εξόδων και την επέκταση των δραστηριοτήτων της σε άλλα είδη, όπως και έγινε με την πώληση πλαστικών τσαντών. Αναφερόμενος στα Τεκ.1-5, ισχυρίστηκε ότι οι προσλήψεις προσωπικού από την Εργοδότρια Εταιρεία τόσο πριν όσο και μετά την απόλυση του Αιτητή, έγιναν στα πλαίσια αναδιάρθρωσης και ρύθμισης των εργασιών για σκοπούς καλύτερης απόδοσης και αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης. Ενώ ισχυρίστηκε ότι το 2011 υπήρχε μείωση των πωλήσεων και ότι προς τούτο επεκτάθηκαν στις πλαστικές τσάντες, σημείωσε ωστόσο ότι αυτό δεν βοήθησε στα έσοδα της Εταιρείας καθώς το κέρδος ήταν περιορισμένο, εξ ου και απασχολείτο ένα μόνο άτομο με το συγκεκριμένο είδος. Τέλος, ερωτηθείς για τις μισθολογικές απολαβές του Αιτητή δεν ήταν σε θέση να απαντήσει. Παραδέχθηκε ωστόσο ότι ο Αιτητής λάμβανε και 13ο μισθό. Αντεξεταζόμενος από την κα Σ. δεν διαφώνησε ότι κατά τον χρόνο τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή, ο κύκλος εργασιών της Εταιρείας, με βάση τους εξελεγμένους λογαριασμούς, παρέμεινε στα ίδια επίπεδα με τα προηγούμενα χρόνια, ισχυριζόμενος ότι αυτό οφείλετο στην επέκταση των εργασιών της Εταιρείας με την εισαγωγή των πλαστικών τσαντών οι οποίες κάλυψαν τη μείωση του κύκλου εργασιών στην γραφική ύλη. Δεν διαφώνησε ότι ένας από τους λόγους τερματισμού των υπηρεσιών του Αιτητή ήταν η μείωση των εξόδων, τονίζοντας ότι σκοπός δεν ήταν να απαλλαχθούν από το συγκεκριμένο εργοδοτούμενο που τους εργάστηκε 23-24 χρόνια. Αφού του υπεδείχθη το Τεκ.5 και συμφώνησε με τις δύο προσλήψεις διανομέων που προέβη η Εταιρεία την 1.12.2011, ερωτηθείς γιατί δεν πρότειναν στον Αιτητή να συνεχίσει την απασχόληση του από τη θέση αυτή, ο μάρτυρας εξήγησε ότι η δουλειά του διανομέα απαιτεί χειρωνακτική εργασία αφού περιλαμβάνει φόρτωμα και ξεφόρτωμα προϊόντων, σε αντίθεση με τα καθήκοντα του Αιτητή ο οποίος ως πωλητής, έπαιρνε παραγγελιές από πελάτες τις οποίες ετοίμαζε η αποθήκη και ανέθετε στους διανομείς. Επίσης ότι δεν ήταν πρέπον για ένα άτομο που εργάστηκε για χρόνια ως πωλητής και στην ηλικία που βρισκόταν ο Αιτητής να τον κατατάξουν στη θέση διανομέα. Για τις πλαστικές τσάντες, ενώ δεν μπόρεσε να προσδιορίσει τον χρόνο που η Εταιρεία ξανοίχτηκε στον εν λόγω τομέα, εν τούτοις ισχυρίστηκε ότι το εν λόγω προϊόν προωθείτο στην αγορά με διαφορετικό τρόπο απ' ότι τα άλλα προϊόντα και ότι επρόκειτο για παραγγελίες που παραλαμβάνονταν από τον πελάτη σε containers, χωρίς τη μεσολάβηση διανομέων ή οποιουδήποτε άλλου που θα απλοποιούσε την εργασία. Αυτός, τόνισε, ήταν κι ο λόγος που τα περιθώρια κέρδους ήταν περιορισμένα, γιατί αφορούσαν μεγάλες ποσότητες. Ερωτηθείς, κατά την επανεξέταση, αν η μείωση των εξόδων ήταν ο μόνος λόγος απόλυσης του Αιτητή, ο μάρτυρας απάντησε ότι η απόλυση ενός υπαλλήλου δεν μπορεί να συντελέσει στη μείωση των εξόδων και να επηρεάσει θετικά την πορεία της επιχείρησης. Απλώς έγιναν διάφορα και στα πλαίσια της αναδιάρθρωσης κρίθηκε, την τότε περίοδο, ότι θα ήταν φρόνιμο, εφόσον θα μπορούσε να πληρωθεί με άλλο τρόπο, να γίνει αυτή η απόλυση. Ο κ. Π. Κ., είναι εγκεκριμένος λογιστής και ελεγκτής της Εταιρείας τα τελευταία 20 χρόνια. Αφού αναφέρθηκε στις δραστηριότητες και περιέγραψε τους λογαριασμούς κερδοζημιών της Εταιρείας για τα έτη 2008 - 2011 (Τεκ.4) , επισήμανε ότι το 2011 που τερματίστηκε η απασχόληση του Αιτητή, ενώ φαίνεται ότι τα εισοδήματα της Εταιρείας βρίσκονταν στα ίδια επίπεδα με το προηγούμενο έτος εντούτοις παρουσίαζε ζημιά, την οποία απέδωσε στη μείωση των πωλήσεων σε κερδοφόρα προϊόντα και την αύξηση σε λιγότερο κερδοφόρα προϊόντα. Ότι από το 2008, η Εταιρεία επιδόθηκε και στην πώληση πλαστικών τσαντών και ότι η αύξηση του τζίρου σε συνάρτηση με τη μείωση του κέρδους οφείλετο στο γεγονός ότι η πώληση των τσαντών επέφερε πολύ χαμηλότερο κέρδος διότι αφορούσε κυρίως χονδρικές πωλήσεις σε μεγάλες υπεραγορές. Επίσης ότι την πώληση των πλαστικών τσαντών εισάγαγε στην Εταιρεία ο κ. Π. Κ., ο οποίος απασχολείτο αποκλειστικά και με την προώθησε τους στην αγορά. Για να επιβεβαιώσει τη θέση του, παρέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου το Τεκ.7, που ο ίδιος ετοίμασε και που επιμαρτυρεί τα ακόλουθα: 2013 2012 2011 2010 2009 2008 € € € € € € Κύκλος εργασιών Πλαστικές τσάντες 583,746 1,186,855 1,419,894 1,059,527 390,544 24,392 Χαρτί και γραφική ύλη 1,558,547 2,035,376 2,585,351 2,813,857 3,214,111 3,131,619 Είδη τεχνολογίας 241,989 255,988 303,737 442,331 470,572 578,209 Σύνολο 2,384,282 3,478,223 4,308,982 4,315,715 4,075,227 3,734,220 Άλλα Στοιχεία Ποσοστό μικτού κέρδους % 24.6% 22.0% 28.7% 31.7% 34.6% 35.7% Κέρδος/(ζημιά) έτους (424,888) (474,082) (174,859) 69,102 67,645 178,322 Σύμφωνα με τον μάρτυρα, η οικονομική κρίση καθιστούσε ανέφικτη την αύξηση των πωλήσεων της Εταιρείας και λόγω της μείωσης του τζίρου που σήμαινε και μείωση των πωλήσεων, η Εταιρεία μπορούσε να περιορίσει τα κόστη της με την μείωση του προσωπικού. Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι χωρίς την πώληση των πλαστικών τσαντών, με τις οποίες απασχολείτο αποκλειστικά ο Π. Κ., ο κύκλος εργασιών της Εταιρείας θα φαινόταν πολύ μειωμένος. Επίσης ότι θα υπήρχαν ζημιές καθώς ο τζίρος των υπολοίπων προϊόντων μειωνόταν συνεχώς και τα έξοδα ήταν σταθερά. Αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι το 2011 ο κύκλος εργασιών της Εταιρείας παρέμεινε στα ίδια επίπεδα όπως και κατά τα προηγούμενα έτη. Αποτελούμενος όμως από κατηγορίες, σε άλλους τομείς παρουσίαζε αύξηση και σε άλλους μείωση. Συμφώνησε ότι η συμβουλή που έδωσε στον διευθυντή της Εταιρείας ήταν να μειώσει τα λειτουργικά έξοδα και αφού δεν υπήρχε άλλος τρόπος να μειώσει το προσωπικό. Αφού του υπεβλήθη ότι ο όγκος των εργασιών της επιχείρησης δεν είχε μειωθεί, ο μάρτυρας συμφώνησε εν τέλει, ότι ο κύκλος εργασιών της Εταιρείας στο σύνολο του ήταν ο ίδιος. Ο μάρτυρας δεν γνώριζε εάν η Εταιρεία προέβη σε νέες προσλήψεις το

1. Ο κ. Γ. Κ. εργάζεται στην Εργοδότρια Εταιρεία ως operations manager. Είναι επίσης ένας εκ των διευθυντών της Εταιρείας. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, ο Π. Κ. είναι αδελφός του και κατέχει τη θέση διευθυντή πωλήσεων της Εταιρείας από το
2. Ισχυρίστηκε, όπως και οι προηγούμενοι μάρτυρες, ότι η Εταιρεία ασχολείτο βασικά με προϊόντα γραφικής ύλης και ότι από το 2008 εισήγαγε και τις πλαστικές τσάντες, με τις οποίες απασχολείτο αποκλειστικά ο αδελφός του. Ότι η πώληση του εν λόγω προϊόντος γίνονταν σε μεγάλους πελάτες και απέβλεπε στη μείωση των εξόδων της Εταιρείας. Επίσης ότι αποτελούσε ένα συγκεκριμένο ιδιόρρυθμο κλάδο με τον οποίο απασχολούνταν αποκλειστικά οι ιδιοκτήτες της Εταιρείας. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι πελάτες της Εταιρείας για τις πλαστικές τσάντες είναι 3-4 υπεραγορές όπως το Alpha Mega, Παπαντωνίου και Ορφανίδης. Ότι η παράδοση γίνεται σε containers από εταιρεία φορτώσεων χωρίς να χρειάζεται η παρουσία δικών τους διανομέων. Επίσης ότι ο Αιτητής εργαζόταν ως πωλητής και δεν απασχολείτο με τις διανομές των προϊόντων σε πελάτες. Η κυρίως εξέταση του Αιτητή περιλαμβάνεται σε γραπτή δήλωση και με αυτή επαναλαμβάνει ουσιαστικά τα όσα αναφέρει στους γενικούς λόγους της Αίτησης. Συγκεκριμένα, ότι εργάστηκε στην υπηρεσία της Εταιρείας ως πωλητής και ότι από την 1.11.2011 του δόθηκε δίμηνη προειδοποίηση τερματισμού της απασχόληση του. Ζητά όπως του επιδικαστούν αυξημένες αποζημιώσεις και νόμιμος τόκος καθώς από της απολύσεως του δεν μπόρεσε να εξεύρει νέα εργασία. Επίσης ότι με βάση τις καταστάσεις μισθοδοσίας και την αναλυτική κατάσταση αποδοχών του, ο μισθός του για σκοπούς του Νόμου ανερχόταν στα €400 εβδομαδιαίως. Αντεξεταζόμενος από την κα Μ., ανέφερε ότι του λέχθηκε προφορικά πως η απασχόληση του θα τερματιζόταν για λόγους πλεονασμού. Ότι από το 1998 που εργοδοτήθηκε στην Εταιρεία απασχολείτο αποκλειστικά με την πώληση γραφικής ύλης και άλλων προϊόντων όπως USB, CD, DVD και ότι ουδέποτε ασχολήθηκε με την πώληση πλαστικών τσαντών, οι οποίες ήλθαν στην Εταιρεία από κάποιο συγκεκριμένο άτομο το οποίο τις ανέλαβε. Ο ίδιος δεν μελέτησε ούτε του δόθηκαν οποιαδήποτε δείγματα του εν λόγω προϊόντος. Ότι ως πωλητής εξυπηρετούσε διάφορους πελάτες όπως βιβλιοπωλεία, περίπτερα, υπεραγορές και ορισμένο αριθμό καταστημάτων δώρων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως πελάτες της Λεμεσού, τους οποίους επισκεπτόταν κάθε Πέμπτη, παρέδιδε και προϊόντα από παραγγελίες που λάμβανε κατά την προηγούμενη επίσκεψη. Ισχυρίστηκε ότι αυτό έκανε τα τελευταία 15 χρόνια, καθώς υπήρχαν εκεί 30 πελάτες τους οποίους εξυπηρετούσε. Αφού αναφέρθηκε σε μείωση των πωλήσεων του κατά το 2011 που απολύθηκε, διευκρίνισε ότι ο ίδιος δεν είχε ιδιαίτερες σχέσεις με τους διανομείς οι οποίοι έπαιρναν τα πακέτα από τον αποθηκάριο και τα παράδιδαν ονομαστικά σε κάθε πελάτη. Τέλος, ανέφερε, ότι κατά τον χρόνο της απόλυσης του ήταν 62½ ετών. Αντεξεταζόμενος από την κα Σκούρου επί του ύψους των απολαβών του, σημείωσε ότι λάμβανε €500 βασικό μισθό συν 5% προμήθεια μηνιαίως. Επίσης ότι τις μισές μέρες του μηνός Αυγούστου 2011 απουσίαζε από την εργασία του με άδεια. Ερωτηθείς εάν ήταν σε θέση να αναλάβει την προώθηση των πλαστικών τσαντών, απάντησε ότι δεν γνώριζε τα στοιχεία πώλησης τους και ότι ουδέποτε λέχθηκε στον ίδιο ή στους άλλους πωλητές κάτι τέτοιο. Επανέλαβε ότι, επρόκειτο για συγκεκριμένο προϊόν που ανέλαβαν την πώληση του οι ίδιοι οι διευθυντές της Εταιρείας. Ανάλυση - Συμπεράσματα i. Οι συνθήκες τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή Παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή τόσο τους μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας όσο και τον Αιτητή να καταθέτουν ενώπιον το Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία τους, έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα παραδεκτά και ή αδιαμφισβήτητα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση καθώς και τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Αξιολογώντας το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό, παρατηρούμε ότι τα όσα η πλευρά της Εργοδότριας Εταιρείας κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, αναφορικά με τον κύκλο εργασιών της, δεν αντικρούστηκαν και ούτε αμφισβητήθηκαν από την πλευρά του Ταμείου και του Αιτητή. Η πλευρά του Ταμείου περιορίστηκε, ουσιαστικά, στο να υποβάλει τόσο στον κ. Σ. Κ. όσο και στον κ. Π. Κολοκοτρώνη, ότι ο κύκλος εργασιών της Εταιρείας, με βάση τους εξελεγμένους λογαριασμούς, παρέμεινε στα ίδια επίπεδα με τα προηγούμενα χρόνια, θέση την οποία οι μάρτυρες δεν αμφισβήτησαν, υποστηρίζοντας ωστόσο ότι αυτό οφείλετο στην επέκταση των εργασιών της Εταιρείας και δη στην εισαγωγή πλαστικών τσαντών, οι οποίες κάλυψαν τη μείωση των εργασιών στην γραφική ύλη και στα είδη τεχνολογίας, που χωρίς αυτή παρουσίαζαν σημαντική μείωση. Υπόβαθρο της θέσης αυτής αποτελεί το περιεχόμενο του Τεκ.7 που ετοίμασε και κατέθεσε στο Δικαστήριο ο κ. Κολοκοτρώνης. Αδιαμφισβήτητα παρέμειναν επίσης τα όσα οι μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας υποστήριξαν αναφορικά με τον τρόπο προώθησης των προϊόντων της Εταιρείας στην αγορά και τα πρόσωπα που ασχολούνταν προς αυτό τον σκοπό. Η θέση των εν λόγω μαρτύρων ότι με την προώθηση και πώληση των πλαστικών τσαντών απασχολείτο αποκλειστικά ο κ. Π. Κ., ένας εκ των διευθυντών της Εταιρείας, υποστηρίζεται και από τα όσα ο Αιτητής κατέθεσε κατά την αντεξέταση του και συγκεκριμένα ότι ουδέποτε ασχολήθηκε με την πώληση πλαστικών τσαντών, οι οποίες ήλθαν στην Εταιρεία από κάποιο συγκεκριμένο άτομο το οποίο τις ανέλαβε. Με βάση επίσης την ενώπιον μας αναντίλεκτη μαρτυρία, η Εργοδότρια Εταιρεία κατά τον χρόνο απόλυσης του Αιτητή προσέλαβε δύο νέους εργοδοτούμενους για τη θέση διανομέα. Τα όσα αναφέρονται στο Τεκ.5 αναφορικά με τους λόγους που οδήγησαν στην πρόσληψη τους και συγκεκριμένα ότι ο ένας προσελήφθη προς αντικατάσταση διανομέα που είχε αποχωρήσει και ο άλλος για τη διανομή βαριών φορτίων, ως κάτοχος άδειας φορτηγού αυτοκινήτου, δεν έχουν αμφισβητηθεί. Η θέση του κ. Σ. Κ., ότι τα καθήκοντα του πωλητή διαφοροποιούνταν από αυτά του διανομέα, καθώς ο τελευταίος είχε να κάνει με χειρονακτική εργασία, υποστηρίζονται και από τη μαρτυρία του Αιτητή, ο οποίος στην αντεξέταση του ευθαρσώς ανέφερε ότι από τη θέση που κατείχε απασχολείτο αποκλειστικά με την πώληση ειδών γραφικής ύλης και ειδών τεχνολογίας και δεν είχε ιδιαίτερες σχέσεις με τους διανομείς οι οποίοι έπαιρνα τα πακέτα από τον αποθηκάριο και τα παρέδιδαν ονομαστικά στον κάθε πελάτη. Εν ολίγοις ότι επρόκειτο για δύο διαφορετικές ειδικότητες που δεν σχετίζονταν μεταξύ τους. Απόλυτος ήταν επίσης και στην υποβολή που δέχθηκε εάν ήταν σε θέση να αναλάβει την προώθηση των πλαστικών τσαντών, λέγοντας ότι δεν γνώριζε τα στοιχεία πώλησης τού εν λόγω προϊόντος και ουδέποτε λέχθηκε στον ίδιο ή στους άλλους πωλητές κάτι τέτοιο. Σε τελική ανάλυση δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία ότι τόσο οι μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας όσο και ο Αιτητής κατέθεσαν στο Δικαστήριο την πραγματικότητα και μόνο. Τα όσα ανέφεραν βρίσκονται σε πλήρη εναρμόνιση μεταξύ τους και παρέμειναν αναντίλεκτα. Οι σχετικές υποβολές της πλευράς του Ταμείου προς τους πιο πάνω μάρτυρες παρέμειναν μετέωρες. Καμιά μαρτυρία δεν προσκομίστηκε από το Ταμείο για να θεμελιώσει τους οποιουσδήποτε ισχυρισμούς του. Είναι, με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, εύρημα μας ότι τα γεγονότα σε σχέση με τα τιθέμενα υπό αναφορά ζητήματα, έχουν όπως οι μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας και ο Αιτητής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 18 του Νόμου, εργοδοτούμενος είναι πλεονάζων, και κατά συνέπεια δικαιούται πληρωμή από το ομώνυμο Ταμείο όταν η απασχόληση του ετερματίσθη: (α)........................................................................................................................................ (β)........................................................................................................................................ (γ) Ένεκα οιουδήποτε των ακολούθων άλλων λόγων σχετιζομένων προς την λειτουργίαν της επιχειρήσεως: (i) εκσυγχρονισμού, μηχανοποιήσεως ή οιασδήποτε άλλης αλλαγής εις τας μεθόδους παραγωγής ή οργανώσεως η οποία ελαττώνει τον αριθμόν των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων, (ii) αλλαγών εις τα προϊόντα ή εις τα μεθόδους παραγωγής ή εις τας αναγκαιούσας ειδικότητας των εργοδοτουμένων, (iii) καταργήσεις τμημάτων, (iv) δυσκολιών εις την τοποθέτησιν προϊόντων εις την αγοράν ή πιστωτικών δυσκολιών, (v) ελλείψεων παραγγελιών ή πρώτων υλών, (vi) σπάνεως μέσων παραγωγής, και (vii) περιορισμού του όγκου της εργασίας ή της επιχειρήσεως Εν προκειμένω, το ερώτημα που τίθεται και που το Δικαστήριο καλείται να απαντήσει, είναι εάν και κατά πόσο με βάση την τεθείσα ενώπιον του μαρτυρία δικαιολογείται ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή για οικονομοτεχνικούς λόγους που αφορούν την επιχείρηση της Εργοδότριας Εταιρείας και ειδικότερα λόγω περιορισμού του όγκου εργασίας ή της επιχείρησης της, με βάση την παράγραφο (γ)(vii) του προρρηθέντος άρθρου. Ο περιορισμός του όγκου εργασίας μιας επιχείρησης έχει εξεταστεί σε αρκετές αποφάσεις του Δικαστηρίου με καθοδηγητική την απόφαση Α. Ιάσωνος Λτδ ν. Χρίστου κ.α.

(1994)1Α.Α.Δ. 703, 706. Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση: «Εποχιακή ή περιοδική μείωση του όγκου εργασίας η οποία αφήνει ανεπηρέαστο τον όγκο της εργασίας, επιμετρούμενο μέσα στο συνήθη κύκλο της εμπορικής δραστηριότητας του εργοδότη, δε συνιστά λόγο για τον τερματισμό της απασχόλησης λόγω πλεονασμού. Ο όγκος των εργασιών επιχείρησης έχει όχι μόνο εποχιακές αλλά και καθημερινές αυξομειώσεις και διακυμάνσεις. Αν γινόταν δεχτή η θέση των εφεσειόντων, θα διανοιγόταν η οδός για την καταστρατήγηση του οικοδομήματος του νόμου που συναρτά τον πλεονασμό με τα αντικειμενικά δεδομένα της επιχείρησης. Ο όγκος εργασίας προσδιορίζεται με βάση σταθερό παρονομαστή που αντανακλά τον όγκο της εργασίας του εργοδότη στο πλαίσιο του συνήθους κύκλου της επιχειρηματικής του δραστηριότητας και η σημασία που ενέχει ο όρος "όγκος εργασίας" στο πλαίσιο του Άρθρου 18 (γ) (vii) του Ν. 24/67 (όπως έχει τροποποιηθεί).» Όπως επισημαίνεται στην απόφαση Κώστας Χατζηχριστοφή ν. Πιερή Γεωργίου κ.α

(2002)1Β Α.Α.Δ. 873, όταν ο Νόμος αναφέρεται σε «περιορισμό του όγκου εργασίας» σαφώς εννοεί περιορισμό ή μείωση του όγκου εργασίας του συγκεκριμένου εργοδότη, δηλαδή της επιχείρησης και όχι μείωση του όγκου εργασίας του εργοδοτούμενου. Επομένως, με βάση την κρατούσα νομολογία, για να διαπιστωθεί η πραγματική μείωση του όγκου εργασίας μίας επιχείρησης θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ο συνήθης κύκλος των εργασιών της στη διάρκεια των τελευταίων ετών πριν από την απόλυση. Το Δικαστήριο στηριζόμενο πάντοτε επί αντικειμενικών κριτηρίων, πρέπει να διαπιστώσει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης εάν υπήρξε ουσιαστική μείωση του συνήθους κύκλου εργασιών της επιχείρησης κατά τον ουσιώδη χρόνο, σε βαθμό που λογικά να κρίνεται δικαιολογημένη η απόλυση λόγω πλεονασμού. Από τα γεγονότα της υπόθεσης είναι φανερό ότι η Εργοδότρια Εταιρεία, ασχολείτο αρχικά με την εισαγωγή και πώληση γραφικής ύλης και ειδών τεχνολογίας και ότι από το 2008 άρχισε να ασχολείται και με την πώληση πλαστικών τσαντών. Ο Αιτητής, όπως και το υπόλοιπο προσωπικό της Εταιρείας απασχολείτο με τη γραφική ύλη και τα είδη τεχνολογίας. Με τις πλαστικές τσάντες απασχολείτο αποκλειστικά ο διευθυντής πωλήσεων κ. Π. Κ. Το εν λόγω προϊόν προωθείτο στην αγορά με διαφορετικό τρόπο απ' ότι τα άλλα προϊόντα με τα οποία ασχολείτο η Εργοδότρια Εταιρεία. Η πώληση του γινόταν με παραγγελία σε μεγάλους πελάτες που ήταν 3 ή 4 υπεραγορές και η παράδοση του σε container από εταιρεία φορτώσεων, χωρίς την εμπλοκή ή παρουσία διανομέων της Εταιρείας. Με λίγα λόγια, οι δραστηριότητες της Εταιρεία στο τομέα εισαγωγής και πώλησης πλαστικών τσαντών παρέμεναν ανεξάρτητες από τις υπόλοιπες επιχειρηματικές της δραστηριότητες. Τολμούμε λοιπόν να πούμε ότι επρόκειτο για ένα επιμέρους τομέα δραστηριοτήτων της Εργοδότριας Εταιρείας με ξεχωριστό κύκλο εργασίας που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μια αυτοτελής, ξεχωριστή οικονομική οντότητα, ανεξάρτητη από τις υπόλοιπες επιχειρηματικές δραστηριότητες της Εργοδότριας Εταιρείας. Υπό αυτά τα δεδομένα, για σκοπούς οργάνωσης της επιχείρησης του Εργοδότη, ο κύκλος εργασιών στα πλαίσια της συγκεκριμένης δραστηριότητας δεν μπορεί να επηρεάσει τις επιχειρηματικές αποφάσεις της Εργοδότριας Εταιρείας αναφορικά με τον άλλο τομέα δραστηριότητας της, όπου απασχολούσε τον Αιτητή και το υπόλοιπο προσωπικό και του οποίου ο κύκλος εργασιών παρουσίαζε αισθητή μείωση. Διευκρινίζουμε ότι μια τέτοια απόφαση δεν στηρίζεται στη μείωση του όγκου εργασιών σε σχέση με το πρόσωπο του Αιτητή, αλλά του τομέα όπου αυτός απασχολείτο. Από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μας, αναφορικά με τον κύκλο εργασιών της Εργοδότριας Εταιρείας, παρατηρούμε ότι από το 2008 μέχρι το 2011 που απολύθηκε ο Αιτητής, ο κύκλος εργασιών της Εταιρείας σε σχέση με τις πλαστικές τσάντες, παρουσίαζε μια κατακόρυφη αύξηση που ανήλθε από €24.392 το 2008 στα €1.419.894 το

1. Αντίθετα, κατά την ίδια περίοδο, ο κύκλος εργασιών της Εταιρείας σε σχέση με τη γραφική ύλη και τα είδη τεχνολογίας, παρουσίαζε μια σταδιακή μείωση που προσέγγισε το 22% των πωλήσεων της, με χειρότερα αποτελέσματα στα δύο επόμενα έτη. Για όλα τα πιο πάνω κρίνουμε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο απόλυσης του Αιτητή, η Εργοδότρια Εταιρεία παρουσίαζε ουσιαστική μείωση του κύκλου εργασιών της σε σχέση με τα προϊόντα γραφικής ύλης και είδη τεχνολογίας, που δικαιολογούσε τη λήψη μέτρων για μείωση του προσωπικού της λόγω περιορισμού του όγκου εργασίας ή της επιχείρησης της. Σε ότι αφορά τις νέες προσλήψεις κρίνουμε, με βάση τα ευρήματα στα οποία έχουμε καταλήξει, ότι δεν αφορούν την ειδικότητα του Αιτητή ή παρόμοια θέση και συνεπώς δεν έγιναν προς αντικατάσταση του. Ομόφωνα λοιπόν, καταλήγουμε ότι ο τερματισμός της απασχόληση του Αιτητή έγινε κάτω από πραγματικές συνθήκες πλεονασμού, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 18(γ)(vii) του Νόμου, με επακόλουθο ο Αιτητής να δικαιούται πληρωμή από το ομώνυμο Ταμείο. ii. Τα ημερομίσθια του Αιτητή Από την ενώπιον μας προφορική μαρτυρία και τις καταστάσεις αποδοχών (Τεκ. 6 & 11) φαίνεται ότι ο Αιτητής δεν είχε καθορισμένο ημερομίσθιο. Συγκεκριμένα λάμβανε βασικό μισθό ανερχόμενο στα €500 μηνιαίως πλέον προμήθεια, το ύψος της οποίας δεν ήταν σταθερό. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Τέταρτου Πίνακα του Νόμου: «Δια τους σκοπούς του παρόντος Πίνακα, το ποσό των εβδομαδιαίων ημερομισθίων είναι το ποσόν εις το οποίον ο εργοδοτούμενος θα εδικαιούτο κατά την τελευταία εβδομάδα της απασχόλησης του, ως αυτό υπολογίζεται σύμφωνα προς τον Τρίτο Πίνακα». Σύμφωνα με το άρθρο 5(α) του Τρίτου Πίνακα του Νόμου:
2. Όταν ο εργοδοτούμενος δεν έχει καθωρισμένον ημερομίσθιον ή μισθόν και όταν δεν πληρώνεται επί ωριαίας βάσεως άνευ συσχετισμού προς το ποσόν της γενομένης εργασίας, τότε ο εργοδοτούμενους δικαιούται εις πληρωμήν διαρκούσης της περιόδου της προειδοποιήσεως ως ακολούθως: (α) δι' εκάστην εβδομάδα του χρονικού διαστήματος της προειδοποιήσεως ο εργοδότης πληρώνει τον εργοδοτούμενον ουχί ολιγώτερον του μέσου όρου των εβδομαδιαίων ημερομισθίων του κατά τας τελευταίας δώδεκα πλήρεις εβδομάδας προτού δοθή η προειδοποίησις:- Νοείται ότι ουδεμία εβδομάς λογίζεται ως πλήρης εβδομάς προς τον σκοπόν τούτον εκτός εάν ο εργοδοτούμενος ειργάσθη επί 18 τουλάχιστον ώρας κατά την εβδομάδα ταύτην· Είναι σαφές από το γράμμα των πιο πάνω διατάξεων, ότι για σκοπούς πληρωμής λόγω πλεονασμού, το ποσό των εβδομαδιαίων ημερομισθίων που θα εδικαιούτο να λάβει ένας εργοδοτούμενος κατά την τελευταία βδομάδα της απασχόλησης του, υπολογίζεται όπως και οι πληρωμές που θα εδικαιούτο να λάβει διαρκούσης της περιόδου της προειδοποίησης, σύμφωνα με τον Τρίτο Πίνακα. Η ερμηνευτική κατάληξη του Δικαστηρίου υποστηρίζεται σαφέστερα και από το άρθρο 11

(1)του Νόμου όπου γίνεται αναφορά στο δικαίωμα του εργοδότη να απαιτήσει από τον εργοδοτούμενο να αποδεχθεί πληρωμή αντί προειδοποίησης, η οποία επίσης υπολογίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του Τρίτου Πίνακα. Με την επιφύλαξη μάλιστα του εν λόγω εδαφίου διασαφηνίζεται ότι σε περίπτωση που ο εργοδότης ασκεί το εν λόγω δικαίωμα του, ο εργοδοτούμενος θεωρείται για τους σκοπούς των Μερών ΙΙ και IV (τερματισμού της απασχόλησης και Πλεονασμού), ως απασχολούμενος μέχρι τη λήξη της περιόδου της προειδοποίησης την οποία θα λάμβανε εάν δεν είχε λάβει πληρωμή αντί αυτής. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στην υπόθεση Μιλτιάδη Ιωάννου ν. Vesta Holidays Ltd

(2001)1 Α.Α.Δ. 909: «Είναι φανερό από τα πιο πάνω πως διαφοροποιείται στον ίδιο το Νόμο, ακόμη και με την ονομασία που χρησιμοποιείται, ο τερματισμός της απασχόλησης που συντελείται με τη λήξη της τελευταίας ημερομηνίας της πραγματικής απασχόλησης εργοδοτουμένου, και η προειδοποίηση κατά την περίοδο της οποίας, για όλους τους σκοπούς του Νόμου, συνεχίζεται η εργοδότηση μέχρι τη λήξη της τελευταίας ημερομηνίας στην προειδοποίηση.» Από όλα τα πιο πάνω είναι σαφές ότι ο τελευταίος εβδομαδιαίος μισθός του Αιτητή θα πρέπει να υπολογιστεί με βάση τον μέσο όρο των εβδομαδιαίων ημερομισθίων του κατά τις τελευταίες 12 πλήρεις βδομάδες προτού του δοθεί η προειδοποίηση. Από τα παραδεκτά γεγονότα της υπόθεσης και την ενώπιον μας αναντίλεκτη μαρτυρία φαίνεται ότι στο Αιτητή δόθηκε προειδοποίηση για τερματισμό της απασχόλησης του την 1.11.

1. Επίσης, όπως ο ίδιος ανέφερε στην αντεξέταση του, κατά τον μήνα Αύγουστο απουσίαζε από την εργασία του με άδεια για δύο βδομάδες. Συνεπώς για τον καθορισμό του μέσου όρου των εβδομαδιαίων ημερομισθίων του Αιτητή θα πρέπει να εξαιρεθούν οι δύο εβδομάδες του μηνός Αυγούστου που απουσίαζε με άδεια και να ληφθούν υπόψη οι δώδεκα τελευταίες πλήρεις εβδομάδες που είναι δύο εβδομάδες του μηνός Ιουλίου, δύο εβδομάδες του μηνός Αυγούστου και όλες οι βδομάδες των μηνών Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου
2. Με βάση τις καταστάσεις πληρωμών προς τον Αιτητή (Τεκ.6), οι απολαβές του κατά τον μήνα Ιούλιο ανέρχονταν στα €1.216,20, τον Αύγουστο στα €2.059,00, τον Σεπτέμβριο στα €1.383,39 και τον Οκτώβριο στα €1.499,
3. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις μισθολογικές απολαβές του Αιτητή στους τέσσερεις τελευταίους αυτούς μήνες βρίσκουμε ότι οι αποδοχές του ανέρχονταν στο ποσό των €357,33 εβδομαδιαίως συμπεριλαμβανομένου 13ου μισθού και προμηθειών. Κατάληξη Σύμφωνα με το άρθρο 16

(1)του Νόμου, όταν η απασχόληση εργοδοτούμενου που απασχολήθηκε στον ίδιο εργοδότη για συνεχή περίοδο τουλάχιστο 104 βδομάδες τερματίζεται λόγω πλεονασμού, ο εργοδοτούμενος δικαιούται πληρωμή από το Ταμείο που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Τέταρτο Πίνακα. Σύμφωνα με τον Τέταρτο Πίνακα του Νόμου η πληρωμή που ο Αιτητής δικαιούται λόγω πλεονασμού, αντιστοιχεί με τις απολαβές 71,5 βδομάδων ήτοι ποσό (71,5Χ€357,33) €25,549. Εκδίδεται επομένως απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού, για το ποσό των €25.549 με νόμιμο τόκο μέχρι τελικής εξόφλησης. Περαιτέρω επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον το Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού €1.500 ως έξοδα με νόμιμο τόκο μέχρι τελικής εξόφλησης. Η Αίτηση εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα (υπ)................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Α. Αντωνίου, Μέλος Α. Καταλάνου, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο