ΤΟΝΤΙΝΙΔΗΣ ν. ΚΩΣΤΑΣ Σ. ΠΑΦΙΤΗΣ &ΥΙΟΣ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αίτησης: 383/14, 22/7/2020

(1)εργάτη μεταλλότυπου και ένα

(1)άλλο εργοδοτούμενο ο οποίος εργαζόταν στους Καθ' ων η Αίτηση 1 μέχρι τις 25/06/2013. Τον Αύγουστο του 2013 οι Καθ' ων η Αίτηση 1 προσέλαβαν ένα

(1)εργοδοτούμενο ο οποίος εργαζόταν στους Καθ' ων η Αίτηση 1 μέχρι τις 25/04/2013. Τον Σεπτέμβριο του 2013 οι Καθ' ων η Αίτηση 1 προσέλαβαν (α) για το έργο στους Τρούλλους δύο

(2)εργάτες και ένα

(1)μαθητευόμενο τεχνίτη και (β) για το έργο στον Άγιο Δομέτιο ένα

(1)εργοδοτούμενο. Περαιτέρω τον Σεπτέμβριο του 2013 προσλήφθηκαν ακόμα τέσσερις

(4)εργοδοτούμενοι που εργάζονταν πιο παλιά στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και απολύθηκαν είτε το 2012 είτε το 2013. Τον Νοέμβριο του 2013 οι Καθ' ων η Αίτηση 1 προσέλαβαν δύο

(2)εργάτες μπογιατζήδες για το έργο στον Άγιο Δομέτιο (Βλέπε Τεκμήρια 5 και 6). Ο κύκλος εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση 1 κατά την περίοδο 2008 - 2013 (Τεκμήριο 7) ήταν ο ακόλουθος: Έτος 2008 2009 2010 2011 2012 2013 Κύκλος εργασιών €6.653.800 €8.770.568 €10.898.311 €8.481.266 €5.024.269 €1.712.401 Ο Αιτητής στις 27/05/2013 υπέβαλε αίτηση στο Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού («το Ταμείο») για πληρωμή λόγω πλεονασμού (Τεκμήριο 2). Η εν λόγω αίτησή του απορρίφθηκε από το Ταμείο. Τα πιο πάνω συνιστούν παραδεκτά ή αναντίλεκτα γεγονότα. Ο Αιτητής με την παρούσα αίτηση εργατικής διαφοράς αξιώνει από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησής του σύμφωνα με το άρθρο 3

(1)του Νόμου και/ή διαζευκτικά σε περίπτωση που οι Καθ' ων η Αίτηση 1 αποδείξουν ότι η απόλυσή του οφείλεται σε πραγματικές συνθήκες πλεονασμού πληρωμή από το Ταμείο με βάση το άρθρο 16 του Νόμου σύμφωνα με τον Τέταρτο Πίνακα του Νόμου. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 με τους τροποποιημένους λόγους του εγγράφου εμφάνισής τους απορρίπτουν τις εναντίον τους αξιώσεις και ισχυρίζονται ότι ο Αιτητής απολύθηκε για λόγους πλεονασμού. Πιο συγκεκριμένα, ισχυρίζονται ότι ο Αιτητής απολύθηκε λόγω: (α) μείωσης του κύκλου και/ή του όγκου εργασιών της επιχείρησης, (β) εκσυγχρονισμού και/ή αναδιοργάνωσης που οδηγεί στη μείωση του αναγκαίου προσωπικού, (γ) κατάργησης τμημάτων, και (δ) παύσης των εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση 1 στον τόπο που απασχολείτο ο Αιτητής. Στη βάση των πιο πάνω ζητούν απόρριψη της αίτησης εναντίον τους με έξοδα υπέρ τους. Το Ταμείο με το έγγραφο εμφάνισής του απορρίπτει τις εναντίον του αξιώσεις ισχυριζόμενο ότι η απόλυση του Αιτητή δεν οφείλετο σε λόγους πλεονασμού. Πιο συγκεκριμένα, είναι οι θέσεις του Ταμείου ότι (α) οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν παρουσίαζαν μείωση του κύκλου και/ή του όγκου εργασιών τους και (β) οι Καθ' ων η Αίτηση 1 ενώ επικαλούνται μείωση του κύκλου εργασιών τους κατά τον ουσιώδη χρόνο τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή προέβησαν σε νέες προσλήψεις εργοδοτουμένων που ασκούν τα ίδια και/ή παρόμοια καθήκοντα με αυτά που εκτελούσε ο Αιτητής. Βάρος Απόδειξης Το άρθρο 5 του Νόμου προβλέπει τους λόγους που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και οι οποίοι δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Με το εδάφιο (β) του εν λόγω άρθρου καλύπτεται ο λόγος απόλυσης λόγω πλεονασμού. Το άρθρο 6

(1)του Νόμου καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτουμένου σύμφωνα με το οποίο «... ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων» δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Επομένως στην παρούσα περίπτωση οι Καθ' ων η Αίτηση 1 έχουν το βάρος να αποδείξουν ότι τερμάτισαν την απασχόληση του Αιτητή λόγω πλεονασμού βάσει των προβλεπομένων στο άρθρο 5(β) σε συνδυασμό με το άρθρο 18 του Νόμου, όπου καθορίζονται περιοριστικά οι λόγοι πλεονασμού. Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 κατέθεσε ο κ. XXXXX Παφίτης, διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση

1. Το Ταμείο και ο Αιτητής δεν προσκόμισαν οποιαδήποτε προφορική μαρτυρία. Μαρτυρία Ο κ. Παφίτης κατέθεσε ότι πριν το 2010 οι Καθ' ων η Αίτηση 1 αναλάμβαναν τεχνικά έργα μόνο στην Επαρχία Πάφου και ότι μετά το 2010 ανέλαβαν έργα εκτός της Επαρχίας Πάφου. Ότι ο Αιτητής κατά τον τερματισμό της απασχόλησής του εργαζόταν στο έργο του ΤΕ.ΠΑ.Κ. στη Λεμεσό. Είπε ότι πριν απολυθεί ο Αιτητής δεν του πρότειναν να μεταφερθεί στα έργα των Καθ' ων η Αίτηση 1 στον Άγιο Δομέτιο, τη Λινόπετρα και στους Τρούλλους καθότι δεν υπήρχε ανάγκη για επιπρόσθετο εργατικό δυναμικό στα εν λόγω έργα. Υποστήριξε ότι λίγους μήνες μετά την απόλυση του Αιτητή έγιναν από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 επαναπροσλήψεις υπαλλήλων οι οποίοι εργάζονταν παλαιότερα στους Καθ' ων η Αίτηση 1 για να ολοκληρωθούν τα τέσσερα έργα που εκτελούσαν οι Καθ' ων Αίτηση 1 το
2. Σημείωσε ότι στη συνέχεια όλα τα έργα διακόπηκαν μετά από διαφωνίες των Καθ' ων η Αίτηση 1 με τις αναθέτουσες αρχές και μέχρι τον Ιούνιο του 2014 απολύθηκαν όλοι οι υπαλλήλοι των Καθ' ων η Αίτηση 1 καθότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν είχαν οποιαδήποτε έργα να εκτελέσουν. Ήταν η θέση του ότι εκτός από τον Αιτητή όλοι οι άλλοι υπαλλήλοι των Καθ' ων η Αίτηση 1 που απολύθηκαν από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 για λόγους πλεονασμού έχουν λάβει πληρωμή από το Ταμείο. Ο κ. Παφίτης δεν αντεξετάστηκε από τον δικηγόρο του Αιτητή. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Ταμείου είπε ότι ο Αιτητής μέχρι το 2010 εργαζόταν σε έργα στην Πάφο. Ότι λόγω της αναστολής των εργασιών στο έργο στο ΤΕ.ΠΑ.Κ. οι Καθ' ων η Αίτηση 1 αναγκάστηκαν να απολύσουν ως πλεονάζον προσωπικό όλους τους εργοδοτουμένους τους στο εν λόγω έργο. Σημείωσε ότι το κάθε έργο που εκτελούσαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 το 2013 είχε τους δικούς του εργάτες και τεχνίτες. Ήταν η θέση του ότι ο Αιτητής δεν εργάστηκε κατά την περίοδο της προειδοποίησής του και του καταβλήθηκε πληρωμή αντί προειδοποίησης καθότι δεν υπήρχε εργασία να του ανατεθεί κατά την εν λόγω περίοδο. Ότι κατά το τέλος Αυγούστου 2013 - αρχές Σεπτεμβρίου 2013 οι Καθ' ων η Αίτηση 1 προσέλαβαν προσωπικό λόγω της επανέναρξης των εργασιών στο έργο του ΤΕ.ΠΑ.Κ.. Ότι έγινε πρόταση στον Αιτητή να επανέλθει στην εργασία του τον Σεπτέμβριο του 2013 αλλά ο Αιτητής αρνήθηκε για τον λόγο ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν θα του παρείχαν πλέον μεταφορικό όχημα για τη μεταφορά του από την Πάφο όπου διέμενε στη Λεμεσό. Ο κ. Παφίτης δεν απέρριψε υποβολή ότι στις 06/05/2013 οι Καθ' ων η Αίτηση 1 προσέλαβαν κάποιον XXXXX Κοτεάδη. Σημείωσε όμως ότι ο Όμηρος Κοτεάδης ήταν τεχνίτης (κτίστης). Σε υποβολή ότι ο XXXXX Κοτεάδης είχε δηλωθεί στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων ως ανειδίκευτος εργάτης είπε ότι δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει με ποιο κωδικό δηλώθηκε ο XXXXX Κοτεάδης στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Κατά επενεξέτασή του υποστήριξε ότι ο XXXXX Κοτεάδης ήταν τεχνίτης (κτίστης) στο έργο στη Λινόπετρα και ότι ο Αιτητής δεν μπορούσε να εκτελέσει τις εργασίες του τεχνίτη. Ότι αν ο XXXXX Κοτεάδης δηλώθηκε ως ανειδίκευτος εργάτης τότε κάποιο λάθος πρέπει να έγινε από το λογιστήριο των Καθ' ων η Αίτηση
3. Ισχυρίστηκε ότι οι απολαβές του XXXXX Κοτεάδη ήταν διαφορετικές από αυτές του Αιτητή γεγονός που δεικνύει ότι εκτελούσαν διαφορετικά καθήκοντα. Αξιολόγηση Μαρτυρίας και Ευρήματα - Νομική Πτυχή - Συμπεράσματα Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 18 του Νόμου, εργοδοτούμενος είναι πλεονάζον και κατά συνέπεια δικαιούται πληρωμή από το ομώνυμο Ταμείο όταν η απασχόλησή του τερματίστηκε: «(α) Διότι ο εργοδότης έπαυσεν ή προτίθεται να παύση να διεξάγη την επιχείρησιν εν τη οποία ο εργοδοτούμενος απησχολείτο, ή (β) διότι ο εργοδότης έπαυσεν ή προτίθεται να παύση να διεξάγη επιχείρησιν εις τον τόπον όπου ο εργοδοτούμενος απησχολείτο: .................................. (γ) Ένεκα οιουδήποτε των ακολούθων άλλων λόγων σχετιζομένων προς την λειτουργίας της επιχειρήσεως: i. Εκσυγχρονισμού, μηχανοποιήσεως ή οιαδήποτε άλλης αλλαγής εις τα μεθόδους παραγωγής ή οργανώσεως η οποία ελαττώνει τον αριθμό των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων. ii. Αλλαγών εις τα προϊόντα ή εις τα μεθόδους παραγωγής ή εις τα αναγκαιούσας ειδικότητας των εργοδοτουμένων. iii. Καταργήσεις τμημάτων. iv. Δυσκολιών εις την τοποθέτησιν προϊόντων εις την αγοράν ή πιστωτικών δυσκολιών. v. Ελλείψεως παραγγελιών ή πρώτων υλών vi. Σπάνεως μέσων παραγωγής, και vii. Περιορισμού του όγκου της εργασίας ή της επιχειρήσεως» Το Δικαστήριο καλείται αφού αξιολογήσει τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν του να αποφασίσει κατά πόσον οι Καθ' ων η Αίτηση 1 κατάφεραν να αποδείξουν ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο συνέτρεχαν λόγοι πλεονασμού που δικαιολογούσαν την απόλυση του Αιτητή. Από το ενώπιόν μας μαρτυρικό υλικό διαφαίνεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 επικαλούνται ως λόγο απόλυσης του Αιτητή ως πλεονάζον προσωπικό τη μείωση του κύκλου/όγκου εργασιών της επιχείρησής τους και/ή την παύση των εργασιών τους στον τόπο που εργαζόταν ο Αιτητής. Οι λόγοι πλεονασμού της κατάργησης τμήματος και της αναδιοργάνωσης δεν προωθήθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία αφού δεν τέθηκαν ενώπιόν μας οποιοιδήποτε σχετικοί ισχυρισμοί με τη μαρτυρία του κ. Παφίτη και ως εκ τούτου απορρίπτονται. Κατά συνέπεια το ερώτημα που τίθεται είναι αν με βάση την ενώπιόν μας μαρτυρία δικαιολογείται η απόλυση του Αιτητή σύμφωνα με τις πρόνοιες της παραγράφου (β) και/ή του εδαφίου (vii) της παραγράφου (γ) του άρθρου 18 του Νόμου. Σημειώνουμε ότι οι λόγοι πλεονασμού όπως αυτοί αναφέρονται στις παραγράφους του άρθρου 18 του Νόμου αποτελούν αυτόνομους και όχι αλληλοεξαρτώμενους λόγους πλεονασμού. Επομένως εάν οποιοσδήποτε από τους λόγους αποδειχτεί, η απόφαση του εργοδότη να απολύσει τον εργοδοτούμενο για λόγους πλεονασμού θα κριθεί δικαιολογημένη. Mε βάση τη νομολογία το κατά πόσον υπάρχουν πραγματικές συνθήκες πλεονασμού κρίνεται με αντικειμενικά κριτήρια αφού αναφέρεται στις πραγματικές ανάγκες της επιχείρησης και δεν εναπόκειται στην υποκειμενική κρίση του εργοδότη ή του εργοδοτουμένου. (Βλέπε United Hotels (Lordos) Ltd ν. Ανδρούλας Σταύρου κ.α.

(2003)1 Α.Α.Δ. 515). Για να διαπιστωθεί κατά πόσο υπήρξε πραγματική μείωση του όγκου εργασιών μιας επιχείρησης θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ο συνήθης κύκλος εργασιών της επιχείρησης αυτής κατά τα τελευταία χρόνια προ της απολύσεως. Το Δικαστήριο κρίνοντας αντικειμενικά θα πρέπει να διαπιστώσει κατά ποσόν υπήρξε ουσιαστική μείωση του συνήθους κύκλου εργασιών κατά τον ουσιώδη χρόνο τερματισμού της απασχόλησης του εργοδοτουμένου στον βαθμό που θα μπορούσε να θεωρηθεί δικαιολογημένη η απόφαση για απόλυση λόγω πλεονασμού. Σχετικά με τον περιορισμό του όγκου εργασίας μιας επιχείρησης σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Α. Ιάσωνος Λτδ ν. Χρίστου κ.α.

(1994)1 ΑΑΔ 703, 706: «Εποχιακή ή περιοδική μείωση του όγκου της εργασίας η οποία αφήνει ανεπηρέαστο τον όγκο της εργασίας, επιμετρούμενο μέσα στο συνήθη κύκλο της εμπορικής δραστηριότητας του εργοδότη, δε συνιστά λόγο για τον τερματισμό της απασχόλησης λόγω πλεονασμού. Ο όγκος των εργασιών επιχείρησης έχει όχι μόνο εποχιακές αλλά και καθημερινές αυξομειώσεις και διακυμάνσεις. Αν γινόταν δεκτή η θέση των εφεσειόντων, θα διανοιγόταν η οδός για την καταστρατήγηση του οικοδομήματος του νόμου που συναρτά τον πλεονασμό με τα αντικειμενικά δεδομένα της επιχείρηση. Ο όγκος εργασίας προσδιορίζεται με βάση σταθερό παρονομαστή που αντανακλά τον όγκο της εργασίας του εργοδότη στο πλαίσιο του συνήθους κύκλου της επιχειρηματικής του δραστηριότητας και αυτή η σημασία που ενέχει ο όρος 'όγκος εργασίας' στο πλαίσιο του άρθρου 18(γ) (vii) του Ν.24/67 (όπως έχει τροποποιηθεί).» Σημειώνουμε ότι στην υπόθεση Σωτήρη Α. Χρυσάνθου ν. 1. PETROS PITSILLIS (GLASS MARKET) LIMITED, 2. Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού

(2001)1 Α.Α.Δ. 383 λέχθηκαν τ' ακολούθα σε σχέση με τα στοιχεία που απαιτούνται για τη στοιχειοθέτηση λόγων πλεονασμού: «Αυτό μας οδηγεί στον τέταρτο λόγο έφεσης που αφορά την κατάληξη του δικαστηρίου ότι κανένα πειστικό στοιχείο δεν προσκομίσθηκε σε τεκμηρίωση του ισχυρισμού για πλεονασμό. Είναι προφανές από το παρατεθέν απόσπασμα ότι το τι είχε υπ΄ όψη του το δικαστήριο ήταν μαρτυρία υπό μορφή ισολογισμών και άλλων λογιστικών στοιχείων που αφορούσαν τον κύκλο εργασιών της εταιρείας. Ήταν γι΄ αυτό το λόγο που το δικαστήριο θεώρησε ως άνευ σημασίας όχι μόνο τα αναφερόμενα στις επιστολές αλλά και την ίδια τη μαρτυρία του Εφεσείοντα 1 ότι το εργοστάσιο ήταν κλειστό την ημέρα που εδόθησαν οι επιστολές καθώς και ένα μήνα πριν από την ακρόαση. Αυτό θεωρούμε ότι συνιστούσε λανθασμένη προσέγγιση στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. Οι ισολογισμοί και άλλα λογιστικά στοιχεία που αφορούν τον κύκλο εργασιών του εργοδότη μπορεί να είναι σημαντικά στοιχεία προς απόδειξη τέτοιας μείωση του κύκλου εργασιών του ώστε να δικαιολογούν συμπέρασμα πλεονασμού, δεν είναι όμως τα μόνα και αποκλειστικά στοιχεία που να μπορούν να συνιστούν τέτοια μαρτυρία, ούτε περιορίζεται νομολογιακά το είδος της μαρτυρίας που ενδεχόμενα να τεκμηρίωνε πλεονασμό. Η αναφορά του δικαστηρίου στην υπόθεση Α. Ιάσωνος Λτδ ν. Χρίστου

(1994)1 ΑΑΔ 703 σε στήριξη της άποψης του ότι δεν παρουσιάσθησαν στοιχεία υπό μορφή ισολογισμών και άλλων τέτοιων που να καταδείκνυαν "πραγματικές συνθήκες πλεονασμού" ως εκ της μείωσης του συνήθους κύκλου εργασιών της εταιρείας, παραγνωρίζει τα πιο πάνω. Η εν λόγω υπόθεση δεν αφορούσε το είδος της μαρτυρίας που μπορεί να τεκμηριώσει πλεονασμό αλλά τη συνάρτηση της εποχιακής και περιοδικής μείωσης του κύκλου εργασιών προς το συνήθη κύκλο εργασιών του εργοδότη. Στην προκειμένη περίπτωση υπήρχε μαρτυρία, που ήταν και μέρος των ευρημάτων του δικαστηρίου, ότι το εργοστάσιο της εταιρείας ήταν κλειστό τόσο την ημέρα που εδόθησαν οι επιστολές τερματισμού όσο και ένα μήνα πριν από την ακρόαση. Χωρίς βέβαια να λέγουμε ότι αυτό θα ήταν αρκετό να αποδείξει τον ισχυριζόμενο πλεονασμό, θεωρούμε ότι, σε συνάρτηση και με την αναφορά που εγίνετο στις επιστολές ως προς το λόγο του τερματισμού, η μαρτυρία αυτή ήταν μαρτυρία που θα έπρεπε να σταθμισθεί από το δικαστήριο και όχι να αποκλεισθεί a priori ως μη σχετική. Η καθολική αναστολή των εργασιών του εργοδότη που απεκάλυπτε το κλείσιμο του εργοστασίου συνιστούσε στοιχείο μαρτυρίας που ήταν σχετικό προς το επίδικο θέμα.»[1] Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στην απόφαση Α/φοί Γαλαταριώτη Λτδ ν. Παρασκευής Γρηγορά κ.α.

(2001)1 Α.Α.Δ. 1985 όπου η εργοδότρια εταιρεία επικαλέστηκε τη συνεχιζόμενη κρίση στον τομέα του γενικού εμπορίου ως την αιτία απόλυσης της αιτήτριας και λέχθηκε στη σελίδα 1990 ότι: «...η απόλυση της εφεσίβλητης δεν οφειλόταν ούτε είχε οποιαδήποτε σχέση με τη μείωση του κύκλου εργασιών του καταστήματος, αιτία που δεν συνάδει με την πρόσληψη νέου υπαλλήλου». Στη συνέχεια στη σελίδα 1992 λέχθηκαν τ' ακόλουθα: «Το κρίσιμο ερώτημα ήταν λοιπόν, κατά πόσο υπήρξε περιορισμός του όγκου εργασίας των εφεσειόντων. Το Δικαστήριο αξιολογώντας το μαρτυρικό υλικό κατέληξε στο συμπέρασμα πως δεν υπήρχαν ενώπιον του τέτοια στοιχεία, οικονομικά ή λογιστικά, που θα μπορούσαν όντως να τεκμηριώσουν τον ισχυρισμό για περιορισμό του όγκου εργασιών της επιχείρησης των εφεσειόντων ή του τμήματος στο οποίο εργαζόταν η εφεσίβλητη. Και εφόσον δεν υπήρξε μαρτυρία που βάσιμα θα μπορούσε να τεκμηριώσει την ύπαρξη συγκεκριμένων οικονομικών περιστάσεων δεν παρίστατο ανάγκη εξέτασης κατά πόσο η απόλυση του Αιτητή οφειλόταν αποκλειστικά ή κυρίως στις οικονομικές περιστάσεις των εφεσειόντων.» Σ΄ αυτό το σημείο θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι προσλήψεις νέου προσωπικού από ένα εργοδότη, ο οποίος απολύει προσωπικό λόγω μείωσης του όγκου εργασίας του, αντιβαίνουν τον λόγο πλεονασμού που επικαλείται ο εργοδότης εκτός αν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις καθότι ένας εργοδότης δεν μπορεί να απολύει προσωπικό λόγω μείωσης του όγκου εργασιών και ταυτόχρονα να προβαίνει σε νέες προσλήψεις, λίγο πριν ή λίγο μετά τις απολύσεις λόγω μείωσης του κύκλου εργασιών του. Σημειώνουμε ότι η πρόσληψη προσωπικού από εργοδότη ο οποίος απολύει προσωπικό για λόγους πλεονασμού μπορεί να μην αναιρέσει και να μην εμποδίσει τυχόν διαπίστωση για υπάρχον πλεονάζον προσωπικό στις περιπτώσεις όπου αφού εξεταστούν όλες οι περιβάλλουσες συνθήκες που αφορούν τις απολύσεις και τις νέες προσλήψεις κριθεί ότι υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις οι νέες προσλήψεις δεν επηρεάζουν το τυχόν συμπέρασμα για δικαιολογημένο πλεονασμό εντός του πλαισίου του Νόμου. Από τα αναντίλεκτα γεγονότα που αφορούν τον κύκλο εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση 1 κατά τα έτη 2008 μέχρι 2013 προκύπτει ότι: (α) ο κύκλος εργασιών το 2010 ήταν αυξημένος σε σχέση με τον κύκλο εργασιών που είχαν το 2008 και το 2009, (β) ο κύκλος εργασιών το 2011 είχε μείωση σε σχέση με τον κύκλο εργασιών που είχαν το 2010 και ήταν περίπου ο ίδιος με τον κύκλο εργασιών που είχαν το 2009, (γ) ο κύκλος εργασιών το 2012 ήταν κατά 40% μειωμένος σε σχέση με τον κύκλο εργασιών το 2011 και (δ) ο κύκλος εργασιών το 2013 ήταν κατά 65% μειωμένος σε σχέση με τον κύκλο εργασιών το 2012, κατά 80% μειωμένος σε σχέση τον κύκλο εργασιών το 2011 και κατά 75% μειωμένος σε σχέση με τον κύκλο το 2008. Τα πιο πάνω καταδεικνύουν ξεκάθαρα ότι υπήρξε ουσιαστική μείωση στον κύκλο εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση 1. Θέτοντας επομένως τα πιο πάνω στα πλαίσια των νομολογιακών αρχών κρίνουμε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο η επιχείρηση των Καθ' ων η Αίτηση 1 παρουσίαζε αισθητή μείωση στον όγκο εργασίας της και βρίσκουμε ότι η μείωση στον κύκλο εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση 1 από το 2008 μέχρι το 2013 ήταν μεγάλη και σημαντική σε σημείο που δικαιολογούσε την απόλυση προσωπικού των Καθ' ων η Αίτηση 1 για λόγους πλεονασμού. Προκύπτει από το ενώπιόν μας υλικό ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 από τις 06/05/2013 μέχρι 16/11/2013 προσέλαβαν 14 υπαλλήλους. Παρατηρούμε ότι: (α) ο ένας

(1)που προσλήφθηκε τον Ιούλιο ήταν εργάτης μεταλλότυπου και όχι ανειδίκευτος εργάτης και εκτελούσε διαφορετικά καθήκοντα από αυτά του Αιτητή, (β) οι άλλοι δύο

(2)που προσλήφθηκαν την περίοδο Ιουλίου - Αυγούστου εργάζονταν και προηγουμένως στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και απολύθηκαν ο ένας λίγο πριν απολυθεί ο Αιτητής και ο άλλος λίγο μετά που απολύθηκε ο Αιτητής, (γ) (i) τέσσερις

(4)από τις οκτώ

(8)προσλήψεις που έγιναν τον Σεπτέμβριο του 2013 (5 μήνες μετά τη λήψη της απόφασης απόλυσης του Αιτητή) έγιναν για ανάγκες που προέκυψαν στα έργα στον Άγιο Δομέτιο και στους Τρούλλους και (ii) οι άλλες τέσσερις

(4)προσλήψεις που έγιναν τον Σεπτέμβριο του 2013 έγιναν λόγω της επανέναρξης των εργασιών στο ΤΕ.ΠΑ.Κ. και ήταν πρόσωπα που εργάζονταν πιο παλιά στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και απολύθηκαν είτε το 2012 είτε το 2013 και (δ) τον Νοέμβριο του 2013 οι Καθ' ων η Αίτηση 1 προσέλαβαν δύο

(2)εργάτες μπογιατζήδες για το έργο στον Άγιο Δομέτιο. Με βάση τα πιο πάνω βρίσκουμε ότι:

(1)οι προσλήψεις που αναφέρονται στις παραγράφους (α) και (δ) αφορούσαν υπαλλήλους που εκτελούσαν διαφορετικά εργασιακά καθήκοντα από τον Αιτητή,

(2)οι προσλήψεις που αναφέρονται στην παράγραφο (β) δεν μπορούν να θεωρηθούν ως προσλήψεις νέων εργοδοτουμένων,

(3)οι προσλήψεις που αναφέρονται στην υποπαράγραφο (i) της παραγράφου (γ) πιο πάνω αφορούν υπαλλήλους οι οποίοι προσλήφθηκαν πέντε

(5)μήνες μετά την απόφαση απόλυσης του Αιτητή και τοποθετήθηκαν σε άλλα έργα των Καθ' ων η Αίτηση 1 που βρίσκονταν σε επαρχίες άλλες από τη Λεμεσό και την Πάφο που εργαζόταν ο Αιτητής και

(4)οι προσλήψεις που αναφέρονται στην υποπαράγραφο (ii) της παραγράφου (γ) πιο πάνω αφορούν υπαλλήλους που εργάζονταν και προηγουμένως στους Καθ' ων η Αίτηση 1 οι οποίοι επαναπροσλήφθηκαν πέντε

(5)μήνες μετά την απόφαση απόλυσης του Αιτητή λόγω της συμφωνίας για επανέναρξη των εργασιών στο έργο του ΤΕ.ΠΑ.Κ. από τον Σεπτέμβριο του

1. Σε σχέση με την πρόσληψη από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 του XXXXX Κοτεάδη παρατηρούμε κατ' αρχάς ότι ο κ. Παφίτης δεν απέρριψε την υποβολή που του έγινε ότι ο εν λόγω εργοδοτούμενος προσλήφθηκε στις 06/05/
2. Στη συνέχεια σημείωσε ότι ο εν λόγω εργοδοτούμενος απασχολήθηκε ως τεχνίτης (κτίστης) και όχι ως εργάτης. Επέμενε ότι ο εν λόγω εργοδοτούμενος ήταν τεχνίτης και όχι εργάτης και είπε ότι αν δηλώθηκε με τον κωδικό του εργάτη στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις αυτό πρέπει να έγινε εκ λάθους. Παρατηρούμε ότι η αξιοπιστία του κ. Παφίτη σε σχέση με τους εν λόγω ισχυρισμούς του δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή του. Το Ταμείο δεν έθεσε ενώπιόν μας τη μαρτυρία των λειτουργών του που διερεύνησαν την παρούσα υπόθεση σε σχέση με την εξέταση που έκαναν αναφορικά με τα καθήκοντα του XXXXX Κοτεάδη και δεν έθεσε στοιχεία (από το αρχείο του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων) κατά πόσον ο εν λόγω εργοδοτούμενος απασχολήθηκε ως εργάτης. Ελλείψει οποιασδήποτε μαρτυρίας από την πλευρά του Ταμείου που να αντικρούει τους ισχυρισμούς του κ. Παφίτη η εν λόγω μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή και προβαίνουμε στα ανάλογα ευρήματα. Συνακόλουθα βρίσκουμε ότι ο XXXXX Κοτεάδης δεν εκτελούσε τα ίδια εργασιακά καθήκοντα με τον Αιτητή. Με βάση τα πιο πάνω κρίνουμε ότι οι προσλήψεις στις οποίες προέβησαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 κατά την περίοδο 06/05/2013 μέχρι 16/11/2013 δεν μπορούν να αποτελέσουν υπόβαθρο αναίρεσης του πιο πάνω συμπεράσματός μας για μείωση του κύκλου εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση 1 εντός των πλαισίων του άρθρου 18(γ)(vii) του Νόμου κατά τον ουσιώδη χρόνο λήψης της απόφασης απόλυσης του Αιτητή. Βρίσκουμε λοιπόν ότι η μείωση στον κύκλο εργασιών που είχαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 το 2013 σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη ήταν πολύ μεγάλη και υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης δικαιολογεί την, από μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1, λήψη μέτρων μείωσης του προσωπικού τους και ότι οι προσλήψεις στις οποίες προέβησαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 κατά την περίοδο 06/05/2013 μέχρι 16/11/2013 δεν αντιβαίνουν του λόγου πλεονασμού (της μείωσης του κύκλου εργασιών) που επικαλούνται οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και ούτε αναιρούν το συμπέρασμά μας ότι η απόλυση του Αιτητή έγινε κάτω από συνθήκες μείωσης του κύκλου εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση
3. Υπό το φως των πιο πάνω, κρίνουμε ότι η απόλυση του Αιτητή έγινε κάτω από πραγματικές συνθήκες πλεονασμού σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 18(γ)(vii) του Νόμου και κατά συνέπεια ο Αιτητής δικαιούται πληρωμή από το Ταμείο. Οι ισχυρισμοί του κ. Παφίτη ότι (α) οι Καθ' ων η Αίτηση 1 μετά το 2010 σταμάτησαν να αναλαμβάνουν έργα στην επαρχία Πάφου και άρχισαν να αναλαμβάνουν έργα στις άλλες επαρχίες και (β) ο Αιτητής εργάστηκε τόσο στην Πάφο όσο και στη Λεμεσό παρέμειναν αναντίλεκτοι. Ως εκ τούτου γίνονται αποδεκτοί. Συνακόλουθα προβαίνουμε στα ανάλογα ευρήματα. Τα πιο πάνω γεγονότα δεικνύουν ότι ο τόπος εργασίας τόσο των Καθ' ων η Αίτηση 1 όσο και του Αιτητή δεν ήταν μόνο η Λεμεσός και πιο συγκεκριμένα το εργοτάξιο του έργου του ΤΕ.ΠΑ.Κ.. Ενόψει των πιο πάνω η αναστολή των εργασιών στο εργοτάξιο του ΤΕ.ΠΑ.Κ. δεν μπορεί να θεωρηθεί ως παύση των εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση 1 στον τόπο που εργαζόταν ο Αιτητής εντός του πλαισίου της παραγράφου (β) του άρθρου 18 του Νόμου και ως εκ τούτου κρίνουμε ότι η απόλυση του Αιτητή δεν δικαιολογείται βάσει της παραγράφου (β) του άρθρου 18 του Νόμου. Αποζημιώσεις Το άρθρο 16

(1)του Νόμου προβλέπει ότι όταν η απασχόληση εργοδοτουμένου που απασχολήθηκε στον ίδιο εργοδότη για συνεχή περίοδο τουλάχιστον 104 εβδομάδων τερματίζεται λόγω πλεονασμού, ο εργοδοτούμενος δικαιούται πληρωμή από το Ταμείο που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Τέταρτο Πίνακα του Νόμου. Σύμφωνα με τον Τέταρτο Πίνακα του Νόμου και σε συνάρτηση με την περίοδο απασχόλησής του (13 συναπτά έτη) η πληρωμή που δικαιούται ο Αιτητής αντιστοιχεί με τις απολαβές 32 εβδομάδων ήτοι ποσό €13.071,68 (32 Χ €408,49). Εκδίδεται επομένως απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Ταμείου για το ποσό των €13.071,68 με νόμιμο τόκο. Επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εις βάρος του Ταμείου €2.000,00 ως δικηγορικά έξοδα πλέον Φ.Π.Α.. Η αίτηση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 για αποζημιώσεις λόγω παράνομου τερματισμού της απασχόλησης απορρίπτεται χωρίς έξοδα. (Υπ.) ............... Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.) ............. (Υπ.) ............... Χ. Τσιολής, Μέλος Μ. Φιλιππίδης, Μέλος ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Βλέπε επίσης Ορθοδοξία Ζερταλλή ν Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού

(2003)1Α Α.Α.Δ. 178 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο