Λαγού ν. L.G.S. HANDLING LIMITED, Αρ. Αίτησης: 41/14, 9/11/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2020:8 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΠΑΦΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστή Χ. Τσιολή ) Α. Αντωνίου ) Μελών Αρ. Αίτησης: 41/14 Μεταξύ: XXXXX Λαγού Αιτητή Και L.G.S. HANDLING LIMITED Καθ' ης η Αίτηση Ημερομηνία: 9/11/20 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: κος Ζ. Νικολάου Για την Καθ' ης η Αίτηση: κα Ε. Πελεκάνου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση ο Αιτητής αξιώνει από την Καθ' ης η Αίτηση αποζημιώσεις για παράνομο και αδικαιολόγητο τερματισμό της απασχόλησής του, αυξημένες αποζημιώσεις, επαναπρόσληψη, πληρωμή ποσού €202.49, οιανδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε αποφασίσει το Δικαστήριο, νόμιμους τόκους και έξοδα πλέον Φ.Π.Α.. Η Καθ' ης η Αίτηση με τους γενικούς λόγους της εγγράφου εμφάνισής της απορρίπτει τις εναντίον της αξιώσεις του Αιτητή ισχυριζόμενη ότι η απασχόληση του Αιτητή τερματίστηκε νόμιμα λόγω της διαγωγής που επέδειξε. Στην προκειμένη περίπτωση η Καθ' ης η Αίτηση είχε το βάρος να αποδείξει ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή έγινε νόμιμα βάσει των προβλεπόμενων στο άρθρο 5 του Νόμου όπου καθορίζονται περιοριστικά οι νόμιμοι λόγοι απόλυσης[1]. Πιο συγκεκριμένα, η Καθ' ης η Αίτηση είχε το βάρος να αποδείξει ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή έγινε νόμιμα για ένα από τους λόγους που περιέχονται στο άρθρο 5 του Νόμου. Όταν άρχισε η ακροαματική διαδικασία ο δικηγόρος του Αιτητή ζήτησε άδεια όπως αποσύρει τις αξιώσεις του Αιτητή για επαναπρόσληψη και πληρωμή ποσού €202.
- Το Δικαστήριο παρείχε την αιτούμενη άδεια και οι εν λόγω αξιώσεις απορρίφθηκαν. Στη συνέχεια οι δύο δικηγόροι δηλώσαν τα πιο κάτω γεγονότα ως παραδεκτά: (α) Η Καθ' ης η Αίτηση είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη βάσει των νόμων και των κανονισμών της Κυπριακής Δημοκρατίας και ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την επίγεια εξυπηρέτηση αεροσκαφών και επιβατών στους αερολιμένες Λάρνακας και Πάφου. (β) Ο Αιτητής προσλήφθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία την 01/04/1999 ως εργάτης. Τα καθήκοντά του περιλάμβαναν, μεταξύ άλλων, τον χειρισμό μηχανημάτων αερολιμένα, τον καθαρισμό αεροσκαφών και καθήκοντα αχθοφόρου. Την 01/04/2008 μεταφέρθηκε στην υπηρεσία της HERMES AIRPORT LIMITED και στις 22/05/2008 μεταφέρθηκε στην υπηρεσία της Καθ' ης η Αίτηση. Η περίοδος απασχόλησης του Αιτητή στην Κυπριακή Δημοκρατία και στην HERMES AIRPORT LIMITED είναι συνεχής με την περίοδο απασχόλησής του στην Καθ' ης η Αίτηση. (γ) Στις 13/08/2013 ενόσω ο Αιτητής εκτελούσε καθήκοντα βάρδιας του ζητήθηκε από τον προϊστάμενό του να κάνει "push back" αεροπλάνου για την απογείωση χωρίς ακουστικά αλλά με τη χρήση "hand signals". Ο Αιτητής αρνήθηκε αλλά στη συνέχεια τον προμήθευσαν με τα απαραίτητα ακουστικά και έγινε το "push back". Το θέμα πήρε διαστάσεις με τη μετάβαση των εμπλεκομένων μερών στην Πολιτική Αεροπορία. Η Καθ' ης η Αίτηση έθεσε τον Αιτητή σε διαθεσιμότητα και τον κάλεσε σε ακρόαση. Η ακρόαση έλαβε χώρα στις 21/08/
- Ο Αιτητής συνοδευόταν από εκπρόσωπο της ΣΕΚ. (δ) Στις 22/08/2013 η Καθ' ης η Αίτηση τερμάτισε την απασχόληση του Αιτητή αφού αποφάσισε ότι η σχέση εργοδότη εργοδοτουμένου δεν μπορούσε να συνεχιστεί. (ε) Ο Αιτητής κατά την ημερομηνία τερματισμού της απασχόλησής του για σκοπούς του Περί Τερματισμού της Απασχολήσεως Νόμου Ν.24/67ως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα («ο Νόμος») λάμβανε ως εβδομαδιαίες ακαθάριστες απολαβές το ποσό των €741,
- (στ) Ο Αιτητής για σκοπούς του Νόμου ήταν στην υπηρεσία της Καθ' ης η Αίτηση για σκοπούς του Νόμου για 14 χρόνια. (ζ) Η Καθ' ης η Αίτηση κατέβαλε στον Αιτητή όλα τα δεδουλευμένα του και μία εβδομάδα απολαβές ως πληρωμή αντί προειδοποίησης. Η Καθ' ης η Αίτηση οφείλει στον Αιτητή πληρωμή αντί προειδοποίησης 7 εβδομάδων. Ακολούθως η δικηγόρος της Καθ' ης η Αίτηση δήλωσε στο Δικαστήριο ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν θα προσκομίσει οποιαδήποτε μαρτυρία προς απόδειξη της νομιμότητας της απόλυσης του Αιτητή. Με βάση αυτές τις δηλώσεις της δικηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση, το μαχητό τεκμήριο που προνοεί ο Νόμος για παράνομη απόλυση του Αιτητή δεν ανατράπηκε και συνακόλουθα ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή κρίνεται αδικαιολόγητος και παράνομος. Ο νομοθέτης για την προστασία του δικαιώματος της εργασίας έχει θεσπίσει τον Νόμο ο οποίος προβλέπει ότι στην περίπτωση που μια απόλυση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί στη βάση των διατάξεων του Νόμου, ο εργοδότης υποχρεούται όπως καταβάλει αποζημίωση στον εργοδοτούμενο, η οποία αποζημίωση καθορίζεται σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου (Βλέπε άρθρο 3 του Νόμου και Πρώτο Πίνακα του Νόμου). Ο Αιτητής πρόσφερε τη μαρτυρία του για να καθοριστεί το ποσό των αποζημιώσεων που δικαιούται δυνάμει του Νόμου. Η εν λόγω μαρτυρία ήταν η μόνη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν μας. Ο Αιτητής κατά την κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι όταν απολύθηκε ήταν 55 ετών και είχε ένα παιδί 31 χρονών το οποίο ήταν οικονομικά ανεξάρτητο. Ότι η σύζυγός του δεν εργαζόταν. Είπε ότι από την ημερομηνία που απολύθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση μέχρι σήμερα είναι άνεργος. Ότι το 2014 χτύπησε στο αριστερό γόνατο και υποβλήθηκε σε τρεις χειρουργικές επεμβάσεις και γι' αυτό τον λόγο το 2014 έλαβε για 11 μήνες επίδομα ανικανότητας. Προς απόδειξη των ισχυρισμών του κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 μια βεβαίωση του Επαρχιακού Γραφείου Εργασίας που δείχνει τις περιόδους που ήταν γραμμένος ως κανονικός άνεργος και ως Τεκμήριο 2 την κατάσταση των Υπηρεσιών των Κοινωνικών Ασφαλίσεων για τον ασφαλιστικό λογαριασμό του για το έτος
- Ενόσω ήταν γραμμένος στο γραφείο ο εργασίας αποτάθηκε από μόνος του σε αρκετούς εργοδότες για να εργοδοτηθεί. Ανέφερε ονομαστικά πέντε εργοδότες στους οποίους αποτάθηκε. Ισχυρίστηκε ότι σχεδόν όλοι του απάντησαν ότι ήταν πολύ μεγάλος σε ηλικία και ότι προτιμούσαν να εργοδοτήσουν νεαρότερους από αυτόν. Ήταν η θέση του ότι δεν έχει άλλα περιουσιακά στοιχεία και ότι συντηρούσε την οικογένεια του και αποπλήρωνε τα χρέη του από τον μισθό του. Ότι η απόλυσή του τον έφερε σε άσχημη οικονομική κατάσταση και δεν μπορούσε να αποπληρώσει το χρέος του. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 επιστολή του ΣΟΤΑΔΥΚ ημερομηνίας 05/03/2015 στην οποία αναφέρεται ότι από την 01/10/2013 έχει καθυστερήσει στην πληρωμή 17 και πλέον δόσεων του δανείου του. Λόγω της απόλυσής του η σύνταξή του θα είναι μειωμένη αφού δεν έχει εισφορές στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων μετά την απόλυσή του. Ότι όταν γίνει 65 χρονών η σύνταξή του με βάση τις εισφορές του μέχρι το 2013 θα είναι €902, ότι εάν έμενε στην εργασία της Καθ' ης η Αίτηση μέχρι το 2016 η σύνταξή του θα ήταν €1.056 και ότι αν έμενε μέχρι το 2024 η σύνταξή του θα ήταν €1.
- Υποστήριξε ότι το 2016 η Καθ' ης η Αίτηση με βάση ένα σχέδιο εθελοντικής αφυπηρέτησης έδωσε το δικαίωμα στους υπάλληλους της να αφυπηρετήσουν δίνοντάς τους ένα σεβαστό ποσό και το δικαίωμα να πάρουν αποζημίωση από το Ταμείο Πλεονασμού και ότι αυτός λόγω της απόλυσής του στερήθηκε αυτής της δυνατότητας. Αντεξεταζόμενος είπε ότι λάμβανε επίδομα ασθενείας μέχρι τις 11/02/
- Ότι στη συνέχεια έλαβε ακόμα δύο μήνες ανεργιακό επίδομα και ότι ξεκίνησε να ψάχνει εργασία τον Μάιο του
- Διευκρίνισε ότι το μόνο χρέος που έχει είναι αυτό στο ΣΟΤΑΔΥΚ και ότι μέχρι σήμερα δεν εξοφλήθηκε. Σημειώνουμε ότι σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικαστεί λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τ΄ ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και όλες τις άλλες απολαβές του εργοδοτούμενου, (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτούμενου, (γ) την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτούμενου, (δ) τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου, (ε) την ηλικία του εργοδοτούμενου. Σημειώνουμε ότι η αποζημίωση δεν μπορεί ούτε να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε) και ούτε να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε). Στην προκειμένη περίπτωση έχοντας υπόψη την υποπαράγραφο 2[2] του άρθρου 4 του Τέταρτου Πίνακα του Νόμου, βρίσκουμε ότι το ελάχιστο ποσό που θα ελάμβανε ο Αιτητής αν κηρυσσόταν πλεονάζων προσωπικό ως αποζημίωση από το Ταμείο θα ανερχόταν στις €24.413,20 (35Χ€697,52) και η μέγιστη αποζημίωση που μπορεί να του επιδικάσει το Δικαστήριο αντιστοιχεί στις απολαβές δύο χρόνων €77.146,16 (104 Χ€741,79). Στην υπόθεση Louis Tourist Agency Λτδ v. Αντιγόνης Ηλία
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 98 σημειώνονται τ΄ ακόλουθα: «Το κριτήριο της αποζημίωσης βάσει του άρθρου 4 του Ν.24/67 δεν συναρτάται με το συμβατικό που καθορίζεται από το ΚΕΦ.149, και γενικά τις αρχές του δικαίου των συμβάσεων, δηλαδή ζημιά η οποία έπεται κατά λογική πρόβλεψη της διάρρηξης της συμφωνίας. Το θέμα των αποζημιώσεων επαφίεται στην απόλυτη κρίση του Διαιτητικού Δικαστηρίου, με μόνο περιορισμό εκείνο που τίθεται από το άρθρο 3 του Πίνακα, η αποζημίωση να μην υπερβαίνει τα ημερομίσθια των δύο ετών (Ν.92/79). Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4(δ) του Πίνακα. Η απαρίθμηση των παραγόντων, που είναι σχετικοί με την αποζημίωση, θα ήταν αντινομική προς τον απόλυτο χαρακτήρα της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.» (Βλέπε επίσης Εκδοτικός Οίκος Δίας Λτδ ν. Παπαχριστοδούλου
(2006)1 Α.Α.Δ. 625, Touchstone Technologies Ltd v. Μαυρομμάτη
(2014)1Β Α.Α.Δ. 1829) Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει ως αποζημίωση κρίνεται με βάση τα ενώπιόν του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμιά περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του Αιτητή παρατηρούμε κατ' αρχάς ότι οι θέσεις του σχετικά με την ηλικία του και την περίοδο που ήταν γραμμένος ως κανονικός άνεργος δεν αμφισβητήθηκαν και ως εκ τούτου γίνονται αποδεκτές. Το γεγονός ότι ο Αιτητής ενεγράφη άνεργος δεν μπορεί από μόνο του να αποδείξει ότι αναζητούσε εργασία[3]. Ο Αιτητής περιορίστηκε στο να μας αναφέρει ονομαστικά πέντε επιχειρήσεις στις οποίες αποτάθηκε για εργασία. Δεν μας ανέφερε ποια ήταν τα προσόντα του ούτε για ποιες θέσεις αποτάθηκε. Η θέση του ότι του είπαν ότι λόγω της ηλικίας του δεν μπορούσαν να τον προσλάβουν τέθηκε ενώπιόν μας γενικά και αόριστα χωρίς οποιεσδήποτε λεπτομέρειες. Περαιτέρω δεν προσκόμισε οποιαδήποτε απτά στοιχεία που να υποστηρίζουν τους ισχυρισμούς του. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς του για το ύψος της σύνταξής του δεν έθεσε ενώπιόν μας απτά στοιχεία που να τους επιβεβαιώνουν. Σε σχέση με το δάνειο στη ΣΟΤΑΔΥΚ δεν προσκόμισε οποιοδήποτε άλλο στοιχείο πέραν του Τεκμηρίου 3 το οποίο είναι του
- Δεν μας ανέφερε ποιο ήταν το ύψος του ανεργιακού επιδόματος που έλαβε ούτε πώς αυτός και η σύζυγός του ανταπεξέρχονται οικονομικά από το 2015 μέχρι σήμερα τη στιγμή που ούτε αυτός ούτε η σύζυγός του εργάζονται. Ο Αιτητής δεν μας ανέφερε που εργαζόταν πριν να προσληφθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία ούτε ποιες ήταν οι προοπτικές ανέλιξης του στην Καθ' ης η Αίτηση. Αναφορικά με τις θέσεις του ότι η Καθ' ης η Αίτηση το 2016 πρόσφερε στους υπαλλήλους της σχέδιο εθελούσιας αποχώρησης και ότι στους υπαλλήλους που αποδέχτηκαν το σχέδιο της Καθ' ης η Αίτηση καταβλήθηκαν αποζημιώσεις ύψους από €140,000 μέχρι €250,000 επιπλέον της πληρωμής που πήραν από το Ταμείο Πλεονασμού παρατηρούμε ότι αυτές δεν υποστηρίχτηκαν από συγκεκριμένα απτά στοιχεία. Λόγω των πιο πάνω αδυναμιών στη μαρτυρία του Αιτητή κρίνουμε ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί σε αυτή και να προβεί σε συγκεκριμένα πραγματικά ευρήματα σχετικά με την υλική ζημιά και την απώλεια σταδιοδρομίας του Αιτητή συνεπεία της απόλυσής του από την Καθ' ης η Αίτηση. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη ότι ο Αιτητής: (α) απολύθηκε για λόγους που δεν αποδείχτηκαν ενώπιόν μας ότι ήταν νόμιμοι χωρίς όμως να αποδειχτεί ότι η απόλυση του Αιτητή ήταν κακόπιστη, (β) εργάστηκε για 14 χρόνια στην υπηρεσία της Καθ' ης η Αίτηση, (γ) ήταν σχεδόν 55 χρόνων κατά την απόλυσή του (ηλικία που μπορεί να θεωρηθεί ως δύσκολη για εξεύρεση εργασίας αλλά και ηλικία που είναι μακριά από την ηλικία συνταξιοδότησης - σημειώνουμε ότι ενώ η μεγάλη ηλικία μπορεί να θεωρηθεί ως ένας παράγοντας που δυσκολεύει την ένταξη στην αγορά εργασίας και ως εκ τούτου λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο αλλά για να δοθούν όμως σημαντικά αυξημένες αποζημιώσεις ο εργοδοτούμενος οφείλει να αποδείξει ότι όντως στη δική του περίπτωση ο παράγοντας ηλικίας έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να μην καταφέρει να εργοδοτηθεί ξανά) και (δ) ελάμβανε πριν την απόλυσή του το ποσό των €741,79 εβδομαδιαίως, κρίνουμε ότι είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως του επιδικάσουμε αποζημιώσεις που αντιστοιχούν με τις απολαβές 40 εβδομάδων ήτοι €29.671,
- Το ποσό που οφείλει η Καθ' ης η Αίτηση στον Αιτητή ως πληρωμή αντί προειδοποίησης ανέρχεται στο ποσό των €5.192,53 (7Χ€741,79 ). Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση για το συνολικό ποσό των €34.864,13 με νόμιμο τόκο. Τέλος επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εις βάρος της Καθ' ης η Αίτηση δικηγορικά έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.) ............. (Υπ.) ............... Χ. Τσιολή, Μέλος Α. Αντωνίου, Μέλος ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Παράνομη Απόλυση/ Καθορισμός αποζημιώσεων) [1] Το άρθρο 6
(1)του Νόμου προβλέπει ότι: "Καθ΄ οιανδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών διαδικασίαν ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως του εργοδοτούμενου τεκμαίρεται, μέχρι αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων." [2] «Νοείται ότι κατά τον υπολογισμόν της εβδομαδιαίας αμοιβής οιονδήποτε ποσόν το οποίο υπερβαίνει το τετραπλάσιο του εβδομαδιαίου ποσού των βασικών ασφαλιστέων αποδοχών όπως τούτο εκάστοτε καθορίζεται στους Περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμους του 1980 μέχρι 1993 δεν λαμβάνεται υπόψιν». [3] Θεμιστοκλέους ν. Elyssee Irrigation Ltd, Πολ. Έφεση 131/2012, ημερ. 22/09/2017 λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Ο εφεσείων υποστηρίζει ότι η κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου σε σχέση με το κριτήριο (γ) του άρθρου 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, ότι δεν ήταν σε θέση να εξακριβώσει τις συνέπειες που είχε η απόλυση του στη σταδιοδρομία του δεν συνάδει και δεν δικαιολογείται από τα γεγονότα που το Δικαστήριο έκανε αποδεκτά. Η βάση της εισήγησης ερείδεται στο εύρημα ότι ο εφεσείων ενεγράφη άνεργος και λάμβανε ανεργιακό επίδομα, το οποίο, κατά τον εφεσείοντα, «ερμηνεύεται ότι.αναζητούσε εργασία», ενώ είναι αποδεκτό πως δεν μπορούσε να εκτελέσει χειρονακτική εργασία. Όλα αυτά, υποστηρίζει, καταδεικνύουν ότι προέβη σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες για μείωση της ζημιάς του. Η θέση του εφεσείοντα δεν ευσταθεί. Η λήψη ανεργιακού επιδόματος από μόνη της, ουδόλως τεκμηριώνει αναζήτηση εργασίας, ώστε να μπορεί να γίνεται λόγος για ευρήματα του Δικαστηρίου που δεν συνάδουν με τη μαρτυρία. Η αναζήτηση εργασίας πρέπει να αποδειχθεί. Στην προκειμένη περίπτωση η μαρτυρία του εφεσείοντα κατέδειξε το αντίθετο, ότι δηλαδή δεν προσπάθησε να εξεύρει άλλη κατάλληλη γι' αυτόν εργασία. Πρόκειται δε για εύρημα επί πραγματικού γεγονότος το οποίο δεν ελέγχεται από το Εφετείο. Ο εφεσείων ο οποίος έφερε το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του, απέτυχε να το αποσείσει για τους λόγους που με λεπτομέρεια καταγράφονται στην πρωτόδικη απόφαση.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο