ΝΙΚΟΣ ΧΑΤΖΗΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ κ.α. ν. SHERATON ESTATE CO. LIMITED κ.α., Συνενωμένες Υποθέσεις: 926/2012, 927/2012, 928/2012, 929/2012, 299/2013, 19/11/2021

(1)(ee) και στο άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου (14/1960). Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η αίτηση περιέχονται στη συνημμένη ένορκη δήλωση του Αλέξη Παναγιώτου, διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση

1. Διατείνεται ότι σε περίπτωση που δεν δοθεί η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, οι κίνδυνοι να καταπνιγεί η έφεση και να καταστεί άνευ αντικειμένου είναι βέβαιοι, καθώς σε περίπτωση επιτυχίας υφίστανται βάσιμοι ισχυρότατοι κίνδυνοι οι οποίοι αγγίζουν το βαθμό της βεβαιότητας ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 δεν θα μπορέσουν να ανακτήσουν τα ποσά που θα έχουν ήδη καταβάλει, αφού ο Αιτητής την Αίτηση 926/2012 κατοικεί μόνιμα στην αλλοδαπή και συγκεκριμένα στη Βουλγαρία μαζί με την οικογένεια του, όπου είναι εγκατεστημένος. Επίσης οι υπόλοιποι Αιτητές, αν και είναι μόνιμοι κάτοικοι Κύπρου, με μαθηματική ακρίβεια θα ξοδέψουν τα χρήματα τα οποία τους επιδικάστηκαν χωρίς καμία εγγύηση ότι θα είναι στην οικονομική θέση να τα επιστρέψουν. Σημειώνει ότι από την άλλη οι Καθ' ων η αίτηση είναι ιδιοκτήτες ενεργούς οικονομικής μονάδας στην Αγία Νάπα και ότι αυτή μόνη η αξία της είναι υπέρ ικανή να εγγυηθεί την αφερεγγυότητα της και την καταβολή των ποσών που έχουν επιδικασθεί σε περίπτωση αποτυχίας της Έφεσης. Ότι η Έφεση δεν είναι κακόπιστη και έχει ορατές πιθανότητες επιτυχίας. Η αίτηση αντίκρισε την ένσταση των Αιτητών, η οποία βασίζεται στον περί Τερματισμού Απασχόλησης Νόμο του 1967 (24/1967), ως αυτός έχει τροποποιηθεί άρθρα 2, 30 και 31, στον περί Ετησίων Αδειών Μετ' Απολαβών Νόμος του 1967 (Ν.8/1967) άρθρο 12 παράγραφος 11Α, στον περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικό Κανονισμό Κ.2, 10, 11, 12, 15, 16 και 17, στον περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Ν. 14/1960) άρθρα 2, 32 και 47, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 2 και 9, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 Θ.Θ. 18 και 19, Δ.40 Θ.Θ. 7 και 11 Δ.48 Θ.Θ. 1, 2 και 9 και Δ.64 και επί των γενικών και συμφυών εξουσιών των Δικαστηρίων. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
2. Το πραγματικό και/ή νομικό υπόβαθρο στο οποίο στηρίζεται η αίτηση δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ ή το αιτούμενο διάταγμα δεν βρίσκει έρεισμα στις οικείες νομικές αρχές και/ ή την επί του θέματος ισχύουσα νομολογία.
3. Δεν έχουν αποκαλυφθεί στην υπό κρίση αίτηση εκείνοι οι λόγοι που θα οδηγούσαν στην αναστολή εκτέλεσης απόφασης.
4. Τυχόν έγκριση της αίτησης και έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα αποστερήσει χωρίς ουσιαστικό λόγο από τους Αιτητές, από του να δρέψουν άμεσα τους καρπούς της επιτυχίας τους και/ή θα απολήγει στην υποβάθμιση του κύρους των δικαστικών αποφάσεων.
5. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 με την αίτηση επιδιώκουν την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης χωρίς να επεξηγούν και/ή να επεξηγούν επαρκώς την αναγκαιότητα αναστολής εκτέλεσης της καταβολής των αποζημιώσεων και των εξόδων τα οποία επιδικάστηκαν.
6. Δεν υπάρχει περίπτωση οι Καθ' ων η αίτηση 1 να μην μπορέσουν να επιτύχουν επιστροφή των χρημάτων που θα πληρώσουν για ικανοποίηση της υπέρ των Αιτητών απόφασης αν ανατραπεί η απόφαση ημερ. 20.05.
8. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 κανένα απτό στοιχείο μαρτυρίας δεν έδωσαν ότι, στην περίπτωση έγκρισης της αίτησης τους, το Δικαστήριο θα δύναται να θέσει οποιοδήποτε όρο, τον οποίο οι ίδιοι θα είναι σε θέση να ικανοποιήσουν. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Αιτητή στην Αίτηση 927/2012, με την οποία ουσιαστικά υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Απορρίπτει τους ισχυρισμούς του ομνύοντος Α. Παναγιώτου και ισχυρίζεται ότι εξόφθαλμα η Έφεση που καταχώρησαν οι Καθ' ων η αίτηση 1 δεν έχει καμία πιθανό-τητα επιτυχίας. Ενώ παραδέχεται ότι ο Αιτητής στην Αίτηση 926/2012 είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού πλην όμως αρνείται τους υπόλοιπους ισχυρισμούς περί αφερεγγυότητας των Αιτητών ισχυριζόμενος ότι κανένα στοιχείο δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου από πλευράς Καθ' ων η αίτηση 1 που να υποστηρίζει τέτοιο ισχυρισμό. Επίσης πουθενά δεν αναφέρεται ότι σε περίπτωση εξασφάλισης του αιτούμενου διατάγματος οι Καθ' ων η αίτηση 1 θα είναι σε θέση να παράσχουν ασφάλεια τέτοια που να διασφαλίζει τα δικαιώματα των Αιτητών. Μέσα από τις αγορεύσεις των συνηγόρων αποτυπώνονται και οι εκατέρωθεν προσεγγίσεις τους ως προς την όλη διάσταση της αίτησης και της ένστασης, τις οποίες έχουμε εξετάσει. Έχουμε επίσης διεξέλθει του φακέλου της υπόθεσης. Η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών ρυθμίζεται από τους περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1999 «Οι Κανονισμοί». Με το K.11 παρέχεται στο Δικαστήριο η διακριτική ευχέρεια «να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα αναγκαίο για τους σκοπούς της υπόθεσης ή την ολοκλήρωση της». Σύμφωνα με τον Κ.12

(1), «ενδιάμεση αίτηση υποβάλλεται εγγράφως, είναι σύμφωνη και περιέχει τις λεπτομέρειες που περιγράφονται στον Τύπο 6». Στη νομική βάση του Τύπου 6 αναφέρεται ότι θα πρέπει να προσδιορίζονται τα άρθρα του Νόμου ή και του Κανονισμού στα οποία βασίζεται η αίτηση. Περαιτέρω σύμφωνα με τον Κ.17: «Για οποιοδήποτε ζήτημα για το οποίο δεν υπάρχει ειδική ρύθμιση στον παρόντα Κανονισμό για την ακολουθητέα διαδικασία και λαμβανομένου πάντοτε υπόψη του συνοπτικού χαρακτήρα της διαδικασίας που προβλέπεται στον παρόντα Κανονισμό, θα εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, οι σχετικές διατάξεις του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού.» Για το υπό εξέταση θέμα, της αναστολής εκτέλεσης απόφασης εκκρεμούσης Έφεσης δεν υπάρχει ειδική ρύθμιση στους Κανονισμούς και συνεπώς η αίτηση θα πρέπει να στηριχθεί στις σχετικές διατάξεις του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού. Η Δ.35 Θ.18 προνοεί τα ακόλουθα: "

1. An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given." Kαι σε μετάφραση: «
2. Μια έφεση δεν θα ενεργεί σαν αναστολή εκτελέσεως ή διαδικασίας στην απόφαση που εφεσιβάλλεται εκτός κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου που εφεσιβάλλεται ή του Εφετείου ή ενός Δικαστού των ανωτέρω Δικαστηρίων και ουδεμία ενδιάμεση πράξη ή διαδικασία θα παύει να ισχύει εκτός κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου που εφεσιβάλλεται. Προτού εκδοθεί διάταγμα που να αναστέλλει την εκτέλεση το πρόσωπο που θα ζητήσει το διάταγμα θα πρέπει να παράσχει τέτοια εγγύηση (αν υπάρχει) που θα διαταχθεί. Αν η ασφάλεια θα δοθεί υπό τύπο γραμματίου, το γραμμάτιο θα γίνει προς όφελος του διαδίκου υπέρ του οποίου η υπό έφεση απόφαση εδόθη.» Οι αρχές που διέπουν το υπό εξέταση ζήτημα συνοψίζονται στην Χαραλάμπους v. A. Panayides Contracting Ltd

(2001)1Γ Α.Α.Δ. 1978 ως ακολούθως: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. Στην Παναγιώτα Νεοφύτου v. Χρυσάνθης Δημητρίου

(1989)1 Α.Α.Δ. 592 αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι: «Η άσκηση Έφεσης δεν αναιρεί ούτε αναστέλλει την πρωτόδικη απόφαση. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για αναστολή πρωτόδικής απόφασης εξαρτάται από το αποτέλεσμα της εξισορρόπησης δύο εξίσου σημαντικών παραγόντων για την απονομή δικαιοσύνης. Τη διασφάλιση, αφενός, του τελεσιδίκου χαρακτήρα της πρωτόδικης απόφασης και της απόδοσης στον διάδικο που έχει επιτύχει τον καρπό της επιτυχίας του και την εξασφάλιση, αφετέρου, της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι αρχές αυτές καθώς και η νομολογία επεξηγούνται στην υπόθεση E.Y.R.I.K. and others v. Kotsonis

(1986)1CLR 617. Ο συγκερασμός των δύο αρχών επιτυγχάνεται συνήθως με την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους στον Ενάγοντα (εξ αποφάσεως δανειστή), όταν το αντικείμενο της απόφασης αποτιμάται σε χρήμα και την παράλληλη παροχή εγγύησης από τον εξ αποφάσεως δανειστή ότι θα επιστρέψει το αντικείμενο της απόφασης ή μέρος του ανάλογα και σύμφωνα με οποιαδήποτε τροποποίηση της πρωτόδικης απόφασης ήθελε διατάξει το Εφετείο». Με βάση την ισχύουσα νομολογία, το όλο θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο δεν αναστέλλει την απόφαση εκτός εάν (α) η εκτέλεση της απόφασης θα καταστήσει την Έφεση άνευ ουσίας (nugatory) ή (β) η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση που καταδεικνύει ότι σε περίπτωση καταβολής των ποσών της απόφασης δεν υπάρχει καμία λογική πιθανότητα να επανακτηθούν σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης "there is no reasonable probability of getting them back if the Appeal succeeds" ("Annual Practice" 1957, p.1279). Αναφορικά με τις προοπτικές επιτυχίας της έφεσης, στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων Κύπρου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, 1150-1 διατυπώνονται τα εξής: «Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση δεν υφίστανται οι προϋποθέ­σεις για την προεξόφληση του αποτελέσματος της.» Επίσης στην υπόθεση ABP Holdings Ltd και άλλοι ν. Ανδρέα Κιταλίδη και άλλων (Αρ. 1)

(1994)1 Α.Α.Δ. 287, «Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι παράγοντας σχετικός αλλά οριακής σημασίας. Η πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης δεν είναι ο δεσπόζων και αποφασιστικός παράγων στην επίλυση τέτοιου ζητήματος. Μόνο η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων είναι δυνατόν να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ της δεύτερης αρχής σε βάρος της πρώτης» (βλ. Χ"Ευαγγέλου ν. Dozami Marine Ltd κ.ά.

(1991)1 Α.Α.Δ. 172). Περαιτέρω, σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, όπου το αντικείμενο της αναστολής αφορά την υποχρέωση καταβολής χρηματικού ποσού στον επιτυχόντα ενάγοντα (εξ αποφάσεως δανειστή), η αναστολή της διαδικασίας δίνεται όπου με την απόφαση θα πρέπει να καταβληθεί ορισμένο χρηματικό ποσό, οπότε αν η έφεση επιτύχει τότε θα παραμείνει άνευ αντικειμένου εάν στο μεταξύ έχει καταβληθεί το ποσό και ο ενάγων είναι είτε κάτοικος εξωτερικού, είτε αφερέγγυος ή υπάρχει ένδειξη με την καταχώρηση σχετικής ένορκης δήλωσης, ότι δεν θα μπορέσει να επιστρέψει το ποσό στον εναγόμενο (Βλ. Μ. Δημητρούδης ν. Α.Ν. Λουγκρίδη

(2011)1 Α.Α.Δ. 687). Εφ' όσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, το Δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Είναι στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η επιλογή τέτοιων όρων που να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης (βλ. Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd

(2001)1(Γ) A.A.Δ. 1978). Η συνήθης πρακτική είναι η κατάθεση τραπεζικής εγγύησης από τον εξ αποφάσεως χρεώστη για το ποσό της απόφασης ή ακόμη και η πληρωμή στο Δικαστήριο όλου ή μέρους του εξ αποφάσεως χρέους. Έχουμε μελετήσει τις εκατέρωθεν θέσεις υπό το πρίσμα των νομικών αρχών που διέπουν το ζήτημα αναστολής εκτέλεσης, όπως τις έχουμε ήδη παραθέσει. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης στην παρούσα περίπτωση είναι οριακής σημασίας, καθώς η γενική αναφορά στην ένορκη δήλωση του Α. Παναγιώτου περί βάσιμων λόγω έφεσης με πραγματική προοπτική επιτυχίας, χωρίς την παράθεση υποστηρικτικών στοιχείων, δεν προγιγνώσκουν με βεβαιότητα επιτυχή έκβαση ενός ή περισσότερων από τους λόγους που διατυπώνονται στην ειδοποίηση έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος. Συνεπώς, ο παράγοντας επιτυχίας της έφεσης στην προκείμενη περίπτωση δεν αποκτά ιδιαίτερη σημασία και σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτική ευχέρειας του Δικαστηρίου. Όσον αφορά το κρίσιμο ζήτημα που προτάθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση 1 και που αναφέρεται σε κατ' ισχυρισμό ανεπανόρθωτη βλάβη την οποία ενδέχεται να υποστούν σε περίπτωση καταβολής του εξ αποφάσεως ποσού, ο εν λόγω μάρτυρας επισήμανε πως ο Αιτητής στην Αίτηση 926/2012 κατοικεί μόνιμα στην αλλοδαπή και συγκεκριμένα στη Βουλγαρία μαζί με την οικογένεια του όπου είναι εγκατεστημένος, γεγονός που παρέμεινε αδιαμφισβήτητο. Πέραν τούτου, ενώ ισχυρίστηκε πως οι Αιτητές δεν μπορούν να κριθούν φερέγγυα άτομα και ότι υφίστανται βάσιμοι ισχυρότατοι κίνδυνοι που αγγίζουν τον βαθμό της βεβαιότητας πως δεν θα ανακτήσουν το εξ αποφάσεως ποσό σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, ωστόσο δεν παρουσίασε και ούτε επικαλέστηκε οποιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία ή αποδείξεις που να υποστηρίζουν τη θέση του και ούτε έδωσε με την ένορκη δήλωση του οποιεσδήποτε ενδείξεις σε σχέση με την οικονομική κατάσταση των Αιτητών. Από την άλλη, ο μάρτυρας για τους Αιτητές, ενώ απέρριψε τη θέση των Καθ' ων η αίτηση 1 περί αφερεγγυότητας τους, με τον ισχυρισμό ότι κανένα στοιχείο δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να υποστηρίζει μια τέτοια εκδοχή, ωστόσο ούτε και ο ίδιος παρέθεσε οποιαδήποτε στοιχεία περί του αντιθέτου. Στην υπόθεση Χ'' Ιωάννου ν. Goldian Holdings Limited, Πολ. Έφεση 273/2019 ημερ. 8.9.2020, αποδεχόμενο το Δικαστήριο τη θέση του Εφεσείοντα επισήμανε ότι: «. ενώ το νομικό αποδεικτικό βάρος ήταν και παραμένει στους ώμους του (Εφεσείοντα), το μαρτυρικό βάρος απόδειξης θα μπορούσε να μετακινηθεί και έχει στην προκειμένη περίπτωση μετακινηθεί στους ώμους της Εφεσίβλητης να καταδείξει την ικανότητα της να επιστρέψει το ποσό της απόφασης στον Εφεσείοντα σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, παρουσιάζοντας τα στοιχεία που η ίδια γνωρίζει και κατέχει και στα οποία δεν έχει διαφανεί ότι ο Εφεσείοντας θα μπορούσε να έχει πρόσβαση (Halsbury's Laws of England, 5η έκδ., παρ.704). Όπως αναφέρεται στη National Industrial Credit Bank Ltd v. Aquinas Francis Wasike and Others, Civil Application No.238/2005 του Εφετείου της Ναϊρόμπι της Κένυας, στη οποία μας παρέπεμψαν οι δικηγόροι του Εφεσείοντα, αφότου ο εξ αποφάσεως οφειλέτης προβάλει ένα λογικό φόβο ότι ο εξ αποφάσεως πιστωτής δεν θα μπορέσει να πληρώσει πίσω το ποσό της απόφασης, το μαρτυρικό βάρος απόδειξης πρέπει τότε να μεταφέρεται στον τελευταίο να καταδείξει τι πόρους έχει, εφόσον το ζήτημα βρίσκεται στη δική του αποκλειστική γνώση. Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Demetriades Group of Companies Limited v. APM Italian Type Ice-Cream Limited, Πολ. Έφεση 372/2015 ημερ. 15.2.2017, Η κατάδειξη ανεπανόρθωτης βλάβης στο πρόσωπο των Αιτητών, είναι, βεβαίως, δεσπόζον στοιχείο, δεδομένης της προαναφερθείσας ανάγκης εξισορρόπησης μεταξύ διασφάλισης των καρπών της επιτυχίας επιτυχόντος διαδίκου και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος άσκησης έφεσης. Οι Αιτητές όμως απέτυχαν να θεμελιώσουν κίνδυνο ανεπανόρθωτης βλάβης, αφού στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση ο υπό εξέταση ισχυρισμός προβάλλεται αόριστα και λαμβάνει τη μορφή γενικής επίκλησης. Το σχετικό βάρος για κατάδειξη ανεπανόρθωτης βλάβης εναπόκειται στους ώμους του κάθε Αιτητή που επιζητεί αναστολή της εκτέλεσης εις βάρος του απόφασης. Όπως επίσης φέρει το βάρος να θεμελιώσει ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων, προκειμένου να καταστεί δυνατό να κλίνει η πλάστιγγα υπέρ της αρχής ότι το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο, όπως λέχθηκε, ασκείται δικαιωματικά δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητάς του (Χ'' Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd and Other

(1991)1 ΑΑΔ 172, Λίζα Λουκαΐδου Θεοφάνους ν. Λεωνίδα Γεωργίου κ.α., Πολ. 'Εφεση 251/2014, ημερ. 19.2.2016, Ελενίτσα Κωνσταντινίδη ν. Μ. Κωμοδρόμου Πολ. Έφεση 283/2015 ημερ. 23.3.2016), ECLI:CY:AD:2016:A

1. Ό,τι μπορεί να εξαχθεί από την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι πως περιστρέφεται ουσιαστικά γύρω από την επίκληση αδυναμίας εκτέλεσης της απόφασης που εκδόθηκε προς όφελος των Αιτητών, χωρίς όμως να τεκμηριώνεται ανεπανόρθωτη βλάβη ή ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων ως προς το επίδικο αίτημα για αναστολή» Στην προκείμενη περίπτωση, αυτό που ενδιαφέρει και που καλείται το Δικαστήριο να εξετάσει είναι η επιστροφή του ποσού της απόφασης σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης. Ο φόβος των Καθ' ων η αίτηση 1 ότι ο Αιτητής στην Αίτηση 926/2012 διαμένει μόνιμα στο εξωτερικό μαζί με την οικογένεια του και ότι δεν θα μπορέσει να επιστέψει πίσω το εξ αποφάσεως ποσό σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, κρίνεται λογικός, αφού καμιά ένδειξη δεν δόθηκε από τον ίδιο περί του αντιθέτου, ότι δηλαδή υπάρχει έστω και η παραμικρή λογική πιθανότητα επανάκτησης του ποσού. Για τους υπόλοιπους Αιτητές που τυγχάνει να είναι μόνιμοι κάτοικοι Κύπρου, οι Καθ' ων η αίτηση 1 δεν φαίνεται να προέβαλαν οποιοδήποτε λογικό φόβο ή πιθανότητα θεμελίωσης κινδύνου για ανεπανόρθωτη βλάβη στο πρόσωπο τους, αφού στην ένορκη δήλωση του κ. Παναγιώτου, που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση, ο ισχυρισμός αυτός προβάλλει κατά τρόπο γενικό και αόριστο χωρίς την παράθεση οποιωνδήποτε αποδείξεων ή ενδείξεων για την οικονομική κατάσταση των Αιτητών και ή την αφερεγγυότητα τους να ανταποκριθούν στην υποχρέωση επιστροφής του ποσού σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης. Έχοντας επομένως οι Καθ' ων η αίτηση 1 το βάρος να καταδείξουν ανεπανόρθωτη βλάβη στο πρόσωπο τους, δεν κατάφεραν να τεκμηριώσουν τέτοιο υπαρκτό κίνδυνο ή τις εξαιρετικές περιστάσεις που θα υποστήριζαν το αίτημα τους και θα παρεμπόδιζαν τους Αιτητές στις Αιτήσεις 927/2012 και 928/2012 να θρέψουν άμεσα τους καρπούς της επιτυχίας τους. Αυτός άλλωστε είναι και ο πρωταρχικός σκοπός του Κ.18 της Δ.35 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας ο οποίος ρητά αναφέρει ότι "An appeal shall not operate as a stay of execution.". Πρόσθετα, ενώ ισχυρίζονται ότι είναι ιδιοκτήτες ενεργούς ξενοδοχειακής μονάδας και αυτή μόνη η αξία της ακίνητης περιουσίας της είναι αδιαμφισβήτητα υπέρ ικανή και αρκετή για να εγγυηθεί την φερεγγυότητα τους και ότι είναι πρόθυμοι να καταβάλουν άμεσα τα δικηγορικά έξοδα, εν τούτοις για τα εξ αποφάσεως ποσά δεν πρότειναν καμία εναλλακτική λύση που να εξαλείφει τα οποιαδήποτε αλλότρια κίνητρα. Και τούτο για να εξασφαλίσουν οι Αιτητές τους καρπούς της επιτυχίας τους και οι Καθ' ων η αίτηση την αποτελεσματικότητα του δικαιώματος άσκησης έφεσης. Για όλα τα πιο πάνω η αίτηση σε σχέση με τον Αιτητή στην Αίτηση 926/2012 επιτυγχάνει και η απόφαση αναστέλλεται μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Η αναστολή διατάσσεται υπό τον όρο ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 θα καταθέσουν εντός 30 ημερών από σήμερα στον Πρωτοκολλητή προς ικανοποίηση του, τραπεζική εγγύηση για το επιδικασθέν ποσό πλέον νόμιμο τόκο ως η απόφαση του Δικαστηρίου. Για τις Αιτήσεις 927/2012 και 928/2012 η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 ανερχόμενα στα 2/3 των εξόδων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Με όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Παναγιώτα Νεοφύτου (ανωτέρω), κρίνουμε ορθό και δίκαιο όπως για σκοπούς εκτέλεσης της απόφασης στις Αιτήσεις 927/2012 και 928/2012 τεθούν οι ακόλουθοι όροι: (α) Οι Αιτητές να καταθέσουν εντός 30 ημερών τραπεζική εγγύηση στο Πρωτοκολλητή προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση 1 για ολόκληρο το εξ αποφάσεως ποσό πλην των δικηγορικών εξόδων, με ισχύ μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Τα έξοδα της τραπεζικής εγγύησης να καταβληθούν από τους Καθ' ων η αίτηση
2. (β) Ο δικηγόρος των Αιτητών να αναλάβει με δήλωση ενώπιον του Πρωτοκολλητή, ότι θα συμμορφωθεί άμεσα με οποιανδήποτε οδηγία ή διαταγή που το Ανώτατο Δικαστήριο θα ήθελε εκδώσει στα πλαίσια της έφεσης αναφορικά με τα έξοδα. (υπ)..................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Ι. Κανελλίδης, Μέλος Γ. Λεοντίου, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο