Χ. Ι. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ δια του ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ, Αρ. Υπόθεσης: 887/2014, 17/5/2021

(2)του Πρώτου Πίνακα «Δελτία Δαπανών του περί Προϋπολογισμού Νόμου του 2011». Υποστηρίζουν ότι οι θέσεις Βοηθού Νεκροτόμου είχαν σημειωθεί με διπλό σταυρό στον Προϋπολογισμό του 2011 και ότι ήταν θέσεις υπό κατάργηση. Ότι το συμβόλαιο του Αιτητή ανανεώνετο μέχρι τις 16.5.2014 καθώς στις 13.11.2013 έληξε η διαθεσιμότητα του Βοηθού Νεκροτομείου και ως εκ τούτου το συμβόλαιο του δεν ανανεώθηκε με τη λήξη του, αφού έπαψε να υφίσταται ο λόγος για τον οποίο αρχικά είχε εργοδοτηθεί. Στις 7.7.2014 ο Αιτητής προσελήφθη εκ νέου με σκοπό την άμεση κάλυψη του κενού που προέκυψε λόγω της συνταξιοδότησης ενός Βοηθού Νεκροτομείου. Ισχυρίζονται δε, ότι η μη ανανέωση του συμβολαίου του Αιτητή πάνω σε έκτακτη βάση, έγινε νόμιμα με τη λήξη του. Επιπρόσθετα ισχυρίζονται ότι εναντίον του Αιτητή συσσωρεύτηκαν παράπονα και καταγγελίες από τους άμεσα προϊστάμενους του, για πλημμελή και ή μη ικανοποιητική εκτέλεση των καθηκόντων του, οι οποίες μάλιστα είδαν το φως της δημοσιότητας. Συγκεκριμένα δεν ακολουθούσε τις οδηγίες των προϊσταμένων του, δεν επεδείκνυε την απαιτούμενη συνεννόηση και συνεργασία, συμπεριφερόταν απρεπώς και γενικά υπέπεσε σε σοβαρά παραπτώματα κατ' εξακολούθηση που συνιστούσαν απαράδεκτη διαγωγή και καθιστούσαν αδύνατη την περαιτέρω ανανέωση των δεκαπενθήμερων συμβολαίων εργοδότησης του. Το άρθρο 6

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73 (ο «Νόμος»), καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου σύμφωνα με το οποίο: «...ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την από-λυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, στους Καθ' ων η αίτηση απόκειται να ανατρέψουν το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξουν ότι δικαιολογημένα απέλυσαν τον Αιτητή για τους λόγους που επικαλούνται στους γενικούς λόγους εμφάνισης. Φέροντες ωστόσο το βάρος απόδειξης, δεν παρουσίασαν οποιαδήποτε προφορική μαρτυρία. Αντίθετα με δήλωση της συνηγόρου τους αναγνώρισαν ενώπιον του Δικαστηρίου πως η σύμβαση απασχόληση του Αιτητή κατέστη αορίστου διαρκείας από 6.3.2014 και δεν θα προσέφεραν μαρτυρία. Πλην τούτου, ζητήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση και κατατέθηκε ως τεκμήριο το πόρισμα της πειθαρχικής έρευνας ημερ. 19.8.2014 (Τεκ.1), αναφορικά με τη διαπίστωση του ενδεχόμενου διάπραξης πειθαρχικών παραπτωμάτων από συγκεκριμένους ιατροδικαστές, μετά από καταγγελία του Αιτητή. Η πλευρά του Αιτητή, μη αποδεχόμενη τη αλήθεια του περιεχόμενου του εν λόγω εγγράφου, δεν έφερε ένσταση στην κατάθεση του. Η μοναδική δια ζώσης μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αυτή του Αιτητή. Κατατέθηκαν επίσης και διά-φορα έγγραφα στα οποία το Δικαστήριο θα αναφερθεί όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Με τη γραπτή δήλωση του (Τεκ.Α), ο Αιτητής αναφέρθηκε κατ' αρχάς στην ημερομηνία πρόσληψης του, στα διαδοχικά δεκαπενθήμερα συμβόλαια εργασίας του και στις μισθολογικές απολαβές του που με βάση τα εν λόγω συμβόλαια ανέρχονταν στα €1.254,00 μηνιαίως. Αναφέρθηκε επίσης στο Σχέδιο Υπηρεσίας του Βοηθού Νεκροτόμου / Νεκροτομείου (Τεκ.3) και στα δυνάμει αυτού καθήκοντα της θέσης που ήταν η παροχή βοήθειας στους Ιατρικούς Λειτουργούς κατά τη διενέργεια νεκροψιών, η διατήρηση καθαρού του χώρο του νεκροτομείου και η παράδοση νεκρών. Για τα καθήκοντα του, ισχυρίστηκε πως ενώ ήταν περιορισμένα, οι ιατροδικαστές Σ. Σοφοκλέους και Ν. Χαραλάμπους, του ανέθεταν επιπλέον καθήκοντα που δεν ανταποκρίνονταν στη θέση και τις δεξιότητες του, όπως νεκροτομές, αφαίρεση ζωτικών οργάνων και αποκοπή διαφόρων μερών του σώματος. Στην πορεία, υπήρχαν περιπτώσεις που κατέληγε ο ίδιος σε πόρισμα, αφού ο ιατροδικαστής δεν έβγαινε από το γραφείο και ρωτούσε τον ίδιο τι είχε βρει. Επιπλέον δεχόταν επιπλήξεις από τους ιατροδικαστές ότι δεν ενεργούσε σωστά. Δύο χρόνια μετά την πρόσληψη του, όταν αποφάσισε να μιλήσει στους ιατροδικαστές και να εκθέσει το πρόβλημα του, αντί για κατανόηση εισέπραξε εκβιασμούς, ότι θα τον απέλυαν σε περίπτωση που δεν διενεργούσε νεκροτομές. Από Βοηθό Νεκροτομείου τον μετέτρεψαν σε προσωπικό τους υπάλληλο και για προσωπικό τους όφελος προσπαθούσαν να τον εκμεταλλευτούν αναγκάζοντας τον να δουλεύει επιπλέον ώρες. Με τη συμπλήρωση 3ο μηνών στην υπηρεσία, κοινοποίησε επιστολή στον Υπουργό Υγείας και κατόπιν αφού δεν έλαβε απάντηση προχώρησε σε καταγγελία στα Μ.Μ.Ε., όπου το θέμα συζητήθηκε σε τηλεοπτική εκπομπή με την παρέμβαση του Διευθυντή του Γ.Ν.Λ ο οποίος υποστήριξε τους ιατροδικαστές. Ακολούθως το θέμα συζητήθηκε ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας της Βουλής, παρουσία του Διευθυντή του Γ.Ν.Λ. και των δύο ιατροδικαστών, οι οποίοι παραδέχθηκαν ότι όντως ο ίδιος διενεργούσε νεκροτομές (Τεκ.4-5). Κοινοποίησε επίσης επιστολή στην Επίτροπο Διοίκησης, εξηγώντας ότι είχε τεθεί σε δυσμένεια από τους ιατροδικαστές και τον προϊστάμενο του (Τεκ.6). Ακολούθως, με τη λήξη του συμβολαίου του στις 15.5.2014, δεν υπήρξε ανανέωση παρόλο που η υπόθεση τελούσε ακόμη υπό διερεύνηση. Ο ίδιος συνέχισε να πηγαίνει στο χώρο εργασίας, με τους ιατροδικαστές να μη συνεργάζονται μαζί του και να ζητούν την αποχώρηση του με την παρέμβαση της Αστυνομίας. Κατόπιν τούτου, αφού προέβηκε σε νέα καταγγελία στην Αστυνομία για τα ίδια πράγματα, στις 7.7.2014, με την παρέμβαση του Υπουργού Υγείας, ανανεώθηκε εκ νέου το συμβόλαιο του με μειωμένο μισθό κατά €100, με τη δικαιολογία ότι επρόκειτο για καινούργια πρόσληψη. Με την ανανέωση του συμβολαίου του, o Διευθυντής του Γ.Ν.Λ. τον κάλεσε στο γραφείο του και μαζί με την Αν. Διευθύντρια των Ιατρικών Υπηρεσιών και Δημόσιας Υγείας, τού επισήμαναν ότι θα έπρεπε να διενεργεί και νεκροτομές, αντίθετα με τις οδηγίες της Γ.Δ. του Υπουργείου, κάτι που ο ίδιος αρνήθηκε, με αποτέλεσμα στο νέο συμβόλαιο που ακολούθησε στις 24.7.2014, να προστεθούν στα καθήκοντα του και η εκτέλεση νεκροτομών (Τεκ.10) κάτι το οποίο εν τέλει αναγκάστηκε να υπογράψει για να μη χάσει τη δουλειά του. Στις 4.8.2014 προκηρύχθηκαν δύο ωρομίσθιες θέσεις με καθήκοντα «Βοηθού Νεκροτομείου/ Νεκροτόμου», με την αιτιολογία ότι είχε προκύψει ανάγκη πλήρωσης τους (Τεκ.11). Το σχέδιο υπηρεσίας το οποίο περιλάμβανε στα καθήκοντα και τη διενέργεια νεκροτομών δεν εγκρίθηκε από τη Βουλή. Εν τέλει με την έγκριση του σχεδίου ο ίδιος υπέβαλε αίτημα (Τεκ.12) και πέρασε από συνέντευξη. Ανάμεσα στα άτομα που κατήρτιζαν την επιτροπή ήταν ο ένας εκ των ιατροδικαστών και ο Διευθυντής του Γ.Ν.Λ. Όπως ισχυρίστηκε, δεν επιλέγηκε παρόλο που ήταν το μόνο άτομο με τρία χρόνια συνεχή υπηρεσία. Ισχυρίστηκε επίσης ότι τόσο ο Διευθυντής του Γ.Ν.Λ. όσο και ο ιατροδικαστής, τού ανάφεραν ότι δεν θα τον προσλάμβαναν γιατί τους «κάρφωσε». Στο τέλος Σεπτεμβρίου η σύμβαση εργασίας του δεν ανανεώθηκε και του ζητήθηκε από τον προϊστάμενο του να εγκαταλείψει την εργασία του. Ισχυρίστηκε εισέτι ότι μετά τις καταγγελίες στις οποίες προέβη, τέθηκε σε διωγμό από τους ιατροδικαστές και τον προϊστάμενο του και ότι αυτός ήταν ο λόγος της απόλυσης του και ενεργοποίησης της διαδικασίας πλήρωσης των δύο ωρομίσθιων θέσεων «Βοηθού Νεκροτομείου/ Νεκροτόμου». Για την απόλυση του διαμαρτυρήθηκε με επιστολή του δικηγόρου του ημερ. 3.10.2014 προς το Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού με κοινοποίηση στην Αν. Διευθύντρια του Τμήματος Ιατρικών Υπηρεσιών [Τεκ.13(α) και 12(β)]. Σε απαντητική επιστολή της τελευταίας προς τον δικηγόρο του, τον ενημέρωνε ότι η σύμβαση εργασία του δεν μετατράπηκε σε αορίστου διαρκείας επειδή η απασχόληση του ήταν στη βάση δεκαπενθήμερων και όχι ετησίων ή διετών συμβολαίων (Τεκ.14). Είναι η θέση του Αιτητή ότι μετά την απόλυση του παρέμεινε άνεργος για περίπου 16 μήνες, με εξαίρεση την εργοδότηση του στην Lanitis Bros Ltd για ένα περίπου μήνα κατά τον Ιούνιο 2015, σε αντικατάσταση άλλου υπαλλήλου. Κατά το εν λόγω διάστημα ενεγράφη άνεργος στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων. Τον Φεβρουάριο 2016 προσλήφθηκε ως ωρομίσθιος υπάλληλος στη θέση Βοηθού Νεκροτομείου/ Νεκροτόμου, με μεικτές απολαβές €1.102,00 που σήμερα ανέρχονται στα €1.228,

1. Η θέση αυτή ήταν η ίδια με αυτές που προκηρύχθηκαν στις 4.8.
2. Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι δύο ιατροδικαστές μέχρι σήμερα αρνούνται να διενεργούν νεκροτομές μαζί του. Σε υποβολή που δέχθηκε κατά την αντεξέταση του, ότι η καταγγελία του έχει διερευνηθεί και έχει κριθεί ανυπόστατη με το πόρισμα της πειθαρχικής έρευνας που είχε εκδοθεί από το 2014 (Τεκ.1), ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι είναι σε αναμονή καθώς ο φάκελος πηγαίνει από την αστυνομία στην ελεγκτική υπηρεσία και ξανά στην αστυνομία. Επίσης, για τις κατ' ισχυρισμό παραδοχές των ιατροδικαστών ενώπιον της Βουλής, ενώ ρωτήθηκε εάν έχει πρακτικά, αρκέστηκε να πει ότι δεν τα έχει ζητήσει. Για την προκήρυξη των δύο θέσεων και την μη επιλογή του, σε ερώτηση εάν πρόσβαλε την απόφαση, ισχυρίστηκε ότι στη συνέντευξη του είπαν πως δεν θα τον προσλάμβαναν και επομένως δεν υπήρχε λόγος να κάνει ξανά κάτι. Απέστειλε όμως επιστολή στον Υπουργό Υγείας, καθώς ήταν οι ίδιοι που τον έδιωξαν και δεν μπορούσαν να τον προσλάβουν ξανά. Σε νέα υποβολή ότι τα όσα αναφέρει στη δήλωση του σε σχέση με τις καταγγελίες είναι όλα ψεύδη και ότι αυτό έδειξε η πειθαρχική έρευνα, ο μάρτυρας επέμεινε στη θέση του ισχυριζόμενος ότι το 2016 που προκηρύχθηκε ξανά η θέση, επειδή στη συνέντευξη δεν ήταν τα δύο συγκεκριμένα πρόσωπα, αναγκάστηκαν να τον προσλάβουν. Αγορεύσεις Μέσα στα πλαίσια της μαρτυρίας και των υποβολών που δέχθηκε ο Αιτητής κατά την αντεξέταση του κινήθηκε και η γραμμή των αγορεύσεων που έθεσαν γραπτώς ενώπιον του Δικαστηρίου οι συνήγοροι των δύο πλευρών. Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον Αιτητή, με τη γραπτή αγόρευση του, ξεκαθάρισε ότι ο πελάτης του δεν θα επιμείνει στην επαναπρόσληψη του και ότι θα περιορίσει τις αξιώσεις του σε αποζημιώσεις για τη μη αναγνώριση του σε εργοδοτούμενο αορίστου χρόνου. Αφού αναφέρθηκε στη μαρτυρία και στα όσα οι Καθ' ων η αίτηση επικαλούνται με τους γενικούς λόγους εμφάνισης για τη μη ανανέωση της σύμβασης εργασίας του Αιτητή, εισηγήθηκε ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του ήταν έκδηλα παράνομος και κακόπιστος κι ότι δικαιούται στην επιδίκαση δίκαιης αποζημίωσης που να μην είναι μικρότερη της ζημιάς που έχει υποστεί με βάση και τα προβλεπόμενα από τη νομολογία. Αντίθετα η ευπαίδευτη συνήγορος για τους Καθ' ων η αίτηση, με τη δική της γραπτή αγόρευση, εισηγήθηκε κατ' αρχάς ότι τα πλείστα σημεία της μαρτυρίας του Αιτητή δεν υποστηρίζονται δικογραφικά και ότι το Τεκ.1 που αποτελεί το πόρισμα των πειθαρχικών ερευνών που τροχοδρομήθηκαν στη βάση των καταγγελιών του Αιτητή για εκμετάλλευση του από τους ιατροδικαστές, τελεσφόρησε με την απαλλαγή των τελευταίων. Αναγνωρίζοντας το παράνομο του τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή ως απότοκο της δήλωσης αναγνώρισης από τη Δημοκρατία της μετατροπής της σύμβασης εργασίας του σε αορίστου χρόνου, εισηγήθηκε ότι η αποζημίωση που δικαιούται ο Αιτητής, ως η εν τέλει διαφορά των διαδίκων, δεν πρέπει να υπερβαίνει τη νενομισμένη ελάχιστη αποζημίωση στη βάση της συμπλήρωσης 30μηνης απασχόλησης. Νομικό Πλαίσιο Σύμφωνα με το άρθρο 5 (δ) του Νόμου: «
3. Τερματισμός απασχολήσεως δι' οιονδήποτε των ακολούθων λόγων δεν παρέχει δικαίωμα εις αποζημίωσιν: (δ) όταν η απασχόλησις τερματίζηται κατά την λήξιν συμβάσεως τακτής περιόδου, ή λόγω της υπό του εργοδοτουμένου συμπληρώσεως της κανονικής ηλικίας αφυπηρετήσεως βάσει εθίμου, νόμου, συλλογικής συμφωνίας, συμβάσεως, κανόνων της εργασίας ή άλλως: Νοείται ότι, τηρουμένων των διατάξεων του περί Εργοδοτουμένων με Εργασία Ορισμένου Χρόνου (Απαγόρευση Δυσμενούς Μεταχείρισης) Νόμου του 2003, όταν το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών θεωρή ότι οιαδήποτε σύμβασις τακτής περιόδου ή οιαδήποτε σειρά συμβάσεων τακτών περιόδων δέον να θεωρηθώσιν είτε κεχωρισμένως είτε εν συνδυασμώ ως σύμβασις ακαθορίστου περιόδου, τότε η τοιαύτη σύμβασις ή η τοιαύτη σειρά συμβάσεων θεωρείται ως μη αποτελούσα σύμβασιν τακτής περιόδου διά τους σκοπούς της παρούσης παραγράφου· Ο περί Εργοδοτουμένων με Εργασία Ορισμένου Χρόνου (Απαγόρευση Δυσμενούς Μεταχείρισης) Νόμος του 2003 (Ν.98(Ι)/2003) ως έχει τροποποιηθεί, εκδόθηκε με σκοπό την εναρμόνιση της Κυπριακής Νομοθεσίας με τις διατάξεις της Οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με την υλοποίηση της συμφωνίας - πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, που συνήφθη την 18.3.1999 από τους Ευρωπαίους Κοινωνικούς Εταίρους (τη CES, τη UNICE και το CEEP), («η Οδηγία»). Όπως προκύπτει από το άρθρο 3 του Ν.98(Ι)/2003 (ρήτρα 1 της συμφωνίας - πλαισίου), σκοπός του παρόντος Νόμου είναι όχι μόνον η αποτροπή της κατάχρησης που προκαλείται από τη χρησιμοποίηση διαδοχικών συμβάσεων ή σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, αλλά και η διασφάλιση της εφαρμογής της αρχής της απαγόρευσης των διακρίσεων όσον αφορά τη σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου. Η δέκατη τέταρτη αιτιολογική σκέψη της Οδηγίας διευκρινίζει συναφώς ότι σκοπός της συμφωνίας - πλαισίου είναι ιδίως η βελτίωση της ποιότητας της εργασίας ορισμένου χρόνου με τη θέσπιση των ελάχιστων προ-διαγραφών προς εξασφάλιση της εφαρμογής της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων. Με το άρθρο 7 του εν λόγω νομοθετήματος (ρήτρα 5 της Οδηγίας), ο κύπριος νομοθέτης θεσπίζει μέτρα αποφυγής κατάχρησης από τον κίνδυνο προσφυγής στη σύναψη συμβάσεων ορισμένου χρόνου, θέτοντας συνολική περίοδο τριάντα μηνών σε μια τέτοια σύμβαση για να θεωρείται ως σύμβαση αορίστου χρόνου, εκτός εάν ο εργοδότης ήθελε αποδείξει ότι η απασχόληση του εργοδοτούμενου με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου μπορεί να δικαιολογηθεί από αντικειμενικούς λόγους που υφίστανται κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις για τις οποίες γίνεται περιοριστική αναφορά στο Νόμο. Επισημαίνουμε ότι κατά την ερμηνεία του άρθρου 7 και τον προσδιορισμό των λόγων που δικαιολογούν την ορισμένη διάρκεια, το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη το επιδιωκόμενο με την Οδηγία αποτέλεσμα, ώστε να μην γίνονται δεκτοί ως τέτοιοι λόγοι, περιστατικά που αντί να αποτρέπουν να διευκολύνουν την καταχρηστική χρησιμοποίηση των συμβάσεων ορισμένου χρόνου από τον εργοδότη. Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-378/07 έως C-380/07, Κυριακή Αγγελιδάκη ν. Οργανισμού Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ρεθύμνου και Δήμου Γεροποτάμου ημερ. 23.4.2009, το ΔΕΕ, επιδιώκοντας μια συγκεκριμενοποίηση των αντικειμενικών λόγων, έχει δεχθεί ότι ο όρος «αντικειμενικοί λόγοι» κατά τη ρήτρα 5 σημείο 1 στοιχείο α, της συμφωνίας πλαισίου έχει την έννοια ότι, «αφορά σαφείς και συγκεκριμένες περιστάσεις που χαρακτηρίζουν μια καθορισμένη δραστηριότητα και οι οποίες, κατά συνέπεια, μπορούν να δικαιολογήσουν, στο ειδικό αυτό πλαίσιο, τη χρησιμοποίηση διαδοχικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου. Οι περιστάσεις αυτές μπορούν να οφείλονται, μεταξύ άλλων, στην ιδιαίτερη φύση των καθηκόντων για την εκτέλεση των οποίων έχουν συναφθεί οι συμβάσεις αυτές και στα εγγενή χαρακτηριστικά των καθηκόντων αυτών ή, ενδεχομένως, στην επιδίωξη ενός θεμιτού σκοπού κοινωνικής πολιτικής εκ μέρους κράτους μέλους (προαναφερθείσα απόφαση Αδενέλερ κ.λπ., σκέψεις 69 και 70, και απόφαση της 13ης Σεπτεμβρίου 2007, C‑307/05, Del Cerro Alonso, Συλλογή 2007, σ. Ι‑7109, σκέψη 53, καθώς και προαναφερθείσα διάταξη Βασιλάκης κ.λπ., σκέψεις 88 και 89).» Για την εφαρμογή της συμφωνίας - πλαισίου δεν ενδιαφέρει ο χαρακτηρισμός της σχέσης αλλά τα ποιοτικά της χαρακτηριστικά. Επίσης όπως ήδη ρητά έχει διευκρινίσει το ΔΕΕ (παλαιότερα ΔΕΚ) στην έννοια του εργοδοτούμενου ορισμέ-νου χρόνου εμπίπτουν και οι εργοδοτούμενοι με συμβάσεις ή σχέσεις πολύ μικρής διάρκειας, που εργάζονται περιστασιακά, ακόμη και με συμβάσεις ή σχέσεις μίας ημέρας. (βλ. απόφαση ΔΕΕ στην υπόθεση C-486/08 ημερ. 22.4.2010). Όπως η συμφωνία - πλαίσιο έτσι και ο Νόμος επιβάλλει η έννοια του «εργοδοτούμενου με εργασία ορισμένου χρόνου» να αντιμετωπίζεται με ευρύτητα και με βάση το ουσιαστικό / λειτουργικό κριτήριο. Δεν ενδιαφέρει ο χαρακτηρισμός αλλά τα χαρακτηριστικά της εργασιακής σχέσης. Τούτο, προκειμένου να μην μπορεί να θιγεί - μέσω του οποιουδήποτε τυπικού χαρακτηρισμού της σχέσης - η πρακτική αποτελεσματικότητα της συμφωνίας πλαισίου και η ομοιόμορφη εφαρμογή της στα κράτη μέλη. (βλ. και Φ.Δ. Δερμιτζάκη, Η απαγόρευση των διακρίσεων σε βάρος των εργαζομένων ορισμένου χρόνου σ.87 επ.). Ανάλυση Παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή τον Αιτητή κατά την παρουσία του στο Δικαστήριο και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία του έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα παραδεκτά και ή αδιαμφισβήτητα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση και όσα σχετικά υποστήριξαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι στο στάδιο των αγορεύσεων. Το μέρος της μαρτυρίας του Αιτητή που αναφέρεται στα δεκαπενθήμερα συμβόλαια εργασίας του και την περίοδο απασχόλησης του, επιβεβαιώνονται τόσο από τους γενικούς λόγους εμφάνισης όσο και από την αναγνωριστική δήλωση των Καθ' ων η αίτηση, ότι η σύμβαση εργασίας του Αιτητή κατέστη αορίστου διαρκείας από 6.3.
4. Ο Αιτητής συνέχισε την απασχόληση του και μετά την εν λόγω ημερομηνία με δεκαπενθήμερα συμβόλαια εργασίας μέχρι τις 16.5.2014 και ακολούθως από 7.7.2014 μέχρι τις 29.9.2014 που τερματίστηκε η απασχόληση του με την μη ανανέωση του συμβολαίου εργασίας του. Τον Μάρτιο 2014 ο Αιτητής προέβη σε καταγγελίες και παράπονα εναντίον των Ιατροδικαστών του Γ.Ν.Λ., με τον ισχυρισμό ότι τον εξανάγκαζαν να διενεργεί νεκροτομές ακόμη και στην απουσία Ιατροδικαστή. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από τα έγγραφα που έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ο Αιτητής με τη μαρτυρία του, όσο και από το πόρισμα της πειθαρχικής έρευνας ημερ. 19.8.2014 (Τεκ.1), που διεξήχθη στη βάση των πιο πάνω καταγγελιών και για το οποίο η πλευρά του Αιτητή επιφυλάχθηκε ως προς το αληθές του περιεχομένου του. Από το περιεχόμενο ωστόσο του εν λόγω εγγράφου, φαίνεται ότι οι καταγγελίες του Αιτητή εξετάστηκαν από τον ερευνώντα λειτουργό μία προς μία, με τη λήψη καταθέσεων τόσο από τους Ιατροδικαστές όσο και από άλλους εργαζόμενους στο Νοσοκομείο και ότι εν τέλει απορρίφθηκαν ως ανυπόστατες. Ο Αιτητής δεν έδωσε οποιαδήποτε ουσιαστική δικαιολογία ή εξήγηση ως προς το αληθές ή εύλογο του εν λόγω αποτελέσματος. Η θέση του Αιτητή ότι το θέμα των καταγγελιών συζητήθηκε και ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας της Βουλής όπου παρευρέθηκαν ο Διευθυντής του Γ.Ν.Λ. και δύο εκ των Ιατροδικαστών, δεν έχει αμφισβητηθεί. Αμφισβητείται ωστόσο η θέση του Αιτητή ότι παρουσία όλων, οι Ιατροδικαστές παραδέχθηκαν ότι όντως ο ίδιος διενεργούσε νεκροτομές, γεγονός που δεν υποστηρίζεται από την ενώπιον μας πραγματική μαρτυρία, η οποία περιορίστηκε στην κατάθεση της ημερήσιας διάταξης (Τεκ.4) και όχι των πρακτικών της συνεδρίας. Η δικογραφημένη θέση των Καθ' ων η αίτηση, ότι στις 13.11.2013 έληξε η διαθεσιμότητα του Βοηθού Νεκροτομείου στο Γ.Ν.Λ. και ως εκ τούτου το συμβόλαιο του Αιτητή δεν ανανεώθηκε με τη λήξη του στις 16.5.2014, αφού έπαψε να υφίσταται ο λόγος για τον οποίο είχε αρχικά εργοδοτηθεί, δεν βρίσκουμε να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Οι Καθ' ων η αίτηση πέραν του γεγονότος ότι δεν παρουσίασαν οποιαδήποτε μαρτυρία που να υποστηρίζει τη θέση τους, περαιτέρω με τη δικογραφία τους δεν προέβαλαν οποιοδήποτε λόγο που να δικαιολογεί την παρουσία του Αιτητή στην υπηρεσία τους για έξι και πλέον μήνες μετά τη λήξη της διαθεσιμότητας του Βοηθού Νεκροτομείου. Έτι περισσότερο δεν δόθηκε καμία εξήγηση για τη μη ανανέωση της σύμβασης εργασίας του Αιτητή, τη στιγμή που ο Βοηθός Νεκροτομείου μετά τη λήξη της διαθεσιμότητας του αναμενόταν να αφυπηρετήσει την 1.6.
5. Περαιτέρω, ο Αιτητής, συνέδεσε τη δίμηνη διακοπή της απασχόλησης του και την απομάκρυνση του από την υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση, με την προκήρυξη των δύο ωρομίσθιων θέσεων «Βοηθού Νεκροτομείου/Νεκροτόμου». Η θέση αυτή δεν φαίνεται να αντικρούεται από τους Καθ' ων η αίτηση. Αντίθετα με τους γενικούς λόγους εμφάνισης, ισχυρίζονται ότι νόμιμα δεν ανανεώθηκε το συμβόλαιο του Αιτητή σε έκτακτη βάση και με δεκαπενθήμερη απασχόληση, λόγω του προχωρημένου των νενομισμένων διαδικασιών κάλυψης των αναγκών των νοσηλευτηρίων με ωρομίσθιο προσωπικό, που στην προκείμενη περίπτωση, δεν ήταν άλλη από την πλήρωση των δύο ωρομίσθιων θέσεων «Βοηθού Νεκροτομείου/Νεκροτόμου», για τις οποίες ο Αιτητής, ενώ επέδειξε ενδιαφέρον, δεν επιλέγηκε. Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του Αιτητή αλλά και τη σχετική προκήρυξη, τα καθήκοντα των εν λόγω θέσεων δεν ήταν άλλα από τα καθήκοντα που εκτελούσε ο Αιτητής κατά την 30μηνη και πλέον παρουσία του στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση. Επομένως, κατά τον χρόνο τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή τα καθήκοντα για τα οποία είχε προσληφθεί δεν είχαν εκλείψει και οι ανάγκες των Καθ' ων η αίτηση ως προς την εργασία που προσέφερε ο Αιτητής από τη θέση που κατείχε συνέχισαν να υφίστανται. Σε κάθε περίπτωση με βάση τον εναρμονιστικό Νόμο και τη διαμορφωθείσα νομολογία του Δ.Ε.Ε. οι Καθ' ων η αίτηση όφειλαν να αποδείξουν τη συνδρομή ενός από τους αντικειμενικούς λόγους που περιοριστικά αναφέρονται στον Νόμο. Συνεπώς, οι λόγοι που οι Καθ' ων η αίτηση επικαλούνται με τους γενικούς λόγους εμφάνισης, θα πρέπει να τεθούν και να αποδειχθούν σε συνάρτηση με τους προβλεπόμενους στο άρθρο 7 λόγους και δη τις προσωρινές ανάγκες στον τομέα όπου απασχολείτο ο Αιτητής, γεγονός που δεν επιβεβαιώνεται από τα γεγονότα της υπόθεσης, καθώς οι ανάγκες των Καθ' ων η αίτηση σε σχέση τα καθήκοντα που εκτελούσε ο Αιτητής δεν ήταν προσωρινές ή έκτακτες ως οι ίδιοι διατείνονται αλλά πάγιες και διαρκείς. Σε τελική ανάλυση επιβεβαιώνεται η θέση του Αιτητή ότι δηλαδή οι Καθ' ων η αίτηση επέλεξαν να καλύψουν τις συγκεκριμένες ανάγκες της υπηρεσίας με τη μέθοδο των διαδοχικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, στερώντας έτσι από τον ίδιο την προοπτική για σταθερή και συνεχή απασχόληση. Άλλωστε, με την απαντητική επιστολή της Αν. Γ.Δ. του Υπουργείου Υγείας ημερ. 30.10.2014 (Τεκ.14) επιβεβαιώνεται η συνεχής 30μηνη περίοδος απασχόλησης του Αιτητή και η ανυπαρξία οποιωνδήποτε αντικειμενικών λόγων που θα δικαιολογούσε τη μη μετατροπή της σύμβασης εργασίας του σε αορίστου χρόνου. Σε τελικό στάδιο, η αναγνωριστική δήλωση των Καθ' ων η αίτηση ότι η υφιστάμενη σύμβαση εργασίας του Αιτητή κατέστη αορίστου διαρκείας από 6.3.2014, καταρρίπτει κάθε ισχυρισμό τους για ύπαρξη αντικειμενικών λόγων που θα δικαιολογούσε την πρόσκαιρη απασχόληση του Αιτητή, ως οι ίδιοι διατείνονται με τους γενικούς λόγους εμφάνισης. Από την άλλη η επιπρόσθετα προβαλλόμενη με τους γενικούς λόγους εμφάνισης υπεράσπιση των Καθ' ων η αίτηση, ότι εναντίον του Αιτητή συσσωρεύτηκαν παράπονα και καταγγελίες από τους άμεσα προϊσταμένους του για πλημμελή και μη ικανοποιητική εκτέλεση των καθηκόντων του, οι οποίες μάλιστα είδαν το φως της δημοσιότητας, τείνει να υποστηρίξει σε μεγάλο βαθμό τις θέσεις του Αιτητή, όπως προβάλλονται στη μαρτυρία του, ότι οι λόγοι τερματισμού της απασχόλησης του σχετίζονταν με τις κατηγορίες και τα παράπονα του κατά των Ιατροδικαστών του Γ.Ν.Λ. και ότι αυτός ήταν και ο λόγος που δεν επιλέγηκε για τη θέση του ωρομίσθιου «Βοηθού Νεκροτομείου/ Νεκροτόμου». Για όλα τα πιο πάνω, ομόφωνα καταλήγουμε ότι παράνομα και αδικαιολόγητα οι Καθ' ων η αίτηση τερμάτισαν την απασχόληση του Αιτητή. Κατάληξη Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Louis Tourist Agency Ltd v. Αντιγόνης Ηλία

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 98, 104-105, «.Το θέμα των αποζημιώσεων επαφίεται στην απόλυτη κρίση του Δικαστηρίου, με μόνο περιορισμό εκείνο που τίθεται από το άρθρο 3 του Πίνακα., η αποζημίωση να μην υπερβαίνει τα ημερομίσθια των δύο ετών (Ν.92/79). Η υλική ζημία την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4(δ) του πίνακα». Να τονίσουμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ως προς το αποτέλεσμα ή το επιδικαζόμενο υπό μορφή αποζημίωσης ποσό, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο συμπεράσματα. Από τα γεγονότα της υπόθεσης είναι φανερό ότι ο Αιτητής εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση για τριάντα και πλέον μήνες και ότι λάμβανε εβδομαδιαίως, για σκοπούς υπολογισμού της αποζημίωσης, το ποσό των €313,50. Επίσης από την ημερομηνία τερματισμού της απασχόλησης του παρέμεινε άνεργος για 16 μήνες με εξαίρεση την εργοδότηση του για ένα περίπου μήνα, κατά τον Ιούνιο 2015, από την εταιρεία Lanitis Bros Ltd. Κατά το ως άνω διάστημα είχε εγγραφεί ως άνεργος στο Υπουργείο Εργασίας. Τον Φεβρουάριο του 2016 προσλήφθηκε ως ωρομίσθιος στη θέση του ωρομίσθιου Βοηθού Νεκροτομείου/Νεκροτόμου, που είναι η ίδια με τις θέσεις που είχαν προκηρυχθεί στις 4.8.2014 και την οποία διατηρεί μέχρι σήμερα. Να σημειώσουμε, ότι από τη βεβαίωση του Υπουργείου Εργασίας (Τεκ.15) που ο Αιτητής έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν επιβεβαιώνεται η θέση του ότι εργάστηκε για κάποιο χρονικό διάστημα στην Εταιρεία Lanitis Bros Ltd. Περαιτέρω, ο Αιτητής, δεν έθεσε ενώπιον μας οποιαδήποτε στοιχεία για τυχόν προσπάθειες που είχε καταβάλει για εξεύρει νέας εργασίας και περιορισμό της ζημίας που ισχυρίζεται ότι υπέστη ως αποτέλεσμα της απόλυσης τους από τους Καθ' ων η αίτηση. Λαμβάνοντας επομένως υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση του Αιτητή, τη διάρκεια της απασχόλησης του, τα ημερομίσθια του, την οποιαδήποτε απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας, την ηλικία του, το γεγονός ότι μετά την απόλυση του προσελήφθη ξανά στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση με τα ίδια καθήκοντα που εκτελούσε προηγουμένως και σε θέση που επιδίωξε να διορισθεί και πριν την απόλυση του, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις όπως του επιδικάσουμε, υπό μορφή αποζημίωσης, το ποσό των €4.075,50 που αντιστοιχεί με τις απολαβές 13 βδομάδων. Με βάση το άρθρο 9(β) του Νόμου, ο Αιτητής δικαιούται επίσης σε πληρωμή αντί προειδοποίησης που αντιστοιχεί σε απολαβές 2 βδομάδων ήτοι το ποσό των €627,- το οποίο επίσης του επιδικάζουμε. Εκδίδεται επομένως απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση για το συνολικό ποσό των €4.702,50 με νόμιμο τόκο από 26.11.2014 μέχρι τελικής εξόφλησης. Περαιτέρω επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση το ποσό των €1.800 ως δικηγορικά έξοδα με νόμιμο τόκο από 26.11.2014 μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον Φ.Π.Α. επί των εξόδων. (υπ)..................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Σ. Ηρακλέους, Μέλος Μ. Ρώσσης, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο