ΑΝΔΡΕΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ κ.α. ν. ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΛΕΟΝΑΖΟΝΤΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ κ.α., Συνενωμένες Υποθέσεις: 511/2015, 218/2015, 505/2015, 506/2015, 22/2/2021

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73 (ο «Νόμος»), καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου σύμφωνα με το οποίο: «...ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, στην Εργοδότρια Εταιρεία απόκειται να ανατρέψει το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξει ότι δικαιολογημένα απέλυσε τους Αιτητές για τους λόγους που επικαλείται. Προς ανατροπή του εν λόγω τεκμηρίου κατέθεσαν για την Εργοδότρια Εταιρεία τρεις μάρτυρες. Οι Αιτητές και το Ταμείο δεν προσκόμισαν καμία προφορική μαρτυρία. Παράλληλα, κατατέθηκαν ως Τεκμήρια διάφορα έγγραφα, στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Προτού όμως γίνει αναφορά στην προσαχθείσα μαρτυρία θα 'ταν χρήσιμο να παραθέσουμε τα παραδεκτά και ή αδιαμφισβήτητα γεγονότα της υπόθεσης όπως προκύπτουν από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών και το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό που είναι τα ακόλουθα: Η Εργοδότρια Εταιρεία είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η οποία κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ασχολείτο με υπηρεσίες μεταφορών (courier), ταχυμεταφορών και αερομεταφορών φορτίων και εμπορευμάτων, υπηρεσίες εκτελωνισμού και αποθήκευσης εμπορευμάτων και με άλλες παρόμοιες εργασίες και υπηρεσίες. Για σκοπούς διεξαγωγής των εργασιών της διέθετε συνολικά τρία καταστήματα, στη Λευκωσία, Λεμεσό και Λάρνακα. Όλοι οι Αιτητές εργάστηκαν στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας ως εργοδοτούμενοι στο κατάστημα Λευκωσίας. Οι υπηρεσίες τους τερματίστηκαν με σχετική επιστολή πανομοιότυπου περιεχομένου. Παραθέτουμε αυτούσια την επιστολή ημερ. 02.07.2014 προς κ. Ανδρέα Χριστοδούλου, Αιτητή στην Αίτηση 511/2015, (Τεκ.11): «Δια της παρούσης επιστολής, επιθυμούμε να σας ενημερώσουμε ότι λόγω μείωσης του κύκλου εργασιών της εταιρείας μας, έχουν δημιουργηθεί συνθήκες πλεονασμού. Επομένως, βρισκόμαστε στην δυσάρεστη θέση να σας ανακοινώσουμε τον τερματισμό των εργασιών σας λόγω πλεονασμού και δια της παρούσης σας δίδεται προειδοποίηση τερματισμού δύο

(2)μηνών. Παρ' όλα αυτά, δυνάμει των προνοιών του Περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/1967), η εργασία σας θα συνεχιστεί κανονικά κατά τη διάρκεια των δύο

(2)μηνών προειδοποίησής σας.» Η περίοδος απασχόλησης των Αιτητών και οι εβδομαδιαίες απολαβές τους για σκοπούς του Νόμου έχουν ως ακολούθως : - Ο Αιτητής στην Αίτηση 511/2015 προσελήφθη στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας στις 12.02.2002 και απολύθηκε στις 31.08.

1. Οι ακαθάριστες εβδομαδιαίες απολαβές του ανέρχονταν στο ποσό των €446.04- συμπεριλαμβανομένου και 13ου μισθού. - Ο Αιτητής στην Αίτηση 218/2015 προσελήφθη στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας την 01.03.2008 και απολύθηκε στις 21.05.
2. Οι ακαθάριστες εβδομαδιαίες απολαβές του ανέρχονταν στο ποσό των €292.50- συμπεριλαμβανομένου και 13ου μισθού. - Ο Αιτητής στην Αίτηση 505/2015 προσελήφθη στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας στις 09.01.1994 και απολύθηκε στις 31.07.
3. Οι ακαθάριστες εβδομαδιαίες απολαβές του ανέρχονταν στο ποσό των €662.50- συμπεριλαμβανομένου και 13ου μισθού. - Η Αιτήτρια στην Αίτηση 506/2015 προσελήφθη στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας την 1.10.2004 και απολύθηκε στις 31.07.
4. Οι ακαθάριστες εβδομαδιαίες απολαβές του ανέρχονταν στο ποσό των €268.75- συμπεριλαμβανομένου και 13ου μισθού. Για ολοκλήρωση του παραδεκτού ή αδιαμφισβήτητου πλαισίου της υπόθεσης σημειώνουμε ότι σε διάφορες ημερομηνίες εντός του 2014, η Εργοδότρια Εταιρεία συμπλήρωσε και απέστειλε στο Ταμείο τα ερωτηματολόγια για κάθε Αιτητή (Τεκ.1-4), τα οποία κατατέθηκαν από κοινού και στα οποία αναγράφεται ως λόγος τερματισμού της απασχόλησης τους «η μείωση του κύκλου εργασιών». Μαρτυρία Η κα Annie Kaddouh, με την έγγραφη δήλωση της (Τεκ.Α), δηλώνει Γραμματέας και κάτοχος του 50% του μετοχικού κεφαλαίου της Εργοδότριας Εταιρείας. Το υπόλοιπο 50% κατέχει ο σύζυγος της κ. Moustapha Kaddouh ο οποίος διατηρεί τη θέση του Διευθύνοντα Συμβούλου της Εταιρείας. Αναφερόμενη η μάρτυς στις συνθήκες τερματισμού της απασχόλησης των Αιτητών, ισχυρίστηκε ότι λόγω της οικονομικής κρίσης, από το 2010 άρχισε να επηρεάζεται ο κύκλος εργασιών της Εταιρείας και να δημιουργούνται συνεχείς ζημιές οι οποίες αυξήθηκαν δραματικά τα επόμενα έτη. Ο κύκλος εργασιών της Εταιρείας, σύμφωνα με τις οικονομικές καταστάσεις για τα έτη 2011 έως 2014 [Τεκ.12(1-4)], παρουσίαζε την πιο κάτω εικόνα: έτος Κύκλος εργασιών Ζημιές 2010 €941.494 €18.125 2011 €1.083.660 €166.063 2012 €1.089.140 €62.446 2013 €972.551 €203.209 2014 €719.967 €36.824 Αναλαμβάνοντας η ίδια και ο σύζυγος της στις αρχές του 2014 και βλέποντας τη μεγάλη ζημιά που παρουσίαζε η Εταιρεία κατά το 2013 σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη, θεώρησαν επιτακτική τη λήψη αναγκαίων μέτρων με σκοπό την αντιμετώπιση των αρνητικών επιπτώσεων ώστε η επιχείρηση να καταστεί κερδοφόρα. Έτσι αποφάσισαν όπως προβούν στη λήψη διορθωτικών μέτρων που θα μείωναν τη ζημιά και τα λειτουργικά έξοδα της Εταιρείας. Θέτοντας ως αρνητικούς παράγοντες το κλείσιμο της Λαϊκής Τράπεζας τον Ιανουάριο 2014, στην οποία η Εργοδότρια Εταιρεία διατηρούσε τους λογαριασμούς της, και την πώληση των θυρίδων που οι Κυπριακές Αερογραμμές διατηρούσαν στο αεροδρόμιο Heathrow του Λονδίνου, κατά τον Φεβρουαρίου - Μάρτιο του ιδίου χρόνου, που αποτελούσε τον σταθμό αναδιανομής της Εταιρείας για ολόκληρη την Ευρώπη, ισχυρίστηκε ότι δημιουργήθηκε μεγαλύτερο πρόβλημα και επιπρόσθετα έξοδα που επηρέασαν τη δυνατότητα εξυπηρέτησης των πελατών, καθώς θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουν αποθήκες που δεν ανήκαν στις Κυπριακές Αερογραμμές και που βρίσκονταν στο Gatway. Επίσης πρόβλημα ρευστότητας στην Εταιρεία δημιούργησε η παράλειψη του ΦΠΑ να τους επιστρέψει σημαντικό ποσό χρημάτων που τους όφειλε. Η μάρτυς αναφέρθηκε επίσης και σε σειρά αλλαγών στις οποίες προέβη η Εταιρεία, όπως, μεταξύ άλλων, η μεταφορά των κεντρικών γραφείων της Εταιρείας από τη Λευκωσία στη Λεμεσό, η μεταφορά του καταστήματος της Λευκωσίας σε μικρότερο κατάστημα με λιγότερα έξοδα, η μείωση των εργοδοτουμένων από 15 σε 6, η αναβάθμιση του λογισμικού συστήματος σύμφωνα με τις ανάγκες της Εταιρείας, το οποίο επέφερε σημαντική αυτοματοποίηση μεγάλου μέρους των εργασιών και μείωση των λειτουργικών εξόδων. Περαιτέρω προχώρησαν στην αλλαγή του λογιστικού συστήματος και πρότειναν μερική μείωση μισθών όλων των εργοδοτουμένων κάτι που δεν έγινε αποδεκτό, γι' αυτό και προχώρησαν αναγκαστικά σε απολύσεις. Αναφερόμενη στη θέση και τα καθήκοντα ενός εκάστου των Αιτητών ισχυρίστηκε ότι από της απολύσεως τους η Εταιρεία δεν προέβη σε πρόσληψη νέου προσωπικού με τα ίδια και ή παρόμοια καθήκοντα ως διατείνεται το Ταμείο στους γενικούς λόγους εμφάνισης. Αντεξεταζόμενη, αφού της ζητήθηκε από τον κ. Μάμαντο να υποδείξει οποιαδήποτε στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν τη μείωση του κύκλου εργασιών της Εταιρείας, η μάρτυς ανέφερε ότι με τη δημιουργία του νέου λογισμικού συστήματος, δίνοντας κάποια στοιχεία για το Δικαστήριο οι λογαριασμοί δεν ήταν ελεγμένοι. Με το τέλος του έτους και με τον έλεγχο που πραγματοποίησαν οι ελεγκτές φάνηκε ότι τα στοιχεία εκείνα ήταν λανθασμένα. Αναφέρθηκε επίσης σε σωστές δηλώσεις που δίνονταν στον ΦΠΑ κάθε τρεις μήνες και σε στοιχεία στο Έφορο Εταιρειών, τα οποία καθώς ισχυρίστηκε δικαιολογούν τη θέση της. Επίσης με την ανάληψη της Εταιρείας δεν έβλεπαν να υπήρχε προοπτική για περαιτέρω αύξηση του κύκλου εργασιών. Αντεξεταζόμενη από την εκπρόσωπο του Ταμείου, παραδέχθηκε ότι στις 27.5.2015 με επιστολή των ελεγκτών Άνθιμος Λεωνίδου & Σια Λτδ (Τεκ.16) ενημέρωναν το Ταμείο ότι ο κύκλος εργασιών της Εταιρείας για το 2014 ήταν €948.831, ισχυρίστηκε ωστόσο ότι το αναφερθέν ποσό δεν ήταν ελεγμένο και ότι μετά τον τελικό έλεγχο που πραγματοποίησαν οι ελεγκτές για το 2014, διεφάνη ότι ο κύκλος εργασιών της Εταιρείας ήταν αυτός που αναφέρεται στις οικονομικές καταστάσεις του έτους [Τεκ.12

(4)]. Επίσης ότι τα στοιχεία δόθηκαν πριν το κλείσιμο των τελικών ελέγχων της Εταιρείας. Ενώ επανέλαβε τη θέση της ότι οι διάφορες ενέργειες έγιναν με σκοπό τον περιορισμό των λειτουργικών εξόδων της Εταιρείας και ότι μεταξύ άλλων προτάθηκε στους εργοδοτούμενους και μείωση των απολαβών τους, για να μπορέσει η Εταιρεία να συνεχίσει την απασχόληση τους, ωστόσο επέμεινε στη θέση της ότι η Εταιρεία προέβη στις απολύσεις διότι δεν υπήρχε επαρκή εργασία για τόσα άτομα, λόγω μείωσης του κύκλου εργασιών. Περαιτέρω παραδέχθηκε ότι πριν την ανάληψη της Εταιρείας από την ίδια και τον σύζυγο της και δη στις 10.12.2013 προσελήφθη ο Χρ. Πασιουρτίδης. Σε υποβολή ότι ασκούσε καθήκοντα courier, όπως και οι Αιτητές στις Αιτήσεις 511/2015 και 218/2015, η μάρτυς ισχυρίστηκε ότι ο συγκεκριμένος ήταν καλός γνώστης της Αγγλικής γλώσσας, ότι είχε training για τα καινούργια συστήματα αυτοματοποίησης και κατόπιν συμφωνίας με την Αμερικάνικη Πρεσβεία είχε και ειδική άδεια να παραλαμβάνει και να παραδίδει διαβατήρια και βίζες. Επαναλαμβάνοντας ότι ο λόγος απόλυσης των Αιτητών ήταν η μείωση του κύκλου εργασιών της Εταιρείας, ωστόσο δεν αρνήθηκε ότι η αναδιοργάνωση την οποία επικαλέστηκε, δεν επηρέασε τόσο πολύ τα καθήκοντα των Αιτητών. Ο κ. Ανδρέας Αβραμίδης είναι λογιστής στον οίκο Ernest & Young Cyprus Ltd, μέλος του Συνδέσμου Λογιστών Κύπρου από το 1998. Σύμφωνα με τον μάρτυρα η Εργοδότρια Εταιρεία υπήρξε πελάτης του γραφείου τους με προσφορά υπηρεσιών έλεγχού των οικονομικών της καταστάσεων για τα οικονομικά έτη 2009 μέχρι 2013 και υπηρεσιών φορολογικής συμμόρφωσης. Αναγνωρίζοντας τις οικονομικές καταστάσεις για τα έτη 2011 έως 2013 και την έκθεση ελεγκτή η οποία φέρει τη δική του υπογραφή, αναφέρθηκε περαιτέρω στους λογαριασμούς αποτελεσμάτων εκάστου έτους, για να καταλήξει ότι ως αποτέλεσμα των ζημιών, οι οποίες το 2013 ανέρχονταν στα €203.209, οι υποχρεώσεις της Εταιρείας στο τέλος του έτους υπερέβαιναν τα περιουσιακά της στοιχεία. Ότι η μείωση των εισοδημάτων της Εταιρείας για το 2013 οφείλετο σε μεγάλο βαθμό στην οικονομική κρίση, στην απώλεια ενός μεγάλου πελάτη και στο περιορισμό των δραστηριοτήτων αρκετών άλλων πελατών. Αντεξεταζόμενος από την εκπρόσωπο του Ταμείου ανέφερε ότι οι οικονομικές καταστάσεις ετοιμάζονται και υποβάλλονται στις αρμόδιες αρχές μέχρι την τελευταία ημέρα του επόμενου έτους. Οι καταστάσεις δε για το 2013 είχαν υπογραφεί στις 3.3.2014, αρκετά νωρίς σε σχέση με άλλες εταιρείες. Ο κ. Μαυρίκιος Λεωνίδου είναι εγκεκριμένος λογιστής/ ελεγκτής και ένας εκ των διευθυντών της ελεγκτικής εταιρείας Άνθιμος Λεωνίδου και Συνεργάτες Λτδ. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, ως ελεγκτικός οίκος άρχισαν να προσφέρουν ελεγκτικές υπηρεσίες στην Εργοδότρια Εταιρεία από το 2014, με την ετοιμασία των αντίστοιχων οικονομικών καταστάσεων και την έκθεση ελεγκτή που φέρει τη δική του υπογραφή [Τεκ.12

(4)]. Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα του 2014 με τα αντίστοιχα του προηγούμενου χρόνου, ισχυρίστηκε ότι υπήρξε σημαντική μείωση του κύκλου εργασιών. Επίσης ότι υπήρξε σημαντική μείωση των ζημιών λόγω περιορισμού των εξόδων σε μισθούς, ενοίκια, καύσιμα και έξοδα καθαριότητας. Για την επιστολή ημερ. 27.5.2015 (Τεκ.16) παραδέχθηκε ότι πρόκειται για βεβαίωση αναφορικά με τον κύκλο εργασιών της Εταιρείας για το

1. Συμφώνησε ότι το ποσό των €948.831- που αναφέρεται στην εν λόγω επιστολή διαφοροποιείται από το αντίστοιχο ποσό που αναφέρεται στις οικονομικές καταστάσεις του έτους, ισχυριζόμενος ότι κατά την ετοιμασία της εν λόγω επιστολής δεν είχαν καν αρχίσει τον έλεγχο των οικονομικών βιβλίων της Εταιρείας και ότι στηρίχτηκαν αποκλειστικά και μόνο σε κάποιες πληροφορίες που έλαβαν από τον πελάτη. Εκ των υστέρων όμως, όταν έγινε ο έλεγχος και ετοιμάστηκαν οι οικονομικές καταστάσεις επί των οποίων στηρίχθηκε και η ετοιμασία της δήλωσης του φόρου εισοδήματος διαπιστώθηκε το λάθος και η διαφορά. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η επιστολή (Τεκ.16) τους είχε ζητηθεί από την Εργοδότρια Εταιρεία. Ότι οι ίδιοι δεν γνώριζαν τον λόγο ετοιμασίας της εν λόγω επιστολής γι' αυτό και ανέγραψαν επάνω «όποιον ενδιαφέρει». Επανέλαβε τη θέση του ότι για την ετοιμασία της επιστολής στηρίχθηκε αποκλειστικά σε πληροφορίες που δόθηκαν από τον πελάτη χωρίς ο ίδιος να προβεί σε οποιονδήποτε περαιτέρω έλεγχο. Ότι το αναγραφόμενο ποσό είναι λανθασμένο και δεν ανταποκρίνεται στον πραγματικό κύκλο εργασιών της Εταιρείας. Για το εάν υπήρξαν απολύσεις από την Εταιρεία κατά το 2014, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι δεν θυμόταν. Επίσης δεν θυμόταν πότε άρχισαν τον έλεγχο των βιβλίων για την ετοιμασία των οικονομικών λογαριασμών του έτους, καθώς ήταν η πρώτη χρονιά που οι πελάτες τους ανέλαβαν την Εταιρεία και ανέθεσαν σ' αυτούς την ετοιμασία των οικονομικών καταστάσεων οι οποίες ολοκληρώθηκαν στις 13.7.
2. Ότι η καθυστέρηση οφείλετο σε διάφορα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι πελάτες τους με την ανάληψη της Εταιρείας. Ανάλυση Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 18 του Νόμου, εργοδοτούμενος είναι πλεονάζων, και κατά συνέπεια δικαιούται πληρωμή από το ομώνυμο Ταμείο όταν η απασχόληση του ετερματίσθη: (α) Διότι ο εργοδότης έπαυσεν ή προτίθεται να παύση να διεξάγη την επιχείρησιν εν τη οποία ο εργοδοτούμενος απησχολείτο, ή (β) Διότι ο εργοδότης έπαυσεν ή προτίθεται να παύση να διεξάγη επιχείρησιν εις τον τόπον όπου ο εργοδοτούμενος απησχολείτο: ............................................ (γ) Ένεκα οιουδήποτε των ακολούθων άλλων λόγων σχετιζομένων προς την λειτουργίαν της επιχειρήσεως: (i) εκσυγχρονισμού, μηχανοποιήσεως ή οιασδήποτε άλλης αλλαγής εις τας μεθόδους παραγωγής ή οργανώσεως η οποία ελαττώνει τον αριθμόν των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων, (ii) αλλαγών εις τα προϊόντα ή εις τα μεθόδους παραγωγής ή εις τας αναγκαιούσας ειδικότητας των εργοδοτουμένων, (iii) καταργήσεις τμημάτων, (iv) δυσκολιών εις την τοποθέτησιν προϊόντων εις την αγοράν ή πιστωτικών δυσκολιών, (v) ελλείψεων παραγγελιών ή πρώτων υλών, (vi) σπάνεως μέσων παραγωγής, και (vii) περιορισμού του όγκου της εργασίας ή της επιχειρήσεως Τόσο με τις επιστολές απόλυσης [Τεκ.7

(1),8

(1),9

(1),11] και τα ερωτηματολόγια προς το Ταμείο (Τεκ.1-4) όσο και με τους Γενικούς λόγους Εμφάνισης, η Εργοδότρια Εταιρεία θέτει ως λόγο τερματισμού της απασχόλησης των Αιτητών συνθήκες πλεονασμού που οφείλονταν στη «μείωση του κύκλου εργασιών» της. Περαιτέρω η μάρτυς κα Annie Kaddouh, με τη μαρτυρία της αναφέρθηκε σε συνθήκες πλεονασμού που οφείλονταν σε αλλαγές στις οποίες προέβη η Εργοδότρια Εταιρεία με σκοπό τον περιορισμό των λειτουργικών εξόδων ώστε η επιχείρηση της να καταστεί κερδοφόρα. Συνεπώς, το ζητούμενο στην προκείμενη περίπτωση είναι η τεκμηρίωση συνθηκών πλεονασμού που οφείλονταν στον περιορισμό του όγκου εργασίας της Εργοδότριας Εταιρείας ή σε αλλαγές στην οργάνωση της επιχείρησης της, δυνάμει των προνοιών του άρθρου 18(γ)(i)(vii) του Νόμου. Πρόκειται για δύο αυτοτελείς και μη αλληλεξαρτώμενους λόγους πλεονασμού, η απόδειξη ενός εκ των δύο καθιστά σε κάθε περίπτωση, δικαιολογημένη την απόφαση του εργοδότη. Σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, για να διαπιστωθεί η πραγματική μείωση του όγκου εργασίας μιας επιχείρησης θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ο συνήθης κύκλος των εργασιών της στη διάρκεια των τελευταίων ετών πριν από την απόλυση. Το Δικαστήριο στηριζόμενο πάντοτε επί αντικειμενικών κριτηρίων, πρέπει να διαπιστώσει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης εάν υπήρξε ουσιαστική μείωση του συνήθους κύκλου εργασιών της επιχείρησης κατά τον ουσιώδη χρόνο, σε βαθμό που λογικά να κρίνεται δικαιολογημένη η απόλυση λόγω πλεονασμού. Όπως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Α. Ιάσωνος Λτδ ν. Χρίστου κ.α.

(1994)1Α.Α.Δ. 703, 706: «Εποχιακή ή περιοδική μείωση του όγκου εργασίας η οποία αφήνει ανεπηρέαστο τον όγκο της εργασίας, επιμετρούμενο μέσα στο συνήθη κύκλο της εμπορικής δραστηριότητας του εργοδότη, δε συνιστά λόγο για τον τερματισμό της απασχόλησης λόγω πλεονασμού. Ο όγκος των εργασιών επιχείρησης έχει όχι μόνο εποχιακές αλλά και καθημερινές αυξομειώσεις και διακυμάνσεις. Αν γινόταν δεχτή η θέση των εφεσειόντων, θα διανοιγόταν η οδός για την καταστρατήγηση του οικοδομήματος του νόμου που συναρτά τον πλεονασμό με τα αντικειμενικά δεδομένα της επιχείρησης. Ο όγκος εργασίας προσδιορίζεται με βάση σταθερό παρονομαστή που αντανακλά τον όγκο της εργασίας του εργοδότη στο πλαίσιο του συνήθους κύκλου της επιχειρηματικής του δραστηριότητας και αυτή η σημασία που ενέχει ο όρος "όγκος εργασίας" στο πλαίσιο του Άρθρου 18(γ)(vii) του Ν. 24/67 (όπως έχει τροποποιηθεί).» Όπως επισημαίνεται στην υπόθεση Κώστα Χατζηχριστοφή ν. Πιερή Γεωργίου κ.α

(2002)1Β Α.Α.Δ. 873, όταν ο Νόμος αναφέρεται σε «περιορισμό του όγκου εργασίας» σαφώς εννοεί περιορισμό ή μείωση του όγκου εργασίας του συγκεκριμένου εργοδότη, δηλαδή της επιχείρησης και όχι μείωση του όγκου εργασίας του εργοδοτούμενου. Με ποια μέσα ή αξιόπιστα στοιχεία ο Εργοδότης δύναται να αποδείξει τον περιορισμό του όγκου εργασιών της επιχείρησης του, στην Σωτήρης Χρυσάνθου κ.α. ν. Petros Pitsillis (Glass Market) Ltd κ.α.

(2001)1 Α.Α.Δ. 383, επισημαίνεται ότι οι ισολογισμοί και άλλα λογιστικά στοιχεία που αφορούν τον κύκλο εργασιών του εργοδότη μπορεί να είναι σημαντικά στοιχεία προς απόδειξη τέτοιας μείωσης του κύκλου εργασιών του ώστε να δικαιολογούν συμπέρασμα πλεονασμού, δεν είναι όμως τα μόνα και αποκλειστικά στοιχεία που μπορούν να συνιστούν τέτοια μαρτυρία, ώστε να περιορίζεται νομολογιακά το είδος της μαρτυρίας που ενδεχόμενα να τεκμηρίωνε πλεονασμό. Επίσης στην Κώστας Τρύφωνος ν. Takis Vashiotis Ltd

(1999)1 Α.Α.Δ. 1953, υιοθετείται η άποψη του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η ζημιά μιας επιχείρησης, και μάλιστα η λογιστική, μπορεί να οφείλεται σε πληθώρα λόγων άσχετων με τον όγκο εργασίας της, ενώ αν και ο όγκος εργασίας (που δεν ορίζεται στον Νόμο) επίσης είναι συνάρτηση πολλών παραμέτρων, η αξία των εργασιών που έχουν διεξαχθεί ασφαλώς συνιστά ορθή, αν όχι την ορθότερη, ένδειξη τούτου. Σύμφωνα με την Αγγλική απόφαση Murray v. Fayle Ltd [1999] 3 All E.R. 769, αν δεν υπήρξε μαρτυρία που βάσιμα θα μπορούσε να τεκμηριώσει την ύπαρξη συγκεκριμένων οικονομικών περιστάσεων, δεν παρίσταται ανάγκη εξέτασης του κατά πόσον η απόλυση της εργοδοτούμενης οφειλόταν αποκλειστικά ή κυρίως στις οικονομικές περιστάσεις του εργοδότη. Αναφορικά με τον δεύτερο λόγο επισημαίνουμε ότι ο κάθε εργοδότης έχει δικαίωμα, μέσα στα πλαίσια της επιχειρηματικής του δράσης, να διενεργεί οποιαδήποτε αλλαγή ή αναδιοργάνωση σχετιζόμενη με τη λειτουργία της επιχείρησης του. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι οποιαδήποτε αλλαγή η μορφή αναδιοργάνωσης που γίνεται από τον εργοδότη συνιστά ταυτόχρονα και λόγο πλεονασμού σύμφωνα με τις προλεγόμενες πρόνοιες του Νόμου. Καθώς έχει αναφερθεί στην απόφαση Α/φοι Γαλαταριώτη Λτδ ν. Παρασκευής Γρηγορά κ.α.

(2001)1 Α.Α.Δ. 1985, 1990: «Σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, ο εκσυγχρονισμός ή αναδιοργάνωση ή οποιαδήποτε αλλαγή της επιχείρησης για να συνιστά βάσιμο λόγο πλεονασμού πρέπει να είναι τέτοιου βαθμού, σε έκταση και σοβαρότητα, ώστε να επιφέρει μεταβολή στη φύση των καθηκόντων του εργοδοτουμένου ή την κατάργησή τους ώστε το αποτέλεσμα να συνεπάγεται "ελάττωση του αριθμού των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων" κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 18(γ)(i) του Νόμου. Μια μέθοδος εξακρίβωσης του αν υπάρχει ή όχι πλεονασμός καθορίστηκε στην υπόθεση Hindle -v- Percival Boats Ltd

(1969)1All ER 836. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης αυτής, σε κάθε περίπτωση για να δικαιολογηθεί πλεονασμός πρέπει να διακριβωθούν οι πραγματικές απαιτήσεις της επιχείρησης και κατά πόσο αυτές μειώθηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Στη συνέχεια πρέπει να διακριβωθεί κατά πόσο οι συγκεκριμένες μειωμένες απαιτήσεις συνδέονται με τα καθήκοντα του εργοδοτούμενου που θα απολυθεί ως πλεονάζον. Αν στη διαδικασία αυτή, με αντικειμενικά κριτήρια επιβεβαιωθεί ο επηρεασμός της εργασίας του εργοδοτούμενου, αυτός θεωρείται πλεονάζον προσωπικό. Στην ίδια απόφαση κρίθηκε επίσης ότι η στοιχειοθέτηση πλεονασμού δεν εξαρτάται από το πώς ο ίδιος ο εργοδότης χαρακτηρίζει την πράξη του. Το Δικαστήριο παρατήρησε ότι το θέμα ήταν: «εντελώς αντικειμενικό υπό την έννοια ότι το εφαρμοζόμενο κριτήριο αναφέρεται στις πραγματικές ανάγκες της επιχείρησης και όχι τη γνώμη των εργοδοτών ή οποιουδήποτε άλλου επί του σημείου εκείνου.» (Βλ. και United Hotels (Lordos) Ltd v. Ανδρούλας Σταύρου κ.α.

(2003)1 Α.Α.Δ. 515). Παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία τους, έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προ-τάσεις το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση καθώς και τα επιχειρήματα των ευπαίδευτων συνηγόρων. Τα όσα προκύπτουν από τις οικονομικές καταστάσεις αναφορικά με τον κύκλο εργασιών και την καθαρή ζημιά που παρουσίαζε η Εργοδότρια Εταιρεία κατά τα έτη 2010 μέχρι και 2014 [Τεκ.12(1-4)] παρέμειναν αναντίλεκτα. Οι σχετικές υποβολές της πλευράς του Ταμείου προς τους μάρτυρες της Εργοδότριας Εταιρείας σε σχέση με τα αποτελέσματα των οικονομικών καταστάσεων για το έτος 2014 [Τεκ.12

(4)], εν όψει και της επιστολής ημερ. 27.5.2015 (Τεκ.16), παρέμειναν μετέωρες. Καμιά μαρτυρία δεν προσκομίστηκε από το Ταμείο για να θεμελιώσει τους οποιουσδήποτε ισχυρισμούς του ότι ο πραγματικός κύκλος εργασιών της Εργοδότριας Εταιρείας για το 2014 ήταν ο αναγραφόμενος στην εν λόγω επιστολή (Τεκ.16) και όχι τα αποτελέσματα που εμφαίνονται στις οικονομικές καταστάσεις του έτους. Είναι, με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, εύρημα μας ότι ο κύκλος εργασιών της Εργοδότρια Εταιρείας για τα έτη 2010 μέχρι και 2014 ήταν ο αναφερόμενος στις οικονομικές καταστάσεις [Τεκ.12(1-4)]. Μελετώντας τα εν λόγω οικονομικά στοιχεία διαπιστώνουμε ότι το 2011 και 2012 ο κύκλος εργασιών της Εταιρείας παρουσίαζε αύξηση κατά 13,10% σε σύγκριση με το 2010, ενώ το 2013 δέχθηκε ανάλογη μείωση της τάξης του 10,70%, για να επανέλθει στα ίδια σχεδόν επίπεδα με το

1. Περαιτέρω, το 2014 ο κύκλος εργασιών της Εταιρείας παρουσίαζε μείωση κατά 26% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Από τα εν λόγω στοιχεία είναι επίσης φανερό ότι η θετική ζημία που παρουσίαζε η Εργοδότρια Εταιρεία τα τελευταία χρόνια πριν την απόλυση των Αιτητών, αυξήθηκε κατά το έτος 2013 στα €203.209 ενώ το 2014 μειώθηκε στα €36.
2. Πέραν των πιο πάνω όμως, επισημαίνουμε ότι ενώ η Εργοδότρια Εταιρεία θέτει ως λόγο τερματισμού της απασχόλησης των Αιτητών τη μείωση του κύκλου εργασιών της, ωστόσο από τη μαρτυρία της κα Annie Kaddouh, είναι φανερό ότι έρεισμα για την απόλυση των Αιτητών δεν αποτέλεσε η κατ' ισχυρισμό μείωση του κύκλου εργασιών της Εργοδότριας Εταιρείας, αλλά η θετική ζημιά που παρουσίαζαν οι οικονομικές καταστάσεις του 2013 σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια. Αιτιολογώντας την προσέγγιση αυτή του Δικαστηρίου, είναι αρκετό να καταγραφούν τα όσα η κα Kaddouh ομολόγησε κατά την κυρίως εξέταση της, σημειώνοντας ότι στις αρχές του 2014, όταν η ίδια και ο σύζυγος της ανέλαβαν την Εταιρεία και διαπίστωσαν τη μεγάλη ζημιά που παρουσίαζε το 2013 σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη, θεώρησαν επιτακτική τη λήψη αναγκαίων μέτρων που θα μείωναν τη ζημιά και τα λειτουργικά έξοδα και θα καθιστούσαν την επιχείρηση κερδοφόρα. Η μάρτυς δεν παρέλειψε να αναφερθεί και σε διάφορες ενέργειες στις οποίες προέβη η Εταιρεία προς αυτό τον σκοπό, προσθέτοντας μάλιστα ότι μεταξύ άλλων προτάθηκε σε όλους τους εργοδοτούμενους μερική μείωση μισθού, κάτι που δεν αποδέχθηκαν, γι' αυτό αναγκαστικά προχώρησαν σε απολύσεις. Περαιτέρω, από την προσαχθείσα μαρτυρία δεν φαίνεται να τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία, οικονομικά ή λογιστικά, που θα συνέδεαν την απόλυση των Αιτητών με τον μειωμένο κύκλο εργασιών που παρουσίαζε η Εταιρεία το
3. Σημειώνουμε ότι με βάση τις επιστολές απόλυσης, οι επίδικες αποφάσεις λήφθηκε σε διαφορετικές ημερομηνίες, μεταξύ Μαρτίου και Ιουλίου 2014, ενώ το μοναδικό αποδεικτικό στοιχείο που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου προς αυτόν τον σκοπό, ήταν οι οικονομικές καταστάσεις του έτους, οι οποίες με βάση τη μαρτυρία του ελεγκτή κ. Λεωνίδου ολοκληρώθηκαν τρία χρόνια μετά και συγκεκριμένα στις 13.7.
4. Επιπρόσθετα, από το περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 27.5.2015 (Τεκ.16) αλλά και από τα όσα η κα Kaddouh και ο κ. Λεωνίδου ομολόγησαν κατά την αντεξέταση τους, είναι φανερό ότι κατά τον χρόνο λήψης των επίδικων αποφάσεων, η Εργοδότρια Εταιρεία δεν ήταν σε θέση να προβλέψει ή να γνωρίζει την εικόνα που παρουσίασαν εκ των υστέρων οι οικονομικές καταστάσεις για το έτος
5. Συγκεκριμένα από την κατάθεση των εν λόγω μαρτύρων διαφαίνεται ότι πριν τον έλεγχο των λογιστικών βιβλίων και την ετοιμασία των οικονομικών καταστάσεων από τους ελεγκτές, η Εργοδότρια Εταιρεία διατηρούσε μια λανθασμένη εικόνα αναφορικά με τους λογαριασμούς του
6. Όπως ανάφερε η κα Kaddouh, με το τέλος του έτους και με τον έλεγχο που πραγματοποίησαν οι ελεγκτές φάνηκε ότι τα στοιχεία εκείνα ήταν λανθασμένα. Επίρρωση στη θέση αυτή δίνει και η επιστολή (Τεκ.16) η οποία, σύμφωνα με τον κ. Λεωνίδου ετοιμάστηκε βάσει στοιχείων που δόθηκαν στους ελεγκτές από την Εργοδότρια Εταιρεία, καθώς μέχρι τότε, δεν είχε αρχίσει ο έλεγχος των βιβλίων για ετοιμασία των οικονομικών καταστάσεων του έτους. Από το περιεχόμενο της επιστολής (Τεκ.16), η οποία παρεμπιπτόντως ετοιμάστηκε ένα χρόνο μετά την απόφαση για απόλυση των Αιτητών, φαίνεται ότι μέχρι τότε, η εικόνα που είχε η Εταιρεία για την οικονομική της κατάσταση και συγκεκριμένα τον κύκλο εργασιών της, δεν διαφοροποιείτο από τον κύκλο εργασιών που παρουσίαζε το
7. Επομένως, το μόνο λογικό συμπέρασμα που προκύπτει, ως επακόλουθο των πιο πάνω διαπιστώσεων μας, είναι ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο λήψης των επίδικων αποφάσεων, τα μόνα οικονομικά στοιχεία που υπήρχαν και τα οποία η Εργοδότρια Εταιρεία μπορούσε να επικαλεστεί για υποστήριξη των θέσεων της, ήταν οι οικονομικές καταστάσεις για τα έτη 2010 μέχρι και
8. Εξετάζοντας λοιπόν τα συγκριτικά αποτελέσματα ως παρατίθενται ανωτέρω, κρίνουμε ότι ο όγκος εργασίας της Εργοδότριας Εταιρείας κατά το 2013, δεν παρουσίαζε οποιαδήποτε ουσιαστική μείωση σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη. Αντίθετα διακυμαινόταν εντός των πλαισίων του συνήθους κύκλου της επιχειρηματικής δραστηριότητας της Εταιρείας, με επακόλουθο να μην δικαιολογούνται συνθήκες πλεονασμού λόγω περιορισμού του όγκου εργασίας με βάση τις πρόνοιες του Νόμου. Η ζημιά την οποία παρουσίαζε η Εταιρεία κατά το 2013 δεν φαίνεται να επηρέασε με οποιοδήποτε τρόπο τον όγκο εργασίας της και συνεπώς δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη, καθώς οφείλεται σε διάφορους λόγους άσχετους με τον όγκο εργασίας της Εταιρείας. Η κα Kaddouh αναφέρθηκε επίσης και σε διάφορες αλλαγές και αναδιαρθρώσεις στις οποίες προέβη η Εργοδότρια Εταιρεία όπως, αλλαγή του μέχρι τότε ισχύοντος συστήματος εκτέλεσης των εργασιών της, αναβάθμιση του λογισμικού συστήματος το οποίο επέφερε σημαντική αυτοματοποίηση μεγάλου μέρους των εργασιών της και αγορά νέου λογιστικού προγράμματος. Παρατηρούμε, κατ' αρχάς, ότι η θέση της μάρτυρος δεν συνάδει με το περιεχόμενο της επιστολής απόλυσης αλλά ούτε και το ερωτηματολόγιο που η Εταιρεία συμπλήρωσε και κοινοποίησε στο Ταμείο, καθώς καμία αναφορά δεν γίνεται σε αναδιαρθρώσεις ή αλλαγές στις οποίες προέβη η Εταιρεία. Πρόσθετα ούτε και στους Γενικούς Λόγους Εμφάνισης γίνεται οποιαδήποτε δικογραφική αναφορά. (βλ. Αθανασίου ν. Reana Manufacturing and Trading Ltd κ.ά

(2001)1 ΑΑΔ 1635, (Φιλελεύθερος Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Γιαννούλας Χρίστου, Πολ. Εφ. 148/2012, ημερ.7.7.2017, ECLI:CY:AD:2017:A250, Κανόνα 5

(1)του περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικού Κανονισμού του 1999). Εν πάση περιπτώσει, η μάρτυς δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία που έτειναν να καταδείξουν την πραγματοποίηση των εν λόγω αλλαγών, τον χρόνο πραγματοποίησης τους και τον βαθμό που οι εν λόγω αλλαγές επηρέασαν τα καθήκοντα των Αιτητών. Εν ολίγοις πρόκειται για γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς οι οποίοι δεν συνοδεύονται από οποιαδήποτε στοιχεία. Κρίνουμε επομένως ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο απόλυσης των Αιτητών, η Εργοδότρια Εταιρεία δεν προέβη σε οποιαδήποτε μορφή αναδιοργάνωσης ή σε οποιεσδήποτε αλλαγές που θα μπορούσαν να μεταβάλουν ή να καταργήσουν τα καθήκοντα των Αιτητών, ώστε να δικαιολογείται ο τερματισμός της απασχόλησης τους. Σε τελική ανάλυση, αυτό που φαίνεται να έπραξε η Εργοδότρια Εταιρεία ήταν να απολύσει τους Αιτητές σε μια προσπάθεια περιορισμού των λειτουργικών της εξόδων με σκοπό τη βελτίωση των οικονομικών της αποτελεσμάτων, κάτι που δεν καλύπτεται από τις πρόνοιες του Νόμου καθώς δεν δικαιολογεί συνθήκες πλεονασμού λόγω περιορισμού του όγκου εργασίας ή λόγω αναδιοργάνωσης. Εν ολίγοις η Εργοδότρια Εταιρεία προχώρησε στην απόλυση των Αιτητών για λόγους καθαρά οικονομίας, έτσι ώστε να μειωθούν τα έξοδα της και να καταστεί η επιχείρηση της πιο επικερδής και όχι για οικονομικούς λόγους αφού τα καθήκοντα των Αιτητών δεν εξέλειπαν κατά τον ουσιώδη χρόνο της απόλυσης. (S & G Colocassides Ltd v. Πολύβιος Λαζαρίδης κ.α.

(1999)1 ΑΑΔ 2181). Εν κατακλείδι ομόφωνα καταλήγουμε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που τη βαρύνει και κατ' επέκταση δεν κατάφερε να αποδείξει στη βάση του Νόμου οποιοδήποτε λόγο που θα δικαιολογούσε την απόλυση των Αιτητών λόγω πλεονασμού. Υπολογισμός των Αποζημιώσεων Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Ευθύς εξ αρχής θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ως προς το αποτέλεσμα που θα καταλήξει ή το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση των Αιτητών, τις εβδομαδιαίες απολαβές τους, τη διάρκεια της απασχόλησης τους, την ηλικία και τη σταδιοδρομία τους για τα οποία δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις όπως τους επιδικάσουμε υπό μορφή αποζημίωσης τα ακόλουθα: (α) Στον Αιτητής στην αίτηση 511/2015 το ποσό €14.273,28 που αναλογεί σε ημερομίσθια 32 βδομάδων (€446,04 Χ32). (β) Στον Αιτητή στην Αίτηση 218/2015 το ποσό των €3.802,50 που αναλογεί σε ημερομίσθια 13 βδομάδων (€292,50 Χ 13). (γ) Στον Αιτητή στην Αίτηση 505/2015 το ποσό των €39.418,75 που αναλογεί σε ημερομίσθια 59,5 βδομάδων (€662,50 Χ 59,5). (δ) Στην Αιτήτρια στην Αίτηση 506/2015 το ποσό των €6.181,25 που αναλογεί σε ημερομίσθια 23 βδομάδων (€268,75 Χ 23). Για σκοπούς απόφασης οι Αιτήσεις αποσυνενώνονται και εκδίδεται απόφαση στην κάθε μια ως ακολούθως: (α) Απόφαση υπέρ του Αιτητή στην Αίτηση 511/2015 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €14.273,28 με νόμιμο τόκο από 2.11.2015 μέχρι τελικής εξόφλησης. Επιδικάζονται επίσης δικηγορικά έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας ως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. (β) Απόφαση υπέρ του Αιτητή στην Αίτηση 218/2015 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €3.802,50 με νόμιμο τόκο από 17.4.2015 μέχρι τελικής εξόφλησης. Επιδικάζονται επίσης δικηγορικά έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας ως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. (γ) Απόφαση υπέρ του Αιτητή στην Αίτηση 505/2015 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €39.418,75 με νόμιμο τόκο από 2.11.2015 μέχρι τελικές εξόφλησης. Επιδικάζονται επίσης δικηγορικά έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας ως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. Σύμφωνα με το άρθρο 3

(2)του Νόμου ποσό €34.450- που αντιστοιχεί με ημερομίσθια ενός έτους πλέον νόμιμο τόκο θα καταβληθεί στον Αιτητή από την Εργοδότρια Εταιρεία, το δε υπόλοιπο ποσό των €4.968,75 που αντιστοιχεί με ημερομίσθια 7½ εβδομάδων πλέον νόμιμο τόκο θα καταβληθεί στον Αιτητή από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. (δ) Απόφαση υπέρ της Αιτήτριας στην Αίτηση 506/2015 και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €6.181,25 με νόμιμο τόκο από 2.11.2015 μέχρι τελικές εξόφλησης. Επιδικάζονται επίσης δικηγορικά έξοδα υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας ως αυτά θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. Οι Αιτήσεις εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού απορρίπτονται χωρίς καμιά διαταγή για έξοδα. (υπ)..................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Α. Λάμπρου, Μέλος Α. Κόμπου, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο