ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ν. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ SANDY BEACH, Αρ. Αίτησης: 245/14, 30/3/2021

(2)χρόνια (από 01/04/2010 μέχρι 31/03/2012) και (β) ο Αιτητής θα εργαζόταν πέντε

(5)μέρες την εβδομάδα από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή τέσσερις

(4)ώρες την ημέρα. Μετά τη λήξη της πιο πάνω συμφωνηθείσας περιόδου απασχόλησης, ο Αιτητής συνέχισε την απασχόλησή του στους Καθ' ων η Αίτηση χωρίς διακοπή και η απασχόλησή του κατέστη αορίστου χρόνου. Το καλοκαίρι του 2013 μετά από εκλογές, που έγιναν με βάση τη σχετική νομοθεσία, τα μέλη που απάρτιζαν τους Καθ' ων η Αίτηση άλλαξαν αφού τα πρόσωπα που ήταν προηγουμένως μέλη των Καθ' ων η Αίτηση δεν κατάφεραν να εκλεγούν ξανά και στη θέση τους είχαν εκλεγεί άλλα πρόσωπα. Οι Καθ' ων η Αίτηση μετά το καλοκαίρι του 2013 προσέλαβαν τον κ. XXXXX Τούλια στη θέση του manager με καθήκον να επιβλέπει τις εργασίες των εργοδοτουμένων των Καθ' ων η Αίτηση. Πριν την εκλογή των νέων μελών των Καθ' ων η Αίτηση ο κ. XXXXX Nakhla, o οποίος ήταν μέλος των Καθ' ων η Αίτηση πριν το καλοκαίρι του 2013, επέβλεπε τις εργασίες των εργοδοτουμένων των Καθ' ων η Αίτηση. Στις 17/12/2013 αντιπροσωπεία των Καθ' ων η Αίτηση η οποία αποτελείτο από τα μέλη τους, κα XXXXX Conlin, κα XXXXX Sormunen και κα XXXXX John Paul συναντήθηκε, στην παρουσία του δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, κ. XXXXX Γρηγορίου, με τους τρεις

(3)εργοδοτούμενους που απασχολούσαν τότε οι Καθ' ων η Αίτηση (την καθαρίστρια, τον φροντιστή και τον Αιτητή). Ο Αιτητής από τις 07/02/2014 μέχρι τις 25/02/2014 απουσίαζε με ετήσια άδεια. Οι Καθ' ων η Αίτηση παρέδωσαν στον Αιτητή επιστολή ημερομηνίας 12/02/2014 (Τεκμήριο 2) στην οποία ανέγραφαν τα πιο κάτω: « Κύριε, Θέμα: Τερματισμός απασχόλησης λόγω συνταξιοδότησης Σε συνέχεια της σχετικής μας συνεννόησης κατά την συνάντηση μας τον προηγούμενο Δεκέμβριο στα γραφεία της Επιτροπής επιβεβαιώνουμε ότι η εργοδότησή σας θα συνεχιστεί μέχρι το τέλος του τρέχοντος μηνός όταν και θα τερματιστεί λόγω συμπλήρωσης από εσάς του έτους συνταξιοδότησής σας. Ως εκ τούτου κατά την 28/02/14 θα πρέπει να αποχωρήσετε από τα καθήκοντά σας και παραδώσετε στην Επιτροπή οτιδήποτε σχετικό. Σας ευχαριστούμε για την μέχρι τώρα συνεργασία.» Η τελευταία μέρα απασχόλησης του Αιτητή στους Καθ' ων η Αίτηση ήταν η 28/02/

1. Ο τελευταίος ακάθαρτος μηνιαίος μισθός του Αιτητή ανερχόταν σε €1.
2. Ο Αιτητής λάμβανε 13ο μισθό. Ο Αιτητής στους γενικούς λόγους της αίτησής του ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση με το Τεκμήριο 2 τερμάτισαν την απασχόλησή του με προειδοποίηση που όριζε ως τελευταία μέρα της απασχόλησής του την 28/02/2014 προβάλλοντας τον αναληθή και/ή αβάσιμο ισχυρισμό ότι κατά τη μέρα εκείνη θα συμπλήρωνε το έτος συνταξιοδότησής του. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι στο Τεκμήριο 2 αναφέρεται αναληθώς ότι είχε προηγηθεί μεταξύ των διαδίκων συνεννόηση για τον τερματισμό της απασχόλησής του. Είναι η θέση του ότι ο τερματισμός της απασχόλησής του από τους Καθ' ων η Αίτηση ήταν παράνομος και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν του έδωσαν ουσιαστικά προειδοποίηση αφού η προειδοποίηση που του έδωσαν συνέπιπτε με την ετήσια άδειά του. Στη βάση των πιο πάνω αξιώνει αποζημίωση λόγω παράνομου και/ή αδικαιολόγητου τερματισμού της απασχόλησής του, πληρωμή αντί προειδοποίησης, νόμιμους τόκους, δικηγορικά έξοδα πλέον Φ.Π.Α. πλέον έξοδα επίδοσης. Οι Καθ' ων η Αίτηση με τους γενικούς λόγους του έγγραφου εμφάνισής τους απορρίπτουν τις εναντίον τους αξιώσεις ισχυριζόμενοι ότι ουδέποτε τερμάτισαν οι ίδιοι την απασχόληση του Αιτητή και/ή ότι ο Αιτητής αποχώρησε εθελοντικά και/ή κατόπιν δικής του απόφασης λόγω συμπλήρωσης από τον ίδιο του έτους εθελούσιας συνταξιοδότησης. Πιο συγκεκριμένα, ισχυρίζονται τα εξής: «α) Κατά ή περί τον Νοέμβριο και/ή Δεκέμβριο του 2013 και σε διάφορες περιπτώσεις ο Αιτητής ανέφερε στους Καθ' ων η Αίτηση και/ή σε άλλα τρίτα πρόσωπα ότι την 28/02/2014 συμπλήρωνε το έτος εθελούσιας αφυπηρέτησης και ότι κατά τον αναφερόμενο χρόνο σκόπευε να αποχωρήσει από την εργασία του. β) Οι Καθ' ων η Αίτηση κάλεσαν τον Αιτητή σε συνάντηση για να ξεκαθαρίσει το πιο πάνω αναφερόμενο θέμα όπου κατά την αναφερόμενη συνάντηση κατά ή περί την 17/12/2013 ο Αιτητής ανέφερε στους Αιτητές και/ή σε δικηγόρο τους ότι την 28/02/2014 συνταξιοδοτείται και κατά την αναφερόμενη ημερομηνία θα αποχωρήσει από την εργασία του και/ή τα καθήκοντα του. γ) Κατά ή περί τις αρχές Φεβρουαρίου 2014 ο Αιτητής ζήτησε και εγγράφως από τους Καθ' ων η Αίτηση όπως του επιβεβαιώσουν ότι και εκείνοι αποδέχονται όπως την 28/02/2014 αποχωρήσει από την εργασία του. δ) Κατόπιν της πιο πάνω αναφερόμενης παράκλησης του Αιτητή, οι Καθ' ων η Αίτηση παρέδωσαν στον Αιτητή σχετική επιστολή με την οποία επιβεβαίωναν ότι ως η συνεννόηση τους με τον Αιτητή, η εργοδότηση του θα τερματιζόταν την 28/02/2014 λόγω συνταξιοδότησης του.» Ως εκ τούτου αιτούνται απόρριψη της αίτησης με έξοδα υπέρ τους και εις βάρος του Αιτητή. Βάρος Απόδειξης Στις περιπτώσεις που ο εργοδοτούμενος απολύεται από τον εργοδότη, το άρθρο 6

(1)του Περί Τερματισμού της Απασχολήσεως Νόμου του 1967, Ν.24/67(ως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα) («ο Νόμος») καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτουμένου σύμφωνα με το οποίο ο τερματισμός της απασχόλησης τεκμαίρεται μέχρι αποδείξεως του εναντίου ως μη γενόμενος για τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 5 του Νόμου. Δηλαδή, ο εργοδότης φέρει το βάρος απόδειξης του δικαιολογημένου της απόφασής του για απόλυση εντός των πλαισίων του Νόμου. Στις περιπτώσεις που ο εργοδοτούμενος αποχωρεί από την εργασία του λόγω διαγωγής του εργοδότη, τότε σύμφωνα με τις παραγράφους

(1)και

(2)του άρθρου 7 του Νόμου[1], ο εργοδοτούμενος είναι αυτός που φέρει το βάρος απόδειξης ότι τερμάτισε νόμιμα την απασχόλησή του. Στις περιπτώσεις που ο εργοδότης αμφισβητεί τον τερματισμό της απασχόλησης εκ μέρους του, τότε ο εργοδοτούμενος έχει το βάρος να αποδείξει ότι υπήρξε τερματισμός της απασχόλησής του[2]. Στην παρούσα αίτηση εργατικής διαφοράς ενόψει των ισχυρισμών των Καθ' ων η Αίτηση ότι ο Αιτητής απεχώρησε εθελοντικώς από την εργασία του, ο Αιτητής έχει το βάρος να αποδείξει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση τερμάτισαν μονομερώς την απασχόλησή του. Λόγω της προβαλλόμενης από τους Καθ' ων η Αίτηση θέσης, ο Αιτητής είναι αυτός που κλήθηκε πρώτος να παρουσιάσει την υπόθεσή του και να αποδείξει ότι η διακοπή της εργοδότησής του ήταν το αποτέλεσμα του μονομερούς τερματισμού της απασχόλησής του από τους Καθ' ων η Αίτηση. Προς απόδειξη της υπόθεσης του Αιτητή κατέθεσε ενόρκως ενώπιόν μας ο ίδιος. Για τους Καθ' ων η Αίτηση έδωσαν μαρτυρία ο κ. XXXXX Γρηγορίου, δικηγόρος - νομικός σύμβουλος και η κα XXXXX John Paul, μέλος των Καθ' ων η Αίτηση. Μαρτυρία O Αιτητής κατέθεσε ότι το Τεκμήριο 2 περιέχει αναληθείς ισχυρισμούς και ότι μόλις το παρέλαβε επισκέφθηκε τον δικηγόρο του αφού δεν συμφωνούσε με το περιεχόμενό του. Ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε δήλωσε στους εργοδότες του ότι θα σταματούσε από την εργασία του ούτε είχε πρόθεση να σταματήσει από την εργασία του. Ότι δήλωνε στον κ. XXXXX Nakhla, o οποίος ήταν μέλος των Καθ' ων η Αίτηση πριν το καλοκαίρι του 2013, ότι αν το επέτρεπε η υγεία του θα συνέχιζε να εργάζεται και μετά το 65ο έτος της ηλικίας του. Σημείωσε ότι επειδή πριν την πρόσληψή του από τους Καθ' ων η Αίτηση το 2010 εργαζόταν ως αυτοτελώς εργαζόμενος οι εισφορές που κατέβαλλε στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις ήταν χαμηλές και συνακόλουθα η σύνταξη που θα ελάμβανε δεν θα ήταν αρκετή για να ζει άνετα. Υποστήριξε ότι η λήψη σύνταξης στα 63 του χρόνια ήταν απλά μια σκέψη που έκανε για να αυξήσει τα εισοδήματά του και όχι για να σταματήσει την εργασία του. Ήταν η θέση του ότι δεν έγινε οποιαδήποτε συνάντηση για να ξεκαθαρίσει το θέμα της αποχώρησής του από τους Καθ' ων η Αίτηση. Είπε ότι έγινε μια συνάντηση κατά την οποία οι Καθ' ων η Αίτηση του πρότειναν αύξηση του ωραρίου εργασίας του και μείωση του μισθού του, αλλαγές τις οποίες δεν αποδέχτηκε. Προέβαλε τον ισχυρισμό ότι οι Καθ' ων η Αίτηση προσπάθησαν να εκμαιεύσουν την παραίτησή του εκμεταλλευόμενοι την αναφορά του σε σύνταξη αλλά η πραγματικότητα είναι ότι οι Καθ' ων η Αίτηση τερμάτισαν την απασχόλησή του. Ισχυρίστηκε ότι δεν υπήρχαν καθόλου προβλήματα στην σχέση του με τους Καθ' ων η Αίτηση όταν αυτοί απαρτίζονταν από άλλα πρόσωπα και ότι τα νέα μέλη των Καθ' ων η Αίτηση που εκλέγησαν το 2013 με τη συμπεριφορά τους έδειχναν ότι επιθυμούσαν την απόλυση όλων των υπαλλήλων των Καθ' ων η Αίτηση. Ότι αυτός απολύθηκε στις 12/02/2014, ο φροντιστής την 01/03/2014 και η καθαρίστρια στις 28/03/2014. Ισχυρίστηκε ότι σήμερα είναι 69 χρονών και ότι δεν κατάφερε μετά την απόλυσή του να εργοδοτηθεί κάπου αλλού λόγω της ηλικίας του και της οικονομικής κρίσης. Κατά την αντεξέτασή του υποστήριξε ότι τον Φεβρουάριο του 2014 πήρε όλες τις μέρες της ετήσιας άδειας που δεν είχε χρησιμοποιήσει επειδή του τις έδωσαν αναγκαστικά οι Καθ' ων η Αίτηση χωρίς αυτός να τις ζητήσει. Ότι οι Καθ' ων η Αίτηση το μεσημέρι που σχόλανε του είπαν «από αύριο πας με άδεια και να έρθεις τέλος του μήνα». Είπε ότι δεν αντίδρασε στις σχετικές οδηγίες των Καθ' ων η Αίτηση και ότι επειδή το καλοκαίρι είχαν πολλές εργασίες τα νέα μέλη των Καθ' ων η Αίτηση δεν τους ενόχλησαν αλλά όταν μπήκε ο χειμώνας ο manager τους έκανε τη ζωή ποδήλατο. Ότι ο manager λέγοντας του να πάει με άδεια του είπε ότι αυτές είναι οι οδηγίες των Καθ' ων η Αίτηση. Υποστήριξε ότι τόσο μία

(1)εβδομάδα πριν τη συνάντηση στις 17/12/2013 όσο και κατά τη συνάντηση στις 17/12/2013 οι εκπρόσωποι των Καθ' ων η Αίτηση του είπαν ότι ο μισθός του είναι πολύ ψηλός και ότι πρέπει να μειωθεί ο μηνιαίος μισθός του και να αυξηθούν οι ώρες εργασίας του. Ισχυρίστηκε ότι αυτός ουδέποτε είπε ότι θα αποχωρήσει όταν πάρει σύνταξη στα 63 του. Ότι στη συνάντηση στις 17/12/2013 του είπαν να αποχωρήσει από την εργασία του και να συνταξιοδοτηθεί στα 63 του και αυτός αρνήθηκε λέγοντάς τους ότι θα συνεχίσει και ότι αν τον σταματήσουν θα διεκδικήσει τα δικαιώματά του και αποχώρησε από τη συνάντηση. Ότι κατά την εν λόγω συνάντηση δεν μίλησε προσωπικά με τον κ. Γρηγορίου. Επέμενε ότι αυτός δεν ζήτησε να του δοθεί καμία επιστολή. Αρνήθηκε ότι αυτός ζήτησε το Τεκμήριο 2 και ισχυρίστηκε ότι το Τεκμήριο 2 του το έδωσε ο κ. Τούλιας στους κήπους του κτηριακού συγκροτήματος λέγοντάς του να πάει τέλος του μήνα στον λογιστή να πληρωθεί. Υποστήριξε ότι όταν τέλος Φεβρουαρίου του 2014 πήγε στον λογιστή των Καθ' ων η Αίτηση για να πληρωθεί, αυτός του έδωσε μια επιστολή στην οποία αναγραφόταν ότι έφυγε από μόνος του από την εργασία του λόγω συνταξιοδότησης και ότι δεν έχει οποιαδήποτε απαίτηση από τους Καθ' ων η Αίτηση και του είπε ότι αν δεν υπογράψει δεν μπορεί να τον πληρώσει. Ότι αυτός αρνήθηκε. Ότι στη συνέχεια ο λογιστής των Καθ' ων η Αίτηση επικοινώνησε με την κα XXXXX John Paul η οποία του είπε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα αν δεν υπογράψει και του έδωσε οδηγίες να προχωρήσει στην πληρωμή του Αιτητή. Ο κ. XXXXX Γρηγορίου κατέθεσε ότι από το καλοκαίρι του 2013 και μετά ήταν ο νομικός σύμβουλος των Καθ' ων η Αίτηση. Ότι οι εργοδοτούμενοι των Καθ' ων η Αίτηση δεν είδαν με καλό μάτι την αλλαγή των μελών των Καθ' ων η Αίτηση και ότι υπήρχαν προβλήματα κατά την εκτέλεση των εργασιακών τους καθηκόντων. Ότι στις 17/12/2013 ήταν παρών στη συνάντηση των Καθ' ων η Αίτηση με τους τότε εργοδοτουμένους τους. Υποστήριξε ότι αυτός ζήτησε από τον Αιτητή να του επιβεβαιώσει κατά πόσον τέλος του Φεβρουαρίου του 2014 θα συνταξιοδοτηθεί και θα αφυπηρετήσει (ως τον είχαν πληροφορήσει προηγουμένως τα μέλη των Καθ' ων η Αίτηση) ρωτώντας τον αν τέλος του Φεβρουαρίου του 2014 θα συνταξιοδοτηθεί και θα αφυπηρετήσει. Ότι ο Αιτητής του απάντησε καταφατικά. Ότι στη συνέχεια είπε στον Αιτητή «επομένως τέλος Φεβρουαρίου 2014 θα φύγεις από μόνος σου από την εργασία σου» και ο Αιτητής του είπε «ναι». Ότι αυτή ήταν η συζήτηση που είχε με τον Αιτητή κατά την εν λόγω συνάντηση και στη συνέχεια συζήτησε με τους άλλους δύο εργοδοτούμενους. Ότι ακολούθως οι πελάτες του τον ρώτησαν για τα προβλήματα συμπεριφοράς που αντιμετώπιζαν με τους εν λόγω δύο εργοδοτουμένους τους. Ήταν η θέση του ότι στις 04/02/2014 πήρε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα από την κα XXXXX Conlin (Τεκμήριο 4) στο οποίο η κα XXXXX Conlin ανέγραφε ότι ο Αιτητής ζήτησε να του δοθεί ένα γράμμα στο οποίο να γράφει ότι φεύγει από την εργασία του χωρίς εκκρεμότητες και χωρίς προβλήματα. Ότι αφού μίλησε τηλεφωνικώς με την κα XXXXX Conlin συνέταξε το Τεκμήριο

1. Ότι παρόλο που ούτε αυτός ούτε οι Καθ' ων η Αίτηση αντιλήφθηκαν τον λόγο που ζήτησε ο Αιτητής το Τεκμήριο 2 οι Καθ' ων η Αίτηση του το έδωσαν για να μην έχουν προστριβές μαζί του. Ότι μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου του 2014 που έφυγε ο Αιτητής από την εργασία του οι Καθ' ων η Αίτηση δεν επικοινώνησαν μαζί του σχετικά με τον Αιτητή. Ισχυρίστηκε ότι με έκπληξη πληροφορήθηκε στη συνέχεια από τους Καθ' ων η Αίτηση ότι ο Αιτητής καταχώρησε την παρούσα αίτηση. Κατά την αντεξέτασή του είπε ότι στις 17/12/2013 αυτός δεν ζήτησε επιστολή παραίτησης του Αιτητή και ότι το Τεκμήριο 2 αντανακλά αυτά που έλαβαν χώρα στις 17/12/
2. Η κα XXXXX John Paul κατέθεσε ότι κατά τον Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 2013 ο Αιτητής σε διάφορες περιπτώσεις ανέφερε τόσο στους Καθ' ων η Αίτηση όσο και σε άλλα τρίτα πρόσωπα ότι στις 28/02/2014 θα αποχωρούσε από την εργασία του επειδή συμπλήρωνε το έτος της εθελούσιας αφυπηρέτησης. Ότι τα μέλη των Καθ' ων η Αίτηση διευθέτησαν τη συνάντηση στις 17/12/2013 με το τότε προσωπικό τους γιατί το καλοκαίρι του 2013 «είχε αλλάξει η σύσταση των Καθ' ων η Αίτηση ένεκα εκλογών των ιδιοκτητών του κτηριακού συγκροτήματος» και επιθυμούσαν να συζητήσουν «με όλα τα άτομα του προσωπικού οποιαδήποτε θέματα και/ή προβλήματα υπήρχαν». Ισχυρίστηκε ότι κατά την εν λόγω συνάντηση ο Αιτητής δήλωσε εκ νέου και ξεκαθάρισε ότι στις 28/02/2014 θα αποχωρούσε από την εργασία του λόγω της συνταξιοδότησής του και αυτοί αποδέχτηκαν την παραίτησή του και θεώρησαν το θέμα λήξαν. Ισχυρίστηκε ότι αρχές Φεβρουαρίου του 2014 ο Αιτητής τους ζήτησε να του επιβεβαιώσουν και εγγράφως ότι η εργοδότησή του θα τερματιζόταν στις 28/02/2014 λόγω συνταξιοδότησής του και ότι τότε του παρέδωσαν το Τεκμήριο 2 (την οποία συνέταξαν με τη βοήθεια του κ. XXXXX Γρηγορίου) χωρίς να περάσει από το μυαλό τους ότι ο λόγος που ζήτησε την εν λόγω επιστολή ήταν για να την χρησιμοποιήσει εναντίον τους και να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση. Ήταν η θέση της ότι ενδεικτικό της πρόθεσης του Αιτητή να αποχωρήσει εθελούσια από την εργασία του ήταν το γεγονός ότι ζήτησε να λάβει την ετήσια άδεια την οποία δικαιούτο κατά τις ημερομηνίες 07/02/2014-25/02/2014 ούτως ώστε όταν θα αποχωρούσε στις 28/02/2014 να μην έχει καμία εκκρεμότητα με τους Καθ' ων η Αίτηση και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση επειδή γνώριζαν ότι θα αποχωρούσε στις 28/02/2014 αποδέχτηκαν το αίτημά του. Ότι ο Αιτητής όταν παρέλαβε το Τεκμήριο 2 δεν προέβηκε σε οποιοδήποτε παράπονο. Υποστήριξε ότι το Τεκμήριο 2 αναγράφει αυτά που συμφωνήθηκαν με τον Αιτητή. Προέβαλε τη θέση ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν τερμάτισαν την απασχόληση του Αιτητή και ότι ο Αιτητής αποχώρησε εθελοντικά από την εργασία του κατόπιν δικής του απόφασης λόγω συμπλήρωσης από τον ίδιο του έτους εθελούσιας συνταξιοδότησής του. Ότι το Τεκμήριο 2 δεν αποτελούσε προειδοποίηση στον Αιτητή αλλά επιβεβαίωση της μεταξύ του Αιτητή και των Καθ' ων η Αίτηση προηγούμενης συμφωνίας και συνεννόησης. Αντεξεταζόμενη είπε ότι οι εργοδοτούμενοι των Καθ' ων η Αίτηση δεν καλοδέχτηκαν τα νέα μέλη των Καθ' ων η Αίτηση που εκλέγηκαν το καλοκαίρι του 2013 επειδή εργοδότησαν manager να τους επιβλέπει. Ότι οι εν λόγω εργοδοτούμενοι ήταν πιο ευχαριστημένοι με τα προηγούμενα μέλη των Καθ' ων η Αίτηση. Αρνήθηκε ότι το 2013 πρότειναν στον Αιτητή μείωση του μηνιαίου μισθού του και αύξηση των ωρών εργασίας του. Επέμενε ότι στη συνάντηση στις 17/02/2013 ο Αιτητής τους είπε ότι θα αποχωρούσε από την εργασία του στις 28/02/
3. Ισχυρίστηκε ότι το Τεκμήριο 2 στάληκε μετά από αίτημα του Αιτητή και ότι αυτό φαίνεται από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
4. Ότι ο Αιτητής όταν πήρε το Τεκμήριο 2 δεν αντέδρασε καθόλου. Ήταν η θέση της ότι ο Αιτητής ζήτησε να πάρει την ετήσια άδεια του πριν φύγει. Νομική Πτυχή Μια εργασιακή σχέση μπορεί να τερματιστεί από τα μέρη της (α) με την απόλυση του εργοδοτουμένου από τον εργοδότη, (β) με την παραίτηση του εργοδοτουμένου από την εργασία του και (γ) μετά από συμφωνία μεταξύ του εργοδότη και του εργοδοτουμένου. Ο μονομερής τερματισμός της εργασιακής σχέσης, είτε από τον εργοδότη είτε από τον εργοδοτούμενο, ασκείται με μονομερή δήλωση βούλησης η οποία μπορεί να εκδηλωθεί με οποιοδήποτε τρόπο γραπτά, προφορικά ή σιωπηρά αρκεί να προκύπτει από αυτή σαφώς και χωρίς αμφιβολία η βούληση του εργοδότη ή του εργοδοτουμένου να τερματίσει την εργασιακή σχέση. Στις περιπτώσεις που ο τερματισμός της εργασιακής σχέσης δεν οφείλεται σε μονομερή καταγγελία της σχέσης από τον εργοδότη ή τον εργοδοτούμενο αλλά είναι το αποτέλεσμα συμφωνίας μεταξύ του εργοδότη και του εργοδοτουμένου τότε δεν υπάρχει απόλυση/τερματισμός της εργασιακής σχέσης που να καλύπτεται από τις πρόνοιες του Νόμου. Ούτε μπορεί ο τερματισμός να θεωρηθεί ότι οφείλεται σε υποβολή οικειοθελούς παραίτησης από τον εργοδοτούμενο[3]. Θεωρείται ότι υπήρξε συναινετική λύση της εργασιακής σχέσης. Σύμφωνα με τις αρχές του εργατικού δικαίου και της νομολογίας, η υποβολή παραίτησης από τον εργοδοτούμενο συνιστά οικειοθελή αποχώρηση στις περιπτώσεις που υποβάλλεται με την ελεύθερη βούληση του εργοδοτουμένου χωρίς την εξάσκηση οποιασδήποτε πίεσης ή απειλής από την εργοδοτική πλευρά[4]. Στις περιπτώσεις που ο εργοδοτούμενος παραιτείται οικειοθελώς από την εργασία του ο εργοδοτούμενος δεν καλύπτεται από τις προστατευτικές διατάξεις του Νόμου και δεν δικαιούται αποζημιώσεις. Όταν αμφισβητείται από τους διαδίκους ο τρόπος τερματισμού της εργασιακής σχέσης[5] το ζήτημα κατά πόσον ένας εργοδοτούμενος έχει παραιτηθεί οικειοθελώς από την εργασία του ή έχει απολυθεί από τον εργοδότη του, είναι θέμα γεγονότων πάνω στα οποία το Δικαστήριο πρέπει να στηριχθεί για να αποφασίσει αφού σταθμίσει όλες τις περιβάλλουσες περιστάσεις. Όπως τέθηκε από τον Sir John Donaldson στην υπόθεση Martin v. Glynwed Distribution Ltd [1983] ICR 511: "Whatever the respective actions of the employer and the employee at the time when the contract of employment is terminated, at the end of the day the questions always remains the same, 'Who really ended the contract of employment?" Στις περιπτώσεις όπου αμφισβητείται ο τρόπος και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η εργασιακή σχέση και οι διάδικοι αποδίδουν στην αντίδικη πλευρά την ευθύνη για τον τερματισμό της εργασιακής σχέσης, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, οι φράσεις που λέχθηκαν και/ή η συμπεριφορά που εκδηλώθηκε τη δεδομένη στιγμή επιδέχονται ερμηνείας τέτοιας που να καταδεικνύεται πώς έγινε ο τερματισμός της εργασιακής σχέσης και ποιο από τα μέρη ευθύνεται για τον τερματισμό της εργασιακής σχέσης. Δηλαδή κατά πόσο τα γεγονότα της υπόθεσης καταδεικνύουν ότι ο εργοδοτούμενος αποχώρησε οικειοθελώς και/ή εγκατέλειψε την εργασία του από μόνος του (είτε ξεκάθαρα είτε εξυπακουόμενα[6]) ή ότι ο εργοδότης ήταν αυτός που απέλυσε τον εργοδοτούμενο. Σημειώνουμε ότι έχει σημασία πάντα κάτω από ποιες περιστάσεις λέχθηκαν κάποιες λέξεις ή φράσεις από τα εμπλεκόμενα μέρη και ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του τις περιβάλλουσες περιστάσεις τόσο πριν όσο και μετά την κατ' ισχυρισμό δήλωση παραίτησης ή απόλυσης κατά την απόφανσή του κατά πόσον η επίδικη δήλωση συνιστά απόλυση ή παραίτηση
5. Όταν δεν υπάρχουν γραπτά τεκμήρια τα οποία να δηλώνουν ρητά, αδιαμφισβήτητα και με σαφή τρόπο τον μονομερή τερματισμό της εργασιακής σχέσης από τη μια πλευρά ή την άλλη κατά τον ουσιώδη χρόνο και η γλώσσα που χρησιμοποιήθηκε ήταν ασαφής και διφορούμενη8

(1)η πρόθεση του employee so conducts himself as to lead a reasonable employer to believe that the employee has terminated the contract, the contract is then terminated.' 7 Στο σύγγραμμα St. D. Anderman, The Law of Unfair Dismissal, 3rd Edition, Butterworths στις σελίδες 58-61 σημειώνονται τα πιο κάτω: "..there are cases in which the employer's actions in terminating the contract have been completely unambiguous...Similarly there are many cases where the employee has quite unambiguously resigned. Yet the circumstances of some cases raise a basic question as to who really terminated the contract.. in looking at the language used by an employee or an employer, employment tribunals have a wide discretion on the issue of what weight to give the circumstances in which the words are uttered.. Where however a statement is ambiguous, because it has been made in the heat of the moment or where the statement is clear but the context makes it ambiguous, the effect of the statement is a question of fact and the tribunal will be entitled to conclude that there is no real resignation. The test of how the other party understood the language must be objective, i.e. what the 'reasonable' employer or employee might have understood the words to mean. As the EAT remarked in BG Gale Ltd v Gilbert: 'the undisclosed intention of a person using language whether orally or in writing as to its intended meaning is not properly to be taken into account in concluding what is true meaning is. That has to be decided from the language used and the circumstances in which it was used.' Moreover, where there is an attempted retraction after the statement the effect of the retraction is a question of fact for the employment tribunals to decide using a common sense approach. However the retraction must not come to slate as to amount in law to an attempt unilaterally to withdraw a dismissal or resignation that has already occurred. As Philips J stated in Tanner v DT Kean Ltd: 'A word of caution is necessary because in considering later events it is necessary to remember that a dismissal or resignation once it has taken effect cannot be unilaterally withdrawn. Accordingly, as it seems to us later events need to be scrutinized with some care in order to see whether they are genuinely explanatory of the acts alleged to constitute dismissal or whether they reflect a change of mind.' Subject to this, the question is essentially one of fact for employment tribunals. The surrounding circumstances both before and after the statement can be weighed by the tribunal to determine whether the statement had the effect of a dismissal as opposed to a resignation." 8 Στο σύγγραμμα Harvey on Industrial Relations and Employment Law, Lexis Nexis, December 2018 paragraphs [229-230] αναφέρονται τα πιο κάτω: " Where the language used is ambiguous, what are the principles to apply in determining how the words should be interpreted?................ It is submitted that the following propositions can be drawn from these cases:

(1)The intention of the speaker is not the relevant test. ..As Arnold J commented in the case BG Gale Ltd v Gilbert [1978] ICR 1149: "It is of course well - known that the undisclosed intention of a person using language whether orally or in writing as to its intended meaning is not properly to be taken into account in concluding what tis true meaning is. That has to be decided from the language used and from the circumstances in which it was used." προσώπου που χρησιμοποίησε αυτή τη γλώσσα και το πώς εξέλαβε κάποιος εργοδότης ή κάποιος εργοδοτούμενος τις διφορούμενες εκφράσεις υπό τις περιστάσεις είναι θέματα υποκειμενικά και δεν θεωρούνται ως σχετικοί παράγοντες και

(2)το κριτήριο είναι καθαρά αντικειμενικό και το ερώτημα είναι πώς ένας μέσος λογικός εργοδότης ή ένας λογικός εργοδοτούμενος υπό τις περιστάσεις θα μπορούσε να αντιληφθεί τί σημαίνουν οι λέξεις και οι εκφράσεις αυτές. Στις περιπτώσεις που η γλώσσα και οι φράσεις που χρησιμοποιήθηκαν είναι σαφείς και ξεκάθαρες ως προς το τι σημαίνουν τότε το Δικαστήριο δέχεται ότι οι εν λόγω φράσεις είχαν τη συνήθη γραμματική έννοια τους και καταλήγει στο ανάλογο εύρημα. Όμως σε κάποιες περιπτώσεις όταν υπάρχει κάτι στις περιβάλλουσες συνθήκες που δεικνύει ότι ήταν παράλογο για τον εργοδότη ή τον εργοδοτούμενο να αποδεχτεί τις φράσεις ως ειπώθηκαν τότε ο εργοδότης ή ο εργοδοτούμενος θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι όντως ο εργοδότης ή ο εργοδοτούμενος εννοούσε αυτά που έχει πει

1. .... If the words used by the speaker are on their face ambiguous, then the test is how the words would have been understood by a reasonable listener. Provided the listener honestly and reasonably construed them as a dismissal or resignation, he or she should be permitted to rely upon that construction even if that was the intention of the speaker...it is submitted that the genuine understanding of the listener is not the test here, for why should his possibly unreasonable construction of the words bind the speaker? In other words, the test is objective rather than subjective and the question of whether or not there has been a dismissal or resignation must be considered in the light of all the surrounding circumstances....In [ J & J Stern v Simpson [1983] IRLR 52] the EAT preferred to state the test as being 'to construe the words in all the circumstances of the case in order to decide whether or not there has been a dismissal' rather than as being to apply an objective test to ambiguous words. But with respect, there would appear to be no distinction between these formulations: by focusing on the surrounding circumstances rather than seeking to discover the actual intention of the speaker or the honest understanding of the listener, an objective test is inevitably involved. This can be seen as confirmed in the East Kent Hospitals University NHS Foundation Trust v Levy, Appeal No. UKEAT/0232/17/LA where the EAT held that, although the claimant had given 'notice' to the employer had actually understood this to refer (as she had intended) to ending her work at department A before a mooted transfer to department B; In these rather unusual circumstances her wording was ambiguous and the tribunal had properly applied the objective test and held that this was what the employer has honestly and reasonably understood. Its belief was relevant evidence. But ultimately the test was objective." 9 Barclay v. City of Glasgow District Council [1983] IRLR 313, Sovereign House Security Services Ltd v. Savage [1989] IRLR 115, Kwit- Fit (GB) Ltd v. Lineham [1992] IRLR
2. Στην υπόθεση Willoughby v. CF Capital [2012] ICR 1038 λέχθηκαν τα εξής:"The "rule" is that a notice of resignation or dismissal (whether oral or in writing) has effect according to the ordinary interpretation of its terms. Moreover, once such a notice is given it cannot be withdrawn except by consent. The "special circumstances" exception as explained and illustrated in the authorities is I consider, not strictly a true exception to the rule. It is rather in the nature of a cautionary reminder to the recipient of the notice that before accepting or Στο σύγγραμμα Harvey on Industrial Relations and Employment Law, Lexis Nexis, December 2018, στην παράγραφο [248] συνοψίζονται οι σχετικές αρχές στο πιο κάτω απόσπασμα: "To sum up, the preponderance of authority in relation to ambiguous statements is in favour of the objective view, ie that the issue is how a reasonable listener would have construed the words used in all the circumstances of the case. In relation, however, to unambiguous statements, we seem to have a combined test - one starts from the subjective position that the speaker has to take the consequences of clear words being taken at face value, even if a reasonable listener might not have done so, but this is subject to an exception (or 'cautious reminder') if there are 'special circumstances' in which the words were uttered, in which case a more objective approach may be taken to see what was reasonably meant."10 Στο σημείο αυτό σημειώνουμε ότι μια παραίτηση ή μια απόλυση από τη στιγμή που γίνουν δεν μπορούν μονομερώς να ανακληθούν καθότι μετά τον τερματισμό της απασχόλησης τερματίζεται και η σχέση εργοδότη και εργοδοτουμένου η οποία δεν μπορεί να αναβιώσει εκτός με τη συγκατάθεση και τη συμφωνία και των δύο μερών (Α. Ιάσωνος Λτδ ν. Χρίστου κ.α. [1994] 1 Α.Α.Δ. 703, Tanner v. Kean Ltd [1978] IRLR 110). Γι' αυτό τον λόγο τα γεγονότα που συνέβησαν μετά τις αμφισβητούμενες πράξεις θα πρέπει να εξεταστούν από το Δικαστήριο για να αποφανθεί κατά πόσον αποτελούν γεγονότα που επεξηγούν τις αμφισβητούμενες πράξεις ή κατά πόσον αντικατοπτρίζουν διαφοροποίηση και αλλαγή των προηγούμενων ενεργειών των εμπλεκομένων μερών. Ανάλυση μαρτυρίας -Εφαρμογή Νομικής Πτυχής Α. Στην προκείμενη περίπτωση ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι παρόλο που όταν συμπλήρωνε τα 63 χρόνια θα έχει δικαίωμα σε καταβολή, από το Ταμείο otherwise acting upon it, the circumstances in which it is given may require him first to satisfy himself that the giver of the notice did in fact really intend what he had apparently said by it." 10 Στο σύγγραμμα Ν. Μ. Selwyn, Selwyn's Laws of Employment, 14th edition, Oxford University Press, στην σελ. 405, αναφέρονται τ' ακόλουθα: "If an employee resigns, then (unless it is a constructive dismissal) he has not been dismissed. If the words used by the employee are clear and unambiguous (e.g. 'I am leaving, I want my cards') then there are no grounds for the employment tribunal to find that the words have a significance other than their plain meaning (BG Gale Ltd v Gilbert [1978] ICR1149). If the words are ambiguous, then the test is, what would a reasonable employer have understood by those words in that context (Tanner v Kean Ltd [1978] IRLR 110)." Κοινωνικών Ασφαλίσεων, σύνταξης δεν θα αφυπηρετούσε αλλά θα συνέχιζε την εργασία του και ότι ουδέποτε είπε στους Καθ' ων η Αίτηση ότι θα αποχωρούσε από την εργασία του όταν γινόταν 63 χρονών λόγω συνταξιοδότησης. Οι Καθ' ων η Αίτηση από την άλλη ισχυρίζονται ότι ο Αιτητής ρητά και ξεκάθαρα τους ανέφερε ότι θα αποχωρούσε από την εργασία του όταν συμπλήρωνε τα 63 χρόνια λόγω συνταξιοδότησής του. Η διαφωνία των διαδίκων αφορά το κατά πόσον ο Αιτητής δήλωσε στους Καθ' ων η Αίτηση ότι θα αποχωρήσει από την εργασία του όταν θα συμπληρώσει τα 63 χρόνια λόγω συνταξιοδότησης. Β. Από το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιόν μας προκύπτουν ως μη αμφισβητούμενα γεγονότα τα εξής:

(1)μετά την εκλογή των νέων μελών των Καθ' ων η Αίτηση και την πρόσληψη του κ. Τούλια υπήρχαν προβλήματα στις σχέσεις των εργοδοτουμένων με τους Καθ' ων η Αίτηση και

(2)τον Μάρτιο του 2014 οι Καθ' ων η Αίτηση απέλυσαν τον φροντιστή και την καθαρίστρια. Γ. Αξιολογώντας το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 σημειώνουμε ότι σε αυτό δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά ότι ο Αιτητής ανέφερε στους Καθ' ων η Αίτηση ότι θα αποχωρήσει από μόνος του και/ή οικειοθελώς και/ή εθελοντικώς από την εργασία του αφού σε αυτό αναγράφεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση επιβεβαιώνουν, σε συνέχεια της συνεννόησης κατά τη συνάντηση στις 17/12/2013, ότι η απασχόληση του Αιτητή θα συνεχιστεί μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου του 2014 οπότε και θα τερματιστεί λόγω συμπλήρωσης από τον Αιτητή του έτους συνταξιοδότησής του και ότι ο Αιτητής κατά τις 28/02/2014 θα πρέπει να αποχωρήσει από τα καθήκοντά του. Πουθενά δεν αναγράφεται ότι η εργασιακή σχέση του Αιτητή με τους Καθ' ων η Αίτηση τερματίζεται με πρωτοβουλία του Αιτητή. Δ. Ο Αιτητής ήταν σταθερός στην εκδοχή του και δεν υπέπεσε σε οποιεσδήποτε ουσιαστικές αντιφάσεις που να δημιουργούν αμφιβολίες σχετικά με το αξιόπιστο των ισχυρισμών του. Εξήγησε πειστικά (α) για ποιο λόγο και κάτω από ποιες περιστάσεις πήρε ολόκληρη τη μη χρησιμοποιηθείσα ετήσια άδειά του τον Φεβρουάριο του 2014 (σημειώνουμε ότι η παροχή ετήσιας άδειας ενώ είναι δικαίωμα του εργοδοτουμένου που του παρέχεται από τον νόμο, το πότε θα την λάβει εναπόκειται κυρίως στον εργοδότη στα πλαίσια του διευθυντικού του δικαιώματος) και (β) κάτω από ποιες περιστάσεις του δόθηκε το Τεκμήριο 2 και ποιες ήταν οι αντιδράσεις του όταν παρέλαβε το Τεκμήριο 2 σε συνάρτηση με τα γεγονότα, που σύμφωνα με αυτόν, έλαβαν χώρα στη συνάντηση στις 17/12/2013. Συνακόλουθα με τα πιο πάνω η μαρτυρία του Αιτητή γίνεται αποδεκτή ως αξιόπιστη και προβαίνουμε στα ανάλογα ευρήματα γεγονότων. Ε. Σε σχέση με τη μαρτυρία και τις θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση παρατηρούμε ότι: (α) Τόσο ο κ. Γρηγορίου όσο και η κα John Paul δεν γνώριζαν άμεσα και προσωπικά το τι ανέφερε ο Αιτητής στον κ. Τούλια και στα άλλα μέλη των Καθ' ων η Αίτηση στις συναντήσεις και συνομιλίες που είχαν με τον Αιτητή. Οι θέσεις τους ότι ο Αιτητής κατά τον Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 2013 (εκτός από τη συνάντηση στις 17/12/2013) σε διάφορες περιπτώσεις ανέφερε τόσο στους Καθ' ων η Αίτηση όσο και σε άλλα τρίτα πρόσωπα ότι στις 28/02/2014 θα αποχωρούσε από την εργασία του επειδή συμπλήρωνε το έτος της εθελούσιας συνταξιοδότησης στηρίζονταν σε ενημέρωση που είχαν από τρίτα πρόσωπα. Το πιο πάνω γεγονός μειώνει σημαντικά τη βαρύτητα των εν λόγω ισχυρισμών τους. (β) Τα Τεκμήρια 4 και 5 δεν τέθηκαν στον Αιτητή κατά την αντεξέτασή του με αποτέλεσμα να μην δοθεί στον Αιτητή η ευκαιρία να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τη δική του εκδοχή σχετικά με το περιεχόμενό τους. Ούτε υποβλήθηκε συγκεκριμένα στον Αιτητή ότι ζήτησε

(1)από την κα Conlin να του δοθεί μια επιστολή που αναγράφει αυτά που αναγράφονται στο Τεκμήριο 2 και

(2)από τον κ. Τούλια μια επιστολή ως αναφέρεται στο Τεκμήριο 5. Περαιτέρω οι ισχυρισμοί του κ. Γρηγορίου για τη συνομιλία που είχε αυτός με τον Αιτητή κατά τη συνάντηση στις 17/12/2013 δεν τέθηκαν συγκεκριμένα και με σαφήνεια στον Αιτητή κατά την αντεξέτασή του. Καθοδηγούμενοι από τις αρχές που τέθηκαν στις αποφάσεις στις υποθέσεις Fredericou Schools Co Ltd v. Acuac Inc [2002] 1(Γ) Α.Α.Δ. 1527 και Adidas v. The Jonitexo Ltd [1987] 1 C.L.R. 383 βρίσκουμε ότι το εν λόγω γεγονός εξασθενεί ουσιαστικά τη βαρύτητα των σχετικών ισχυρισμών των μαρτύρων των Καθ' ων η Αίτηση και του περιεχομένου των εν λόγω Τεκμηρίων. (γ) Ενώ στο περιεχόμενο του Τεκμήριου 4 αναγράφεται ότι ο Αιτητής ζήτησε μια επιστολή που να λέει ότι φεύγει από τους Καθ' ων η Αίτηση χωρίς εκκρεμότητες και στον Αιτητή υποβλήθηκε ότι πήγε στους Καθ' ων η Αίτηση και τους ζήτησε μια επιστολή ότι δεν τους χρωστά οτιδήποτε όταν θα αποχωρήσει από την εργασία του, το Τεκμήριο 2 δεν αναφέρει ότι ο Αιτητής ζήτησε μια επιστολή και/ή ότι δεν υπάρχουν οποιεσδήποτε εκκρεμότητες από την πλευρά του. Σημειώνουμε ότι το περιεχόμενο του Τεκμήριου 4 και η πιο πάνω υποβολή που έγινε στον Αιτητή διαφοροποιούνται από (α) τον ισχυρισμό των Καθ' ων η Αίτηση που περιέχεται στους γενικούς λόγους του εγγράφου εμφάνισής τους ότι ο Αιτητής τους ζήτησε και εγγράφως όπως του επιβεβαιώσουν ότι αποδέχονται όπως στις 28/02/2014 αποχωρήσει από την εργασία του και (β) την αναφορά της κας XXXXX Paul (η οποία σημειώνουμε δεν είχε άμεση και προσωπική γνώση του τι ζήτησε ο Αιτητής από τους Καθ' ων η Αίτηση) ότι ο Αιτητής ζήτησε όπως οι Καθ' ων η Αίτηση του επιβεβαιώσουν και εγγράφως ότι η εργοδότησή του θα τερματιζόταν στις 28/02/2014 λόγω συνταξιοδότησής του. Πέραν των πιο πάνω παρατηρούμε ότι ο κ. Γρηγορίου δεν γνώριζε άμεσα και προσωπικά τι ζήτησε ο Αιτητής από τους Καθ' ων η Αίτηση. (δ) Από το περιεχόμενο του Τεκμήριο 5 διαφαίνεται ότι το ζήτημα της ετήσιας άδειας που είχε να παίρνει ο Αιτητής συζητήθηκε μεταξύ του Αιτητή και του κ. Τούλια ο οποίος δεν προσήλθε στο Δικαστήριο να δώσει μαρτυρία. Ο κ. Γρηγορίου κατά την κυρίως εξέτασή του ανέφερε γενικά ότι ο Αιτητής πήρε την ετήσια άδεια που είχε προς όφελος του αφού θα έφευγε τέλος του μηνός και ότι του δόθηκαν σχετικές οδηγίες από τον κ. Τούλια. Η κα XXXXX Paul κατά την αντεξέτασή της παραδέχτηκε ότι για τα θέματα που αναφέρονται στο Τεκμήριο 5 αυτή είχε ενημερωθεί από τον κ. Τούλια επειδή τα μέλη των Καθ' ων η Αίτηση δεν μιλούσαν με τους εργοδοτουμένους τους για τα εν λόγω θέματα. Περαιτέρω από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5 δεν προκύπτει ξεκάθαρα ότι ο Αιτητής ήταν αυτός που ζήτησε να πάρει τη μη χρησιμοποιηθείσα ετήσια άδεια του ως ισχυρίστηκε η κα XXXXX Paul. (ε) Ενώ στα Τεκμήρια 4 και 5 αναγράφεται ότι ο Αιτητής ζήτησε από τους Καθ' ων η Αίτηση τόσο στις 04/02/2014 όσο και σε κάποιο χρονικό διάστημα μετά τις 04/02/2014 και πριν τις 18/02/2014 επιστολή στην οποία να αναγράφεται ότι φεύγει από την εργασία του χωρίς προβλήματα και ότι δεν χρωστά οτιδήποτε στους Καθ' ων η Αίτηση, τέτοια επιστολή δεν φαίνεται να δόθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση στον Αιτητή. Περαιτέρω, η θέση του Αιτητή ότι στις 28/02/2014 του ζητήθηκε να υπογράψει επιστολή ότι αυτός δεν είχε οποιαδήποτε απαίτηση από τους Καθ' ων η Αίτηση γιατί έφευγε από μόνος του δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του Αιτητή. Σημειώνουμε ότι η κα XXXXX Paul κατά τη μαρτυρία της είπε ότι δεν θυμόταν τι έγινε όταν πήγε ο Αιτητής στον λογιστή να πληρωθεί. Λόγω των πιο πάνω ουσιαστικών, κατά την κρίση μας, αδυναμιών στη μαρτυρία των μαρτύρων των Καθ' ων η Αίτηση κρίνουμε ότι δεν θα ήταν ασφαλές να στηριχτούμε σε αυτή για την εξαγωγή οποιωνδήποτε ευρημάτων και συμπερασμάτων σχετικά με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Ως εκ τούτου η μαρτυρία τους δεν γίνεται αποδεκτή. Συνακόλουθα με τα πιο πάνω ευρήματά μας βρίσκουμε (α) ότι ο Αιτητής δεν υπέβαλε από μόνος του, είτε στις 17/12/2013 είτε σε οποιοδήποτε άλλο στάδιο, ρητώς και απερίφραστα παραίτηση από την εργασία του λόγω συνταξιοδότησης και (β) ότι οι Καθ' ων η Αίτηση με το Τεκμήριο 2 τερμάτισαν μονομερώς την απασχόληση του Αιτητή. Αποζημιώσεις - Πληρωμή αντί προειδοποίησης Κατά συνέπεια και επειδή ο πιο πάνω τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή δεν έγινε νόμιμα και για κάποιο ή κάποιους από τους λόγους που εκτίθενται στο άρθρο 5 του Νόμου είναι παράνομος και σύμφωνα με το άρθρο 3

(1)του Νόμου ο Αιτητής δικαιούται σε αποζημιώσεις. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικαστεί λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τ' ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και όλες τις άλλες απολαβές του εργοδοτούμενου, (β) τη διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτούμενου, (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτούμενου, (δ) τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου, (ε) την ηλικίαν του εργοδοτούμενου. Στην υπόθεση Louis Tourist Agency Λτδ v. Αντιγόνης Ηλία [1992] 1 (Β) Α.Α.Δ. 98 σελ. 104-105 σημειώνονται τ΄ ακόλουθα: «Το κριτήριο της αποζημίωσης βάσει του άρθρου 4 του Ν.24/67 δεν συναρτάται με το συμβατικό που καθορίζεται από το ΚΕΦ.149, και γενικά τις αρχές του δικαίου των συμβάσεων, δηλαδή ζημιά η οποία έπεται κατά λογική πρόβλεψη της διάρρηξης της συμφωνίας. Το θέμα των αποζημιώσεων επαφίεται στην απόλυτη κρίση του Διαιτητικού Δικαστηρίου, με μόνο περιορισμό εκείνο που τίθεται από το άρθρο 3 του Πίνακα, η αποζημίωση να μην υπερβαίνει τα ημερομίσθια των δύο ετών (Ν.92/79). Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4(δ) του Πίνακα. Η απαρίθμηση των παραγόντων, που είναι σχετικοί με την αποζημίωση, θα ήταν αντινομική προς τον απόλυτο χαρακτήρα της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.» Θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιόν του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Σημειώνουμε ότι η αποζημίωση δεν μπορεί ούτε να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα, όπως τροποποιήθηκε), και ούτε να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα, όπως τροποποιήθηκε). Στην παρούσα περίπτωση ο Αιτητής ήταν στην υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση για 3 χρόνια και 11 μήνες, δηλαδή 4 χρόνια για σκοπούς του Νόμου και ο τελευταίος εβδομαδιαίος μισθός του ανερχόταν σε €328,75 [(13Χ1.315)]÷52). Σε σχέση με τη μαρτυρία του Αιτητή για την οικονομική του κατάσταση κατά την απόλυσή του και για τις προσπάθειες που έκανε για να βρει άλλη παρόμοια εργασία μετά την απόλυσή του, παρατηρούμε ότι αυτή τέθηκε ενώπιόν μας γενικά και αόριστα χωρίς οποιαδήποτε απτά στοιχεία (εκτός από το ποσό της σύνταξης που έλαβε το 2019) που να τη στηρίζουν και ως εκ τούτου δεν την αποδεχόμαστε. Στη βάση των πιο πάνω δεν είμαστε σε θέση να προβούμε σε σαφή ευρήματα σε σχέση με τις οικονομικές συνέπειες που έχει σε αυτόν η απόλυσή του και τις επιπτώσεις που είχε η απόλυσή του στην επαγγελματική του σταδιοδρομία. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση του Αιτητή, τα ημερομίσθια, τη μικρή χρονική διάρκεια της υπηρεσίας του και την ηλικία του Αιτητή (63 χρονών) σε συνδυασμό με την απουσία απόδειξης των επιπτώσεων που είχε η απόλυση στα οικονομικά του και την επαγγελματική του σταδιοδρομία κρίνουμε υπό τις περιστάσεις ότι είναι εύλογο και δίκαιο να επιδικάσουμε στον Αιτητή, υπό μορφή δίκαιης αποζημίωσης, το ποσό που αντιστοιχεί στο ποσό που θα ελάμβανε αν απολυόταν ως πλεονάζον προσωπικό (απολαβές 8 εβδομάδων) το οποίο είναι το ελάχιστο ποσό το οποίο μπορούμε να του επιδικάσουμε. Το εν λόγω ποσό ανέρχεται στο ποσό των €2.630,00 (8 Χ €328,75). Επίσης ο Αιτητής δικαιούται πληρωμή αντί προειδοποίησης σύμφωνα με το άρθρο 9

(1)(δ) του Νόμου (συμπλήρωσε 3 χρόνια απασχόλησης) απολαβών 5 εβδομάδων, ήτοι ποσό €1.643,75 (5 Χ €328,75). Σημειώνουμε ότι επειδή ο Αιτητής από την ημερομηνία που του δόθηκε το Τεκμήριο 2 μέχρι τις 28/02/2014 απουσίαζε με ετήσια άδεια, η εν λόγω περίοδος, με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 6

(1)(ε) του Περί Ετησίων Αδειών μετ' Απολαβών Νόμου του 1967, Ν.8/67[7] οι οποίες προνοούν ότι η περίοδος προειδοποίησης και η ετήσια άδεια δεν μπορούν να συντρέχουν, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως περίοδος προειδοποίησης και να αφαιρεθεί από την περίοδο των 5 εβδομάδων προειδοποίησης που δικαιούται ο Αιτητής. Κατάληξη Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση για το συνολικό ποσό των €4.273,75 πλέον νόμιμο τόκο. Τέλος επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση τα δικηγορικά έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής (Υπ.) ............. (Υπ.) ............... Ν. Στυλιανού, Μέλος Ι. Τσουρή, Μέλος ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Industrial/Final (Αναφορά: Απόλυση ή Οικειοθελής αποχώρηση.) (γ) ημέραι ανικανότητος προς εργασίαν οφειλομένης εις ατύχημα ή ασθένειαν· (δ) ημέραι απεργίας ή ανταπεργίας (lock-out)· (ε) οιονδήποτε χρονικόν διάστημα διά το οποίον εδόθη ειδοποίησις προς τερματισμόν απασχολήσεως. (στ) το χρονικό διάστημα γονικής άδειας και το χρονικό διάστημα άδειας για λόγους ανωτέρας βίας.» [1] «7.

(1)Όταν ο εργοδοτούμενος νομίμως τερματίζη την απασχόλησιν του παρ΄ εργοδότη λόγω της διαγωγής του εργοδότη, τότε ο τερματισμός ούτως θεωρείται ως τερματισμός υπό του εργοδότου υπό την έννοια του άρθρου 3.

(2)Καθ΄ οιανδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών διαδικασίαν δυνάμει του παρόντος άρθρου τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ότι ο εργοδοτούμενος δεν ετερμάτισε την απασχόλησιν του νομίμως.» [2] Γιώργος Αριστείδου ν. R. K. Super Beton Ltd [1999] 1 Α.Α.Δ. 114, Επί τοις αφορώσι την αίτηση των Λούης Τούριστ Έϊτσενσυ Λτδ για έκδοση διατάγματος Certiorari [1990] 1 A.A.Δ.

1. [3] Στο σύγγραμμα D. Lockton, "Employment Law," 5th Edition, Palgrave Machillan Law Master στην σελ. 242, αναφέρονται τ΄ ακόλουθα: "If the parties mutually agree that the contract should come to an end, then neither party has ended the agreement and as such there will be no dismissal (employer termination) or resignation (employee termination)" Στο σύγγραμμα Ν. Μ. Selwyn, Selwyn's Laws of Employment, 14th edition, Oxford University Press, στην σελ. 400, αναφέρονται τ' ακόλουθα: «Α consensual termination arises where the employment is terminated by mutual agreement and the reason for that agreement is generally irrelevant. Since there is no dismissal, no statutory rights ensue..The distinction between resignation and a termination by mutual agreement is that the former is a unilateral act by the employee, whereas the latter requires the consent of both parties, because otherwise there may be a breach of contract of one party». [4] Στις περιπτώσεις όπου η παραίτηση του εργοδοτούμενου είναι συνέπεια της επίδειξης συμπεριφοράς από τον εργοδότη που κλονίζει το απαραίτητο για τη συνέχιση της εργασιακής σχέσης κλίμα αμοιβαίας πίστης και εμπιστοσύνης μεταξύ εργοδότη και εργοδοτούμενου ή της ουσιώδους παράβασης των όρων εργασίας του εργοδοτούμενου από τον εργοδότη, τότε δεν θεωρείται ως οικειοθελής αποχώρηση αλλά ως εξαναγκασμός σε παραίτηση και συνιστά παράνομο τερματισμό της απασχόλησης από την πλευρά του εργοδότη . Βλέπε Elbee Co v. Efstathiou [1989] 1 CLR 448, Louis Tourist Agency v. Αντιγόνης Ηλία [1992] 1(Β) Α.Α.Δ. 98, Western Excavating (ECC) Ltd v. Sharp [1978] 2 ALL E.R.
2. [5] Στο σύγγραμμα Harvey on Industrial Relations and Employment Law, Lexis Nexis, December 2018, paragraph [225] αναφέρονται τα πιο κάτω: ".. the situation not infrequently arises where the employer uses language which he did not intend to constitute a dismissal but which the employee interpreted as a dismissal. Similarly, the reverse can occur, ie the employee being treated by the employer as having resigned even though he had not meant to do so. Sometimes the employer merely intends to rebuke the employee, or he may use words of abuse in a moment of irritation, and yet the employee might construe them as words of dismissal. If the employee acts on the words used and leaves, this will be a dismissal if the words did indeed constitute a termination by the employer, but a resignation by the employee if they did not.." [6] Στο σύγγραμμα Ν. Μ. Selwyn, Selwyn's Laws of Employment, 14th edition, Oxford University Press, στην σελ. 405, αναφέρονται τ' ακόλουθα: ".there may be circumstances of implied resignation or resignation by conduct. Thus, if an employee disappears, and does not respond to the employer's communications, or if it is discovered that is working for another employer, it may not be difficult to infer that he has resigned his employment. The point was made by Sir John Donaldson in Harrison v George Wimpey & Co Ltd 'Where an [7] « 6.-

(1)Αι ακόλουθοι δεν λογίζονται ως ημέραι ετησίας αδείας: (α) δημόσιαι αργίαι καθιερωμέναι διά νόμου, εθίμου ή συμβάσεως· (β) το χρονικόν διάστημα αδείας λόγω μητρότητος· cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο