Μ. Ι. Η. ν. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ-ΠΑΦΟΣ 2017 ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης: 386/15, 30/11/2022

(9)μέλη) τον Μάρτιο του 2013. Η Acultos συνέχισαν και παρέμειναν εξωτερικοί σύμβουλοι των Καθ' ων η Αίτηση μέχρι την ολοκλήρωση των εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση. Την 01/05/2013 οι Καθ' ων η Αίτηση δημοσίευσαν πρόσκληση για υποβολή αιτήσεων για μίσθωση υπηρεσιών με σύμβαση τακτής προθεσμίας Καλλιτεχνικού Διευθυντή («Κ.Δ.»), ο οποίος θα αναλαμβάνει τον σχεδιασμό, την υλοποίηση και τη διαχείριση του έργου που συνεπάγεται η ανάληψη από την πόλη της Πάφου του τίτλου της Π.Π.Ε. για το 2017 (Τεκμήριο 1). Παραθέτουμε πιο κάτω ορισμένους από τους όρους της εν λόγω προκήρυξης: « Α΄ ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΗΣ ΘΕΣΗΣ 1. Ταυτότητα της θέσης Τίτλος : Καλλιτεχνικός Διευθυντής Πάφος 2017 Αναφέρεται : Στο Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.) του Οργανισμού Υπεύθυνος : Συνολικά για το σχεδιασμό, την ανάπτυξη, την υλοποίηση και τη διαχείριση του καλλιτεχνικού/πολιτιστικού προγράμματος του Pafos 2017 2. Ρόλος - Καθήκοντα και ευθύνες 2.1 Ρόλος - Αποστολή Ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής, απολαμβάνοντας καλλιτεχνική ανεξαρτησία, στα πλαίσια των εγκεκριμένων προϋπολογισμών του Διοικητικού Συμβουλίου, έχει τη συνολική ευθύνη για την καλλιτεχνική διεύθυνση του Οργανισμού και την ανάπτυξη και υλοποίηση της καλλιτεχνικής παραγωγής του. Σ' αυτό το πλαίσιο, έχει την κύρια ευθύνη για τη διασφάλιση της διατήρησης και περαιτέρω ανάπτυξης της φιλοσοφίας, του περιεχομένου και της ποιότητας του καλλιτεχνικού/πολιτιστικού προγράμματος, όπως προτάθηκε στο φάκελο διεκδίκησης του τίτλου. Κεντρική ιδέα αυτού του προγράμματος είναι το "Open - Air Factory". (α) Είναι υπεύθυνος για την ευθυγράμμιση του τομέα του έργου του, εσωτερικά και εξωτερικά, με το στρατηγικό όραμα του Οργανισμού. (β) Αναφέρεται στο Δ.Σ. του Οργανισμού και εργάζεται σε συνεργασία με τον Γενικό Διευθυντή/Διευθυντή Έργου του Οργανισμού, άλλα στελέχη του Οργανισμού και τους συμβούλους του. (γ) Μετουσιώνει την ιδρυτική διακήρυξη του Οργανισμού σε καλλιτεχνικές/πολιτιστικές δράσεις. (δ) Συμβάλλει στη διατήρηση, την ανάπτυξη και τη διάχυση της φιλοσοφίας του Οργανισμού, όπως αυτή εκφράζεται στο όραμα και τις διακηρύξεις του για την αποστολή του. 2.2 Καθήκοντα και ευθύνες 2.2.1 Καλλιτεχνική Ανάπτυξη (α) Εκπονεί και παράγει ένα δημιουργικό πρόγραμμα σύμφωνα με το όραμα, της διακηρύξεις, τους σκοπούς και τους στόχους του θεσμού της Π.Π.Ε. και του Οργανισμού ειδικότερα, εντός των δεδομένων οικονομικών πόρων. Συνισταμένη του έργου του είναι η υλοποίηση της ιδέας του "Open-Air Factory" μέσα από τις δράσεις (projects) που περιλήφθηκαν στο φάκελο της υποψηφιότητας. (β) Ενεργεί αυστηρά εντός των ορίων του προϋπολογισμού του Οργανισμού, όπως αυτός καθορίζεται από το Δ.Σ. (γ) Αναπτύσσει συνεργασίες με πολιτιστικούς οργανισμούς στην Κύπρο και την υπόλοιπη Ευρώπη, διατηρώντας την «Ευρωπαϊκή Διάσταση» του προγράμματος σε υψηλό επίπεδο. (δ) Συμμετέχει ενεργά στην επιλογή των καλλιτεχνών και του προσωπικού στον τομέα της καλλιτεχνικής δημιουργίας. (ε) Διευθύνει κατά τρόπο αποτελεσματικό τις διαδικασίες καλλιτεχνικής παραγωγής του Οργανισμού, τις οποίες και διαχειρίζεται. (στ) Διασφαλίζει ότι ο Οργανισμός θέτει και διατηρεί τα πιο υψηλά κατά το δυνατό επίπεδα σε όλες τις καλλιτεχνικές του παραγωγές. (ζ) Προωθεί τη σύσταση ομάδων εθελοντών, παρέχει σ' αυτές την αναγκαία υποκίνηση και υποστήριξη, αξιοποιώντας στο μέγιστο δυνατό βαθμό τις δυνατότητες και τις δραστηριότητές τους. 2.2.2. Διοίκηση και Οικονομική Διαχείριση (α) Οικονομική διαχείριση όλων των καλλιτεχνικών παραγωγών σε συνεργασία με τον Γενικό Διευθυντή/Διευθυντή Έργου. (β) Καθοδηγεί, εποπτεύει και ελέγχει την εργασία των μελών του προσωπικού του Οργανισμού ή άλλων ατόμων που εργάζονται στον τομέα ευθύνης του. (γ) Ετοιμασία, παρακολούθηση και εποπτεία, σε συνεργασία με τον Γενικό Διευθυντή/Διευθυντή Έργου, των προϋπολογισμών του Οργανισμού για τις λειτουργικές δαπάνες του τομέα του και την καλλιτεχνική παραγωγή. (δ) Συνεργάζεται για τη δημιουργία, επικαιροποίηση, εφαρμογή και αξιολόγηση σχεδίων/προγραμμάτων σε σχέση με τη δράση και την απόδοση του Οργανισμού. 2.2.3 Συμμετοχή στη Διοίκηση (α) Παρίσταται στις συνεδρίες του Δ.Σ. και τις συνεδρίες υπεπιτροπών, όπως εκάστοτε απαιτείται ή του ζητηθεί. (β) Ενημερώνει το Δ.Σ., γραπτώς ή/και προφορικά, για τον προγραμματισμό, την υλοποίηση και τα αποτελέσματα των δράσεων (projects κ.λπ.) στον τομέα του έργου του. (γ) Έχει την ευθύνη, μαζί με τον Γενικό Διευθυντή/Διευθυντή Έργου, να διασφαλίζει ότι ο Οργανισμός ενεργεί σύμφωνα με όλες τις οικονομικές, νομικές και οποιεσδήποτε άλλες υποχρεώσεις/απαιτήσεις που απορρέουν από την εθνική νομοθεσία και τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 2.2.4 Ενδυνάμωση του Οργανισμού - Εικόνα του (α) Έχει την κύρια ευθύνη για την ενεργό εμπλοκή της τοπικής κοινωνίας στο καλλιτεχνικό/πολιτιστικό πρόγραμμα, συμπεριλαμβανομένων των αλλοδαπών που διαμένουν μόνιμα στην Επαρχία Πάφου, με στόχο την ανάδειξη και ενδυνάμωση της πολυπολιτισμικότητας. (β) Δημιουργεί, αναπτύσσει και διατηρεί καλές σχέσεις συνεργασίας με διάφορους οργανισμούς και άτομα που θα συμβάλουν διευκολυντικά στην υλοποίηση της αποστολής και του οράματος του Οργανισμού, περιλαμβανομένων οργανωμένων συνόλων και ατόμων της Τουρκοκυπριακής Κοινότητας, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες αρχές και γραμμές της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας. (γ) Συμμετέχει ενεργά στην προβολή και προώθηση του καλλιτεχνικού προγράμματος του Pafos 2017 στην Κύπρο και το εξωτερικό, συνεργαζόμενος με άλλα τμήματα του Οργανισμού. 2.2.5 Εξεύρεση οικονομικών πόρων (α) Διαδραματίζει ενεργό ρόλο στην εξασφάλιση της χρηματοδότησης του Οργανισμού, συμβάλλοντας στην υιοθέτηση και εφαρμογή μεθόδων εξεύρεσης και συλλογής πόρων και τη διατήρηση σχέσεων με βασικούς χρηματοδότες, τόσο στην Κύπρο όσο και το εξωτερικό. (β) Συνεργάζεται με τον καθ' ύλην αρμόδιο τομέα του Οργανισμού για την υποβολή αιτήσεων για την εξασφάλιση κονδυλίων μέσω Προγραμμάτων και Ταμείων της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οργανισμών του ευρύτερου δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. (γ) Εμπνέει καινούργιους χρηματοδότες μέσω της δημιουργίας και παρουσίασης ενός ελκυστικού καλλιτεχνικού οράματος με πυρήνα την ιδέα του "Open - Air Factory" και της ανάπτυξης επιχειρηματολογίας σε σχέση με τα οφέλη των χρηματοδοτών. 2.2.6 Μάρκετιγκ και Μ.Μ.Ε. (α) Συνεργάζεται με τον καθ' ύλην αρμόδιο τομέα του Οργανισμού για τη στρατηγική των σχέσεών του με τα Μ.Μ.Ε., περιλαμβανομένων του σχεδιασμού και της εκτέλεσης αποτελεσματικών εκστρατειών δημοσιότητας και μάρκετιγκ για όλες τις παραγωγές. (β) Διευκολύνει την ανάπτυξη σχέσεων του Οργανισμού με τα διεθνή και τα εγχώρια Μ.Μ.Ε. 2.2.7 Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού (α) Υποβάλλει στο Δ.Σ. εισηγήσεις για τη στελέχωση και ανάπτυξη του τομέα ευθύνης του. (β) Επεξεργάζεται περιγραφές εργασίας, αξιολογεί υποψηφίους για πρόσληψη στον τομέα ευθύνης του και υποβάλλει σχετικές εισηγήσεις στο Δ.Σ. (γ) Διοικεί όλο το προσωπικό που εργάζεται στον τομέα της αρμοδιότητας και της ευθύνης του, περιλαμβανομένων των ατόμων που οι υπηρεσίες τους μισθώθηκαν για να δημιουργήσουν μια καλλιτεχνική παραγωγή, κατά τρόπο αντικειμενικό, δίκαιο και αποτελεσματικό και στη βάση της ευθυκρισίας. 2.2.8 Εκπαίδευση και αξιοποίηση ανθρώπινου δυναμικού (α) Ενθαρρύνει την εμφάνιση και ανέλιξη νέων ταλέντων στον καλλιτεχνικό και τον ευρύτερο πολιτιστικό τομέα προς όφελος του έργου του Οργανισμού. (β) Σχεδιάζει κατάλληλα εκπαιδευτικά προγράμματα για όλα τα επίπεδα του προσωπικού που δραστηριοποιείται στον τομέα του.» .............................................. .............................................. Β΄ ΟΡΟΙ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ 1. Διάρκεια σύμβασης 1.1. Η παροχή των υπηρεσιών θα διέπεται από σύμβαση τακτής προθεσμίας με σκοπούμενη διάρκεια μέχρι τις 31.12.2017, με την επιφύλαξη του δικαιώματος του Οργανισμού να τερματίσει τη σύμβαση οποτεδήποτε εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι λόγοι. Το θέμα αυτό θα ρυθμίζεται στη σύμβαση που θα υπογραφεί μεταξύ του Οργανισμού και του ατόμου που θα επιλεγεί. 1.2. Η διάρκεια της σύμβασης είναι δυνατό να επεκταθεί και σε μέρος του 2018. 2. Πλαίσιο παροχής υπηρεσιών 2.1. Λόγω της φύσης της εργασίας και της ιδιομορφίας της θέσης, το ωράριο εργασίας του ατόμου που θα προσληφθεί θα είναι ευέλικτο. Βάση του ωραρίου αυτού θα είναι το ωράριο του Οργανισμού, γίνεται όμως αντιληπτό ότι για τη διεκπεραίωση των καθηκόντων και υποχρεώσεών του θα χρειάζεται να εργάζεται και εκτός του ωραρίου του Οργανισμού, περιλαμβανομένων Σαββάτου και Κυριακής και των διαφόρων αργιών. 2.2. Κύριος τόπος παροχής των υπηρεσιών του, θα είναι η Πάφος, ως η έδρα του Οργανισμού. Για σκοπούς διεκπεραίωσης του έργου του, είναι απαραίτητο να μεταβαίνει σε άλλες πόλεις και κοινότητες της Κύπρου, καθώς και σε χώρες του εξωτερικού. 2.3. (α) Το άτομο που θα επιλεγεί, αναμένεται να εργάζεται ευσυνείδητα για την πλήρη και αποτελεσματική εκπλήρωση εκ μέρους του Οργανισμού των υποχρεώσεων που εξυπακούει η ανάληψη από την πόλη της Πάφου του τίτλου της Π.Ε.Ε. 2017, προς όφελος της πόλης και της Επαρχίας Πάφου, της Κύπρου και του θεσμού της Π.Π.Ε. (β) Το άτομο που θα επιλεγεί, οφείλει να συνεργάζεται αρμονικά και αποτελεσματικά με τα διάφορα όργανα του Οργανισμού και ιδιαίτερα με το Δ.Σ. (γ) Ο Οργανισμός έχει το δικαίωμα να τερματίσει σε οποιοδήποτε στάδιο τη συνεργασία του με το συμβασιούχο, εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι λόγοι. Τέτοιοι λόγοι είναι η ανεπαρκής εκτέλεση των καθηκόντων, η συμπεριφορά/στάση που πλήττει το κύρος και τη φήμη του Οργανισμού, η διάπραξη αδικημάτων ηθικής μορφής, η κακή οικονομική διαχείριση κ.ά. 2.4. Το άτομο που θα επιλεγεί, δεν θα έχει το δικαίωμα, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, να εκχωρήσει την υποχρέωση παροχής υπηρεσιών, στο σύνολο ή κατά μέρος, σε τρίτους. 2.5. Καμμιά μόνιμη εργασιακή σχέση δεν μπορεί να δημιουργηθεί μέσω της συνεργασίας του Οργανισμού με το συμβασιούχο. Ο συμβασιούχος δεν θα έχει άλλα δικαιώματα και άλλες υποχρεώσεις εκτός από εκείνα/εκείνες που θα απορρέουν από τη συμφωνία η οποία θα συναφθεί μεταξύ του και του Οργανισμού. 2.6. Μεταξύ του Οργανισμού και του ατόμου που θα επιλεγεί, θα υπογραφεί συμφωνία η οποία θα διέπει λεπτομερώς και δεσμευτικά τη μεταξύ τους σχέση. 3. Αμοιβή - Φορολογικά - Κοινωνικές Ασφαλίσεις 3.1. Το άτομο που θα επιλεγεί θα αμείβεται με το κατ' αποκοπήν ποσό των €4.000 μηνιαίως πλέον Φ.Π.Α., όπου εφαρμόζεται. Στο ποσό αυτό θα προστίθεται οποιαδήποτε αύξηση ήθελε αποφασιστεί από το Δ.Σ. του Οργανισμού. 3.2. Ο συμβασιούχος θα εκδίδει νόμιμο τιμολόγιο και απόδειξη είσπραξης για το ποσό της αμοιβής του. 3.3. Οποιεσδήποτε υποχρεώσεις σε σχέση με το Φόρο Εισοδήματος και τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις οι οποίες απορρέουν από τη νομοθεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας, αποτελούν ευθύνη και υποχρέωση του παροχέα υπηρεσιών. 3.4. Προϋπόθεση για την έναρξη της συνεργασίας του παροχέα υπηρεσιών με τον Οργανισμό, είναι η προσκόμιση βεβαιώσεων ή άλλων αποδεικτικών στοιχείων ως προς την εγγραφή του στο μητρώο Κοινωνικών Ασφαλίσεων και το μητρώο του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων ως αυτοεργοδοτούμενου. 4. Απουσία μετ' απολαβών Ο συμβασιούχος θα έχει δικαίωμα να απουσιάσει από την εργασία του με πλήρεις απολαβές, ανεξάρτητα από το λόγο (ανάπαυση, ασθένεια κ.ά.), 20 εργάσιμες ημέρες στη διάρκεια του ιδίου ημερολογιακού έτους.» Μετά από αξιολόγηση των υποψηφίων για τη θέση του Κ.Δ. από την Επιτροπή Αξιολόγησης των Καθ' ων η Αίτηση, στις 06/08/2013 η Επιτροπή Αξιολόγησης συνέστησε με κάποιες επιφυλάξεις στο Δ.Σ. των Καθ' ων η Αίτηση όπως επιλέξει τον Αιτητή ως Κ.Δ. (Τεκμήριο 51). Το Δ.Σ. των Καθ' ων η Αίτηση τελικά επέλεξε τον Αιτητή και την 01/09/2013 ο Αιτητής ανέλαβε τη θέση του Κ.Δ. των Καθ' ων η Αίτηση. Μέχρι τον Μάιο του 2014 οι Καθ' ων η Αίτηση λειτουργούσαν με δύο άτομα, τον Αιτητή και ακόμα ένα λειτουργό υπάλληλο του Δήμου Πάφου, ο οποίος είχε αποσπαστεί από τον Δήμο Πάφου (βλ.Τεκμήρια 15-17). Μεταξύ του Αιτητή και των Καθ' ων η Αίτηση δεν υπογράφηκε γραπτή συμφωνία σχετικά με τη λειτουργία και τους όρους της μεταξύ τους σχέσης. Ο Αιτητής με επιστολές και/ή με ηλεκτρονικά μηνύματά του ημερομηνίας 23/01/2014 (Τεκμήριο 2), 27/02/2014 (Τεκμήριο 3), 14/04/2014 (Τεκμήριο 4), 30/04/2014 (Τεκμήριο 9), 25/09/2014 (Τεκμήριο 10), 13/10/2014 (Τεκμήριο 7), 16/11/2014 (Τεκμήριο 8) και 25/02/2015 (Τεκμήριο 11), έθετε προς το Δ.Σ. των Καθ' ων η Αίτηση το ζήτημα της μη υπογραφής συμβολαίου σχετικά με τη μεταξύ τους σχέση. Σε κάποιες από αυτές τις επιστολές ζητούσε όπως οι Καθ' ων η Αίτηση τον εγγράψουν στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις ως εργοδοτούμενο των Καθ' ων η Αίτηση. Μέλος του Δ.Σ. των Καθ' ων η Αίτηση απάντησε στον Αιτητή στις 14/04/2014 με ηλεκτρονικό μήνυμα (Τεκμήριο 5) με το οποίο του ανέφερε ότι το Δ.Σ. αποφάσισε όπως ασχοληθεί με τα συμβόλαια για όλους όταν «συμπληρωθεί η εικόνα των προσλήψεων» στους Καθ' ων η Αίτηση. Στις 19 Νοεμβρίου του 2014 οι Καθ' ων η Αίτηση παρουσίασαν στην αρμόδια Επιτροπή Αξιολόγησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες την πορεία της υλοποίησης του Προγράμματος των Καθ' ων η Αίτηση η οποία πορεία αξιολογήθηκε από την εν λόγω Επιτροπή θετικά. Οι Καθ' ων η Αίτηση πλήρωναν τον Αιτητή για τις υπηρεσίες του ως Κ.Δ. από τον Σεπτέμβριο του 2013 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2014, καταβάλλοντας του κάθε μήνα το ποσό των €4.000,00 μηνιαίως, χωρίς Φ.Π.Α.. Από τον Μάρτιο του 2014 μέχρι τον Μάρτιο του 2015 οι Καθ' ων η Αίτηση δεν κατέβαλλαν στον Αιτητή το ποσό των €4.000,00 μηνιαίως πλέον Φ.Π.Α., επειδή ο Αιτητής δεν είχε εγγραφεί στο Φ.Π.Α. ώστε να μπορεί να εκδώσει νόμιμο τιμολόγιο για τις υπηρεσίες προς αυτούς. Στις 18/03/2015 ο Αιτητής παρέδωσε στο Δ.Σ. μια επιστολή (Τεκμήρια 59 και 59Α) (α) στην οποία αφού σημείωσε ότι σε συνέχεια της συνεδρίας του Δ.Σ. ημερομηνίας 16/03/2015 και αυτών που ανέφεραν οι Acultos στην Έκθεσή τους τον Αύγουστο του 2014 αλλά και έτσι όπως παρουσιάστηκε στο οργανόγραμμα των Καθ' ων η Αίτηση από το Δ.Σ., θεωρεί την εξέλιξη θετική όσον αφορά την αναγνώριση της θέσης του ως Κ.Δ. και ταυτόχρονα ως δημιουργού των κεντρικών γεγονότων του Πάφος 2017 και (β) με την οποία υπέβαλε τις προτάσεις του για τα κεντρικά γεγονότα του Πάφος 2017. Περαιτέρω στην εν λόγω επιστολή ο Αιτητής ανέγραψε ότι θεωρούσε δίκαιο και λογικό όπως του δοθεί η ίδια αμοιβή με αυτήν «της συναδέλφου της καλλιτεχνικής ομάδας» και πρότεινε όπως πέραν από το εισόδημα του ως Κ.Δ. του δοθεί ένα επιπρόσθετο ποσό για τα δύο έργα της πρότασής του της τάξης των €15.000 πλέον Φ.Π.Α. ως δημιουργικό κόστος. Στις 31/03/2015 οι Καθ' ων η Αίτηση με επιστολή τους (Τεκμήριο 44) ενημέρωσαν τον Αιτητή ότι το Δ.Σ. τους κατά τη συνεδρία του στις 23/03/2015 αποφάσισε τον τερματισμό της μεταξύ τους σύμβασης μίσθωσης υπηρεσιών Κ.Δ. «αφού αξιολόγησε και έκρινε τη μέχρι σήμερα συνεργασία και εκτέλεση των καθηκόντων» του ως Κ.Δ. ως μη ικανοποιητική. Ο Αιτητής με επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 22/04/2015 (Τεκμήριο 45) ζήτησε από τους Καθ' ων η Αίτηση όπως (α) τον εφοδιάσουν με αντίγραφο της σύμβασης μίσθωσης υπηρεσιών που αναφέρεται στην επιστολή τους ημερομηνίας 31/03/2015 και (β) τον πληροφορήσουν για τους ακριβείς λόγους για τους οποίους τερματίστηκε η εν λόγω σύμβαση. Οι Καθ' ων η Αίτηση απάντησαν με επιστολή τους ημερομηνίας 28/04/2015 (Τεκμήριο 46) ότι (α) η μίσθωση υπηρεσιών έγινε δυνάμει σχετικής προκήρυξης και (β) στην επιστολή ημερομηνίας 31/03/2015 φαίνονται οι λόγοι τερματισμού. Οι Καθ' ων η Αίτηση στην ιστοσελίδα τους στις 05/05/2015 ανακοίνωσαν «τη λήξη της συνεργασίας του με τον μέχρι πρότινος Καλλιτεχνικό Διευθυντή κ. Μ. Η., προς τον οποίο εκφράζει τις ευχαριστίες του» και σημείωσαν ότι τα καθήκοντα της Καλλιτεχνικής Διεύθυνσής τους τα αναλαμβάνει η Διευθύντρια του Καλλιτεχνικού Προγράμματος τους κα Γ. Ν. (Τεκμήριο 47). Στις 16/06/2015, αφού προηγουμένως ο Αιτητής γράφτηκε στην υπηρεσία Φ.Π.Α. και τους προσκόμισε σχετικό τιμολόγιο, οι Καθ' ων η Αίτηση κατέβαλαν στον Αιτητή πληρωμή €52.000,00 πλέον Φ.Π.Α. (σύνολο €61.880,00) για τις υπηρεσίες που προσέφερε στους Καθ' ων η Αίτηση την περίοδο από 01/03/2014 μέχρι 31/03/2015. Στις 04/03/2016 ο Διευθυντής Κοινωνικών Ασφαλίσεων, αφού διερεύνησε, στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του, το ζήτημα που του έθεσε ο Αιτητής με επιστολή του ημερομηνίας 08/06/2015 σχετικά με την απασχόλησή του ως Κ.Δ. στους Καθ' ων η Αίτηση, αποφάσισε ότι η απασχόληση του Αιτητή στους Καθ' ων η Αίτηση εμπίπτει στην κατηγορία του μισθωτού προσώπου σύμφωνα με το άρθρο 1 του Πίνακα, Μέρος Ι, του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου (Τεκμήριο 6) και ενημέρωσε τους Καθ' ων η Αίτηση ότι όφειλαν να καταβάλουν στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων εισφορές για το πρόσωπο του Αιτητή ως εργοδοτούμενου. Οι Καθ' ων η Αίτηση υπέβαλαν κατά της πιο πάνω απόφασης του Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων ιεραρχική προσφυγή την οποία απέρριψε η Υπουργός Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων στις 12/07/2016 (Τεκμήριο 14). Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν προσέβαλαν τις πιο πάνω αποφάσεις με προσφυγές στο Διοικητικό Δικαστήριο και κατέβαλαν στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων εισφορές για το πρόσωπο του Αιτητή ως μισθωτός για την περίοδο Σεπτεμβρίου 2013 μέχρι Μαρτίου 2015. Ο Αιτητής καταχώρησε την με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αίτηση εργατικής διαφοράς στις 2/9/2015 («η Αίτηση») με την οποία αξιώνει από τους Καθ' ων η Αίτηση τα ακόλουθα: «Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο τερματισμός της εργοδότησης του Αιτητού μετά των Καθ' ων η Αίτηση ο οποίος διενεργήθηκε με την επιστολή των Καθ' ων η Αίτηση προς τον Αιτητή ημερομηνίας 31/3/2015 είναι παράνομος, ΚΑΙ/Η Β. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Καθ' ων η Αίτηση όφειλαν όπως δηλώσουν και/ή εγγράψουν τον Αιτητή ως εργοδοτούμενο των μετά το Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων και κατ' επέκταση καταβάλουν τις μηνιαίες εισφορές αυτού, ΚΑΙ/Η Γ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής νομιμοποιείται σε αποζημίωση από τους Καθ' ων η Αίτηση ίση προς το σύνολο των απολαβών του Αιτητού από την 1/4/2015 μέχρι και τη λήξη της περιόδου εργοδότησης του μετά των Καθ' ων η Αίτηση με βάση την προκήρυξη των Καθ' ων η Αίτηση και κατ΄ακολουθία αυτής την αίτηση του Αιτητού την οποία απεδέχθησαν οι Καθ' ων η Αίτηση ήτοι μέχρι την 31/12/2017, ΚΑΙ/Η Δ. Διατάγματα του Δικαστηρίου κατ΄ ακολουθία των εις τας παραγράφους (Α), (Β) και (Γ) ανωτέρω αναφερομένων, ΚΑΙ/Η Ε. Ποσό ίσο προς Ευρώ 132,000-πλέον ΦΠΑ ήτοι ίσο προς τις μηνιαίες απολαβές του Αιτητού από τους Καθ' ων η Αίτηση δια τη περίοδο 1/4/2015 μέχρι 31/12/2017, ΚΑΙ/Η Στ. Αποζημιώσεις διά τον παράνομο τερματισμό της εργοδότησης του Αιτητού υπό των Καθ' ων η Αίτηση, ΚΑΙ/Η Ζ. Νόμιμη Προειδοποίηση, ΚΑΙ/Η Η. Αποζημιώσεις, ΚΑΙ/Η Θ. Νόμιμο Τόκο, ΚΑΙ Ι. Έξοδα πλέον ΦΠΑ.» Σύμφωνα με τους γενικούς λόγους της Αίτησης, ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση «δυνάμει Προκήρυξης» των Καθ' ων η Αίτηση για τη θέση του Κ.Δ. του προγράμματος Πάφος 2017. Οι Καθ' ων η Αίτηση αποδέχτηκαν την αίτηση του Αιτητή και «διόρισαν τον Αιτητή πάνω στη βάση της πλήρους απασχόλησης» στην πιο πάνω θέση από την 01/09/2013 με αμοιβή το κατ' αποκοπήν ποσό των €4.000,00 μηνιαίως πλέον ΦΠΑ. Οι Καθ' ων η Αίτηση κατά ή περί τις 31/003/2015 χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση τερμάτισαν «παράνομα» τις υπηρεσίες του Αιτητή με γραπτή επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 31/03/2015. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ενήργησαν παράνομα και ότι δεν έδωσαν στον Αιτητή νόμιμη προειδοποίηση με βάση τη σχετική νομοθεσία. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν έγγραφο εμφάνισης στις 05/10/2015 με το οποίο απορρίπτουν τις αξιώσεις του Αιτητή και ισχυρίζονται ότι μεταξύ αυτών και του Αιτητή δεν υπήρξε σχέση εργοδότη - εργοδοτούμενου και ότι μεταξύ τους είχε συναφθεί σύμβαση παροχής υπηρεσιών την οποία νόμιμα τερμάτισαν. Το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφασή του στις 28/03/2016 αφού σημείωσε ότι (α) οι αξιώσεις του Αιτητή στην Αίτηση υπό τις παραγράφους (Α), (Στ) και (Ζ) οι οποίες αφορούν τον τερματισμό της εργοδότησής του την 01/04/2015 στηρίζονται στο πλαίσιο του Περί Τερματισμού της Απασχολήσεως Νόμου του 1967, Ν.24/67 («ο Νόμος») (δήλωση για παράνομο τερματισμό της απασχόλησης, αποζημιώσεις και προειδοποίηση λόγω παράνομου τερματισμού της απασχόλησης) και (β) οι αξιώσεις του Αιτητή υπό τις παραγράφους (Γ), (Δ) και (Ε) οι οποίες πάλι αφορούν τον τερματισμό της απασχόλησής του από τους Καθ' ων η Αίτηση στις 31/03/2015 είναι εκτός του δικαιοδοτικού πλαισίου του Νόμου Ν.24/67 καθότι το απαιτούμενο ποσό της αποζημίωσης λόγω του τερματισμού της εργοδότησης του Αιτητή υπερβαίνει τις απολαβές δύο ετών, έκρινε ότι το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών («Δ.Ε.Δ.») δεν στερείται καθ' ύλην δικαιοδοσία να εξετάσει την Αίτηση απλώς στερείται δικαιοδοσίας να επιδικάσει μέρος των αξιώσεων που αιτείται ο Αιτητής οι οποίες αξιώσεις δεν μπορούν να διαχωριστούν από τις αξιώσεις που έχει δικαιοδοσία Δ.Ε.Δ. να επιδικάσει καθότι όλες οι αξιώσεις του Αιτητή βασίζονται στα ίδια γεγονότα και στο ίδιο αγώγιμο δικαίωμα και ότι συνακόλουθα το Δ.Ε.Δ. κέκτηται αρμοδιότητας να εξετάσει την Αίτηση την οποία θα εξετάσει εντός του πλαισίου του Νόμου Ν.24/67 και σε περίπτωση επιτυχίας του Αιτητή θα επιδικάσει θεραπείες που προνοούνται από τον Νόμο Ν.24/67. Περαιτέρω το Δικαστήριο έκρινε ότι στερείται δικαιοδοσίας να αποδώσει τη θεραπεία υπό την παράγραφο (Β) της Αίτησης. Οι Καθ' ων η Αίτηση στις 24/03/2022 καταχώρησαν τροποποιημένους γενικούς λόγους της έγγραφης εμφάνισής τους στους οποίους υπάρχει ο επιπρόσθετος ισχυρισμός ότι οι Καθ' ων η Αίτηση νόμιμα τερμάτισαν την έννομη σχέση τους με τον Αιτητή. Μαρτυρία Ο Αιτητής κατά την κυρίως εξέτασή του σημείωσε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση σε επίσημη έκθεσή τους προς την Ευρωπαϊκή Ένωση τον Σεπτέμβριο του 2013 (Τεκμήριο 18) ανέγραψαν ότι τον Αύγουστο του 2013 ο Αιτητής διορίστηκε στη θέση του Κ.Δ., ότι υπογράφηκαν σχετικά συμβόλαια την 01/09/2013 («we had contracts signed on the 1st of September 2013») και ότι ο Κ.Δ. άρχισε ήδη να εργάζεται, ενώ ουδέποτε υπογράφηκε μεταξύ αυτού και των Καθ' ων η Αίτηση οποιαδήποτε σύμβαση. Προέβαλε τη θέση ότι ως Κ.Δ. των Καθ' ων η Αίτηση: (α) Είχε σταθερό ημερήσιο ωράριο, 08:00 - 15:00 αλλά λόγω μεγάλου φόρτου εργασίας και έλλειψης προσωπικού στους Καθ' ων η Αίτηση δούλευε ως αργά το βράδυ, Σαββατοκύριακα και αργίες χωρίς όμως να πληρώνεται υπερωρίες. (β) Είχε σταθερό χώρο εργασίας αφού εργαζόταν από το γραφείο που του παρείχαν οι Καθ' ων η Αίτηση στην έδρα του οργανισμού, στη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή 55, 8047 στην Πάφο. Στο πιο πάνω γραφείο δεχόταν καθημερινά επισκέψεις από κόσμο για θέματα των Καθ' ων η Αίτηση. (γ) Οι Καθ' ων η Αίτηση του παρείχαν όλα τα μέσα για την εκπλήρωση της εργασίας του όπως γραφειακό χώρο, γραφειακό εξοπλισμό, ηλεκτρονικό υπολογιστή, εκτυπωτή, φαξ, σταθερό τηλέφωνο, χαρτικά, οδοιπορικά και έξοδα ταξιδιών εκτός Κύπρου. (δ) Το Δ.Σ. των Καθ' ων η Αίτηση ασκούσε συνεχώς έλεγχο και παρέμβαινε στην εργασία του. Εκδηλώσεις που σχεδίαζε να πραγματοποιηθούν δεν έγιναν λόγω παρέμβασης μέλους του Δ.Σ. (βλ. Τεκμήριο 12 (γ)) και έγιναν άλλες εκδηλώσεις από συγκεκριμένα άτομα που ήθελαν τα μέλη του Δ.Σ.. (ε) Εντασσόταν σε ιεραρχικά οργανωμένη υπηρεσία αφού οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν συγκεκριμένο οργανόγραμμα το οποίο αναγράφηκε στην έκθεση των Καθ' ων η Αίτηση προς τις Βρυξέλλες τον Σεπτέμβριο του 2013 και στο Bid Book (βλ. Τεκμήριο 5). Περαιτέρω, σύμφωνα με την προκήρυξη (Τεκμήριο 1) ο Κ.Δ. όφειλε να διοικεί όλο το προσωπικό που εργάζεται στον τομέα της αρμοδιότητάς του «περιλαμβανομένων των ατόμων που οι υπηρεσίες τους μισθώθηκαν για να δημιουργήσουν μια καλλιτεχνική παραγωγή». Πέραν τούτου η θέση του Κ.Δ. βρισκόταν (

1. i)κάτω από το Δ.Σ., (
2. ii)στην ίδια βαθμίδα με την Εκτελεστική Διευθύντρια και (iii) πάνω από σειρά άλλων ατόμων. (στ) Είχε σταθερό μηνιαίο μισθό ύψους €4.000,00. (ζ) Σύμφωνα με την προκήρυξη της θέσης (Τεκμήριο 1), δικαιούτο να απουσιάζει από την εργασία του με πλήρεις απολαβές «ανεξάρτητα από το λόγο (ανάπαυση, ασθένεια, κ.ά.), 20 εργάσιμες ημέρες στη διάρκεια του ίδιου ημερολογιακού έτους». Ισχυρίστηκε ότι κατά την περίοδο που αυτός απασχολείτο στους Καθ' ων η Αίτηση, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν ήταν κατάλληλα στελεχωμένοι για την επίτευξη των στόχων τους καθότι δεν είχαν προσλάβει όλα τα άτομα τα οποία είχαν δηλώσει στις εκθέσεις τους προς την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι θα προσλάμβαναν για την πραγματοποίηση των σκοπών τους (βλ. Τεκμήρια 4 και 18). Προς υποστήριξη της εν λόγω θέσης του κατέθεσε ως Τεκμήριο 19 την έκθεση των Acultos που συντάχθηκε μετά από την επίσκεψη μέλους της Acultos στην Πάφο από τις 11/08/2014 μέχρι τις 14/08/2014 στην οποία αναγράφεται "The overload of work and responsibilities at the 1st Management Level requires addressing as a matter of urgency. This will require some restructuring of the Management and Advisory Team, the appointing of personnel to its remaining vacant position and the recruitment of staff for the secretariat". Περαιτέρω, σε αυτή την έκθεση αναγράφεται ότι πρέπει να εισαχθούν ξεκάθαροι κανονισμοί διακυβέρνησης ώστε να αποφευχθούν περαιτέρω παρεξηγήσεις μεταξύ του Δ.Σ., της Ομάδας Διοίκησης/Διαχείρισης και του προσωπικού, ότι πρέπει να προσληφθεί γραμματειακό και διοικητικό προσωπικό ώστε να μειωθεί ο φόρτος εργασίας του ανώτατου διοικητικού προσωπικού και ότι ο Κ.Δ. πρέπει να συγκεντρωθεί στην καλλιτεχνική του εργασία ως Κ.Δ. για τις τελετές, σχεδιάζοντας και δημιουργώντας την τελετή έναρξης, την τελετή λήξης και μια καλοκαιρινή τελετή "with a clear and defined role regarding his input and expected results for these activities". Υποστήριξε ότι ως τεχνοκράτης με εμπειρία σε διοργανώσεις μεγάλης κλίμακας στο εξωτερικό, δούλεψε με επαγγελματισμό και αποτελεσματικότητα και αυτό φάνηκε με την προετοιμασία του προγράμματος της Π.Π.Ε. Πάφος 2017 και την ουσιαστική συμμετοχή του στην επιτυχή αξιολόγηση του εν λόγω προγράμματος και της πορείας του τον Νοέμβριο του 2014 από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (βλ. Τεκμήρια 8, 16, 22-28, 43). Κατά την εν λόγω αξιολόγηση που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες στις 19/11/2014 συμμετείχε αυτοπροσώπως και ενεργά ως ο Κ.Δ. των Καθ' ων η Αίτηση όπου παρουσίασε το καλλιτεχνικό πρόγραμμα του Πάφος 2017 και απάντησε στις σχετικές ερωτήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Αξιολόγησης. Προηγουμένως ετοίμασε τη γραπτή αναφορά στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Αξιολόγησης που αφορούσε το καλλιτεχνικό πρόγραμμα (βλ. Τεκμήρια 32 και 33). Ήταν η θέση του ότι οι Καθ' ων η Αίτηση αντέγραψαν και υλοποίησαν μετά την απόλυσή του το σκεπτικό του κεντρικού γεγονότος του καλοκαιριού του Πάφος 2017 και άλλες εκδηλώσεις και δράσεις που περιέχονται στην έκθεση των Καθ' ων η Αίτηση προς την Ευρωπαϊκή Ένωση που ετοίμασε αυτός και παρουσίασε τον Νοέμβριο του 2014 στις Βρυξέλλες. Ισχυρίστηκε ότι τον Σεπτέμβριο του 2013 μόλις ανέλαβε ως Κ.Δ. μελέτησε όλα τα έργα που περιέχονταν στον φάκελο της υποψηφιότητας (Βid Book) και αφού διαπίστωσε ότι ήταν υπερκοστολογημένα το ανάφερε στο Δ.Σ.. Ότι προχώρησε στην επανακοστολόγησή τους σύμφωνα με τα νέα οικονομικά δεδομένα λόγω της οικονομικής κρίσης του 2013 και έτσι κατάφερε το Πάφος 2017 να πετύχει στην κρίσιμη αξιολόγηση στις 19/11/2014 (βλ. Τεκμήριο 31). Ήταν η θέση του ότι ο Πρόεδρος των Καθ' ων η Αίτηση σε χειρόγραφη σημείωσή του προς αυτόν (βλ. Τεκμήριο 30) του ανέγραψε ότι με την επίτευξη του Bid Book θα επιτύχει στο έργο του ως Κ.Δ. στο 70%. Υποστήριξε ότι στις 19/11/2014 παρουσίασε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή πολύ περισσότερα έργα από αυτά του Bid Book προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι δεχόταν πιέσεις από μέλη των Καθ' ων η Αίτηση (α) να υπογράψει συμφωνίες με άτομα που του υποδείκνυαν, πριν αρχίσει την αξιολόγηση και την επανακοστολόγηση των έργων που κατατέθηκαν στο Bid Book κατά τη διεκδίκηση του τίτλου και ήταν υπερκοστολογημένα και (β) να πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις σε χώρους που ήταν ακατάλληλοι (βλ. Τεκμήριο 34). Κατάθεσε (α) ως Τεκμήρια 35, 38, 40 και 41 ηλεκτρονικά μηνύματα που απέστειλε το 2014 προς το Δ.Σ. των Καθ' ων η Αίτηση ενημερώνοντας το για την πορεία των εργασιών και των δράσεών του ως Κ.Δ., (β) ως Τεκμήριο 36, την παρουσίαση του Roadmap που ετοίμασε τον Νοέμβριο του 2013 σχετικά με το πρόγραμμα εκτέλεσης των εργασιών για επίτευξη του προγράμματος της Π.Π.Ε. Πάφος 2017, (γ) ως Τεκμήρια 37 και 39 ηλεκτρονικά μηνύματα που ανταλλάγηκαν μεταξύ αυτού και της κας Ν. τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 2014 σχετικά με τις εργασίες που εκτελούσε, (δ) ως Τεκμήριο 42 ηλεκτρονικά μηνύματα προς αυτόν από τη σύμβουλο για καλλιτεχνικά θέματα της άλλης Π.Π.Ε. 2017, του Aarhus 2017, με τα οποία η εν λόγω σύμβουλος εκφραζόταν πολύ θετικά για την εργασία του σχετικά με το Πάφος 2017. Σημείωσε ότι στις 15/12/2014 η κα Ν. του ανέφερε σε ηλεκτρονικό μήνυμα (Τεκμήριο 49) ότι συναντήθηκε με τον Πρόεδρο του Δ.Σ. των Καθ' ων η Αίτηση και κατέληξαν σε μια συνεργασία. Ότι στις 23/12/2014 η κα Ν. του απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα (Τεκμήριο 50) ότι από τις 12/01/2014 θα είναι και αυτή στα γραφεία των Καθ' ων η Αίτηση. Ήταν η θέση του ότι στις 31/03/2015 οι Καθ' ων η Αίτηση τερμάτισαν την απασχόλησή του χωρίς να του δοθεί η ευκαιρία να υπερασπίσει τον εαυτό του. Ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ανακοίνωσαν στην ιστοσελίδα τους στις 05/05/2015 (Τεκμήριο 47) ότι η κα Ν. αναλαμβάνει ως Κ.Δ.. Ότι οι Καθ' ων η Αίτηση μετά την απόλυσή του προκήρυξαν τη θέση του βοηθού της κας Ν., κάτι που δεν έπραξαν στη δική του περίπτωση. Ανέφερε ότι πριν εργοδοτηθεί στους Καθ' ων η Αίτηση, η επαγγελματική του δράση ήταν ευρέως και διεθνώς αναγνωρισμένη και ότι έλαβε πολλαπλές βραβεύσεις σε διάφορες χώρες. Κατέθεσε ως Τεκμήρια 20 και 21 συστατικές επιστολές σχετικά με το έργο που ανέλαβε και εκτέλεσε στην πόλη του Mannheim στη Γερμανία από το 2009 μέχρι το 2012. Σημείωσε ότι στο έγγραφο Έκθεσης της Επιτροπής Αξιολόγησης των Καθ' ων η Αίτηση (Τεκμήριο 51) σχετικά με τους υποψήφιους για τη θέση του Κ.Δ. με βάση το Τεκμήριο 1, ήταν πρώτος στη βαθμολογία με διαφορά από τους άλλους υποψηφίους επειδή είχε διεθνή καριέρα, εμπειρογνωμοσύνη και τεχνογνωσία σε μεγάλης κλίμακας διοργανώσεις και αναγνώριση τόσο των διοικητικών όσο και των καλλιτεχνικών του ικανοτήτων. Υπέδειξε επίσης ότι στο Τεκμήριο 18 οι Καθ' ων η Αίτηση ανέγραψαν όλα τα θετικά του σημεία. Οι Καθ' ων η Αίτηση με την απόλυσή του ενημέρωσαν (α) την Ευρωπαϊκή Ένωση, (β) τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες που ήταν εμπλεκόμενες στο θεσμό της Π.Π.Ε., (γ) όλους τους πολιτιστικούς και καλλιτεχνικούς φορείς εντός και εκτός Κύπρου με τους οποίους είχε επαφές όταν εργαζόταν στους Καθ' ων η Αίτηση, (δ) το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου και (ε) συγκεκριμένο Ιαπωνικό φορέα ο οποίος συνεργάζεται με όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, με αναληθή, αδικαιολόγητα, παραπλανητικά, αβάσιμα στοιχεία και δεδομένα, δυσφημίζοντάς τον, προκαλώντας του αρνητικές επιπτώσεις στην καριέρα του. Ότι μετά την απόλυσή του μέχρι και τις 31/12/2017 αλλά και μετά, δεν κατέστη δυνατό να βρει άλλη εργασία παρά τις πολλαπλές αιτήσεις που έκανε για εργοδότησή του στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό, καθότι δεν είχε να παρουσιάσει συστατική επιστολή των Καθ' ων η Αίτηση η οποία του ζητείτο από τους οργανισμούς στους οποίους αποτεινόταν για εργοδότηση. Κατέθεσε ως Τεκμήρια 52, 53 και 54 απορριπτικές επιστολές που έλαβε από φορείς στο Ηνωμένο Βασίλειο τα έτη 2017, 2016 και 2015 αντίστοιχα για τρεις θέσεις εργασίας για τις οποίες υπέβαλε αίτηση πρόσληψης. Κατά την αντεξέτασή του είπε ότι ακολουθώντας τους όρους του Τεκμηρίου 1 ζητούσε από τους Καθ' ων η Αίτηση όπως υπογραφεί μεταξύ τους συμβόλαιο για τη συνεργασία τους. Ότι όταν αποτάθηκε στο Γραφείο Εργασίας, στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων και στο Φ.Π.Α. του ανέφεραν ότι όφειλε να τους προσκομίσει τη σύμβαση συνεργασίας του με τους Καθ' ων η Αίτηση. Ότι στο Γραφείο Εργασίας τον ενημέρωσαν ότι σύμφωνα με τους όρους του Τεκμηρίου 1 φαίνεται να είναι εργοδοτούμενος των Καθ' ων η Αίτηση και όχι αυτοεργοδοτούμενος και γι' αυτό τον λόγο ζητούσε από τους Καθ' ων η Αίτηση όπως τον εγγράψουν ως εργοδοτούμενό τους. Ότι στο Φ.Π.Α. αναγκάστηκε να εγγραφεί ως αυτοεργοδοτούμενος ώστε να πληρωθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση τα οφειλόμενά του για την περίοδο από 01/03/2014 μέχρι 31/03/2015. Ότι από τον Σεπτέμβριο του 2013 μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2014 εξαναγκαζόταν να εκδίδει τιμολόγιο στους Καθ' ων η Αίτηση ώστε να πληρωθεί και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση τον πλήρωναν χωρίς Φ.Π.Α. αφού δεν ήταν γραμμένος στο Φ.Π.Α.. Είπε ότι μετά την απόλυσή του έλαβε πολλά βραβεία για τις καλλιτεχνικές του δημιουργίες/συνθέσεις και σημείωσε ότι μετά την απόλυσή του ανέλαβε διάφορα μικρά projects σύνθεσης/δημιουργίας και εκτέλεσης χωρίς αμοιβή ώστε να ανατρέψει την αρνητική εικόνα που δημιουργήθηκε για το πρόσωπό του μετά την απόλυσή του από τους Καθ' ων η Αίτηση λόγω των εκθέσεων που έκαναν οι Καθ' ων η Αίτηση στους συνεργαζόμενους με αυτούς φορείς και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν του έδωσαν συστατική επιστολή. Διέκρινε τις εργασίες που ανέλαβε μετά την απόλυσή του από τους Καθ' ων η Αίτηση από την εργασία που είχε στους Καθ' ων η Αίτηση λέγοντας ότι η θέση στους Καθ' ων η Αίτηση ήταν διοικητική ενώ οι άλλες αφορούσαν συγκεκριμένες καλλιτεχνικές δημιουργίες. Παραδέχτηκε ότι το 2013 ανέλαβε ένα καλλιτεχνικό έργο για την πόλη του Ulm στη Γερμανία το οποίο όφειλε να παραδώσει στις 31/01/2015 σημειώνοντας όμως ότι αυτό δεν είχε σχέση με την εργασία του στους Καθ' ων η Αίτηση και ότι ασχολείτο με αυτό τις ελεύθερές του ώρες. Ανέφερε ότι τον Μάρτιο του 2015 το Δ.Σ. του πρότεινε να αναλάβει την καλλιτεχνική δημιουργία για τα κεντρικά γεγονότα του Πάφος 2017 η οποία δεν περιλαμβανόταν στα καθήκοντά του ως Κ.Δ. σύμφωνα με το Τεκμήριο 1. Είπε ότι ζήτησε ως επιπρόσθετη αμοιβή για το έργο της καλλιτεχνικής δημιουργίας των κεντρικών γεγονότων του Πάφος 2017 το ποσό των €15.000,00 πλέον Φ.Π.Α. τον χρόνο ώστε να εξισωθούν οι απολαβές του με αυτές που λάμβανε η κα Ν. Δεύτερος μάρτυρας για τον Αιτητή ήταν ο κ. Δ. Ε., Επαρχιακός Γραμματέας Πάφου της ΣΕΔΗΚΕΚ ΠΕΟ, ο οποίος κατέθεσε ότι ο Αιτητής τον επισκέφθηκε στο γραφείο του περί τα τέλη Νοεμβρίου 2013 και τον ενημέρωσε ότι μετά από αξιολόγηση κέρδισε τη θέση του Κ.Δ. των Καθ' ων η Αίτηση, η οποία προκηρύχθηκε με το Τεκμήριο 1 και ξεκίνησε να εργάζεται ως Κ.Δ. των Καθ' ων η Αίτηση από την 01/09/2013. Ότι αυτός διαβάζοντας το Τεκμήριο 1 και λαμβάνοντας υπόψη (α) ότι η προκήρυξη ήταν με προσόντα, (β) ότι υπήρχε καθορισμένος μηνιαίος μισθός, χώρος εργασίας και ωράριο εργασίας και καθορισμένες άδειες ασθενείας και ανάπαυσης με πλήρεις απολαβές, (γ) ότι υπήρχε έλεγχος και εποπτεία από το Δ.Σ., (δ) ότι υπήρχε καθορισμένο οργανόγραμμα στο οποίο εντασσόταν ο Κ.Δ. και πρόνοιες για διοίκηση του προσωπικού στον τομέα του Κ.Δ. και για παρακολούθηση και εποπτεία των εργασιών σε συνεργασία με τον γενικό διευθυντή, (ε) ότι υπήρχε παροχή υλικών των εργασιών και πληρωμή ταξιδιών και (στ) ότι υπήρχε καθορισμένο πλαίσιο εργασίας σε σχέση με το περιεχόμενο του πολιτιστικού προγράμματος όπως προτάθηκε στον φάκελο υποψηφιότητας του τίτλου της Π.Π.Ε. 2017 (Bid Book), διαπίστωσε ότι το καθεστώς του Αιτητή ως Κ.Δ. δεν είναι αυτό του αυτοεργοδοτούμενου αλλά αυτό του μισθωτού υπαλλήλου. Ήταν η θέση του ότι ανέφερε στον Αιτητή ότι επειδή η φύση της εργασίας του είναι εξαρτημένη, οι Καθ' ων η Αίτηση όφειλαν με βάση τη νομοθεσία να τον πληροφορήσουν γραπτώς εντός ενός μηνός από την έναρξη της εργασίας του για τους βασικούς όρους της σύμβασης ή της σχέσης εργασίας του. Ότι αυτοί οι όροι θα πρέπει να συμφωνηθούν και να υπογραφούν και από τα δύο μέρη. Σημείωσε ότι ο Αιτητής τον Ιούνιο του 2014 τον πληροφόρησε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση συνέχιζαν να παραλείπουν να υπογράψουν συμβόλαιο εργασίας με αυτόν και ότι αυτός τους ζητούσε συμβόλαιο εργασίας ώστε να μπορεί να «γραφτεί» στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις. Ότι όταν στις 14/03/2015 ο Αιτητής τον ενημέρωσε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση εξακολουθούσαν να μην έχουν υπογράψει συμβόλαιο εργασίας μαζί του, τηλεφώνησε στο μέλος του Δ.Σ., κ. Ρ. Α., ο οποίος του ανέφερε ότι είναι πρόθεση του Δ.Σ. να συνάψουν συμβόλαιο με τον Αιτητή σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Αιτητή και ότι θα έδιναν στον Αιτητή ένα επιπλέον ποσό για καλλιτεχνική δημιουργία στα κεντρικά γεγονότα του Πάφος 2017 που θα αναλάμβανε ο Αιτητής. Ήταν η θέση του ότι στις 31/03/2015 ο Αιτητής τον ενημέρωσε ότι την ίδια μέρα οι Καθ' ων η Αίτηση του ανέφεραν ότι τερματίζεται η μεταξύ τους σύμβαση μίσθωσης υπηρεσιών χωρίς να του δώσουν (α) οποιαδήποτε συγκεκριμένη αιτιολόγηση και (β) την ευκαιρία να ακουστεί. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν ήταν ο συντεχνιακός εκπρόσωπος του Αιτητή και ότι επειδή γνώριζε μέλη της οικογένειάς του, ο Αιτητής τον επισκέφτηκε για να τον συμβουλευτεί σχετικά με τις εκκρεμότητες που είχε με τους Καθ' ων η Αίτηση λόγω της εμπειρίας του ως Γραμματέας της συντεχνίας για τους ημικρατικούς και δημοτικούς εργατοϋπαλλήλους. Η κα Ε. Κ., μητέρα του Αιτητή, πρώην Διευθύντρια του Επαρχιακού Κέντρου Κυπριακής Χειροτεχνίας στην Πάφο και καθηγήτρια, κατέθεσε ότι ως άτομο με γνώση της λαϊκής τέχνης και παράδοσης της Κύπρου, ήταν εθελόντρια του προγράμματος της Π.Π.Ε. Πάφος 2017. Ότι στις 31/03/2015 είχε ραντεβού με τον Αιτητή στα γραφεία των Καθ' ων η Αίτηση για να συζητήσουν τον τρόπο δράσης των εθελοντών μαθητών και παραδοσιακών τεχνιτών στο Πάφος 2017. Ότι όταν πήγε εκεί της είπαν ότι ο Αιτητής έχει μια συνάντηση και ότι έπρεπε να περιμένει να τελειώσει. Ότι στη συνέχεια είδε τον Πρόεδρο των Καθ' ων η Αίτηση να βγαίνει από το γραφείο του Αιτητή και όταν αυτή διαμαρτυρήθηκε σε αυτόν για το γεγονός ότι για 19 μήνες οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έκαναν συμβόλαιο με τον Αιτητή, ο Πρόεδρος των Καθ' ων η Αίτηση θύμωσε και φωνασκώντας της είπε πως με τις προτάσεις που τους υπέβαλε ο Αιτητής για τα καλλιτεχνικά projects που ζήτησαν οι Καθ' ων η Αίτηση από τον Αιτητή να αναλάβει, ο Αιτητής «ήθελε να κάνει τα show του» και «να την κάτσει» στους Καθ' ων η Αίτηση και ότι ο Αιτητής θεωρούσε παράλογα ότι μπορεί να βρει σπόνσορες για τα εν λόγω projects. Περαιτέρω της είπε ότι δεν έχει σημασία αν ο Αιτητής παίρνει λιγότερα λεφτά από άλλους καθότι με την εργασία του στους Καθ' ων η Αίτηση θα του ανοίγονταν πόρτες για καριέρα στην Ευρώπη. Ισχυρίστηκε ότι στη συνέχεια ο Αιτητής την πληροφόρησε ότι ο Πρόεδρος των Καθ' ων η Αίτηση μόλις του είπε ότι η σύμβαση μίσθωσης υπηρεσιών του τερματίζεται την ίδια μέρα. Ισχυρίστηκε όταν τον Μάιο του 2014 συνάντησε τον κ. Σ. Τ., μέλος του Δ.Σ. των Καθ' ων η Αίτηση, σε μια εκδήλωση του Πάφος 2017, τον οποίο άκουσε να λέει ότι ο Αιτητής «έχει το κρεβάτι του στο Πάφος 2017» όταν του ανέφερε ένας εθελοντής ότι ο Αιτητής εργάζεται στο γραφείο του μέχρι αργά το βράδυ. Για τους Καθ' ων η Αίτηση κατέθεσε ο κ. Χ. Π. Ο κ. Π. κατέθεσε ότι, από τις 11/03/2013 μέχρι την αποπεράτωση της αποστολής των Καθ' ων η Αίτηση το 2018, ήταν Πρόεδρος του Δ.Σ. των Καθ' ων η Αίτηση. Ανέφερε ότι τα μέλη του Δ.Σ. των Καθ' ων η Αίτηση προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στους Καθ' ων η Αίτηση εθελοντικά και αφιλοκερδώς. Ισχυρίστηκε ότι τον Μάρτιο του 2013 λόγω της οικονομικής κρίσης και των περιορισμών που τέθηκαν στα δημόσια ταμεία, οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν πολύ περιορισμένα χρήματα για να εκτελέσουν την αποστολή τους. Εκείνη την περίοδο λειτουργούσαν με δύο άτομα τα οποία αποσπάστηκαν από τον Δήμο Πάφου. Ότι βασική και άμεση ανάγκη ήταν η εξεύρεση Κ.Δ. παρά τις πολύ περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες των Καθ' ων η Αίτηση. Οι Καθ' ων η Αίτηση ανέμεναν ότι με την εξεύρεση του Κ.Δ. θα ξεκινούσε ο απαραίτητος σχεδιασμός για τον συντονισμό και την οργάνωση τόσο των έργων που περιλαμβάνονταν στον φάκελο υποψηφιότητας της Π.Π.Ε. 2017 (Bid Book) όσον και της ανάπτυξης του προγράμματος της Π.Π.Ε. 2017. Ότι η συμβολή του νέου Κ.Δ. θα ήταν καθοριστική τόσο για την καλλιτεχνική επιμέλεια και ανάπτυξη του προγράμματος όσον και για τη διευθυντική ικανότητά του να οργανωθούν και να συντονιστούν (α) οι αναγκαίες δράσεις και (β) ότι αφορούσε τους συντελεστές που είχαν έργα στον φάκελο υποψηφιότητας (Bid Book). Σημείωσε ότι το Δ.Σ. αποφάσισε να προχωρήσει σε προκήρυξη για μίσθωση υπηρεσιών Κ.Δ. καθότι οι Καθ' ων η Αίτηση επιθυμούσαν να έχουν τη δυνατότητα να τερματίσουν μια τέτοια σύμβαση υπηρεσιών αν έκριναν ότι οι υπηρεσίες αυτές δεν ήταν ικανοποιητικές ή επαρκείς χωρίς περαιτέρω διαδικασίες ώστε να είναι ευέλικτοι να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους στο περιορισμένο χρονικό διάστημα που είχαν στη διάθεσή τους. Ήταν η θέση του ότι ο Αιτητής ξεκίνησε τη συνεργασία του με τους Καθ' ων η Αίτηση με βάση το Τεκμήριο 1. Υποστήριξε ότι ο βασικός ρόλος του Αιτητή ως Κ.Δ. ήταν η ανάπτυξη και η υλοποίηση της καλλιτεχνικής παραγωγής και η περαιτέρω ανάπτυξη του περιεχομένου και της ποιότητας του καλλιτεχνικού/πολιτιστικού προγράμματος που περιεχόταν στον φάκελο υποψηφιότητας του τίτλου της Π.Π.Ε. 2017 (Bid Book), λαμβάνοντας υπόψη και τις παρατηρήσεις της αρμόδιας Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ότι προτεραιότητα του Κ.Δ. έπρεπε να ήταν η επικοινωνία με τα πρόσωπα που είχαν έργα στον φάκελο υποψηφιότητας (Bid Book) και ο συντονισμός μεταξύ τους για την υλοποίηση των έργων με την υιοθέτηση κάποιων αναγκαίων αλλαγών ή προσαρμογών λόγω της αλλαγής των οικονομικών δεδομένων. Υποστήριξε ότι για τους Καθ' ων η Αίτηση η σχέση τους με τον Αιτητή ήταν σχέση παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών και γι' αυτό τον λόγο οι Καθ' ων η Αίτηση του ζητούσαν επανειλημμένα να τους παρουσιάσει νόμιμο τιμολόγιο με Φ.Π.Α., ώστε να του καταβάλουν το ποσό της πληρωμής των υπηρεσιών του με βάση το Τεκμήριο 1. Ότι ο Αιτητής αρνείτο να προσκομίσει νόμιμα τιμολόγια και επέμενε στην υπογραφή σύμβασης εργασίας μεταξύ αυτού και των Καθ' ων η Αίτηση. Ότι ο Αιτητής κατά την περίοδο 01/09/2013 μέχρι 01/03/2014 εξέδιδε και παρέδιδε στους Καθ' ων η Αίτηση βεβαίωση είσπραξης του ποσού €4.000,00 μηνιαίως. Προέβαλε τον ισχυρισμό ότι κατά τη διάρκεια παροχής των υπηρεσιών του στους Καθ' ων η Αίτηση, όπως εκ των υστέρων διαφάνηκε, ο Αιτητής παρείχε τις υπηρεσίες του και σε άλλους φορείς, κυρίως στο εξωτερικό. Ότι το γεγονός αυτό έγινε χωρίς καμία εκ μέρους του ενημέρωση ή αίτηση έγκρισης από το Δ.Σ.. Ότι η Acultos ενημέρωσε τους Καθ' ων η Αίτηση αρχές του 2015 προφορικά και στη συνέχεια τον Οκτώβριο του 2015 γραπτώς (Τεκμήριο 64), ότι ο Αιτητής είχε αναλάβει για την πόλη του Ulm ένα project της τάξης των €500.000,00 με ένα χρονοδιάγραμμα που συνέπιπτε με τον χρόνο παροχής υπηρεσιών στους Καθ' ων η Αίτηση και ότι ο Αιτητής επισκέφθηκε την πόλη του Ulm σε διάφορες ημερομηνίες τον Ιανουάριο, τον Ιούνιο και τον Οκτώβρη του 2014. Ανέφερε ότι από την ενημέρωση που είχαν από τους Acultos, φαίνεται ότι ο Αιτητής δεν ανταποκρίθηκε στις υποχρεώσεις του που είχε με την πόλη Ulm και πιθανολόγησε ότι αυτός ήταν ένας λόγος που δημιουργούσε τόση ένταση στον ίδιο, αλλά και καθυστερήσεις ως προς αυτά που ανέμεναν οι Καθ' ων η Αίτηση από αυτόν. Είπε ότι ο Αιτητής χωρίς την οποιαδήποτε τυποποιημένη διαδικασία, απουσίασε από τους Καθ' ων η Αίτηση τον Ιούνιο του 2014, από τις 27/10/2014 μέχρι τις 10/11/2014, από τις 20/11/2014 μέχρι τις 08/12/2014, από τις 16/12/2014 μέχρι τις 19/12/2014 και από τις 08/01/2015 μέχρι τις 23/01/2015. Αναφορικά με τη μη υπογραφή επίσημου συμβολαίου μεταξύ του Αιτητή και των Καθ' ων η Αίτηση, είπε ότι αρχικά δεν τέθηκε θέμα από οποιαδήποτε από τις δύο πλευρές καθότι ήταν προφανές ότι τα δύο μέρη βασίστηκαν στους όρους της προκήρυξης (Τεκμήριο 1) εφόσον υπήρξε προσφορά και αποδοχή της προκήρυξης, στοιχεία που συνθέτουν μία σύμβαση. Ισχυρίστηκε ότι από την έναρξη της συνεργασίας των Καθ' ων η Αίτηση με τον Αιτητή, το Δ.Σ. διαπίστωσε ότι ο Αιτητής αντί να δώσει έμφαση στον προγραμματισμό και συντονισμό των διάφορων έργων του φακέλου υποψηφιότητας (Bid Book) δεν κατανοούσε την αναγκαιότητα του συντονισμού των διαφόρων έργων, δεν μπορούσε να συνεννοηθεί με τους υπεύθυνους των έργων και δεν προχωρούσε σε κανένα ουσιαστικό συντονισμό αφήνοντας τα πάντα σε εκκρεμότητα και τον χρόνο να περνά. Ότι οι υπεύθυνοι των έργων εξέφραζαν παράπονα στο Δ.Σ.. Ότι ο Αιτητής απασχολούσε το Δ.Σ. με ασήμαντα θέματα όπως η κατάληψη ενός μεγαλύτερου γραφείου, η σπατάλη χρόνου με αχρείαστες επαφές κατά τη δεδομένη στιγμή, η προσπάθειά του να δημιουργήσει δική του προσωπική ομάδα εθελοντών αντί να ενεργοποιήσει την υπάρχουσα ομάδα εθελοντών του Πάφος 2017. Ότι οι ενέργειές του άφηναν στο Δ.Σ. την εντύπωση ότι ο Αιτητής δεν μπορούσε να αντιληφθεί ποια θέματα είχαν προτεραιότητα και πώς έπρεπε να οργανωθούν σωστά και ότι τον απασχολούσαν περισσότερο δράσεις που προέβαλλαν τον ίδιον. Ότι το Δ.Σ. δέχθηκε παράπονα από συντελεστές που είχαν έργα στον φάκελο υποψηφιότητας, όπως για παράδειγμα τον Οκτώβριο του 2013 ο κ. Εύης Σαμμούτης, καλλιτεχνικός διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Σύγχρονης Μουσικής του Ιδρύματος Φάρος, τους είχε αναφέρει την πρόθεσή του να αποσύρει έργα που είχε στον φάκελο υποψηφιότητας (Bid Book) λόγω έλλειψης συντονισμού και επικοινωνίας με τον Αιτητή. Ανέφερε ότι το Δ.Σ. των Καθ' ων η Αίτηση αντιλαμβανόμενο τις αδυναμίες της αποτελεσματικότητας του Αιτητή, με δεδομένη την πίεση του χρόνου και των απαιτήσεων για τη διεκπεραίωση του έργου, ζήτησε από την κα Ν., καλλιτεχνική διευθύντρια του Ριάλτο Λεμεσού, να συνεργαστεί μαζί τους αρχικά άτυπα τον Οκτώβριο του 2013 και στη συνέχεια τον Νοέμβριο του 2013 επίσημα ως σύμβουλος των Καθ' ων η Αίτηση για καλλιτεχνικά θέματα. Ότι ο ρόλος της κας Ν. ήταν να καλύψει τα κενά του Αιτητή, να τον βοηθά και να τον συμβουλεύει, πράγμα το οποίο ο Αιτητής αποδέχθηκε με ικανοποίηση. Υποστήριξε ότι η κα Ν. επέδειξε μεγάλη αποτελεσματικότητα και τα πράγματα προχώρησαν σημαντικά και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση πέτυχαν στις αξιολογήσεις της αρμόδιας Ευρωπαϊκής Επιτροπής λόγω της αποτελεσματικότητας της βοήθειας της κας Ν., την οποία η κα Ν. παρείχε τόσο στους Καθ' ων η Αίτηση όσο και στον Αιτητή. Είπε ότι η συμβολή της κας Ν. στο θέμα της επικοινωνίας, του συντονισμού και της επαναδιαπραγμάτευσης με τα άτομα και τις ομάδες που είχαν projects στον φάκελο υποψηφιότητας (Bid Book) ήταν καθοριστική. Ήταν η θέση του ότι τον Ιανουάριο του 2015, εν γνώσει του Αιτητή και κατόπιν σχετικής εισήγησης των Acultos, οι Καθ' ων η Αίτηση προσέλαβαν την κα Ν. στη θέση της Διευθύντριας του Καλλιτεχνικού Προγράμματος του Πάφος 2017 με στόχο να αναλάβει το κατεξοχήν μέρος των αρμοδιοτήτων του Κ.Δ. και ο Αιτητής να περιοριστεί στις τρεις μεγάλες εκδηλώσεις του Πάφος 2017 διατηρώντας όμως τον τίτλο του Κ.Δ., ως η δική του παράκληση. Ισχυρίστηκε ότι παράλληλα το Δ.Σ. ξεκίνησε ένα διάλογο με τον Αιτητή για τις τρεις μεγάλες εκδηλώσεις και τον κάλεσε όπως του παρουσιάσει την πρότασή του. Ότι η πρόταση που παρουσίασε ο Αιτητής ήταν γενική, ασαφής και μη συγκεκριμένη ως προς τη δυνατότητα υλοποίησής της και δεν καθόριζε το κόστος της. Ότι το Δ.Σ. του ζήτησε να παρουσιάσει ξανά την πρότασή του με περισσότερες λεπτομέρειες όσον αφορά τις δυνατότητες υλοποίησής της και το συνολικό κόστος της ώστε να εξετάσει κατά πόσο η εν λόγω πρότασή του ήταν οικονομικά εφικτή και πρακτικά υλοποιήσιμη. Σημείωσε ότι ο Αιτητής παράλληλα με την πρότασή του υπέβαλε αίτημα αύξησης της αμοιβής του με το δικαιολογητικό ότι θα έπρεπε να πληρωθεί επιπλέον ως δημιουργός των τριών εκδηλώσεων, παραβλέποντας όμως ότι το σημαντικότερο μέρος των εργασιών του είχε ήδη ανατεθεί στην κα Ντέτσερ, χωρίς να μειωθούν οι απολαβές του και χωρίς να του αφαιρεθεί ο τίτλος του Κ.Δ.. Ότι το Δ.Σ. κάλεσε τον Αιτητή στη συνεδρία του, ημερομηνίας 16/03/2015 και αφού του επισήμανε τις επιφυλάξεις και τις ανησυχίες του ως προς την πρότασή του, του ζήτησε να του υποβάλει νέα πρόταση βάσει των παρατηρήσεων που του έγιναν. Ότι στις 23/03/2015 ο Αιτητής παρουσίασε μια πρόταση την οποία το Δ.Σ. θεώρησε ως μη ικανοποιητική και οικονομικά αδύνατη και λαμβάνοντας υπόψη τη γενικότερη μέχρι τότε μη ικανοποιητική αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητα του Αιτητή, αποφάσισε ομόφωνα να διακόψει τη συνεργασία του με τον Αιτητή. Προς υποστήριξη των δύο τελευταίων θέσεών του κατέθεσε τα πρακτικά των συνεδριάσεων του Δ.Σ. στις 16/03/2015 και στις 23/03/2015 ως Τεκμήρια 65 και 66. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι δεν έγινε γραπτό συμβόλαιο μεταξύ του Αιτητή και των Καθ' ων η Αίτηση καθότι υπήρχε μια συζήτηση σχετικά με τις λεπτομέρειες των καθηκόντων του Αιτητή ως Κ.Δ. επειδή

(1)κατά την πρόσληψη του Αιτητή οι Καθ' ων η Αίτηση εκείνη την περίοδο αντιμετώπιζαν δυσκολίες στη λειτουργία τους λόγω της έλλειψης οικονομικών πόρων και

(2)μετά την πρόσληψη του Αιτητή διαπιστώθηκαν προβλήματα με την αποτελεσματικότητα και την απόδοση του Αιτητή και οι Καθ' ων η Αίτηση αναγκάστηκαν να ζητήσουν τη βοήθεια της κας Ν. με αποτέλεσμα να υπάρχει διαφοροποίηση στα καθήκοντα του Κ.Δ.. Ισχυρίστηκε ότι δεν υπήρχε κάτι σταθερό στις ώρες εργασίας του Κ.Δ. ο οποίος έχοντας την ευθύνη του έργου δεν εργαζόταν σε ώρες γραφείου και ότι ουδέποτε απαιτήθηκε συγκεκριμένο ωράριο εργασίας από τον Αιτητή. Ότι στον Αιτητή παραχωρήθηκε ένας χώρος στα γραφεία των Καθ' ων η Αίτηση για να γίνονται οι συνεδρίες και ο Αιτητής χρησιμοποιούσε τον εν λόγω χώρο. Ότι ο Αιτητής μαζί με τον δικό του εξοπλισμό χρησιμοποιούσε και τον εξοπλισμό των Καθ' ων η Αίτηση που βρισκόταν στα γραφεία των Καθ' ων η Αίτηση. Ότι οι Καθ' ων η Αίτηση πλήρωναν στον Αιτήτη τα έξοδα για τα ταξίδια που έκανε στο εξωτερικό για σκοπούς των Καθ' ων η Αίτηση. Ότι το Δ.Σ. είχε την ευθύνη να παρακολουθεί την πρόοδο των εργασιών που έπρεπε να γίνουν αλλά ο Κ.Δ. απολάμβανε καλλιτεχνική ανεξαρτησία. Ότι δεν υπήρχε κάποια διαδικασία έγκρισης άδειας απουσίας του Αιτητή από την εργασία του. Ότι ο λόγος που ο Αιτητής δεν ήταν υπόχρεος να τους αναφέρει ότι ανέλαβε το project για την πόλη του Ulm ήταν επειδή ήταν με σύμβαση παροχής υπηρεσιών. Υποστήριξε ότι λόγω της ανικανότητας να εκπληρωθεί το έργο του Κ.Δ. οι Καθ' ων η Αίτηση αναγκάστηκαν να προσλάβουν άλλο άτομο για να αναλάβει το εν λόγω έργο και με βάση τις εισηγήσεις των Acultos (που και εκείνοι εντόπισαν το πρόβλημα και τους εισηγήθηκαν να αναλάβει η νέα διευθύντρια τον μεγάλο όγκο του προγράμματος και να περιοριστεί ο Αιτητής στις τρεις μεγάλες εκδηλώσεις) ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 2015 διαπραγματεύσεις για να ανατεθεί στον Αιτητή η καλλιτεχνική δημιουργία των τριών μεγάλων γεγονότων του Πάφος 2017. Οι Καθ' ων η Αίτηση αποδέχτηκαν την παράκληση του Αιτητή να μην του αφαιρεθεί ο τίτλος του Κ.Δ. παρά το ότι το 90% της εργασίας του θα το αναλάμβανε άλλο πρόσωπο και ζήτησαν από τον Αιτητή να αναλάβει στα πλαίσια της συνεργασίας που είχαν τις τρεις κύριες εκδηλώσεις που ήταν μέρος του Bid Book και συζητούσαν με τον Αιτητή την οριστικοποίηση των καθηκόντων του στη βάση των απολαβών που ήδη λάμβανε. Ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν δέχονταν να δώσουν στον Αιτητή επιπλέον αμοιβή καθότι τον κύριο όγκο εργασίας του θα τον αναλάμβανε άλλο πρόσωπο. Δεν συμφώνησε με υποβολή ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δυσφήμισαν τον Αιτητή μετά την απόλυσή του και είπε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ενημέρωσαν τους συνεργάτες τους για την απόφασή τους να απολύσουν τον Αιτητή και ήταν όσο το δυνατόν «πιο σιωπηλοί στο όλο θέμα». Νομική Πτυχή Α. Το πρώτο ερώτημα που καλείται να απαντήσει το Δικαστήριο το οποίο σημειώνουμε άπτεται και του ζητήματος της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου στην παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσον ο Αιτητής πρόσφερε τις υπηρεσίες του στους Καθ' ων η Αίτηση ως εργοδοτούμενός τους εντός των πλαισίων που ορίζει ο Νόμος ή ως ανεξάρτητος συνεργάτης. Το Δικαστήριο στην παρούσα περίπτωση κέκτηται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση μόνο αν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Αιτητής πρόσφερε τις υπηρεσίες του στους Καθ' ων η Αίτηση ως εργοδοτούμενος τους δυνάμει σχετικής σύμβασης εργασίας και όχι ως ανεξάρτητος συνεργάτης τους δυνάμει σχετικής σύμβασης υπηρεσιών. Το άρθρο 2 του Νόμου προσδιορίζει την έννοια του εργοδοτούμενου ως εξής: «″εργοδοτούμενος″ σημαίνει πρόσωπον εργαζόμενον δι΄ έτερον πρόσωπον είτε δυνάμει συμβάσεως εργασίας ή μαθητείας είτε υπό τοιαύτας περιστάσεις εκ των οποίων δύναται να συναχθή η ύπαρξις σχέσεως εργοδότου και εργοδοτουμένου, ο δε όρος ″εργοδότης″ θα ερμηνεύηται αναλόγως και θα περιλαμβάνη την Κυβέρνησιν της Δημοκρατίας.» Ο ορισμός της εργασίας δεν δόθηκε νομοθετικά. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου η ύπαρξη σχέσης εργοδότη - εργοδοτούμενου (σχέση εργασίας), η οποία δημιουργείται από την παροχή έναντι ανταλλάγματος εξαρτημένης εργασίας[1], είναι πάντοτε ζήτημα πραγματικό και εξετάζεται υπό το πρίσμα του συνόλου των γεγονότων κάθε υπόθεσης[2]. Στο σύγγραμμα Δ. Ζερδελής, «Το Δίκαιο της Καταγγελίας της Σύμβασης Εξαρτημένης Εργασίας»

(2002)στη σελίδα 247 αναφέρονται τα πιο κάτω: «Σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, στην οποία και μόνο εφαρμόζονται οι κανόνες του εργατικού δικαίου, υπάρχει, όταν οι συμβαλλόμενοι αποβλέπουν στην παροχή της εργασίας του μισθωτού για ορισμένο ή αόριστο χρόνο και στο μισθό που συμφωνήθηκε, χωρίς ευθύνη του μισθωτού για την επίτευξη ορισμένου αποτελέσματος, και ακόμη ο μισθωτός τελεί σε εξάρτηση από τον εργοδότη του, που εκδηλώνεται με το δικαίωμα του τελευταίου να δίνει οδηγίες δεσμευτικές για τον εργαζόμενο αναφορικά με τον χρόνο, τόπο και τρόπο παροχής της εργασίας και να ασκεί εποπτεία και έλεγχο κατά την εκτέλεση της προς διαπίστωση της συμμόρφωσης του εργαζομένου προς τις οδηγίες του. Αντίθετα δεν έχουμε σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, αλλά σύμβαση ανεξάρτητων υπηρεσιών, στην οποία δεν εφαρμόζονται οι κανόνες του εργατικού δικαίου, όταν ο εργαζόμενος αναλαμβάνει μεν να παράσχει την εργασία του για ορισμένο ή αόριστο χρόνο, άσχετα από το έργο που θα εκτελέσει, χωρίς όμως το στοιχείο της εξάρτησης, όταν δηλαδή διατηρεί την ελευθερία του να προσδιορίζει τον τρόπο και κυρίως το χρόνο και τον τόπο παροχής της εργασίας και δεν υπόκειται σε εποπτεία και έλεγχο από τον εργοδότη.» Δεν υπάρχει συγκεκριμένος καθορισμός της σχέσης εργοδότη-εργοδοτούμενου και η ύπαρξη της εξαρτάται από διάφορα ενδεικτικά στοιχεία που μπορούν να οδηγήσουν σε εύρημα κατά πόσο μια σύμβαση είναι σύμβαση σχέσης εργοδότη-εργοδοτούμενου. Το κριτήριο για να θεωρηθεί ένα πρόσωπο εργοδοτούμενος κάποιου άλλου δεν είναι μόνο η πληρωμή μισθού για υπηρεσίες που αυτός πρόσφερε αλλά θα πρέπει επίσης να καθοριστεί, κατά πόσο συντρέχουν και άλλοι παράγοντες[3] οι οποίοι θεμελιώνονται στα γεγονότα π.χ. η άσκηση ελέγχου από τον εργοδότη επί της εργασίας του εργοδοτούμενου, τυχόν ύπαρξη συμβολαίου, το δικαίωμα επιλογής των προσφερομένων υπηρεσιών, η προσφορά εργασίας σε συγκεκριμένο χώρο, το ωράριο, η μη ανάληψη επιχειρηματικού κινδύνου από τον εργοδοτούμενο, η δυνατότητα πειθαρχικού ελέγχου από τον εργοδότη, η κύρια ή η αποκλειστική παροχή εργασίας, η ένταξη του εργαζόμενου σε μια ιεραρχικά οργανωμένη υπηρεσία ή εκμετάλλευση την οποία καθορίζει και διευθύνει ένας τρίτος, η υποχρέωση του εργοδοτουμένου να εκτελέσει αυτοπροσώπως την οφειλόμενη εργασία, η παροχή ετήσιας άδειας ανάπαυσης ή πληρωμένης άδειας ασθενείας κ.λ.π.. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 5th Edition, Vol.39

(2021)στην παράγραφο 4 αναφέρονται τ' ακόλουθα: «

1. Test at common law as to whether a person is an employee. There is no single test for determining whether a person is an employee
2. The test that used to be considered sufficient, that is to say the 'control' test2, can no longer be considered sufficient, especially in the case of the employment of highly skilled individuals3, and is now only one of the particular factors which may assist a court or tribunal in deciding the point
3. More recently, the 'integration' or 'organisation' test had been suggested, proposing that the important question was whether the person was integrated into the enterprise or remained apart from, and independent of, it
4. However, while both of these factors are still pertinent, the modern starting point for deciding whether a contract of service (now generally referred to as a 'contract of employment')6 exists is to ascertain if:

(1)the servant agrees that, in consideration of a wage or other remuneration, he will provide his own work and skill in the performance of some service for his master ('mutuality of obligation');

(2)he agrees, expressly or impliedly, that in the performance of that service he will be subject to the other's control in a sufficient degree to make that other master ('control'); and

(3)the other provisions of the contract are consistent with its being a contract of service

1. The final classification of an individual now depends upon a balance of all relevant factors8, fine though that balance sometimes might be9, with 'mutuality of obligation' and 'control' being seen as the 'irreducible minimum' legal requirements for the existence of a contract of employment
2. The factors taken into consideration may include: the method of payment; any obligation to work only for that employer11; stipulations as to hours; overtime, holidays etc; arrangements for payment of income tax and national insurance contributions12; how the contract may be terminated13; whether the individual may delegate work14; who provides tools and equipment15; and who, ultimately, bears the risk of loss and the chance of profit
3. In some cases the nature of the work itself may be an important consideration
4. The way in which the parties themselves treat the contract and the way in which they describe and operate it are not decisive18; and a court or tribunal must consider the categorisation of the person in question objectively
5. Thus a person could have been described as self-employed during the currency of the engagement but, on its termination, claim to have been in fact an employee for the purpose of claiming unfair dismissal20, although such a course of action could have unfortunate taxation implications
6. In many employments, the contract will not be discernible just from one document, but will require consideration of several documents, oral exchanges (for example, at interview) and subsequent conduct22.». Στην Tsapaco Catering Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπουργού Εργασίας

(1998)3 ΑΑΔ 796 πέραν των πιο πάνω αναφερομένων τονίστηκε ότι: «Μπορεί να λεχθεί ότι η σχέση εργοδότη-εργοδοτούμενου προϋποθέτει μεταξύ άλλων το δικαίωμα εκλογής του εργοδοτουμένου από την εργοδότη, την απασχόληση για συγκεκριμένες ώρες σε συγκεκριμένο χώρο, την ύπαρξη κάποιου ελέγχου, τη διασφάλιση της συνέχισης της εργοδότησης και την καταβολή απολαβών. (Ιδε Chitty on Contracts (Specific Contracts) 27th Edition, p.698.) O καθορισμός της ανταμοιβής για τις υπηρεσίες που προσφέρονται είναι ένα στοιχείο που μπορεί να υποστηρίξει την ύπαρξη της σχέσης εργοδότη και εργοδοτουμένου, χωρίς όμως από μόνο του να θεμελιώνει τη σχέση. Η σχέση μπορεί να αποδειχθεί κατά κύριο λόγο: (α) από την υποχρέωση του εργοδοτουμένου να παρέχει τις υπηρεσίες του και (β) από το δικαίωμα του εργοδότη να ελέγχει την εργασία του εργοδοτουμένου». Βλέπε επίσης τις αποφάσεις στις υποθέσεις Άγγελου Αγγελίδη ν. 1. Κυπρής Χ΄΄Μάρκου & Υιός Λτδ 2. Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού Λτδ

(2000)1 (Α) ΑΑΔ 465, Π. Προική v. Φιλικής Ασφαλιστικής Εταιρείας

(2002)1 (Β) Α.Α.Δ. 736. Στην Πολ. Έφεση 78/2010 Lounic Confectionery Ltd v. Θ. Θεοδώρου, ημερ.26/10/2015 το Ανώτατο Δικαστήριο στη βάση των ακόλουθων στοιχείων και δεδομένων που περιέβαλλαν την επίδικη σχέση επικύρωσε την πρωτόδικη κατάληξη ότι ο Εφεσίβλητος ήταν εργοδοτούμενος των Εφεσειόντων και πρόσφερε τις υπηρεσίες του για λογαριασμό των Εφεσειόντων, παρά το ότι οι Εφεσείοντες δεν κατέβαλλαν στον Εφεσίβλητο κοινωνικές ασφαλίσεις και οποιαδήποτε άλλα ωφελήματα που συνήθως καταβάλλουν στους εργοδοτούμενούς τους: (α) οι Εφεσείοντες προμήθευαν τον Εφεσίβλητο με τον εξοπλισμό (αυτοκίνητο, γραφική ύλη, φαξ) που ήταν απαραίτητος για την εκτέλεση της εργασίας του και ήταν υπεύθυνοι για τα έξοδα συντήρησής του και τη φθορά του, (β) οι υπηρεσίες του Εφεσίβλητου παρέχοντο από αυτόν προσωπικά, (γ) για να απουσιάσει από την εργασία του ο Εφεσίβλητος έπρεπε να εξασφαλίσει την άδεια των Εφεσειόντων, (δ) όλα τα τιμολόγια που έβγαζε ο Εφεσίβλητος για τις πωλήσεις των προϊόντων των Εφεσειόντων εκδίδονταν από τους Εφεσείοντες, (ε) οι εισπράξεις από τους πελάτες παραδίδονταν αυτούσιες από τον Εφεσίβλητο στους Εφεσείοντες, (στ) οι σχετικές αποδείξεις είσπραξης εκδίδονταν από τους Εφεσείοντες, (ζ) ο Εφεσίβλητος δεν έχει καμία ευθύνη επένδυσης/διοίκησης/διαχείρισης στην επιχείρηση πώλησης προϊόντων των Εφεσειόντων, (η) (

1. i)το πελατολόγιο/δρομολόγιο του Εφεσίβλητου καθοριζόταν από τους Εφεσείοντες και οι Εφεσείοντες του έδιναν οδηγίες για τις πωλήσεις που θα διεκπεραίωνε, δηλαδή είχε ο Εφεσίβλητος υποχρέωση συμμόρφωσης προς τις οδηγίες των Εφεσειόντων αναφορικά με το ποιους πελάτες θα επισκεπτόταν και (
2. ii)οι Εφεσείοντες το 1998 άλλαξαν τον τρόπο εργασίας του Εφεσίβλητου από πωλητή από το αυτοκίνητο σε παραγγελιοδόχο και υιοθέτησε το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Τούση και Σταυρόπουλου, Εργατικό Δίκαιο, 1967, σελ.35: «Κριτήριον της ως άνω διαστολής μεταξύ της παροχής ανεξαρτήτων υπηρεσιών και της ειδικώς υπό της κοινωνικής νομοθεσίας προστατευομένης συμβάσεως εργασίας αποτελεί η προσωπική εξάρτησις του εργαζομένου από τον εργοδότην, ήτοι το δικαίωμα του εργοδότου προς διεύθυνσιν και εποπτείαν της εργασίας του μισθωτού και η αντίστοιχος υποχρέωσις του τελευταίου τούτου να υπακούη εις τας οδηγίας του εργοδότου.» Σημειώνουμε ότι λόγω της ανάπτυξης στη σύγχρονη εποχή επαγγελμάτων στα οποία οι εργαζόμενοι έχουν αρκετές δυνατότητες πρωτοβουλίας ή έχουν τη δυνατότητα να βρίσκονται έξω από την προσωπική σφαίρα του εργοδότη (καλλιτέχνες, επιστήμονες, κ.λ.π.) τα κριτήρια του «ελέγχου του εργοδοτούμενου από τον εργοδότη» (δηλαδή η εποπτεία και ο έλεγχος από τον εργοδότη) σταμάτησαν να είναι το μόνο και το βασικό κριτήριο που θεμελιώνει την ύπαρξη της σχέσης εργοδότη - εργοδοτούμενου και αναπτύχθηκαν διάφορα κριτήρια αναφορικά με το εν λόγω ζήτημα. Στο σύγγραμμα Στ. Γιαννακούρου, «Κυπριακό Εργατικό Δίκαιο», Νομική Βιβλιοθήκη στις σελίδες 36-37 αναφέρονται τα εξής: «Η έννοια του εργοδοτουμένου συναρτάται με το κριτήριο του εργοδοτικού ελέγχου, το οποίο παραμένει το κύριο χαρακτηριστικό της σχέσης εργοδότησης. Το κριτήριο αυτό πρέπει να ερμηνεύεται με ευρύτητα ώστε να καταλαμβάνει και άλλα στοιχεία που συγκροτούν την οικονομική πραγματικότητα της κάθε εργασιακής σχέσης. Όταν η εργασία είναι αμιγώς σωματική, είναι εύκολο να διαπιστωθεί αν ο εργοδότης έχει τον έλεγχο του εργοδοτουμένου, μέσω της εξουσίας να δίνει οδηγίες και εντολές για την εκτέλεση της εργασίας. Όταν όμως πρόκειται για πνευματική ή επιστημονική εργασία ή δεξιότητα, ο εργοδοτούμενος αναπτύσει εκ των πραγμάτων μεγαλύτερη αυτονομία και πρωτοβουλία στην εργασία του. Στις περιπτώσεις αυτές ο εργοδοτικός έλεγχος είναι πολύ περιορισμένος και επομένως δεν μπορεί από μόνος του να αποτελεί ασφαλές κριτήριο χαρακτηρισμού της σχέσης. Όπως δε αναφέρεται στη νομολογία των ελληνικών δικαστηρίων, εκείνο που διακρίνει την εξαρτημένη εργασία από την ανεξάρτητη, δεν είναι το ποσοτικό στοιχείο, δηλαδή η σώρευση περισσότερων ενδείξεων δέσμευσης και εξάρτησης, αλλά το ποιοτικό, δηλαδή η ιδιαίτερη ποιότητα της δέσμευσης και εξάρτησης, η οποία έχει, για τον υποβαλλόμενο σε αυτήν εργαζόμενο, συνέπειες που καθιστούν απαραίτητη την ιδιαίτερη ρύθμιση της σχέσης με τον εργοδότη και δικαιολογούν την ειδική προστασία του από το εργατικό δίκαιο. Το ποιοτικό αυτό στοιχείο συνάγεται από την εκτίμηση των όρων και των εν γένει συνθηκών παροχή της εργασίας και διαφέρει κατά περίπτωση, ανάλογα με το είδος και τη φύση της εργασίας, συνδυαζόμενο δε με τις υφιστάμενες ενδείξεις εξάρτησης, παρέχει το ασφαλέστερο κριτήριο για τη διάκριση της εξαρτημένης εργασίας από την ανεξάρτητη.» Στην υπόθεση Cleanthis Christofides Ltd v. 1. The Fund for Redundant Employees, 2. Yiannakis Florides

(1978)1 C.L.R. 2008, το Ανώτατο Δικαστήριο αναφερόμενο στους παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψιν για να διακριθεί μία σύμβαση εργασίας (contract of service) από μία σύμβαση ανεξάρτητων υπηρεσιών (contract of services) υιοθέτησε αποσπάσματα από τις Αγγλικές υποθέσεις Global Plant Ltd. v. Secretary of State for Healthy and Social Security [1971] 3 All E.R. 385 και Market Investigations Ltd. v. Minister of Social Security [1968] 3 All E.R. 732 στα οποία τονιζόταν: (α) ότι άλλοι παράγοντες πέραν του κριτηρίου του βαθμού ελέγχου που ασκείται από τον υποτιθέμενο εργοδότη πρέπει να ληφθούν υπόψιν για να απαντηθεί το ερώτημα κατά πόσον στη συγκεκριμένη υπό εξέταση υπόθεση η σχέση αποτελούσε εργασιακή σχέση ή σχέση παροχής υπηρεσιών και (β) ότι το πρωταρχικό τεστ που εφαρμόζεται σε τέτοιες περιπτώσεις είναι το εξής: Το πρόσωπο που έχει δεσμευτεί να εκτελέσει τις υπό εξέταση υπηρεσίες τις εκτελεί ως πρόσωπο εργαζόμενο για δικό του λογαριασμό (as a person in business on his own account)[4]; Αν η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι καταφατική, τότε η σύμβαση είναι σύμβαση υπηρεσιών (contract of services). Αν η απάντηση είναι αρνητική, τότε η σύμβαση είναι σύμβαση εργασίας (contract of service). Δεν υπάρχει εξαντλητικός κατάλογος στοιχείων που είναι σχετικά για να απαντηθεί η πιο πάνω ερώτηση και ίσως δεν μπορεί να υπάρξει τέτοιος κατάλογος και ούτε μπορούν να τεθούν αυστηροί κανόνες ως προς το σχετικό βάρος το οποίο θα αποδοθεί στα διάφορα στοιχεία σε συγκεκριμένες υποθέσεις. Το πιο πολύ που μπορεί να λεχθεί είναι ότι το στοιχείο της άσκησης ελέγχου χωρίς αμφιβολία θα πρέπει πάντα να εξετάζεται παρόλο που δεν μπορεί πια να εκλαμβάνεται ως ο μόνος καθοριστικός παράγοντας. Άλλοι παράγοντες που μπορούν να έχουν σημασία είναι θέματα όπως κατά πόσο το πρόσωπο που εκτελεί τις υπηρεσίες παρέχει το δικό του εξοπλισμό, κατά πόσο προσλαμβάνει τους δικούς του βοηθούς, τι βαθμό οικονομικού κινδύνου αναλαμβάνει, τι βαθμό ευθύνης για την επένδυση και τη διεύθυνση/διοίκηση (management) έχει και κατά πόσο και σε ποια έκταση έχει την ευκαιρία να κερδίσει από την ορθή διεύθυνση της εκτέλεσης του καθήκοντός του. Το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρθηκε περαιτέρω στις Αγγλικές αποφάσεις Fergusan v. John Dawson & Partners (Contractors) Ltd [1976] 3 All E.R. 817 και Ready Mixed Concrete (South East) Ltd v. Minister of Pensions and National Insurance [1968] 1 All E.R. 433 και επισήμανε ότι αν και η ρητή πρόθεση των μερών μπορεί να είναι σχετικός παράγοντας για να αποφασιστεί η αληθινή σχέση της μεταξύ τους σύμβασης, εντούτοις δεν είναι ο αποφασιστικός παράγοντας. Η διευθέτηση θα πρέπει να εξετάζεται ως σύνολο και ειδικότερα οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των μερών. Μία δήλωση από τα μέρη ακόμα και αν ενσωματωθεί στη μεταξύ τους σύμβαση ότι ο εργοδοτούμενος θα είναι ή θα θεωρείται ότι είναι αυτοεργοδοτούμενος ή ανεξάρτητος εργολάβος θα πρέπει να αγνοηθεί εντελώς και όχι απλώς να μην ληφθεί υπόψιν ως καθοριστικό στοιχείο, αν το υπόλοιπο των συμβατικών όρων που διέπει τη σχέση, αποτελούν όρους σχέσης εργοδότη - εργοδοτουμένου καθ' ότι η σχέση των μερών καθορίζεται από τον Νόμο και όχι από την ετικέτα που θα επιλέξουν να της δώσουν. Στην υπόθεση Autoclenz Ltd v. Belcher [2011] IRLR 820 το Supreme Court δεν ανέτρεψε την αναφορά του Court of Appeal ότι ένα πρόσωπο δεν κωλύεται από το να ισχυριστεί ότι ήταν εργοδοτουμένος επειδή για κάποια χρόνια δεχόταν το στάτους του αυτοεργοδοτουμένου. Στην εν λόγω απόφαση τονίστηκε ότι εξετάζοντας κατά πόσον ένα πρόσωπο είναι εργοδοτούμενος ή παροχέας ανεξάρτητων υπηρεσιών, το Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη τον σκοπό των εργατικών νομοθεσιών που είναι η προστασία του αδύνατου μέρους θα πρέπει να εξετάσει σε λεπτομέρεια τις πραγματικότητες της κατάστασης και όχι μόνο το περιεχόμενο των εγγράφων που συνομολογήθηκαν μεταξύ των μερών ώστε να διαπιστώσει την πραγματική διευθέτηση μεταξύ των μερών[5]. Στο σύγγραμμα St. D. Anderman ″The Law of Unfair Dismissal″, 3rd Edition, Butterworths, στη σελ.10 σημειώνονται τ΄ ακόλουθα: ″In determining .. whether an individual is self-employed under a contract for services or an employee under a contract of employment, employment tribunals have considerable discretion in at least three respects: (a) first, as the Court of Appeal has recently made plain, the question of employment or self-employment itself is not one of pure law. It is often one of fact and degree. Hence, employment tribunals have the discretion to weigh the factors that must be taken into account under the test that they choose to apply; (b) secondly, employment tribunals are not bound to apply one particular legal test to determine whether the contract is one of employment or not. They may choose from among several relevant tests laid down by different lines of authority, depending on the circumstances; (c) thirdly, they are not bound by the parties' own contractual description of their relationship. They may decide on the basis of the facts as found what was the real nature of the relationship″. Στο σύγγραμμα Π. Γ. Πολυβίου, «Η Σύμβαση Εργασίας στο Κυπριακό Δίκαιο», 2016, Τόμος Α', στις σελίδες 55-56 αφού γίνεται ανασκόπηση στη σχετική αγγλική νομολογία σημειώνονται τα πιο κάτω: «....δεν υπάρχει ένα κριτήριο ή έστω αριθμός προκαθορισμένων κριτηρίων που να μπορούν να επιλύσουν το υπό κρίση θέμα. Χρειάζεται εξέταση και σφαιρική ανάλυση όλων των δεδομένων. Το βασικό είναι ότι η φύση της σύμβασης εργοδότησης είναι η προσφορά εργασίας από τον ίδιο τον εργοδοτούμενο έναντι αμοιβής υπό συνθήκες νομικής εξάρτησης. Εάν το πρόσωπο που προσφέρει υπηρεσίες μπορεί να εκπληρώσει τη σύμβαση με το να αναθέσει την προσφορά υπηρεσιών σε άλλο πρόσωπο, τότε συνήθως κάτι τέτοιο δεν είναι συμβατό με την έννοια της σύμβασης εργοδότησης, παρόλο που στο πλαίσιο πραγματικής σύμβασης εργοδότησης μπορεί να επιτραπεί κάποια περιορισμένη εκτέλεση συγκεκριμένων εργασιών από πρόσωπο που είναι υπόλογο στον εργοδοτούμενο. Όσον αφορά το κριτήριο του ελέγχου, η έννοια του ελέγχου είναι πολυδιάστατη, και συνήθως καλύπτει όχι μόνο την ανάθεση της εργασίας αλλά και τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να διεκπεραιωθεί. «Έλεγχος» δεν εξυπακούει τη δυνατότητα έκδοσης οδηγιών ως προς τον τρόπο εκτέλεσης του έργου, αλλά συνιστάται κυρίως στην ανάθεση συγκεκριμένης εργασίας η οποία θα διεκπεραιωθεί σε προκαθορισμένο συμβατικό πλαίσιο όπου τα κυριαρχικά δικαιώματα όσο αφορά το είδος της εργασίας και τον τρόπο που θα εκτελεστεί ανήκουν στον εργοδότη. Παρά όμως τη σημασία του κριτηρίου του «ελέγχου» το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη όλα τα στοιχεία που συνθέτουν και συνοδεύουν τη σχέση των μερών, κάποτε πολύ πέραν της δυνατότητας του ελέγχου της εργασίας από το ένα μέρος.» [6] Β. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι η σχέση μεταξύ του Αιτητή και των Καθ' ων η Αίτηση ήταν σχέση εργοδότη-εργοδοτουμένου τότε το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσον ο τερματισμός της εν λόγω σχέσης από τους Καθ' ων η Αίτηση στις 31/03/2015 ήταν νόμιμος και δικαιολογημένος εντός των πλαισίων του Νόμου. Το άρθρο 3

(1)του Νόμου προβλέπει ότι: «3.

(1)Όταν, κατά ή μετά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος άρθρου, ο εργοδότης τερματίζη δι' οιονδήποτε λόγον άλλον ή των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων, την απασχόλησιν εργοδοτουμένου ο οποίος έχει απασχοληθή συνεχώς υπ' αυτού επί είκοσι εξ τουλάχιστον εβδομάδας, ο εργοδοτούμενος κέκτηται δικαίωμα εις αποζημίωσιν υπολογιζόμενης συμφώνως προς τον Πρώτον Πίνακα:» Σύμφωνα με το άρθρο 6

(1)του Νόμου ο τερματισμός της απασχόλησης του εργοδοτουμένου από τον εργοδότη τεκμαίρεται ότι έγινε αδικαιολόγητα και παράνομα (″..... ο υπό του εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρο 5 εκτιθεμένων λόγων″) εκτός αν ο εργοδότης αποδείξει ότι αυτός έγινε για ένα από τους λόγους που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 5 του Νόμου (οι οποίοι λόγοι καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση του εργοδοτουμένου). Οι Καθ' ων η Αίτηση με τη μαρτυρία που προσκόμισαν υποστήριξαν ότι ο τερματισμός της σχέσης τους με τον Αιτητή ήταν δικαιολογημένος και νόμιμος λόγω της μη ικανοποιητικής και μη αποτελεσματικής από τον Αιτητή εκτέλεσης των καθηκόντων του ως Κ.Δ.. Όπως προκύπτει από το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιόν μας η εν λόγω θέση των Καθ' ων η Αίτηση στηρίζεται στην ανεπαρκή απόδοσή του και όχι σε μη αρμόζουσα διαγωγή του Αιτητή λόγω εσκεμμένης υπαιτιότητάς του. Ως εκ τούτου η παρούσα περίπτωση θα εξεταστεί υπό το πρίσμα των προνοιών του εδαφίου (α) του άρθρου 5 του Νόμου. Στην παρούσα περίπτωση, οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν το βάρος να αποδείξουν ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή έγινε νόμιμα σύμφωνα με τις πρόνοιες της παραγράφου (α) του άρθρου 5 του Νόμου με συνέπεια να μην παρέχεται στον Αιτητή το δικαίωμα αποζημίωσης και πληρωμής αντί προειδοποίησης. Όπως έχει νομολογηθεί το κριτήριο για το δικαιολογημένο ή μη της απόλυσης ενός εργοδοτουμένου είναι το εύλογο της κατάληξης του εργοδότη, ως λογικού εργοδότη να προβεί στον τερματισμό της εργοδότησης του εργοδοτουμένου υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις για τον συγκεκριμένο λόγο. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό και δεν εξαρτάται από την υποκειμενική κρίση του εργοδότη. Η απόφαση για απόλυση ενός εργοδοτουμένου θα πρέπει να βρίσκεται εντός των πλαισίων των λογικών αντιδράσεων ενός λογικού εργοδότη υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις για τον συγκεκριμένο λόγο βάσει των ενώπιόν του στοιχείων («within the band of reasonable responses of reasonable employer»). Κατά την άσκηση του δικαιώματός του για απόλυση ενός εργοδοτουμένου ο λογικός και συνετός εργοδότης οφείλει να τηρήσει μια σωστή διαδικασία (a fair procedure) κατά την οποία τα δικαιώματα του εργοδοτουμένου θα είναι πλήρως σεβαστά πριν τη λήψη της απόφασης απόλυσής του[7] (Κακοφεγγίτου v. Kυπριακών Αερογραμμών Λτδ

(2005)1 Α.Α.Δ. 603, Kynigos Hotels Limited v. Γιωργούλλας Χρίστου

(2004)1 Α Α.Α.Δ. 665, Galatariotis Telecommunications Ltd v. Σωτήρη Βασιλείου

(2003)1 Α.Α.Δ. 318)[8]. Σύμφωνα με την αγγλική νομολογία στις περιπτώσεις που ο εργοδοτούμενος απολύθηκε λόγω μη ικανοποιητικής εκτέλεσης των εργασιακών καθηκόντων του το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσον ένας λογικός εργοδότης θα δικαιολογείτο υπό τις περιστάσεις να απολύσει ένα εργοδοτούμενο γι' αυτήν την μη ικανοποιητική εκτέλεση της εργασίας[9]. Για να απαντηθεί το εν λόγω ερώτημα θα πρέπει να εξεταστούν τα πιο κάτω τρία ζητήματα:

(1)Κατά πόσον ο εργοδότης είχε εύλογους λόγους να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η απόδοση του εργοδοτουμένου κατά τον χρόνο της απόλυσης ήταν τέτοιας φύσης και ποιότητας που δικαιολογεί την απόλυσή του. Αυτό που πρέπει να αποφασιστεί είναι κατά ποσόν ο εργοδότης είχε ενώπιόν του υλικό το οποίο τον ικανοποιούσε ότι ο εργοδοτούμενος δεν είναι ικανός να εκτελέσει τα εργασιακά του καθήκοντα και στο οποίο μπορούσε εύλογα να βασιστεί για πάρει την απόφαση απόλυσης. Ο εργοδότης έχει το βάρος να προσκομίσει μαρτυρία που να δεικνύει την μη ικανοποιητική εκτέλεση της εργασίας από τον εργοδοτούμενο. Η μαρτυρία που χρειάζεται για να αποδειχτεί η ανεπαρκής απόδοση που δικαιολογεί απόλυση διαφέρει από εργασία σε εργασία[10] και εκτός από τα αποτελέσματα της εργασίας του εργοδοτουμένου λαμβάνεται υπόψη και η γνώμη του εργοδότη που σχημάτισε παρακολουθώντας την απόδοση του εργοδοτουμένου[11]. Στην υπόθεση Cook v. Thomas Linnell & Sons Ltd [1977] ICR 770 το Employment Appeal Tribunal ανέφερε τα πιο κάτω: "A central theme in [counsel for the employee's] submission was that although there was plenty of contemporary evidence to show that the employers had lost confidence in the ability of the employee as a manager there was no hard factual evidence of a particular kind to support that judgment. Criticism and exhortation, he submitted however strong, do not by themselves provide evidence of incapacity. It amounts to no more than the assertion of an opinion. It seems to us that this goes too far, although we accept that there is something in the point. When responsible employers have genuinely come to the conclusion over a reasonable period of time that a manager is incompetent we think that it is some evidence that he is incompetent. When one is dealing with routine operations which may be more precisely assessed there is no real problem. It is more difficult when one is dealing with such imponderables as the quality of management, which in the last resort can only be judged by those competent in the field. In such cases as this it can be demonstrated, perhaps by reason of some calamitous performance, that the manager is incompetent. The other extreme is the case where no more can be said than that in the opinion of the employer the manager is incompetent, that opinion being expressed for the first time shortly before his dismissal. In between will be cases such as the present where it can be established that throughout the period of employment concerned the employers had progressively growing doubts about the ability of the manager to perform his task satisfactorily. If that can be shown it is in our judgment some evidence of his incapacity. It will then be necessary to look to see whether there is any other supporting evidence." Σημειώνουμε ότι μια σειρά μικρών περιστατικών τα οποία συνέβησαν σε μια χρονική περίοδο και τα οποία συνιστούν όχι και τόσο σοβαρά εργασιακά λάθη και/ή παραπτώματα μπορούν σωρευτικά να αποτελέσουν επαρκή βάση για απόλυση του εργοδοτουμένου αν το τελευταίο γεγονός που οδηγεί στην απόλυση του εργοδοτουμένου δηλώνει επιβεβαίωση συστηματικής συμπεριφοράς του εργοδοτουμένου μετά που του δόθηκαν σχετικές προειδοποιήσεις (βλ. St. Anderman, The Law of Unfair Dismissal, 3rd Edition, Butterworths, σελ.19[12]). Στην υπόθεση Miller v. Executors of John C Graham [1978] IRLR 309 το Employment Appeal Tribunal επικύρωσε την απόφαση του Tribunal ότι η απόλυση ενός manager μιας φάρμας, ο οποίος υπέπεσε σε σειρά μικρών λαθών σε σχέση με τα διευθυντικά του καθήκοντα και ο οποίος παρά τις προειδοποιήσεις που του δόθηκαν συνέχισε να διαπράττει λάθη, ήταν νόμιμη και δικαιολογημένη.

(2)Κατά πόσον ο εργοδότης προέβηκε σε εύλογες προσπάθειες να προειδοποιήσει τον εργοδοτούμενο για την απόδοσή του και να εξακριβώσει κατά πόσον ο εργοδοτούμενος μπορεί να βελτιωθεί. Στην James v. Waltham Holy Cross UDC [1973] ICR 398 λέχθηκαν τα εξής: "An employer should be very slow to dismiss upon the grounds that the employee is incapable of performing the work which he is employed to do, without first telling the employee of the respects in which he is failing to do his job adequately, warning him of the possibilities or likelihood of dismissal on this ground and giving him an opportunity of improving his performance." Το House of Lords στην απόφαση του Polkey v. AE Dayton Services Ltd [1988] ICR 142 παρατήρησε ότι στην πλειοψηφία των υποθέσεων οι εργοδότες δεν θα μπορούν να θεωρηθούν ότι ενέργησαν εύλογα απολύοντας ένα εργοδοτούμενο για ανεπαρκή απόδοση εκτός αν έχουν δώσει στον εργοδοτούμενο προηγουμένως δίκαιες προειδοποιήσεις και την ευκαιρία να βελτιωθεί. Στο σύγγραμμα St. D. Anderman (πιο πάνω) στη σελ.231 αναφέρονται τα πιο κάτω: ".tribunals may decide that a dismissal is unfair because employers have not met the standard of all 'reasonable employers' in respect of communicating their dissatisfaction to the employee, with an adequate indication of the employee's shortcomings as well as providing an adequate indication that his job has been placed in jeopardy by these shortcomings. Moreover tribunals remain entitled to find a dismissal unfair where the employer fails to provide the employee with a reasonable opportunity to demonstrate an improvement".[13]

(3)Κατά πόσον ο εργοδότης αποφασίζοντας την απόλυση του εργοδοτουμένου στη βάση της μη ικανοποιητικής απόδοσης ενήργησε εύλογα λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των περιστάσεων της περίπτωσης όπως π.χ. την προηγούμενη εργασιακή συμπεριφορά που επέδειξε ο εργοδοτούμενος, τα χρόνια υπηρεσίας του εργοδοτουμένου, τη συμπεριφορά του εργοδότη προς τον εργοδοτούμενο και το αν ο εργοδότης τήρησε τις υποχρεώσεις προς τον εργοδοτούμενο παρέχοντας του όλα τα αναγκαία εφόδια και την αναγκαία επίβλεψη, εκπαίδευση και στήριξη για την εκτέλεση των εργασιακών καθηκόντων του εργοδοτουμένου. Στο σύγγραμμα St. D. Anderman (πιο πάνω) στις σελίδες 232-234 αναφέρονται τα πιο κάτω: "Where an employer has omitted to discharge one of his responsibilities towards the employee, it may be regarded by employment tribunals as a circumstance which makes it unreasonable to dismiss the employee for incapability. For example, where management can be shown to have failed to meet its general responsibility under the Code of Practice to organize work effectively by giving an adequate definition to the job to be done and providing adequate supervision, training or support, a tribunal may conclude 'that the (employee) was not wholly to blame for his deficiencies and shortcomings and the responsibility for them must be substantially with the (employers) themselves'. ... Where an employee has had a long record of good service in the past, this is a factor that may be taken into account by tribunals in judging the reasonableness of the management's decision to dismiss. Furthermore, where an employee's past record has been such as to result in promotion, .., this may be viewed by tribunals as increasing the degree of responsibility to be borne by management." Το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση στην υπόθεση Κακοφεγγίτου (πιο πάνω) αναφερόμενο στο Άρθρο 7 του Κυρωτικού Νόμου της Σύμβασης Περί Τερματισμού της Απασχόλησης του 1985 (Ν.45/85)[14] το οποίο προβλέπει ότι: «Η απασχόληση εργαζομένου δεν πρέπει να τερματίζεται για λόγους σχετιζόμενους με τη συμπεριφορά του ή την εργασία του πριν να του δοθεί η δυνατότητα να υπερασπίσει τον εαυτό του από τις καταγγελίες που έχουν διατυπωθεί σε βάρος του, εκτός αν δεν μπορεί λογικά να αναμένεται από τον εργοδότη να του δώσει αυτή τη δυνατότητα», σημείωσε ότι: «Στη διαπίστωση του εύλογου της απόφασης για απόλυση είναι που έχει τη θέση της η αρχή του άρθρου 7, καθ΄ όσον συμπέρασμα βασισθέν σε στοιχεία, όσο αδιάσειστα και αν φαίνονται, που δεν έχουν απαντηθεί από τον υπάλληλο με την προβολή και της δικής του θέσης υπόκεινται σε ανάλογη αδυναμία και αμφιβολία. Η παροχή της δυνατότητας στον υπάλληλο να υπερασπίσει τον εαυτό του και να προβάλει τη θέση του όμως δεν συναρτάται προς την τήρηση συγκεκριμένης διαδικασίας προνοούμενης σε κανονισμούς ή ταυτιζόμενης με πειθαρχικές διαδικασίες. Είναι, όπως ορθά αντελήφθη το Δικαστήριο, θέμα ουσίας.» Το δικαίωμα ακρόασης παρέχεται για να δοθεί στον εργοδοτούμενο η ευκαιρία να ανατρέψει ή να αποδυναμώσει την ακρίβεια των γεγονότων και των πληροφοριών επί των οποίων στηρίζεται ο εργοδότης για τη σχεδιαζόμενη απόλυση. Περαιτέρω η άμεση επαφή εργοδότη-εργοδοτουμένου μπορεί να συμβάλει στην αποκατάσταση του κλίματος εμπιστοσύνης που για κάποιο λόγο διαταράχτηκε και έτσι να αποφευχθεί η λήψη του μέτρου της απόλυσης. Το εν λόγω δικαίωμα του εργοδοτουμένου δεν είναι απόλυτο. Στις περιπτώσεις όπου τα γεγονότα δεν μπορούν αντικειμενικά να αμφισβητηθούν ή ομολογούνται από τον εργοδοτούμενο τότε η συζήτηση του εργοδότη με τον εργοδοτούμενο μπορεί να παραλειφθεί (West Midlands Cooperative Society Ltd v. Tipton

(1986)1 ALL ER 513 (House of Lords)). Στο σύγγραμμα St. D. Anderman (πιο πάνω) στη σελ.168 αναφέρονται τ΄ ακόλουθα: «. in cases where it is obvious at the time of dismissal that the employee΄s statement can provide no further information that will affect the result or is otherwise 'futile' then a failure to provide a hearing can be excused». Στην Polkey v. A.E. Dayton Services Ltd (πιο πάνω) τονίστηκε ότι το κριτήριο για το εύρος των λογικών αντιδράσεων του εργοδότη εφαρμόζεται και στην ερώτηση κατά πόσον πριν την απόλυση ο εργοδότης τήρησε μία λογική, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, διαδικασία και εντός του πλαισίου αυτής της ερώτησης εξετάζεται και το ζήτημα του δικαιώματος της ακρόασης. Στην υπόθεση Burns v. Turboflex Ltd EAT 377/96 το Employment Appeal Tribunal σημείωσε ότι η αποτυχία του εργοδότη να δώσει στον εργοδοτούμενο την ευκαιρία και τη δυνατότητα να αντικρούσει τα συμπεράσματα του εργοδότη σε σχέση με τους λόγους της ανεπαρκούς απόδοσής του και την ικανότητά του να εκτελεί τα εργασιακά καθήκοντά του σύμφωνα με τις απαιτήσεις του εργοδότη πριν την απόλυση του εργοδοτουμένου εάν δεν τον ενημέρωσε προηγουμένως για τη μη ικανοποίησή του σε σχέση με την εργασιακή απόδοσή του και τους λόγους που στηρίζει το συμπέρασμά του για μη ικανοποιητική απόδοση, οδηγεί στην κατάληξη ότι η απόλυση του εργοδοτουμένου είναι παράνομη εκτός αν ο εργοδότης αποδείξει ότι κάτι τέτοιο θα ήταν μάταιο ('futile') ή τελείως ανώφελο ('utterly useless'). Στην Duffy v. Yeomans and Partners Ltd [1995] ICR1 λέχθηκε ότι τα Tribunals θα πρέπει να απαντήσουν την ερώτηση κατά πόσον ένας εργοδότης ενήργησε εύλογα αποφασίζοντας με τα δεδομένα που είχε ενώπιόν του ή που εύλογα όφειλε να έχει ενώπιόν του κατά τη λήψη της απόφασης απόλυσης ότι θα ήταν μάταιο να ζητήσει από τον εργοδοτούμενο να θέσει ενώπιόν του την εκδοχή του πριν πάρει απόφαση να τον απολύσει. Ανάλυση μαρτυρίας Από το σύνολο της ενώπιόν μας μαρτυρία προκύπτει ως αναντίλεκτο γεγονός ότι οι Καθ' ων η Αίτηση πριν την πρόσληψη της κας Ν. τον Ιανουάριο του 2015[15] είχαν από προηγουμένως μια συνεργασία με την κα Ν. Περαιτέρω ενόψει του ότι

(1)οι Καθ' ων η Αίτηση στην απαντητική επιστολή τους προς τον τότε δικηγόρο του Αιτητή ημερομηνίας 28/04/2015 (Τεκμήριο 46) ανέγραψαν ότι η σύμβαση μίσθωσης μεταξύ αυτών και του Αιτητή, την οποία τερμάτισαν στις 31/03/2015, έγινε δυνάμει της προκήρυξης (Τεκμήριο 1) και

(2)σε επιστολή του ο κ. Π προς τον Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων σχετικά με το καθεστώς του Αιτητή στους Καθ' ων η Αίτηση (Τεκμήριο 13) ανέγραψε ότι «.. είναι προφανές ότι τα δύο μέρη βασίστηκαν στους όρους της προκήρυξης εφόσον υπήρξε προσφορά και αποδοχή που συνθέτουν μια σύμβαση.», βρίσκουμε ότι η σχέση του Αιτητή και των Καθ' ων η Αίτηση διέπετο από τους όρους του Τεκμηρίου 1. Σημειώνουμε ότι το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 64 επιβεβαιώνει το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 σε ότι αφορά τα καθήκοντα και τις ευθύνες του Αιτητή ως Κ.Δ. των Καθ' ων η Αίτηση. Πέραν τούτου αναντίλεκτοι παρέμειναν οι ισχυρισμοί του Αιτητή ότι

(1)πριν να αναλάβει τη θέση του Κ.Δ. των Καθ' ων η Αίτηση εργάστηκε με επιτυχία για την πόλη του Mannheim,

(2)οι Καθ' ων η Αίτηση δεν του έδωσαν συστατική επιστολή,

(3)οι οργανισμοί που είχαν εμπλοκή με την Π.Π.Ε. Πάφος 2017 είχαν ενημερωθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση για την απομάκρυνσή του από τη θέση του Κ.Δ. των Καθ' ων η Αίτηση και

(4)το 2015, 2016 και 2017 τρεις αιτήσεις του για εργοδότηση στο εξωτερικό είχαν απορριφθεί (Τεκμήρια 52, 53 και 54). Συνακόλουθα η εν λόγω μαρτυρία του Αιτητή γίνεται αποδεκτή και προβαίνουμε στα ανάλογα ευρήματα. Από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 18, 19, 20 και 57 και το σύνολο της ενώπιόν μας μαρτυρίας προκύπτουν ως μη αμφισβητούμενα γεγονότα ότι

(1)ο Αιτητής γεννήθηκε το 1978, (β) μια από τις κύριες απασχολήσεις του Αιτητή ήταν η μουσική δημιουργία, εκτέλεση και διεύθυνση μεγάλων εκδηλώσεων, (γ) η εργασία του στο Mannheim ολοκληρώθηκε το 2012 και αφορούσε κυρίως καλλιτεχνική δημιουργία και εκτέλεση μουσικών έργων και (δ) μετά τον τερματισμό των υπηρεσιών του στους Καθ' ων η Αίτηση ασχολήθηκε με τη σύνθεση και εκτέλεση μουσικών έργων και με διαλέξεις τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του Αιτητή παρατηρούμε τα πιο κάτω:

(1)Οι ισχυρισμοί του ότι (α) εργαζόταν με σταθερό και καθορισμένο ωράριο και ότι λόγω φόρτου εργασίας και υποστελέχωσης των Καθ' ων η Αίτηση εργαζόταν περισσότερες ώρες, (β) εργαζόταν από το γραφείο που του παρείχαν οι Καθ' ων η Αίτηση και το οποίο βρισκόταν στην έδρα των Καθ' ων η Αίτηση, (γ) οι Καθ' ων η Αίτηση του παρείχαν τα μέσα και τον εξοπλισμό για την εκτέλεση της εργασίας του, (δ) εντασσόταν σε μια ιεραρχικά οργανωμένη υπηρεσία και στο οργανόγραμμα των Καθ' ων η Αίτηση και (ε) αναφερόταν στο Δ.Σ. των Καθ' ων η Αίτηση και ότι το Δ.Σ. ασκούσε έλεγχο στην εργασία του, εκτός του ότι παρέμειναν σταθεροί, υποστηρίζονται από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 3, 4, 8, 9, 12(γ), 15, 29, 31, 34, 35, 40, και 41 το οποίο περιεχόμενο δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση. Περαιτέρω οι όροι

(1)και

(2)στο Μέρος Α' και οι όροι (2.1), (2.2.) και (2.3) στο Μέρος Β' του Τεκμηρίου 1 επιβεβαιώνουν τα πιο πάνω.

(2)Οι θέσεις του ότι αρχικά για ένα χρονικό διάστημα εργαζόταν χωρίς άλλο προσωπικό να τον βοηθά και στη συνέχεια χωρίς ικανοποιητικό αριθμό προσωπικού και χωρίς το προσωπικό που δήλωναν οι Καθ' ων η Αίτηση ότι θα προσελάμβαναν ή θα έπρεπε να προσλάβουν σύμφωνα με τις συμβουλές των Acultos και τις δηλώσεις τους στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ότι αυτός προετοίμασε το καλλιτεχνικό πρόγραμμα της Π.Π.Ε Πάφος 2017, ότι αυτός επανακοστολόγησε τα έργα που περιέχονταν στον φάκελο υποψηφιότητας (Bid Book) της Πάφου 2017 και ότι με τη δική του συμβολή το Πάφος 2017 πέτυχε στην αξιολόγηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τον Νοέμβριο του 2014, υποστηρίζονται από τα έγγραφα που κατέθεσε ενώπιόν μας και το αξιόπιστό τους δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή του. Ούτε οι θέσεις του το ότι η ενασχόλησή του με το έργο για την πόλη του Ulm δεν επηρέασε την απόδοσή του στους Καθ' ων η Αίτηση κλονίστηκαν κατά την αντεξέτασή του.

(3)Ο ισχυρισμός του ότι οι υπηρεσίες του τερματίστηκαν χωρίς να του δοθεί το δικαίωμα ακρόασης δεν αμφισβητήθηκε και το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 66 τον επιβεβαιώνει (ο Αιτητής δεν ήταν παρών όταν λήφθηκε η απόφαση τερματισμού των υπηρεσιών του).

(4)Οι θέσεις του σχετικά με τις συνέπειες που είχε ο τερματισμός των υπηρεσιών του από τους Καθ' ων η Αίτηση πέραν των Τεκμηρίων 52, 53 και 54 τέθηκαν ενώπιόν μας χωρίς συγκεκριμένες λεπτομέρειες και απτά στοιχεία που να τις υποστηρίζουν. Κατ' αρχάς δεν μας ανέφερε συγκεκριμένα ποια ήταν «τα αναληθή, αδικαιολόγητα, παραπλανητικά, αβάσιμα στοιχεία και δεδομένα» που οι Καθ' ων η Αίτηση ανάφεραν στους «πάντες» «αμαυρώνοντας το άτομό» του και δυσφημίζοντας τον βαριά, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να κρίνουμε κατά πόσον οι εν λόγω ισχυρισμοί του ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Περαιτέρω ενώ ισχυρίστηκε ότι οι πολλαπλές αιτήσεις που υπέβαλε για εργοδότηση απορρίφθηκαν επειδή δεν είχε συστατική επιστολή από τους Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι ήταν ο τελευταίος εργοδότης του, στοιχείο που ήταν απαιτούμενο, δεν κατέθεσε ενώπιόν μας οποιαδήποτε αίτηση ή επιστολή απόρριψης που να επιβεβαιώνει τον εν λόγω ισχυρισμό του ότι η απόρριψη των αιτήσεών του οφειλόταν στην έλλειψη συστατικής επιστολής από τον τελευταίο εργοδότη του. Πέραν τούτου, δεν έθεσε ενώπιόν μας οποιαδήποτε απτά στοιχεία σε σχέση με τα εισοδήματά του μετά τον τερματισμό των υπηρεσιών του από τους Καθ' ων η Αίτηση. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας του Αιτητή αποδεχόμαστε ως αξιόπιστη τη μαρτυρία του Αιτητή σχετικά με τα στοιχεία που αναφέρονται στα σημεία

(1),

(2)και

(3)της πιο πάνω παραγράφου και προβαίνουμε στα ανάλογα ευρήματα. Λόγω των αδυναμιών στη μαρτυρία του Αιτητή σε ότι αφορά τα στοιχεία που αναφέρονται στο σημείο

(4)της πιο πάνω παραγράφου κρίνουμε ότι δεν είναι ασφαλές να στηριχτούμε στην εν λόγω μαρτυρία για την εξαγωγή οποιωνδήποτε ευρημάτων. Δεχόμαστε τη μαρτυρία του κ. Επιφανείου σε ότι αφορά τα γεγονότα που ανέφερε ότι έλαβαν χώρα στις συναντήσεις και/ή συζητήσεις που είχε με τον Αιτητή και τον κ. Α. ως αξιόπιστη καθότι ήταν σταθερή, σαφής και χωρίς αντιφάσεις και προβαίνουμε στα ανάλογα ευρήματα. Σημειώνουμε ότι δεν δεχόμαστε τη μαρτυρία του όσον αφορά τα νομικά συμπεράσματα, τις νομικές ερμηνείες και θέσεις που ανέφερε καθότι αυτά είναι ζητήματα επί των οποίων θα αποφανθεί το Δικαστήριο. Σε ότι αφορά τη μαρτυρία της κας Κ. που δόθηκε με την κυρίως εξέτασή της σημειώνουμε ότι παρόλο που αυτή κρίνεται ως αξιόπιστη καθότι ήταν σταθερή και χωρίς αντιφάσεις δεν την θεωρούμε σχετική με τα επίδικα θέματα του νομικού καθορισμού της σχέσης των διαδίκων και της νομιμότητας του τερματισμού της εν λόγω σχέσης καθότι αφορούσε κυρίως γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά την ανακοίνωση στον Αιτητή του τερματισμού των υπηρεσιών του από τον κ. Π. τα οποία δεν λαμβάνονται υπόψη κατά την απόφανση από το Δικαστήριο επί των εν λόγων θεμάτων. Περαιτέρω οι θέσεις που προέβαλε κατά την αντεξέτασή της για τις συνέπειες που υπέστηκε ο Αιτητής λόγω του τερματισμού της σχέσης του με τους Καθ' ων η Αίτηση τέθηκαν ενώπιόν μας χωρίς τη συνοδεία οποιωνδήποτε απτών στοιχείων και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να βασιστούμε σε αυτές για την εξαγωγή ευρημάτων. Σε σχέση με τη μαρτυρία του κ. Π. σημειώνουμε τα εξής:

(1)Ο κ. Π. κατά την κυρίως εξέτασή του ανέφερε (α) ότι πρόθεση των Καθ' ων η Αίτηση ήταν να συνεργαστούν με τον Κ.Δ. στη βάση σύμβασης παροχής υπηρεσιών και ότι η εν λόγω πρόθεσή τους αναγράφηκε στο Τεκμήριο 1 και φαίνεται από την άρνηση των Καθ' ων η Αίτηση να πληρώσουν τον Αιτητή χωρίς αυτός να εγγραφεί στο Φ.Π.Α. ως αυτοεργοδοτούμενος, (β) ότι ο Αιτητής ανέλαβε το έργο για την πόλη του Ulm χωρίς να ενημερώσει ή να ζητήσει την έγκριση των Καθ' ων η Αίτηση και (γ) ότι ο Αιτητής απουσίασε από τους Καθ' ων η Αίτηση συγκεκριμένες ημερομηνίες χωρίς την οποιαδήποτε τυποποιημένη διαδικασία. Με εξαίρεση την αναφορά του για τις συγκεκριμένες μέρες που απουσίασε ο Αιτητής από τους Καθ' ων η Αίτηση η εν λόγω μαρτυρία του κ. Π. δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Αιτητή και ως εκ τούτου γίνεται αποδεκτή ως αξιόπιστη και προβαίνουμε στα ανάλογα ευρήματα γεγονότων. Σε ότι αφορά τις θέσεις του για τις ημερομηνίες που απουσίασε ο Αιτητής παρατηρούμε ότι αυτές τέθηκαν ενώπιόν μας χωρίς οποιαδήποτε απτά στοιχεία που να τις υποστηρίζουν τη στιγμή που από την πλευρά του Αιτητή κατατέθηκαν ηλεκτρονικά μηνύματά του προς τους Καθ' ων η Αίτηση που δεικνύουν τις εργάσιμες μέρες που απουσίασε ο Αιτητής (Τεκμήρια 35 και 38) και το περιεχόμενο των εν λόγω τεκμηρίων δεν αμφισβητήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση. Συνακόλουθα οι εν λόγω θέσεις του κ. Π. δεν γίνονται αποδεκτές.

(2)Οι ισχυρισμοί που προέβαλε ο κ. Π. κατά την αντεξέτασή του ότι (α) δεν υπήρχε σταθερό ωράριο για τον Κ.Δ. και ότι ουδέποτε απαιτήθηκε από τον Αιτητή να εργάζεται συγκεκριμένο ωράριο και (β) οι Καθ' ων η Αίτηση απλώς παραχώρησαν στον Αιτητή ένα γραφείο στο οίκημά τους, (α) δεν υποβλήθηκαν κατά την αντεξέτασή του Αιτητή γεγονός που εξασθενεί σημαντικά τη βαρύτητά τους και (β) είναι σε αντίθεση με τους όρους (2.1) και (2.2) που περιέχονται στο Β' μέρος της προκήρυξης (Τεκμήριο 1). Ο ισχυρισμός του κ. Π. ότι αν ο Αιτητής εργαζόταν full - time στους Καθ' ων η Αίτηση θα έπρεπε να τους αναφέρει ότι ανέλαβε το έργο για την πόλη του Ulm και αυτό θα του δημιουργούσε πρόβλημα στον χρόνο εργασίας του είναι σε διάσταση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 64 στο οποίο οι Acultos αφού παραθέτουν εκτενώς τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις του Αιτητή ως Κ.Δ. σημειώνουν ότι τα εν λόγω καθήκοντα και οι υποχρεώσεις του Αιτητή δεικνύουν ότι ο Αιτητής έπρεπε να είχε μια full - time εργασία στους Καθ' ων η Αίτηση. Ο κ. Π. αναφέρθηκε μόνο σε συζητήσεις που γίνονταν με τον Αιτητή για διαφοροποίηση των καθηκόντων του και των όρων της μεταξύ τους συνεργασίας γενικά και αόριστα χωρίς να μας διευκρινίσει ποιες ήταν αυτές οι διαφοροποιήσεις. Κρίνουμε ότι η εν λόγω αοριστία πλήττει το αξιόπιστο των εν λόγω θέσεων του κ. Π. Ο κ. Π. δεν μας εξήγησε για ποιο λόγο η κα Ν., η οποία όπως υποστήριξε θα αναλάμβανε το 2015, το 90% των καθηκόντων εργασίας του Αιτητή ως Κ.Δ., εγγράφηκε ως εργοδοτούμενη των Καθ' ων η Αίτηση. Ο κ. Π. δεν αμφισβήτησε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση παρείχαν στον Αιτητή τον αναγκαίο εξοπλισμό αλλά συμπλήρωσε ότι ο Αιτητής χρησιμοποιούσε και τον δικό του υπολογιστή. Η τελευταία θέση του δεν υποβλήθηκε στον Αιτητή κατά την αντεξέτασή του. Ο ισχυρισμός του ότι το Δ.Σ. των Καθ' ων η Αίτηση δεν έλεγχε τον Αιτητή αλλά είχε μόνο την ευθύνη να παρακολουθεί την πρόοδο της εργασίας που έπρεπε να γίνει δεν υποστηρίζεται (α) από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 στο οποίο αναγράφεται ότι ο Κ.Δ. αναφέρεται στο Δ.Σ., παρίσταται στις συνεδρίες του Δ.Σ. όποτε του ζητηθεί και ενημερώνει το Δ.Σ. για τον προγραμματισμό, την υλοποίηση και τα αποτελέσματα των δράσεων στον τομέα του έργου του και οφείλει να εργάζεται αρμονικά με το Δ.Σ. και (β) από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 29 στο οποίο αναγράφεται από τους Acultos ότι το Δ.Σ. των Καθ' ων η Αίτηση επιλέγει και διορίζει «the Managing Director, the Artistic Director, the Financial Manager and Communication Manager and supports and reviews their performances.».

(3)Eίναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι τα δικόγραφα αποτελούν το θεμέλιο της δίκης και το αποκλειστικό μέσο για τον προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων. Ο Κ.3

(1)του περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικού Κανονισμού του 1999, όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα (στο εξής «ο Κανονισμός»), επιβάλλει στον αιτητή να καθορίζει στην αίτηση, τους λόγους στους οποίους θεμελιώνεται το αίτημά του και να προσδιορίζει την αιτούμενη θεραπεία ή θεραπείες. Σύμφωνα με τον Κ.5

(1)του Κανονισμού ο Καθ' ου η αίτηση στην έγγραφη εμφάνισή του θα πρέπει να προσδιορίσει λεπτομερώς τους λόγους για τους οποίους αμφισβητεί το αίτημα και την παροχή της θεραπείας ή των θεραπειών που εξαιτείται ο αιτητής. Οι πρόνοιες αυτές επιβάλλουν τον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων στα δικόγραφα και ο σκοπός τους είναι ο αποκλεισμός πιθανότητας αιφνιδιασμού των διαδίκων. Στην Αθανασίου v. Reana Manufacturing & Trading Co. Ltd

(2001)1 A.A.Δ. 1635, το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι ο εξεταστικός χαρακτήρας που διέπει τη δίκη ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών και παρέχει στο Δικαστήριο ευρύτερη ευχέρεια στο Δικαστήριο για διερεύνηση των γεγονότων που άπτονται της διαφοράς δεν μεταβάλλει τον δικονομικό κανόνα ως προς τα επίδικα θέματα και τις παραμέτρους της δίκης. Στις υποθέσεις Φιλελεύθερος Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Γ. Χρίστου, Πολιτική Έφεση 148/12 ημερ.07/07/2017, ECLI:CY:AD:2017:A250 και Boygues Batiment International v. Ν. Σταυρινίδη, Πολιτική Έφεση 98/2011 ημερ.07/07/2017, ECLI:CY:AD:2017:A253 το Ανώτατο Δικαστήριο επιβεβαίωσε τις πιο πάνω αρχές και σημείωσε ότι δεν μπορεί η διερεύνηση των γεγονότων από το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών να γίνεται χωρίς καθόλου προδιαγεγραμμένα πλαίσια. Είμαστε της γνώμης ότι οι Καθ' ων η Αίτηση με τον γενικό δικογραφημένο ισχυρισμό τους ότι νόμιμα τερμάτισαν την έννομη σχέση τους με τον Αιτητή δεν έχουν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις του Κ.5

(1)του Κανονισμού καθότι δεν έθεσαν στο δικόγραφό τους, στην περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι η σχέση τους με τον Αιτητή ήταν σχέση εξάρτησης, λεπτομερώς τους λόγους για τους οποίους ο τερματισμός της εργασιακής σχέσης τους με τον Αιτητή δικαιολογείτο με βάση τον Νόμο. Ως εκ τούτου ότι η μαρτυρία του κ. Π. σχετικά με τους λόγους τερματισμού της σχέσης των Καθ' ων η Αίτηση με τον Αιτητή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Εν πάση περιπτώσει για σκοπούς πληρότητας, θα προχωρήσουμε να αξιολογήσουμε την εν λόγω μαρτυρία. Παρατηρούμε ότι οι θέσεις του κ. Π. σχετικά με την απόδοση και την αποτελεσματικότητα του Αιτητή τέθηκαν ενώπιόν μας με γενικότητα και αοριστία χωρίς το συγκεκριμένο πραγματικό υπόβαθρο που τις στηρίζει αφού δεν δόθηκαν στο Δικαστήριο οι λεπτομέρειες και τα συγκεκριμένα στοιχεία που να στηρίζουν και να δικαιολογούν τους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν από τον κ. Π. Ο κ. Π. δεν μας ανέφερε με σαφήνεια και λεπτομέρεια ποια ήταν τα συγκεκριμένα περιστατικά στα οποία στήριζε τους ισχυρισμούς του ότι ο Αιτητής δεν εκτελούσε ικανοποιητικά τα καθήκοντα της θέσης του και πότε και πώς διαπιστώθηκε η εν λόγω ανεπάρκεια του Αιτητή. Ούτε έθεσε ενώπιόν μας οποιαδήποτε συγκεκριμένα ή απτά στοιχεία που να υποστηρίζουν τις θέσεις του. Δεν κατέθεσε ενώπιόν μας ως Τεκμήρια οποιεσδήποτε γραπτές παρατηρήσεις προς τον Αιτητή ούτε οποιαδήποτε πρακτικά συνεδριάσεων του Δ.Σ. των Καθ' ων η Αίτηση πριν τον Μάρτιο του 2015 που να δεικνύουν τις θέσεις του Δ.Σ. σε σχέση με την απόδοση του Αιτητή ή ότι έγιναν οποιεσδήποτε παρατηρήσεις στον Αιτητή για την απόδοσή του. Ούτε μας ανέφερε ότι έγιναν οποιεσδήποτε συγκεκριμένες προφορικές παρατηρήσεις στον Αιτητή. Δεν τέθηκαν στον Αιτητή κατά την αντεξέτασή του (α) οι ισχυρισμοί του για μη συντονισμό από τον Αιτητή των διαφόρων έργων του Bid Book, για αδυναμία του Αιτητή να θέσει τις σωστές προτεραιότητες, για ενασχόληση του Αιτητή με μη σημαντικά θέματα και με θέματα που προέβαλαν τον ίδιο, για την υποβολή παραπόνων από συντελεστές που είχαν έργα στο Bid Book λόγω έλλειψης επικοινωνίας με τον Αιτητή και για δημιουργία αχρείαστων εντάσεων λόγω της συμπεριφοράς του Αιτητή και (β) το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 64. Ως εκ τούτου δεν δόθηκε στον Αιτητή η ευκαιρία να προβάλει τη δική του θέση επί των εν λόγω θεμάτων. Συνακόλουθα δεν μπορούμε να αποδώσουμε οποιαδήποτε βαρύτητα στην εν λόγω μαρτυρία του κ. Π. Στο Τεκμήριο 64 δεν γίνεται συγκεκριμένη αναφορά σε μη ικανοποιητική εκτέλεση εργασίας από τον Αιτητή[16]. Ο κ. Π. δεν μας ανέφερε ακριβώς ποια ήταν τα καθήκοντα της κας Ν. όταν ήταν εξωτερική σύμβουλος των Καθ' ων η Αίτηση και ποια συγκεκριμένα κενά του Αιτητή είχε κληθεί τότε η κα Ν. να καλύψει. Ενώ υποστήριξε ότι οι Acultos εντόπισαν τα προβλήματα με τον Αιτητή και εισηγήθηκαν όπως «αναλάβει η νέα Διευθύντρια τον μεγάλο όγκο του προγράμματος και να περιοριστεί ο κ. Η. σε τρεις μεγάλες εκδηλώσεις» και ότι οι Acultos συμφώνησαν με τους Καθ' ων η Αίτηση ότι η κα Ν. ήταν έμπειρη και οργανωμένη και μπορούσε να αναλάβει τον κύριο όγκο εργασίας του Αιτητή, δεν κατέθεσε οποιοδήποτε στοιχείο που να επιβεβαιώνει τους εν λόγω ισχυρισμούς του για προβληματική απόδοση του Αιτητή. Σημειώνουμε ότι το Δικαστήριο για να είναι σε θέση (α) να αποφανθεί κατά πόσο οι ισχυρισμοί ενός εργοδότη για επίδειξη αρνητικής εργασιακής συμπεριφοράς και για ανεπαρκή απόδοση από ένα εργοδοτούμενο ευσταθούν και (β) να κρίνει κατά πόσο αντικειμενικά δικαιολογείται η απόδοση αρνητικής συμπεριφοράς (όπως η μη ικανοποιητική εκτέλεση των εργασιακών καθηκόντων) σε ένα εργοδοτούμενο από τον εργοδότη του θα πρέπει να έχει ενώπιόν του τις συγκεκριμένες συνθήκες και τα συγκεκριμένα στοιχεία που περιβάλλουν την εν λόγω συμπεριφορά του εργοδοτουμένου και τα οποία ήταν η βάση στην οποία στηρίχτηκε ο εργοδότης για να καταλήξει στην κρίση του σχετικά με την απόδοση του εργοδοτουμένου. Τονίζουμε ότι ο κ. Π. δεν αναφέρθηκε σε συγκεκριμένες παρατηρήσεις/συστάσεις και/ή προειδοποιήσεις που δόθηκαν στον Αιτητή σε σχέση με την εργασιακή του απόδοση και σημειώνουμε ότι στην επιστολή τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή (α) δεν γίνεται αναφορά σε προηγούμενες παρατηρήσεις/συστάσεις και/ή προειδοποιήσεις που δόθηκαν στον Αιτητή σε σχέση με την εργασιακή του απόδοση και (β) δεν γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στην πτυχή που ο Αιτητής κρίθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση ότι δεν ασκούσε τα καθήκοντά του ικανοποιητικά.

(4)Λόγω των πιο πάνω αδυναμιών στη μαρτυρία του κ. Π. κρίνουμε ότι δεν μπορούμε να την θεωρήσουμε ως αξιόπιστη και ασφαλή βάση στην οποία μπορούμε να βασιστούμε για εξαγωγή ευρημάτων αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Συνακόλουθα η εν λόγω μαρτυρία δεν γίνεται αποδεκτή και κατά συνέπεια δεν μπορούμε να καταλήξουμε σε συμπεράσματα που να στηρίζουν την εκδοχή των Καθ' ων η Αίτηση. Εφαρμογή Νομικής Πτυχής Α. Εξετάζοντας το σύνολο των γεγονότων και των δεδομένων της υπόθεσης υπό το φως των νομικών αρχών που παραθέσαμε πιο πάνω, κρίνουμε ότι η πραγματική σχέση του Αιτητή και των Καθ' ων η Αίτηση ήταν σχέση εργοδότη-εργοδοτουμένου ανεξάρτητα από την πρόθεση των Καθ' ων η Αίτηση, τον χαρακτηρισμό και το περιεχόμενο των όρων (2.5) και

(3)του μέρους Β' της προκήρυξης της θέσης του Κ.Δ. (Τεκμήριο 1). Και εξηγούμε:

(1)Ο Αιτητής επιλέγηκε για τη θέση του Κ.Δ. με συγκεκριμένα κριτήρια επιλογής και συγκεκριμένη διαδικασία αξιολόγησης με βάση τα προσόντα του και περαιτέρω ήταν υποχρεωμένος να παρέχει αυτοπροσώπως τις υπηρεσίες του και δεν είχε δικαίωμα να εκχωρήσει ή να αναθέσει την υποχρέωση της παροχής των υπηρεσιών του, στο σύνολο ή κατά μέρους, σε τρίτα πρόσωπα (όρος (2.4) του Μέρους Β' του Τεκμηρίου 1).

(2)Οι Καθ' ων η Αίτηση παρείχαν στον Αιτητή τον εξοπλισμό για την εκτέλεση της εργασίας του και πλήρωναν στον Αιτητή τα έξοδα για τα ταξίδια που έκανε για τους δικούς τους σκοπούς.

(3)Οι Καθ' ων η Αίτηση καθόρισαν το ωράριο και τον χώρο εργασίας του Αιτητή (όροι (2.1) και (2.2) του Μέρους Β' του Τεκμηρίου 1).

(4)Ο Αιτητής πληρωνόταν μηνιαίως με ένα σταθερό προκαθορισμένο ποσό ανεξάρτητα από την εργασία που εκτελούσε και/ή διεκπεραίωνε.

(5)Ο Αιτητής δικαιούτο να απουσιάσει από την εργασία του με πλήρεις απολαβές για οποιοδήποτε λόγο 20 εργάσιμες μέρες στη διάρκεια του ιδίου ημερολογιακού έτους (όρος

(4)του Μέρους Β' του Τεκμηρίου 1).

(6)Με βάση τον όρο (2.3.(γ)) του Μέρους Β' του Τεκμηρίου 1 οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν δικαίωμα να τερματίσουν «τη συνεργασία τους» με τον Αιτητή στην περίπτωση που ο Αιτητής εκτελούσε ανεπαρκώς τα καθήκοντά του, δηλαδή αν δεν εκτελούσε ικανοποιητικά την εργασία που του ανατέθηκε (που στην ουσία ισούται με εξουσία απόλυσης) και όχι αν το αποτέλεσμα της εργασίας του Αιτητή δεν κρινόταν ικανοποιητικό[17] και οι Καθ' ων η Αίτηση τερμάτισαν τις υπηρεσίες του Αιτητή επικαλούμενοι τη μη ικανοποιητική εκτέλεση των καθηκόντων του.

(7)Ο Αιτητής δεν είχε αναλάβει οποιοδήποτε επιχειρηματικό κίνδυνο στις εργασίες που ανέλαβε ως Κ.Δ. των Καθ' ων η Αίτηση (ο Αιτητής δεν επένδυσε οποιοδήποτε κεφάλαιο για τις υπηρεσίες του στους Καθ' ων η Αίτηση και δεν θα ήταν οικονομικά υπεύθυνος για οποιεσδήποτε ζημιές τυχόν προέκυπταν).

(8)Με βάση τους όρους

(1)και

(2)του Μέρους Α' του Τεκμηρίου 1 ο Αιτητής δεν μπορούσε να προσλάβει από μόνος του δικούς του βοηθούς και ως Κ.Δ. των Καθ' ων η Αίτηση εντασσόταν σε μια ιεραρχικά οργανωμένη υπηρεσία από τους Καθ' ων η Αίτηση, υπό τον έλεγχο και την εποπτεία του Δ.Σ. των Καθ' ων η Αίτηση με ρητές πρόνοιες για αναφορά του στο Δ.Σ. των Καθ' ων η Αίτηση, για υποχρέωσή του να παρίσταται στις συνεδρίες του Δ.Σ. και να ενημερώνει είτε γραπτώς είτε προφορικώς το Δ.Σ. για τον προγραμματισμό, υλοποίηση και τα αποτελέσματα των δράσεών του, για συνεργασία του με τον Γενικό Διευθυντή των Καθ' ων η Αίτηση, άλλα στελέχη των Καθ' ων η Αίτηση και τους συμβούλους των Καθ' ων η Αίτηση για διάφορα θέματα, για υποβολή από αυτόν εισηγήσεων για στελέχωση και πρόσληψη προσωπικού από τους Καθ' ων η Αίτηση στον τομέα του, για αξιολόγηση από αυτόν υποψηφίων για πρόσληψη προσωπικού από τους Καθ' ων η Αίτηση στον τομέα του, για εκπαίδευση από αυτόν του προσωπικού των Καθ' ων η Αίτηση στον τομέα του και για διοίκηση, καθοδήγηση και εποπτεία από αυτόν όλου του προσωπικού των Καθ' ων η Αίτηση που εργάζεται στον τομέα του. Περαιτέρω ο Αιτητής όφειλε να προσφέρει τις υπηρεσίες του εντός των ορίων του προϋπολογισμού των Καθ' ων η Αίτηση όπως αυτός θα καθορίζεται από το Δ.Σ. των Καθ' ων η Αίτηση, να ετοιμάζει και να παρακολουθεί μαζί με τον Γενικό Διευθυντή των Καθ' ων η Αίτηση τους προϋπολογισμούς των Καθ' ων η Αίτηση για τις λειτουργικές δαπάνες του τομέα του και να διασφαλίζει μαζί με τον Γενικό Διευθυντή ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ενεργούν σύμφωνα με όλες τις οικονομικές, νομικές και άλλες υποχρεώσεις που απορρέουν από την εθνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία. Ακόμη η εργασία που ανατέθηκε στον Αιτητή ήταν καθορισμένη από το Τεκμήριο 1 (η ανάπτυξη και η υλοποίηση του έργου όπως αυτό περιλαμβανόταν στον φάκελο της υποψηφιότητας (Bid Book) της Πάφου για την Π.Π.Ε. 2017). Τα πιο πάνω δεικνύουν ότι παρά την καλλιτεχνική ανεξαρτησία που δινόταν στον Αιτητή στον όρο (2.1) της προκήρυξης, η εργασία που ανατέθηκε στον Αιτητή έπρεπε να διεκπεραιωθεί από τον Αιτητή μέσα σε προκαθορισμένο πλαίσιο εντός του οργανισμού των Καθ' ων η Αίτηση όπου οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν τα κυριαρχικά δικαιώματα σε σχέση με το είδος και τον τρόπο της εκτέλεσης της εν λόγω εργασίας και ο Αιτητής δεν είχε την ευχέρεια να καθορίζει ελεύθερα την παροχή των υπηρεσιών του ανεξάρτητα από άλλα πρόσωπα. Πέραν τούτου αποτέλεσε εύρημά μας ότι το Δ.Σ. και μέλη του Δ.Σ. των Καθ' ων η Αίτηση επενέβαιναν πιο ενεργά από ότι προβλεπόταν στους όρους του Τεκμηρίου 1 στην εργασία του Αιτητή. Να σημειώσουμε ότι λόγω της φύσεως της εργασίας του και της καλλιτεχνικής/επιστημονικής του κατάρτισης ο Αιτητής είχε τη δυνατότητα να αναπτύσσει εκ των πραγμάτων μεγαλύτερη αυτονομία και σημαντική πρωτοβουλία ως προς τον τρόπο εκτέλεσης της εργασίας του με επακόλουθο ο εργοδοτικός έλεγχος να μην απαιτείται, στην παρούσα περίπτωση, να είναι καθημερινός και εκτεταμένος ώστε να ασφαλές κριτήριο χαρακτηρισμού της σχέσης.

(9)Όλα τα πιο πάνω σωρευτικά δεικνύουν ότι η σχέση μεταξύ του Αιτητή και των Καθ' ων η Αίτηση ήταν σχέση εξάρτησης και ότι ο Αιτητής προσέφερε τις υπηρεσίες του στους Καθ' ων η Αίτηση υπό τέτοιες συνθήκες και περιστάσεις που συνάγεται η ύπαρξη σχέσης εργοδότη-εργοδοτουμένου.

(10)Τα γεγονότα ότι δεν απαγορευόταν στον Αιτητή να αναλάβει άλλη εργασία και ότι ο Αιτητής ανέλαβε ένα μουσικό έργο (δημιουργία και καλλιτεχνική διεύθυνση) παράλληλα με την εργασία του στους Καθ' ων η Αίτηση δεν αντίκεινται στην ύπαρξη εργασιακής σχέσης καθότι το δικαίωμα για άσκηση παράλληλης εργασίας παρέχεται σε κάθε εργοδοτούμενο και από μόνο του δεν αναιρεί την εργασιακή σχέση αφού με βάση τις σχετικές νομικές αρχές, εκτός αν υπάρχει συγκεκριμένη ρήτρα στη σύμβαση απασχόλησης που απαγορεύει την παράλληλη απασχόληση[18], δεν απαγορεύεται γενικά κατά τη διάρκεια της σύμβασης απασχόλησης ο εργοδοτούμενος να ασκεί παράλληλη επαγγελματική δραστηριότητα εκτός του συμφωνημένου ωραρίου εργασίας.

(11)Οι όροι (2.5) και

(3)του Μέρους Β' της προκήρυξης της θέσης του Κ.Δ. (Τεκμήριο 1) και το γεγονός ότι οι Καθ' ων η Αίτηση απαιτούσαν από τον Αιτητή να εγγραφεί στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις και στο Φ.Π.Α. ως αυτοεργοδοτούμενος για να του καταβάλλουν την αμοιβή για τις υπηρεσίες του ως Κ.Δ. δεν αναιρούν την πιο πάνω κατάληξή μας. Σύμφωνα με τις νομικές αρχές ο χαρακτηρισμός της σχέσης από τα μέρη και η διευθέτηση του τρόπου πληρωμής για τις υπηρεσίες/εργασίες που προσφέρονται δεν αποτελούν καθοριστικά στοιχεία για τον νομικό καθορισμό της μεταξύ των μερών στην περίπτωση που (α) το υπόλοιπο των συμβατικών όρων της διευθέτησης μεταξύ των μερών και (β) οι πραγματικές συνθήκες της μεταξύ των μερών σχέσης δεικνύουν ποια είναι η πραγματική σχέση μεταξύ των μερών. Β. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μας θα προχωρήσουμε να εξετάσουμε κατά πόσον οι Καθ' ων η Αίτηση τερμάτισαν νόμιμα την απασχόληση του Αιτητή στις 31/03/

1. Λόγω της απόρριψης της μαρτυρίας των Καθ' ων η Αίτηση στη βάση της μη δικογράφησης της εκδοχής των Καθ' ων η Αίτηση, οι Καθ' ων η Αίτηση απέτυχαν να αποδείξουν ότι νόμιμα τερμάτισαν την απασχόληση του Αιτητή. Περαιτέρω όπως αναφέραμε πιο πάνω, για σκοπούς πληρότητας, οι γενικόλογοι ισχυρισμοί του κ. Π. εκτός του ότι πλήττουν ουσιαστικά το αξιόπιστο της μαρτυρίας του, δεν μπορούν από μόνοι τους να αποτελέσουν το υπόβαθρο για συμπέρασμα (α) μη ικανοποιητικής εκτέλεσης από τον Αιτητή της εργασίας του και (β) για το ότι δόθηκαν προηγουμένως σαφείς και ικανοποιητικές προειδοποιήσεις στον Αιτητή να βελτιώσει την απόδοσή του αφού ελλείπουν τα δεδομένα που πειστικά και αντικειμενικά θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν στον βαθμό που απαιτείται, σε διαδικασίες όπως την παρούσα, το συμπέρασμα για μη ικανοποιητική εκτέλεση από τον Αιτητή των καθηκόντων εργασίας του αφού προηγουμένως του έγιναν σχετικές παρατηρήσεις από τους Καθ' ων η Αίτηση. Πέραν των πιο πάνω οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έδωσαν στον Αιτητή το δικαίωμα της ακρόασης πριν τον απολύσουν. Οι Καθ' ων η Αίτηση (οι οποίοι είχαν το σχετικό βάρος απόδειξης) απέτυχαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου με αποδεκτή μαρτυρία όλες τις περιβάλλουσες συνθήκες της επίδικης εργασιακής συμπεριφοράς του Αιτητή και των επίδικων ενεργειών των Καθ' ων η Αίτηση με βάση τις οποίες το Δικαστήριο θα μπορούσε να κρίνει (α) κατά πόσον η συγκεκριμένη συμπεριφορά που επέδειξε ο Αιτητής υπό τις περιστάσεις, αντικειμενικά, μπορούσε να κριθεί από ένα λογικό εργοδότη ως μη ικανοποιητική εκτέλεση των εργασιακών καθηκόντων του και (β) κατά πόσον οι Καθ' ων η Αίτηση ενήργησαν ως ένας λογικός εργοδότης ακολουθώντας μια δίκαιη και εύλογη διαδικασία αποφασίζοντας τον τερματισμό της εργοδότησης του Αιτητή στις 31/03/
2. Συνακόλουθα με τα πιο πάνω κρίνουμε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση απέτυχαν να αποσείσουν το βάρος απόδειξης που τους βάρυνε να αποδείξουν ότι, υπό τις περιστάσεις και εντός του πραγματικού πλαισίου της υπόθεσης, ενέργησαν εύλογα ως ένας λογικός εργοδότης και ότι νόμιμα και δικαιολογημένα τερμάτισαν την απασχόληση του Αιτητή εντός των πλαισίων του Νόμου και των αρχών που καθιέρωσε η νομολογία. Είναι επομένως κατάληξή μας ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν τερμάτισαν νόμιμα την εργοδότηση του Αιτητή εντός των πλαισίων του άρθρου 5(α) του Νόμου και συνακόλουθα ο Αιτητής δικαιούται σε αποζημίωση σύμφωνα με το άρθρο 3

(1)του Νόμου και σε πληρωμή αντί προειδοποίησης. Αποζημιώσεις - Πληρωμή αντί προειδοποίησης Σημειώνουμε ότι σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικαστεί λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τ΄ ακόλουθα: (α) τα ημερομίσθια και όλες τις άλλες απολαβές του εργοδοτούμενου, (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτούμενου, (γ) την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτούμενου, (δ) τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου, (ε) την ηλικία του εργοδοτούμενου. Σημειώνουμε ότι η αποζημίωση δεν μπορεί ούτε να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε), και ούτε να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε). Στην υπόθεση Louis Tourist Agency Λτδ v. Αντιγόνης Ηλία

(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 98 σελ.104-105 σημειώνονται τ΄ ακόλουθα: «Το κριτήριο της αποζημίωσης βάσει του άρθρου 4 του Ν.24/67 δεν συναρτάται με το συμβατικό που καθορίζεται από το ΚΕΦ.149, και γενικά τις αρχές του δικαίου των συμβάσεων, δηλαδή ζημιά η οποία έπεται κατά λογική πρόβλεψη της διάρρηξης της συμφωνίας. Το θέμα των αποζημιώσεων επαφίεται στην απόλυτη κρίση του Διαιτητικού Δικαστηρίου, με μόνο περιορισμό εκείνο που τίθεται από το άρθρο 3 του Πίνακα, η αποζημίωση να μην υπερβαίνει τα ημερομίσθια των δύο ετών (Ν.92/79). Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4(δ) του Πίνακα. Η απαρίθμηση των παραγόντων, που είναι σχετικοί με την αποζημίωση, θα ήταν αντινομική προς τον απόλυτο χαρακτήρα της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.» (Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μας.) (Βλέπε επίσης Εκδοτικός Οίκος Δίας Λτδ ν. Παπαχριστοδούλου

(2006)1 Α.Α.Δ. 625, Touchstone Technologies Ltd v. Μαυρομμάτη

(2014)1Β Α.Α.Δ. 1829.) Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει ως αποζημίωση κρίνεται με βάση τα ενώπιόν του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμιά περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Στην Πολ. Έφεση 131/2012 Θ. Θεμιστοκλέους ν. Elysee Irrigation Ltd, ημερομηνίας 22/09/2017 αναφέρθηκαν τα εξής: «Η αποζημίωση του εργοδοτουμένου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, το οποίο πρέπει κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας να λάβει υπόψη τους παράγοντες που απαριθμούνται στο εν λόγω άρθρο, μεταξύ των οποίων και η απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας, στην τερματισθείσα εργασία. ............................... Ο εφεσείων υποστηρίζει ότι η κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου σε σχέση με το κριτήριο (γ) του άρθρου 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, ότι δεν ήταν σε θέση να εξακριβώσει τις συνέπειες που είχε η απόλυση του στη σταδιοδρομία του δεν συνάδει και δεν δικαιολογείται από τα γεγονότα που το Δικαστήριο έκανε αποδεκτά. Η βάση της εισήγησης ερείδεται στο εύρημα ότι ο εφεσείων ενεγράφη άνεργος και λάμβανε ανεργιακό επίδομα, το οποίο, κατά τον εφεσείοντα, «ερμηνεύεται ότι.αναζητούσε εργασία», ενώ είναι αποδεκτό πως δεν μπορούσε να εκτελέσει χειρονακτική εργασία. Όλα αυτά, υποστηρίζει, καταδεικνύουν ότι προέβη σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες για μείωση της ζημιάς του. Η θέση του εφεσείοντα δεν ευσταθεί. Η λήψη ανεργιακού επιδόματος από μόνη της, ουδόλως τεκμηριώνει αναζήτηση εργασίας, ώστε να μπορεί να γίνεται λόγος για ευρήματα του Δικαστηρίου που δεν συνάδουν με τη μαρτυρία. Η αναζήτηση εργασίας πρέπει να αποδειχθεί. Στην προκειμένη περίπτωση η μαρτυρία του εφεσείοντα κατέδειξε το αντίθετο, ότι δηλαδή δεν προσπάθησε να εξεύρει άλλη κατάλληλη γι' αυτόν εργασία. Πρόκειται δε για εύρημα επί πραγματικού γεγονότος το οποίο δεν ελέγχεται από το Εφετείο. Ο εφεσείων ο οποίος έφερε το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του, απέτυχε να το αποσείσει για τους λόγους που με λεπτομέρεια καταγράφονται στην πρωτόδικη απόφαση.» Στην προκειμένη περίπτωση ο Αιτητής αν κηρυσσόταν πλεονάζων προσωπικό δεν θα δικαιούτο οποιαδήποτε πληρωμή από το Ταμείο Πλεονασμού καθότι δεν εργάστηκε 104 εβδομάδες στους Καθ' ων η Αίτηση (βλ. άρθρο 16

(1)του Νόμου) και η μέγιστη αποζημίωση που μπορεί να του επιδικάσει το Δικαστήριο στην περίπτωση που η απόλυσή του κριθεί παράνομη, αντιστοιχεί στις απολαβές δύο χρόνων €96.000,00 (104 Χ €923,07). Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη: (α) ότι ο Αιτητής απολύθηκε, χωρίς να αποδειχτεί ενώπιόν μας ότι υπήρχε νόμιμος λόγος, κατά παράβαση του Νόμου και ότι οι Καθ' ων η Αίτηση με τον λόγο που προέβαλαν για την απόλυση του Αιτητή τον στιγμάτισαν με αποτέλεσμα η απόλυσή του να έχει αρνητική επίδραση στην εργασιακή του φήμη και στη μελλοντική εργοδότησή του ως καλλιτεχνικός διευθυντής (αφού ο λόγος που προβλήθηκε αναφερόταν σε δική του υπαιτιότητα)[19] (σημειώνουμε ότι το εν λόγω γεγονός λαμβάνεται υπόψη στη βάση της αναφοράς στην επιστολή απόλυσης και στο ότι οι οργανισμοί που είχαν σχέση με την Π.Π.Ε. Πάφος 2017 ενημερώθηκαν για την απομάκρυνσή του από τη θέση του Κ.Δ. και την αντικατάστασή του από άλλο πρόσωπο και όχι στη βάση των μη αποδεκτών ισχυρισμών του Αιτητή για δυσφήμισή του), (β) ότι οι Καθ' ων η Αίτηση για την περίοδο που ο Αιτητής απασχολείτο σε αυτούς δεν τον είχαν δηλώσει ως εργοδοτούμενό τους με αποτ