ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΔΗΜΟΣ ΛΑΚΑΤΑΜΙΑΣ, Αρ. Υπόθεσης: 839/2016, 30/6/2023

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου Ν.24/67, όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο Ν.6/73 (ο «Νόμος»), καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου δυνάμει του οποίου: «...ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, στους Καθ' ων η αίτηση απόκειται να ανατρέψουν το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξουν ότι δικαιολογημένα απέλυσαν τον Αιτητή για τους λόγους που επικαλούνται. Προς ανατροπή του νόμιμου αυτού τεκμηρίου κατέθεσαν τέσσερεις μάρτυρες, ενώ ο Αιτητής υποστήριξε την υπόθεση του με την προσωπική του και μόνο μαρτυρία. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει επίσης η πραγματική μαρτυρία που είναι τα διάφορα έγγραφα που επικαλέστηκαν οι δύο πλευρές για υποστήριξη των θέσεων τους. Προτού συνοψίσουμε την προσαχθείσα μαρτυρία κρίνουμε σκόπιμο, για σκοπούς πλαισίωσης της υπόθεσης, να παραθέσουμε τα παραδεκτά και ή αδιαμφισβήτητα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά προκύπτουν από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών και το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό που είναι τα ακόλουθα: Οι Καθ' ων η αίτηση είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου ιδρυθέν δυνάμει του περί Δήμων Νόμου (Ν.111/1985). Ο Αιτητής προσλήφθηκε στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση στις 5.5.2008 σε 12μηνη δοκιμαστική βάση και μονιμοποιήθηκε στη θέση εργάτη ένα χρόνο μετά. Στις 12.5.2016 ο Αιτητής κλήθηκε στο γραφείο του Δημοτικού Γραμματέα του Δήμου, όπου του ανακοινώθηκε η προσωρινή μετακίνηση του στο Δήμο Αγλαντζιάς. Ο Αιτητής αντέδρασε για την εν λόγω απόφαση και απάντησε αρνητικά. Κατόπιν τούτου ο Δημοτικός Γραμματέας με σημείωμα του, ιδίας ημερομηνίας, ζήτησε από τον Ανώτερο Γραμματειακό Λειτουργό του Δήμου κ. Τσούντα να διεξάγει έρευνα για ανάρμοστη συμπεριφορά του Αιτητή. Ο κ. Τσούντας αφού έλαβε καταθέσεις από διάφορα πρόσωπα περιλαμβανομένου και του Αιτητή, στις 16.5.2016 απέστειλε εσωτερικό σημείωμα προς τον Δημοτικό Γραμματέα με κοινοποίηση στο Δήμαρχο και Υγειονομικό Επιθεωρητή του Δήμου, ενημερώνοντας τους ότι «σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας φαίνεται εκ πρώτης όψεως να υπάρχει θέμα ανάρμοστης συμπεριφοράς του εργάτη Παναγιώτη Παπαχαραλάμπους έναντι του Δημοτικού Γραμματέα» (Τεκ.16). Εν τω μεταξύ, στις 12.5.2016 ο Δημοτικό Γραμματέας με εσωτερικό σημείωμα προς τον Δήμαρχο και με κοινοποίηση στους εκπροσώπους των συντεχνιών ΣΕΚ και ΠΕΟ, ζήτησε τη σύγκληση έκτακτης συνεδρίας της Επιτροπής Εργατών για εξέταση του θέματος, αναφέροντας ότι κατά τη συνάντηση του με τον Αιτητή, ο τελευταίος του δήλωσε «δεν πηγαίνω στην Αγλαντζιά και πάω σε και στοίχημα». Και όταν του ζήτησε να περάσει έξω από το γραφείο του, απάντησε με τον πιο χυδαίο τρόπο «να μεν μου φωνάζεις» (Τεκ.17). Στις 18.5.2016, η Επιτροπή Εργατών του Δήμου, αφού άκουσε τον Αιτητή ο οποίος παραδέχθηκε τα όσα καταγράφονται στην καταγγελία του Δημοτικού Γραμματέα και ζήτησε συγνώμη για τη συμπεριφορά του που δεν ήταν σωστή, αποφάσισε κατά πλειοψηφία όπως του επιβάλει την ποινή της αυστηρής επίπληξης και την εφαρμογή της οδηγίας του Δημοτικού Γραμματέα για ολιγόμηνη απασχόληση του στο Δήμο Αγλαντζιάς (Τεκ.19). Η απόφαση αυτή κοινοποιήθηκε στον Αιτητή με επιστολή του Δημάρχου ημερ. 26.5.2016 (Τεκ. 20). Με την ίδια επιστολή τον καλούσε επίσης όπως από τη Δευτέρα 30.5.2016 παρουσιαζόταν για εργασία στο Δήμο Αγλαντζιάς, στα σκύβαλα, για περίοδο τριών μηνών (Τεκ.20). Ο Αιτητής με απαντητική επιστολή του ημερ. 27.5.2016, ενημέρωνε τον Δήμαρχο, Δημοτικό Γραμματέα και Δημοτικό Συμβούλιο, ότι δεν θα παρουσιαζόταν στην υπηρεσία σκυβάλων του Δήμου Αγλαντζιάς, για τον λόγο ότι ο διορισμός του δεν προβλέπει να εργάζεται στην υπηρεσία σκυβάλων και ούτε σε νυκτερινά ωράρια, γεγονός που θα του δημιουργούσε σοβαρά οικογενειακά προβλήματα και θα του αναστάτωνε την οικογενειακή του ειρήνη (Τεκ.21). Σε νέα συνεδρία της Επιτροπής Εργατών του Δήμου που έλαβε χώρα στις 31.3.2016, αποφασίστηκε κατά πλειοψηφία ότι θα ίσχυε η προηγούμενη απόφαση για μετακίνηση του Αιτητή στον Δήμο Αγλαντζιάς από 2.6.2016 για περίοδο τριών μηνών και σε περίπτωση άρνησης θα έθετε τον εαυτό του εκτός υπηρεσίας του Δήμου (Τεκ.23). Σχετική ενημερωτική επιστολή κοινοποιήθηκε αυθημερόν στον Αιτητή (Τεκ.24). Ο Αιτητής απάντησε με επιστολή του ημερ. 1.6.2016, ενημερώνοντας τον Δήμαρχο, Δημοτικό Γραμματέα και Δημοτικό Συμβούλιο ότι θα παρουσιαζόταν στο Δήμο Αγλαντζιάς, χωρίς αυτό να θεωρείται τροποποίηση των καθηκόντων του που του καθόριζαν με την επιστολή τους οι Καθ' ων η αίτηση (Τεκ.25). Με επιστολή ημερ. 6.6.2016, προς τον Αιτητή και με κοινοποίηση στους εκπροσώπους των Συντεχνιών ΣΕΚ και ΠΕΟ (Τεκ.26), οι Καθ' ων η αίτηση ενη-μέρωσαν τον Αιτητή ότι ενόψει της συνεχιζόμενης άρνησης του να μετακινηθεί στον Δήμο Αγλαντζιάς, για να εργαστεί στην υπηρεσία σκυβάλων για περίοδο τριών μηνών, έθετε τον εαυτό του εκτός υπηρεσίας. Σε σύγκληση νέας συνεδρία της Επιτροπής Εργατών του Δήμου που έγινε στις 9.6.2016, μετά από αίτημα των Συντεχνιών ΣΕΚ και ΠΕΟ (Τεκ.27), τόσο ο εκπρόσωπος της ΣΕΚ όσο και ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Τσουλούπας θεώρησαν ότι με βάση το περιεχόμενο της επιστολής (Τεκ.26) δεν υπήρξε απόλυση του Αιτητή. Πρόσθετα ο εκπρόσωπος της ΣΕΚ μεταφέροντας τη θέση του Αιτητή ενημέρωσε την Επιτροπή ότι η μετακίνηση του στην υπηρεσία σκυβάλων του Δήμου Αγλαντζιάς δεν μπορούσε να γίνει για τους λόγους που είχε αναφέρει στις προηγούμενες συνεδρίες και ότι ήταν διατεθειμένος να επανέλθει για εργασία στους Καθ' ων η αίτηση την επομένη 10.6.

1. Με το τέλος της συζήτησης η Επιτροπή αποφάσισε κατά πλειοψηφία την απόλυση του Αιτητή σε περίπτωση άρνησης του να παρουσιαστεί για εργασία στην υπηρεσία σκυβάλων του Δήμου Λακατάμιας. Οι λόγοι της απόλυσης κοινοποιήθηκαν στον Αιτητή στις 16.6.2016 με επιστολή ημερ. 10.6.2016 (Τεκ.28) το περιεχόμενο της οποίας παραθέτουμε αυτούσιο: «Αναφέρομαι στη συνεδρία της Επιτροπής Εργατών 9.6.2016, στην οποία διαπιστώθηκε για μια ακόμη φορά η συνεχιζόμενη και προκλητική συμπεριφορά σας έναντι του Δημοτικού Γραμματέα, η άρνηση εκτέλεσης των οδηγιών του Δημάρχου και η συμπεριφορά σας έναντι των άλλων συναδέλφων, δεν αφήνει άλλα περιθώρια στην Τριμελή Επιτροπή από το αν τερματίσει την απασχόληση σας από 6.6.
2. Με εκτίμηση Λ. Ιατρού Δήμαρχος» Για ολοκλήρωση του παραδεκτού ή αδιαμφισβήτητου πλαισίου της υπόθεσης να σημειώσουμε ότι οι ακαθάριστες απολαβές του Αιτητή πριν τον τερματισμό της απασχόλησης του ανέρχονταν στο ποσό των €1.350 μηνιαίως πλέον 13ο μισθό. Για σκοπούς του Νόμου οι απολαβές του υπολογίζονται στο ποσό των €337,50- εβδομαδιαίως. Μαρτυρία Πλείστα σημεία της μαρτυρίας των μαρτύρων που κατέθεσαν για τους Καθ' ων η αίτηση όσο και της μαρτυρίας του Αιτητή έχουν συμπεριληφθεί στα παρα-δεκτά ή μη επιδεχόμενα αμφισβήτησης γεγονότα και, επομένως, η προσοχή του Δικαστηρίου θα στραφεί σε εκείνα τα σημεία της μαρτυρίας τους που έτυχαν αμφισβήτησης. Ο κ. Αρ. Μελή με τη γραπτή δήλωση του (Τεκ.Α), επανέλαβε ουσιαστικά τα όσα οι Καθ' ων η αίτηση παραθέτουν στους γενικούς λόγους εμφάνισης. Ισχυρίστηκε ότι προτού ο Αιτητής μετακινηθεί στην Υγειονομική Υπηρεσία απασχολείτο στην Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου όπου είχε δημιουργήσει αρκετά προβλήματα για τα οποία του είχαν γίνει σχετικές παρατηρήσεις και συστάσεις. Προς τούτο παρέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου επιστολές και άλλα έγγραφα που χρονολογούνται από τις 26.10.2010 μέχρι 28.6.2013 (Τεκ.6-14). Αναφερόμενος στην απόφαση μετακίνησης του Αιτητή στο Δήμο Αγλαντζιάς, επικαλέστηκε τον περί Δήμων Νόμο (Ν.111/1985) όπου προνοείται το δικαίωμα κάθε Δήμου να συνάπτει Σύμβαση με άλλο Δήμο για διάθεση των υπηρεσιών ή μέρους των υπηρεσιών υπαλλήλου του. Ισχυρίστηκε ότι στην περίπτωση του Αιτητή που διορίστηκε στις 5.5.2008 δεν απαιτείτο η συγκατάθεση του για τη διάθεση των υπηρεσιών του σε άλλο Δήμο. Επίσης ότι ο Αιτητής, παρουσιάστηκε στο Δήμο Αγλαντζιάς και αρνήθηκε να εργαστεί στην Υπηρεσία Σκυβάλων. Ως εκ τούτου κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας του ιδίου με τον εκεί Δημοτικό Γραμματέα, ο Αιτητής στάλθηκε πίσω στους Καθ' ων η αίτηση. Αντεξεταζόμενος δεν αρνήθηκε ότι ο Αιτητής από το 2013 μέχρι και τον Μάιο 2016 δεν είχε δεχθεί οποιαδήποτε επίπληξη ή γραπτή παρατήρηση, λέγοντας ότι ίσως να δεχόταν προφορικές παρατηρήσεις από τον προϊστάμενο του. Ενώ ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής πήγε στο Δήμο Αγλαντζιάς και ότι αρνήθηκε να αναλάβει εργασία στην περισυλλογή σκυβάλων με αποτέλεσμα να φύγει και να επιστρέψει πίσω, εν τούτοις δεν αρνήθηκε ότι μετά την επιστροφή του, συνέχισε να εργάζεται στους Καθ' ων η αίτηση μέχρι τις 6.6.2016 που του δόθηκε η επιστολή (Τεκ.26). Παραδέχθηκε ότι μέχρι τότε δεν είχε υπογραφεί σύμβαση για διάθεση των υπηρεσιών του Αιτητή, ότι η μετακίνηση του έγινε κατόπιν συνεννόησης και η σύμβαση θα συναπτόταν όταν ο Αιτητής θα άρχιζε δουλειά. Συμφώνησε ότι η σύμβαση εργασίας του Αιτητή προέβλεπε ένα καθορισμένο ωράριο το οποίο θα τροποποιείτο με τη μετακίνηση του, αφού θα έπρεπε να προσφέρει υπηρεσίες από τις 12:00 τα μεσάνυχτα μέχρι τις 4:00πμ ή από τις 4:00πμ μέχρι τις 8:00 πμ. Σε υποβολή ότι ο Αιτητής τους είχε ενημερώσει πως λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων δεν μπορούσε να παρουσιάζεται στη δουλειά στις 4:00πμ, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής όφειλε να γνωρίζει όταν υπόβαλλε αίτηση για εργασία, ότι με βάση τη ΣΣΕ ο Δήμος είχε το απόλυτο δικαίωμα ως εργο-δότης να τοποθετεί τους εργάτες ανάλογα με τις ανάγκες της υπηρεσίας. Και ενώ ζητήθηκε από τον μάρτυρα να παρουσιάσει την εν λόγω ΣΣΕ, δεν το έπραξε. Περαιτέρω, ενώ παραδέχθηκε ότι για τη περισυλλογή σκυβάλων υπάρχουν ασφαλιστικές δικλείδες για αποφυγή οποιουδήποτε δυστυχήματος, ισχυρίστηκε ότι δεν χρειαζόταν ο Αιτητής να τύχει οποιασδήποτε εκπαίδευσης. Ο κ. Λ. Τσούντας ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο Ανώτερος Γραμματειακός Λειτουργός στους Καθ' ων η αίτηση. Καταθέτοντας, αναφέρθηκε στο σημείωμα διορισμού του ως ερευνών λειτουργός για το θέμα της ανάρμοστης συμπεριφοράς του Αιτητή έναντι του Δημοτικού Γραμματέα (Τεκ.15) και στο εσωτερικό σημείωμα που ο ίδιος απέστειλε στον Δημοτικό Γραμματέα με κοινοποίηση στο Δήμαρχο και τον Υγειονομικό Επιθεωρητή (Τεκ.16). Ο κ. Κ. Νικολάου, εκτελούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο χρέη αχθοφόρου/ κλητήρα στους Καθ' ων η αίτηση. Ο μάρτυρας επανέλαβε τα όσα ανέφερε στον κ. Τσούντα για το θέμα της ανάρμοστης συμπεριφοράς του Αιτητή (Τεκ.16) σημειώνοντας ότι άκουσε τον Δημοτικό Γραμματέα να φωνάζει λέγοντας «πέρα-σε έξω από το γραφείο μου» και ο Αιτητής βγαίνατε να του απαντά φωνάζοντας «Λάμνε ολάν που δαμέ που εν μου πεις εσού ήντα που εν κάμω». Αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι φωνές ακούγονταν και από τους δύο και όχι μόνο από τον Αιτητή. Η κα Άντρη Κωνσταντίνου ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο βοηθός Γραμματειακή Λειτουργός ασκούσα καθήκοντα ιδιαιτέρας του Δημοτικού Γραμματέα κ. Μελή. Η μάρτυς αναφέρθηκε με τη σειρά της στα όσα κατάθεσε στον κ. Τσούντα αναφορικά με το θέμα της ανάρμοστης συμπεριφοράς του Αιτητή σημειώνοντας ότι άκουσε φωνές και από τους δύο χωρίς να ξεχωρίζει τι έλεγαν μεταξύ τους. Στη συνέχεια ο Αιτητής αποχώρησε φωνάζοντας και ο Δημοτικός Γραμματέας της ζήτησε να ετοιμάσει σημείωμα για τον Δήμαρχο με το οποίο τον ενημέρωνε για το συμβάν (Τεκ.15). Ο Αιτητής με τη γραπτή δήλωση του (Τεκ.Δ), αφού αναφέρθηκε στο χρόνο πρόσληψης, τις συνθήκες και το ωράριο απασχόλησης του, ισχυρίστηκε ότι ενώ προσλήφθηκε στους Καθ' ων η αίτηση ως εργάτης εν τούτοις ασχολείτο, μεταξύ άλλων ως μηχανοδηγός, χωρίς την ανάλογη μισθολογική αύξηση. Ότι σύμφωνα με τους όρους απασχόλησης του, το ωράριο που τηρούσε από της προσλήψεως του ήταν συγκεκριμένο, σε καθημερινή βάση από τις 7:00πμ μέχρι 14:45 μμ, με εξαίρεση τη Δευτέρα που ήταν από τις 7:00πμ μέχρι 15:15 μμ. Θέτοντας τη δική του εκδοχή για τα όσα διαμείφθηκαν στη συνάντηση που είχε με τον Δημοτικό Γραμματέα, ισχυρίστηκε ότι ευθύς εξαρχής τον είχε ενημερώσει πως δεν μπορούσε να πάει στο Δήμο Αγλαντζιάς για οικογενειακούς λόγους και ότι η μετακίνηση του θα οδηγούσε σε τροποποίηση στο ωράριο εργασίας του. Περαιτέρω αφού αναφέρθηκε στην επιστολή του ημερ. 1.6.2016 (Τεκ.25) με την οποία ενημέρωνε τους Καθ' ων η αίτηση ότι θα παρουσιαζόταν στο Δημαρχείο Αγλαντζιάς χωρίς αυτό να θεωρηθεί τροποποίηση των καθηκόντων του, ισχυρίστηκε ότι οι λόγοι για τους οποίους τελικά δέχθηκε τη μετακίνηση ήταν γιατί δεν ήθελε να απολυθεί και γιατί ο επόπτης του υποσχέθηκε ότι δεν θα άλλαζε το ωράριο εργασίας του. Την επομένη, αφού παρουσιάστηκε στο Δήμο Αγλαντζιάς, δούλεψε αρχικά στην καθαριότητα ενός χώρου και ακολούθως πηγαίνοντας στα γραφεία του Δήμου του είπαν ότι θα δούλευε στα σκύβαλα. Ο ίδιος τους ανέφερε ότι δεν ήταν σε θέση να εργαστεί στα σκύβαλα λόγω ωραρίου και γιατί δεν έλαχε οποιασδήποτε εκπαίδευσης. Ως εκ τούτου κατόπιν συνεννόηση των δύο Δήμων, που έγινε στην παρουσία του, επέστρεψε στους Καθ' ων η αίτηση, όπου συνέχισε κανονικά την εργασία του μέχρι τις 6.6.2016 που έλαβε την επιστολή (Τεκ.26) και ακολούθως στις 16.6.2016 την επιστολή απόλυσης (Τεκ.28). Επισήμανε ότι για τη δήθεν ανάρμοστη συμπεριφορά του έναντι του Δημοτικού Γραμματέα του επιβλήθηκε η δυσανάλογη ποινή της αυστηρής επίπληξης. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι η σύμβαση εργοδότησης του δεν προέβλεπε ακανόνιστο ωράριο αλλά συγκεκριμένο πρωινό ωράριο. Επίσης ότι η μετακίνηση του στην υπηρεσία σκυβάλων του Δήμου Αγλαντζιάς θα επέφερε τροποποίηση στα καθήκοντα του και αλλαγή στο ωράριο εργασίας του. Ότι ο ίδιος όχι μόνο δεν έτυχε οποιασδήποτε εκπαίδευσης αλλά αυτοί που εργάζονταν στην περισυλλογή σκυβάλων λάμβαναν και επίδομα ανθυγιεινής εργασίας. Ισχυρίστηκε επίσης ότι πριν αναλάβει καθήκοντα στους Καθ' ων η απαίτηση, έτυχε εκπαίδευσης για τους κανόνες εργασίας και ασφάλειας, επειδή θα δούλευαν στο δρόμο και στα πεζοδρόμια. Διευκρίνισε ότι στις 2.6.2016 που είχε μετακινηθεί στον Δήμο Αγλαντζιάς, σε ανοικτή τηλεφωνική συζήτηση που έγινε στην παρουσία του, ο εκεί Δημοτικός Γραμματέας ανέφερε στον κ. Μελή ότι ο εργάτης σου δεν ξέρει τη δουλειά και έχει πρόβλημα με τις ώρες του. Και τότε ο κ. Μελής έδωσε οδηγίες όπως επιστρέψει στους Καθ' ων η αίτηση. Αγορεύσεις Με ουσιαστικό υπόβαθρο την εισήγηση ότι η μαρτυρία που προσέφεραν οι Καθ' ων η αίτηση δεν μπορεί να αποτελέσει ασφαλή βάση στην οποία μπορεί να βασιστεί το Δικαστήριο για εξαγωγή συμπερασμάτων σε σχέση με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης που αφορούν την εργασιακή συμπεριφορά του Αιτητή, τις συνθήκες λήψης της απόφασης απόλυσης του, τους όρους και τις συνθήκες απασχόλησης του, ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον Αιτητή εισηγήθηκε ότι αυτή είναι αναξιόπιστη και κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχθεί στο σύνολο της τη μαρτυρία που προσέφερε ο Αιτητής. Η ευπαίδευτη συνήγορος για τους Καθ' ων η αίτηση, αναπτύσσοντας τη νομική διάσταση της υπόθεσης, εισηγήθηκε ότι η άρνηση του Αιτητή να συμμορφωθεί με την απόφαση των Καθ' ων η αίτηση για προσωρινή μετακίνηση του στον Δήμο Αγλαντζιάς, ισοδυναμεί με άρνηση υπακοής σε νόμιμες και λογικές εντολές του εργοδότη του και παράβαση ουσιώδους όρους της σύμβασης εργασίας του που δικαιολογούσε την χωρίς προειδοποίηση απόλυση του. Ανάλυση Οι λόγοι που δικαιολογούν την απόλυση εργοδοτούμενου και κατ' επέκταση απαλλάσσουν τον εργοδότη από την καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης, αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 5 του Νόμου. Σύμφωνα με τα εδάφια (ε) και (στ) του εν λόγω άρθρου: «
3. Τερματισμός απασχολήσεως δι' οιονδήποτε των ακολούθων λόγων δεν παρέχει δικαίωμα εις αποζημίωσίν: (α)............ (β)............ (γ)............ (δ)............ (ε) Όταν ο εργοδοτούμενος επιδεικνύη τοιαύτην διαγωγήν ώστε να καθιστά εαυτόν υποκείμενον εις απόλυσιν άνευ προειδοποιήσεως. Νοείται ότι όταν ο εργοδότης δεν ασκεί το δικαίωμα του προς απόλυσιν εντός λογικού χρονικού διαστήματος από του γεγονότος το οποίον του παρέσχε το δικαίωμα τούτο, θεωρείται ούτος ως εγκαταλείψας το δικαίωμα του να απολύση τον εργοδοτούμενον. (στ) Άνευ επηρεασμού της γενικότητας τη αμέσως προηγούμενης παραγράφου, τα ακόλουθα δύνανται, μεταξύ άλλων, να αποτελέσωσι λόγον απολύσεως άνευ προειδοποιήσεως, λαμβανομένων υπ' όψιν όλων των περιστατικών της περιπτώσεως: (i) διαγωγή εκ μέρους του εργοδοτουμένου η οποία καθιστά σαφές ότι η σχέσις εργοδότου και εργοδοτουμένου δεν δύναται ευλόγως να αναμένηται όπως συνεχισθή (ii) διάπραξιν σοβαρού παραπτώματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του (iii) διάπραξιν ποινικού αδικήματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει του καθήκοντος του, άνευ της ρητής ή σιωπηράς συγκαταθέσεως του εργοδότη του (iv) απρεπής διαγωγή του εργοδοτουμένου κατά τον χρόνον της εκτελέσεως των καθηκόντων του (v) σοβαρά ή επαναλαμβανομένη παράβασις ή παραγνώρισης κανόνων της εργασίας ή άλλων κανόνων εν σχέσει προς την απασχόλησιν.» Στην υπόθεση L' Union National (Tourist & Sea Resorts) Limited v. Γιώργου Χουλιώτη

(2015)1Β Α.Α.Δ. 1874, εξετάζοντας το Ανώτατο Δικαστήριο τη νομική διάσταση του καθήκοντος του εργοδοτούμενου να συμμορφώνεται με τις λογικές εντολές του εργοδότη του, επισήμανε τα ακόλουθα: «Με βάση τις αρχές του Κοινοδικαίου, ο εργοδοτούμενος έχει καθήκον να συμμορφώνεται με τις εντολές του εργοδότη του, και σε περίπτωση που αρνείται να υπακούσει, τότε αυτό ισοδυναμεί με άρνηση να εφαρμόσει τους όρους της σύμβ-σης εργοδότησής του και ο εργοδότης έχει δικαίωμα να τον απολύσει, χωρίς προειδοποίηση. Το καθήκον αυτό όμως περιορίζεται σε υπακοή νόμιμων και λογικών οδηγιών του εργοδότη (βλ. D.J.Lockton, Employment Law, Pelgrave Macmillan Law Masters, 5th Edition, σελ. 103, Chitty on Contracts, 27th Edition, Vol. II Specific Contracts σελ. 798, Avghi Constantinidou v. F.W. Woolworth & Co (Cyprus) Ltd

(1980)1 CLR 302). Με βάση την Αγγλική νομολογία, πέραν του ότι απαιτείται όπως η εντολή του εργοδότη είναι εντός του συμβατικού πλαισίου, νόμιμη και λογική, η άρνηση του εργοδοτούμενου πρέπει να είναι ηθελημένη ή εσκεμμένη, να γίνεται με πλήρη επίγνωση ότι αυτή η συμπεριφορά του θα οδηγήσει σε απόλυση και να του δοθεί η ευκαιρία να παρουσιάσει τη δική του εκδοχή (βλ. St. D. Anderman, "The Law of Unfair Dismissal", 3rd Edition, σελ. 190, J. Bowers, A Practical Ap-proach to Employment Law, 7th Edition, Oxford University Press, σελ. 348). Περαιτέρω, η νομιμότητα της απόλυσης εξαρτάται από το κατά πόσο ο εργοδότης εφάρμοσε ορθά την αρχή της λογικότητας (reasonableness) δίδοντας την επίδικη εντολή στον εργοδοτούμενο. Συνακόλουθα, σε περιπτώσεις απόλυσης εργοδοτουμένου για ισχυριζόμενη εσκεμμένη ανυπακοή εντολής εργοδότη, όπως η παρούσα, το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο η εντολή ήταν νόμιμη και εύλογη, αφού λάβει υπόψη κατά πόσο η εν λόγω εντολή ήταν εντός των συμβατικών πλαισίων της σύμβασης εργασίας και κατά πόσο αυτή ήταν λογικό να εκδοθεί υπό τις περιστάσεις και να απαιτείται από τον εργοδότη η συμμόρφωση με αυτή. Επίσης εξετάζει κατά πόσο ο εργοδοτούμενος είχε βάσιμους λόγους να αρνηθεί να συμμορφωθεί με την εντολή του εργοδότη. Αποτελεί εξυπακουόμενο όρο της σύμβασης εργασίας ότι η κάθε πλευρά δεν πρέπει να ενεργεί με τρόπο που θα βλάψει το κλίμα της μεταξύ τους αμοιβαίας πίστης και εμπιστοσύνης (mutual trust and confidence). Κατά συνέπεια, η δυνατότητα που έχει ο εργοδότης δυνάμει των όρων που προβλέπονται από τη σύμβαση εργασίας, πρέπει να ασκείται σύμφωνα με τις αρχές της καλής πίστης και εμπιστοσύνης που διέπουν τέτοιες συμβάσεις. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Union of Construction Allied Trades and Technicians v. Brian

(1980)Ι.R.L.R. 357: "There must be considered not only the nature of the order but the circumstances surrounding the giving of the order .. And also the reason for not carrying out the order." Η οποιαδήποτε αλλαγή στους όρους εργοδότησης του εργοδοτούμενου δεν μπορεί να γίνεται αυθαίρετα (βλ. Catamaran Cruises Ltd v. Williams

(1994)IRLR 386). Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι ο εργοδότης πρέπει να καταδείξει ότι η αλλαγή αυτή έγινε για εύλογη αιτία η οποία πρέπει να υποστηρίζεται από στοιχεία. Το Δικαστήριο οφείλει να σταθμίζει το συμφέρον του εργοδότη να προβεί στην αλλαγή και του εργοδοτούμενου να μην την αποδεχτεί (βλ. Harvey on Industri-al Relations and Employment Law - κάτω από τον υπότιτλο "Refusal to accept changes in terms and conditions").» Στην προκείμενη περίπτωση, η εντολή που δόθηκε στον Αιτητή από τους Καθ' ων η αίτηση αφορούσε τη μετακίνηση του στην υπηρεσία σκυβάλων του Δήμου Αγλαντζιάς για περίοδο τριών μηνών από 30.6.2016 (Τεκ.20). Από τα όσα ο κ. Μελής και ο Αιτητής έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν προκύπτει η παραμικρή αμφιβολία ότι ο Αιτητής παρουσιάστηκε στον Δήμο Αγλαντζιάς στις 2.6.2016 όπου αρχικά του ανατέθηκε η καθαριότητα ενός χώρου. Ακολούθως πηγαίνοντας στα γραφεία του Δήμου, του ανακοινώθηκε από τον εκεί Δημοτικό Γραμματέα ότι θα εργαζόταν στην υπηρεσία περισυλλογής σκυβάλων. Όταν ο Αιτητής αντέδρασε λέγοντας ότι δεν ήταν σε θέση να εργαστεί στην εν λόγω υπηρεσία, λόγω ωραρίου και γιατί δεν είχε οιαδήποτε εκπαίδευση, του ζητήθηκε να επιστρέψει ξανά στους Καθ' ων η αίτηση όπου συνέχισε κανονικά τα καθήκοντα του μέχρι τις 6.6.2016 που του δόθηκε η επιστολή (Τεκ.26). Με την εν λόγω επιστολή τίθετο εκτός υπηρεσίας, ενόψει της συνεχιζόμενης άρνησης του να μετακινηθεί στην υπηρεσία σκυβάλων του Δήμου Αγλαντζιάς για περίοδος τριών μηνών. Ακολούθως μετά από νέα συνεδρία της τριμελούς Επιτροπής Εργατών, στις 16.6.2016 του κοινοποιήθηκε νέα επιστολή ημερ. 10.6.2016 (Τεκ.28) με την οποία τον ενημέρωναν ότι η απασχόληση του τερματιζόταν από 6.6.2016, για «συνεχιζόμενη και προκλητική συμπεριφοράς του έναντι του Δημοτικού Γραμματέα», «άρνηση εκτέλεσης των οδηγιών του Δημάρχου» και για τη «συμπεριφορά του έναντι των άλλων συναδέλφων». Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, το πρώτο ζήτημα που εγείρεται και που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει, είναι κατά πόσο η περίπτωση του Αιτητή εμπίπτει στις πρόνοιες του άρθρου 61 του περί Δήμων Νόμου (Ν.111/1985). Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο: 61. Έκαστος δήμος δύναται να συνάπτη σύμβασιν μεθ' ετέρου δήμου ή ετέρων δήμων δια την διάθεσιν των υπηρεσιών ή μέρους των υπηρεσιών υπαλλήλου αυτού εις έτερον ή ετέρους δήμους, αναλόγως της περιπτώσεως, υπό τοιούτους όρους οι οποίοι δύνανται να προνοούνται εις την τοιαύτην σύμβασιν, και υπό την προϋπόθεσιν ότι ο ούτω επηρεαζόμενος υπάλληλος συγκατατίθεται εις την τοιαύτην διάθεσιν των υπηρεσιών ή μέρους των υπηρεσιών αυτού: Νοείται ότι δεν απαιτείται η συγκατάθεσις του επηρεαζομένου υπαλλήλου δια τους σκοπού του παρόντος άρθρου εφ' όσον πρόκειται περί υπαλλήλου διορισθέντος μετά την ημερομηνίαν ενάρξεως τα ισχύος του παρόντος Νόμου. Προφανώς, στην προκείμενη περίπτωση ο Αιτητής προσλήφθηκε στους Καθ' ων η αίτηση ως εργάτης δυνάμει του άρθρου 56 του περί Δήμων Νόμου (Ν.111/85). Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, τριμελής επιτροπή εκ των μελών του Δημοτικού Συμβουλίου οριζομένη και προεδρευομένη υπό του Δημάρχου έχει εξουσία να εργοδοτεί, επί τα τρέχοντα ημερομίσθια, οιουσδήποτε εργάτες, αναγκαίους για την υπηρεσία του Δήμου και για την εκτέλεση οιασδήποτε εργασίας για την οποία υφίσταται πρόνοια σε οιονδήποτε τρέχοντα προϋπολογισμό εγκεκριμένο από το Δημοτικό Συμβούλιο. Το άρθρο 53 του Ν. 111/85 προνοεί ότι το Δημοτικό Συμβούλιο έχει εξουσία να εφαρμόζει σχέδια υπηρεσίας για τις θέσεις της Δημοτικής Υπηρεσίας, με την έγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου. Επίσης έχει εξουσία να εκδίδει και δημοτικούς κανονισμούς αναφορικά με θέματα που αφορούν τους δημοτικούς υπαλλήλους. Στο εδάφιο

(3)του άρθρου 53 προνοείται ρητά πως ο όρος «Θέσις της Δημοτικής Υπηρεσίας» σημαίνει οιανδήποτε θέσιν προβλεπομένην από τα άρθρα 54 και 55 «αλλά δεν περιλαμβάνει εργάτας διοριζομένους δυνάμει του άρθρου 56». Τα άρθρα 54 και 55 προνοούν τον διορισμό ανώτερων και κατώτερων υπαλλήλων των Δήμων και το άρθρο 57 προνοεί για πειθαρχική εξουσία του Δημοτικού Συμβουλίου επί των Δημοτικών Υπαλλήλων. Είναι προφανές ότι ο Αιτητής ως εργάτης που προσελήφθη στους Καθ' ων η αίτηση δυνάμει των προνοιών του άρθρου 56 του Ν.111/85 δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ανήκει στη Δημοτική Υπηρεσία όπως καθορίζεται από το άρθρο 53 του Ν.111/85 εφόσον ρητά εξαιρείται απ' αυτήν. Ως επακόλουθο των πιο πάνω, η περίπτωση του Αιτητή, ως εργάτης του Δήμου, δεν εμπίπτει ούτε στις πρόνοιες του άρθρου 61 του Ν.111/85, το οποίο ρητά προβλέπει ότι έκαστος Δήμος μπορεί να συνάπτει σύμβαση με άλλο Δήμο ή άλλους Δήμους για τη διάθεση των υπηρεσιών ή μέρους των υπηρεσιών υπαλλήλου του σε άλλο ή άλλους Δήμους. Από το γράμμα του άρθρο 61 είναι φανερό ότι η δυνατότητα σύναψης τέτοιων συμβάσεων αφορά το υπαλληλικό προσωπικό και δεν περιλαμβάνει τους εργάτες των Δήμων. Ως επακόλουθο των πιο πάνω, η απόφαση των Καθ' ων η αίτηση για διάθεση των υπηρεσιών του Αιτητή στον Δήμο Αγλαντζιάς δεν βρίσκει έρεισμα στις πρόνοιες του περί Δήμων Νόμου (Ν.111/85). Ο κ. Μελής, κάτω από το βάρος της αντεξέτασης, ισχυρίστηκε ότι με βάση τις πρόνοιες της ΣΣΕ ο Δήμος είχε το απόλυτο δικαίωμα ως εργοδότης να τοποθετεί τους εργάτες ανάλογα με τις ανάγκες της υπηρεσίας. Ωστόσο όταν ζητήθηκε από τον μάρτυρα να παρουσιάσει ενώπιον του Δικαστηρίου την εν λόγω ΣΣΕ δεν το έπραξε. Εν ολίγοις οι Καθ' ων η αίτηση έχοντες το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών τους δεν έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία αναφορικά με το κατά πόσο οι σχέσεις των Καθ' ων η αίτηση - Δήμου με τους εργοδοτούμενους - εργάτες τους διέπεται από ΣΣΕ. Η αναφορά του μάρτυρα σε ΣΣΕ χωρίς την παρουσίαση περαιτέρω στοιχείων σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να επιβεβαιώσει τη θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι τους παρείχετο η δυνατότητα σύναψης συμβάσεως με άλλους Δήμους για τη διάθεση υπηρεσιών ή μέρους των υπηρεσιών εργάτη σε άλλο ή άλλους Δήμους και πολύ περισσότερο χωρίς τη συγκατάθεση του επηρεαζόμενου εργάτη. Έχοντας υπόψη ότι η οποιαδήποτε απόφαση του εργοδότη που σχετίζεται με τη μετάθεση ή την αλλαγή των όρων απασχόλησης του εργοδοτούμενου υπόκειται στον ίδιο έλεγχο με την απόφαση τερματισμού της απασχόλησης του, κρίνουμε ότι και στην προκείμενη περίπτωση οι Καθ' ων η αίτηση όφειλαν να αποδείξουν ότι η απόφαση τους, να διαθέσουν τις υπηρεσίες του Αιτητή στον Δήμο Αγλαντζιάς για την εκτέλεση διαφορετικών καθηκόντων και με διαφοροποιημένο ωράριο εργασίας απ' αυτό που τηρούσε από της προσλήψεως του, εμπίπτει στα πλαίσια των λογικών αντιδράσεων ενός λογικού και συνετού εργοδότη. Από τα στοιχεία ωστόσο που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνουμε ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν είχαν το νόμιμο ή συμβατικό δικαίωμα να διαθέσουν τις υπηρεσίες του Αιτητή σε άλλο Δήμο χωρίς τη συγκατάθεση του, όπως επίσης δεν είχαν το συμβατικό δικαίωμα να τροποποιήσουν μονομερώς τους όρους απασχόλησης του και ειδικότερα το ωράριο εργασίας που τηρούσε καθ' όλη τη διάρκεια της απασχόλησης του με την ανάθεση καθηκόντων σε νυχτερινή βάρδια. Υπό το πρίσμα επομένως των νομικών και πραγματικών γεγονότων που πλαισιώνουν το υπό κρίση θέμα καταλήγουμε ότι οι Καθ' ων η αίτηση απέτυχαν να αποδείξουν ότι η εντολή που έδωσαν στον Αιτητή ήταν εύλογη και αντικειμενικά δικαιολογημένη και συνεπώς, ότι ο Αιτητής επέδειξε οποιαδήποτε εσκεμμένη ανυπακοή σε νόμιμη και λογική εντολή τους. Τουναντίον, για όλα τα πιο πάνω, κρίνουμε ότι ο Αιτητής δικαιολογημένα δεν αποδέχθηκε τη μετακίνηση του στον Δήμο Αγλαντζιάς. Περαιτέρω, με την επιστολή απόλυσης, οι Καθ' ων η αίτηση αναφέρονται σε «συνεχιζόμενη και προκλητική συμπεριφορά του Αιτητή έναντι του Δημοτικού Γραμματέα». Από τα γεγονότα ωστόσο της υπόθεσης διαπιστώνουμε ότι τα όσα διημείφθησαν στο γραφείο του Δημοτικού Γραμματέα στις 12.5.2016 οδήγησαν στη διεξαγωγή έρευνας και στις 18.5.2016 η τριμελής Επιτροπή Εργατών του Δήμου αφού άκουσε τον Αιτητή, ο οποίος παραδέχθηκε τα όσα καταγράφονταν στην καταγγελία του Δημοτικού Γραμματέα και ζήτησε συγνώμη για τη συμπεριφορά του, που δεν ήταν σωστή, του επέβαλε κατά πλειοψηφία την ποινή της αυστηρής επίπληξης. Συνεπώς η συγκεκριμένη συμπεριφορά του Αιτητή είχε κριθεί κατά τον ουσιώδη χρόνο από το αρμόδιο όργανο του Δήμου και του είχε επιβληθεί η ανάλογη ποινή. Η εκ νέου επίκληση της εν λόγω συμπεριφοράς ως λόγου απόλυσης, χωρίς την ύπαρξη οποιωνδήποτε άλλων στοιχείων που θα προσέδιδαν μεγαλύτερη σοβαρότατα στο γεγονός, σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε από μόνη της να δικαιολογήσει το έσχατο μέτρο της απόλυσης. Άλλωστε με την επιστολή ημερ. 6.6.2016 οι Καθ' ων η αίτηση έθεταν τον Αιτητή εκτός υπηρεσίας λόγω «άρνησης του να μετακινηθεί στο Δήμο Αγλαντζιάς». Στη συνεδρία επίσης της τριμελούς Επιτροπής Εργατών που έγινε στις 9.6.2016, μετά από αίτημα των συντεχνιών, τα μόνο θέμα που τέθηκε και διευκρινίστηκε με το τέλος της συζήτησης ήταν ότι «εάν ο εν λόγω εργάτης, συνεχίσει να αρνείται να παρουσιαστεί για εργασία στην Υπηρεσία Σκυβάλων του Δήμου Αγλαντζιάς, η Επιτροπή αποφασίζει κατά πλειοψηφία να του δοθεί επιστολή απόλυσης». Είναι λοιπόν φανερό ότι κατά τη λήψη της τελικής απόφασης η συμπεριφορά του Αιτητή έναντι του Δημοτικού Γραμματέα δεν αποτέλεσε αντικείμενο συζήτησης και δεν λήφθηκε υπόψη ως ένας από τους λόγους που δικαιολογούσε την απόλυση του. Πρόσθετα ούτε και η κατ' ισχυρισμό «συμπεριφορά του Αιτητή έναντι των άλλων συναδέλφων» αποτέλεσε αντικείμενο συζήτησε κατά τη λήψη της τελικής απόφασης αλλά ούτε και υποστηρίχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου με την προσκόμιση οποιαδήποτε μαρτυρίας. Πέραν των λόγων που αναφέρονται στην επιστολή απόλυσης, ο κ. Μελής αναφέρθηκε και σε παρελθούσα συμπεριφορά του Αιτητή, παραθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου επιστολές και άλλα έγγραφα που χρονολογούνται από τις 26.10.2010 μέχρι 28.6.2013 (Τεκ.6-14). Για το μεσοδιάστημα, από το 2013 μέχρι τον Μάιο 2016, παραδέχθηκε ότι ο Αιτητής δεν δέχθηκε οποιαδήποτε γραπτή παρατήρηση ή επίπληξη. Ενώ ισχυρίστηκε ότι ο Αιτητής πιθανόν να δέχθηκε προφορικές παρατηρήσεις από τον προϊστάμενο του, εντούτοις δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία που να υποστηρίζουν τη θέση του. Περαιτέρω, για την εν λόγω συμπεριφορά δεν γίνεται αναφορά ούτε στην επιστολή απόλυσης αλλά ούτε και φαίνεται να αποτέλεσε αντικείμενο συζήτησης κατά τη λήψη της τελικής απόφασης, γεγονός που τείνει να καταδείξει ότι για την απόλυση του Αιτητή οι Καθ' ων η αίτηση στηρίχθηκαν αποκλειστικά και μόνο στην άρνηση του να παρουσιαστεί για εργασία στην Υπηρεσία Σκυβάλων του Δήμου Αγλαντζιάς και όχι σε οποιαδήποτε άλλο λόγο. Άλλωστε μια τέτοια συμπεριφορά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να δικαιολογήσει από μόνη της την απόφαση για απόλυση του Αιτητή, λόγω του χρόνου που παρήλθε από το τελευταίο κατ' ισχυρισμό παράπτωμα αλλά και ως επακόλουθο της πιο πάνω κατάληξης του Δικαστηρίου ότι το τελευταίο περιστατικό που οδήγησε στην απόλυση του Αιτητή δεν έχει αποδειχθεί. Να σημειωθεί, ότι με βάση την επιφύλαξη του άρθρου 5(ε) του Νόμου, ο εργοδότης θα πρέπει να ασκεί το δικαίωμα για απόλυση του εργοδοτούμενου εντός λογικού χρονικό διαστήματος από του γεγονότος που του παρείχε αυτό το δικαίωμα. Στην υπόθεση L' Union National (Tourism & Sea Resorts) Ltd v. Ανδρέα Αγαθοκλέους

(2000)1 Α.Α.Δ. 2117 αποφασίστηκε ότι η πάροδος σχεδόν ενός μηνός από την επίδειξη εκ μέρους του Αιτητή της απρεπούς συμπεριφοράς (10.10.1997) μέχρι την απόλυση του (6.11.1997) είναι πέραν του λογικού χρόνου εντός του οποίου θα έπρεπε να ασκηθεί από τον εργοδότη το δικαίωμα απόλυσης. Στην Thanos Hotels Ltd v. Ανδρέα Ανδρέου

(2000)1 Α.Α.Δ. 1000, ο χρόνος που παρήλθε από το τελευταίο κατ' ισχυρισμό παράπτωμα του εργοδοτούμενου (19.5.1998) κρίθηκε πως δεν μπορούσε να θεμελιώσεις λόγο απόλυσης του στις 5.10.1998, εφόσον το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως λογικό χρονικό διάστημα για την άσκηση του δικαιώματος κατά τα προβλεπόμενα στην επιφύλαξη του άρθρου 5(ε) του Νόμου (βλ επίσης Ηλίας Πατσαλίδης ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ

(2012)1 Α.Α.Δ. 194, Κυπριανού & Σια ν. Πετρίδη

(2007)1 Α.Α.Δ. 607). Για όλα τα πιο πάνω κρίνουμε ότι οι Καθ' ων η αίτηση, τερματίζοντας την απασχόληση του Αιτητή, δεν ενήργησαν εντός των πλαισίων του μέσου λογικού εργοδότη με αποτέλεσμα η απόλυση του να κρίνεται παράνομη και αδικαιολόγητη. Υπολογισμός των Αποζημιώσεων Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Ευθύς εξ αρχής θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ως προς το αποτέλεσμα που θα καταλήξει ή το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Όπως προκύπτει από τα γεγονότα της υπόθεσης στα οποία έχουμε καταλήξει, ο Αιτητής εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση για 8 (οκτώ) συναπτά έτη και λάμβανε για σκοπούς του Νόμου €337,50 εβδομαδιαίως. Επίσης κατά τον χρόνο τερματισμού της απασχόλησης του ήταν 32 ετών. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση του Αιτητή, όπως τις παραθέτουμε ανωτέρω, τα ημερομίσθια του, την περίοδο απασχόλησης του, την ηλικία του κατά τον χρόνο της απόλυσης του, την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας από τη θέση που κατείχε και για την οποία δεν παρέθεσε οποιαδήποτε στοιχεία, τη οικογενειακή του κατάσταση, παντρεμένος και πατέρας δύο ανήλικων τέκνων, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογο να του επιδικάσουμε υπό μορφή αποζημίωσης, το ποσό των €6.075- που αντιστοιχεί με τις απολαβές 18 (€337,50Χ18) βδομάδων. Επίσης, με βάση το άρθρο 9(ζ) του Νόμου, ο Αιτητή δικαιούται σε πληρωμή αντί προειδοποίησης που αντιστοιχεί σε απολαβές 8 βδομάδων και που υπολογίζεται στο ποσό των €2.700-. Εκδίδεται επομένως απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση για το συνολικό ποσό των €8.775- με νόμιμο τόκο από 21.9.2016 μέχρι τελικής εξόφλησης. Περαιτέρω επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο με νόμιμο τόκο από 21.9.2016 μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον Φ.Π.Α. επί των εξόδων. (υπ)..................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ Α. Αλέξης, Μέλος Χ. Αυγουστής, Μέλος ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Να τονίσουμε επίσης ότι ουδεμία απόλυση εργοδοτούμενου δύναται να θεωρηθεί δικαιολογημένη για παρελθόντες λόγους, έστω και σοβαρούς σε σχέση με τη συμπεριφορά του εργοδοτούμενου, εάν ο λόγος που επέφερε τη ρήξη της εργασιακής σχέσης και δη το τελευταίο περιστατικό που οδήγησε στη λήψη της τελικής απόφασης, δεν μπορεί από μόνο του να δικαιολογήσει απόλυση. Διαφορετικά, ο εργοδοτούμενος θα κινδύνευε ανά πάσα στιγμή να χάσει την εργασία του για ασήμαντους λόγους και η αβεβαιότητα ως προς τη συνέχιση της εργασιακής σχέσης θα παρατείνετο για μεγάλο χρονικό διάστημα, αντίθετα με τις πρόνοιες του Νόμου και ειδικότερα των άρθρων 5 (ε) και (στ). Εάν η πράξη όμως που οδήγησε στην απόλυση ήταν το επιστέγασμα σοβαρής ή επαναλαμβανόμενης παράβασης ή παραγνώρισης κανόνων εργασίας από πλευράς του εργοδοτούμενου και αφού του είχαν δοθεί ανάλογες προειδοποιήσεις, τότε η πράξη αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει βάση για μια αρνητική πρόγνωση και να δικαιολογήσει το έσχατο μέτρο της απόλυσης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο