ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΑΝΔΡΕΟΥ ν. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Αρ. Υπόθεσης: 214/2021, 7/7/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2023:24 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Προέδρου Λ. Παντελίδου και Α. Καταλάνου, Μελών. Αρ. Υπόθεσης: 214/2021 Μεταξύ: ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΑΝΔΡΕΟΥ Αιτήτρια -και- ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Καθ' ων η αίτηση ---------- Ημερομηνία: 7η Ιουλίου, 2023 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Α. Χατζηγεωργίου Για τους Καθ' ων η αίτηση: κα Ζ. Χαραλάμπους ---------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Το τιθέμενο προδικαστικό ζήτημα αφορά την κατά τόπο δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου. Κατά πόσο δηλαδή αρμόδιο για την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης είναι το παρόν Δικαστήριο ή το αντίστοιχο Δικαστήριο που συνεδριάζει στην Πάφο. Όπως είναι νομολογημένο, «. θέματα που άπτονται της αρμοδιότητας του δικαστηρίου πρέπει να επιλύονται το ενωρίτερο δυνατό (επειδή) είναι αντινομικό το δικαστήριο να αναλαμβάνει και να ασκεί δικαιοδοσία εκτός του πεδίου της αρμοδιότητας του» (βλ. Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ & άλλοι ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)1 ΑΑΔ 225). Υπενθυμίζεται, συναφώς, ότι «.τα γεγονότα που στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου, όπως υποδεικνύεται στη Sevegep Ltd v. United Sea Transport Ltd and others
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 729 και Interamerican Insurance Co Ltd v. Μακρίδου
(2000)1(Γ) ΑΑΔ 1529, 1534), είναι αυτά που συνθέτουν την απαίτηση, και αποκλειστική πηγή αναζήτησης τους είναι η έκθεση απαίτησης». Στην εξεταζόμενη περίπτωση, η Αιτήτρια αξιώνει διάφορες θεραπείες, όπως μεταξύ άλλων, απόφαση του Δικαστηρίου ότι η σύμβαση εργοδότησης της κατέστη αορίστου διαρκείας, διάταγμα επαναπρόσληψης και αποζημιώσεις. Με τους γενικούς λόγους της Αίτησης ισχυρίζεται ότι στις 6.9.2018 έλαβε έγκριση από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και έτυχε διορισμού στη Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας με σκοπό τη νομική εκπροσώπηση της στο Δικαστήριο Πάφου και κατ' έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο. Σημειώνεται ότι η έγκριση του Γενικού Εισαγγελέα καταρτίστηκε στην Επαρχία Λευκωσίας. Επίσης ότι η Αιτήτρια είχε γραφείο στη Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας στην Επαρχία Πάφου, κλειδιά του εν λόγω γραφείου, ενώ το όνομα της αναγραφόταν στην πόρτα του γραφείου. Ότι λόγω προβλημάτων υγείας ζήτησε άδεια ασθενείας από τις 1.9.2020 μέχρι 9.3.2021. Με την επιστροφή της όμως στην Νομική Υπηρεσία Πάφου, στις 10.3.2021, διαπίστωσε ότι η κλειδαριά της πόρτας του γραφείου της είχε αντικατασταθεί. Τελικά στις 12.3.2021 έλαβε επιστολή από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας στην οποία αναφερόταν ότι η ίδια εμφανιζόταν στα γραφεία της Νομικής Υπηρεσίας στην Επαρχία Πάφου χωρίς εξουσιοδότηση και χωρίς τη συγκατάθεση του Γενικού Εισαγγελέα και ως εκ τούτου την καλούσε όπως σταματήσει γιατί υπό διαφορετικές συνθήκες θα λαμβάνοντα δικαστικά μέτρα εναντίον της. Με τους γενικούς λόγους εμφάνισης οι Καθ' ων η αίτηση αρνούνται τις θέσεις της Αιτήτριας και ισχυρίζονται ότι στις 6.9.2018 δόθηκε στην Αιτήτρια από τον πρώην Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας εξουσιοδότηση για χειρισμό συγκεκριμενών υποθέσεων σε συνεργασία με λειτουργό της Νομικής Υπηρεσίας, ότι η Αιτήτρια ουδέποτε εργοδοτήθηκε ως μισθωτό πρόσωπο από τη Νομική Υπηρεσία και ότι τα οποιαδήποτε εχέγγυα της παρέχονταν ήταν για σκοπούς διεκπεραίωσης των υποθέσεων που της ανατίθεντο ως αυτοεργοδοτούμενης δικηγόρου. Ότι ουδέποτε υπέβαλε άδεια ασθενείας από την 1.9.2020 μέχρι 9.3.2021 όπως ισχυρίζεται και ότι εν πάση περιπτώσει, η παροχή υπηρεσιών προς την Νομική Υπηρεσία ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο 2020 και συνακόλουθα η παράδοση όλων των υποθέσεων από την Αιτήτρια είχε ολοκληρωθεί πριν την κατ' ισχυρισμό άδεια ασθενείας η οποία δεν υπεβλήθη αλλά και ούτε θα έπρεπε να υποβληθεί. Η κατά τόπο αρμοδιότητα του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών καθορίζεται από τις πρόνοιες του άρθρου 12
(10)του περί Ετησίων Αδειών Μετ' Απολαβών Νόμου (Ν.8/67), όπως έχει τροποποιηθεί με το άρθρο 3(ε) του Ν.165(Ι)/2001. Το άρθρο αυτό έχει ως εξής:
(10)Η έδρα του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών θα είναι εν Λευκωσία όπου και θα συνέρχηται τούτο εις τοιούτο κτίριον οίον ο Υπουργός Δικαιοσύνης, εν συνεννοήσει μετά του Υπουργού, ήθελεν από καιρού εις καιρόν ορίσει: Νοείται ότι το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών δύναται να λειτουργεί και σε άλλη, εκτός της Λευκωσίας, επαρχία, ως ήθελε προς το συμφέρον της απονομής της Δικαιοσύνης καθορίσει το Ανώτατο Δικαστήριο με γνωστοποίηση του που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, και σε κτίριο ή κτίρια που ο Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, σε συνεννόηση με τον Υπουργό, καθορίζει για το σκοπό αυτό: Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών που λειτουργεί σε άλλη, εκτός της Λευκωσίας, επαρχία θα επιλαμβάνεται υποθέσεων όταν η διαφορά έχει ανακύψει εντός της εν λόγω επαρχίας ή εν τη απουσία του στοιχείου αυτού, αν ο αιτητής έχει εκεί τη συνήθη διαμονή ή τη μόνιμη κατοικία του. Επίσης στον κανόνα 2(Α) του περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικού Κανονισμού του 1999 ως έχει τροποποιηθεί, ορίζονται τα ακόλουθα:
(1)Υποθέσεις που ανάγονται στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών θα εκδικάζονται εκτός της έδρας του Δικαστηρίου, σε κάθε περίπτωση όπου το αγώγιμο δικαίωμα ή το δικαίωμα για την ανάκτηση αποζημιώσεων βάσει του Νόμου, αναφύηκε ή προέκυψε σε Επαρχία άλλη από τη Λευκωσία. Εκτός Λευκωσίας θα εκδικάζεται επίσης, κάθε υπόθεση η οποία στρέφεται εναντίον του Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού στην Επαρχία όπου ο αιτητής έχει τη συνήθη αυτού διαμονή. Στην πρώτη περίπτωση η υπόθεση θα εκδικάζεται στην Επαρχία στην οποία αναφύηκε ή προέκυψε η διαφορά και στη δεύτερη στην Επαρχία όπου ο Αιτητής έχει τη συνήθη αυτού διαμονή.
(2)............................
(3)............................. Σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις του άρθρου 2 του ιδίου Νόμου, «εργατική διαφορά» σημαίνει: «. οιανδήποτε διαφοράν μεταξύ εργοδοτών και εργοδοτουμένων ή μεταξύ εργοδοτουμένων και εργοδοτουμένων, εν σχέσει προς την απασχόλησιν ή την μη απασχόλησιν ή τας συνθήκας απασχολήσεως ή τους όρους απασχολήσεως οιωνδήποτε προσώπων είτε εργοδοτουμένων υπό του εργοδότου μετά του οποίου εγείρεται η διαφορά είτε μη» Οι συνήγοροι με τις διαμετρικά αντίθετες αγορεύσεις τους παρέθεσαν τις θέσεις τους επί του εξεταζόμενου ζητήματος με την πλευρά της Αιτήτριας να εισηγείται ότι αρμόδιο είναι το Δικαστήριο που εδρεύει στη Λευκωσία καθώς η διάφορα λόγω της φύσεως του διορισμού που της δόθηκε και της σχέσης που δημιουργήθηκε αναφύηκε ή προέκυψε στη Λευκωσία, όπως επίσης και του έλεγχου που ασκούσαν οι Καθ' ων η αίτηση στην Αιτήτρια από τη Λευκωσία. Ότι εν τέλει η Αιτήτρια έτυχε τύπου «απόσπαση» ή «τοποθέτηση» στο παράρτημα της Νομικής Υπηρεσίας στην Επαρχία Πάφου όπου της δόθηκε γραφείο, εξοπλισμός και όλα τα σχετικά που χρειαζόταν για διεκπεραίωση των εργασιών που αναλάμβανε. Η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση στηριζόμενη στα ενώπιον του Δικαστηρίου παραδεκτά γεγονότα όπως προκύπτουν από τη δικογραφία και θέτοντας ότι η διάφορα μεταξύ των μερών ανέκυψε στην επαρχία Πάφου όπου η Αιτήτρια προσέφερε τις υπηρεσίες της και είχε την οικία της, εισηγήθηκε ότι αρμόδιο είναι το εκεί εδρεύον Δικαστήριο. Έχουμε εξετάσει τις εκατέρωθεν θέσεις σε συνάρτηση με τον Νόμο και τα παραδεκτά γεγονότα τα υπόθεσης όπως προκύπτουν από τη δικογραφία. Από τα ενώπιον μας αδιαμφισβήτητα γεγονότα είναι φανερό ότι η Αιτήτρια από τις 6.8.2018 και μέχρι τον τερματισμό των υπηρεσιών της προσέφερε τις υπηρεσίες της αποκλειστικά και μόνο στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Επίσης στην επαρχία Πάφου είχε και τον συνήθη τόπο διαμονής της. Η εισήγηση από πλευράς της Αιτήτριας ότι λόγω της φύσεως του διορισμού που της δόθηκε και της σχέσης που δημιουργήθηκε, η διαφορά αναφύηκε στην επαρχία Λευκωσίας, δεν βρίσκει έρεισμα στις πρόνοιες του Ν.8/
- Αν και ο Ν. 8/67 δεν θέτει τον τόπο απασχόλησης του Αιτητή ως στοιχείο προσδιορισμού της κατά τόπο δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, η αναφορά στον τόπο διαμονής ή κατοικίας του Αιτητή και όχι στο τόπο όπου ο εργοδότης έχει την έδρα ή τα κεντρικά του γραφεία, τείνει να καταδείξει την σκοπιμότητα της εν λόγω διάταξης που δεν είναι άλλη από την εύκολη πρόσβαση του Αιτητή /εργοδοτούμενου στη δικαιοσύνη. Συνεπώς και ο τόπος απασχόλησης του Αιτητή δεν παύει να αποτελεί ένα από τα ουσιαστικά αν μη το ουσιαστικότερο στοιχείο προσδιορισμού του τόπου όπου ανέκυψε ή αναφύηκε η μεταξύ των μερών διαφορά. Διαφορετικά αν πρόθεση του νομοθέτη ήταν να συνδέσει την κατά τόπο δικαιοδοσία του Δικαστηρίου με την έδρα ή την κατοικία του εργοδότη ή τον χώρο όπου διατηρεί τις κύριες εγκαταστάσεις ή την επιχείρηση του, θα το έπραττε όπως έπραξε και στην περίπτωση του Αιτητή, με το να θέσει την κατοικία ή τη διαμονή του ως την εναλλακτική λύση προσδιορισμού της κατά τόπο δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Υιοθετώντας λοιπόν τη θέση της πλευράς των Καθ' ων η αίτηση ότι ο τόπος όπου η Αιτήτρια προσέφερε αποκλειστικά τις υπηρεσίες της ως και ο τόπος διαμονής ή κατοικίας της αποτελούν τα στοιχεία προσδιορισμού της κατά τόπο δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, κρίνουμε ότι το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών Λευκωσίας στερείται κατά τόπο δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση η οποία παραπέμπεται για εκδίκαση ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Πάφου που είναι το αρμόδιο Δικαστήριο για την εκδίκαση της υπόθεσης. Η υπόθεση ορίζεται για οδηγίες ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Πάφου στις 15.9.
- (υπ)..................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Λ. Παντελίδου, Μέλος Α. Καταλάνου, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο