ΕΛΕΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. ΒΑΣΟΣ ΛΕΠΤΟΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Υπόθεσης: 93/2017, 28/4/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2023:16 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Προέδρου Λ. Παντελίδου και Π. Παναγιώτου, Μελών Αρ. Υπόθεσης: 93/2017 Μεταξύ: ΕΛΕΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Αιτήτρια -και- ΒΑΣΟΣ ΛΕΠΤΟΣ ΛΙΜΙΤΕΔ Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 28η Απριλίου, 2023 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Ιωάννα Κορφιώτου Για τους Καθ' ων η αίτηση: κα Κίτσα Γεωργιάδη ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση η Αιτήτρια αξιώνει από τους Καθ' ων η αίτηση: (α) Δεδουλευμένους μισθούς για τους μήνες Μάρτιο 2016 μέχρι Μάρτιο 2017 συνολικού ποσού €20.052,00 (β) 13ο μισθό για το έτος 2016 ποσού €1.671,00 (γ) Αναλογία 13ου μισθού για το 2017 ποσού €417,75 (δ) €3.127,44 ως μη πληρωθείσα ετήσια άδεια (ε) Νόμιμο τόκο επί των πιο πάνω ποσών (στ) Έξοδα πλέον ΦΠΑ. Οι Καθ' ων η αίτηση με τους γενικούς λόγους εμφάνισης απορρίπτουν τις εναντίον τους αξιώσεις ισχυριζόμενοι ότι όλοι οι αιτούμενοι από την Αιτήτρια μισθοί έχουν πληρωθεί. Ότι η Αιτήτρια δεν δικαιούται στην καταβολή 13ου μισθού αφού από το 2012 λόγω της οικονομικής κρίσης όλοι οι υπάλληλοι τους συμπεριλαμβανομένης και της Αιτήτριας αποδέχθηκαν να μην πληρώνεται 13ος μισθός και δεν πληρωνόταν. Επίσης ότι η Αιτήτρια έχει εξαντλήσει πλήρως τη συμφωνηθείσα ετήσια άδεια, πηγαίνοντας μακρινό ταξίδι στην Αυστραλία. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσε ο κ. Στ. Κοσιάρης, στενός συνεργάτης του Παραλήπτη/Διαχειριστή των Καθ' ων η αίτηση και η Αιτήτρια. Παράλληλα κατατέθηκαν ως Τεκμήρια διάφορα έγγραφα, στα οποία θα αναφερθούμε, όπου κρίνεται σκόπιμο, κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών και το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό προκύπτουν τα πιο κάτω παραδεκτά γεγονότα: - Η Αιτήτρια προσλήφθηκε στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση το 1998. - Στις 19.5.2016 διορίστηκε από την Alpha Bank Cyprus Ltd ως Παραλήπτης / Διαχειριστής των Καθ' ων η αίτηση ο Μιχάλης Αβραάμ, δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης (Τεκ.1). - Κατά την περίοδο 2014, ο μεικτός μισθός της Αιτήτριας ανέρχονταν στο ποσό των €1.879,52. - Η Αιτήτρια απολύθηκε στις 5.4.2017 με επιστολή του Παραλήπτη /Διαχειριστή ημερ. 8.2.2017 (Τεκ.7). O κ. Κασιούρης, με τη γραπτή δήλωση του (Τεκ.Α), επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τις θέσεις που οι Καθ' ων η αίτηση διατυπώνουν στους γενικούς λόγους Εμφάνισης, ισχυρίστηκε ότι με βάση τις πληροφορίες που έλαβε από τον τότε λογιστή των Καθ' ων η αίτηση Α. Αλεξάνδρου, ο ακαθάριστος μηνιαίος μισθός της Αιτήτριας κατά το έτος 2014 (Ιανουάριο - Δεκέμβριο) ανέρχονταν στα €1.879,52 και ο καθαρός στα €1.611,52 και ότι κατά τα έτη 2015 και 2016 ο ακαθάριστος μισθός της μειώθηκε στα €939,96, θέση την οποία υποστήριξε με την κατάθεση αποκόμματος μισθοδοσίας της Αιτήτριας (Τεκ.2), το οποίο του παραδόθηκε από το λογιστήριο των Καθ' ων η αίτηση. Ισχυρίστηκε επίσης, ότι οι Καθ' ων η αίτηση κατέβαλαν στην Αιτήτρια όλους τους δεδουλευμένους μισθούς για τους μήνες Μάρτιο 2016 μέχρι και Απρίλιο 2017 και ότι κανένα ποσό δεν της οφείλεται. Καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου αλληλογραφία του τότε λογιστή Α. Αλεξάνδρου με την δικηγόρο των Καθ' ων η αίτηση και τον ίδιο (Τεκ.4), επισήμανε ότι από τον Ιούνιο 2016 και μέχρι τις 5.4.2017 κατά-βλήθηκαν, κατά διαστήματα, στην Αιτήτρια διάφορα ποσά ανερχόμενα συνολικά στα €9.008,-. Επίσης μετά την καταχώρηση της αγωγή 1389/2017 στο Ε.Δ. Λευκωσίας, την 1.6.2017 οι Καθ' ων η αίτηση κατέβαλαν στην Αιτήτρια το ποσό των €28.200,00. Τέλος, αφού αναφέρθηκε σε παράπονο που υπέβαλε η Αιτήτρια και άλλοι εργοδοτούμενοι των Καθ' ων η αίτηση στο τμήμα εργασιακών σχέσεων για μη καταβολή δεδουλευμένων μισθών, καθώς και σε επιστολή της αρμόδιας λειτουργού ημερ. 8.6.2017 (Τεκ.3) σε σχέση με το εν λόγω παράπονο, ισχυρίστηκε ότι τα ποσά που ζητεί η Αιτήτρια με την Αίτηση της δεν συνάδουν με το ποσό του παραπόνου της. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι κατά τον διορισμό του Παραλήπτη/Διαχειριστή, υπεύθυνος του λογιστηρίου με γενικά καθήκοντα ήταν ο Α. Αλεξάνδρου. Ισχυρίστηκε ότι για τη μείωση των μισθών τον ενημέρωσε ο Α. Αλεξάνδρου, λέγοντας του ότι λόγω σοβαρών δυσκολιών που είχαν οι Καθ' ων η αίτηση, προέβησαν σε μείωση μισθών. Ο ίδιος ουδέποτε συζήτησε με την Αιτήτρια το γεγονός αυτό και ούτε ήταν σε θέση να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση εάν η Αιτήτρια είχε συμφωνήσει. Αφού του υποδείχθηκαν δύο βεβαιώσεις που δόθηκαν στην Αιτήτρια από τους Καθ' ων η αίτηση, ημερ. 10.2.2015 (Τεκ.8) και 2.5.2016 (Τεκ.9), αναφορικά με τον τρέχον μισθό και το ποσό που της όφειλαν οι Καθ' ων η αίτηση με βάση την επισυνημμένη κατάσταση, ο μάρτυρας δεν έδωσε οποιαδήποτε εξήγηση ισχυριζόμενος ότι για τον μισθό της Αιτήτριας ενημερώθηκε από τον Α. Αλεξάνδρου ο οποίος τον εφοδίασε και με αντίγραφο μισθοδοσίας της. Αφού ζητήθηκε από τον μάρτυρα να διευκρινίσει τα όσα ισχυρίστηκε σε σχέση με τα ποσά που καταβλήθηκαν στην Αιτήτρια, προς εξόφληση των αξιούμενων μισθών της, για τους μήνες Μάρτιο 2016 μέχρι και Απρίλιο 2017, απάντησε ότι «δεν μπορεί να απαντήσει. Δεν ήρθε προετοιμασμένος με τις σημειώσεις του να αποδείξει τούτο το πράγμα». Ενώ του υπεβλήθη ότι οι πληρωμές προς την Αιτήτρια που αναφέρονται στο Τεκ.4 έγιναν έναντι παλαιότερων οφειλομένων μισθών, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι από την ημέρα διορισμού του Παραλήπτη/ Διαχειριστή δεν πλήρωναν κανένα για προηγούμενες οφειλές των Καθ' ων η αίτηση. Σε υποβολή ότι ο Α. Αλεξάνδρου ενημέρωσε σε κάποια φάση την Αιτήτρια ότι οι Καθ' ων η αίτηση παρουσίαζαν μειωμένο τον μισθό της στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις και το υπόλοιπο το παρουσίαζαν ως έξτρα εργασίες και υπερωρίες, ο μάρτυρας αρκέστηκε να πει ότι οι υπερωρίες είναι μέρος του μισθού και άρα δεν μπορεί να ισχύσει. Η Αιτήτρια με τη γραπτή δήλωση της (Τεκ.Β), αφού αναφέρθηκε στα καθήκοντα που εκτελούσε από τη θέση βοηθού λογιστηρίου, ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι ο ακαθάριστος μηνιαίος μισθός της από το 2012 μέχρι την απόλυση της, ανερχόταν στα €1.879,59 και ο καθαρός στα €1.620,οο - €1.671,-. Η ίδια δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει επακριβώς τον καθαρό μισθό που δικαιούταν να λαμβάνει, καθώς για χρόνια οι εργοδότες δεν την εφοδίαζαν με salary advice. Απορρίπτοντας τη θέση της άλλης πλευράς, ότι από τον Ιανουάριο 2015 ο μισθός της μειώθηκε στα €939,96, επικαλέστηκε τη βεβαίωση του Αρχιλογιστή Α. Αλεξάνδρου (Τεκ.8) και σημείωσε ότι ποτέ δεν τέθηκε θέμα μείωσης μισθού και ποτέ δεν της ζητήθηκε να συναινέσει σε κάτι τέτοιο. Ότι σε κάποια φάση της αναφέρθηκε από τον Α. Αλεξάνδρου ότι για σκοπούς πληρωμής των Κοινωνικών Ασφαλίσεων λόγω της συνταξιοδότησης της, οι Καθ' ων η αίτηση δήλωναν μέρος του μισθού της ενώ το υπόλοιπο το παρουσίαζαν υπό μορφή «υπερωριών» και «έξτρα εργασίας», διαβεβαιώνοντας την ότι ο μισθός της θα παρέμενε ο ίδιος. Επίσης τα καθήκοντα της παρέμειναν τα ίδια και ουδέποτε δούλεψε ή πληρώθηκε για υπερωρίες ή έξτρα εργασίες. Αποτελεί περαιτέρω ισχυρισμό της Αιτήτριας, ότι από το 2011 οι Καθ' ων η αίτηση, λόγω οικονομικών προβλημάτων δεν της κατέβαλλαν κανονικά τον μηνιαίο μισθό όπως έπρατταν στο παρελθόν, αλλά μικρά ποσά έναντι των παλαιοτέρων δεδουλευμένων μισθών της. Έτσι στις 2.5.2016, ζήτησε από τον Α. Αλεξάνδρου να επιβεβαιώσει τους οφειλόμενους προς αυτή μισθούς και γι' αυτό ο ίδιος ετοίμασε και της παρέδωσε τη βεβαίωση (Τεκ.9), με την οποία αναγνωρίζεται η οφειλή του ποσού των €70.082,00 για δεδουλευμένους μισθούς από Νοέμβριο 2012 μέχρι Απρίλιο 2016. Επιβεβαιώνεται επίσης ότι ο καθαρός μηνιαίος μισθός της από Ιανουάριο 2015 μέχρι Απρίλιο 2016 ανερχόταν στα €1.620,-. Από τον Μάιο 2016 και μέχρι την απόλυση της ισχυρίστηκε ότι έχει να λαμβάνει το επιπρόσθετο ποσό των €17.800,00 για 11 καθαρούς μισθούς εκ €1.620,- έκαστος και αναλογία μισθού για τον Απρίλιο 2017. Μετά την έκδοση της βεβαίωσης (Τεκ.9) και πιο συγκεκριμένα από τις 17.6.2016, ως η ίδια λεπτομερώς αναφέρει, της πληρώθηκε κατά διαστήματα το συνολικό ποσό των €9.858,00. Διευκρίνισε ότι εκτός από τους δεδουλευμένους μισθούς, τον 13ο μισθό και την ετήσια άδεια, οι Καθ' ων η αίτηση της όφειλαν και συνολικό ποσό ύψους €28.200,00 που τους δάνεισε από το εφάπαξ του άνδρα της και το οποίο διευθετήθηκε με την καταχώρηση της αγωγής 1389/2017. Διευκρίνισε ότι η εν λόγω αγωγή περιλάμβανε και απαίτηση για καταβολή ποσού €31.500,00 το οποίο αποτελεί μέρος του συνολικού ποσού των €70.082,00 την οφειλή του οποίου οι Καθ' ων η αίτηση αναγνώρισαν με τη βεβαίωση (Τεκ.9). Αναγνωρίζοντας την επιστολή της αρμόδιας λειτουργού εργασιακών σχέσεων ημερ. 8.6.2017 (Τεκ.3), σε σχέση με το παράπονο που υπέβαλε η ίδια και άλλοι υπάλληλοι για οφειλόμενους μισθούς, ισχυρίστηκε ότι σε μια σύντομη συνάντηση που είχε τότε με την εν λόγω λειτουργό, της ανέφερε ότι η Εταιρεία της οφείλει ποσό πέραν των €70.000 για δεδουλευμένους μισθούς. Ότι η εν λόγω λειτουργός ζήτησε στη συνέχεια τις θέσεις του Α. Αλεξάνδρου ο οποίος προφανώς έκανε τη διάκριση του μισθού σε μισθό/υπερωρίες/έξτρα εργασίες, κάτι για το οποίο η ίδια δεν είχε καμία ανάμειξη ή ευθύνη. Αντεξεταζόμενη ισχυρίστηκε ότι αποκλειστική πρόσβαση στους μισθούς του προσωπικού είχε ο Α. Αλεξάνδρου και όχι το υπόλοιπο προσωπικό του λογιστηρίου. Επέμενε ότι ο μισθός της από το 2012 ήταν σταθερός και ότι ο τρόπος υπολογισμού του σε υπηρεσίες και έξτρα εργασίες έγινε από τους Καθ' ων η αίτηση χωρίς να ρωτηθεί η ίδια. Επίσης το ότι οι Καθ' ων η αίτηση δήλωναν διαφορετικό μειωμένο μισθό στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις δεν ήταν εν γνώσει της μέχρι την ημέρα που την έστειλε ο κ. Προδρόμου να λάβει καταστάσεις των ασφαλιστέων αποδοχών της. Ότι και μετά τον διορισμό του Παραλήπτη/Διαχειριστή ο Α. Αλεξάνδρου συνέχισε να διαχειρίζεται τους μισθούς του προσωπικού όπως και τα προηγούμενα χρόνια και ότι το ποσό των €9.858,00 που της είχε καταβληθεί ήταν έναντι παλαιοτέρων μισθών. Ανάλυση (
- i)Το ύψος του μισθού της Αιτήτριας Αποτελεί κοινή συνισταμένη των θέσεων των διαδίκων, όπως προβάλλει μέσα από την τεθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, ότι κατά το 2014 ο ακαθάριστος μηνιαίος μισθός της Αιτήτριας ανερχόταν στα €1.879,52. Πέραν τούτου ο κ. Κοσιάρης επικαλούμενος πληροφορίες που είχε λάβει από τον λογιστή των Καθ' ων η αίτηση Α. Αλεξάνδρου, ισχυρίστηκε ότι το 2015 ο μισθός της Αιτήτριας μειώθηκε στα €939,36. Για να υποστηρίξει τη θέση του παρέθεσε απόκομμα μισθοδοσίας της Αιτήτριας για τον μήνα Δεκέμβριο 2016. Η Αιτήτρια επικαλούμενη βεβαιώσεις που εξασφάλισε από τον λογιστή Α. Αλεξάνδρου επέμεινε στη θέση της ότι ποτέ δεν υπήρξε μείωση του μισθού της. Εξετάζοντας το μέρος αυτό της μαρτυρίας αποδεχόμαστε ως πιο πειστική και πλησιέστερη στην αλήθεια τη θέση της Αιτήτριας, η οποία πλαισιώνεται και από την ενώπιον μας πραγματική μαρτυρία. Ειδικότερα η θέση του κ. Κοσιάρη ότι έλαβε ενημέρωση από τον Α. Αλεξάνδρου για τη δραστική μείωση του μισθού της Αιτήτριας αυτοαναιρείται από τα αντίστοιχα έγγραφα (Τεκ. 8 και 9) που το ίδιο πρόσωπο εφοδίασε την Αιτήτρια και τα οποία επιβεβαιώνουν τη θέση της ότι οι μισθολογικές απολαβές της παρέμειναν οι ίδιες και για τα επόμενα χρόνια πριν την απόλυση της. Καμία μαρτυρία δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να θέτει σε αμφισβήτηση το περιεχόμενο των εν λόγω εγγράφων. Ο κ. Κοσιάρης, στην υπόδειξη των εν λόγω εγγράφων δεν μπόρεσε να δώσει την παραμικρή ικανοποιητική εξήγηση πως από τη μια οι Καθ' ων η αίτηση να βεβαιώνουν την Αιτήτρια ότι για τον Φεβρουάριο 2015 ο ακαθάριστος μισθός της ανερχόταν στα €1.879,59 (Τεκ.8) και ότι της όφειλαν όλους τους καθαρούς μισθούς από Ιανουάριο 2015 μέχρι και Απρίλιο 2016 εκ €1.620,00 έκαστος, ενώ από την άλλη να ισχυρίζονται ότι από το 2015 ο μισθός της είχε μειωθεί στα €939,36. Περαιτέρω, η θέση της Αιτήτριας ότι ποτέ δεν τέθηκε θέμα μείωσης μισθού και ότι σε κάποια φάση της αναφέρθηκε από τον Α. Αλεξάνδρου ότι για σκοπούς Κοινωνικών Ασφαλίσεων οι Καθ' ων η αίτηση παρουσίαζαν τον μισθό της μειωμένο λόγω της συνταξιοδότησης της και ότι το υπόλοιπο του μισθού το παρουσίαζαν υπό μορφή υπερωριών ή έξτρα εργασιών, επίσης δεν έχει αμφισβητηθεί. Αντιθέτως υποστηρίζεται από τις βεβαιώσεις (Τεκ.8 και Τεκ.9), από το έντυπο παραπόνου της Αιτήτρια στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων για μη καταβολή των μισθών της (Τεκ.11) και από την επιστολή της εκεί αρμόδιας λειτουργού προς τους Καθ' ων η αίτηση ημερ. 8.6.2017 (Τεκ.3). Από το έντυπο παραπόνου (Τεκ.11) φαίνεται ότι στις 11.4.2017 η εν λόγω λειτουργός απέστειλε επιστολή με φαξ στους Καθ' ων η αίτηση και ότι στο ενδιάμεσο, αφού επικοινώνησε με τον Α. Αλεξάνδρου και συγκέντρωσε επιπλέον στοιχεία, απέστειλε τη συμπληρωματική επιστολή (Τεκ.3), με την οποία επιβεβαιώνεται η θέση της Αιτήτριας ότι όντως μέρος του μισθού της δηλωνόταν σε μορφή υπερωριών και έξτρα εργασιών. Οι Καθ' ων η αίτηση δεν έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε ουσιαστική μαρτυρία που να υποστηρίζει τη θέση τους και να θέτει σε αμφισβήτηση τα όσα επικαλέστηκε η Αιτήτρια. Έτι περισσότερο δεν έθεσαν οποιαδήποτε στοιχεία που έτειναν να καταδείξουν ότι υπήρξε ενημέρωση για μείωση των μισθών και ότι η Αιτήτρια συμφώνησε ή συγκατατέθηκε σε κάτι τέτοιο. Σύμφωνα με καλά καθιερωμένες αρχές που προκύπτουν από αγγλική νομολογία (βλ. Rigby v. Ferodo
(1987)IRLR 51, Cantor Fitzgerald International v. Callaghan
(1999)IRLR 234), ο εργοδότης σε καμία περίπτωση δεν νομιμοποιείται, χωρίς τη συγκατάθεση του εργοδοτούμενου, να προβεί σε μονομερή τροποποίηση ή διαφοροποίηση των όρων απασχόλησης του, όπως, μεταξύ άλλων, του χρόνου εργασίας και των μισθολογικών απολαβών του. Επίσης στο άρθρο 10
(1)(στ) του περί Προστασίας των μισθών Νόμου (Ν. 35(Ι)/2007) ως έχει διαμορφωθεί από τον Τροποποιητικό Νόμο 200(Ι)/2012, ρητά αναφέρεται ότι δεν επιτρέπονται αποκοπές ποσών από τον μισθό, παρά μόνο μετά από γραπτή και ενυπόγραφη συγκατάθεση του εργοδοτούμενου. Επίσης σε περιπτώσεις αποκοπών δυνάμει της εν λόγω πρόνοιας, ο εργοδότης τηρεί αρχείο με τα έντυπα συγκατάθεσης του εργοδοτουμένου στη βάση των διατάξεων του άρθρου 12 και σε τύπο εντύπου του οποίου τη μορφή και το περιεχόμενο αποφασίζει ο Διευθυντής με σχετική εγκύκλιο που εκδίδει. Για όλους τους πιο πάνω λόγους αποτελεί εύρημα μας ότι μια τέτοια ενημέρωση περί μείωσης μισθών, ουδέποτε υπήρξε και ότι η οποιαδήποτε αλλαγή έγινε μονομερώς και αυθαιρέτως από τους Καθ' ων η αίτηση, εν αγνοία και χωρίς τη συγκατάθεση της Αιτήτριας. Σε τελικό στάδιο οι απολαβές της Αιτήτριας κατά τα έτη 2015 και μέχρι την απόλυση της δεν υπέστησαν οποιαδήποτε μεταβολή ή μείωση και παρέμειναν οι ίδιες με αυτές που λάμβανε το 2014, όπως άλλωστε επιβεβαιώνεται από τις βεβαιώσεις (Τεκ. 8 και 9). Συνεπώς για σκοπούς υπολογισμού οποιουδήποτε ποσού θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι ο καθαρός μηνιαίος μισθός της Αιτήτριας κατά το έτος 2015 μέχρι και Απρίλιο 2017 που απολύθηκε ανερχόταν στα €1620,-. (ii) Η αξίωση για δεδουλευμένους μισθούς Σε σχέση με τους δεδουλευμένους μισθούς που αξιώνει η Αιτήτρια, ο κ. Κοσιάρης ισχυρίστηκε ότι στην Αιτήτρια καταβλήθηκαν όλοι οι δεδουλευμένοι μισθοί της από τον Μάρτιο 2016 μέχρι και Απρίλιο 2017 ανερχόμενοι στο συνολικό ποσό των €9.008,-. Για να υποστηρίξει τη θέση του παρουσίασε αλληλογραφία του Α. Αλεξάνδρου με τη δικηγόρο των Καθ' ων η αίτηση και τον ίδιο (Τεκ.4). Πέραν τούτου, αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας, αφού του ζητήθηκε να διευκρινίσει τα όσα ανέφερε σε σχέση με τα ποσά που καταβλήθηκαν στην Αιτήτρια, αρκέστηκε να πει ότι δεν ήρθε προετοιμασμένος με τις σημειώσεις του να αποδείξει τούτο το πράγμα. Οι απαντήσεις που έδωσε ο κ. Κοσιάρης στις σχετικές ερωτήσεις ή υποβολές που δέχθηκε δεν ήταν ικανοποιητικές. Τουναντίον έτειναν να καταδείξουν ότι ο ίδιος δεν ήταν γνώστης των γεγονότων και ότι αρκέστηκε να αναφερθεί σε πληροφορίες που έλαβε από τρίτα πρόσωπα, χωρίς ωστόσο να είναι σε θέση να τις υποστηρίξει με την προσκόμιση οποιωνδήποτε στοιχείων. Περαιτέρω ενώ του υπεβλήθη ότι οι πληρωμές που έγιναν στην Αιτήτρια έγιναν έναντι παλαιότερων οφειλών, ο μάρτυρας αρκέστηκε να πει ότι από την ημέρα διορισμού του Παραλήπτη /Διαχειριστή δεν πλήρωναν κανένα για προηγούμενες οφειλές των Καθ' ων η αίτηση. Πρόκειται για γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς οι οποίοι δεν συνοδεύονται από οποιαδήποτε στοιχεία. Καμία μαρτυρία έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου που έτεινε να καταδείξει ότι τα καταβληθέντα ποσά αφορούσαν συγκεκριμένη περίοδο, τη στιγμή που η αξίωση της Αιτήτριας περιλαμβάνει και οφειλές δεδουλευμένων μισθών για προηγούμενα έτη. Πρόσθετα καμία πειστική μαρτυρία έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου που να υποστηρίζει τη θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι το ποσό που καταβλήθηκε στην Αιτήτρια μετά την καταχώρηση της αγωγής 1389/17 ενώπιον του Ε.Δ. Λευκωσίας αφορούσε δεδουλευμένους μισθούς και όχι ποσό που δάνεισε η Αιτήτρια στους Καθ' ων η αίτηση από το εφάπαξ του συζύγου της. Άλλωστε ο εν λόγω ισχυρισμός στερείται δικογραφημένης υποστήριξης. Η Αιτήτρια, σε αντίθεση με τον κ. Κοσιάρη, υποστήριξε τις δεδουλευμένες όφειλες της με την προσκόμιση σχετικών βεβαιώσεων (Τεκ.8 και Τεκ.9) που οι Καθ' ων η αίτηση την είχαν εφοδιάσει μέσω του αρχιλογιστή τους Α. Αλεξάνδρου και οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν τέθηκαν υπό αμφισβήτηση. Δεν αρνήθηκε ότι μετά την έκδοση του Τεκ. 9 και ειδικότερα από τις 17.6.2016 μέχρι 5.4.2017 της καταβλήθηκαν κατά καιρούς διάφορα ποσά που συμποσούνται στο συνολικό ποσό των €9.858,- επιμένοντας ωστόσο, ότι τα εν λόγω ποσά της καταβάλλονταν έναντι παλαιοτέρων οφειλών. Η συνήγορος της Αιτήτριας υποστήριξε στην τελική αγόρευση της ότι η συγκεκριμένη θέση της Αιτήτριας υποστηρίζεται από το Τεκ.9. Καθώς εάν το εν λόγω καταβληθέν ποσό αφορούσε μισθούς συγκεκριμένης περιόδου τότε θα αντικατοπτριζόταν στη σχετική βεβαίωση με αναφορά σε διάφορα υπόλοιπα μισθών ανά μήνα. Θα συμφωνήσουμε με αυτή την εισήγηση. Και θα επαναλάβουμε ότι πλην του εν λόγω Τεκμηρίου, ενώπιον μας δεν τέθηκαν οποιαδήποτε στοιχεία που να καταρρίπτουν το περιεχόμενο του και να υποστηρίζουν τη θέση των Καθ' ων η αίτηση περί του αντιθέτου. Σύμφωνα με το άρθρο 12
(1)του περί Προστασίας των μισθών Νόμου, ο εργοδότης οφείλει να τηρεί αρχεία στα οποία να φαίνονται, για κάθε εργοδοτούμενο τα στοιχεία με τον ακαθάριστο και τον καθαρό μισθό του, συμπεριλαμβανομένων των τυχόν αποκοπών που έγιναν στο μισθό και τους λόγους για τους οποίους έγιναν οι αποκοπές αυτές. Στην Παράγραφο 3 του ιδίου άρθρο, προβλέπεται ότι το βάρος της απόδειξης για την καταβολή του μισθού σε εργοδοτούμενο φέρει ο εργοδότης. Εν όψει όλων των πιο πάνω, η μαρτυρία του κ. Κοσιάρη επί του συγκεκριμένου σημείου δεν στάθηκε ικανή να αποσείσει το βάρος απόδειξης που βαρύνει τους Καθ' ων η αίτηση σε σχέση με την καταβολή των δεδουλευμένων μισθών της Αιτήτριας. Αντίθετα τα όσα η Αιτήτρια επικαλέστηκε με τη μαρτυρία της υποστηρίζονται από τα διάφορα έγγραφα που έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου και ειδικότερα τις βεβαιώσεις που έλαβε από τον Αρχιλογιστή των Καθ' ων η αίτηση (Τεκ.8 και Τεκ.9) από τις οποίες προκύπτει ο μισθός που λάμβανε κατά τον ουσιώδη χρόνο και οι απλήρωτοι δεδουλευμένοι μισθοί της από τον Νοέμβριο 2012 μέχρι Απρίλιο 2016 ανερχόμενοι στο συνολικό ποσό των €70.082,-. Περαιτέρω από τον μήνα Μάιο προέκυψε το επιπλέον οφειλόμενο ποσό των €17.820,- που είναι οι δεδουλευμένοι μισθοί της μέχρι την ημέρα που απολύθηκε. Από τις 17.6.2016 μέχρι 5.4.2017 πληρώθηκαν στην Αιτήτρια έναντι των οφειλομένων μισθών το συνολικό ποσό των €9.858,-. Ο κ. Κοσιάρης ισχυρίστηκε ότι το καταβληθέν προς την Αιτήτρια ποσό έγινε προς εξόφληση των δεδουλευμένων μισθών της από Μάρτιο 2016 μέχρι Απρίλιο 2017. Αντίθετα με την Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι ο Παραλήπτης /Διαχειριστής δεν καταβάλλει οφειλές της Εταιρείας για περίοδο προ του διορισμού του. Αυτό υποστήριξε και η συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση στην τελική αγόρευση της. Τουναντίον η συνήγορος της Αιτήτριας εισηγήθηκε ότι η θέση αυτή δεν έχει νομικό υπόβαθρο και δεν συνάδει με τις σχετικές πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ.113), και τον περί Συμβάσεων Νόμο (Κεφ.149). Σύμφωνα με το άρθρο 89
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου (Κεφ.113): 89.-
(1)Όταν διορίζεται παραλήπτης εκ μέρους των κατόχων χρεωστικών ομολόγων της εταιρείας εξασφαλισθέντων με κυμαινόμενη επιβάρυνση, ή οι κάτοχοι χρεωστικών ομολόγων ή πρόσωπο εκ μέρους των λαμβάνει κατοχή ιδιοκτησίας που περιλαμβάνεται ή υπόκειται στην επιβάρυνση, τότε αν η εταιρεία δεν βρίσκεται κατά το χρόνο εκείνο υπό εκκαθάριση, τα χρέη που σε κάθε εκκαθάριση πληρώνονται κατά προτεραιότητα των υπόλοιπων χρεών σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους V που σχετίζονται με προτιμησιακές πληρωμές που πληρώνονται κατά προτεραιότητα από άλλα χρέη, πληρώνονται από ενεργητικό που περιέρχεται στα χέρια του παραλήπτη ή άλλου προσώπου που λαμβάνει κατοχή όπως προαναφέρθηκε κατά προτεραιότητα οποιασδήποτε αξίωσης για κεφάλαιο ή τόκο αναφορικά με τα χρεωστικά ομόλογα.
(2)Κατά την εφαρμογή των διατάξεων που προαναφέρθηκαν, το άρθρο 300 ερμηνεύεται ωσάν η διάταξη για πληρωμή συσσωρευμένων απολαβών για διακοπές καθίσταται πληρωτέα κατά τον τερματισμό της απασχόλησης πριν από ή ως συνέπεια του διατάγματος για εκκαθάριση ή ψηφίσματος ήταν διάταξη για την καταβολή τέτοιας αμοιβής που καθίσταται πληρωτέα κατά τον τερματισμό απασχόλησης πριν από ή ως συνέπεια του διορισμού παραλήπτη ή της λήψης κατοχής όπως προαναφέρθηκε.
(3)Οι χρονικές περίοδοι που αναφέρονται στις αναφερόμενες στο Μέρος V διατάξεις υπολογίζονται από την ημερομηνία του διορισμού του παραλήπτη ή της λήψης κατοχής όπως προαναφέρθηκε, ανάλογα με την περίπτωση.
(4)Οποιεσδήποτε πληρωμές που έγιναν με βάση το άρθρο αυτό θα εκπίπτουν κατά την έκταση που είναι δυνατό από το ενεργητικό της εταιρείας που είναι διαθέσιμο για την πληρωμή συνήθων πιστωτών. Σύμφωνα με το άρθρο 300 του ίδιου Νόμου: 300.-
(1)Κατά την εκκαθάριση καταβάλλονται με προτεραιότητα σε σχέση με οποιαδήποτε άλλα χρέη: (α) Τα ακόλουθα ποσοστά και φόροι- (
- i)όλοι οι τοπικοί φόροι που οφείλονται από την εταιρεία τη σχετική ημερομηνία, τα οποία κατέστησαν οφειλόμενα και πληρωτέα μέσα σε δώδεκα μήνες αμέσως πριν από εκείνη την ημερομηνία· (
- ii)όλοι οι κυβερνητικοί φόροι και τέλη που οφείλονται από την εταιρεία τη σχετική ημερομηνία και οι οποίοι κατέστησαν οφειλόμενοι και πληρωτέοι μέσα σε δώδεκα μήνες πριν από εκείνη την ημερομηνία και, σε περίπτωση βεβαιωμένων φόρων, που δεν υπερβαίνει συνολικά βεβαίωση για ένα έτος· (β)(
- i)οφειλόμενες αποδοχές του μισθωτού και οποιοδήποτε ποσό που κατακρατήθηκε από τον εργοδότη από τις αποδοχές του μισθωτού για την πληρωμή υποχρεώσεων του μισθωτού, ή άλλως πως το οποίο ο εργοδότης δεν έχει καταβάλει· και (
- ii)οποιοδήποτε άλλο ποσό ή ωφέλημα του μισθωτού που απορρέει από σύμβαση ή σχέση εργοδότησης περιλαμβανομένου οποιουδήποτε ποσού που οφείλεται σε αναγνωρισμένη συντεχνία που απορρέει από την εργασιακή σχέση εργοδότη-εργοδοτουμένου ή διαφορετικά το οποίο ο εργοδότης δεν έχει καταβάλει. Σύμφωνα με το άρθρο 89
(1)όταν πρόκειται για διορισμό παραλήπτη εκ μέρους κατόχου ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης, όπως και στην περίπτωση των Καθ' ων η αίτηση όπου υπήρξε ανάλογος διορισμός του Μιχάλη Αβραάμ από την Alpha Bank Cyprus Ltd (Τεκ.1), τα χρέη που σε κάθε εκκαθάριση πληρώ-νονται κατά προτεραιότητα των υπολοίπων χρεών σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους V που σχετίζονται με προτιμησιακές πληρωμές, πληρώνονται κατά προτεραιότητα οποιασδήποτε αξίωσης για κεφάλαιο ή τόκο αναφορικά με τα χρεωστικά ομόλογα. Σύμφωνα δε με το άρθρο 300 του ιδίου Νόμου, στις προνομιακές πληρωμές, μετά την πληρωμή φόρων και σχετικών τελών, είναι οι οφειλόμενες αποδοχές μισθωτού, ποσό ή ωφέλημα το οποίο ο εργοδότης δεν έχει καταβάλει. Εν ολίγοις ο Παραλήπτης/Διαχειριστής είναι υπόχρεος να καταβάλει τις όφειλες της Εταιρεία κατά προτεραιότητα με βάση τις πρόνοιες του Νόμου, συμπεριλαμβανομένης μεταξύ άλλων και της πληρωμής οφειλόμενων αποδοχών μισθωτού που δεν έχουν καταβληθεί και στη συνέχεια να πληρώσει οποιονδήποτε κεφάλαιο ή τόκο σε σχέση με το χρεωστικό ομόλογο. Συνεπώς η οποιαδήποτε αναφορά του κ. Κοσιάρη περί νομικού κωλύματος του Παραλήπτη /Διαχειριστή να καταβάλει ποσά που οφείλονταν πριν τον διορισμό του, δεν συνάδει με το γράμμα του Νόμου, καθώς η πληρωμή δεδουλευμένων μισθών αποτελεί κατά προτεραιότητα υποχρέωση του. Πέραν της εν λόγω αναφοράς, οι Καθ' ων η αίτηση δεν έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία ότι τα ποσά που καταβλήθηκαν μετά τον διορισμό του Παραλήπτη/Διαχειριστή καταβάλλονταν για συγκεκριμένους μισθούς. Επίρρωση στα πιο πάνω παρέχουν τα άρθρα 60 και 61 του περί Συμβάσεων Νόμου (Κεφ.149) τα οποία παραθέτουμε:
- Αν ο οφειλέτης δεν ορίσει το χρέος το οποίο αφορά η πληρωμή που έγινε και αυτό δεν δύναται να συναχθεί από άλλες περιστάσεις, ο πιστωτής δύναται κατά βούληση να καταλογίσει την πληρωμή αυτή σε οποιοδήποτε νόμιμο χρέος του οφειλέτη αυτού, το οποίο είναι πληρωτέο προς αυτόν και απαιτητό, ανεξάρτητα αν η ανάκτηση αυτού εμποδίζεται ή όχι από τον εκάστοτε σε ισχύ νόμο που αφορά την παραγραφή.
- Αν κανένας από τους ενδιαφερόμενους δεν προβεί στον καταλογισμό πληρωμής που έγινε, αυτή καταλογίζεται προς εξόφληση των χρεών κατά σειρά αρχαιότητας, ανεξάρτητα αν αυτά δύνανται ή όχι να ανακτηθούν κατ' εφαρμογή του εκάστοτε σε ισχύ νόμου που αφορά την παραγραφή. Αν τα χρέη έχουν την ίδια σειρά αρχαιότητας, ο καταλογισμός της πληρωμής γίνεται συμμετρικά. Για όλα τα πιο πάνω κρίνουμε ότι οι οποιεσδήποτε πληρωμές έγιναν στην Αιτήτρια αφορούσαν κατά προτεραιότητα παλαιότερους δεδουλευμένους μισθούς που της οφείλονταν και δεν σχετίζονταν με τις επίδικες αξιώσεις της. Είναι επομένως κατάληξη μας ότι οι Καθ' ων η αίτηση οφείλουν προς την Αιτήτρια όλους τους δεδουλευμένους μισθούς της από Μάρτιο 2016 μέχρι Μάρτιο 2017 ανερχόμενους στο συνολικό ποσό των €20.052,-. (iii) Η αξίωση για 13ο μισθός Επί του εν λόγω σημείου ο κ. Κοσιάρης επικαλέστηκε πληροφορίες που έλαβε από τους Καθ' ων η αίτηση ότι από το 2012, λόγω της οικονομικής κρίσης και της μείωσης των εργασιών, όλοι οι υπάλληλοι των Καθ' ων η αίτηση περιλαμβανομένης και της Αιτήτριας αποδέχθηκαν να μην πληρώνονται 13ο μισθό, κάτι που είχε δηλωθεί και στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Την ίδια θέση επανάλαβε και κατά την αντεξέταση του. Ότι η ενημέρωση που είχε ήταν ότι σταμάτησε η υποχρέωση πληρωμής 13ου μισθού με βάση τη συμφωνία τους. Αντιθέτως η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι της οφείλονται 13οι μισθοί από το 2013 μέχρι και το 2016 και αναλογία για το
- Ότι μέχρι το 2011 λάμβαναν κανονικά 13ο μισθό και ότι για τα επόμενα χρόνια έλαβαν την υπόσχεση των Καθ' ων η αίτηση ότι θα τους καταβάλλονταν οι οφειλόμενοι 13οι μισθοί μόλις η Εταιρεία είχε την οικονομική δυνατότητα να το πράξει. Ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε τέθηκε θέμα μη καταβολής 13ου μισθού και ούτε συμφώνησε να μην της καταβάλλεται τέτοιο ωφέλημα. Αντεξεταζόμενη ισχυρίστηκε ότι όλοι οι υπάλληλοι πήραν τον 13ο μισθό με την απόλυση τους, επιμένοντας στη θέση της ότι ουδέποτε συμφώνησε να μην λαμβάνει 13ο μισθό. Εξετάζοντας το μέρος αυτό της μαρτυρίας διαπιστώνουμε ότι η Αιτήτρια από την αρχή της εργοδότησης της και μέχρι το 2011 λάμβανε κανονικά 13ο μισθό. Επίσης από το Τεκ.9 φαίνεται ότι οι Καθ' ων η αίτηση αναγνώρισαν ότι όφειλαν στην Αιτήτρια 13ο μισθό για το έτος
- Για τα επόμενα έτη ο κ. Κοσιάρης, ως ο μοναδικός μάρτυρας των Καθ' ων η αίτηση, δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία που έτειναν να καταδείξουν την γραπτή και ενυπόγραφη συγκατάθεση της Αιτήτριας να μη λαμβάνει 13ο μισθό. Ως εκ τούτου καταλήγουμε ότι η Αιτήτρια δικαιούται σε πληρωμή 13ου μισθού για το έτος 2016 και αναλογία 13ου μισθού για το
- (iv) Αξίωση για μη πληρωθείσα ετήσια άδεια Ως προς την εν λόγω αξίωση, ο κ. Κοσιάρης ισχυρίστηκε ότι κανένα ποσό δεν πρέπει να καταβληθεί στην Αιτήτρια για συμφωνημένη ετήσια άδεια, καθότι εξ όσων έχει πληροφορηθεί, η Αιτήτρια την εξάντλησε πλήρως πηγαίνοντας μακρινό ταξίδι στην Αυστραλία για ιατρικούς λόγους. Επίσης ότι η Αιτήτρια δεν καθορίζει και ούτε καταγράφει λεπτομέρειες για τη δήθεν συσσωρευμένη άδεια. Δεν αναφέρει πόση ήταν η άδεια της και για ποιες χρονιές δήθεν δεν της δόθηκε άδεια. Αντεξεταζόμενος, αφού του υποβλήθηκε ότι η ετήσια άδεια που λάμβανε η Αιτήτρια ήταν 22 ημέρες και ότι δικαιούται 44 ημέρες συσσωρευμένη άδεια, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι από την ήμερα του διορισμού του Παραλήπτη/Διαχειριστή της πλήρωσαν όλες τις άδειες που δικαιούταν να λάβει. Καταθέτοντας η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι δικαιούταν 22 ημέρες ετήσια άδεια και ότι λάμβανε 10 εργάσιμες μέρες τον Αύγουστο όταν τα γραφεία έκλειναν υποχρεωτικά για 14 ημέρες. Ότι μέχρι το 2011 τους πλήρωναν τις μέρες άδειας που δεν λάμβαναν. Από το 2012 και κάθε χρόνο, 12 ημέρες άδειας μεταφέρονταν για τον επόμενο χρόνο. Ότι η μοναδική φορά που απουσίασε από την εργασία της ήταν από 10.1.2017 (από το μεσημέρι και μετά) μέχρι 26.1.2017 δηλαδή για 11,5 εργάσιμες ημέρες σε ταξίδι στην Αυστραλία. Αντεξεταζόμενη ισχυρίστηκε ότι η άδεια των 11,5 ημερών που έλαβε τον Ιανουάριο 2017 ήταν από προηγούμενα έτη. Αφού της υποδείχθηκε το έντυπο υποβολής παραπόνου (Τεκ.11) που υπέβαλε η ίδια στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων και της υποβλήθηκε ότι με βάση το εν λόγω έγγραφο ο αριθμός των ετησίων αδειών της ανέρχονταν στις 20, η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι δεν είναι η ίδια που το έβαλε και ότι απλώς υπέγραψε. Ανέφερε δε, ότι μετά από μερικά χρόνια απασχόλησης δικαιούσαι παραπάνω μέρες άδειας στην Εταιρεία. Ως προς το μέρος αυτό της μαρτυρίας παρατηρείται κατ' αρχήν σύγχυση και αβεβαιότητα ως προς τον αριθμό ημερών αδείας που δικαιούταν να λαμβάνει η Αιτήτρια ετησίως. Ενώ η ίδια ισχυρίστηκε ότι ο αριθμός των αδειών της ανέρχονταν στις 22 εργάσιμες μέρες ετησίως, η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση στηριζόμενη στο Τεκ.11 υπέβαλε στην Αιτήτρια ότι ο αριθμός της άδειας της δεν υπερέβαινε τις 20 εργάσιμες ημέρες. Σε σχέση με τον αριθμό των ημερών αδείας που δικαιούταν η Αιτήτρια το μόνο πραγματικό στοιχείο που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου είναι το Τεκ.11 στο οποίο ρητά αναφέρεται ότι ο αριθμός των ετησίων αδειών της Αιτήτριας ήταν 20 ημέρες. Πλην τούτου τα όσα η Αιτήτρια επικαλέστηκε με τη μαρτυρίας της δεν υποστηρίζονται από οποιαδήποτε γραπτή συμφωνία ή άλλα στοιχεία. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 5
(1)του περί Ετησίων Αδειών μετ' Απολαβών Νόμου (Ν.8/67) ως έχει τροποποιηθεί από τον Ν.66/2002 η διάρκεια της αδείας εργοδοτούμενου, ο οποίος έχει εργαστεί όχι λιγότερες των 48 βδομάδων εντός του έτους είναι 20 εργάσιμες μέρες εάν εργάζεται στη βάση 5ήμερης εβδομάδας εργασίας και 24 εργάσιμες μέρες στη βάση 6ήμερης εβδομάδας εργασίας. Εν ολίγοις μπορεί να λεχθεί ότι ο Νόμος θέτει τον ελάχιστον αριθμό ημερών αδείας που δικαιούται ένας εργοδοτούμενος, αλλά εάν υπάρχει συμφωνία για μεγαλύτερο αριθμό, ισχύει ο μεγαλύτερος αριθμός. Στην προκείμενη περίπτωση η μόνη διαπίστωση στην οποία μπορεί να καταλήξει το Δικαστήριο με βάση το Νόμο και του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον του είναι ότι ο αριθμός των ημερών ετήσιας άδειας της Αιτήτριας ήταν 20 ημέρες, όπως προκύπτει και από Τεκ.11 που η ίδια υπέβαλε στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων. Διάσταση εκδηλώθηκε μεταξύ των μερών και ως προς το θέμα της συσσωρευμένη άδεια που ισχυρίζεται η Αιτήτρια ότι δικαιούταν να λάβει κατά τον τερματισμό της απασχόλησης της. Η υπεράσπιση των Καθ' ων η αίτηση όπως προκύπτει από τους γενικούς λόγους εμφάνισης και υποστηρίζεται από τη μαρτυρία του κ. Κοσιάρη, είναι ότι η Αιτήτρια εξάντλησε την άδεια της πηγαίνοντας μακρινό ταξίδι στην Αυστραλία. Η Αιτήτρια έχοντας επί τούτου το βάρος απόδειξης, δεν έθεσε ενώπιον μας οποιαδήποτε στοιχεία που να υποστηρίζουν τη θέση της περί συσσωρευμένης αδείας που δεν χρησιμοποίησε και για την οποία δικαιούται πληρωμή. Πολύ περισσότερο δεν έχει αποδείξει ενώπιον του Δικαστηρίου το δικαίωμα της για μεταφορά και συσσώρευση αδείας από προηγούμενα έτη. Σύμφωνα με το άρθρο 7
(2)του προρρηθέντος Νόμου 8/67 ως έχει τροποποιηθεί από τον Ν.85/79: «..
(2)Διά συμφωνίας μεταξύ του εργοδότου και του εργοδοτουμένου, αι άδειαι δυνατόν να συσσωρεύωνται μέχρις ανωτάτου ορίου ισουμένου προς την άδειαν εις την οποίαν ο εργοδοτούμενος δικαιούται ως προς δύο έτη.» Από την προσαχθείσα μαρτυρία, δεν φαίνεται να υπήρξε οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ των Καθ' ων η αίτηση και της Αιτήτριας για συσσωρευμένη άδεια. Επομένως δικαίωμα συσσωρευμένης μη χρησιμοποιηθείσας άδειας δεν μπορεί να υπάρξει ως συμβατικός όρος αλλά ούτε και δυνάμει νόμου. Συνακόλουθα η Αιτήτρια δικαιούται μόνο σε αναλογία άδειας για το 2017, την οποία όπως προκύπτει από την ενώπιον μας αδιαμφισβήτητη μαρτυρία χρησιμοποίησε από τις 10.1.2017 μέχρι 26.1.
- Για όλα τα πιο πάνω η αξίωση της Αιτήτριας για συσσωρευμένη και μη χρησιμοποιηθείσα άδεια δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Κατάληξη Για όλα τα πιο πάνω η Αιτήτρια δικαιούται σε πληρωμή: (α) δεδουλευμένων μισθών για τους μήνες Μάρτιο 2016 μέχρι και Μάρτιο 2017 ανερχόμενους στο συνολικό ποσό των €20.052,-. (β) πληρωμή 13ου μισθού για το έτος 2016 ποσού €1.620,-. (γ) αναλογία 13ου μισθού για το 2017 ποσού €417,
- Συνακόλουθα εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση για το συνολικό ποσό των €22.089,75 με νόμιμο τόκο από 31.3.2017 μέχρι τελικής εξόφλησης. Περαιτέρω επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο με νόμιμο τόκο από 31.3.2017 μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον Φ.Π.Α. επί των εξόδων. (υπ)..................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Λ. Παντελίδου, Μέλος Π. Παναγιώτου, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο