Χ. Π. ν. Ενιαία Οργάνωση Όλων των Δημοσίων Υπαλλήλων με την επωνυμία Παγκύπρια Συντεχνία Δημοσίων Υπαλλήλων γνωστή ως ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ., Αρ. Υπόθεσης: 526/20

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου Ν.24/67, όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο Ν.6/73 (ο «Νόμος»), καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου δυνάμει του οποίου: «...ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, στους Καθ' ων η αίτηση απόκειται να ανατρέψουν το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξουν ότι δικαιολογημένα τερμάτισαν την απασχόληση της Αιτήτριας για τους λόγους που επικαλούνται. Προς ανατροπή του νόμιμου αυτού τεκμηρίου κατέθεσαν για τους Καθ' ων η αίτηση πέντε μάρτυρες. Η Αιτήτρια δεν παρουσίασε μαρτυρία. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκαν επίσης διάφορα έγγραφα, στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Προτού όμως γίνει αναφορά στην προσαχθείσα μαρτυρία θα 'ταν χρήσιμο να καταγραφούν τα παραδεκτά και ή αδιαμφισβήτητα γεγονότα της υπόθεσης, όπως αυτά προκύπτουν από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών και το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό που είναι τα ακόλουθα: Η Αιτήτρια προσελήφθη στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση ως βοηθός νηπι-γωγός στις 23.10.

1. Στις 29.5.2ο15 η διευθύντρια του Δημόσιου Νηπιαγωγείου της ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ κα Γ. Π. απέστειλε επιστολή στον Γενικό Γραμματέα των Καθ' ων η αίτηση (Τεκ.1), με την οποία κατήγγελλε την Αιτήτρια για συγκεκριμένο περιστατικό που συνέβη στο σχολείο. Την επιστολή προσυπογράφουν οι νηπιαγωγοί Ε. Κ., Χ. Α. και Α. Π. και η εργοδοτούμενη στην κουζίνα του νηπιαγωγείου Χ. Γ. Το ουσιαστικό μέρος της επιστολής παραθέτουμε αυτούσιο: «. Πριν λίγες μέρες, η κα Χ. σχολίασε ότι θέλει να πάει σαν βοηθός στα κοινοτικά τμήματα γιατί έχει κουραστεί στο παιδοκομικό, της ανάφερα ότι είναι δύσκολο αλλά θα ενημερώσω την ΠΑΣΥΔΥ, όπως και έκανα. Την Τετάρτη 27/5 η κα Χ. είπε στην κα Χ. Α. ότι αν δεν την μετακινήσω στο κοινοτικό θα με καταγγείλει ότι παίρνω παράνομα το επίδομα μονογονιού. Στη συνέχεια παραδέχθηκε ότι είπε τα προηγούμενα, στην κα Χ. Γ., ότι δηλαδή θα ψάξει αν παίρνω παράνομα το επίδομα θα με καταγγείλει αν δεν τη μετακινήσω. Ακολούθως με συνάντησε στην κουζίνα και μου ξαναζήτησε το αίτημα της κατηγορώντας ότι τόσο η προηγούμενη δασκάλα που είχε (Ι. Χ.) όσο και η τωρινή (Χ. Α.) δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους και ότι ήταν δύσκολοι άνθρωποι και δεν περνούσε καλά μαζί τους. Περνώντας από την τάξη τους τυχαία άκουσα την κα Χ. . να φωνάζει ότι οι δύο γυναίκες πιάστηκαν μπροστά στα παιδιά. Έξω από την τάξη υπήρχαν γονείς που παράγγελναν φωτογραφίες. Μπήκα στην τάξη παρουσία της κας Χ. Γ. και είδαμε την κα Χ. Α. να προσπαθεί να βγει από την τάξη για να με φωνάξει και η κα Χ. κρατώντας την από τα μπράτσα δεν την άφηνε. Με πολλή δυσκολία κατάφερα να τραβήξω τη δασκάλα της τάξης που ήταν έτοιμη να λιποθυμήσει, η κα Α. πήρε τα παιδιά της τάξης έηξω γιατί πανικοβλήθηκαν και προσπάθησαν να ηρεμίσω την κα Χ. Άρχισε να με σπρώχνει και να καταριέται το προσωπικό. Της ζήτησα να σταματήσει να με σπρώχνει και να μην επιβαρύνει άλλο τη θέση της. Τότε με έσπρωξε δυνατά και μου είπε «ποια νομίζει πως είσαι» Δεν απάντησα και επέμβηκε η κα Ε. Κ. που είδε τη σκηνή όπου της επιβλήθηκε για τη συμπεριφορά της και τη χειροδικία στη διευθύντρια της. Πίσω της ήταν η κα Α. Αυτά ήταν τα γεγονότα και σας τα παράθεσα ακριβώς όπως έγιναν με κάθε ειλικρίνεια. Παρακάτω υπέγραψαν οι κοπέλες που ήταν μάρτυρες σε όλα τα γεγονότα. .» Στις 27.7.2015 η Αιτήτρια απέστειλε επιστολή στην κεντρική Γραμματεία των Καθ' ων η αίτηση (Τεκ.2), απολογούμενη για το περιστατικό, όπου αντέδρασε λανθασμένα λόγω της έντασης που επικρατούσε τη δεδομένη στιγμή. Ότι εργάζεται στο νηπιαγωγείο για περισσότερο από 25 χρόνια χωρίς ποτέ να απασχολήσει την ηγεσία των Καθ' ων η αίτηση για οποιοδήποτε παράπτωμα και θεωρεί άδικο για το πρώτο παράπτωμα που είχε περιπέσει να «καταδικαστεί» σε απόλυση. Ζητούσε όπως διευθετηθεί συνάντηση μεταξύ αυτής και των Καθ' ων η αίτηση ούτως ώστε να έχει μια δεύτερη ευκαιρία να απολογηθεί, να εξηγήσει τις θέσεις της και να πείσει με τα επιχειρήματα της για μια επιεικέστερη απόφαση. Την επόμενη μέρα από τη λήψη της πιο πάνω επιστολής, στις 28.7.2015, οι Καθ' ων η αίτηση απέστειλαν επιστολή στην Αιτήτρια (Τεκ.3) με την οποία την ενημέρωναν ότι η εναντίον της καταγγελία μαζί με τις εξηγήσεις που είχε δώσει με την επιστολή της προς την Κεντρική Γραμματεία, είχαν παραπεμφθεί στην Εκτελεστική Επιτροπή, ενώπιον της οποίας καλείτο να παρουσιασθεί στις 24.8.2015, όπου και θα είχε την ευκαιρία ακρόασης. Με επιστολή ημερ. 4.4.2016 που οι Καθ' ων η αίτηση απέστειλαν στην Αιτήτρια της ανέφεραν τα ακόλουθα για τον τερματισμό της απασχόλησης της: «Αναφερόμαστε στην καταγγελία που έγινε εναντίον σας από τη Διευθύνουσα του Νηπιαγωγείου κα Γ. Π. και τις Νηπιαγωγούς κ.κ. Χ. Α., Α. Π., Ε. Κ. και Χ. Γ. Όπως γνωρίζετε η Εκτελεστική Επιτροπή, μετά από ακροαματική διαδικασία, με δεκατρείς ψήφους υπέρ και μία κατά αποφάσισε την απόλυση σας για σοβαρότατα πειθαρχικά αδικήματα και σας κοινοποιήθηκε αυθημερόν, παρά το γεγονός ότι υπολειπόταν η τυπική έγκριση της από τον Γενικό Συμβούλιο (Βλ. Παράρτημα 1). Όπως επίσης γνωρίζετε το θέμα της επικύρωσης της απόλυσης σας περιλαμβανόταν στη Ημερήσια Διάταξη της τακτικής συνεδρία του Γενικού Συμβουλίου της 8ης Οκτωβρίου 2015 (βλ. Παράρτημα 2) και εν τέλει δεν συζητήθηκε μετά από παραστάσεις και παρακλήσεις που έγιναν από μέρους σας και της οικογένειας σας, αλλά και πολλών κοινών φίλων για εξεύρεση κάποιας συμβιβαστικής λύσης. Παρά το γεγονός ότι γνώριζα ότι τούτο ήταν σχεδόν αδύνατο ανέλαβα τη δέσμευση να το διερευνήσω. Στα πλαίσια των συζητήσεων αυτών έγινε και η πρόταση για χαριστική πληρωμή έξι μηνιαίων μισθών πέραν της άδειας που είχατε σε πίστη σας. Θα ενθυμείσθε ότι η πρόταση αυτή δεν προχώρησε επειδή ζητούσατε πράγματα παράνομα και/ή παράτυπα. Εν πάση περιπτώσει και ανεξάρτητα αν θα προσφύγετε ή όχι στο δικαστήριο η ΠΑΣΥΔΥ θα καταβάλει τους έξι μηνιαίους μισθούς που σας υποσχεθήκαμε. Παρεμπιπτόντως αναφέρεται ότι η έγκριση του Γενικού Συμβουλίου για την απόλυση σας δόθηκε κατά τη συνεδρία της 22ας Μαρτίου
2. Εν όψει των όσων αναφέρονται πιο πάνω καλείστε όπως προσέλθετε στα Γραφεία της Οργάνωσης για να εισπράξετε το χρηματικό ποσό που δικαιούσθε από το Τα-μείο Προνοίας του ωρομίσθιου προσωπικού της ΠΑΣΥΔΥ και το ποσό που υπολείπεται για συμπλήρωση των έξι μισθών, όπως έχουμε υποσχεθεί.» Επιστολή ιδίας ημερομηνίας (Τεκ.5) με επισυνημμένη την ως άνω επιστολή και αντίγραφο του πρακτικού της συνεδρίας της Εκτελεστικής Επιτροπής ημερ. 28.8.2015 (Τεκ.4) απεστάλη και στο δικηγόρο της Αιτήτριας σε απάντηση επιστολής του ημερ. 22.1.
3. Για ολοκλήρωση του παραδεκτού ή αδιαμφισβήτητου πλαισίου της υπόθεσης να σημειώσουμε ότι οι ακαθάριστες απολαβές της Αιτήτριας πριν τον τερματισμό της απασχόλησης της ανέρχονταν στο ποσό των €1.141 μηνιαίως πλέον 13ο μισθό. Για σκοπούς του Νόμου οι απολαβές της υπολογίζονται στο ποσό των €285,25- εβδομαδιαίως. Μαρτυρία Η κα Χ. Α. εργάζεται ως παιδοκόμος / νηπιαγωγός στο Δημόσιο Νηπιαγωγείο της ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ. Σύμφωνα με τη μάρτυρα, η Αιτήτριας εργαζόταν μαζί της, στην ίδια τάξη, ως βοηθός παιδοκόμος στο παιδοκομικό σταθμό/νηπιαγωγείο της ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ., στο Πλατύ Αγλαντζιάς, όπου Διευθύντρια ήταν η κα Γ. Π. Ισχυρίστηκε ότι κατά καιρούς η Αιτήτρια κατηγορούσε τόσο την ίδια όσο και την Ι. Χ. ότι δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους, ήταν δύσκολοι άνθρωποι και δεν περνούσε καλά μαζί τους. Στις 27.5.2015, ενώ η ίδια συνόδευε ένα μωρό στην τουαλέτα και τα υπόλοιπα μωρά κάθονταν σε κύκλο στην τάξη, επιστρέφοντας η Αιτήτρια από το προσωπικό της διάλλειμα και εμφανώς θυμωμένη της είπε επί λέξει «είπες και εσύ της Γ. ότι δεν με θέλεις». Όταν η μάρτυς αρνήθηκε και ζήτησε από την Αιτήτρια να πάνε μαζί στην κα Γ. για να λυθεί η παρεξήγηση, η Αιτήτρια πιέζοντας την και κρατώντας την από τα μπράτσα, την εμπόδιζε να βγει από την τάξη για να ενημερώσει τη διευθύντρια, επιμένοντας να μιλήσουν εκείνη τη στιγμή. Τότε η μάρτυς της είπε ότι θα μπορούσαν να το συζητήσουν μετά το τέλος της τάξης. Εκείνη τη στιγμή περνώντας η μαγείρισσα κα Χ. Γ. είδε το περιστατικό και ειδοποίησε αμέσως τη διευθύντρια. Όταν η τελευταία έφθασε στη σκηνή η Αιτήτρια άρχισε να τη σπρώχνει με βία και να ξεστομίζει κατάρες κατά του προσωπικού. Ισχυρίστηκε ότι λόγω του περιστατικού η ίδια ένιωθε τάσεις λιποθυμίας και κάθισε σε μια καρέκλα. Επίσης ότι ήταν μια από τις νηπιαγωγούς που υπέγραψαν την επιστολή καταγγελίας (Τεκ.1). Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι εργάζεται από το 2009 και ότι τα τελευταία δύο χρόνια δούλευε μαζί με την Αιτήτρια στην ίδια τάξη, αυτή ως νηπιαγωγός και η Αιτήτρια ως βοηθός. Το αν η Αιτήτρια ήταν μόνιμη στην υπηρεσία δεν ήταν σε θέση να το γνωρίζει. Ότι ο διορισμός της έγινε από τον Γ.Γ. και τη Γενική Γραμματεία της ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ, με συμβόλαιο που ανανεωνόταν κάθε χρόνο ανάλογα με την αξιολόγηση που έκανε η προϊσταμένη της στο νηπιαγωγείο κα Γιολάντα Πέτρου. Για το επίδικο περιστατικό ανέφερε ότι καλέστηκε αρχικά από την κα Πέτρου να παραθέσει τα γεγονότα και ακολούθως από την ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ. Ότι στα δύο χρόνια που ήταν μαζί με την Αιτήτρια οι σχέσεις τους ήταν σχετικά καλές χωρίς ωστόσο να γνωρίζει αν έπραξε κάτι. Η κα Ε. Κ., δασκάλα στο νηπιαγωγείο της ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ., ισχυρίστηκε ότι στις 27.5.2015 ενώ βρισκόταν στο χώρο της κουζίνας που είναι χώρος διαλείμματος και πολύ κοντά στην τάξη της Αιτήτριας, αντιλήφθηκε φασαρία και φωνές και είδε την Αιτήτρια να χειροδικεί εναντίον της κας Π. Ο. (Γ. Π.) και να εκστομίζει κατάρες εναντίον του προσωπικού. Αμέσως επενέβη και φώναξε στην Αιτήτρια «κυρία Χ. ντροπή σου». Επίσης ότι ήταν μία από τις νηπιαγωγούς που υπέγραψε την επιστολή (Τεκ.1). Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι στο νηπιαγωγείο της ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ. στη Αγλαντζιά, υπάρχει τμήμα προδημοτικής που είναι για τα πιο μεγάλα παιδιά πριν το δημοτικό, τρία κοινοτικά τμήματα και το παιδοκομικό. Ότι προσελήφθη από την ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ. και υπαγόταν στο κοινοτικό τμήμα ενώ η Αιτήτρια στο παιδοκομικό. Τα κοινοτικά τμήματα λειτουργούσαν υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Παιδείας και το παιδοκομικό υπό τον έλεγχο της ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ. Υπέγραψε την επιστολή (Τεκ.1) για να επιβεβαιώσει αυτό που είδε, την Αιτήτρια να χειροδικεί εναντίον της κας Πέτρου και να εκστομίζει κατάρες εναντίον του προσωπικού. Μια με δύο μέρες μετά την αποστολή της επιστολής (Τεκ.1), τόσο η ίδια όσο και οι υπόλοιπες κοπέλες παρουσιάστηκαν ενώπιον του Γ.Γ. της ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ., του Προέδρου και δύο άλλων μελών όπου στην απουσία της Αιτήτριας έδωσαν τις δίκες τους εξηγήσεις για το περιστατικό. Η κα Π. Ο. (Γ. Π.), ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο η διευθύντρια του νηπιαγωγείου της ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ. στην Αγλαντζιά, εκτελώντας επίσης χρέη διευθύντριας στο εκεί παιδοκομικό της ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ. Ισχυρίστηκε ότι τα τρία παιδοκομικά υπάγονταν στη ιδιωτική εκπαίδευση και ότι ακολουθούσαν κανονισμούς και πρωτόκολλα του γραφείου ευημερίας και όχι του Υπουργείου Παιδείας. Επίσης ότι η Αιτήτρια κατείχε τη θέση βοηθού στο παιδοκομικό Αγλαντζιάς για πολλά χρόνια. Αναφερόμενη στο επίδικο περιστατικό, ουσιαστικά επανέλαβε τα όσα παρέθεσε με την επιστολή της στο Γ.Γ. των Καθ' ων η αίτηση (Τεκ.1), την οποία, όπως ανέφερε, συνέταξε και αφού την υπέγραψαν και οι κοπέλες που ήταν παρούσες στο περιστατικό την παρέδωσε στις 29.5.
4. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι είναι διορισμένη από το Υπουργείο Παιδείας και ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν η διευθύντρια της προδημοτικής, του δημόσιου και κοινοτικού νηπιαγωγείου. Ότι τα υπόλοιπα τμήματα όπως το παιδοκομικό υπάγονταν στο γραφείο ευημερίας και η Αιτήτρια ως βοηθός παιδοκόμος και η κα Αγαθοκλέους ως παιδαγωγός στον παιδοκομικό τμήμα, ανήκαν στην ιδιωτική εκπαίδευση και δεν εποπτευόταν από την ίδια αλλά από τους Καθ' ων η αίτηση. Για το επίδικο περιστατικό ανάφερε ότι κλήθηκε μαζί με τις υπόλοιπες κοπέλες στο γραφείο του τότε Γ.Γ. κ. Χατζηπέτρου, παρουσία των κ.κ. Κ., Σ. Μ. και ενός ακόμη μέλους, όπου διάβασαν την επιστολή και δέχθηκαν διευκρινιστικές ερωτήσεις. Ο κ. Στρατής Ματθαίου, Γενικός Γραμματέας των Καθ' ων η αίτηση, κατά τον ουσιώδη χρόνο εκτελούσε χρέη Αναπληρωτή Γ.Γ. Επαναλαμβάνοντας τα όσα η προηγούμενη μάρτυς ανέφερε σε σχέση με τη θέση που κατείχε η Αιτήτρια και το καθεστώς λειτουργίας των τριών παιδαγωγικών τμημάτων σημείωσε ότι το Νηπιαγωγείο της ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ. που στεγάζεται στον ίδιο χώρο, υπάγεται στο Δημόσιο Τμήμα υπό την αιγίδα της Σχολικής Εφορείας Αγλαντζιάς. Αναφερόμενος στο επίδικο περιστατικό και στη διαδικασία που ακολούθησαν οι Καθ' ων η αίτηση, ισχυρίστηκε ότι μετά τη λήψη της καταγγελίας (Τεκ.1) και της απολογητικής επιστολής από την Αιτήτρια (Τεκ.2), η τελευταία κλήθηκε να παραστεί ενώπιον της Εκτελεστικής Επιτροπής για εξέταση της καταγγελίας. Θέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου το σχετικό πρακτικό ημερ. 28.8.2005 (Τεκ.4), σημείωσε ότι στις 24.8.2015 έλαβε χώρα συνεδρία της Εκτελεστικής Επιτροπής όπου, αφού εξέτασε τα γεγονότα και άκουσε την Αιτήτρια, αποφάσισε στις 28.8.2015 με ψήφους 13 υπέρ και μια κατά, την απόλυση της. Ακολούθως στις 22.3.2016, η απόφαση για απόλυση της Αιτήτριας εγκρίθηκε από το Γενικό Συμβούλιο της ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ., ως προνοεί το καταστατικό των Καθ' ων η αίτηση, και στις 4.4.2015 απεστάλη στην Αιτήτρια σχετική επιστολή. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι για τη λήψη της επίδικής απόφασης τήρησαν όλα τα προβλεπόμενα στο καταστατικό των Καθ' ων η αίτηση. Ότι η Αιτήτρια δεν ήταν σχολική βοηθός σε δημόσιο σχολείο, ήταν στο παιδοκομικό το οποίο δεν υπαγόταν στην σχολική εφορεία, αλλά λειτουργεί ως ιδιωτικό σύμφωνα με τους κανονισμούς του τμήματος ευημερίας. Ότι δεν υπήρχε δυνατότητα να προσληφθεί η Αιτήτρια με την ΚΔΠ που επικαλείται η πλευρά της, γιατί σε τέτοια περίπτωση θα έπρεπε να προσληφθεί από τη σχολική εφορεία Αγλαντζιάς. Πρόκειται για εργοδοτούμενο της ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ. και όχι της σχολικής εφορείας Αγλαντζιάς. Ο κ. Σταύρος Κωνσταντινίδης, Πρόεδρος της Σχολικής Εφορείας Αγλαντζιάς, ισχυρίστηκε ότι το Δημόσιο Τμήμα του Νηπιαγωγείου της ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ. υπάγεται στην Σχολική Εφορεία Αγλαντζιάς και ότι από την έναρξη της λειτουργίας του μέχρι και σήμερα έχει εργοδοτήσει δυο σχολικούς βοηθούς, τη Μ. Α. και την Α. Λ. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε τη θέση του, διευκρινίζοντας ότι η σχέση που έχει η σχολική εφορεία Αγλαντζιάς με το νηπιαγωγείο ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ. στην Αγλαντζιά είναι μόνον όσον αφορά τα δημόσια τμήματα στα οποία εργοδοτούνταν οι δύο σχολικοί βοηθοί που είχε προαναφέρει. Προσδιορισμός επιδίκων θεμάτων Από το σύνολο της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και τις αγορεύσεις των συνηγόρων εγείρονται τα τρία πιο κάτω ζητήματα που χρήζουν εξέτασης και δικαστικής απόφανσης: (α) Κατά πόσο η συμπεριφορά την οποία επέδειξε η Αιτήτρια ήταν τέτοια ώστε να δικαιολογούσε τον τερματισμό της απασχόλησης της. (β) Κατά πόσο ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας έγινε κατά τρόπο και με διαδικασία νόμιμη. (γ) Υπολογισμός αποζημιώσεων Νομική πτυχή Οι λόγοι που δικαιολογούν την απόλυση εργοδοτούμενου και κατ' επέκταση απαλλάσσουν τον εργοδότη από την καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης, αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 5 του Νόμου. Σύμφωνα με τα εδάφια (ε) και (στ) του άρθρου: «
5. Τερματισμός απασχολήσεως δι' οιονδήποτε των ακολούθων λόγων δεν παρέχει δικαίωμα εις αποζημίωσίν: (α) ........................................ (β)......................................................................................................................... (γ)......................................................................................................................... (δ)......................................................................................................................... (ε) Όταν ο εργοδοτούμενος επιδεικνύη τοιαύτην διαγωγήν ώστε να καθιστά εαυτόν υποκείμενον εις απόλυσιν άνευ προειδοποιήσεως. Νοείται ότι όταν ο εργοδότης δεν ασκεί το δικαίωμα του προς απόλυσιν εντός λογικού χρονικού διαστήματος από του γεγονότος το οποίον του παρέσχε το δικαίωμα τούτο, θεωρείται ούτος ως εγκαταλείψας το δικαίωμα του να απολύση τον εργοδοτούμενον. (στ) Άνευ επηρεασμού της γενικότητας τη αμέσως προηγούμενης παραγράφου, τα ακόλουθα δύνανται, μεταξύ άλλων, να αποτελέσωσι λόγον απολύσεως άνευ προειδοποιήσεως, λαμβανομένων υπ' όψιν όλων των περιστατικών της περιπτώσεως: (i) διαγωγή εκ μέρους του εργοδοτουμένου η οποία καθιστά σαφές ότι η σχέσις εργοδότου και εργοδοτουμένου δεν δύναται ευλόγως να αναμένηται όπως συνεχισθή (ii) διάπραξιν σοβαρού παραπτώματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του (iii) διάπραξιν ποινικού αδικήματος υπό του εργοδοτουμένου εν τη εκτελέσει του καθήκοντος του, άνευ της ρητής ή σιωπηράς συγκαταθέσεως του εργοδότη του (iv) απρεπής διαγωγή του εργοδοτουμένου κατά τον χρόνον της εκτελέσεως των καθηκόντων του (v) σοβαρά ή επαναλαμβανομένη παράβασις ή παραγνώρισης κανόνων της εργασίας ή άλλων κανόνων εν σχέσει προς την απασχόλησιν.» Σύμφωνα με τη νομολογία, οι εργασιακές σχέσεις βασίζονται στην ύπαρξη ενός κλίματος αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ εργοδότη και εργοδοτούμενου. Οποιαδήποτε συμπεριφορά ασυμβίβαστη με το επίπεδο αυτό, δίνει το δικαίωμα στον εργοδότη να τερματίσει την εργασιακή σχέση. (Pattikis v. Nicosia Municipal Committee

(1988)1 CLR 103, L. Papaphilippou & Co Ltd v. Δήμητρας Λουκά,

(2014)1 Α.Α.Δ. 1193). Με δεδομένο βέβαια ότι το μέτρο της άμεσης απόλυσης είναι δραστικό μέτρο, αυτό θα πρέπει να λαμβάνει χώρα μόνο υπό ιδιαίτερες περιστάσεις. Ένα μεμονωμένο επεισόδιο για να δικαιολογήσει απόλυση θα πρέπει να συνδέεται με σοβαρές συνέπειες και επιπτώσεις (βλ. Avghi Constantinidou v. F.W. Woolworth & Co (Cyprus) Ltd

(1980)1 CLR 302, Kanika Development Ltd v. Λουκά

(2004)1 ΑΑΔ 603, Κynigos Hotels Ltd v. Γ. Χρίστου

(2004)1ΑΑ.Α.Δ.665, Εκδοτικός Οίκος Δίας Λτδ v. Γ. Κόγια

(2006)1 ΑΑΔ 1227). Καμιά διαγωγή ή συμπεριφορά εκ μέρους του εργοδοτούμενου η οποία δεν ενέχει το στοιχείο του σοβαρού παραπτώματος, δεν είναι δυνατό να λεχθεί ότι δικαιολογεί τον άμεσο και χωρίς προειδοποίηση τερματισμό της απασχόλησης του (βλ. Κασάπη ν. Technoplastics Ltd

(1992)1 Α.Α.Δ. 919, 925). Νομολογιακά δεν τίθεται κανόνας που να καθορίζει τον βαθμό της επιλήψιμης συμπεριφοράς. Το δικαιολογημένο ή μη της απόλυσης ποικίλει ανάλογα με τη φύση της επιχείρησης και τη θέση που κατέχει ο εργοδοτούμενος. Σύμφωνα με την αγγλική νομολογία, η οποία αποτέλεσε καθοδήγηση στην έκδοση των πιο πάνω αποφάσεων, μια ανάρμοστη συμπεριφορά για να δικαιολογεί άμεση απόλυση θα πρέπει να είναι σοβαρή και εσκεμμένη (gross misconduct). Επίσης ορισμένες κατηγορίες, όπως, η διάπραξη ποινικού αδικήματος (κλοπή, απάτη, βία, σοβαρή αμέλεια), η ηθελημένη ανυπακοή σε νόμιμη και λογική εντολή του εργοδότη, η υποχρέωση εχεμύθειας, η παράλειψη εκτέλεσης πράξεων ανταγωνισμού σε βάρος του εργοδότη, συνιστούν αναγνωρισμένη μορφή ασύγγνωστης συμπεριφοράς καθώς συνδέονται άμεσα με το καθήκον πίστης, τιμιότητας και επιμέλειας του εργοδοτούμενου να ενεργεί κατά τρόπο που να εξυπηρετεί και να μην βλάπτει τα συμφέροντα του εργοδότη του. Με βάση την επιφύλαξη του άρθρου 5(ε) του Νόμου, ο εργοδότης θα πρέπει να ασκεί το δικαίωμα για απόλυση του εργοδοτούμενου εντός λογικού χρονικό διαστήματος από του γεγονότος που του παρείχε αυτό το δικαίωμα ή διαφορετικά από την ημέρα που αυτό περιήλθε εις γνώσιν του. Εάν ο εργοδότης δεν ενεργήσει εντός των λογικών χρονικών πλαισίων που θέτει ο Νόμος και η νομολογία, τότε θα θεωρείται ότι εγκατέλειψε το δικαίωμα του να απολύσει τον εργοδοτούμενο χωρίς προειδοποίηση και αποζημίωση. Τι αποτελεί «λογικό χρονικό διάστημα» εν τη εννοία του Νόμου, εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και τον χρόνο που εύλογα απαιτείται για τα λογική διερεύνηση των συμβάντων προτού ο εργοδότης καταλήξει σε τελικά συμπεράσματα. (Ηλίας Πατσαλίδης ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ

(2012)1 Α.Α.Δ. 194, L' Union National (Tourism & Sea Resorts) Ltd v. Ανδρέα Αγαθοκλέους

(2000)1 Α.Α.Δ. 2117, Thanos Hotels Ltd v. Ανδρέα Ανδρέου

(2000)1 Α.Α.Δ. 1000, Κυπριανού & Σια ν. Πετρίδη

(2007)1 Α.Α.Δ. 607). Στην υπόθεση Κακοφεγγίτου ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ

(2005)1Α..Α.Δ. (Β) 1478, εξετάστηκε το ζήτημα του εφαρμοστέου κριτηρίου σε σχέση με το δικαιολογημένο ή μη της απόλυσης ενός εργοδοτούμενου, με αναφορά στην αγγλική υπόθεση British Leyland (U.K.) Ltd. v. Swing

(1981)1 R.L.R. 91 (σ. 93), όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον Lord Denning M.R.: "The correct test is this: Was it reasonable for the employers to dismiss him? If no reasonable employer would have dismissed him, then the dismissal was unfair. But if a reasonable employer might reasonably have dismissed him, then the dismissal was fair. It must be remembered in all these cases there is a band of reasonableness, within which one employer might reasonable take one view another quire reasonably take a different view". (Σε ελεύθερη μετάφραση): «Το ορθό κριτήριο είναι αυτό: Ήταν λογικά αναμενόμενο από τον εργοδότη να τον απολύσει; Εάν κανένας λογικός εργοδότης δεν θα τον απέλυε τότε η απόλυση είναι αδικαιολόγητη. Αλλά εάν ένα λογικός εργοδότης μπορούσε να τον απολύσει τότε η απόλυση ήταν δικαιολογημένη. Θα πρέπει πάντα να έχουμε υπόψη μας ότι σε όλες τις περιπτώσεις υπάρχει μια γραμμή λογικής, στα πλαίσια της οποίας ένας εργοδότης μπορεί δικαιολογημένα να πάρει μια θέση και ένας άλλος εντελώς διαφορετική.» Επομένως, για κάθε λόγο που προβλέπεται στο άρθρο 5 του Νόμου, η νομιμότητα της απόφασης για απόλυση του εργοδοτούμενου, εξαρτάται από τη σωστή εφαρμογή της αρχής της λογικότητας ("reasonableness"). Το σωστό κριτήριο, που θα οδηγήσει στην τελική κρίση του Δικαστηρίου, «είναι το εύλογο της κατάληξης του εργοδότη, ως λογικού εργοδότη υπό τις περιστάσεις, να προβεί σε τερματισμό της εργοδότησης στη βάση των ενώπιον του στοιχείων και πάντοτε, βεβαίως, έχοντας υπ' όψη ότι το βάρος στον εργοδότη είναι να αποδείξει τούτο επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων.» Συνεπώς η απόλυση θα πρέπει να μπορεί να βρίσκεται στα πλαίσια των λογικών αντιδράσεων ενός λογικού εργοδότη - within the band of reasonable responses of a reasonable employer -. (Βλ. Κακοφεγγίτου (ανωτέρω), Κynigos Hotels Ltd v. Γ. Χρίστου

(2004)1Α Α.Α.Δ. 665, L. Papaphilippou & Co Ltd v. Δήμητρας Λουκά, (ανωτέρω), Μ. Γεωργίου ν. Columbia World Wide Movers Ltd, Πολ. Έφεση 103/2012 ημερ. 7.7.2017). Όπως, δε, κατ' επανάληψη έχει νομολογηθεί, η λογικότητα η μη της απόλυσης δεν κρίνεται με βάση το τι το δικάσαν Δικαστήριο θα έκανε αν ήταν στη θέση του εργοδότη. Αντί αυτού, το Δικαστήριο θα πρέπει να ρωτήσει τον εαυτό του κατά πόσον, με το μέτρο του λογικού εργοδότη, στοιχειοθετήθηκαν λογικές αιτίες σε σχέση με την πεποίθηση του ότι ο εργοδοτούμενος υπήρξε ένοχος ανάρμοστης συμπεριφοράς και κατά πόσο η διερεύνηση του ζητήματος από τον εργοδότη ήταν υπό τις περιστάσεις εύλογη [Post Office v. Folley και HSBC Bank plc (formerly Midland Bank pcl) v. Madden

(2001)1 All E.R. 550, Galatariotis Telecommu-nications Ltd v. Βασιλείου

(2003)1 Α.Α.Δ. 318, L. Papaphilippou (ανωτέρω)]. Η νομολογία, επομένως, δεν αρκείται στην αντικειμενική ύπαρξη και βαρύτητα κάποιου λόγου που είναι από μόνος του ικανός να δικαιολογήσει την απόλυση, αλλά απαιτεί και την τήρηση μιας «δίκαιης διαδικασίας» ("a fair procedure") που θέτει στο εργοδότη την υποχρέωση να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να συγκεντρώσει και αξιολογήσει όσο το δυνατόν περισσότερες και ασφαλέστερες πληροφορίες σε σχέση με τα πραγματικά περιστατικά που τον οδήγησαν στην απόλυση του εργοδοτούμενου (Sainsbury's Supermarkets Ltd v. Hitt

(2003)1 IRLR 23). Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας, η πρώτιστη υποχρέωση του εργοδότη είναι να συζητήσει με τον ίδιο τον εργοδοτούμενο και να ακούσει τις απόψεις του. Σύμφωνα με το άρθρο 7 του περί της Συμβάσεως περί του Τερματισμού Απασχολήσεως (Κυρωτικού) Νόμου, Ν.45/85, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Η απασχόληση εργαζομένου δεν μπορεί να τερματίζεται για λόγους σχετιζόμενους με την συμπεριφορά του ή την εργασία του πριν να του δοθεί η δυνατότητα να υπερασπίσει τον εαυτό του από τις καταγγελίες που έχουν διατυπωθεί σε βάρος του, εκτός αν δεν μπορεί λογικά να αναμένεται από τον εργοδότη να του δώσει αυτή τη δυνατότητα.» Όπως είναι νομολογημένο, η γνωστοποίηση των λόγων της απόλυσης μπορεί ακόμη και να παραλειφθεί, αν ο εργαζόμενος είναι εκ των πραγμάτων σε θέση να γνωρίζει απόλυτα την κατηγορία και, γενικότερα, τους λόγους της απόλυσης (Roberts and Ellison v. Short Bros and Harlon Ltd

(1976)EAT 318/1976). Όπως τέθηκε από τη Δικαστική Επιτροπή της Βουλής των Λόρδων στην απόφαση West Midlands Cooperative Society Ltd v. Tipton

(1986)W.C.R. 306, 316, η συζήτηση με τον εργοδοτούμενο μπορεί να παραλειφθεί μόνο εάν τα υπάρχοντα εναντίον του στοιχεία ομολογούνται από τον ίδιο ή είναι τόσο έκδηλα, ώστε να μη μπορούν αντικειμενικά να αμφισβητηθούν. Όπως, δε, εντοπίζεται στην Κακοφεγγίτου (ανωτέρω), στις σελίδες 1483-1484: «Στη διαπίστωση του εύλογου της απόφασης για απόλυση είναι που έχει τη θέση της η αρχή του άρθρου 7, καθ' όσον συμπέρασμα βασισθέν σε στοιχεία, όσο αδιάσειστα και αν φαίνονται, που δεν έχουν απαντηθεί από τον υπάλληλο με την προβολή και της δικής του θέσης υπόκεινται σε ανάλογη αδυναμία και αμφιβολία. Η παροχή της δυνατότητας στον υπάλληλο να υπερασπίσει τον εαυτό του και να προβάλει τη θέση του όμως δεν συναρτάται προς την τήρηση συγκεκριμένης διαδικασίας προνοούμενης σε κανονισμούς ή ταυτιζόμενης με πειθαρχικές διαδικασίες. Είναι, όπως ορθά αντελήφθη το Δικαστήριο, θέμα ουσίας.» Ο Νόμος, ως νομοθέτημα κοινωνικού περιεχομένου, αποβλέπει στην προστασία του δικαιώματος εργασίας. Συνακόλουθα, και ως αποτέλεσμα της ανάγκης για πλήρη σεβασμό των δικαιωμάτων εργοδοτούμενου προτού ληφθεί απόφαση απόλυσής του, είναι επιτακτική η υποχρέωση τήρησης μιας σωστής διαδικασίας, στα πλαίσια της οποίας και θα πρέπει να παραχωρείται στον εργοδοτούμενο το δικαίωμα να ακουστεί και να αναπτύξει τις θέσεις του. [βλ. L. Papaphilippou & Co Ltd (ανωτέρω)]. Όπως εντοπίζεται στην Κρις Ιακωβίδης ως εκκαθαριστής της Eurocypria Airlines Ltd ν. Σουρουλλά, Πολιτική Έφεση 188/2012 ημερ. 20.11.2018, το εύλογο ή μη της κατάληξης του εργοδότη συναρτάται από τα στοιχεία που αυτός είχε ενώπιον του κατά το χρόνο της απόλυσης. Στοιχεία που έρχονται στο φως μετά την απόλυση δεν μπορούν να επηρεάσουν τη νομιμότητα ή μη της απόφασης (Βλ. Devis & Sons Ltd v Atkins [1977] AC 931 και Polkey v AE Dayton Services Ltd [1988] AC 344). Το Δικαστήριο δε, επικεντρώνεται στο εύλογο της διαδι-κασίας της έρευνας που διεξήγαγε ο εργοδότης σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό μεμπτή συμπεριφορά του εργοδοτούμενου και στο εύλογο των πεποιθήσεων του (beliefs) κατά τον χρόνο της απόλυσης και όχι στο κατά πόσο η συμπεριφορά του εργοδοτούμενου ήταν πράγματι μεμπτή. Στο σύγγραμμα του Π.Γ. Πολυβίου, «Το Εργατικό Δίκαιο της Κύπρου, Θεωρία και Πράξη», 2018, σελ.409-409, εντοπίζουμε τα ακόλουθα αναφορικά με τη διαδικασία που ο εργοδότης θα πρέπει να ακολουθεί κατά την απόλυση εργοδοτούμενου: Συνοπτικά, η νομολογία του κοινοδικαίου καθώς και των σχετικών νομοθετημάτων τόσο στην Αγγλία όσο και στην Κύπρο μπορεί α συνοψιστεί ως ακολούθως:

1. Σε υποθέσεις απόλυσης είναι ενδεχόμενο να εγερθούν όχι μόνο θέματα ουσία αλλά και διαδικασίας.
2. Ο εργοδότης, κατά κανόνα, δεν μπορεί αν ενεργεί χωρίς να ακολουθεί οποιαδήποτε διαδικασία ή να μην τηρεί οποιαδήποτε εχέγγυα εύλογης κρίσης, απλώς και μόνο διότι πιστεύει ότι ο εργοδοτούμενος έχει υποπέσει σε σοβαρά παραπτώματα.
3. ...
4. ...
5. Πέραν του ευλόγου των αποφάσεων του εργοδότη, η υποχρέωση τήρησης μιας σωστής διαδικασίας έχει ως σκοπό τον σεβασμό των δικαιωμάτων του εργοδοτούμενου, χωρίς όμως ο σκοπός αυτός να συνεπάγεται υποχρέωση εκ μέρους του εργοδότη για τήρηση τυποποιημένης ή συγκεκριμένης διαδικασίας που προνοείται σε Νόμους ή Κανονισμούς του Δημόσιου Τομέα ή που ταυτίζεται με πειθαρχικές διαδικασίες στο χώρο του δημοσίου δικαίου. Επαναλαμβάνουμε όμως ότι εκεί που ο εργοδότης έχει υιοθετήσει κάποια συγκεκριμένη διαδικασία, είτε βασική είτε και κατ' έφεση, τότε ο εργοδότης θα πρέπει να την ακολουθήσει όπως αυτή έχει καταγραφεί και κοινοποιηθεί στους εργοδοτούμενους και τις συντεχνίες τους, έστω και αν αυτή εμπεριέχει στοιχεία τα οποία συνήθως ανήκουν στην πειθαρχική διαδικασία του δημοσίου ή ακόμα και σε ποινικές διαδικασίες (με παρουσία δικηγόρου και εξέταση μαρτύρων), εκτός και πάλι σε εξαιρετικές περιπτώσεις. ..» Ανάλυση - Συμπεράσματα Αξιολογώντας κατ' αρχάς το μέρος της μαρτυρίας που σχετίζεται με τους λόγους που οδήγησαν στην απόλυση της Αιτήτριας, δεχόμαστε ότι οι μάρτυρες για τους Καθ' ων η αίτηση κατέθεσαν στο Δικαστήριο την πραγματικότητα και μόνο. Τα όσα ανέφεραν βρίσκονται σε πλήρη εναρμόνιση μεταξύ τους και παρέμειναν αναντίλεκτα. Οι σχετικές υποβολές της πλευράς της Αιτήτριας προς τους πιο πάνω μάρτυρες παρέμειναν μετέωρες. Καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκε από την Αιτήτρια για να θεμελιώσει τους οποιουσδήποτε ισχυρισμούς της. Τουναντίον με την απολογητική επιστολή προς τους Καθ' ων η αίτηση ημερ. 27.7.2015 (Τεκ.2) η Αιτήτρια επιβεβαίωσε τα όσα αναφέρονται στην επιστολή καταγγελίας ημερ. 29.5.2015 (Τεκ.1) το περιεχόμενο της οποίας στοιχειοθετείται με την προσκομισθείσα μαρτυρία. Είναι με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, εύρημα μας ότι τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στο νηπιαγωγείο στις 27.5.2015 και που οδήγησαν στην απόλυση της Αιτήτριας, εκτυλίχθηκαν όπως οι μάρτυρες των Καθ' ων η αίτηση κατέθεσαν στο Δικαστήριο. Έχοντας καταλήξει όπως πιο πάνω και αντλώντας καθοδήγηση από τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, κρίνουμε ότι η συμπεριφορά που επέδειξε η Αιτήτρια στις 27.5.2015 ήταν τέτοια που μπορούσε να οδηγήσει ένα λογικό εργοδότη στην απόφαση να τερματίσει την απασχόληση της. Αναφορικά με το μέρος της μαρτυρίας που αναφέρεται στο καθεστώς εργοδότησης της Αιτήτριας είναι η εισήγηση του κ. Ευσταθίου ότι δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο, στο βαθμό που δεν συνάδει με την παραδοχή των Καθ' ων η αίτηση ότι η Αιτήτρια προσελήφθη στην ΠΑ.ΣΥ.Δ.Υ. ως σχολικός βοηθός σύμφωνα με τις πρόνοιες της ΚΔΠ 256/94, δηλαδή των Κανονισμών που ρυθμίζουν την εργοδότηση των Σχολικών Βοηθών Δημόσιων και Κοινοτικών Νηπιαγωγείων. Ότι η εκδίκαση της παρούσα υπόθεσης θα πρέπει να κριθεί στα νομικά πλαίσια της εν λόγω ΚΔΠ και γενικά θα πρέπει αν εφαρμοστούν όλοι οι Κανονισμοί οι οποίοι πραγματεύονται τον τερματισμό τα απασχόλησης μόνιμης Σχολικής Βοηθού. Σημειώνει δε ότι εν προκειμένω δεν εφαρμόστηκαν καθόλου οι εν λόγω Κανονισμοί και κατά συνέπεια η ακολουθηθείσα διαδικασία αποτέλεσε πλήρη παρανομία. Ο κ. Πέτσας παραθέτοντας τους Κανονισμούς 2 και 5 της εν λόγω Κ.Δ.Π., αντέτεινε ότι η πλευρά της Αιτήτριας φθάνει στο παράδοξο και αντιφατικό να ισχυρίζεται από τη μια ότι εφαρμόζεται στην περίπτωση της η εν λόγω Κ.Δ.Π. ενώ από την άλλη καταχώρησε την παρούσα Αίτηση εναντίον των Καθ' ων η αίτηση και όχι της Σχολικής Εφορείας Αγλαντζιάς που εν πάση περιπτώσει θα ήταν ο εργοδότης της, εάν φυσικά εργοδοτείτο ως Σχολική Βοηθός στο Δημόσιο Τμήμα του νηπιαγωγείου των Καθ' ων η αίτηση. Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου η δικογραφία αποτελεί το θεμέλιο της δίκης και το αποκλειστικό μέσο για τον προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων. Στην υπόθεση Πούρικκος ν. Σάββα κ.α.

(1991)1 Α.Α.Δ. 507 αναφερόμενο το Δικαστηρίου στην καθιερωθείσα επί του θέματος νομολογία επανέλαβε ότι: «για σκοπούς έκδοσης της απόφασης του το Δικαστήριο εξετάζει και λαμβάνει υπόψη μόνο μαρτυρία ενώπιον του η οποία καλύπτεται από τα δικόγραφα και αγνοεί μαρτυρία που δεν συνάδει με αυτά. Τα επίδικα θέματα αναφορικά με τα οποία το Δικαστήριο οφείλει να εκδώσει την ετυμηγορία του καθορίζονται με αναφορά στο περιεχόμενο των δικογράφων και όχι με αναφορά σε μαρτυρία που έχει προσαχθεί αλλά δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα» Σύμφωνα με το σύγγραμμα των Τ. Ηλιάδη και Ν. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης» σελ.274, «Η τυπική παραδοχή περιλαμβάνεται στα δικόγραφα ή παίρνει τη μορφή δήλωσης ενώπιον του Δικαστηρίου για σκοπούς δικαστικής διαδικασίας και αποτελεί απόδειξη του γεγονότος που περιέχεται στη δήλωση έτσι που παύει πλέον να αποτελεί επίδικο θέμα και να χρειάζεται να αποδειχθεί με μαρτυρία (R v Coulson

(1997)Crim LR 886)» Επίσης στην σελ. 279, «Η τυπική παραδοχή γεγονότος μπορεί να εξαχθεί και από σχετική παραδοχή στη δικογραφία (Παρλάτα ν Δημητρίου, ΠΕ 387/09 ημερ. 21.5.2014, Φιλιστίδης ν Μέσσιου

(1992)1(Β) ΑΑΔ 1437) ή από παράλειψη άρνησης γεγονότος στα δικόγραφα (Κουταλιανός ν Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου Λτδ

(2000)1 (Α) ΑΑΔ 476.» Όπως είναι καλά γνωστό, η δίκη στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών διεξάγεται στη βάση του εξεταστικού συστήματος, το οποίο παρέχει ευρεία ευχέρεια στο Δικαστήριο να διερευνήσει τα γεγονότα της υπόθεσης που άπτονται της διαφοράς. Το σύστημα αυτό, όμως, όπως λέχθηκε στην υπόθεση Αθανασίου ν. Reana Manufacturing and Trading Ltd κ.ά

(2001)1 ΑΑΔ 1635: «.Δεν μεταβάλλει τον δικονομικό κανόνα ως προς τα επίδικα θέματα και τις παραμέτρους της δίκης. (Βλέπε: Δημοκρατία ν. Κουκκουρή κ.ά.

(1993)3 Α.Α.Δ. 598). Το Δικαστήριο πρέπει να περιορίζεται στα επίδικα θέματα όπως προκύπτουν από τη δικογραφία και να μην επεκτείνεται σε άλλα μη προκύπτοντα θέματα, ιδιαίτερα, όπως στην παρούσα υπόθεση, όταν στο θέμα, το οποίο εξέτασε το πρωτόδικο Δικαστήριο, υπήρχε ρητή παραδοχή απ' όλους τους διαδίκους στη δικογραφία. Καταλήγουμε κατά συνέπεια ότι οι λόγοι έφεσης 1 και 2 ευσταθούν. Το πρωτόδικο Δικαστήριο διέπραξε σφάλμα αποφασίζοντας το θέμα το οποίο όχι μόνο δεν προέκυπτε από τη δικογραφία αλλά και υπήρχε ρητή παραδοχή στα δικόγραφα όλων των» Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Φιλελεύθερος Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Γιαννούλας Χρίστου, Πολ. Εφ. 148/2012, ημερ.7.7.2017, «Μπορεί, ο εξεταστικός χαρακτήρας που διέπει τη δίκη ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών να παρέχει ευρύτερη ευχέρεια στο Δικαστήριο για διερεύνηση των γεγονότων που άπτονται της επίδικης διαφοράς, όμως τούτο δεν μπορεί να γίνει χωρίς καθόλου προδιαγεγραμμένα πλαίσια». Σύμφωνα με το Κανόνα 5

(1)του περί Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών Διαδικαστικού Κανονισμού του 1999, όπως έχει τροποποιηθεί, ο Καθ' ου η αίτηση στην εμφάνιση του θα πρέπει να προσδιορίσει λεπτομερώς τους λόγους για τους οποίους αμφισβητεί το αίτημα και την παροχή της θεραπείας ή των θεραπειών που εξαιτείται ο Αιτητής. Οι Καθ' ων η αίτηση με την προσαχθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία επιδίωξαν ουσιαστικά να ανατρέψουν τη δικογραφημένη θέση της Αιτήτριας ότι η απασχόληση της διεπόταν από τις πρόνοιες της ΚΔΠ 256/94. Η εν λόγω μαρτυρία ωστόσο δεν συνάδει με τη ρητή παραδοχή τους που εμπεριέχεται στους γενικούς λόγους εμφάνισης, η οποία βεβαίως, όπως είναι σαφώς νομολογημένο καθόρισε την πορεία της υπόθεσης και της μαρτυρίας που ήταν επιτρεπτό να δοθεί. Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Παναγιώτης Παρλάτα ν Στέλλας Δημητρίου

(2014)1 ΑΑΔ 994: «Με την παραδοχή είχε, τρόπον τινά, τοποθετηθεί μια από τις ράγες της σιδηροδρομικής γραμμής επί της οποίας θα κυλούσε το τραίνο της αντιδικίας των διαδίκων. Η δίκη κατά πάγια νομολογία δρομολογείται κατά μήκος των γραμμών που οριοθετεί η δικογραφία και όχι έξω από αυτήν, (Kourtis a.o. v. Iasonides

(1970)1 C.L.R. 180) και Παπαγεωργίου ν. Κλάππα (Investments Services) Ltd

(1991)1 Α.Α.Δ. 24). Το Δικαστήριο δεν μπορεί να επεκτείνεται και να συζητά ή να επιλύει θέματα άλλα από αυτά που είναι ή παραμένουν επίδικα κατά τη συμπλήρωση των εγγράφων προτάσεων ή που νομότυπα προστίθενται κατά την ημέρα ή τη διάρκεια της δίκης, (Παφίτης ν. Κακουρή

(1992)1 Α.Α.Δ. 1154 και Μερκής ν. Inter-tobacco (Cyprus) Ltd

(2003)1Α.Α.Δ. 1091). Παραδοχές είτε ρητές, είτε αυτές που λογίζονται ως τέτοιες κατά τη Δ.19 θ.11, (δέστε και Χρίστου ν. Khoreva

(2001)Α.Α.Δ. 1874), σφραγίζουν την πορεία της δίκης. Ακόμη και γενική άρνηση θετικού ισχυρισμού δεν εξυπακούει την προβολή θετικών ισχυρισμών, (Latifundia Properties Ltd v. Ψακή κ.ά.

(2003)1 Α.Α.Δ. 670)». Και εν προκειμένω υπήρχε καθαρή και αναμφίβολη παραδοχή θετικού ισχυρισμού που δεν άφηνε ούτε περιθώρια, ούτε έδαφος για εισαγωγή αντίθετης μαρτυρίας. Για όλα τα πιο πάνω κρίνουμε ότι τα όσα οι Καθ' ων η αίτηση επιδίωξαν να εισαγάγουν με τη μαρτυρία τους προς ανατροπή της πιο πάνω θέσης, την οποία ρητά παρέχονται με τις έγγραφες προτάσεις τους, θα πρέπει να αγνοηθούν. Στηριζόμενοι λοιπόν στα παραδεκτά γεγονότα της υπόθεσης όπως προκύπτουν από τις έγγραφες προτάσεις καταλήγουμε ότι η απασχόληση της Αιτήτριας διεπόταν από τις πρόνοιες της ΚΔΠ 256/94. Σύμφωνα την Κ.Δ.Π. 256/94: «1. Οι κανονισμού αυτοί θα αναφέρονται ως οι περί σχολικών Βοηθών των Δημοσίων και Κοινοτικών Νηπιαγωγείων (Όροι Εργασίας και Μισθοδοσίας και Συναφή Θέματα) Κανονισμοί του 1994.» «2.

(1)Στους παρόντες Κανονισμούς, εκτός αν από το κείμενο προκύπτει διαφορετική έννοια:- "αρμόδια αρχή" σημαίνει τον Υπουργό Παιδείας και Πολιτισμού. "αρμόδιο τμήμα" σημαίνει το Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού. ................................ "δημόσιο νηπιαγωγείο" σημαίνει νηπιαγωγείο του οποίου την ίδρυση αποφασίζει το Υπουργικό Συμβούλιο και στο οποίο ο νηπιαγωγός διορίζεται και αμείβεται από το κράτος και του οποίου τα υπόλοιπα έξοδα συντήρησης αναλαμβάνονται από τον οικείο σύνδεσμο γονέων, αρχή τοπικής διοίκησης, διαχειριστικό συμβούλιο, οργάνωση ή σωματείο. "διοικούσα αρχή" σημαίνει το διοικητικό συμβούλιο συνδέσμου γονέων, το συμβούλιο ή επιτροπή της αρχής τοπικής αυτοδιοίκησης, το διαχειριστικό συμβούλιο ή η διοικούσα επιτροπή οργάνωσης ή σωματείου. .................................. "Επιτροπή Εργοδότησης Σχολικού Βοηθού" ή Ε.Ε.Σ.Β.» σημαίνει την επιτροπή που προσλαμβάνει το σχολικό βοηθό έπειτα από προκήρυξη κενής θέσης και υποβολή σχετικών αιτήσεων. Η επιτροπή αυτή δέχεται επίσης την παραίτηση και αποφασίζει τον τερματισμό των υπηρεσιών του σχολικού βοηθού. .............................. "κοινοτικό νηπιαγωγείο" σημαίνει νηπιαγωγείο το οποίο ιδρύεται από ιδρυτική επιτροπή με έγκριση της αρμόδιας αρχής σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, συντηρείται από τον οικείο σύνδεσμο γονέων ή αρχή τοπικής διοίκησης, διαχειριστικό συμβούλιο, οργάνωση ή σωματείο, δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα και επιχορηγείται από το κράτος» «5.

(1)Ο εργοδότης του σχολικού βοηθού είναι ο οικείος σύνδεσμος γονέων του νηπιαγωγείου ή αρχή τοπικής διοίκησης, διαχειριστικό συμβούλιο, οργάνωση ή σωματείο. ..............................» «21. Η επιλογή και πρόσληψη του σχολικού βοηθού γίνονται από την Ε.Ε.Σ.Β. Οικειοποίηση των αρμοδιοτήτων της Ε.Ε.Σ.Β. από άτομο ή φορέα αποτελεί ενέργεια παράνομη.» «22.- (α) Η Ε.Ε.Σ.Β. απαρτίζεται από ένα πρόσωπο, σύμφωνα με την παράγραφο (β) πιο κάτω, που ορίζεται ως πρόεδρος της Ε.Ε.Σ.Β., το/τη διευθυντή/ρια του πλησιέστερου δημοτικού σχολείου, το/τη διευθυντή/ρια του νηπιαγωγείου και τον πρόεδρο και ένα μέλος της διοικούσας αρχής του εργοδότη, οι οποίοι εκπροσωπούν τη διοικούσα αρχή του εργοδότη......... (β)(

1. i)Αν για τη λειτουργία νηπιαγωγείου υπεύθυνος είναι ο σύνδεσμος γονέων, πρόεδρος της Ε.Ε.Σ.Β. είναι ο πρόεδρος της σχολικής εφορείας. (
2. ii)Αν για τη λειτουργία του νηπιαγωγείου υπεύθυνος είναι αρχή τοπικής διοίκησης ή διαχειριστικό συμβούλιο ή οργάνωση ή σωματείο, πρόεδρος της Ε.Ε.Σ.Β. είναι ο πρόεδρος της διοικούσας αρχής της αρχής τοπικής διοίκησης ή ο πρόεδρος του διαχειριστικού συμβουλίου ή ο πρόεδρος της οργάνωσης ή ο πρόεδρος του σωματείου, αντίστοιχα.» «23. Η Ε.Ε.Σ.Β. έχει τις ακόλουθες αρμοδιότητες: (α)-(ε) (στ) Αποφασίζει τον τερματισμό της υπηρεσίας του σχολικού βοηθού ή δέχεται την παραίτηση του. (ζ)-(θ) ................................. «25. Οι αποφάσεις της Ε.Ε.Σ.Β. δεσμεύουν το σύνδεσμο γονέων, την αρχή τοπικής διοίκησης, το διαχωριστικό συμβούλιο, την οργάνωση ή το σωματείο.» ................................. «33.

(2)(β) Για το μόνιμο σχολικό βοηθό:- Σε περίπτωση αμέλειας ή ανεπάρκειας ή απρεπούς συμπεριφοράς , ο νηπιαγωγός ενημερώνει τον σχολικό βοηθό για το πρόβλημα, τον προειδοποιεί ότι αυτό είναι σοβαρό και του ορίζει τακτή προθεσμία ενός το πολύ μήνα, για επανόρθωση. Την ίδια ημέρα ενημερώνεται σχετικά η Ε.Ε.Σ.Β. Εάν παρά τις υποδείξεις και αφού περάσει η τακτή προθεσμία η εργασία εξακολουθεί να είναι ανεπαρκής ή/και η συμπεριφορά ανάρμοστη, ο νηπιαγωγός γνωστοποιεί το πρόβλημα στην Ε.Ε.Σ.Β. και σε ειδική για το σκοπό αυτός συνεδρία καταθέτει γραπτή και πλήρως αιτιολογημένη εισήγηση για τερματισμό της υπηρεσίας του σχολικού βοηθού, αφού προηγουμένως κοινοποιήσει την πρόθεση του αυτή στο σχολικό βοηθό.» Στους Καν. 34 και 35 προβλέπεται η διαδικασία τερματισμού της απασχόλησης του Σχολικού Βοηθού και στο Καν. 36 το νομικό πλαίσιο. Σύμφωνα με το εδάφιο 1 του Καν. 36, «Τερματισμός εργοδότησης μόνιμου σχολικού βοηθού διέπεται από τους παρόντες Κανονισμούς και από τον περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμο.» Κατ' αρχάς επισημαίνουμε ότι τα όσα οι Καθ' ων η αίτηση εισηγούνται με τη γραπτή αγόρευση του συνηγόρου τους ότι η πλευρά της Αιτήτριας φθάνει στο παράδοξο και αντιφατικό να ισχυρίζεται από τη μια ότι εφαρμόζεται στην περίπτωση της η εν λόγω ΚΔΠ ενώ από την άλλη καταχώρησε την παρούσα Αίτηση εναντίον των Καθ' ων η αίτηση και όχι της Σχολικής Εφορείας, δεν συνάδει με τις πρόνοιες της εν λόγω ΚΔΠ και ειδικότερα τον Καν. 5

(1)όπου ρητά αναφέρεται ότι εργοδότης του σχολικού βοηθού μπορεί να είναι μεταξύ άλλων, οργάνωση ή σωματείο ως η περίπτωση των Καθ' ων η αίτηση. Συνεπώς τα όσα έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση ότι το παιδοκομικό λειτουργεί υπό τον έλεγχο της ΠΑ.ΣΥΔ.Υ. δεν αποκλείει το γεγονός ότι το καθεστώς εργοδότησης της Αιτήτριας διεπόταν από την ΚΔΠ. 256/94. Όπως προκύπτει από τις πρόνοιες της εν λόγω ΚΔΠ (Καν. 23) αρμόδιο όργανο να αποφασίσει τον τερματισμό της απασχόλησης του σχολικού βοηθού ως η περίπτωση της Αιτήτριας είναι η Επιτροπή Εργοδότησης Σχολικού Βοηθού (Ε.Ε.Σ.Β.) και όχι οποιοδήποτε άλλο άτομο ή όργανο του εργοδότη. Επίσης η διαδικασία που ο εργοδότησης οφείλει να ακολουθήσει είναι η προβλεπομένη στους Καν. 33

(2)(β), 34, 35 και 36 των εν λόγω Κανονισμών. Όπως ρητά προβλέπεται στον Καν. 21, οικειοποίηση των αρμοδιοτήτων της Ε.Ε.Σ.Β. από άτομο ή φορέα αποτελεί ενέργεια παράνομη. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα παραδεκτά και ή αδιαμφισβήτητα γεγονότα της υπόθεσης η διαδικασία που ακολούθησαν οι Καθ' ων η αίτηση για την απόλυση της Αιτήτριας ήταν η προβλεπομένη στο Καταστατικό τους. Η δε απόφαση τερματισμού της απασχόλησης της Αιτήτριας λήφθηκε από τη Εκτελεστική Επιτροπή των Καθ' ων η αίτηση στις 27.8.2015 και επικυρώθηκε επτά μήνες μετά, στις 22.3.2016, από το Γενικό Συμβούλιο των Καθ' ων η αίτηση. Εν ολίγοις οι Καθ' ων η αίτηση δεν ακολούθησαν την προβλεπομένη στην ΚΔΠ διαδικασία, η δε απόφαση λήφθηκε από άτομα ή όργανα των Καθ' ων η αίτηση κατά παράβαση των προνοιών της εν λόγω ΚΔΠ. Θέτοντας λοιπόν τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης υπό το πρίσμα των πιο πάνω νομοθετικών και νομολογιακών αρχών κρίνουμε ότι οι Καθ' ων η αίτηση, παραλείποντας να ακολουθήσουν την προβλεπομένη στην ΚΔΠ 256/94 διαδικασία, δεν ενέργησαν ως λογικοί εργοδότες με αποτέλεσμα η απόλυση της Αιτήτριας να κρίνεται αδικαιολόγητη και παράνομη. Υπολογισμός των Αποζημιώσεων Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Ευθύς εξ αρχής θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ως προς το αποτέλεσμα που θα καταλήξει ή το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Όπως προκύπτει από τα γεγονότα της υπόθεσης στα οποία έχουμε καταλήξει, η Αιτήτρια εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση για 23 και πλέον συναπτά έτη και λάμβανε για σκοπούς του Νόμου €285,25 εβδομαδιαίως. Επίσης κατά τον χρόνο τερματισμού της απασχόλησης του ήταν 63 ετών. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση της Αιτήτριας, όπως τις παραθέτουμε ανωτέρω, τα ημερομίσθια της, την περίοδο απασχόλησης της, την ηλικία της κατά τον χρόνο της απόλυσης της, την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας από τη θέση που κατείχε και για την οποία δεν παρέθεσε οποιαδήποτε στοιχεία, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογο να της επιδικάσουμε υπό μορφή αποζημίωσης, το ποσό των €19.254,37- που αντιστοιχεί με τις απολαβές 67,5 (€285,25Χ67,5) βδομάδων. Εκδίδεται επομένως απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση για το ποσό των €19.254,37 με νόμιμο τόκο από 17.6.2016 μέχρι τελικής εξόφλησης. Σύμφωνα με το άρθρο 3

(2)του Νόμου ποσό €14.833- που αντιστοιχεί με ημερομίσθια ενός έτους πλέον νόμιμο τόκο θα καταβληθεί στην Αιτήτρια από τους Καθ' ων η αίτηση, το δε υπόλοιπο ποσό των €4.421,37- που αντιστοιχεί με ημερομίσθια 15,5 εβδομάδων πλέον νόμιμο τόκο θα της καταβληθεί από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Περαιτέρω επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση έξοδα €2000- με νόμιμο τόκο από 17.6.2016 μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον Φ.Π.Α. επί των εξόδων. Οι υπόλοιπες αξιώσεις της Αιτήτριας δεν έχουν προωθηθεί και δεν έχουν αποδειχθεί και συνεπώς απορρίπτονται. (υπ)................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Μ. Κων/νίδου - Κουκουνίδου, Μέλος Μ. Ρώσση, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο