ΝΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. G4S SECURE SOLUTIONS (CYPRUS) LTD, Αρ. Υπόθεσης: 240/2017, 26/9/2023

(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73 (ο «Νόμος»), καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου σύμφωνα με το οποίο: «...ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Επίσης, με τo άρθρα 7

(1)και

(2)του Νόμου καθιερώνεται νόμιμο μαχητό τεκμήριο δυνάμει του οποίου, όταν ο εργοδοτούμενος τερματίζει την απασχόλησή του λόγω της διαγωγής του εργοδότη, «.τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ότι ο εργοδοτούμενος δεν ετερμάτισε την απασχόλησιν του νομίμως». Στην προκείμενη περίπτωση, ο ισχυρισμός των Καθ' ων η αίτηση ότι ο Αιτητής δεν απολύθηκε αλλά οικειοθελώς αποχώρησε από την εργασία του, εναποθέτει στον ίδιο το βάρος να αποδείξει τον τερματισμό της απασχόλησης του. (βλ. Γιώργος Αριστείδου ν. Super Beton Ltd κ.α.

(1999)1Α A.A.Δ. 114 και Λούης Τούριστ Εϊτσενσυ Λτδ

(1990)1 Α.Α.Δ. 315). Ο Αιτητής υποστήριξε τη θέση του με την προσωπική του μαρτυρία ενώ για τους Καθ' ων η αίτηση κατέθεσαν δύο μάρτυρες. Παράλληλα κατατέθηκαν ως Τεκμήρια διάφορα έγγραφα, στα οποία θα αναφερθούμε, όπου κρίνεται σκόπιμο, κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Από τις έγγραφες προτάσεις και τις δηλώσεις των μερών προκύπτουν τα πιο κάτω παραδεκτά και ή αδιαμφισβήτητα γεγονότα, τα οποία παραθέτουμε: Οι Καθ' ων η αίτηση είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η οποία ασχολείται με την παροχή υπηρεσιών φύλαξης και ασφάλειας. Ο Αιτητής εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση για την περίοδο από 1.11.2014 μέχρι 4.5.2017 στη θέση Χρηματαποστολέα και με καθήκοντα, μεταξύ άλλων, την ασφαλή μεταφορά και φύλαξη χρημάτων, αξιών και πολυτίμων αντικειμένων. Οι τελευταίες ακαθάριστες εβδομαδιαίες απολαβές του ανέρχονταν στα €313,50 πλέον 13ο μισθό. Ο Αιτητής με τη μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι στις 4.5.2017, σε συνάντηση του προσωπικού με τη διεύθυνση της Εταιρείας, που είχε ως αντικείμενο την αλλαγή κάποιων διαδικασιών στη διεξαγωγή της καθημερινής εργασίας, σε κάποιο σημείο ενώ ο ίδιος εξέφρασε με ήπιο ύφος τη διαφωνία του για κάποιες αλλαγές και ιδιαίτερα τη μη χρήση προσωπικού κινητού τηλεφώνου στη διάρκεια της εργασίας, ο κ. Ι. Αργυρού εξεμάνη και θυμωμένα με έντονο ύφος ανέφερε, επί λέξει: «Όποιου δεν του αρέσει να σηκωστεί να φύγει και έχω 500 άτομα που περιμένουν» και ότι «μπορούμε να χρησιμοποιούμε το κινητό στην εργασία μας, αν του φέρουμε πίσω τα λεφτά που κλάπηκαν». Η εν λόγω συμπεριφορά τού προκάλεσε σοκ και προκειμένου να ηρεμήσει σηκώθηκε και βγήκε έξω από την αίθουσα. Επανερχόμενος διαπίστωσε ένα εχθρικό κλίμα από τη διεύθυνση που καταφερόταν εναντίον του δηλώνοντας ότι η ενέργεια του να εγκαταλείψει την αίθουσα αποτελούσε περιφρόνηση για όλους, ότι θα είχε συνέπειες και ήταν ανεπιθύμητος στην αίθουσα. Εγκαταλείποντας ξανά την αίθουσα και πηγαίνοντας σπίτι του, αφού ήδη η εργασία του είχε τελειώσει, επιστρέφοντας την επομένη κανονικά στην εργασία του, του ανακοινώθηκε από τον υπεύθυνο του τμήματος του κ. Μοτίτη ότι είναι σε διαθεσιμότητα και θα ενημερωθεί για το τι τελικά θα γίνει. Στις 8.5.2017 επικοινωνώντας με την υπεύθυνη ανθρωπίνου δυναμικού κα. Χρ. Λουκά του είπε ότι είχε υποβάλει παραίτηση και δεν πρόκειται να επανέλθει στην εργασία του και ότι αυτές ήταν οι οδηγίες της διεύθυνσης. Εν όψει τούτου, στις 16.5.2017 κοινοποίησε γραπτώς τις θέσεις του στην Εταιρεία χωρίς ωστόσο να λάβει οποιαδήποτε απάντηση. Δηλώνει ότι ουδέποτε παραιτήθηκε από την εργασία του και ότι το μόνο που έγινε ήταν μια διαφωνία στα πλαίσια ενός διαλόγου με τη διεύθυνση. Αντεξεταζόμενος δεν αρνήθηκε το δικαίωμα της Εταιρείας να γνωστοποιεί ή να εντάσσει νέους Κανονισμούς Ασφαλείας. Παραδέχτηκε ότι ενώπιον όλων διαφώνησε με την εφαρμογή του νέου κανονισμού για τη μη χρήση εν ώρα εργασίας των έξυπνων προσωπικών τηλεφώνων, αρνούμενος ωστόσο ότι επέδειξε οποιαδήποτε απαξιωτική συμπεριφορά απέναντι σε όλους που ήταν παρόντες. Εκφράζοντας γνώση για τη ληστεία που έγινε προηγουμένως στη Λεμεσό δεν διαφώνησε ότι ένας από τους λόγους που κατάφεραν οι ληστές να κλέψουν ήταν γιατί ο ένας από τους φρουρούς έκανε χρήση του κινητού του. Τέλος αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι υπέβαλε την παραίτηση του, λέγοντας ότι ως οικογενειάρχης με τέσσερα παιδιά, έχοντας ανάγκη τη δουλειά του και δουλεύοντας υπερωρίες για να μπορεί να επιβιώσει δεν θα υπέβαλλε παραίτηση για μια αντιπαράθεση που είχε με τον εργοδότη του. Ο κ. Ι. Αργυρού είναι Διευθύνων Σύμβουλος και Γενικός Διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση. Αναφερόμενος στην ανοικτή γενική συνάντηση και συζήτηση που είχε η διεύθυνση των Καθ' ων η αίτηση με το προσωπικό του τμήματος Χρηματαποστολών στις 4.5.2017, με αφορμή την πρώτη ένοπλη ληστεία σε όχημα της Εταιρείας και τη διαπίστωση από μέρους της διεύθυνσης ότι η μη τήρηση των διαδικασιών ασφαλείας από το πλήρωμα, έθεσε σε κίνδυνο τους ιδίους και το κοινό, έκριναν απαραίτητο να υπογραμμίσουν εκ νέου την επιτακτικότατα τήρησης των Κανονισμών Ασφαλείας και την ανάγκη αναθεώρησης και εισαγωγής νέων κανονισμών, γεγονός που επέβαλλε και η φύση των παρεχόμενων από την Εταιρεία υπηρεσιών. Ένας από τους Κανονισμούς Ασφαλείας που συζητήθηκε στη συνάντηση αφορούσε τη χρήση εγκεκριμένων εταιρικών και όχι προσωπικών έξυπνων κινητών τηλεφώνων, κατά την εκτέλεση των Χρηματαποστολών, η χρήση των οποίων δυνητικά μπορεί να εκθέσει το πλήρωμα όπως συνέβη και στην περίπτωση της ληστεία, σύμφωνα και με τις συστάσεις της Αστυνομίας. Αντίθετα με τη θέση του Αιτητή, ισχυρίστηκε ότι κατά την εν λόγω συνάντηση, ενώ διεξαγόταν υγιής διάλογος σε πολύ θετικό κλίμα, ο Αιτητής με τρόπο αγενή, προκλητικό, προσβλητικό και με τόνο έντονο προς το πρόσωπο του ιδίου και των παρευρισκομένων εξέφρασε την ένσταση του για τη μη χρήση προσωπικών τηλεφώνων και απεχώρησε διαμαρτυρόμενος από την αίθουσα δηλώνοντας ότι αρνείται να εφαρμόσει τον κανονισμό, επέστρεψε και αποχώρησε ξανά θυμωμένος. Απορρίπτει κατηγορηματικά τα όσα ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι ειπώθηκαν από τον ίδιο κατά τη συνάντηση και αρνείται τους ισχυρισμούς του ότι υπήρξε ένα εχθρικό κλίμα από τη διεύθυνση εναντίον του. Επίσης ότι η Εταιρεία θεώρησε πως ο Αιτητής απεχώρησε οικειοθελώς αφού έφυγε από την αίθουσα πριν τη λήξη της συνεδρίας εν τη παρουσία όλων των παρευρισκόμενων διαμαρτυρόμενος, χωρίς να παραθέσει ουσιαστικά επιχειρήματα και αρνούμενος να εφαρμόσει την οδηγία για μη χρήση προσωπικών κινητών τηλεφώνων. Την επομένη όταν ο Αιτητής παρουσιάστηκε στο Κέντρο Επιχειρήσεων για να αναλάβει δήθεν δουλειά, ο υπεύθυνος του τμήματος κ. Μοτίτης, αφού ενημέρωσε τον ίδιο για την παρουσία του και έλαβε οδηγίες, τον ενημέρωσε ότι την προηγούμενη μέρα είχε αποχωρήσει οικειοθελώς και ως εκ τούτου δεν θα μπορούσε να εργαστεί. Αφού παραδέχθηκε τη λήψη της επιστολής του Αιτητή ημερ. 16.5.2017, ισχυρίστηκε ότι τα όσα παραθέτει με την μαρτυρία του αναφέρονται και στην επιστολή / απάντηση της Εταιρείας ημερ. 22.5.2017, η οποία επεστράφη από το ταχυδρομείο με την ένδειξη «αζήτητη». Αντεξεταζόμενος, αφού αναφέρθηκε εκ νέου στη συμπεριφορά που επέδειξε ο Αιτητή, ισχυρίστηκε ότι στη συνάντηση υπήρχαν διαφωνίες για τη μη χρήση του προσωπικού τηλεφώνου, όμως σε πολύ ήπιο κλίμα. Το πρόβλημα με τον Αιτητή ήταν ο τρόπος που διαφώνησε και απεχώρησε από την αίθουσα. Επέμενε ότι ο Αιτητής υπέβαλε παραίτηση εκείνη τη μέρα που απεχώρησε από την αίθουσα, με τον τρόπο που απεχώρησε, επέστρεψε και απεχώρησε ξανά. Ο κ. Γ. Χριστοδουλίδης εργάζεται στην υπηρεσία των Καθ' ω η αίτηση ως Χρηματαποστολέας από το

1. Υποστηρίζοντας τα όσα ο προηγούμενος μάρτυρας κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρίστηκε ότι κατά την συνάντηση διεξήχθη φιλικός διάλογος σε πολύ καλό κλίμα και ότι ο κ. Αργυρού εξήγησε τους λόγους που δεν επέτρεπαν τη χρήση προσωπικών τηλεφώνων. Ότι ο Αιτητής άρχισε να διαφωνεί με έντονο και προκλητικό ύφος προς τον Διευθύνων Σύμβουλο και να λέει ότι δεν μπορεί χωρίς το προσωπικό του τηλέφωνο, χωρίς να θέσει οποιοδήποτε επιχείρημα που να συνδέεται με την εκτέλεση της εργασίας. Θυμωμένος αποχώρησε από την αίθουσα δηλώνοντας παρουσία όλων ότι αρνείται να εφαρμόσει τον Κανονισμό Ασφαλείας, επέστρεψε και αποχώρησε ξανά θυμωμένος. Απορρίπτει τη θέση του Αιτητή για όσα καταλόγισε στον κ. Αργυρού, επαναλαμβάνοντας ότι ο Αιτητής ήταν επιθετικός και συμπεριφέρθηκε με αγένεια και ασέβεια προς όλους και ιδιαίτερα στον Διευθύνοντα Σύμβουλο κ. Αργυρού. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο Αιτητής εξέφρασε τη διαφωνία του με έντονο ύφος και αποχώρησε από την αίθουσα, χωρίς ωστόσο να αναφέρει οτιδήποτε που να προσβάλλει τον κ. Αργυρού. Επίσης ο κ. Αργυρού τον έβλεπε που έφευγε χωρίς να πει οτιδήποτε. Εξηγώντας πως ο ίδιος αντιλαμβάνεται ότι ο Αιτητής απεχώρησε οικειοθελώς, ανάφερε ότι σηκώθηκε και έφυγε μόνος του από την αίθουσα αλλά όχι από την εργασία του. Ανάλυση Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η εργασιακή σχέση μεταξύ των μερών αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της παρούσας υπόθεσης. Η αξιολόγηση της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας, με σκοπό την απόληξη σε ευρήματα σε σχέση με τις συνθήκες αυτές, θα οδηγήσει και στη λύση της μεταξύ των μερών εργατικής διαφοράς. Τυχόν αποδοχή της θέσης του Αιτητή θα ανοίξει το δρόμο για διεκδίκηση εκ μέρους του αποζημιώσεων. Αντίθετα τυχόν αποδοχή της θέσης των Εργοδοτών θα εκθεμελιώσει το βάθρο στήριξης των αξιώσεων του Αιτητή. Σύμφωνα με αγγλικές αποφάσεις, όταν τα διάδικα μέρη (εργοδότης και εργοδοτούμενος), θέτουν υπό αμφισβήτηση τις συνθήκες ή τον τρόπο τερματισμού της μεταξύ τους εργασιακής σχέσης, το ζητούμενο εάν ένας εργοδοτούμενος εγκατέλειψε οικειοθελώς την απασχόληση του ή απολύθηκε από τον εργοδότη, είναι θέμα γεγονότων επί των οποίων το Δικαστήριο θα πρέπει να στηρίξει την απόφαση του, σταθμίζοντας όλες τις περιστάσεις που περιβάλλουν την υπόθεση. Όπως έχει τεθεί στην υπόθεση Martin v. Glynwed Distribution Ltd [1983] ICR 511: "Whatever the respective actions of the employer and the employee at the time when the contract of employment is terminated, at the end of the day the questions always remains the same, 'Who really ended the contract of employment?' " Όταν το ένα ή το άλλο διάδικο μέρος αποδίδει στην άλλη πλευρά την ευθύνη για τον τερματισμό της εργασιακής σχέσης, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, οι φράσεις που λέχθηκαν και/ή η συμπεριφορά που εκδηλώθηκε τη δεδομένη στιγμή, επιδέχονται τέτοιας ερμηνείας που τείνει να καταδείξει τον τρόπο και τις συνθήκες υπό τις οποίες τερματίστηκε η εργασιακής σχέση, ως και το μέρος που ευθύνεται για τον τερματισμό της. Δηλαδή κατά πόσο τα γεγονότα της υπόθεσης τείνουν να καταδείξουν ότι ο εργοδοτούμενος αποχώρησε οικειοθελώς από την εργασία του ή απελύθη από τον εργοδότη. Σημειώνουμε ότι πάντοτε αποδίδεται ιδιαίτερη σημασία κάτω από ποιες συνθήκες ή περιστάσεις λέχθηκαν συγκεκριμένες λέξεις ή φράσεις από τα εμπλεκόμενα μέρη και ότι το Δικαστήριο θα πρέπει κατά την κρίση του, να λάβει υπόψη όλες τις περιβάλλουσες περιστάσεις, τόσο πριν όσο και μετά την κατ' ισχυρισμό δήλωση παραίτησης ή απόλυσης, για να καταλήξει εάν αυτή συνιστά απόλυση ή παραίτηση. (βλ. St. D. Anderman, The Law of Unfair Dismissal, 3rd Edition, σελ. 58-61). Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση J&J Stern v. Simpson [1983] IRLR 52, για να αποφασιστεί εάν υπήρξε ή όχι τερματισμός, οι λέξεις που χρησιμοποιούνται πρέπει να ερμηνεύονται μέσα στα πλαίσια των πραγματικών γεγονότων της υπόθεσης. Εάν υπάρχει ασάφεια μετά την εξέταση των λέξεων μέσα στο πλαίσιο τους, τότε θα πρέπει να εφαρμοστεί το αντικειμενικό κριτήριο κατά πόσο ένας λογικός εργοδότης ή εργοδοτούμενος θα μπορούσε κάλλιστα να είχε κατανοήσει τις λέξεις που θα ισοδυναμούσαν με απόλυση ή παραίτηση. Όταν η γλώσσα και οι φράσεις που χρησιμοποιήθηκαν είναι σαφείς και ξεκάθαρες ως προς το τι σημαίνουν, τότε το Δικαστήριο δέχεται ότι οι εν λόγω φράσεις είχαν τη συνήθη γραμματική έννοια και καταλήγει στο ανάλογο συμπέρασμα. Όταν όμως από τις περιβάλλουσες συνθήκες φαίνεται ότι θα ήταν παράλογο για τον εργοδότη ή τον εργοδοτούμενο να αποδεχτεί τις φράσεις όπως είχαν ειπωθεί, τότε το μέρος προς το οποίο απευθύνονται οι λέξεις ή οι φράσεις θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι όντως το άλλο μέρος εννοούσε αυτά που έχει πει (Βλ. Barclay v. City of Glasgow District Council [1983] IRLR 313). Γεγονότα που έπονται των αμφιλεγόμενων γεγονότων ή πράξεων δεν παραμένουν χωρίς νομική ισχύ ή σημασία. Αντίθετα θα πρέπει να εξετάζονται από το Δικαστήριο με σκοπό τη διαπίστωση εάν αυτά επεξηγούν ή διαφοροποιούν τις προηγούμενες ενέργειες των εμπλεκόμενων μερών. Είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε με ιδιαίτερη προσοχή τον Αιτητή και τους μάρτυρες των Καθ' ων η αίτηση να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία τους, έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση καθώς και τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Πέραν των παραδεκτών γεγονότων που παραθέτουμε ανωτέρω, αποτελεί κοινή συνισταμένη των θέσεων των διαδίκων, όπως προβάλλει μέσα από την ενώπιον μας μαρτυρία, ότι στις 4.5.2017 πραγματοποιήθηκε ανοικτή γενική συνάντηση του προσωπικού του Τμήματος Χρηματαποστολών και της Διεύθυνσης των Καθ' ων η αίτηση. Αφορμή για εν λόγω συνάντηση αποτέλεσε η ένοπλη ληστεία που δια-πράχτηκε σε όχημα χρηματαποστολών της Εταιρείας στις 17.4.
2. Αντικείμενο συζήτησης ήταν μεταξύ άλλων, η τήρηση των Κανονισμών Ασφαλείας και η ανάγκη αναθεώρησης και εισαγωγής νέων Κανονισμών. Ένα από τα θέματα που είχαν τεθεί και για το όποιο ο Αιτητής εξέφρασε τη διαφωνίας του, ήταν η μη χρήση κινητών προσωπικών τηλεφώνων από τους Χρηματαπoστολείς κατά την εκτέλεση της εργασίας τους. Για λόγους που τίθενται σε αμφισβήτηση, ο Αιτητής στην παρουσία του Διευθύνοντος Συμβούλου και των άλλων παρευρισκομένων απεχώρησε από την αίθουσα και ακολούθως αφού επανήλθε απεχώρησε ξανά. Την επόμενη μέρα, όταν ο Αιτητής παρουσιάστηκε στο Κέντρο Επιχειρήσεων για να αναλάβει δουλειά, ο Υπεύθυνος του Τμήματος κ. Μοτίτης δεν του επέτρεψε. Διιστάμενη ήταν η θέση των μαρτύρων για το πότε τελικά ο Αιτητή ενημερώθηκε ότι είχε υποβάλει παραίτηση και δεν θα επανερχόταν στην εργασία του. Ενώ ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι στις 5.5.2017 ο κ. Μοτίτης τον ανέφερε απλώς ότι βρισκόταν σε διαθεσιμότητα και ότι στις 8.5.2017 ερχόμενος σε επικοινωνία με την Υπεύθυνη Ανθρώπινου Δυναμικού κ. Χρ. Λουκά του ανέφερε ότι είχε υποβάλει παραίτηση και δεν θα επανερχόταν στην εργασία του, ωστόσο ο κ. Αργυρού ισχυρίστηκε ότι στις 5.5.2017 ο κ. Μοτίτης, κατόπιν δικών του οδηγιών, ενημέρωσε τον Αιτητή ότι την προηγούμενη μέρα είχε αποχωρήσει οικειοθελώς και ως εκ τούτου δεν θα μπορούσε να εργαστεί. Για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση του Αιτητή, ο κ. Αργυρού προσπάθησε κατά την κατάθεση του να υποστηρίξει τις θέσεις που προβάλλονται στους γενικούς λόγους εμφάνισης σε πολύ πιο ήπιους τόνους. Ενώ η δικογραφημένη θέση των Καθ' ων η αίτηση είναι ότι ο Αιτητής δήλωσε κατηγορηματικά στον ίδιο τον Γενικό Διευθυντή που προέδρευε της συνάντησης ότι δεν αποδέχεται την εφαρμογή συγκεκριμένου κανονισμού ασφαλείας και ότι αποχωρεί από την Εταιρεία, ο μάρτυρας στην κατάθεση του περιορίστηκε να αναφέρει ότι «η Εταιρεία θεώρησε ότι ο Αιτητής αποχώρησε οικειοθελώς αφού έφυγε από την αίθουσα πριν τη λήξη της συνεδρίας εν τη παρουσία όλων των παρευρισκομένων διαμαρτυρόμενος, χωρίς να παραθέσει ουσιαστικά επιχειρήματα και αρνούμενος να εφαρμόσει την οδηγία για χρήση προσωπικών κινητών τηλεφώνων». Σε άλλο μέρος της κατάθεσης του, αναφερόμενος στην απρεπή και ανάρμοστη, κατά τον ίδιο, συμπεριφορά που επέδειξε ο Αιτητής κατά τη συνάντηση, επισήμανε «. ότι λόγω της φύσεως των εργασιών της Εταιρείας το προσωπικό θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικό και να εφαρμόζει τους εσωτερικούς κανονισμούς και πως οποιοσδήποτε δεν το πράττει δεν έχει θέση στην Εταιρεία». Στην αντεξέταση του ισχυρίστηκε ότι «ο Αιτητής είχε δώσει παραίτηση εκείνη τη μέρα που αποχώρησε από την αίθουσα με τον τρόπο που αποχώρησε, επέστρεψε και αποχώρησε». Σε άλλο μέρος της αντεξέτασης, όταν ρωτήθηκε γιατί ο Αιτητής δεν ανέλαβε εργασία ανέφερε επί λέξει «παραιτήθηκε, ο ίδιος είπε δεν θα εφαρμόσω τις διαδικασίες, ήταν ξεκάθαρος. Ο ίδιος εγκατέλειψε στη μέση του meeting την αίθουσα, ο ίδιος είπε δεν θα εφαρμόσω». Περαιτέρω σε αντίφαση με την αρχική του θέση όπου ανέφερε ότι στις 5.5.2017, ο κ. Μοτίτης «αφού με ενημέρωσε για την παρουσία (του Αιτητή) στο χώρο και έλαβε οδηγίες, τον ενημέρωσα ότι την προηγούμενη ημέρα είχε αποχωρήσει οικειοθελώς και ως εκ τούτου δεν θα μπορούσε να εργαστεί» ωστόσο κατά την αντεξέταση του ισχυρίστηκε ότι «είχα ενημερωθεί μετά ότι ο Αιτητής είχε έλθει για δουλειά, νομίζω την επομένη». Ο δεύτερος μάρτυρας για τους Καθ' ων η αίτηση αφού αναφέρθηκε σε απρεπή συμπεριφορά που επέδειξε ο Αιτητής κατά τη συνάντηση, ανέφερε περαιτέρω ότι ο Αιτητής θυμωμένος αποχώρησε εν τη παρουσία όλων από την αίθουσα, δηλώνοντας ότι αρνείται να εφαρμόσει τον κανονισμό ασφαλείας, επέστρεψε χωρίς να καταλάβουν γιατί και αποχώρησε ξανά θυμωμένος. Θεώρησε ότι ο Αιτητής αποχώρησε οικειοθελώς αφού έφυγε από την αίθουσα πριν τη λήξη της συνεδρίας εν τη παρουσία όλων. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο Αιτητής σηκώθηκε και έφυγε με έντονη ύφος. Ενώ θεώρησε ασέβεια την ενέργεια του Αιτητή ομολόγησε ωστόσο ότι ο Αιτητής δεν ανέφερε οτιδήποτε που να προσβάλλει τον κ. Αργυρού. Ότι το πρόβλημα δεν ήταν η διαφωνία του η οποία ήταν αποδεχτή αλλά ο τρόπος που σηκώθηκε και έφυγε. Παραδέχθηκε ότι ο Αιτητής έφυγε από την αίθουσα και όχι από την εργασία του. Σε τελική ανάλυση τα όσα οι εν λόγω μάρτυρες κατέθεσαν στο Δικαστήριο αναφορικά με τις συνθήκες τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή δεν συνάδουν με τη δικογραφημένη θέση των Καθ' ων η αίτηση. Ενώ στους γενικούς λόγους Εμφάνισης γίνεται αναφορά σε απευθυντέα δήλωση του Αιτητή προς τον Διευθυντή κ. Αργυρού με την οποία εξέφραζε ρητά τη βούληση του ότι αποχωρεί από την Εταιρεία, ωστόσο οι εν λόγω μάρτυρες απλά αναφέρθηκαν στη διαφωνία του Αιτητή ως προς την εφαρμογή συγκεκριμένου Κανονισμού Ασφαλείας, σε απρεπή συμπεριφορά του Αιτητή και σε αποχώρηση του από την αίθουσα της συνάντησης, στοιχεία ωστόσο που δεν επιδέχονται τέτοιας ερμηνείας που τείνει να καταδείξει ότι τη δεδομένη στιγμή ο Αιτητής εκδήλωσε την πρόθεση του να αποχωρήσει οικειοθελώς από την εργασία του. Τουναντίον η ομολογία του κ. Χριστοδουλίδη ότι ο Αιτητής ουδέποτε ανέφερε ότι αποχωρεί από την εργασία του και το γεγονός ότι την επομένη παρουσιάστηκε κανονικά στην εργασία του και ο εκεί υπεύθυνος δεν του επέτρεψε να εργαστεί, δίνουν επίρρωση στις θέσεις του Αιτητή ότι ουδέποτε υπέβαλε την παραίτηση του ή εκδήλωσε μέσα από λέξεις ή φράσεις ή μέσα από την ίδια τη συμπεριφορά του την πρόθεση ή επιθυμία του να αποχωρήσει από την εργασία του. Περαιτέρω οι θέσεις του κ. Αργυρού τείνουν να καταδείξουν ότι οι Καθ' ων η αίτηση είναι αυτοί που έκριναν ανεπιθύμητο τον Αιτητή στην υπηρεσία τους ως αποτέλεσμα της διαφωνίας του στην εφαρμογή συγκεκριμένου μέτρου για μη χρήση προσωπικών κινητών τηλεφώνων, σημειώνοντας ότι τέτοια άτομα δεν έχουν θέση στην Εταιρεία. Για όλα τα πιο πάνω η μαρτυρία των μαρτύρων για τους Καθ' ων η αίτηση κρίνεται επισφαλής και απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. Αποδεχόμαστε επομένως τη μαρτυρία του Αιτητή ως αποδίδουσα πλήρως την αλήθεια ως προς τις συνθήκες τερματισμού της απασχόλησης του και ανάλογα είναι τα ευρήματα μας. Καταλήγοντας λοιπόν όπως πιο πάνω δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία ότι ο Αιτητής κατάφερε να αποδείξει ότι στις 5.5.2017 οι Καθ' ων η αίτηση μονομερώς τερμάτισαν την απασχόληση του. Η μη επίκληση οποιουδήποτε ουσιαστικού λόγου που θα δικαιολογούσε την απόφαση τους σε συνάρτηση με τη δικογραφημένη θέση τους περί οικειοθελούς αποχώρησης του Αιτητή, οδηγεί στο αβίαστο συμπέρασμα ότι οι Καθ' ων η αίτηση παράνομα και αδικαιολόγητα τερμάτισαν την απασχόληση του, με επακόλουθο να δικαιούται σε ανάλογες αποζημιώσεις. (βλ. Π. Κουντουρίδης ν. Γεωργίου

(2003)1 Α.Α.Δ. σελ. 982). Υπολογισμός των Αποζημιώσεων Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Ευθύς εξ αρχής θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ως προς το αποτέλεσμα που θα καταλήξει ή το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή από-ζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Από τα γεγονότα της υπόθεσης είναι φανερό ότι ο Αιτητής εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση για τέσσερα σχεδόν συναπτά έτη και λάμβανε για σκοπούς του Νόμου €313,50 εβδομαδιαίως. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση του Αιτητή, τη διάρκεια της απασχόλησης του, τα ημερομίσθια του και τους υπόλοιπους παράγοντες για τους οποίους δεν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις όπως του επιδικάσουμε, υπό μορφή αποζημίωσης, το ποσό των €1.881- που αντιστοιχεί με τις απολαβές 6 βδομάδων. Με βάση το άρθρο 9 του Νόμου, ο Αιτητή δικαιούται επίσης σε πληρωμή αντί προειδοποίησης που αντιστοιχεί σε απολαβές 4 βδομάδων, ήτοι ποσό €1.254-. Εκδίδεται επομένως απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση για το συνολικό ποσό των €3.135- με νόμιμο τόκο από 4.7.2017 μέχρι τελικής εξόφλησης. Περαιτέρω επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο με νόμιμο τόκο από 4.7.2017 μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον Φ.Π.Α. επί των εξόδων. Οι υπόλοιπες αξιώσεις του Αιτητή δεν έχουν προωθηθεί και ως εκ τούτου απορρίπτονται. (υπ)..................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Ι. Νεοφύτου, Μέλος Κ. Ορατίου, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο