ΙΩΑΝΝΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ν. ΠΕΨΗΣ &ΥΙΟΣ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 350/2018, 27/12/2023

(1)του Περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73 (ο «Νόμος»), καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου δυνάμει του οποίου: «...ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, στην Εργοδότρια Εταιρεία απόκειται να ανατρέψει το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξει ότι δικαιολογημένα τερμάτισε την απασχόληση της Αιτήτριας για τους λόγους που επικαλείται. Προς ανατροπή του νόμιμου αυτού τεκμηρίου κατέθεσε ο κ. Πανίκος Χρυσοστόμου, Διευθυντής της Εργοδότριας Εταιρείας. Η Αιτήτρια και το Ταμείο δεν προσκόμισαν μαρτυρία. Παράλληλα κατατέθηκαν από κοινού ως Τεκμήρια επτά έγγραφα που είναι η επιστολή απόλυσης της Αιτήτριας (Τεκ.1), βεβαίωση ημερ. 31.8.2017 για καταβολή οφειλόμενων μισθών και πληρωμής αντί προειδοποίησης (Τεκ.2), το ερωτηματολόγιο μαζί με τη δήλωση του Εργοδότη προς το Ταμείο (Τεκ.3), επιστολή της Εργοδότριας Εταιρείας προς το Ταμείο ημερ. 23.7.2018 (Τεκ.4), η αίτηση που υπέβαλε η Αιτήτρια στο Ταμείο για πληρωμή λόγω πλεονασμού (Τεκ.5), η απορριπτική επιστολή του Ταμείου προς την Αιτήτρια ημερ. 17.8.2018 (Τεκ.6) και οι κατάλογοι εργοδοτουμένων της Εργοδότριας Εταιρείας από το σύστημα του Γραφείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Τεκ.7). Από τις έγγραφες προτάσεις και τις δηλώσεις των μερών προκύπτουν τα πιο κάτω παραδεκτά γεγονότα: Η Εργοδότρια Εταιρεία είναι εταιρείας περιορισμένης ευθύνης η οποία κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ασχολείτο κατά κύριο λόγο με τον διαχωρισμό δρόμων και/ή οικοπέδων και/ή άλλων συναφών εργασιών. Η Αιτήτρια εργάστηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας με πλήρη απασχόληση στο Τμήμα Γραμματειακού Προσωπικού από τις 3.1.2008 μέχρι 31.8.2017. Η απασχόληση της τερματίστηκε με επιστολή ημερ. 3.7.2017 (Τεκ.1) την οποία παραθέτουμε: «Με την παρούσα επιστολή θα θέλαμε να σας πληροφορήσουμε ότι η εταιρεία μας αποφάσισε να προχωρήσει στην αναδιοργάνωση της δομής και αναδιοργάνωση των τμημάτων της. Σαν αποτέλεσμα, η θέση της γραμματέως, συγκεκριμένων καθηκόντων που κατείχατε θα καταργηθεί καθότι ήδη απασχολεί ακόμη δύο άτομα στην ίδια θέση τα οποία καλύπτουν πλήρως τις ανάγκες της εταιρείας. Συνεπώς, η εταιρεία δεν θα χρειάζεται πλέον τις υπηρεσίες σας. Ως εκ τούτου, η απασχόληση σας τερματίζεται λόγω πλεονασμού. Με την επιστολή αυτή, σας δίνετε προειδοποίηση οκτώ

(8)εβδομάδων από σήμερα όπως προνοεί ο σχετικός περί Τερματισμού και Απασχολήσεως Νόμος. Με την ευκαιρία αυτή θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε για τις υπηρεσίες σας στην εταιρεία μας για όλο το διάστημα της απασχόλησης σας και να σας ευχηθούμε ότι καλύτερο για το μέλλον. Στις 16.10.2017 η Αιτήτρια υπέβαλε αίτηση στο Ταμείο για πληρωμή λόγω πλεονασμού η οποία απορρίφθηκε με την επιστολή ημερ. 17.8.2018 (Τεκ.6). Οι τελευταίες ακαθάριστες απολαβές της Αιτήτριας ανέρχονταν στα €260,08 εβδομαδιαίως. Η Αιτήτρια δεν λάμβανε 13ο μισθό. Σύμφωνα με τον κ. Χρυσοστόμου η Αιτήτρια ως μέλος του γραμματειακού προσωπικού ασχολείτο ουσιαστικά με συγκεκριμένα καθήκοντα που ήταν (α) η αρχειοθέτηση, (β) η εξυπηρέτηση του τηλεφωνικού κέντρου ως τηλεφωνήτρια, (γ) η ταξινόμηση λογιστικών τιμολογίων (δ) οι εξωτερικές εργασίες, και (ε) ο έλεγχος των GPS στα οχήματα της Εταιρείας. Ισχυρίστηκε ότι περί τα μέσα του 2017, οι Καθ' ων η αίτηση στην προσπάθεια τους να εκσυγχρονιστούν αλλά και λόγω της ραγδαίων εξελίξεων που άρχισαν να παρατηρούνται στο τομέα της πληροφορικής και της τεχνολογίας της ηλεκτρονικής, αναγκάστηκαν να προβούν σε αναδιοργάνωση και σε αλλαγές στο γραμματειακό τμήμα που επηρέασαν τα καθήκοντα της Αιτήτριας σε βαθμό που αυτά είχαν πλέον εκλείψει και δεν υπήρχαν πλέον καθήκοντα για να εκτελέσει. Ειδικότερα: (α) σε σχέση με την αρχειοθέτηση ισχυρίστηκε ότι όλα τα διατακτικά που αρχειοθετούσε η Αιτήτρια σε ειδικούς φακέλους αποστέλλονται ηλεκτρονικά προς όλα τα αρμόδια τμήματα και αρχειοθετούνται αυτόματα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. (β) Το τηλεφωνικό κέντρο έχει καταργηθεί και έχουν εγκατασταθεί απευθείας τηλεφωνικές γραμμές σε όλα τα τμήματα. Έτσι οι πελάτες μπορούν να επικοινωνούν απευθείας με όλα τα τμήματα χωρίς την παρέμβαση της τηλεφωνήτριας. (γ) Για την ταξινόμηση των λογιστικών τιμολογίων ισχύει το ίδιο με την αρχειοθέτηση των διατακτικών. Όλα τα τιμολόγια αποστέλλονται σε ηλεκτρονική μορφή απ' απευθείας από το λογιστήριο, αρχειοθετούνται και ταξινομούνται σε ηλεκτρονική μορφή και δεν γίνεται πλέον έντυπη ταξινόμηση σε φακέλους. (δ) Οι εξωτερικές εργασίες έχουν περιοριστεί σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό λόγω των ηλεκτρονικών συστημάτων που έχουν εγκαταστήσει οι Τράπεζες, οι Οργανισμοί και τα Κυβερνητικά Τμήματα. Υπάρχει περιορισμός στη χρήση των ταχυδρομείων και της παραλαβής αντικείμενων από εταιρείες μεταφορών. Διαφορετικά χρησιμοποιούνται υπηρεσίες εξωτερικών κλητήρων. (ε) Ο μοναδικός έλεγχος των GPS που διενεργούσε η Αιτήτρια ήταν να σημειώνει τις ώρες προσέλευσης και αναχώρηση των οδηγών στον χώρο εργασίας. Αποφασίστηκε η διαφοροποίηση του συστήματος ελέγχου της ώρας προσέλευσης και αναχώρησης των υπαλλήλων με τη συμπλήρωση κάρτας που ανέγραφε ο κάθε υπάλληλος με την προσυπογραφή του επιστάτη. Αντεξεταζόμενος από τον κ. Λεωνίδου ισχυρίστηκε ότι η αρχειοθέτηση των διατακτικών γίνεται πλέον από τον μηχανικό του έργου μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος και το λογιστήριο εκδίδει το τιμολόγιο. Για τις αλλαγές στο τηλεφωνικό κέντρο δεν ήταν σε θέση να παρουσιάσει οποιοδήποτε έγγραφο ή τιμολόγιο που να καταδεικνύει το χρόνο που έγινε οι ισχυριζόμενες αλλαγές. Το ίδιο και για την ταξινόμηση των λογιστικών τιμολογίων, ενώ ισχυρίστηκε ότι υπάρχει λογισμικό που εγκαταστάθηκε γύρω στο 2016, ωστόσο και πάλι δεν ήταν σε θέση να παρουσιάσει οποιοδήποτε αποδεικτικό που να επιβεβαιώνει τον ακριβή χρόνο εγκατάστασης. Ανέφερε ότι το συγκεκριμένο λογισμικό το χειριζόταν η κα Μ. Καραγιάννη η οποία προσλήφθηκε το

1. Σε σχέση με τα δύο άτομα που συνέχισαν κατά τον ουσιώδη χρόνο να εργάζονται στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας και να εκτελούν τα ίδια καθήκοντα με την Αιτήτρια, ως αναφέρεται στην επιστολή απόλυσης και σε άλλα έγγραφα που απεστάλησαν στο Ταμείο, παραδέχθηκε ότι πρόκειται για την Ε. Τεμένου και την Ε. Ζεντίλη, εκ των οποίων η μία προσλήφθηκε την 1.3.2017 και η άλλη στις 4.12.
2. Για τη Μ. Φιλίππου ανέφερε ότι προσελήφθη για το λογιστήριο την 1.1.
3. Ανάλυση - Συμπεράσματα Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 18 του Νόμου, εργοδοτούμενος είναι πλεονάζων, και κατά συνέπεια δικαιούται πληρωμή από το ομώνυμο Ταμείο όταν η απασχόληση του ετερματίσθη: (α)................................................................................................................ (β)................................................................................................................ (γ) Ένεκα οιουδήποτε των ακολούθων άλλων λόγων σχετιζομένων προς την λειτουργίαν της επιχειρήσεως: (i) εκσυγχρονισμού, μηχανοποιήσεως ή οιασδήποτε άλλης αλλαγής εις τας μεθόδους παραγωγής ή οργανώσεως η οποία ελαττώνει τον αριθμόν των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων. (ii) αλλαγών εις τα προϊόντα ή εις τα μεθόδους παραγωγής ή εις τας αναγκαιούσας ειδικότητας των εργοδοτουμένων (iii) καταργήσεις τμημάτων (iv) δυσκολιών εις την τοποθέτησιν προϊόντων εις την αγοράν ή πιστωτικών δυσκολιών (v) ελλείψεων παραγγελιών ή πρώτων υλών (vi) σπάνεως μέσων παραγωγής, και (vii) περιορισμού του όγκου της εργασίας ή της επιχειρήσεως Στην προκείμενη περίπτωση, αυτό που ουσιαστικά επικαλείται η Εργοδότρια Εταιρεία είναι η ύπαρξη συνθηκών πλεονασμού που οδήγησαν στην κατάργηση της θέσης που κατείχε η Αιτήτρια, λόγω αναδιάρθρωσης της δομής και των τμημάτων της και ή αναδιοργάνωσης του τμήματος στο οποίο απασχολείτο, με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 18(γ)(i)(ii) του Νόμου. Επισημαίνουμε, ότι ο εργοδότης έχει κάθε δικαίωμα, εντός των πλαισίων της επιχειρηματικής του δράσης, να διενεργεί οποιαδήποτε αλλαγή ή αναδιοργάνωση που σχετίζεται με τη λειτουργία της επιχείρησης του. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι η οποιαδήποτε αλλαγή ή μορφή αναδιοργάνωσης που γίνεται από τον εργοδότη συνιστά ταυτόχρονα και λόγο πλεονασμού σύμφωνα με τις προλεγόμενες πρόνοιες του Νόμου. Όπως εντοπίζεται στην απόφαση Α/φοι Γαλαταριώτη Λτδ ν. Παρασκευής Γρηγορά κ.α.

(2001)1 Α.Α.Δ. 1985, 1990: «Σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, ο εκσυγχρονισμός ή αναδιοργάνωση ή οποιαδήποτε αλλαγή της επιχείρησης για να συνιστά βάσιμο λόγο πλεονασμού πρέπει να είναι τέτοιου βαθμού, σε έκταση και σοβαρότητα, ώστε να επιφέρει μεταβολή στη φύση των καθηκόντων του εργοδοτουμένου ή την κατάργησή τους ώστε το αποτέλεσμα να συνεπάγεται "ελάττωση του αριθμού των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων" κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 18(γ)(i) του Νόμου. Μια μέθοδος εξακρίβωσης του αν υπάρχει ή όχι πλεονασμός καθορίστηκε στην υπόθεση Hindle -v- Percival Boats Ltd

(1969)1All ER 836. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης αυτής, σε κάθε περίπτωση για να δικαιολογηθεί πλεονασμός πρέπει να διακριβωθούν οι πραγματικές απαιτήσεις της επιχείρησης και κατά πόσο αυτές μειώθηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Στη συνέχεια πρέπει να διακριβωθεί κατά πόσο οι συγκεκριμένες μειωμένες απαιτήσεις συνδέονται με τα καθήκοντα του εργοδοτούμενου που θα απολυθεί ως πλεονάζον. Αν στη διαδικασία αυτή, με αντικειμενικά κριτήρια επιβεβαιωθεί ο επηρεασμός της εργασίας του εργοδοτούμενου, αυτός θεωρείται πλεονάζον προσωπικό. Στην ίδια απόφαση κρίθηκε επίσης ότι η στοιχειοθέτηση πλεονασμού δεν εξαρτάται από το πώς ο ίδιος ο εργοδότης χαρακτηρίζει την πράξη του. Το Δικαστήριο παρατήρησε ότι το θέμα ήταν: «εντελώς αντικειμενικό υπό την έννοια ότι το εφαρμοζόμενο κριτήριο αναφέρεται στις πραγματικές ανάγκες της επιχείρησης και όχι τη γνώμη των εργοδοτών ή οποιουδήποτε άλλου επί του σημείου εκείνου.» (Βλ. και United Hotels (Lordos) Ltd v. Ανδρούλας Σταύρου κ.α.

(2003)1 Α.Α.Δ. 515). Στην S & G Colocassides Ltd v. Π. Λαζαρίδης κ.α.

(1999)1 ΑΑΔ 2181 το Δικαστήριο επισήμανε ότι από τη στιγμή που τα καθήκοντα της θέσης που καταργήθηκε ή του εργοδοτούμενου που απολύθηκε λόγω αναδιοργάνωσης παραμένουν και εκτελούνται από άλλον εργοδοτούμενο, τότε η απομάκρυνση του απολυόμενου δεν μπορεί να υποστηριχθεί από τις προστατευτικές διατάξεις του Νόμου, καθότι υπό διαφορετικές συνθήκες η οποιαδήποτε απόφαση του εργοδότη για μείωση του εργατικού δυναμικού της επιχείρησης του, θα μπορούσε να συνιστά πλεονασμό λόγω αναδιοργάνωσης χωρίς την εισδοχή του αντικειμενικού παράγοντα που σχετίζεται με την κατάργηση ή μεταβολή των καθηκόντων που κατείχε ο απολυθείς εργοδοτούμενος. Στην υπόθεση Χρίστου Κυριακίδη ν. Ταμείου για Πλεονάζον Προσωπικό, Πολιτική Έφεση αρ. 215/2011, ημερομηνία 21.12.2017, ECLI:CY:AD:2017:A478, αναφερόμενο το Ανώτατο Δικαστήριο σε προγενέστερες αποφάσεις του επισήμανε τα ακόλουθα: «Η κάθε υπόθεση εξαρτάται, ασφαλώς, από τα δικά της δεδομένα. Η αναδιοργάνωση μιας επιχείρησης μπορεί να οδηγήσει ή να μην οδηγήσει σε πλεονασμό, ανάλογα με τη φύση και το αποτέλεσμα της αναδιοργάνωσης. Βέβαια, τόσο στην Α/φοί Γαλαταριώτη Λτδ ν. Γρηγόρα κ.ά (ανωτέρω) όσο και στην S & G Colocassides Ltd ν. Λαζαρίδη κ.ά (ανωτέρω) η συγκεκριμένη εργασία εκτελείτο μόνο από τον απολυθέντα υπάλληλο, με αποτέλεσμα η ανάθεση των καθηκόντων της θέσης του σε άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα, τα οποία δεν ήταν προηγουμένως επιφορτισμένα με τα καθήκοντα αυτά, να μη συνεπαγόταν «ελάττωση του αριθμού των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων» για την εκτέλεση τους. Υπό το φως της πιο πάνω νομολογίας και έχοντας υπόψη το εύρημα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι πλείστα των καθηκόντων του εφεσείοντα ανατέθηκαν στον προ δύο μηνών διορισθέντα Εκτελεστικό Πρόεδρο και τα υπόλοιπα σε άλλους υφιστάμενους διευθυντές, δεν βρίσκουμε λόγο να παρέμβουμε στην πρωτόδικη ετυμηγορία. Ο εφεσείων, ουσιαστικά αντικαταστάθηκε, με αποτέλεσμα να μην επέλθει ως αποτέλεσμα της αναδιοργάνωσης, ελάττωση στον αριθμό των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων για την εκτέλεση της εργασίας που μόνο αυτός εκτελούσε πριν από την απόλυση του. Ουσιαστικά δεν επήλθε κατάργηση της θέσης του (βλ. Α/φοί Γαλαταριώτη Λτδ ν Γρηγόρα κ.ά (ανωτέρω)). Ακριβώς αντίθετη ήταν η περίπτωση στην υπόθεση Φιλελεύθερος Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ ν. Γιαννούλας Χρίστου, Π.Ε. 148/12, ημερ. 7.7.2017, όπου λόγω της κατάργησης της θέσης της εφεσείουσας κρίθηκε ότι θα έπρεπε να αποζημιωθεί από το Ταμείο Πλεονάζοντος προσωπικού.» Παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή τον μάρτυρα της Εργοδότριας Εταιρεί-ας να καταθέτει ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία του, έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση καθώς και τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Τα όσα ο μάρτυρας κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με την κατ' ισχυρισμό αναδιοργάνωση της δομής και των τμημάτων της Εργοδότριας Εταιρείας, δεν συνάδουν με το περιεχόμενο των διαφόρων εγγράφων που κατά-τέθηκαν από κοινού ενώπιον του Δικαστηρίου. Αιτιολογώντας την προσέγγιση αυτή του Δικαστηρίου είναι αρκετό να καταγραφεί ότι τα όσα ο μάρτυρας επιδίωξε να υποστηρίξει σε σχέση με την κατάργηση των καθηκόντων της Αιτήτριας αυτοαναιρούνται από το περιεχόμενο της επιστολής απόλυσης (Τεκ.1), όπου ρητά αναφέρεται ότι η θέση της γραμματέως είχε καταργηθεί καθότι η Εργοδότρια Εταιρεία απασχολούσε ήδη ακόμα δύο άτομα στην ίδια θέση, τα οποία κάλυπταν πλήρως τις ανάγκες της. Η ίδια εξήγηση δίνεται και στο Ερωτηματολόγιο (Τεκ.5) όπου αναφέρονται τα ακόλουθα σε σχέση με τους λόγους απόλυσης της Αιτήτριας: «η θέση της γραμματέως, με τα καθήκοντα της στην Εταιρεία θα καταργηθεί καθότι ήδη απασχολεί ακόμη δύο άτομα στη θέση της γραμματέως που καλύπτουν πλήρως τις ανάγκες της Εταιρείας. Ο πλεονασμός είναι μετά από αναδιοργάνωση της δομής της Εταιρείας και αναδιοργάνωσης των τμημάτων». Επίσης ότι σκόπευε να προσλάβει ακόμα δύο άτομα, το ένα ως βοηθό τμήματος τιμολογήσεων και κοστολογίων έργων και το άλλο ως εισπράκτορα. Μετά από αίτημα του Ταμείου για παροχή περαιτέρω διευκρινίσεων, η Εργοδότρια Εταιρεία απέστειλε την επιστολή ημερ. 23.7.2018 (Τεκ.4) με την οποία μεταξύ άλλων ανέφερε τα ακόλουθα: «Στη θέση της γραμματέως που κατείχε η συγκεκριμένη υπάλληλος, υπήρχαν ακόμη δύο άτομα τα οποία υπερκάλυπταν τις ανάγκες της Εταιρείας [.] Συνεπώς, λόγω ανάγκης μείωσης των λειτουργικών εξόδων, η Εταιρεία ήταν υποχρεωμένη να τερματίσει τις υπηρεσίες της μίας εκ των τριών υπαλλήλων. Η επιλογή τερματισμού / απόλυσης της συγκεκριμένης υπαλλήλου έγινε με γνώμονα το επίπεδο μόρφωσης και την αποδοτικότητα». Όπως προκύπτει από τον κατάλογο εργοδοτήσεων (Τεκ.7), μετά την απόλυση της Αιτήτριας η Εργοδότρια Εταιρεία προχώρησε στην πρόσληψη δύο ακόμη ατόμων, της Μ. Φιλίππου και της Ε. Ζεντίλη. Περαιτέρω, ενώ ο μάρτυρας αναφέρθηκε σε κατ' ισχυρισμό αναδιάρθρωση που επέφερε κατάργηση των καθηκόντων της Αιτήτριας εν τούτοις υπό το βάρος της αντεξέτασης δεν ήταν σε θέση να αναφερθεί σε συγκεκριμένα συστήματα τα οποία κατ' ισχυρισμό εφαρμόστηκαν, αλλά ούτε και σε συγκεκριμένες ημερομηνίες που εγκαταστάθηκαν ή τέθηκαν σε εφαρμογή. Πρόσθετα ενώ ζητήθηκε από τον μάρτυρα να παραθέσει συγκεκριμένα στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου, υποστηρικτικά των όσων επικαλέστηκε σε σχέση με την αναδιοργάνωση, δεν το έπραξε. Ως επακόλουθο όλων των πιο πάνω ο μάρτυρας δεν έθεσε ενώπιον μας οποιαδήποτε στοιχεία που να υποστηρίζουν τη θέση της Εργοδότριας Εταιρείας, ότι η απόλυση της Αιτήτριας ήταν το επακόλουθο οποιασδήποτε αναδιοργάνωσης ή οποιωνδήποτε αλλαγών που επέφεραν κατάργηση ή μείωση των καθηκόντων της σε βαθμό που να δικαιολογείται η ελάττωση του αριθμού των αναγκαίων εργοδοτουμένων. Αντιθέτως από την ενώπιον μας πραγματική μαρτυρία καθίσταται φανερό ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε αναδιοργάνωση κατά τον ουσιώδη χρόνο που επέφερε οποιαδήποτε μεταβολή ή κατάργηση των καθηκόντων της Αιτή-τριας και ότι ο ουσιαστικός λόγος που οδήγησε στην απόλυση της ήταν η ανάγκη μείωσης των λειτουργικών εξόδων της Εταιρείας, καθώς στη θέση γραμματέως απασχολούνταν ακόμα δύο άτομα τα οποία, κατά την υποκειμενική κρίση της Εταιρείας, υπερκάλυπταν τις ανάγκες σε γραμματειακό προσωπικό. Με λίγα λόγια τα καθήκοντα της Αιτήτριας συνέχισαν να υφίστανται και μετά την απόλυση της και να εκτελούνται από άλλα πρόσωπα που προσελήφθηκαν αμέσως πριν ή αμέσως μετά την αποχώρηση της. Εν κατακλείδι ομόφωνα καταλήγουμε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που τη βαρύνει και κατ' επέκταση δεν κατάφερε να αποδείξει στη βάση του Νόμου οποιοδήποτε λόγο που θα δικαιολογούσε την απόλυση της Αιτήτριας λόγω πλεονασμού. Υπολογισμός των Αποζημιώσεων Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτουμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Ευθύς εξ αρχής θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ως προς το αποτέλεσμα που θα καταλήξει ή το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Από τα γεγονότα της υπόθεσης είναι φανερό ότι η Αιτήτρια εργάστηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας για 10 σχεδόν συναπτά έτη και λάμβανε για σκοπούς αποζημίωσης το ποσό των €260,08.- εβδομαδιαίως. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση της Αιτήτριας, τη διάρκεια της απασχόλησης της, τα ημερομίσθια της, την ηλικία της (48 ετών κατά τον χρόνο απόλυσης), ως και την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας για την οποία δεν δόθηκαν οποιαδήποτε στοιχεία, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις όπως της επιδικάσουμε ως εύλογη αποζημίωση το ποσό των €5.981,84,- που αντιστοιχεί με τις απολαβές 23 βδομάδων. Συνακόλουθα, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €5.981,84- με νόμιμο τόκο από 14.12.2018 μέχρι τελικής εξόφλησης. Περαιτέρω επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας δικηγορικά έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η αξίωση της Αιτήτριας για πληρωμή λόγω πλεονασμού από το ομώνυμο Ταμείο απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (υπ)..................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Λ. Παντελίδου-Κώστα, Μέλος Α. Καταλάνος, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο