ΓΙΟΛΑ ΚΛΕΑΝΘΟΥΣ ν. ERNST & YOUNG CYPRUS LTD, Αρ. Υπόθεσης: 943/2016, 30/10/2023

(1)Όταν ο εργοδοτούμενος νομίμως τερματίζη την απασχόλησιν του παρ' εργοδότη λόγω της διαγωγής του εργοδότη, τότε ο τερματισμός ούτος θεωρείται ως τερματισμός υπό του εργοδότου υπό την έννοια του άρθρου 3.

(2)Καθ' οιανδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών διαδικασίαν δυνάμει του παρόντος άρθρου τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ότι ο εργοδοτούμενος δεν ετερμάτισε την απασχόλησιν του νομίμως. Με το εν λόγω άρθρο, καθιερώνεται νόμιμο μαχητό τεκμήριο δυνάμει του οποίου η Αιτήτρια θα πρέπει να αποδείξει ότι νόμιμα τερμάτισε την απασχόληση της, για λόγους που ανάγονται στη διαγωγή των Καθ' ων η αίτηση. Προς ανατροπή του εν λόγω τεκμηρίου κατέθεσαν για την Αιτήτρια δύο μάρτυρες συμπεριλαμβανομένης και της ιδίας, ενώ για τους Καθ' ων η αίτηση τρεις μάρτυρες. Παράλληλα κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 27 συνολικά έγγραφα, στα οποία θα αναφερθούμε όπου κρίνεται σκόπιμο κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι εκείνο που απαιτείται από το Δικαστήριο είναι ο ορθός προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων, η σύνοψη του ουσιώδους μέρους της μαρτυρίας, ο συσχετισμός της με τα ευρήματα και συμπεράσματα καθώς και η συνάρτηση της ετυμηγορίας με τα επίδικα θέματα και τα ευρήματα του Δικαστηρίου. (Καννάουρου κ.ά. ν. Σταδιώτη κ.ά.

(1990)1 Α.Α.Δ. 35, 39). Είναι αχρείαστη η επανάληψη του συνόλου της μαρτυρίας και η αναφορά σε κάθε πτυχή της. Είναι αυτονόητο ότι κάθε αποδεχτή αναφορά των μαρτύρων, ως και το περιεχόμενο της ενώπιον μας πραγματικής μαρτυρίας αξιολογήθηκαν πλήρως και στον επιτρεπτό βαθμό έστω κι αν δεν γίνεται ρητή αναφορά στην απόφαση. Προτού όμως γίνει αναφορά στην προσαχθείσα μαρτυρία, θα ήταν χρήσιμο να καταγραφούν τα παραδεκτά και ή αδιαμφισβήτητα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά προκύπτουν από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών και το ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρικό υλικό που είναι τα ακόλουθα: Οι Καθ' ων η αίτηση είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η οποία ασχολείται με ελεγκτικές και άλλες συναφείς εργασίες. Η Αιτήτρια εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση από την 1.7.1994, αρχικά ως «γραμματέας» και ακολούθως από 1.5.2013, ως "Assurance Executive Assistant in the Core Business Services Line (CBS) of the Company", δυνάμει νέου συμβολαίου εργασίας που υπεγράφη στις 17.5.2013 (Τεκ.2), όπου περιέχονται μεταξύ άλλων οι πιο κάτω όροι: "Grade and Location of Work" 1.

1. The employer undertakes to employ the Employee, and the Employee undertakes to work in the position of Assurance Executive Assistant, in the Core Business Service Line (CBS) of the Company. 1.
2. The Employee's normal place of work will be the Company's office in Nicosia. However, The Company reserves the right of change the Employee's normal place of work and require him/her to work at any other location it determines at its discretion, including, but not limited to, any other office of the Company and/or clients' premises, for a limited period of time that will not exceed 3 months. "Changes to Terms and Conditions" 14.1 The Employee must comply at all times with the Company's employment policies and procedures. The Company reserves the right to make changes to terms and conditions of employment. The Employee will be given reasonable notice of any such changes to his/her contractual terms of employment. Such changes will be either notified to the Employee directly in writing or communicated way of general notice to all employees. Στις 26.7.2016 η Αιτήτρια συναντήθηκε με την κα Στέλλα Παναγίδου από το Τμήμα Ανθρώπινου Δυναμικού και την 1.8.2016 μεταφέρθηκε στον χώρο υποδοχής των Καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι από το 2014 στεγάζονται στο κτίριο "Jean Nouvel", στη Λεωφόρο Στασίνου, πλησίον περίπου της πλατείας Ελευθερίας. Από τις 8.8.2016 μέχρι 22.8.2016 η Αιτήτρια απουσίαζε με άδεια για τις καλοκαιρινές διακοπές. Με επιστολή ημερ. 22.9.2016 (Τεκ.6) που απέστειλε η Αιτήτρια στον κ. Στ. Παντζαρή, Διευθύνοντα Σύμβουλο των Καθ' ων η αίτηση, εξέφρασε γραπτώς την έντονη διαμαρτυρία της για τη μονομερή απόφαση τροποποίησης των όρων εργοδότησης της από "Assurance Executive Assistant in the Core Business Services Line CBS of the Company" στη θέση υποδοχής και σερβιρίσματος ροφημάτων στις αίθουσες συνεδριάσεων. Θεώρησε την εν λόγω απόφαση ως παράνομη και αντισυμβατική και ζητούσε όπως άμεσα επανατοποθετηθεί στα αρχικά της καθήκοντα. Τους ενημέρωνε επίσης ότι θα προσερχόταν στην εργασία της υπό διαμαρτυρία. Λίγες μέρες μετά, στις 10.10.2016, ακολούθησε διπλοσυστημένη επιστολή των δικηγόρων της Αιτήτριας προς τον κ. Στ. Παντζαρή (Τεκ.7) με την οποία καλούσε τους Καθ' ων η αίτηση όπως μέχρι τις 12.10.2016 επαναφέρουν την Αιτήτρια στα καθήκοντα της και ότι άρνηση ή παράλειψη τους να το πράξουν, θα θεωρείτο εξαναγκασμός σε παραίτηση από την εργασία της. Τη λήψη της εν λόγω επιστολής επιβεβαίωσαν οι Καθ' ων η αίτηση με επιστολή τους ημερ. 11.10.2016 (Τεκ.8). Ακολούθησε νέα επιστολή των δικηγόρων της Αιτήτριας ημερ. 18.10.2016 (Τεκ.9) με την οποία καλούσαν εκ νέου τους Καθ' ων η αίτηση να απαντήσουν μέχρι τις 25.10.2016 και σε περίπτωση μη απάντησης θα θεωρείτο άρνηση στο αίτημα τους και εξαναγκασμός σε παραίτηση. Οι Καθ' ων η αίτηση με απαντητική επιστολή των δικηγόρων τους ημερ. 19.10.2016 (Τεκ.10), απορρίπτουν τις θέσεις της Αιτήτριας ως νομικά και πραγματικά ανυπόστατες. Ισχυρίζονται ότι οι όροι απασχόλησης της δεν έχουν ουσιαστικά τροποποιηθεί και ούτε υπήρξε υποβιβασμός ή αλλαγή στα καθήκοντα της. Ότι μετά από συνάντηση που είχε η Αιτήτρια με τη Διευθύντρια Ανθρώπινου Δυναμικού των Καθ' ων η αίτηση στις 26.7.2016, με τη δική της συναίνεση μεταφέρθηκε την 1.8.2016 από το 7ο επίπεδο, όπου εκτελούσε καθήκοντα διοικητικού λειτουργού, στο χώρο υποδοχής. Επίσης, στα πλαίσια του συστήματος αξιολόγησης των εργοδοτουμένων των Καθ' ων η αίτηση, η εν λόγω Διευθύντρια συζήτησε με την Αιτήτρια τη μεταφορά της στο χώρο υποδοχής και η τελευταία αποδέχθηκε χωρίς καμία διαμαρτυρία όπως φαίνεται και από τη γραπτή κατά-χώρηση στο MDS (My Development Site) που της είχε κοινοποιηθεί στις 9.8.
3. Αναφερόμενοι στα καθήκοντα που εκτελούσε η Αιτήτρια από το 7ο επίπεδο (όροφο), διατείνονται ότι ουσιαστικά συνέχισε να εκτελεί τα ίδια καθήκοντα στο χώρο υποδοχής. Ότι οι Καθ' ων η αίτηση με απογοήτευση και έκπληξη έλαβαν την επιστολή της Αιτήτριας αφού μέχρι τότε ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε προφορικά ή γραπτώς για τη μετακίνηση της. Αντιθέτως, όπως ανέφερε στη Διευθύντρια Ανθρώπινου Δυναμικού την 1.8.2016 ήταν ευχαριστημένη με τη μετακίνηση της. Ακολούθησε απαντητική επιστολή των δικηγόρων της Αιτήτριας προς τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση ημερ. 26.10.2016 (Τεκ.11) με την οποία ουσιαστικά απορρίπτουν τα όσα οι τελευταίοι αναφέρουν στην επιστολή τους. Αναφερόμενοι στα καθήκοντα και τη θέση που κατείχε η Αιτήτρια, στην πρόσληψη νέας υπαλλήλου με τα ίδια καθήκοντα και τις διαβεβαιώσεις που αυτή έλαβε από τον κ. Πεντάρη ότι θα παρέμενε στο πόστο της, διατείνονται ότι η Αιτήτρια διαμαρτυρήθηκε έντονα στη Διευθύντρια Ανθρώπινου Δυναμικού για τη μετακίνηση της και τα νέα καθήκοντα που της είχαν ανατεθεί και που ήταν η αναπλήρωση της θέσης της τηλεφωνήτριας, η λήψη παραγγελιών, η ετοιμασία και το σερβίρισμα ροφημάτων σε πελάτες, το συγύρισμα των αιθουσών συνεδριάσεων και ουσιαστικά η αναπλήρωση της θέσης της "coffee lady" η οποία είχε αποχωρήσει. Διατείνονται επίσης ότι ενώ η Αιτήτρια απουσίαζε με άδεια από τις 8-22.8.2016, με την επιστροφή της συνέχισε να εκτελεί υπό διαμαρτυρία τα νέα καθήκοντα που της είχαν ανατεθεί και να καταβάλλει προσπάθειες, μέσω διευθυντικών στελεχών, για επαναφορά στην αρχική της θέση. Πρόσθετα, αφού αναφέρθηκαν σε απαράδεκτη συμπεριφορά που δέχθηκε η Αιτήτρια από προϊστάμενο της, καταλήγουν ότι οι Καθ' ων η αίτηση μεθοδευμένα επιχείρησαν τον υποβιβασμό της Αιτήτριας και την αλλαγή των όρων εργασίας της με σκοπό τον εξαναγκασμό της σε παραίτηση με αποκορύφωμα της όλης κατάστασης τις απαράδεκτες και εκβιαστικές συμπεριφορές από προϊστάμενο της. Την επομένη, στις 27.10.2016, οι Καθ' ων η αίτηση κοινοποίησαν στην Αιτήτρια προειδοποιητική επιστολή (Τεκ.12), το περιεχόμενο της οποίας παραθέτουμε αυτούσιο: "Dear Mrs. Cleanthous, First written warning Following our meeting on 27 October 2016, the decision was taken to give you a first written warning. The reason for the warning is that your conduct has been unsatisfactory in the following respects: • On 24 October 2016, during working hours, two senior officers of the Company, Mr. Andreas Avraamides and Mr. Nick Parakeva, found you and another employee of the Company, locked together in the storage room of the Company's Finance Department in the underground parking of the building where the Company's offices are situated. Instead of working, you spent at least 25 minutes in the Finance Department's storage room, in which you had no authorisation to be, with this other employee. • Both you and him have failed to give an explanation as to why you were locked in the storage room together during working hours, other than claiming that you wanted to have a private discussion. At the meeting we discussed the standards of conduct expected of you and we expect you to maintain such standards in accordance with the Company's relevant policies. This warning shall be placed in your personnel file. Further misconduct is likely to result in a final written warning or dismissal. If you have any questions regarding this warning please contact me. Yours sincerely Andreas Avraamides Member of the Board - People Leader" Την ίδια μέρα η Αιτήτρια υπέβαλε γραπτώς την παραίτηση της, παραδίδοντας σχετική επιστολή (Τεκ.13), το περιεχόμενο της οποίας επίσης παραθέτουμε: «κ. Ανδρέα Αβρααμίδη Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου Ernst & Young Cyprus Ltd Λευκωσία Με το Χέρι 27 Οκτωβρίου 2016 Κύριοι, Επικοινωνώ εκ νέου μαζί σας για να σας πληροφορήσω τα ακόλουθα. Παρά και τις επανειλημμένες μου διαμαρτυρίες τόσο προφορικές όσο και γραπτές αναφορικά με τον υποβιβασμό μου, αλλά και την παράνομη και μονομερή αλλαγή των καθηκόντων μου, κατά παράβαση των όρων εργοδότησης μου, δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση εκ μέρους σας. Επαναλαμβάνω ότι για 23 έτη εκτελούσα καθήκοντα "secretary/personal assistant /assurance executive assistant" και ασφαλώς στους όρους εργοδότησης μου, αλλά και στα καθήκοντα μου για τόσα έτη δεν περιλαμβάνονταν τα καθήκοντα της τηλεφωνήτριας και της λήψης παραγγελιών για την ετοιμασία και το σερβίρισμα ροφημάτων, καθήκοντα "coffee lady" δηλαδή. Τουναντίον παρά τις διαμαρτυρίες μου έγινα δέκτης απαράδεκτης συμπεριφοράς εκ μέρους προϊσταμένου μου, με αποκορύφωμα τον εκβιασμό εκ μέρους του, ο οποίος με βιντεογράφησε κατά το χρόνο του διαλείμματος με συνάδελφο, απειλώντας με ότι εάν χρειασθεί θα το χρησιμοποιήσει. Είναι εμφανές ότι ετροχιοδρομήθει προ καιρού ο εξαναγκασμός μου σε παραίτηση. Συνεπώς μη έχοντας άλλη επιλογή από τις 30/10/2016 υποβάλλω την παραίτηση μου από την εργασία μου. Επιφυλάσσω πλήρως τα δικαιώματα μου. Γιόλα Κλεάνθους» Για ολοκλήρωση του παραδεκτού ή αδιαμφισβήτητου πλαισίου της υπόθεσης να σημειώσουμε ότι οι ακαθάριστες απολαβές της Αιτήτριας κατά τον ουσιώδη χρόνο ανέρχονταν στο ποσό των €1.885,00 πλέον 13ο μισθό. Για σκοπούς του Νόμου οι απολαβές της υπολογίζονται στο ποσό των €471,25- εβδομαδιαίως. Σημειώνουμε ότι η Αιτήτρια δεν προώθησε την αξίωση της για αναλογία ετήσιας άδειας και 13ου μισθού. Αντίθετα παραδέχθηκε, κατά την αντεξέταση της, ότι της είχαν καταβληθεί. Μαρτυρία Η Αιτήτρια κατά την κυρίως εξέταση της, ουσιαστικά, επανέλαβε τις θέσεις που διατυπώνει στους γενικούς λόγους της Αίτησης. Πέραν των όσων αναφέρονται στα παραδεκτά και μη επιδεχόμενα αμφισβήτησης γεγονότα, ισχυρίστηκε ότι κατά τον χρόνο πρόσληψης της και μέχρι τον Δεκέμβριο 2010 ήταν προσωπική βοηθός του κ. Ν. Χ'' Ρούσου "Administration and Human Resource Partner" και ακολούθως, με την αφυπηρέτηση του ανέλαβε ως προσωπική βοηθός του κ. Πεντάρη. Τα καθήκοντα και οι εργασίες που διεκπεραίωνε από τη θέση που κατείχε, ήταν ο χειρισμός του ημερολογίου του για ραντεβού, διευθέτηση ταξιδιών, γραμματειακές εργασίες, έκδοση τιμολογίων και λογαριασμών, ετοιμασία οικονομικών και άλλων καταστάσεων, ετοιμασία επιστολών σε τράπεζες και πελάτες, ετοιμασία υλικού για σεμινάρια κ.α. Το 2016 ανέλαβε επιπλέον τον χειρισμό της καταχώρησης και διαχείρισης φάκελων (filing system) της Fileminders. Προς επιβεβαίωση των θέσεων της κατέθεσε αντίγραφα αξιολογήσεων της για το 2016 (Τεκ.4) και αντίγραφα των εργασιών που διεκπεραίωνε μαζί με τον τίτλο που κατείχε ως "assistant" (Τεκ.5). Αναφερόμενη σε πρόσληψη νέας υπαλλήλου που έγινε τον Ιούνιο 2016, την οποία της ζητήθηκε να εκπαιδεύσει, καθώς και σε ρητές διαβεβαιώσεις του κ. Πεντάρη, πριν την πρόσληψη της νέας υπαλλήλου, ότι θα παρέμενε στη θέση της, ωστόσο την 1.8.2016 μεταφέρθηκε στο χώρο υποδοχής παρά τις έντονες αντιδράσεις και τη δυσαρέσκεια που είχε εκφράσει. Ισχυρίστηκε ότι στο χώρο υποδοχής όπου υπάρχει γραφείο για δύο κοπέλες, υπήρχε ακόμη μία κοπέλα ονόματι Tea Birtvelishvilli η οποία εκτελούσε καθήκοντα "coffee lady" και ήταν η άμεσα υπεύθυνη για την υποδοχή των πελατών. Ετοίμαζε τις αίθουσες συνεδριάσεων, τη γραφική ύλη, τοποθετούσε κανάτες με νερό, λάμβανε παραγγελίες και σέρβιρε ροφήματα, και με το πέρας των συνεδριάσεων μάζευε από τα τραπέζια τα ποτήρια και τα άλλα αντικείμενα. Η συγκεκριμένη κοπέλα αποχώρησε τον Ιούλιο
4. Ισχυρίστηκε ότι με την αποχώρηση της ουσιαστικά τοποθέτησαν την ίδια στη θέση της, αφού αυτά ήταν τα καθήκοντα που εκτελούσε από την πρώτη μέρα, μαζί με την αναπλήρωση κοπέλων που απουσίαζαν κάποιες φορές από το τηλεφωνικό κέντρο. Στις 3.8.2016 και τις επόμενες μέρες, διαμαρτυρόμενη στην κα Παναγίδου ότι δεν ήταν αυτά τα καθήκοντα και οι όροι εργοδότησης της, η τελευταία απέφυγε να τη συναντήσει. Επίσης όταν έλαβε γνώση ότι η Εταιρεία ζητούσε να προσλάβει κοπέλα στο τμήμα φορολογίας και εξέφρασε το ενδιαφέρον της, η κα Παναγίδου της ανέφερε επί λέξει «Όχι, ο Αβραμίδης δεν δέχεται να κάμνεις secretarial work και αφού έφυγε η Τέα θα πάρεις τη θέση της και δεν θα ξανανέβεις πάνω». Ακολούθως, επιστρέφοντας από άδεια ανάπαυσης και συνεχίζοντας τις διαμαρτυρίες της, εξέφρασε το παράπονο της σε συγκεκριμένα διευθυντικά στελέχη της Εταιρείας, μεταξύ των οποίων και στον κ. Αβρααμίδης ο οποίος την ενημέρωσε ότι τη θέση της είχε πάρει άλλη κοπέλα. Βλέποντας ότι οι προφορικές της εκκλήσεις δεν εισακούστηκαν, στις 22.9.2016 εξέφρασε και γραπτώς τη διαμαρτυρία της. Ισχυρίστηκε ότι λόγω των πιο πάνω εξελίξεων, των προφορικών και γραπτών αιτημάτων της, έγινε αποδέκτης απαράδεχτων συμπεριφορών εκ μέρους των προϊσταμένων της, οι οποίοι ήταν εχθρικοί και γενικά κατέστη φανερό ότι μεθοδευμένα ήθελαν να την εκδιώξουν. Ότι ο κ. Αβρααμίδης τη βιντεογραφούσε εν ώρα διαλείμματος με άλλο συνάδελφο της, απειλώντας την ότι αν χρειαστεί θα το χρησιμοποιούσε εναντίον της. Επίσης, γι' αυτό το γεγονός της είχε κοινοποιηθεί η «πρώτη γραπτή προειδοποίηση» που έλαβε στα 23 χρόνια απασχόλησης. Ισχυρίστηκε ότι η εν λόγω επιστολή περιέχει σωρεία αναληθών ισχυρισμών καθώς έτυχε και στο παρελθόν οι υπάλληλοι να κάνουν διάλειμμα στο συγκεκριμένο χώρο, χωρίς ποτέ να προκύψει θέμα ή να δεχθούν παρατήρηση από τους προϊσταμένους. Αντεξεταζόμενη συμφώνησε ότι κατά τη συνήθη πρακτική και τις ανάγκες των Καθ' ων η αίτηση, ενημερώνονταν για κάποιες αλλαγές που προέκυπταν στα καθήκοντα τους, με την κοινοποίηση σχετικών εγγράφων (Τεκ.15-Τεκ.17) τα οποία ανεγνώρισε. Ισχυρίστηκε ότι μετά την αφυπηρέτηση του Ν. Χ'' Ρούσου, μετακινήθηκε στον τρίτο όροφο όπου ήταν και η Μ. Χριστοφόρου, η οποία εκτελούσε τα ίδια καθήκοντα μαζί της και ότι μερικούς μήνες μετά διορίστηκε προσωπική βοηθός του κ. Σ. Πεντάρη. Διαφώνησε ότι η κα Χριστοφόρου μετακινήθηκε στο χώρο υποδοχής και στο τηλεφωνικό κέντρο μέχρι την αφυπηρέτηση της, λέγοντας ότι η βάση της ήταν το level 6 μαζί με την κα Μ. Μακρίδου και ότι θεληματικά αποδέχθηκε να βοηθά κάποιες ώρες στο τηλεφωνικό κέντρο όταν η κοπέλα ήταν απούσα. Έντονα σημείωσε, ότι η κα Χριστοφόρου βοηθούσε μόνο στο τηλεφωνικό κέντρο και όχι τον χώρο υποδοχής πελατών και διαχείρισης κουζίνας. Επίσης μετά την αφυπηρέτηση της, οι επτά κοπέλες που εξυπηρετούσαν τα διάφορα levels κάλυπταν εναλλάξ τις ώρες που κάλυπτε η κα Χριστοφόρου στο τηλεφωνικό κέντρο μέχρι την πρόσληψη άλλης κοπέλας. Επέμενε ότι στον 7ο όροφο ήταν προσωπική βοηθός του κ. Πεντάρη και ότι όλες οι κοπέλες εξυπηρετούσαν τους personal τους αλλά και τους manager και senior manager του ορόφου. Ότι η ίδια ποτέ δεν σέρβιρε καφέ στον 7ο όροφο καθώς οι συνάδελφοι εξυπηρετούνταν από μόνοι τους. Διαφώνησε ότι συνέχισε και μετά τη μετακίνηση της να εκτελεί καθήκοντα διοικητικής λειτουργού σημειώνοντας ότι κανένας νοήμων άνθρωπος δεν θα εγκατέλειπε τη θέση που κατείχε για 22 χρόνια ως executive assistant και να κατέβει στο ισόγειο για να προϋπαντεί κόσμο και να στρώνει τραπέζια με ποτήρια και κανάτες, σημειωματάρια, πένες, ετοιμάζει καφέδες τσάγια κλπ.. Απέρριψε περαιτέρω τη θέση της άλλης πλευράς ότι συναντήθηκε με την κα Παναγίδου, στην παρουσία της κας Σταύρου, όπου εξέφρασε ευαρέσκεια για τη μετακίνηση της, επιμένοντας ότι στις 27.7.2016, ενώ ήταν εντελώς μόνη και αναπλήρωνε την κα Καρεκλά στο τηλεφωνικό κέντρο, την επισκέφθηκε η κα Παναγίδου και ρητά της ανέφερε ότι από 1.8.2016 θα αναλάμβανε τη θέση της Τέας, θα βοηθούσε στην υποδοχή και στο τηλεφωνικό κέντρο πολύ λίγες ώρες. Ότι αυτή ήταν η μόνη συνάντηση που είχε με την κα Παναγίδου, όπου απλά της ανακοίνωσε τη μετακίνηση της στο ισόγειο. Περαιτέρω απέρριψε τα όσα της υποβλήθηκαν ότι εξέφρασε στην κα Σταύρου «μια χαρά είμαι δαμέ, έχει 23 χρόνια που δουλεύω, καιρός να ξεκουραστώ.» λέγοντας ότι τέτοια φρασεολογία ουδέποτε χρησιμοποίησε. Πρόσθετα απέρριψε και τα όσα της υποβλήθηκαν ότι είπε στην κα Γαβριλίδου λέγοντας ότι ουδέποτε μίλησε μαζί της για αυτό το θέμα. Και ενώ της υπεβλήθη ότι η μετακίνηση της δεν επιδίωκε την αντικατάσταση της Τέα αλλά την ανάγκη δεύτερου ατόμου στο τηλεφωνικό κέντρο, η Αιτήτριας και πάλι διαφώνησε επιμένοντας ότι στο τηλεφωνικό κέντρο την χρειάζονταν μόνο την ώρα του διαλείμματος της κας Καρεκλά για να δουλεύει 8 αντί 9 ώρες την ημέρα και ότι τις υπόλοιπες ώρες εκτελούσε καθήκοντα"coffee lady". Περαιτέρω απέρριψε την οποιαδήποτε συζήτηση της υπεβλήθη ότι είχε με την κα Γαβριηλίδου. Πρόσθετα απέρριψε τη θέση της άλλης πλευράς ότι η θέση της Τέας αντικαταστάθηκε με υπηρεσίας τις Hellenic Tzilalis λέγοντας ότι η εν λόγω εταιρεία μεριμνούσε για την καθαριότητα των ορόφων και δεν εκτελούσαν καθήκοντα εξυπηρέτησης πελατών. Ισχυρίστηκε ότι η συζήτηση με τον κ. Παντζαρή έγινε στο ασανσέρ το οποίο ήταν δίπλα από τη κα Καρεκλά. Για τον κ. Ραπτόπουλο παραδέχθηκε ότι ήταν στα γραφεία Λεμεσού και ότι όλοι οι directors γνώριζαν τα rules και policy της Εταιρείας. Για το τελευταίο γεγονός για το οποίο έλαβε την πρώτη προειδοποιητική επιστολή, επέμενε ότι ήταν εν ώρα διαλειμματος και ότι στο συγκεκριμένο χώρο υπάρχουν files, ερμάρια, καρέκλες και στρογγυλό τραπέζι που κάθονταν στο διάλειμμα και ότι δεν είχαν καμία ενημέρωση ότι σ' αυτούς τους χώρους δεν μπορούσαν να κυκλοφορούν. Η κα Λάουρα Καρεκλά εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση ως τηλεφωνήτρια και ως υπεύθυνη υποδοχής από το 1997 μέχρι το 2017 που αφυπηρέτησε. Ισχυρίστηκε ότι η Αιτήτρια εργαζόταν ως προσωπική βοηθός μελών του Δ.Σ.. Αρχικά του κ. Χ''Ρούσου και ακολούθως του κ. Πεντάρη. Από τον Αύγουστο του 2016 η Αιτήτρια μετακινήθηκε στο χώρο του ισογείου, όπου και η ίδια εκτελούσε τα καθήκοντα της στο τηλεφωνικό κέντρο. Εκεί η Αιτήτρια αναπλήρωσε την Τέα η οποία εργαζόταν ως "coffee lady" και προσφάτως είχε αποχωρήσει από την Εταιρεία. Την περίοδο αυτή, απ' ότι η ίδια διαπίστωσε, τα καθήκοντα της Αιτήτριας ήταν η υποδοχή των πελατών, η ετοιμασία των αιθουσών συνεδριάσεων και της γραφικής ύλης, η λήψη παραγγελιών, το σερβίρισμα ροφημάτων και το μάζεμα. Συγχρόνως σε περίπτωση απουσίας της τηλεφωνήτριας η Αιτήτρια έκανε την αναπλήρωση. Σημείωσε ότι οι αίθουσες συνεδριάσεων για επισκέπτες ήταν αποκλειστικά στο ισόγειο και οι ίδιες είχαν ρητές οδηγίες από τη διεύθυνση να μην επιτρέπουν σε οπουδήποτε εκτός από το προσωπικό να επισκέπτεται τους πάνω ορόφους. Κατά την εν λόγω περίοδο είχε συχνή επαφή με την Αιτήτρια η οποία επανειλημμένως της ανέφερε για τις προσπάθειες που κατέβαλλε για να επανατοποθετηθεί στην αρχική της θέση. Επίσης απ' ότι και η ίδια αντιλήφθηκε, κατά το εν λόγω διάστημα η Αιτήτρια δεν εκτελούσε γραμματειακά καθήκοντα. Επίσης από την Αιτήτρια πληροφορήθηκε και για τις επανειλημμένες διαμαρτυρίες της προς τους προϊσταμένους για τα καθήκοντα που εκτελούσε στο ισόγειο. Περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι από το 2012 είχε εντολή όπως τα τηλέφωνα του κ. Πεντάρη δίνονται στην Αιτήτρια. Αντεξεταζόμενη ισχυρίστηκε ότι το τηλεφωνικό κέντρο όπου η ίδια πρόσφερε τις υπηρεσίες της βρισκόταν στην πλαϊνή είσοδο του κτιρίου, ενώ ο χώρος υποδοχής που ήταν οι δύο άλλες κοπέλες, η Α. Σταύρου και η Τέα, βρισκόταν στην κεντρική είσοδο. Επέμενε ότι το πόστο της κα Μ. Χριστοφόρου ήταν στον 6ο όροφο μαζί με την κα. Μ. Μακρίδου, όπου εκτελούσε γραμματειακά καθήκοντα και ότι το μόνο που έκανε στο ισόγειο ήταν να αντικαθιστά την ίδια στο τηλεφωνικό κέντρο εν ώρα διαλλείματος στις 1:00μμ ή όταν σχολνούσε στις 2:30μμ. Για την Τέα ανέφερε ότι στα παλιά γραφεία εργαζόταν ως καθαρίστρια και στα νέα γραφεία ετοίμαζε τους καφέδες, τις αίθουσες συνεδριάσεων, έβαζε τη γραφική ύλη και μετά τα μάζευε. Επέμενε ότι η ίδια έβλεπε την κα Κλεάνθους να κάνει αυτή τη δουλειά που έκανε η Τέα και ότι οι κοπέλες από την Hellenic Tzilalis το μόνο που έκαναν ήταν να καθαρίζουν τα γραφεία. Επίσης από το 2012 της είχαν δοθεί οδηγίες από τον κ. Πεντάρη όπως τα προσωπικά του τηλεφωνήματα λαμβάνονται μέσω της Αιτήτριας, κάτι που δεν συνέβαινε με τους υπόλοιπους managers. Ενώ συμφώνησε ότι η Αιτήτρια εξυπηρετούσε τους managers του 7ου ορόφου ωστόσο επέμενε ότι ήταν η γραμματέας του κ. Πεντάρη στην οποία έδινε και τα τηλέφωνα του. Ισχυρίστηκε, ότι μιλώντας με την Αιτήτρια της ανέφερε ότι μίλησε με την κα Παναγίδου και της ζήτησε να πάει πίσω στη θέση της. Επίσης ότι είχε ακούσει τον κ. Παντζαρή να λέει την Αιτήτρια «δηλαδή πήρες τη θέση της Τέας;». Ο κ. Αβρααμίδης, μέλος του Δ.Σ. και κατά τον ουσιώδη χρόνο Υπεύθυνος Προσωπικού των Καθ' ων η αίτηση, αφού παρέπεμψε στην τελευταία σύμβαση εργοδότησης της Αιτήτριας (Τεκ.2) και επικαλέστηκε το δικαίωμα των Καθ' ων η αίτηση να προβαίνουν με βάση τον όρο 14.1 της σύμβασης, σε αλλαγές αναφορικά με τους όρους και τις συνθήκες εργοδότησης της Αιτήτριας, σημείωσε ότι σύμφωνα με τον Οδηγό Γραφείου - Office Guide (Τεκ.19), ο τελευταίος τίτλος που είχε δοθεί στο υποστηρικτικό προσωπικό μαζί με τον ρόλο και τα καθήκοντα του, ήταν αυτός της Διοικητικού Λειτουργού. Αναφερόμενος στον Οδηγό (Τεκ.19) και σε πρακτική των Καθ' ων η αίτηση να καθορίζουν και να ενημερώνουν για τα καθήκοντα των Διοικητικών Λειτουργών, όπως αυτά τροποποιούνται από καιρό εις καιρό ανάλογα με τις ανάγκες της επιχείρησης και αφού παρέπεμψε σε σχετική αλληλογραφία (Τεκ.15-17) επισήμανε ότι, με βάση το περιεχόμενο των εν λόγω εγγράφων, η κα Μ. Χριστοφόρου το 2014 μετακινήθηκε στο χώρο υποδοχής και όταν δεν είχε δουλειά βοηθούσε στον 6ο όροφο. Ισχυρίστηκε ότι στους Καθ' ων η αίτηση υπήρχε πάντα η ευελιξία και εναλλαξιμότητα στις θέσεις του διοικητικού προσωπικού ανάλογα με τις ανάγκες της Εταιρείας και ότι η μετακίνηση στο χώρο υποδοχής ουδέποτε θεωρήθηκε υποβιβασμός και ούτε επηρέασε δυσμενώς τις προοπτικές ανέλιξης ενός εργοδοτούμενου. Επίσης ότι η ετοιμασία ποτών εμπίπτει στα συνήθη καθήκοντα του υποστηρικτικού προσωπικού, έστω κι αν δεν καταγράφεται στο συμβόλαιο τους. Επισήμανε ότι τα καθήκοντα της Αιτήτριας προσαρμόζονταν αναλόγως των αναγκών της Εταιρείας και των δυνατοτήτων του υφιστάμενου προσωπικού και ότι προηγουμένως η Αιτήτρια εξυπηρετούσε από τον 7ο όροφο όλους τους Managers του ορόφου, περιλαμβανομένου και του κ. Πεντάρη, του οποίου ουδέποτε υπήρξε αποκλειστική βοηθός. Αφού λήφθηκαν υπόψη οι δυνατότητες του υφιστάμενου διοικητικού προσωπικού, τα κατά καιρούς σχόλια των Managers και οι λειτουργικές ανάγκες που δημιουργήθηκαν στην Εταιρεία κατά τον Ιούλιο 2016, θεωρήθηκε λογική η μετακίνηση της Αιτήτριας στο χώρο υποδοχής, όπου δημιουργήθηκε η ανάγκη για αναπλήρωση του δεύτερου ατόμου μετά την αφυπηρέτηση της Μ. Χριστοφόρου. Πιο συγκεκριμένα, μετά την αφυπηρέτηση της κας Χριστοφόρου, η θέση της τύγχανε για κάποιο διάστημα αντικατάστασης από διάφορες κοπέλες του διοικητικού προσωπικού, περιλαμβανομένης της Αιτήτριας, μέχρι την τελική απόφαση μετακίνησης της στην εν λόγω θέση. Ισχυρίστηκε ότι στα καθήκοντα της στον 7ο όροφο περιλαμβάνονταν η διαχείριση αλληλογραφίας, λήψη τηλεφωνημάτων και μηνυμάτων, ετοιμασία και οργάνωση των αιθουσών συνεδριάσεων, εύρυθμη λειτουργία του εξοπλισμού, δα-κτυλογράφηση, εκτύπωση, σκανάρισμα και φύλαξη εγγράφων, σερβίρισμα ποτών. Από τον χώρο υποδοχής η Αιτήτρια εξακολούθησε να διαχειρίζεται αλληλογραφία, να λαμβάνει τηλεφωνήματα και μηνύματα, να ετοιμάζει αίθουσες συνεδριάσεων, να σερβίρει ποτά και να διεκπεραιώνει παρόμοια καθήκοντα δηλαδή καθήκοντα διοικητικού προσωπικού. Ισχυρίστηκε επίσης ότι στις 26.7.2016 όταν η Αιτήτρια ενημερώθηκε από την κα Παναγίδου για την μετακίνηση της δεν προέβαλε οποιαδήποτε ένσταση. Αντίθετα η αντίδραση της ήταν θετική και συμφώνησε να αναλάβει το συγκεκριμένο πόστο. Επιπρόσθετα, στο πλαίσιο της ετήσιας αξιολόγησης της Εταιρείας ενώ για τη μετακίνηση της στο χώρο υποδοχής έγινε αναφορά στο σχετικό σύστημα των Καθ' ων η αίτηση, το οποίο είχε κοινοποιηθεί στις 9.8.2016 και πάλι η Αιτήτρια δεν διαμαρτυρήθηκε. Απορρίπτοντας τη θέση της Αιτήτριας ότι αντικατέστησε την Τέα που είχε θέση καθαρίστριας, ισχυρίστηκε ότι οι ανάγκες από την αποχώρηση της καλύπτονταν με την αγορά υπηρεσιών από την εταιρεία Hellenic Tzilalis. Προς ενίσχυση του ισχυρισμού του ότι η μετακίνηση της Αιτήτριας έγινε σύμφωνα με τη σύμβαση εργοδότησης της, μετά από ενημέρωση, συζήτηση και αφού δόθηκε η συγκατάθεση της, παρέπεμψε το Δικαστήριο σε σειρά εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκ.20-
5. Για το τελευταίο περιστατικό που συνέβη στην αποθήκη του Οικονομικού Τμήματος, ισχυρίστηκε ότι στο συγκεκριμένο χώρο φυλάσσονται εμπιστευτικά έγγραφα της Εταιρείας και ότι εκεί συνάντησε την Αιτήτρια μαζί με άλλο υπάλληλο σε ώρα που η ίδια θα έπρεπε να βρίσκεται στο πόστο της. Δεν αρνήθηκε ότι έλαβε με το κινητό τηλέφωνο του κάποιο βίντεο στην προσπάθεια του να κρατήσει κάποιο μαρτυρικό υλικό σε περίπτωση ενδεχόμενης διάρρηξης. Αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι οι αλλαγές στα καθήκοντα της Αιτήτριας θα έπρεπε να συνάδουν με τους όρους απασχόλησης της. Ισχυρίστηκε ότι ο Οδηγός (Τεκ.19) αναφέρεται σε επιπρόσθετα καθήκοντα που διεκπεραιώνονταν από τα προηγούμενα χρόνια και σ' αυτά που προέκυψαν με τη μετακόμιση στο νέο κτίριο. Επίσης ότι ο θεσμός της προσωπικού βοηθού έπαυσε να υφίσταται από το 2007 όπως καθαρά προκύπτει από το Τεκ.15 και ότι η Αιτήτρια πριν τη μετακίνηση της βοηθούσε όλα τα άτομα του 7ου ορόφου περιλαμβανομένου και του κ. Πεντάρη. Αφού του υποδειχτήκαν οι αξιολογήσεις της Αιτήτριας όπου παρουσιάζεται ως προσωπική βοηθός του κ. Πεντάρη και του υπεβλήθη ότι υπήρξε νέα πρόσληψη υπό αυτή την ιδιότητα, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι στο σύστημα υπήρχαν κάποιοι τίτλοι που φαίνονταν περιγραφικά και ότι η νέα πρόσληψη έγινε για την εξυπηρέτηση όλου του FSR του 7ου ορόφου που ήταν πέραν των 40 ατόμων και όχι μόνον τον κ. Πεντάρη. Για την κα Χριστοφόρου, ενώ του υπεβλήθη ότι συνέχισε να είναι στον 6ο όροφο και ότι εξυπηρετούσε κάποιες ώρες το τηλεφωνικό κέντρο, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι με τη μετακόμιση τους στο νέο κτίριο η εν λόγω υπάλληλος μετακινήθηκε στο χώρο υποδοχής και ότι τις Παρασκευές για κάποιες ώρες βοηθούσε και στον 6ο όροφο. Αφού τέθηκαν στο μάρτυρα τα καθήκοντα που εκτελούσε η Αιτήτρια στο χώρο υποδοχής, ισχυρίστηκε ότι η Αιτήτρια είχε να επιτελέσει ένα σημαντικό ρόλο από τον χώρο αυτό που δίνει την πρώτη εντύπωση σε ένα πελάτη που εισέρχεται στο κτίριο. Ότι η ετοιμασία καφέδων γίνεται με το πάτημα ενός κουμπιού και ότι με την αποχώρηση της Τέας η καθαριότητα ανατέθηκε σε εξωτερικούς συνεργάτες. Αφού υποδείχθηκε στον μάρτυρα ότι ο Οδηγός (Τεκ.19) προβλέπει ρητά ότι οι αίθουσες συνεδριάσεων εξυπηρετούνται από συγκεκριμένο υπάλληλο της Εταιρείας, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι υπήρξε διαφοροποίηση αυτού το μοντέλου όταν είδαν ότι δεν υπήρχε επαρκής φόρτος εργασίας, φέρνοντας επιπρόσθετα άτομα από τον εξωτερικό συνεργάτη. Αφού του υπεβλήθη ότι η Αιτήτρια με τη μετακίνηση της στον χώρο υποδοχής δεν εκτελούσε γραμματειακά καθήκοντα, ισχυρίστηκε ότι συνέχισε να εκτελεί χρέη διοικητικής λειτουργού που περιλάμβανε διάφορα πράγματα και λαμβάνοντας υπόψη τα καθήκοντα και τον φόρτο εργασίας, δεν την επιβάρυναν για τον λίγο χρόνο που ήταν στη συγκεκριμένη θέση με επιπλέον γραμματειακές εργασίες, καθώς η μεταφορά έγινε την 1η Αυγούστου, μετά η Αιτήτρια έφυγε με άδεια και όταν επέστρεψε ήταν προς τα τέλη Αυγούστου και παραιτήθηκε μέσα στον Οκτώβριο, οπόταν μιλούμε για δύο μήνες. Περαιτέρω ενώ υπεβλήθη στον μάρτυρα ότι δεν υπήρξε διαβούλευση και δεν ρωτήθηκε η Αιτήτρια αλλά ούτε και εξέφρασε την ευαρέσκεια της ή έδωσε τη συγκατάθεση της για τη μετακίνηση της στο χώρο υποδοχής, ο μάρτυρας ανέφερε ότι οι θέσεις που εκφράζει είναι αυτές που περιήλθαν στην αντίληψη του, κατά τις διερευνήσεις, μετά το παράπονο της Αιτήτριας. Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι με τη λήψη της επιστολής ημερ. 22.9.2016 μίλησε μαζί της και θεώρησε ότι το θέμα είχε λήξει. Επιβεβαιώνοντας τη συνάντηση της Αιτήτριας με τους κ.κ. Παντζαρή και Ραπτόπουλο, ισχυρίστηκε ότι του μετέφεραν οι ίδιοι τη συζήτηση, εξηγώντας του ότι η Αιτήτρια τους βρήκε στον διάδρομο, τους μετέφερε ότι είχε γίνει coffee lady και απάντησαν ότι αυτή δεν ήταν η αντίληψη τους. Η κα Γεωργία (Τζίνα) Χαρίτου κατά τον ουσιώδη χρόνο κατείχε τη θέση του Facilities Manager και όπως ανέφερε, ήταν ουσιαστικά συντονίστρια, σύμβουλος και υπεύθυνη των Διοικητικών Λειτουργών και για τις ανάγκες και τη λειτουργία του κτιρίου. Προϊστάμενος της αναφορικά με τις Διοικητικές Λειτουργούς ήταν ο κ. Αβρααμίδης. Καταθέτοντας ισχυρίστηκε ότι λόγω του σοβαρού πόστου που εξυπηρετούσε η Αιτήτρια στο χώρο υποδοχής συχνά τη ρωτούσε πως ήταν η προ-σαρμογή της στο νέο πόστο και πάντα της απαντούσε ότι ήταν καλά και φαινόταν να αναμένει και να ανυπομονεί για τη συνταξιοδότηση της. Επίσης, ενώ η ίδια ήταν η υπεύθυνη στην οποία η Αιτήτρια μπορούσε να απευθυνθεί και να υποβάλει το παράπονο της, ουδέποτε της παραπονέθηκε για οτιδήποτε ή για το νέο πόστο. Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι τα πιο πάνω τα είχε αναφέρει στον κ. Αβρααμίδη όταν ρωτήθηκε και ότι τον Νοέμβριο 2016 του απέστειλε με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 2.11.2016 (Τεκ.24), ότι είχε υπόψη της για τη μετακίνηση της Αιτήτριας στο χώρο υποδοχής. Ισχυρίστηκε ότι ο συγκεκριμένος χώρος εξυπηρετείτο από την κα Α. Σταύρου και την κα Μ. Χριστοφόρου και το τηλεφωνικό κέντρο, που είναι σε ξεχωριστό χώρο, από την κα Λ. Καρεκλά. Επίσης η κα Χριστοφόρου, μερικές φορές, εξυπηρετούσε το τηλεφωνικό κέντρο αναλόγως του ωραρίου των κοπέλων για να συμπληρώνεται το 39ωρο τους. Όταν αφυπηρέτησε η κα Χριστοφόρου αποφασίστηκε η μετακίνηση της Αιτήτριας στο χώρο υποδοχής. Περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι η Τέα ήταν καθαρίστρια και ότι μετά τη μετακόμιση στα νέα γραφεία ήταν tea lady. Η Τέα δεν ήξερε αγγλικά και πολύ λίγα ελληνικά. Από τη θέση της γνωρίζει πολύ καλά ότι η εταιρεία Hellenic Tzilalis ήταν υπεύθυνη για την καθαριότητα των γραφείων, με δύο καθαρίστριες επί καθημερινής βάσης στις οποίες είχαν δοθεί οδηγίες να βοηθούν και στους καφέδες. Τέλος ότι η Αιτήτρια ήταν η διοικητική λειτουργός του 7ου ορόφου και όχι η προσωπική βοηθός του κ. Πεντάρη. Θέση που δεν θυμάται να υπήρχε στην Εταιρεία. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε, ότι με την πρόσληψη της, αρχικά τοποθετήθηκε στο χώρο υποδοχής και ακολούθως μετά από προαγωγή μετακινήθηκε στα γραφεία. Δεν διαφώνησε ότι στις 26.9.2016 απέστειλε μήνυμα στην Αιτήτρια και της ζητούσε να τη συγχωρέσει που δεν είχε χρόνο να μιλήσει μαζί της, ισχυριζόμενη ότι νοιαζόταν γι' αυτή (Τεκ.27). Όταν της υπεβλήθη ότι λίγο πριν η Αιτήτρια είχε στείλει γραπτώς το παράπονο της για τη μετακίνηση της στο χώρο υποδοχής, η μάρτυς επέδειξε άγνοια. Όταν επίσης της υπεβλήθη ότι στα τέλη Σεπτεμβρίου ρώτησε ξανά έντονα και επίμονα την Αιτήτρια, αύτη θύμωσε γιατί αντιλήφθηκε ότι ήταν με οδηγίες που ενεργούσε με αυτό τον τρόπο και της είπε να μην την ξαναενοχλήσει, η μάρτυς απάντησε ότι δεν θυμόταν. Για τη Μ. Χριστοφόρου, όταν της υπεβλήθη ότι η βάση της ήταν ο 6ος όροφος, ισχυρίστηκε ότι κάλυπτε και τον χώρο υποδοχής και κάποιες ανάγκες στο τηλεφωνικό κέντρο και στον 6ο όροφο. Ότι αναπλήρωνε την κα Καρεκλά στο τηλεφωνικό κέντρο και την κα Σταύρου στην υποδοχή. Για την Αιτήτρια συμφώνησε ότι στα γραφεία εκτελούσε γραμματειακά καθήκοντα και βοηθούσε σε κάποια πράγματα. Συμφώνησε επίσης ότι στον χώρο υποδοχής δεν εκτελούνταν γραμματειακά καθήκοντα και ότι στις κοπέλες κάτω στον χώρο υποδοχής δεν στέλλονταν οδηγίες για εκτέλεση εργασίας όπως πάνω και ότι τα καθήκοντα τους ήταν διαφορετικά. Ενώ της υπεβλήθηκε ότι στη θέση της κα Χριστοφόρου διορίστηκε άλλη κοπέλα και ότι η Αιτήτρια αναπλήρωσε την coffee lady η μάρτυς διαφώνησε. Ο κ. Πεντάρης είναι μέλος του Δ.Σ. και Διευθυντικό Στέλεχος των Καθ' ων η αίτηση. Ισχυρίστηκε ότι με τη μετακόμιση στα νέα γραφεία και μέχρι τον Αύγουστο 2016 η Αιτήτρια υποστήριζε ως διοικητικός λειτουργός τον 7ο όροφο, όπου ήταν και το δικό του γραφείο και βοηθούσε όλους τους managers του ορόφου. Επανέλαβε τη θέση των άλλων μαρτύρων ότι η Αιτήτρια ουδέποτε υπήρξε η αποκλειστική προσωπική βοηθός του και ότι ως το ανώτερο στέλεχος του συγκεκριμένου ορόφου περί τον Απρίλιο 2016 συζήτησε μαζί της το ενδεχόμενο μετακίνησης της και ότι για το ίδιο θέμα συναντήθηκαν ξανά τον Μάιο
6. Ανάφερε μάλιστα ότι οι συζητήσεις είχαν γίνει σε φιλικό κλίμα, χωρίς καμιά διαφωνία ή διαμαρτυρία και ουδέποτε αντιλήφθηκε να υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα με την ενδεχόμενη μετακίνηση της. Επίσης, ούτε πριν ούτε μετά τη μετακίνηση της, του παραπονέθηκε για οτιδήποτε. Αντεξεταζόμενος παραδέχθηκε ότι από τον Ιούνιο 2015, που αφυπηρέτησε ο κ. Α. Δημητρίου, μέχρι και τη μετακίνηση της Αιτήτριας στο χώρο υποδοχής ήταν ο μόνος manager του ορόφου. Συμφώνησε ότι τα καθήκοντα του ατόμου που βρίσκεται κάτω στο χώρο υποδοχής ήταν διαφορετικά απ' ότι επάνω, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν ανήκουν στο διοικητικό προσωπικό. Δεν διαφώνησε ότι στους δύο μήνες που η Αιτήτρια ήταν στον χώρο υποδοχής είχα συναντήσεις με πελάτες ή άλλο κόσμο και ότι η Αιτήτρια σέρβιρε καφέδες και άλλα ποτά. Ανάλυση - Συμπεράσματα Παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή όλους του μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία τους έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα παραδεκτά και ή αδιαμφισβήτητα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση και όσα σχετικά υποστήριξαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι στο στάδιο των αγορεύσεων. Πέραν των παραδεκτών και ή αδιαμφισβήτητων γεγονότων που παραθέτουμε ανωτέρω, αποτελεί κοινή συνισταμένη της μαρτυρίας των δύο πλευρών ότι η εργοδότηση της Αιτήτριας διεπόταν από τους όρους της σύμβασης εργοδότησης που υπέγραψε στις 17.5.2013 (Τεκ.2). Επίσης, αποτελούσε συνήθη πρακτική των Καθ' ων η αίτηση να καθορίζουν και να ενημερώνουν το γραμματειακό προσωπικό για αλλαγές που προέκυπταν στα καθήκοντα του, συναφείς με τους όρους εργοδότησης και ανάλογες με τις ανάγκες της επιχείρησης. Οι ενημερώσεις που κοινοποιήθηκαν κατά καιρούς στο γραμματειακό προσωπικό τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκ.15,16,
7. Στην ενημέρωση ημερ. 21.2.2007 (Τεκ.15) γίνεται, μεταξύ άλλων, αναφορά σε ορισμένες αλλαγές που προέκυψαν στο γραφείο Λευκωσίας και στην ανάθεση ανάλογων καθηκόντων στην ομάδα γραμματειακής υποστήριξης, που αφορούσαν τη δακτυλογράφηση όλων των οικονομικών καταστάσεων, επεξεργασία άλλων εκτενών αναφορών και ετοιμασία επιστολών. Μέλη της Ομάδας αναφέρονται η Πέπα Διόλα, Μαίρη Μακρίδου, Μαρία Χριστοφόρου και η Αιτήτρια. Ανατίθετο η κατανομή των εργασιών στην υπεύθυνη Πέπα Διόλα. Στην ενημέρωση ημερ. 25.2.2010 (Τεκ.16) γίνεται, μεταξύ άλλων, αναφορά στο ωράριο εργασίας και την οργάνωση του γραμματειακού προσωπικού ως ακολούθως: Η Μ. Χριστοφόρου με τη βοήθεια της Αιτήτριας θα εξυπηρετούσαν κατά κύριο λόγο τα διευθυντικά και ανώτερα στελέχη του 3ου ορόφου και η Πέπα Διόλα μαζί με την Μ. Μακρίδου τα διευθυντικά και ανώτερα στελέχη του 2ου ορόφου. Με την ενημέρωση ημερ. 31.10.2014 (Τεκ.17) εφίστατο η προσοχή του γραμματειακού προσωπικού σε ορισμένες διευκρινίσεις αναφορικά με τον ρόλο του ως διοικητικό προσωπικό, με βάση τον Οδηγό Γραφείου (Τεκ.19), οι οποίες τίθεντο σε εφαρμογή από 3.11.
8. Συγκεκριμένα, οι διοικητικοί λειτουργοί κάθε ορόφου ως ήταν και η Αιτήτρια, αναμένετο να επιβλέπουν τα δωμάτια εργασίας (collaboration rooms), να γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή που βρίσκονται οι διευθυντές της ομάδας τους, να επιβλέπουν τον εξοπλισμό των ορόφων και να ειδοποιούν τον ΙΤ για τυχόν βλάβες, να επιβλέπουν τα μηχανήματα Φαξ και να είναι υπεύθυνες για τη διανομή της αλληλογραφίας στα άτομα των ορόφων τους. Ενημερώνονταν επίσης για την μετακίνηση τους στα διάφορα επίπεδα (ορόφους) με την Αιτήτρια να τοποθετείται στο επίπεδο 7 ((level 7: Assurance FSI). Επίσης ο χώρος υποδοχής και το τηλεφωνικό κέντρο στο επίπεδο 1, που θα λειτουργούσε πλέον από τις 8:00 - 18:30, θα εξυπηρετείτο από την Α. Σταύρου, Λ. Καρεκλά και Μ. Χριστοφόρου. Περαιτέρω αποτελεί κοινή συνισταμένη ότι η Μ. Χριστοφόρου αφυπηρέτησε από την υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση τον Δεκέμβριο 2015 και η Tea Birtvelishvilli τον Ιούλιο
9. Καταθέτοντας η Αιτήτρια, προσπάθησε να υποστηρίξει ότι μέχρι το 2010 ήταν προσωπική βοηθός του κ. Ν. Χ''Ρούσου και ακολούθως, με την αφυπηρέτηση του, ανέλαβε ως προσωπική βοηθός του κ. Πεντάρη. Προς αυτό το σκοπό παρέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου το Τεκ.5 ισχυριζόμενη ότι επρόκειτο για τις εργασίες που διεκπεραίωνε από τη συγκεκριμένη θέση. Αντεξεταζόμενη ωστόσο και επιμέ-νοντας στην αρχική της θέση, παραδέχθηκε ότι όλες οι κοπέλες εξυπηρετούσαν τους personal τους αλλά και τους managers και senior managers του ορόφου. Την ίδια τοποθέτηση είχε και η κα Καρεκλά. Ενώ ισχυρίστηκε, ότι είχε εντολή από τον κ. Πεντάρη να δίνονται όλα τα τηλεφωνήματα του στην Αιτήτρια, κάτι που δεν συνέβαινε με τους υπόλοιπους managers, ωστόσο συμφώνησε ότι η Αιτήτρια εξυπηρετούσε όλους τους managers του 7ου ορόφου και ότι ήταν και γραμματέας του κ. Πεντάρη. Επομένως με όσα η Αιτήτρια και η μάρτυρας της ανέφεραν κατά την αντεξέταση τους, παραδέχθηκαν ότι η ευθύνη της Αιτήτριας ως διοικητική λειτουργός του 7ου ορόφου δεν ήταν να εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνο τον κ. Πεντάρη αλλά και τα υπόλοιπα διευθυντικά και ανώτερα στελέχη του ορόφου. Αυτό άλλωστε προκύπτει και από το περιεχόμενο των πιο πάνω ενημερώσεων (Τεκ.15-17), όπου υπάρχει ρητή αναφορά ότι από το 2010 η Αιτήτρια θα εξυπηρετούσε τα διευθυντικά και ανώτερα στελέχη του 3ου ορόφου και ότι από 3.11.2014 θα συνέχιζε την απασχόληση της στο Level 7: Assurance FSI για την εξυπηρέτηση των εκεί διευθυντικών και ανώτερων στελεχών της Εταιρείας. Περαιτέρω, τα όσα η Αιτήτρια ανέφερε σε σχέση με τα καθήκοντα που ασκούσε ως γραμματειακή λειτουργός του 7ου ορόφου, δεν έχουν αμφισβητηθεί κατά την αντεξέταση της. Το μόνο που τέθηκε στην Αιτήτρια και το οποίο απέρριψε, είναι ότι κατά την παραμονή της στον 7ο όροφο σέρβιρε ποτά. Αν και η τοποθέτηση αυτή απέβλεπε ουσιαστικά στο να καταδείξει ότι η Αιτήτρια ασκούσε τα ίδια καθήκοντα και μετά τη μετακίνηση της στο χώρο υποδοχής, ωστόσο δεν υποστηρίχθηκε ούτε και από τον κ. Πεντάρη που ως προϊστάμενος του 7ου ορόφου ήταν το κατ' εξοχή αρμόδιο πρόσωπο που θα μπορούσε να επιβεβαιώσει ένα τέτοιο γεγονός. Ο κ. Αβρααμίδης, αν και ισχυρίστηκε ότι η ετοιμασία ποτών εμπίπτει στα καθήκοντα του υποστηρικτικού προσωπικού, ωστόσο ομολόγησε ότι δεν αναφέρεται στο συμβόλαιο τους, με επακόλουθο να μην φαίνεται να εμπίπτει στις συμβατικές τους υποχρέωσες ή να αποτελεί μέρος των καθηκόντων τους. Ως επακόλουθο η θέση της Αιτήτριας σε σχέση με τα καθήκοντα που ασκούσε στον 7ο όροφο παρέμεινε αναντίλεκτη. Σε κάθε περίπτωση όμως, και σε ευθυγράμμιση των θέσεων της, τα όσα ανέφερε συνάδουν πλήρως και με τα καθήκοντα που ανατίθεντο κατά καιρούς στο γραμματειακό προσωπικό, όπως προκύπτουν από τις ενημερώσεις (Τεκ.15-17). Πρόσθετα, αναφερόμενη η Αιτήτρια στα καθήκοντα που της είχαν ανατεθεί με τη μετακίνηση της στο χώρο υποδοχής, δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις και δεν δίστασε να απαντήσει με ευθύτητα και σταθερότητα σε όλες τις ερωτήσεις που της τέθηκαν κατά την αντεξέταση της. Πέραν της πραγματικής μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και που στηρίζει σε μεγάλο βαθμό τη θέση της Αιτήτριας, η εν γένει μαρτυρία της υποστηρίζεται και από την ενισχυτική μαρτυρία της κας Καρεκλά, την οποία επίσης αποδεχόμαστε ως φυσική, θετική και ειλικρινή. Πέραν των καλών εντυπώσεων που άφησε στο Δικαστήριο η εν λόγω μάρτυς, επισημαίνουμε επίσης ότι υπήρξε εργοδοτούμενη των Καθ' ων η αίτηση από το 1997 μέχρι το
10. Δηλώνοντας με κάθε ειλικρίνεια ότι διατηρεί φιλικές σχέσης με την Αιτήτρια, εν τούτοις, σε καμία περίπτωση δεν διεφάνη, έστω απομακρυσμένα, να είχε κανένα ιδιοτελές συμφέρον ή λόγο να πλήξει, αδίκως, τους Καθ' ων η αίτηση. Τούτο άλλωστε διεφάνη και στην πράξη με την εξιστόρηση των γεγονότων όπως η ίδια τα βίωσε ενόσω βρισκόταν στην υπηρεσία τους και τα οποία αποδεχόμαστε. Σε αντίθεση με την Αιτήτρια και τη μάρτυρα της, οι εντυπώσεις που άφησαν στο Δικαστήριο οι μάρτυρες για τους Καθ' ων η αίτηση δεν ήταν θετικές. Η μαρτυρία τους καλύπτεται από ουσιαστικές αντιφάσεις και ανακρίβειες και, τουλάχιστο στα σημαντικά της μέρη αυτοαναιρείται. Αιτιολογώντας την προσέγγιση αυτή του Δικαστηρίου καταγράφουμε τα ακόλουθα: Αναφερόμενος ο κ. Αβρααμίδης στο θεμελιώδες ζήτημα των καθηκόντων της Αιτήτριας και ισχυριζόμενος ότι η Αιτήτρια εξακολούθησε και μετά τη μετακίνηση της στο χώρο υποδοχής να διαχειρίζεται την αλληλογραφία, να λαμβάνει τηλεφωνήματα και μηνύματα, να ετοιμάζει αίθουσες συνεδριάσεων, να σερβίρει ποτά και εν ολίγοις ότι συνέχισε να διεκπεραιώνει καθήκοντα παρόμοια, δηλαδή καθήκοντα διοικητικού προσωπικού, ωστόσο, ενώπιον του Δικαστηρίου δεν έθεσε οποιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία που έτειναν να καταδείξουν ότι τα καθήκοντα που εκτελούσε η Αιτήτρια από τον χώρο υποδοχής ήταν παρόμοια και πολύ περισσότερο περιλαμβάνονταν μεταξύ των καθηκόντων των διοικητικών λειτουργών, ως ο ίδιος ισχυρίστηκε. Πιο συγκεκριμένα, εκτός από τις ενημερωτικές επιστολές (Τεκ.15-17) και τον Οδηγό Γραφείου (Τεκ.19), ο κ. Αβρααμίδης δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε περιγραφή καθηκόντων που να επιβεβαιώνει ότι οι εργασίες που ανατέθηκαν στην Αιτήτρια με τη μετακίνηση της στον χώρο υποδοχής ενέπιπταν στα καθήκοντα του Διοικητικού προσωπικού όπου και η ίδια ανήκε. Η απεγνωσμένη προσπάθεια του μάρτυρα να θέσει κατά την αντεξέταση του, ότι δεν επιβάρυναν την Αιτήτρια με επιπρόσθετα γραμματειακά καθήκοντα λόγω των θερινών διακοπών και της πρόσκαιρης παρουσίας της στο χώρο υποδοχής, καταρρίπτονται και αναιρούνται από τα όσα οι δύο άλλοι μάρτυρας των Καθ' ων η αίτηση παραδέχθηκαν, ότι στο χώρο υποδοχής δεν εκτελούνταν γραμματειακά καθήκοντα και ότι δεν αποστέλλονταν οδηγίες για εκτέλεση εργασίας όπως πάνω, επειδή τα καθήκοντα τους ήταν διαφορετικά. Πέραν των πιο πάνω ισχυρισμών, ο μάρτυρας κατά την κυρίως εξέταση του έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφο ημερ. 27.7.2016 (Τεκ.21) που αναφέρεται σε συνάντηση της Υπεύθυνης Ανθρώπινου Δυναμικού κας Στέλλας Παναγίδου με την Αιτήτρια, όπου, μεταξύ άλλων, την ενημέρωσε για τη μετακίνηση της στο χώρο υποδοχής και για τα καθήκοντα της που περιλάμβαναν: "Welcoming clients, serving timely beverages to clients, completing regular housekeeping checks throughout the Executive/Conference rooms, re-setting of conference and meeting rooms in a timely fashion, booking meeting rooms, answering phone calls and other ad-hoc assistance to SL's such as arranging HR interviews, setting up files for seminars etc." Στο Τεκ.19 ωστόσο, γίνεται ειδική αναφορά ότι η καθαριότητα των χώρων θα ανατίθετο σε μία εξωτερική επαγγελματική εταιρεία και οι αίθουσες συσκέψεων πελατών θα συντηρούντο και θα εξυπηρετούντο από ένα καθορισμένο μέλος του προσωπικού. Οι εξηγήσεις που δόθηκαν από τον κ. Αβρααμίδη, ότι η διευθέτηση αυτή έγινε το 2014 και λόγω του ότι δεν υπήρχε επαρκής φόρτος εργασίας, έγινε διαφοροποίηση αυτού του μοντέλου, φέρνοντας επιπρόσθετα άτομα από τον εξωτερικό συνεργάτη, αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις και δεν γίνονται αποδεκτές, καθότι, αφενός καταρρίπτονται από το περιεχόμενο του Τεκ.19 και αφετέρου παρέμειναν ατεκμηρίωτες καθώς δεν δόθηκε καμία εξήγηση για το πότε επήλθε η κατ' ισχυρισμό διαφοροποίηση. Η αποφυγή του μάλιστα να αναφερθεί στο συγκεκριμένο μέλος του προσωπικού που συντηρούσε και εξυπηρετούσε τις αίθουσες συνεδριάσεων πριν την κατ' ισχυρισμό διαφοροποίηση και η σύνδεση του καθήκοντος αυτού με επιπρόσθετες υπηρεσίες από τον εξωτερικό συνεργάτη καθαρισμού, δίνει επίρρωση στα όσα η Αιτήτρια προέβαλε σε σχέση με τα καθήκοντα που της είχαν ανατεθεί από το χώρο υποδοχής και αυτοαναιρεί τους ανάλογους ισχυρισμούς του κ. Αβρααμίδη ότι η Αιτήτρια συνέχισε να εκτελεί καθήκοντα διοικητικού λειτουργού, καθώς η συντήρηση και εξυπηρέτηση των αιθουσών συνεδριάσεων πελατών σύμφωνα με το Τεκ.19 δεν ενέπιπτε σ' αυτά τα καθήκοντα. Ο κ. Αβρααμίδης ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι θεωρήθηκε λογική η μετακίνηση της Αιτήτριας στο χώρο υποδοχής, όπου δημιουργήθηκε η ανάγκη για αναπλήρωση του δεύτερου ατόμου, μετά την αφυπηρέτηση της κας Μ. Χριστοφόρου. Για να υποστηρίξει τη θέση του, επικαλέστηκε το Τεκ.17 στο οποίο αναφέρεται ότι η κα Χριστοφόρου θα ήταν ένα από τα άτομα που θα εξυπηρετούσαν τον χώρο υποδοχής και το τηλεφωνικό κέντρο. Τόσο η Αιτήτρια όσο και η μάρτυρας της κα Καρεκλά ισχυρίστηκαν ότι το πόστο της κα Μ. Χριστοφόρου ήταν στον 6ο όροφο μαζί με την κα. Μ. Μακρίδου, όπου εκτελούσε γραμματειακά καθήκοντα και ότι το μόνο που έκανε στο ισόγειο ήταν να αντικαθιστά την κα Καρεκλά στο τηλεφωνικό κέντρο εν ώρα διαλλείματος στις 1:00μμ ή όταν σχολνούσε στις 2:30μμ. Αντεξεταζόμενος ο κ. Αβρααμίδης ισχυρίστηκε ότι στον 6ο όροφο ευρίσκετο η Μ. Μακρίδου και ότι κάποιες ώρες συνήθως Παρασκευές, η κα Χριστοφόρου ανέβαινε και βοηθούσε και στον 6ο όροφο. Για το ίδιο ζήτημα κατέθεσε και η κα Χαρίτου. Ενώ κατά την κυρίως εξέταση επανέλαβε την ανάγκη για μετακίνηση της Αιτήτριας μετά την αφυπηρέτηση της κας Χριστοφόρου, ωστόσο υπό το βάρος της αντεξέτασης αναφέροντας αρχικά ότι η κα Χριστοφόρου κάλυπτε και το χώρο υποδοχής και κάποιες ανάγκες στο τηλεφωνικό κέντρο και στον 6ο όροφο, ακολούθως όταν της υπεβλήθη ότι κατέβαινε από τον 6ο όροφο για να αναπληρώνει την κα Καρεκλά, η μάρτυς ανέφερε ότι αναπλήρωνε και την κα Σταύρου στο χώρο υποδοχής. Εν ολίγοις με βάση τη μαρτυρία της κας Χαρίτου, η κα Χριστοφόρου προσέφερε βοηθητικό ρόλο τόσο στο τηλεφωνικό κέντρο όσο και στο χώρο υποδοχής για αναπλήρωση των δύο κοπέλων, κάτι που δεν συνάδει με όσα κατέθεσε ο κ. Αβρααμίδης. Επισημαίνεται, επί του προκειμένου, ότι η κα Χριστοφόρου αφυπηρέτησε από την υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση τον Δεκέμβριο 2015 και η μετακίνηση της Αιτήτριας στο χώρο υποδοχής έγινε την 1.8.
11. Η κα Χαρίτου δεν διαφώνησε ότι τον Ιανουάριο 2016 οι Καθ' ων η αίτηση προχώρησαν στη πρόσληψη Διοικητικού Λειτουργού για κάλυψη των αναγκών του 6ου ορόφου. Επομένως, οι σχετικοί ισχυρισμοί ότι η κα Χριστοφόρου εξυπηρετούσε τον χώρο υποδοχής και κάποιες ώρες τον 6ο όροφο, κρίνονται ότι δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια, όπως δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια και η απόπειρα των μαρτύρων των Καθ' ων η αίτηση να υποστηρίξουν ότι η Αιτήτρια αντικατέστησε την κα Χριστοφόρου στα καθήκοντα της. Άλλωστε αυτό που τέθηκε στην Αιτήτρια κατά την αντεξέταση της, ήταν ότι η μετακίνηση της δεν επιδίωκε την αντικατάσταση της Τέας, αλλά την ανάγκη δεύτερου ατόμου στο τηλεφωνικό κέντρο, θέση την οποία η Αιτήτρια απέρριψε δηλώνοντας ότι στο τηλεφωνικό κέντρο τη χρειάζονταν μόνο την ώρα του διαλειμματος της κας Καρεκλά για να δουλεύει 8 αντί 9 ώρες και ότι τις υπόλοιπες ώρες εκτελούσε καθήκοντα coffee lady. Επίσης στην κα Καρεκλά αυτό που τέθηκε ήταν ότι η Αιτήτρια εκτελούσε από τον χώρο υποδοχής γραμματειακά καθήκοντα και ουδέποτε αντικατέστησε την Τέα, αλλά την κα Χριστοφόρου, θέση με την οποία η μάρτυς διαφώνησε δηλώνοντας ότι η τελευταία κάτω δεν έκανε γραμματειακή δουλειά. Γεγονός άλλωστε που υποστήριξαν με τη μαρτυρίας τους η κα. Χαρίτου και ο κ. Πεντάρης, ως αναφέρθη ανωτέρω. Ότι παρέμεινε υπό αμφισβήτηση είναι τα όσα ισχυρίστηκαν οι κ.κ. Αβρααμίδης και Πεντάρης ότι κατά τον Απρίλιο και Μάιο 2016 υπήρξαν διαβουλεύσεις του τελευταίου με την Αιτήτρια και ότι σε φιλικό κλίμα και χωρίς καμία διαμαρτυρία η Αιτήτρια συμφώνησε με την απόφαση μετακίνησης της στο τμήμα υποδοχής. Χωρίς κανένα δισταγμό η κρίση του Δικαστηρίου επί του ζητήματος αυτού είναι ότι η Αιτήτρια ενημερώθηκε για τη μετακίνηση της από την κα Παναγίδου στις 26.7.
12. Τα όσα περί αντιθέτου επιχείρησαν να προβάλουν οι μάρτυρες των Καθ' ων η αίτηση αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις και δε γίνονται αποδεκτά, καθότι, αφενός αντιστρατεύονται τις δικογραφημένες θέσεις των Καθ' ων η αίτηση και αφετέρου δεν συνάδουν με το περιεχόμενο των Τεκ.21 και 22 που επικαλέστηκε ο πρώτος μάρτυρας αναφορικά με τη συνομιλία που είχε η κα Παναγίδου με την Αιτήτρια. Δικαιολογούμε την προσέγγιση αυτή του Δικαστηρίου: Στην παραγρ. 12 των γενικών λόγω εμφάνισης αναφέρεται ξεκάθαρα: «Περί τα τέλη Ιουλίου διαπιστώθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση η ανάγκη ορισμένων μετακινήσεων διοικητικού προσωπικού με σκοπό την καλύτερη λειτουργικότητα των Καθ' ων η αίτηση. Στο πλαίσιο αυτό, στις 26 και 27 Ιουλίου 2016 η Αιτήτρια είχε συνάντηση με την υπεύθυνη του Τμήματος Ανθρώπινου Δυναμικού και συζητήθηκε το ενδεχόμενο μεταφοράς της Αιτήτριας στην υποδοχή από 1.8.2016». Πρόσθετα, ενώ η Αιτήτρια επέμενε ότι ενημερώθηκε για τη μετακίνηση της από την κα Παναγίδου στις 26.7.2016, ωστόσο τα όσα επικαλέστηκαν οι μάρτυρες των Καθ' ων η αίτηση, δεν τέθηκαν στην Αιτήτρια κατά την αντεξέταση της. Ότι υπολείπεται να αποφασιστεί ως σημαντικό είναι η θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι η Αιτήτρια συγκατατέθηκε στην απόφαση μετακίνησης της. Προς υποστήριξη, ο κ. Αβρααμίδης έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου διάφορα έγγραφα, όπως πρακτικά συνάντησης της κα Παναγίδου με την Αιτήτρια στις 26.7.2016, που φέρεται το μεν πρώτο να συντάχθηκε στις 26.7.2016 και το δεύτερο στις 14.10.2016 (Τεκ.21-22), σημείωμα της ιδίας για συνάντηση με την Αιτήτρια την 1.8.2016 που επίσης φέρεται να συντάχθηκε στις 14.10.2016 (Τεκ.23) και δύο email από την κα Γαβριηλίδου (Χαρίτου) και Α. Σταύρου με ημερομηνία 2.11.2016 και 9.11.2016 αντίστοιχα (Τεκ.24-25). Επικαλέστηκε επίσης το Τεκ.20 ισχυριζόμενος ότι στο πλαίσιο της ετήσιας αξιολόγησης της Εταιρείας υπήρξε καταχώρηση της εν λόγω απόφασης στο σχετικό σύστημα και κοινοποίηση της στις 9.8.2016 για την οποία και πάλι η Αιτήτρια δεν διαμαρτυρήθηκε (Τεκ.20). Η Αιτήτρια διαφώνησε με το περιεχόμενο των εν λόγω εγγράφων δηλώνοντας κατηγορηματικά ότι ουδέποτε αποδέχθηκε οποιαδήποτε τροποποίηση στα καθήκοντα της που ουσιαστικά την υποβίβαζαν. Για την ανάρτηση της απόφασης στο σύστημα η Αιτήτρια δεν αντεξετάστηκε γι' αυτό και δεν έδωσε τη δική της εξήγηση. Ως εκ τούτου η θέση αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεχτή. Αναφέρθηκε εισέτι η Αιτήτρια, κατά την κυρίως εξέταση της, σε διάφορες ενέργειες στις οποίες προέβη διαμαρτυρόμενη για τη μετακίνηση της. Ειδικότερα ότι στις 3.8.2016 κάλεσε τηλεφωνικώς την κα Παναγίδου, να κατέβει στο ισόγειο για να συζητήσουν, χωρίς όμως να υπάρξει ανταπόκριση, γεγονός που δεν έχει αμφισβητηθεί. Επίσης ότι στις αρχές Σεπτεμβρίου συνάντησε τον κ. Παντζαρή στον οποίο παρέθεσε τα γεγονότα, τον κ. Αβρααμίδη και τον κ. Ραπτόπουλο ο οποίος εκπλάγη για τα όσα είχαν συμβεί. Ο κ. Αβρααμίδης επιβεβαίωσε τη συνομιλία που είχε η Αιτήτρια με τα εν λόγω διευθυντικά στελέχη θέτοντας τη δική του εκδοχή. Από τη θεώρηση του μέρους αυτού της μαρτυρίας τείνουμε και πάλι να αποδεχθούμε τη θέση της Αιτήτριας, ότι η ίδια ουδέποτε συμφώνησε με τη μετακίνηση της στο χώρο υποδοχής. Αιτιολογώντας την προσέγγιση αυτή του Δικαστηρίου καταγράφουμε τα ακόλουθα: Είναι παραδεκτό από τον κ. Αβρααμίδη ότι όντως η Αιτήτρια προτού διαμαρτυρηθεί γραπτώς για την αλλαγή των καθηκόντων της, εξέφρασε δια ζώσης το παράπονο της σε δύο από τα διευθυντικά στελέχη των Καθ' ων η αίτηση. Και ενώ ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι προέβη σε διερεύνηση και ζήτησε από διάφορα μέλη του προσωπικού να του αποστείλουν γραπτώς τις θέσεις τους, ωστόσο δεν έδωσε καμία εξήγηση γιατί δεν ζήτησε και τις ανάλογες θέσεις των εν λόγω διευθυντικών στελεχών στα οποία η Αιτήτρια μίλησε και εξέφρασε το παράπονο της. Πρόσθετα δεν δόθηκε καμία εξήγηση γιατί οι Καθ' ων η αίτηση δεν έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου την καλύτερη δυνατή μαρτυρία που είχαν στη διάθεση τους, τη στιγμή που η Αιτήτρια αμφισβήτησε κατά την αντεξέταση της τα όσα της είχαν υποβληθεί, προβάλλοντας τη δική της εκδοχή, χωρίς ωστόσο να της δοθεί η ευχέρεια αντεξέτασης των εν λόγω προσώπων. Η μόνη από τα εν λόγω πρόσωπα που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν η κα Γαβριηλίδου (Χαρίτου), η οποία ισχυρίστηκε ότι ρωτούσε συχνά την Αιτήτρια, πώς ήταν η προσαρμογή της στο νέο πόστο και ότι πάντα της απαντούσε ότι ήταν καλά και φαινόταν να αναμένει και να ανυπομονεί για τη συνταξιοδότηση της. Ότι τα πιο πάνω τα ανέφερε στον κ. Αβρααμίδη όταν ρωτήθηκε και ότι στις 2.11.2016 της ζητήθηκε στο πλαίσιο διερεύνησης να καταθέσει γραπτώς τι γνώριζε, κοινοποιώντας το email ημερ. 2.11.2016 (Τεκ.24). Οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι η θέση της μάρτυρος, ότι ανέφερε τα πιο πάνω στον κ. Αβρααμίδη όταν ρωτήθηκε, δεν επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία του ιδίου, ο οποίος απλώς κατέθεσε το Τεκ.
13. Το εν λόγω τεκμήριο μάλιστα φαίνεται να απεστάλη στον κ. Αβρααμίδη μετά που η Αιτήτρια αποχώρησε από την υπηρεσία. Πρόσθετα, τα όσα η μάρτυς ισχυρίζεται, ότι ρωτούσε συχνά την Αιτήτρια και πάντα της απαντούσε ότι ήταν καλά και φαινόταν να αναμένει και να ανυπομονεί για τη συνταξιοδότηση της, δεν βρίσκουμε να ανακρίνονται στην πραγματικότητα. Λαμβάνοντας υπόψη ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο η Αιτήτρια ήταν 53 ετών και ότι θα αφυπηρετούσε στο 60ο έτος της ηλικίας της, δεν πιστεύουμε ότι θα ανέμενε και θα ανυπομονούσε για ένα γεγονός που επρόκειτο να συμβεί 7 χρόνια μετά, σε βαθμό μάλιστα που θα έδινε πάντα την ίδια απάντηση. Σε τελική ανάλυση πρόκειται για αφύσικες τοποθετήσεις της μάρτυρος τις οποίες απορρίπτουμε ως μη ανταποκρινόμενες στην αλήθεια. Αναφορικά με το τελευταίο γεγονός που έθεσε η Αιτήτρια, ότι μετά τη γραπτή διαμαρτυρία της και των επιστολών που απεστάλησαν από τον δικηγόρο της, η συμπεριφορά εκ μέρους των προϊσταμένων της ήταν απαράδεκτη σε βαθμό που ήθελαν να την εκδιώξουν, ισχυριζόμενη ότι εν ώρα διαλείμματος με συνάδελφο της ο κ. Αβραμίδης τη βιντεογραφούσε, ο τελευταίος δίνοντας τη δική του εξήγηση ισχυρίστηκε εν ολίγοις ότι η Αιτήτρια βρισκόταν σε χώρο με ευαίσθητα δεδομένα των Καθ' ων η αίτηση χωρίς εξουσιοδότηση και εν ώρα εργασίας και ότι ο ίδιος υπό τον φόβο ενδεχόμενης κακόβουλης διάρρηξης στην εν λόγω αποθήκη και στην προσπάθεια του να κρατήσει κάποιο μαρτυρικό υλικό, έλαβε αυθόρμητα με το κινητό του τηλέφωνο κάποια βίντεο. Εξετάζοντας τη σχετική επί του ζητήματος μαρτυρία, κατ' αρχάς παρατηρούμε ότι ενώπιον του Δικαστηρίου δεν τέθηκαν οποιαδήποτε στοιχεία που να υποστηρίζουν τη θέση του κ. Αβρααμίδη ότι η Αιτήτρια βρισκόταν στην αποθήκη εν ώρα εργασίας που κανονικά θα έπρεπε να είναι στο πόστο της. Όπως επίσης δεν τέθηκαν οποιαδήποτε στοιχεία που έτειναν να καταδείξουν ότι οι Καθ' ων η αίτηση ενημέρωσαν το προσωπικό για συγκεκριμένους χώρους που μπορούσαν ή δεν μπορούσαν να επισκεφθούν. Είναι φανερό, όπως έχει δηλωθεί, ότι στο χώρο δεν βρισκόταν μόνο η Αιτήτρια αλλά και ο αποθηκάριος που είναι αρμόδιος για τη φύλαξη του συγκεκριμένου χώρου. Ως εκ τούτου, δεν βρίσκουμε, η Αιτήτρια να εκδήλωσε οποιαδήποτε απρεπή συμπεριφορά που δικαιολογούσε την κοινοποίηση προειδοποιητικής επιστολής. Για όλα τα πιο πάνω αλλά και των εντυπώσεων που δημιουργήσαμε για τους μάρτυρες των Καθ' ων η αίτηση ενόσω αυτοί κατάθεταν στο Δικαστήριο, κρίνουμε ότι δεν είπαν όλη την αλήθεια. Ως επακόλουθο δεν αποδεχόμαστε τη μαρτυρία τους και την απορρίπτουμε σε όσα σημεία αντίκειται των όσων η Αιτήτρια και η μάρτυρας της κατέθεσαν. Αποδεχόμαστε επομένως τη μαρτυρία της Αιτήτριας και της μάρτυρος της ως αποδίδουσα πλήρως την αλήθεια, πλην της θέσεως της ότι ήταν προσωπική βοηθός του κ. Πεντάρη και ανάλογα είναι τα ευρήματα του Δικαστηρίου, πέραν των όσων έχουν ήδη παρατεθεί ως αναντίλεκτα και δεν θα τα επαναλάβουμε. Νομική Βάση Πότε υπάρχει εξαναγκασμός σε παραίτηση λόγω της διαγωγής του εργοδότη (Constructive Dismissal), έχει αποφασιστεί σε σειρά υποθέσεων. Καθοδηγητική είναι η απόφαση στην Western Excavating (ECC) Ltd v. Sharp

(1978)1All E.R. 713, 769 την οποία το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθέτησε, μεταξύ άλλων, στις υποθέ-σεις Elbee Co v. Efstathiou

(1989)1CLR 448 και Κ. Χριστοφίδης ν. Deloitte & Touché κ.α.

(2009)1 ΑΑΔ 1241. Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση: "If the employer is guilty of conduct which is a significant breach going to the root of the contract of employment, or which shows that the employer no longer intends to be bound by one or more of the essential terms of the contract, then the employee is entitled to treat himself as discharged from any further performance. If he does so, then he terminates the contract by reason of the employer's conduct. He is constructively dismissed." Σε ελεύθερη μετάφραση: «Εάν ο εργοδότης είναι ένοχος διαγωγής, η οποία συνιστά σημαντική παράβαση που φθάνει στη ρίζα της σύμβασης εργασίας ή που δείχνει ότι ο εργοδότης δεν προτίθεται πλέον να δεσμεύεται από ένα ή περισσότερους ουσιώδους όρους αυτής τότε, ο εργοδοτούμενος δικαιούται να θεωρεί τον εαυτό του αποδεσμευμένο από οποιαδήποτε περαιτέρω εκτέλεση των καθηκόντων του. Αν το κάνει αυτό τότε τερματίζει τη σύμβαση λόγω της διαγωγής του εργοδότη. Εξαναγκάζεται σε παραίτηση.» Ενασχόληση επί του ιδίου θέματος γίνεται και στην υπόθεση Louis Tourist Agency Ltd v. Αντιγόνης Ηλία

(1992)1(Β) ΑΑΔ 98, 103 όπου μεταξύ άλλων αποφασίστηκε ότι, «Το άρθρο 7

(1)του Ν.24/67 δεν εξειδικεύει τη διαγωγή του εργοδότη η οποία καθιστά δικαιολογημένο τον τερματισμό απασχόλησης εκ μέρους του εργοδοτούμενου υπαιτιότητι του εργοδότη. Στην Alouet Clothing v. Athanasiou

(1988)1CLR 626, αποφασίστηκε ότι διάρρηξη θεμελιώδους όρου της σύμβασης εργασίας εκ μέρους του εργοδότη συνιστά διαγωγή η οποία εμπίπτει στις πρόνοιες του άρθρου 7

(1)του νόμου. Είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να προσδιοριστεί εξαντλητικά η μεμπτή διαγωγή του εργοδότη στο πλαίσιο του άρθρου 7

(1). Πρέπει όμως η διαγωγή αυτή να είναι εξ αντικειμένου τέτοιας μορφής και χαρακτήρα που να κλονίζει το θεμέλιο της σχέσης εργοδότη - εργοδοτούμενου, είτε λόγω της διάρρηξης θεμελιωδών όρων της σύμβασης εργασίας, ή την επίδειξη εκ μέρους του εργοδότη διαγωγής ασυμβίβαστης με το παραδεκτό πλαίσιο σχέσεων εργοδότη - εργοδοτούμενου. Από την αγγλική νομολογία κρίθηκε, μεταξύ άλλων, ως σημαντική παράβαση της σύμβασης εργασίας που δικαιολογεί εξυπακουόμενη απόλυση, ο υποβιβασμός ή άλλη μεταβολή στο καθεστώς εργοδότησης του εργοδοτούμενου και η αλλαγή του περιεχομένου της εργασίας του που δεν προβλέπεται ή επιτρέπεται από τη σύμβαση (βλ. Halsbury's Laws of England, Fourth Edition, Vol.16, Para 478). Σχετικά με τη μονομερή αλλαγή του είδους εργασίας, στο σύγγραμμα "The Law of Unfair Dismissal", 3rd Ed., Steven D. Anderman, page 87, υποστηρίζονται τα ακόλουθα: Furthermore, even if the contract specifies that the employee may do two jobs, if it clearly indicates which is the predominant job then an attempt to alter the contract so that the lesser job becomes the predominant part of the person's work could entitle a tribunal to decide that the employer has repudiated the contract. For example in Pedersen v Camden London Borough Council

(1981)ICR 674, an employee was hired as a bar steward/catering assistant and worked almost exclusively as a bar steward for 4 years. When circumstances entailed a shift in his work to a large proportion of catering duties, an employment tribunal found this to be a unilateral alteration in the contract of a fundamental kind entitling the employee to resign and claim constructive dismissal. The Court of Appeal upheld the tribunal's decision on this question of fact. Ελεύθερη μετάφραση «Επιπρόσθετα, ακόμα κι αν η σύμβαση καθορίζει ότι ο εργοδοτούμενος μπορεί να κάνει δύο εργασίες, εάν η επικρατέστερη εργασία καθορίζεται ξεκάθαρα, τότε μία προσπάθεια αλλαγής της σύμβασης από τον εργοδότη έτσι ώστε η κατώτερη εργασία να καταστεί η επικρατέστερη για τον εργοδοτούμενο, θα μπορούσε να δώσει το δικαίωμα σε ένα Δικαστήριο να αποφασίσει ότι ο εργοδότης έχει αποκηρύξει τη σύμβαση. Για παράδειγμα στην Pedersen v. Camden London Borough Council

(1981)ICR 674, ένας εργοδοτούμενος προσλήφθηκε ως διαχειριστής μπαρ / βοηθός σερβιρίσματος και δούλεψε σχεδόν αποκλειστικά ως διαχειριστής μπαρ για 4 χρόνια. Όταν υπό τις περιστάσεις προέκυψε ανάγκη αλλαγής της εργασίας του και του ανατέθηκαν σε μεγάλο ποσοστό καθήκοντα σερβιρίσματος, το Εργατικό Δικαστήριο έκρινε ότι αυτό αποτελούσε μια μονομερή τροποποίηση της σύμβασης θεμελιώδους σημασίας που παρείχε το δικαίωμα στον εργοδοτούμενο να παραιτηθεί και να ισχυρισθεί τεκμαρτή απόλυση. Το Εφετείο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση στο πλαίσιο αυτών των γεγονότων» Όπως ανέφερε το Εφετείο στην εν λόγω απόφαση: "Whatever his original contract of employment laid down as his duties, the actual duties that he carried out were almost entirely those of bar steward and did not include the kind of work done by him during 1977 as catering assistant, so that the change in emphasis from almost total bar steward duties to a large proportion of catering assistant duties in the Food Production Centre kitchen, was a unilateral alteration in the contract which the Tribunal was satisfied was a fundamental one giving Mr Pedersen the right to regard it as a repudiation entitling him to treat himself as dismissed". Σε σχέση με τα συμβατικά καθήκοντα ενός εργοδοτούμενου στην υπόθεση Land Securities Trillium Ltd v Thornley [2005] IRLR 765 EAT, λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: "In determining what an employee's existing contractual duties were, the tribunal is entitled to look not only at how the duties were described in the employee's original job description but also at the actual work that the employee had been given. Job descriptions are not prescriptive documents". Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση L' Union National (Tourist & Sea Resorts) Limited ν. Γιώργος Χουλιώτης,

(2015)1 ΑΑΔ 1874, 1891: «Αποτελεί εξυπακουόμενο όρο της σύμβασης εργασίας ότι η κάθε πλευρά δεν πρέπει να ενεργεί με τρόπο που θα βλάψει το κλίμα της μεταξύ τους αμοιβαίας πίστης και εμπιστοσύνης (mutual trust and confidence). Κατά συνέπεια, η δυνατότητα που έχει ο εργοδότης δυνάμει των όρων που προβλέπονται από τη σύμβαση εργασίας, πρέπει να ασκείται σύμφωνα με τις αρχές της καλής πίστης και εμπιστοσύνης που διέπουν τέτοιες συμβάσεις. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Union of Construction Allied Trades and Technicians v. Brian [1980] Ι.R.L.R. 357: "There must be considered not only the nature of the order but the circumstances surrounding the giving of the order .. And also the reason for not carrying out the order." Η οποιαδήποτε αλλαγή στους όρους εργοδότησης του εργοδοτούμενου δεν μπορεί να γίνεται αυθαίρετα (βλ. Catamaran Cruises Ltd v. Williams [1994] IRLR 386). Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι ο εργοδότης πρέπει να καταδείξει ότι η αλλαγή αυτή έγινε για εύλογη αιτία η οποία πρέπει να υποστηρίζεται από στοιχεία. Το Δικαστήριο οφείλει να σταθμίζει το συμφέρον του εργοδότη να προβεί στην αλλαγή και του εργοδοτούμενου να μην την αποδεχτεί (βλ. Harvey on Industrial Relations and Employment Law - κάτω από τον υπότιτλο "Refusal to accept changes in terms and conditions").» Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 5th Edition, Vol.39 para.48 αναφέρονται τα ακόλουθα: "The implied term of trust and respect in the contract of employment has been held to have overriding effect, that is to say that, ever where the employer haw express power to act in a particular way under the terms of the contract, he must exercise that power in the light of his overall duty of trust and respect, with the result that, if he does not do to so, the employee may be contractually entitled to leave his employment and claim constructive dismissal, in spite of the employer's claim that he was merely exercising his rights". Παρόμοιες είναι οι αντιλήψεις που επικρατούν και στο Ελληνικό Δίκαιο. Σύμφωνα με τον Δ. Ζερδελή «Εργατικό Δίκαιο», 2006, σελίδα 549, «το διευθυντικό δικαίωμα δεν παρέχει στον εργοδότη την εξουσία να αναθέτει στον εργαζόμενο εργασία κατώτερη ή διαφορετική απ' αυτή που συμφωνήθηκε να παρέχει, έστω κι αν η μεταβολή αυτή δεν συνοδεύεται από μείωση των αποδοχών, εκτός εάν από τη σύμβαση προκύπτει σαφώς το αντίθετο. .... Εάν ο εργοδότης επιχειρήσει μονομερώς μεταβολή του είδους της εργασίας χωρίς να του παρέχει το διευθυντικό δικαίωμα την εξουσία αυτή, ο εργαζόμενος μπορεί να την αντικρούσει και αν συνεχίσει να προσφέρει τις υπηρεσίες του, σύμφωνα με τους πριν από την μεταβολή όρους, οπότε, εάν ο εργοδότης δεν τις αποδεχθεί, περιέρχεται σε υπερημερία δανειστή. Εάν η μεταβολή είναι βλαπτική για τον εργαζόμενο, σύμφωνα με τα όσα λέχθηκαν παραπάνω, ο εργαζόμενος στη σύμβαση, αορίστου χρόνου, έχει τη δυνατότητα να τη θεωρήσει ως καταγγελία της σύμβασης από τον εργοδότη και να αποχωρήσει αξιώνοντας την αποζημίωση απόλυσης. Περιπτωσιολογία: Από τη νομολογία κρίθηκε ότι δεν εμπίπτουν στις εξουσίες του διευθυντικού δικαιώματος και, επομένως, εάν επιχειρηθούν μονομερώς από τον εργοδότη, συνιστούν μονομερή βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας οι εξής μεταβολές στο είδος εργασίας: (αα) η ανάθεση διαφορετικής ή κατώτερης απ' αυτή που συμφωνήθηκε εργασίας Στην περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε διαπιστώσει ότι ο εργοδότης παρέβη ουσιώδεις όρους της σύμβασης εργασίας που παρείχαν στον εργοδοτούμενο το δικαίωμα να τερματίσει την απασχόληση του, λόγω της διαγωγής του εργοδότη, ακολούθως θα πρέπει να εξετάσει το λόγο, τον τρόπο και τον χρόνο που ο εργοδοτούμενος υπέβαλε την παραίτηση του. Ο εργοδοτούμενος θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να αποδείξει ότι παραιτήθηκε από την εργασία του λόγω της συγκεκριμένης παράβασης και όχι για οποιονδήποτε άλλο λόγο που δεν του παρείχε τέτοιο δικαίωμα. Η παράβαση αυτή μπορεί να μην αποτελεί τον μοναδικό λόγο, είναι όμως αρκετό να αποτελεί τον βασικό και ουσιαστικό λόγο της παραίτησης. Σύμφωνα με καλά καθιερωμένες νομολογιακές αρχές, αφ' ης στιγμής εκδηλωθεί η επιλήψιμη συμπεριφορά του εργοδότη, που θα δικαιολογούσε την αποχώρηση του εργοδοτούμενου, ο δεύτερος θα πρέπει να εγκαταλείψει την απασχόληση του χωρίς καθυστέρηση ή μετά από εύλογο χρόνο. Όπως τονίστηκε στην προαναφερθείσα υπόθεση Western Excavating (ανωτέρω): "...The employee is entitled in those circumstances to leave at the instant without giving any notice at all, or alternatively, he may the conduct must in either case be sufficiently serious to entitle him to leave at once. Moreover, he must make up his mind soon after the conduct of which he complains: for, id he continues for any length of time without leaving, he will lose his right to treat himself as discharged. He will be regarder as having elected to affirm the contract". Σε ελεύθερη μετάφραση; «.Ο εργοδοτούμενος δικαιούται κάτω από τις περιστάσεις να αποχωρήσει αμέσως χωρίς να δώσει οποιανδήποτε προειδοποίηση ή διαζευκτικά μπορεί να δώσει προειδοποίηση και να λέγει ότι θα αποχωρήσει στο τέλος της προειδοποίησης. Αλλά είτε στη μια, είτε στην άλλη περίπτωση η διαγωγή πρέπει να είναι αρκετά σοβαρή για να δικαιούται να αποχωρήσει αμέσως, επί πλέον πρέπει να αποφασίσει αμέσως μετά τη διαγωγή για την οποία παραπονείται: διότι αν συνεχίσει για οποιαδήποτε χρονική περίοδο χωρίς να αποχωρήσει θα απολέσει όλα τα δικαιώματα του να θεωρήσει τον εαυτό του απολυόμενο. Θα θεωρηθεί ότι επέλεξε να επιβεβαιώσει την σύμβαση». Από τη στιγμή που ο εργοδότης διαπράττει μία τέτοια παράβαση με την οποία αποκηρύσσει τη σύμβαση, ο εργοδοτούμενος έχει να επιλέξει μια από τις πιο κάτω πορείες: (α) Να επιβεβαιώσει τη σύμβαση απασχόλησης του και να επιμείνει στην περαιτέρω εκτέλεση της (β) να αποδεχθεί την αποκήρυξη της, οπότε σε μια τέτοια περίπτωση η σύμβαση φθάνει σ' ένα τέλος. Μια τέτοια επιλογή δεν μπορεί να παραμείνει ανοικτή μέχρι τέλους. Ο εργοδοτούμενος θα πρέπει να ενεργήσει άμεσα γιατί εάν συνεχίσει να απασχολείται για κάποια χρονική περίοδο κινδυνεύει να χάσει όλα τα δικαιώματα του και να θεωρηθεί ότι επέλεξε να επιβεβαιώσει τη σύμβαση (The Employment Contract, D. Brodie). Ενδεικτικά ως προς τη σοβαρότητα που αποδίδεται στην ανάγκη για αποχώρηση του εργοδοτούμενου από την απασχόληση του χωρίς καθυστέρηση, στην απόφαση W.E. Cox Joner (International) Ltd v. Crook [1981] I.C.R. 823, 831 λέχθηκαν τα ακόλουθα: "... to stay at work for a period of one month to look around starting from the initial breach of contract, might well not have been fatal; but to work for a further month, six months already having elapsed, seems to be inconsistent with saying that he had not affirmed the contract ..." Ο καθορισμός του εύλογου χρόνου που απαιτείται για τον εργοδοτούμενο να προσδιορίσει τη θέση του και να αποφασίσει την αποχώρηση του, ισχυριζόμενος εξαναγκασμό σε παραίτηση, θα πρέπει να εξετάζεται σε συνάρτηση με άλλους παράγοντες. Ειδικότερα, κατά την εξέταση του θέματος εάν ένας εργοδοτούμενος επιβεβαίωσε ή όχι την τροποποιημένη σύμβασης εργασία του προτού παραιτηθεί, η περίοδος απασχόλησης του είναι πάντα σχετική για τον καθορισμό του εύλογου χρόνου που απαιτείται για να εξετάσει τη θέση του προτού λάβει την απόφαση να παραιτηθεί και να ισχυριστεί εξαναγκασμό σε παραίτηση (The Governing Body of St Edmund Canterbury Catholic High School v. Ann Hines [2003] UKEAT 1138/02). Αποτελεί σφάλμα για το Δικαστήριο να εξισώσει την καθυστέρηση με την επιβεβαίωση εάν το όλο θέμα δεν εξεταστεί σε συνδυασμό με άλλα θέματα όπως η φύση της παράβασης από τον εργοδότη και η περίοδος απασχόλησης του εργοδοτούμενου. Το ερώτημα που θα πρέπει να απαντήσει το Δικαστήριο δεν είναι κατά πόσο ο εργοδοτούμενος καθυστέρησε πάρα πολύ να παραιτηθεί, αλλά κατά πόσο επιβεβαίωσε τη σύμβαση εργασίας (Miceli v. Signal House Ltd [1996] UKEAT 180/95). Από τη στιγμή που ο εργοδοτούμενος καθιστά σαφή τη διαφωνία του με την παράβαση των όρων της σύμβασης εργασίας του δεν θα θεωρείται ότι επιβεβαίωσε τη συμβατική σχέση με το να συνεχίζει να εργάζεται και να πληρώνεται για μια περιορισμένη χρονική περίοδο. Το αν υπήρξε επιβεβαίωση αποτελεί ζήτημα πραγματικό στηριζόμενο επί των γεγονότων (question of fact) της κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Ms RV Simms v. Sainsbury Supermarkets Ltd [2005] All ER (D) 144), η περίπτωση που απασχόλησε το Εφετείο αφορούσε εργοδοτούμενη στην οποίας οι εργοδότες, κατά παράβαση της σύμβασης εργασίας, παρέλειψαν να κατάβάλουν πλήρη μισθό από 30.8.2002 και προέβαιναν σε αποκοπές από τον μισθό της από τις 13.12.

1. Η εργοδοτούμενη υπέβαλε την παραίτηση της με επιστολή ημερ. 21.3.2003 προβάλλοντας ως ένα από τους λόγους παραίτησης τη μονομερή και χωρίς τη συγκατάθεση της αποκοπή μισθού. Το Δικαστήριο στην απόφαση του τόνισε μεταξύ άλλων, ότι στην περίπτωση που ένας εργοδοτούμενος, χωρίς να επιφυλάξει τη θέση του, συνεχίζει να εργάζεται για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά που ο εργοδότης κατέστησε σαφή τη θέση του επί ενός θέματος διαφωνίας, τότε θεωρείται ότι ο εργοδοτούμενος επιβεβαίωσε τη σύμβαση και δεν μπορεί να επικαλεστεί εξαναγκασμό σε παραίτηση σε κατοπινό στάδιο. Αναφερόμενο το Εφετείο στην υπόθεση W.E. Cox Toner (ανωτέρω), τόνισε ότι από τη στιγμή που ο εργοδοτούμενος καθιστά σαφή τη διαφωνία του με ό,τι γίνεται, δεν θα θεωρηθεί ότι έχει επιβεβαιώσει τη συμβατική σχέση με το να συνεχίζει να εργάζεται για μια περιορισμένη χρονική περίοδο. Στην ίδια ωστόσο υπόθεση αποφασίστηκε ότι ο εργοδοτούμενος εμποδιζόταν να επικαλείται εξαναγκασμό σε παραίτηση, καθώς συνέχισε να εργάζεται για τέσσερεις εβδομάδες μετά που ο εργοδότης κατέστησε σαφή τη θέση του ότι δεν θα ικανοποιούσε τα παράπονα του με αποτέλεσμα να θεωρηθεί ότι επέλεξε να επιβεβαιώσει τη σύμβαση. Εκτενή αναφορά επί του θέματος με παράθεση των πιο πάνω νομολογιακών αρχών γίνεται στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κυπριακές Αερογραμμές Δημόσια Λτδ ν. Αντωνίου, Πολιτική Έφεση 101/2013, ημερ. 16.7.2019, από την οποία επίσης έχουμε αντλήσει καθοδήγηση. Στη βάση των πιο πάνω νομολογιακών αρχών, το Δικαστήριο για να καταλήξει στο τελικό του συμπέρασμα θα πρέπει να εξακριβώσει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης, (α) εάν και κατά πόσο υπήρξε μονομερής και αυθαίρετη παράβαση των όρων απασχόλησης της Αιτήτριας από τους Καθ' ων η αίτηση. Ακολούθως, εάν η απάντηση στο ερώτημα είναι θετική, θα πρέπει να διακριβωθεί (β) ο βαθμό σοβαρότητάς της παράβασης, εάν δηλαδή ήταν αρκούντως σοβαρή ώστε να δικαιολογεί εξαναγκασμό σε παραίτηση, (γ) εάν η συγκεκριμένη παράβαση από-τέλεσε τον βασικό λόγο παραίτησης της Αιτήτριας ή (δ), εάν αυτή επιβεβαίωσε (affirm) ή όχι την τροποποιημένη σύμβαση εργασίας της. Προτού το Δικαστήριο απαντήσει στα πιο πάνω ερωτήματα, θα πρέπει να από-φανθεί των πιο κάτω ζητημάτων, όπως αυτά τέθηκαν στην Χουλιώτης (ανωτέρω): (α) κατά πόσον οι Καθ' ων η αίτηση δυνάμει (i) της σύμβασης εργασίας που συνήψαν με την Αιτήτρια και (ii) του διευθυντικού τους δικαιώματος, είχαν το δικαίωμα μονομερώς να μετακινήσουν την Αιτήτρια από τον 7ο όροφο όπου ασκούσε καθαρά γραμματειακά καθήκοντα στο χώρο υποδοχής όπου της ανατέθηκαν διαφορετικά καθήκοντα. (β) στην περίπτωση που παρεχόταν στους Καθ' ων η αίτηση αυτό το δικαίωμα, κατά πόσο υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης (i) το εξάσκησαν εύλογα και με βάση τις αρχές της καλής πίστης και εμπιστοσύνης που διέπουν τις συμβάσεις εργασίας και (ii) η άρνηση της Αιτήτριας να αποδεχθεί τις συγκεκριμένες αλλαγές ήταν δικαιολογημένη ή όχι. Οι Καθ' ων η αίτηση υποστηρίζουν ότι το δικαίωμα τους να προβούν σε αλλαγή των όρων και συνθηκών απασχόλησης της Αιτήτριας πηγάζει από την σύμβαση εργασίας της (Τεκ.2) και ειδικότερα τον όρο 14.1.( σελίδα 3 της απόφασης). Ερμηνεύοντας τον συγκεκριμένο όρο της σύμβασης, βρίσκουμε ότι παρείχε στους Καθ' ων η αίτηση το δικαίωμα να προβούν σε αλλαγές στους όρους και τις συνθήκες απασχόλησης της Αιτήτριας και να της αναθέσουν επιπρόσθετα καθήκοντα τα οποία ωστόσο θα έπρεπε να σχετίζονται με τα καθήκοντα της θέσης που κατείχε[1]. Κατά την κρίση μας ο συγκεκριμένος όρος δεν παρείχε στους Καθ' ων η αίτηση το δικαίωμα να τροποποιήσουν ή να αλλάξουν εξ ολοκλήρου τα καθήκοντα της Αιτήτριας ή να της αναθέσουν κατώτερα ή διαφορετικά καθήκοντα απ' αυτά που εκτελούσε κατά τη μακρόχρονη υπηρεσίας της. Επίσης οι Καθ' ων η αίτηση όφειλαν να ενημερώσουν εγκαίρως και εντός ευλόγου χρόνου την Αιτήτρια για τις οποιεσδήποτε αλλαγές στους συμβατικούς της όρους. Πρόσθετα, εν προκειμένω οι αλλαγές θα έπρεπε να κοινοποιηθούν εγγράφως και απευθείας στην Αιτήτρια και όχι μέσω γενικής ενημέρωσης, καθώς αφορούσαν αποκλειστικά και μόνο την Αιτήτρια και όχι άλλους εργοδοτούμενους. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα γεγονότα τα υπόθεσης, η Αιτήτρια εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση για 22 και πλεόν χρόνια ασκώντας γραμματειακά καθήκοντα αρχικά ως «γραμματέας» και ακολούθως, με την τελευταία σύμβαση εργασίας που είχε υπογράψει τρία χρόνια πριν την αποχώρηση της, ως "Assurance Executive Assistant in the Core Business Services Line (CBS) of the Company". Στις 26.7.2016 οι Καθ' ων η αίτηση ενημέρωσαν προφορικά τον Αιτήτρια ότι από 1.8.2016 θα μετακινείτο από τον 7ο όροφο στο χώρο υποδοχής όπου θα της ανατίθεντο νέα καθήκοντα. Με βάση τις πιο πάνω διαπιστώσεις του Δικαστηρίου, επρόκειτο για καθήκοντα διαφορετικά και άσχετα με αυτά που ασκούσε η Αιτήτρια κατά τη μακρόχρονη υπηρεσίας της στους Καθ' ων η αίτηση. Ταυτόχρονα λαμβάνοντας υπόψη τη φύση των νέων καθηκόντων που της είχαν ανατεθεί και που αφορούσαν την υποδοχή πελατών, τη ετοιμασία των αιθουσών συνεδριάσεων και της γραφικής ύλης, την εξυπηρέτηση πελατών με τη λήψη παραγγελιών και το σερβίρισμα ροφημάτων, το μάζεμα με το πέρας των συνεδριάσεων των διαφόρων αντικειμένων και συγχρόνως την αναπλήρωση της τηλεφωνήτριας στο τηλεφωνικό κέντρο σε περίπτωση απουσίας της, κρίνουμε ότι επρόκειτο και για κατώτερη εργασία απ' αυτή που είχε συμφωνήσει και προσέφερε κατά τη μακρά παρουσία της στους Καθ' ων η αίτηση. Επίσης με βάση τις πιο πάνω διαπιστώσεις μας επρόκειτο και για καθήκοντα άλλης θέσης εργασίας απ' αυτή που κατείχε η Αιτήτρια. Έχοντας λοιπόν υπόψη ότι ό τρόπος με τον οποίο ασκούνται οι εξουσίες που παρέχονται από τη σύμβαση εργασίας στον εργοδότη πρέπει να είναι σύμφωνες με τον εξυπακουόμενο όρο της πίστης και της εμπιστοσύνης που διέπει κάθε εργασιακή σχέση, στην προκείμενη περίπτωση κρίνουμε ότι οι Καθ' ων η αίτηση ενήργησαν έξω από τα πλαίσια των συμβατικών δυνατοτήτων που τους παρείχε ο όρος 14.
2. της σύμβασης εργασίας (Τεκ.2) και κατά παράβαση των αρχών της καλής πίστης και εμπιστοσύνης που διέπει τέτοιες συμβάσεις, προβαίνοντας σε μονομερή και αυθαίρετη τροποποίηση ουσιώδους όρου της σύμβασης σε σχέση με τα καθήκοντα και τη θέση που κατέχει η Αιτήτρια. Όπως προκύπτει από τη νομολογία, η ενέργεια του εργοδότη να μεταβάλει μονομερώς (χωρίς τη συγκατάθεση και τη σύμφωνη γνώμη του εργοδοτούμενου) και αυθαιρέτως (χωρίς να βασίζεται σε συμβατικό δικαίωμα) τους όρους απασχόλησης του εργοδοτούμενου συνιστά παράβαση (repudiation) της σύμβασης, που παρέχει στον τελευταίο το δικαίωμα να τερματίσει νόμιμα την απασχόληση του, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 7

(1)του Νόμου και να αξιώσει αποζημιώσεις για εξαναγκασμό του σε παραίτηση λόγω της διαγωγής του εργοδότη. Και στην προκείμενη περίπτωση, η ενέργεια των Καθ' ων η αίτηση να τροποποιήσουν μονομερώς και αυθαιρέτως τους όρους απασχόλησης της Αιτήτριας συνιστά σοβαρή παράβαση, θεμελιώδους σημασίας, ικανή να κλονίσει το θεμέλιο της σχέσης εργοδότη εργοδοτούμενου και να παράσχει στην Αιτήτρια το δικαίωμα να τερματίσει την απασχόληση της επικαλούμενη εξαναγκασμό σε παραίτηση. Το ερώτημα που τίθεται ως επακόλουθο της πιο πάνω κατάληξης μας είναι κατά πόσο η Αιτήτρια επιβεβαίωσε την τροποποιημένη σύμβαση εργασίας. Επανερχόμενοι στα γεγονότα της υπόθεσης και με καθοδήγηση τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, επαναλαμβάνουμε ότι με την προσκομισθείσα μαρτυρία οι Καθ' ων η αίτηση σε καμία περίπτωση δεν κατάφεραν να αποδείξουν ότι η Αιτήτρια συναίνεση στη μετακίνηση της και συνεπώς συμφώνησε στην αλλαγή των όρων απασχόλησης της. Αντίθετα αυτό που προκύπτει μέσα από την αποδεχθείσα μαρτυρία είναι ότι η Αιτήτρια από την πρώτη στιγμή κατέστησε προφορικά φανερή τη διαφωνία της και όταν εν τέλει δεν εισακούστηκε αναγκάστηκε να προβεί σε γραπτή διαμαρτυρία και ακολούθως με τον ίδιο τρόπο να θέσει την παραίτηση του. Υπό τις περιστάσεις η Αιτήτρια είχε κάθε δικαίωμα ν' αποχωρήσει αμέσως από την εργασία της χωρίς να δώσει οποιαδήποτε προειδοποίηση. Ωστόσο η Αιτήτρια συνέχισε για κάποιο χρονικό διάστημα να προσφέρει τις υπηρεσίες της με την ελπίδα ότι θα επανερχόταν στα καθήκοντα της. Λαμβάνοντας υπόψη τη φύση της παράβασης και την 22χρονη και πλέον περίοδο απασχόλησης της Αιτήτριας κρίνουμε ότι το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την παράβαση της σύμβασης και μέχρι τη γραπτή παραίτηση της, δεν ήταν υπερβολικό αλλά αναγκαίο και εύλογο για την ίδια να εξετάσει τη θέση της προτού λάβει την απόφαση να παραιτηθεί και να επικαλεστεί εξαναγκασμό σε παραίτηση. Κρίνουμε ότι η Αιτήτρια σε καμία περίπτωση δεν επιβεβαίωσε την τροποποιημένη σύμβαση εργασίας που μονομερώς επέβαλαν οι Καθ' ων η αίτηση. Για όλα τα πιο πάνω, καταλήγουμε ότι η Αιτήτρια δικαιολογημένα τερμάτισε την απασχόληση της λόγω παράβασης ουσιωδών όρων της σύμβασης εργασίας της που ισοδυναμεί με εξαναγκασμό σε παραίτηση. Υπολογισμός Αποζημιώσεων Σύμφωνα με το άρθρο 7

(1)του Νόμου, όταν ο εργοδοτούμενος τερματίζει την απασχόληση του λόγω της διαγωγής του εργοδότη, τότε ο τερματισμός αυτός θεωρείται ως τερματισμός από τον εργοδότη υπό την έννοια του άρθρου

1. Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Ευθύς εξ αρχής θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ως προς το αποτέλεσμα που θα καταλήξει ή το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Από τα γεγονότα της υπόθεσης είναι φανερό ότι η Αιτήτρια εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση για 22 και πλέον συναπτά έτη και ότι για σκοπούς αποζημίωσης λάμβανε το ποσό των €471,25 εβδομαδιαίως. Επίσης κατά τον χρόνο τερματισμού της απασχόλησης της ήταν 53 ετών. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση της Αιτήτριας, τη διάρκεια της απασχόλησης της, τα ημερομίσθια της, την οποιαδήποτε απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας της και την ηλικία της, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις όπως της επιδικάσουμε, υπό μορφή εύλογης αποζημίωσης, το ποσό των €31.809,37 που αντιστοιχεί με τις απολαβές 67,5 βδομάδων. Περαιτέρω, με βάση το άρθρο 9 (ζ) του Νόμου η Αιτήτρια δικαιούται σε πληρωμή αντί προειδοποίησης που αντιστοιχεί σε απολαβές 8 βδομάδων, ήτοι ποσό €3.
2. Συνακόλουθα της πιο πάνω κατάληξης μας:

(1)Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση για το ποσό των €31.809,37 με νόμιμο τόκο από 16.11.2016 μέχρι τελικής εξόφλησης. Σύμφωνα με το άρθρο 3

(2)του Νόμου ποσό €24.505 που αντιστοιχεί με ημερομίσθια ενός έτους πλέον νόμιμο τόκο θα καταβληθεί στην Αιτήτρια από τους Καθ' ων η αίτηση, το δε υπόλοιπο ποσό των €7.304,37 που αντιστοιχεί με ημερομίσθια 15½ εβδομάδων πλέον νόμιμο τόκο θα της καταβληθεί από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού.

(2)Εκδίδεται περαιτέρω απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση για το ποσό των €3.770 που αφορά πληρωμή αντί προειδοποίησης, με νόμιμο τόκο από 16.11.2016 μέχρι τελικής εξόφλησης. Τέλος, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Οι υπόλοιπες αξιώσεις της Αιτήτριας απορρίπτονται χωρίς έξοδα. (υπ)..................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Α. Λάμπρου, Μέλος Κ. Κωνσταντίνου, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Στην υπόθεση Haden v. Cowan [1982] IRLR 314 το Αγγλικό Εφετείο σημείωσε ότι τέτοιοι όροι στις συμβάσεις εργασίας πρέπει να ερμηνεύονται ότι αναφέρονται στα καθήκοντα της θέσης του εργοδοτούμενου και ότι δεν μπορούν να αποτελούν τη βάση για την ανάθεση στον εργοδοτούμενο καθήκοντα εντελώς άσχετα με τα καθήκοντα της θέσης του. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο