← Κύπρος

ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΗΛΙΑΔΟΥ ν. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Συνενωμένες Υπόθεσης: 216/2021 και 217/2021, 31/10/2023

ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΗΛΙΑΔΟΥ ν. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Συνενωμένες Υπόθεσης: 216/2021 και 217/2021, 31/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Πρόεδρος Α. Λάμπρου και Π. Παναγιώτου, Μελών Συνενωμένες Υπόθεσης: 216/2021 και 217/2021 Μεταξύ: ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΗΛΙΑΔΟΥ ΣΤΑΥΡΙΝΑ ΚΡΑΣΣΑ Αιτήτριες -και- ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Καθ' ου η αίτηση Ημερομηνία: 31η Οκτωβρίου, 2023 Εμφανίσεις: Για Αιτήτριες: κ. Ζ. Νικολάου Για Καθ' ων η αίτηση: κα Ζ. Χαραλάμπους ΑΠΟΦΑΣΗ Με τις ως άνω συνενωμένες υποθέσεις, οι Αιτήτριες αξιώνουν από τον Καθ' ου η αίτηση πληρωμή φιλοδωρήματος ανερχομένου για τη πρώτη στο ποσό των €6.971 και για τη δεύτερη στο ποσό των €10.139,52, οιανδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε αποφασίσει το Δικαστήριο, νόμιμο τόκο, έξοδα συν ΦΠΑ. Είναι η θέση τους, όπως προκύπτει από τους πανομοιότυπους γενικούς λόγους των Αιτήσεων τους, ότι το 2014 το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε την καταβολή φιλοδωρήματος σε εργοδοτούμενους αορίστου χρόνου στο δημόσιο, νοουμένου ότι έχουν συμπληρώσει τριετή υπηρεσία. Ότι μετά την αφυπηρέτηση τους ζήτησαν την καταβολή του εν λόγω φιλοδωρήματος και ότι η αρμόδια αρχή, περί τον Αύγουστο 2020, απέρριψε το αίτημα τους επικαλούμενη τη μη συμπλήρωση τριετούς υπηρεσίας στο δημόσιο. Ο Καθ' ου η αίτηση με τους γενικούς λόγους εμφάνισης εγείρει και στις δύο Αιτήσεις τις πιο κάτω προδικαστικές ενστάσεις:

  1. Ισχυρίζεται ότι οι δυο Αιτήσεις δεν δεικνύουν οποιαδήποτε απαίτηση εναντίον του και/ή έκαστη των Αιτητριών δεν νομιμοποιείται να εγείρει και/ή να προωθεί την Αίτηση της και/ή εκάστη Αίτηση εγείρεται λανθασμένα και/ή καταχρηστικά εναντίον του.
  2. Ισχυρίζεται επίσης ότι η οποιαδήποτε απαίτηση των Αιτητριών έχει παραγραφεί εφόσον αυτές έχουν αποχωρήσει από τη Στατιστική Υπηρεσία την 1.11.2019 και 1.10.2019 αντίστοιχα, καθώς συμπλήρωσαν την ηλικία αναγκαστικού τερματισμού της απασχόλησης τους και οι εν λόγω Αιτήσεις καταχωρήθηκαν στις 8.6.2021 δηλαδή μετά την πάροδο των 12 μηνών ως η προθεσμία που ορίζεται στο άρθρο 12(10Α) του περί Ετησίων Αδειών μετ' Απολαβών Νόμου του 1967 (Ν.8/1967), το οποίο αναφέρεται σε υποβολή απαίτησης εντός δώδεκα μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία ανέκυψε το προς υποβολήν αιτήσεως δικαίωμα. Άνευ βλάβης των πιο πάνω προδικαστικών ενστάσεων, ο Καθ' ου η αίτηση αρνείται τους ισχυρισμούς των Αιτητριών και ισχυρίζεται ότι η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου ημερ. 26.3.2014 με αρ. 76.709 προέβλεπε ρητά ότι εργοδοτούμενος αορίστου χρόνου έχει δικαίωμα σε καταβολή φιλοδωρήματος κατά την αποχώρηση του από την υπηρεσία νοουμένου ότι έχει συμπληρώσει τριετή υπηρεσία. Εν προκειμένω και οι δύο Αιτήτριες έχουν συμπληρώσει μικρότερη υπηρεσία και ως εκ τούτου η ως άνω απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής στην περίπτωση τους. Αμφότεροι συνήγοροι συμφώνησαν στην κατάθεση παραδεκτών γεγονότων στη βάση των οποίων ανέπτυξαν τα επιχειρήματα τους με την παράθεση γραπτών αγορεύσεων. Τα εν λόγω παραδεκτά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: - Οι Αιτήτριες προσλήφθηκαν στη Στατιστική Υπηρεσία, η πρώτη στις 17.11.2008 και η δεύτερη στις 17.9.2003, με συμβόλαιο απασχόλησης εποχιακής βάσης και στη συνέχεια με συμβόλαιο απασχόλησης καθορισμένης διάρκειας δυνάμει των προνοιών του περί Διαδικασίας Πρόσληψης Εργοδοτουμένων Καθορισμένης Διάρκειας στη Δημόσια Υπηρεσία Ν.25(Ι)/2011, για εκτέλεση καθηκόντων βοηθού στατιστικών ερευνών με απασχόληση στην επαρχία Λευκωσίας. - Οι εργοδοτούμενοι καθορισμένης διάρκειας δεν είχαν δικαίωμα σε καταβολή φιλοδωρήματος με βάση τους όρους απασχόλησης τους. - Οι Αιτήτριες αποχώρησαν από τη Στατιστική Υπηρεσία, η πρώτη την 1.11.2019 και η δεύτερη την 1.10.2019, καθώς συμπλήρωσαν την ηλικία αναγκαστικής αποχώρησης από την Υπηρεσία. - Οι Αιτήτριες καταχώρησαν τις υπό κρίση Αιτήσεις ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών στις 8.6.
  3. - Στις 26.3.2014 το Υπουργικό Συμβούλιο με απόφαση του αρ. 76.709 αποφάσισε ότι εργοδοτούμενος αορίστου χρόνου έχει δικαίωμα σε καταβολή φιλοδωρήματος κατά την αποχώρηση του από την υπηρεσία, νοουμένου ότι έχει συμπληρώσει τριετή υπηρεσία από το χρονικό στάδιο που αυτός έχει καταστεί δικαιούχος. - Με επιστολή ημερ. 14.8.2020, που κοινοποίησε η Αιτήτρια στην Αίτηση 216/2021 στο Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού, ζήτησε όπως της καταβληθεί φιλοδώρημα λόγω συμπλήρωσης τριετούς υπηρεσίας κατά την αφυπηρέτηση της. Το εν λόγω αίτημα απορρίφθηκε με απαντητική επιστολή ημερ. 27.8.2020 για τον λόγο ότι κατά το στάδιο της αποχώρησης της είχε συμπληρώσει 29 μήνες υπηρεσίας και δεν είχε δικαίωμα σε καταβολή του υπό αναφορά ωφελήματος. Το ίδιος αίτημα υπέβαλε εκ νέου με επιστολή της προς το Υπουργείο Οικονομικών ημερ. 18.1.
  4. Αίτημα υπέβαλε επίσης και η Αιτήτρια στην Αίτηση 217/2021 με επιστολή της προς το Υπουργείο Οικονομικών ημερ. 19.1.
  5. Το Υπουργείο απάντησε και στις δύο με επιστολή του ημερ. 23.3.
  6. Προδικαστικές ενστάσεις Ως θέμα λογικής προτεραιότητας, προέχει η εξέταση της προδικαστικής ένσταση του Καθ' ου η αίτηση που αφορά την παραγραφή του δικαιώματος των Αιτητριών να προσφύγουν ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. H ευπαίδευτη συνήγορος για τον Καθ' ου η αίτηση, θέτοντας ως νομικό υπό-βαθρο της προδικαστικής έντασης το άρθρο 12(10Α) του περί Ετησίων Αδειών μετ' Απολαβών Νόμου 8/67, εισηγήθηκε ότι από τα παραδεκτά γεγονότα της υπόθεσης είναι φανερό ότι το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει τις υπό κρίση Αιτήσεις, καθώς και οι δύο Αιτήσεις καταχωρήθηκαν εκπρόθεσμα με αποτέλεσμα οι απαιτήσεις των Αιτητριών να έχουν παραγραφεί. Η αλληλογραφία που ακολούθησε της αποχώρησης δεν μεταβάλλει τον χρόνο παραγραφής και την αποτρεπτική προθεσμία υποβολής Αιτήσεως που προβλέπει ο Νόμος. Η τοποθέτηση του Τμήματος επί του αιτήματος των Αιτητριών ξεκάθαρα αναφέρεται και σε επιστολή ημερ. 30.12.
  7. Και οι δύο Αιτήσεις καταχωρήθηκαν στις 8.6.2021 δηλαδή μετά το πέρας της προβλεπόμενης στο Νόμο προθεσμίας των 12 μηνών. Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τις Αιτήτριες, στη διαμετρικά αντίθετη αγόρευση του, υποστήριξε ότι το προς υποβολή αιτήσεως δικαίωμα των Αιτητριών δεν ανέκυψε με την αναγκαστική αποχώρηση τους από την Υπηρεσία, ως ισχυρίζεται η πλευρά του Καθ' ου η αίτηση, αλλά από την απορριπτική απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών ημερ. 23.3.
  8. Το ζήτημα της παραγραφής, όπως έχει αναφερθεί στην απόφαση Χατζηστυλλής ν. Papadema κ.ά.

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 551, 560, άπτεται τούτης της εξουσίας ή της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου να επιληφθεί μίας υπόθεσης και εφόσον τίθεται στο δικόγραφο είναι το πρώτο που θα πρέπει να εξεταστεί. Για να δανειστούμε από τις, επί του προκειμένου, αρχές που εφαρμόζονται στην Αναθεωρητική δικαιοδοσία υπενθυμίζουμε ότι αυτές υπαγορεύουν ότι οι προθεσμίες πρέπει να τηρούνται σε όλες τις περιπτώσεις σαν θέμα δημοσίου συμφέροντος (Moran v. Republic, 1 R.S.C.C. 10, 13) Σύμφωνα με το άρθρο 12 (10Α) του περί Ετησίων Αδειών Μετ' Απολαβών Νόμου του 1967 (Ν. 8/67) όπως έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 169(Ι)/2002: «(10Α) Αίτηση στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών υποβάλλεται εντός δώδεκα μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία ανέκυψε το προς υποβολήν αιτήσεως δικαίωμα ή εντός εννέα μηνών από την απάντηση του Ταμείου για πλεονάζον προσωπικό: Νοείται ότι στις περιπτώσεις όπου το προς υποβολήν αιτήσεως στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών δικαίωμα ανέκυψε μετά την 21η Μαΐου 1999, η δυνάμει του εδαφίου
(1)του παρόντος άρθρου καθοριζόμενη προθεσμία για την καταχώρηση αίτησης, αρχίζει από την ημερομηνία δημοσίευσης του παρόντος Νόμου στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας.» Με τον τροποποιητικό Ν.169(Ι)/02 ο νομοθέτης έθεσε αποσβεστική προθεσμία ως προς το δικαίωμα υποβολής αίτησης ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών. Από τις 9.8.2002 που δημοσιεύτηκε ο Νόμος, οποιαδήποτε αίτηση στο εν λόγω Δικαστήριο υποβάλλεται μέσα σε 12 μήνες από την ημερομηνία που ανέκυψε το προς υποβολή αίτησης δικαίωμα ή μέσα σε 9 μήνες από την απάντηση του Ταμείου για πλεονάζον προσωπικό. Με την επιφύλαξη της εν λόγω διατάξεως, διευκρινίζεται ότι στις περιπτώσεις που το δικαίωμα για υποβολή αιτήσεως ανέκυψε μετά την 21.5.1999, που είναι η ημερομηνία που δημοσιεύθηκαν οι νέοι διαδικαστικοί κανονισμοί του Δικαστηρίου τούτου, η καθοριζόμενη προθεσμία για καταχώρηση αίτησης ίσχυε για ένα έτος από της δημοσιεύσεως του παρόντος Νόμου, ήτοι μέχρι τις 8.8.2003. Οι διατάξεις του παρόντος Νόμου δεν παρέχουν οποιαδήποτε διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών να παρατείνει τον χρόνο πέραν των 12 ή 9 μηνών αντίστοιχα από την ημερομηνία που ανέκυψε το προς υποβολή αίτησης δικαίωμα. Επομένως με την πάροδο του χρόνου των 12 ή 9 μηνών αντίστοιχα, το δικαίωμα του εργοδοτούμενου να υποβάλει αίτηση παραγράφεται και το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών στερείται δικαιοδοσίας να επιληφθεί μιας τέτοιας αίτησης. Όπως αναφέρθηκε από τον Lord Denning MR στην υπόθεση Dedman v. British Building & Engineering Appliances Ltd [1974] ICR 53, 'If [an application] arrives a minute after midnight on the last day the clerks must throw it out; the tribunal is not competent to hear it'. Σε μια τέτοια περίπτωση όπου υπάρχει εξειδικευμένη περίοδος παραγραφής θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η λεκτική διατύπωση και ο σκοπός που θα εξυπηρετήσει ο συγκεκριμένος νόμος (Chitty on Contracts 25th Edition, par.1900). Στον Halsbury's Laws of England, 4th Edition, 2000 Reissue, Volume 16, p. 629 κάτω από τον τίτλο
(2)PROCEEDINGS BEFORE EMPLOYMENT TRIBUNALS (i) Time Limits, αναφέρονται τα ακόλουθα: "685. Time limits for presenting complaints.
(1)..........................................
(2)..........................................
(3)..........................................
(4)awaiting the outcome of other proceedings, including criminal proceedings, is not normally a good ground nor is delaying a claim because of utilising an internal right to appeal under the employer's disciplinary procedure; n.11. .... In such cases, the employee is, therefore, advised to present an originating application but ask for the matter to be adjourned pending completion of the internal proceedings." Ελεύθερη μετάφραση:
(2)Διαδικασία ενώπιον Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών (ι) Χρονικά όρια 685. Χρονικά όρια για παρουσίαση παραπόνου
(1)..........................................
(2)..........................................
(3)..........................................
(4)αναμένοντας το αποτέλεσμα άλλων διαδικασιών, συμπεριλαμβανομένων ποινικών διαδικασιών, υπό τις περιστάσεις δεν είναι καλός λόγος [επέκτασης του χρόνου] όπως δεν είναι καλός λόγος η καθυστέρηση για καταχώρηση μιας απαίτησης επειδή χρησιμοποιείται μια εσωτερική διαδικασία ή ένα εσωτερικό δικαίωμα έφεσης βάση της πειθαρχικής διαδικασίας του εργοδότη. Σημ.11. ............. Σε τέτοιες περιπτώσεις συνίσταται όπως ο εργοδοτούμενος καταχωρήσει εναρκτήρια αίτηση και αιτείται αναβολής μέχρι την ολοκλήρωση της εσωτερικής διαδικασίας.» Σύμφωνα με τον Bower on Employment Law, sixth edition, p.286: "(
  1. f)The courts have generally rejected attempts to extend the effective date of termination to cover periods during which an appeal is being heard under an internal disciplinary procedure. In J. Sainsbury Ltd v Savage [1980] IRLR 109, this refusal was notwithstanding that the internal disciplinary procedure provided for 'suspension without pay' pending appeal. The same result was reached in Board of Governors, National Heart and Chest Hospital v Nambiar [1981] IRLR 196, even though in that case the employee was paid for a 10-month period while his appeal was pending. The principle does not depend on any express term being included in the particular contract (Howgate v Fane Acoustics Ltd [1981] IRLR 161) instead resting on the policy reason of the uncertainty of any other course, and the desirability that speed be of the essence in enforcing employment rights." Ελεύθερη μετάφραση: «(
  2. f)Τα δικαστήρια κατά γενικό κανόνα έχουν απορρίψει προσπάθειες για επέκταση της πραγματικής ημερομηνίας τερματισμού της απασχόλησης για κάλυψη περιόδων στη διάρκεια των οποίων γίνεται η ακρόασης μιας έφεσης βάσει μιας εσωτερικής πειθαρχικής διαδικασίας. Στην υπόθεση J. Sainsbury Ltd v Savage [1980] IRLR 109 υπήρξε μια τέτοια άρνηση παρόλο που στην εσωτερική πειθαρχική διαδικασία προβλεπόταν 'διαθεσιμότητα χωρίς πληρωμή' εν αναμονή του αποτελέσματος της έφεσης. Στο ίδιο αποτέλεσμα κατέληξε το δικαστήριο και στην Board of Governors, National Heart and Chest Hospital v Nambiar [1981] IRLR 196, έστω και αν ο εργοδοτούμενος συνέχισε να πληρώνεται για μια περίοδο 10 μηνών, εκκρεμούσης της εφέσεως. Η βασική αρχή δεν βασίζεται σε οποιοδήποτε ρητό όρο που συμπεριλαμβάνεται στη συγκεκριμένη σύμβαση (Howgate v Fane Acoustics Ltd [1981] IRLR 161) αλλά αντί αυτού βασίζεται σε λόγο δημοσίας πολιτικής λόγω της αβεβαιότητας οποιασδήποτε άλλης πορείας και της επιθυμίας όπως η ταχύτητα είναι ο καθοριστικός παράγοντας στην επιβολή των εργατικών δικαιωμάτων.» (Βλ. Ανδρέου ν. Υπηρεσίας Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Τμήμα Πλεονάζοντος Προσωπικού, Πολιτική Έφεση αρ. 191/2013 ημερ. 29.3.2021, ECLI:CY:AD:2021:A105) Στην υπόθεση Παντελής Γεωργίου ν. Ironhold Estates Ltd,
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 151 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τις αυτοτελείς αξιώσεις: «Έχουμε εξετάσει την εισήγηση του Εφεσείοντα. Δεν συμφωνούμε ότι ο χρόνος γένεσης του δικαιώματος για διεκδίκηση των ωφελημάτων του αρχίζει μετά τη λύση της εργασιακής σχέσης. Ούτε το γράμμα ούτε το πνεύμα των όρων της Συλλογικής Σύμβασης που τα προβλέπουν επιτρέπουν τη συσσώρευση και μεταφορά τους από έτος σε έτος μέχρι τη λύση της υπαλληλικής σχέσης. Οι προθεσμίες που τάσσονται στη Συλλογική σύμβαση δεν είναι χωρίς σημασία. Σκοπό έχουν να γνωρίζει ο εργοδοτούμενος μέχρι πότε τα διάφορα ωφελήματα καταβάλλονται - και, εάν δεν καταβληθούν, να τα διεκδικήσει - και ο εργοδότης μέχρι πότε πρέπει να τα καταβάλει. Τα περί πρακτικής που ακολουθείται δεν έχουν νόημα, ενόψει της ρητής νομοθετικής διάταξης του Άρθρου 12
(10)(Α) του Νόμου.» Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα τεθέντα ενώπιον του Δικαστηρίου παραδεκτά γεγονότα, οι Αιτήτριες αποχώρησαν αναγκαστικά από τη Στατιστική Υπηρεσίας λόγω συμπλήρωσης της κανονικής ηλικίας αφυπηρέτησης την 1.11.2019 και 1.10.2019 αντίστοιχα. Και οι δύο Αιτήτριες μετά την αφυπηρέτησης τους υπέβαλε γραπτό αίτημα για καταβολή φιλοδωρήματος, επικαλούμενες σχετική απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου που παρείχε αυτό το δικαίωμα σε εργοδοτούμενους αορίστου χρόνου με τριετή υπηρεσία. Το αίτημα της Αιτήτριας στην Αίτηση 216/2021 απορρίφθηκε με δύο επιστολές της δημόσιας αρχής ημερ. 27.8.2020 και 23.3.2020 και της Αιτήτριας στην Αίτηση 217/2021 με επιστολή ημερ. 23.3.
  1. Οι υπό κρίση Αιτήσεις καταχωρήθηκαν στις 8.6.
  2. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές κρίνουμε ότι το δικαίωμα των Αιτητριών να προσφύγουν ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου ανέκυψε από την ημερομηνία αποχώρησης τους από τη Στατιστική Υπηρεσία που ήταν η 1.11.2019 και 1.10.2019 αντίστοιχα. Η εκ των υστέρων προσπάθειες των Αιτητριών για καταβολή φιλοδωρήματος και η απορριπτική απάντηση της δημόσιας αρχής, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αποτελέσουν αφετηρία ή λόγο επέκτασης του χρόνου για υποβολή Αίτησης. Ο ίδιος ο Νόμος δεν παρέχει τέτοιο δικαίωμα αλλά ούτε και παρέχει στο Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να παρατείνει τον χρόνο πέραν των 12 μηνών από την ημερομηνία που ανέκυψε το προς υποβολή αιτήσεως δικαίωμα. Τουναντίον, εκεί που ο νομοθέτης έκρινε σκόπιμο να προστατεύσει το προς υποβολή αιτήσεως δικαίωμα του εργοδοτούμενου από τυχόν απρόβλεπτη καθυστέρηση σε άλλη διαδικασία, το έπραξε με τη διακοπή της ισχύουσας περιόδου μέχρι την ολοκλήρωση της άλλης διαδικασίας. Έτσι στο άρθρο 27
(2)του περί Ίσης Μεταχείρισης Ανδρών και Γυναικών στην Απασχόληση και στην Επαγγελματική Εκπαίδευση Νόμου (Ν.205(Ι)/2002)[1] προβλέπεται ρητά ότι σε περίπτωση καταγγελίας προς τον Αρχιεπιθεωρητή σχετικά με οποιαδήποτε παράβαση του Νόμου από οποιονδήποτε πρόσωπο και μέχρι τη σύνταξη του προβλεπόμενου πρακτικού, διακόπτεται η τυχόν ισχύουσα προθεσμία προσφυγής στο δικαστήριο του προσώπου που υπέβαλε την καταγγελία, καθώς και η τυχόν ισχύουσα περίοδος παραγραφής της απαίτησης του. Συνεπώς το χρονικό σημείο έναρξης της 12μηνης προθεσμίας για υποβολή αιτήσεως στο παρόν Δικαστήριο από τις Αιτήτριες ήταν η ημερομηνία αποχώρησης τους από την Στατιστική Υπηρεσία λόγω συμπλήρωσης της κανονικής ηλικίας αποχώρησης, για την πρώτη η 1.11.2019 και για τη δεύτερη η 1.10.2019. Οι Αιτήτριες ωστόσο, αντίθετα με τις πρόνοιες του άρθρου 12(10Α) του Ν.8/67, προχώρησαν στην καταχώρηση των υπό κρίση Αιτήσεων στις 8.6.2021, είκοσι και δεκαεννέα μήνες μετά την ημερομηνία που ανέκυψε το προς υποβολή Αιτήσεως δικαίωμα τους. Μελετώντας λοιπόν τα όσα ο ευπαίδευτος συνήγορος για τις Αιτήτριες παρά-θεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν βρίσκουμε να μεταβάλουν ή να διαφοροποιούν την επικρατούσα νομική πραγματικότητα ως αυτή προκύπτει από τις πρόνοιες του Νόμου. Για όλα τα πιο πάνω ομόφωνα καταλήγουμε ότι η προδικαστική ένσταση του Καθ' ου η αίτηση αναφορικά με το εκπρόθεσμο καταχώρησης των υπό κρίση Αιτήσεων θα πρέπει τα επιτύχει, καθώς το προς υποβολή αιτήσεως δικαίωμα των Αιτητριών ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου έχει παραγραφεί. Η όλη διαδικασία αναστέλλεται. Υπό της περιστάσεις δεν εκδίδεται καμία διαταγή για έξοδα. (υπ)................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Α. Λάμπρου, Μέλος Π. Παναγιώτου, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Αναφορά γίνεται και σε άλλα νομοθετήματα. Βλ. σχετικά τον περί Προστασίας των Μισθών Νόμο (Ν.35(Ι)/2007) ως έχει τροποποιηθεί. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.