ΔΑΝΙΗΛ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ν. CYPROMETAL LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 263/2018, 31/10/2023

(1)του Περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73 (ο «Νόμος»), καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου δυνάμει του οποίου: «...ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Συνεπώς, στην Εργοδότρια Εταιρεία απόκειται να ανατρέψει το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξει ότι δικαιολογημένα τερμάτισε την απασχόληση του Αιτητή για τους λόγους πλεονασμού που επικαλείται. Προς ανατροπή του νόμιμου αυτού τεκμηρίου κατέθεσε ο κ. Σωτήρης Κωνσταντίνου, Γενικός Διευθυντής της Εργοδότριας Εταιρείας. Ο Αιτητής και το Ταμείο δεν προσκόμισαν οποιαδήποτε μαρτυρία. Παράλληλα κατατέθηκαν από κοινού ως Τεκμήρια τέσσερα έγγραφα που είναι η επιστολή απόλυσης του Αιτητή (Τεκ.1), η αίτηση που υπέβαλε ο Αιτητής στο Ταμείο για πληρωμή λόγω πλεονασμού (Τεκ.2), το ερωτηματολόγιο μαζί με τη δήλωση του Εργοδότη προς το Ταμείο (Τεκ.3) και η επιστολή του Ταμείου προς τον Αιτητή ημερ. 8.8.2018 (Τεκ.4). Από τις έγγραφες προτάσεις και τις δηλώσεις των μερών προκύπτουν τα πιο κάτω παραδεκτά γεγονότα: Η Εργοδότρια Εταιρεία είναι εταιρείας περιορισμένης ευθύνης η οποία κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ασχολείτο με μεταλλικές δομικές κατασκευές. Ο Αιτητής εργάστηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας ως συντονιστής/ υπεύθυνος στο Τμήμα Συντονισμού από 15.1.2001 μέχρι 15.9.

1. Η απασχόληση του τερματίστηκε με επιστολή ημερ. 21.7.2017 (Τεκ.1) την οποία παραθέτουμε: «Μετά λύπης μας, σας πληροφορούμε ότι λόγω αναδιάρθρωσης στο τμήμα στο οποίο εργοδοτείστε, η θέση σας έχει καταργηθεί και οι υπηρεσίες σας τερματίζονται λόγω πλεονασμού. Η περίοδος από 21.7.2017 μέχρι 15.9.2017 αποτελεί την προειδοποίηση που δικαιούστε.» Στις 5.10.2017 ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση στο Ταμείο για πληρωμή λόγω πλεονασμού η οποία απορρίφθηκε με την επιστολή ημερ. 8.8.2018 (Τεκ.4). Οι τελευταίες ακαθάριστες απολαβές του Αιτητή ανέρχονταν στα €781,97 εβδομαδιαίως συμπεριλαμβανομένου και 13ου μισθού, ενώ για σκοπούς πληρωμής από το Ταμείο στα €697,
2. Μαρτυρία Σύμφωνα με τον κ. Κωνσταντίνου, τα καθήκοντα για τα οποία προσλήφθηκε ο Αιτητής ήταν ο συντονισμός των πολιτικών μηχανικών που απασχολούνται στο τμήμα Σχεδιασμού. Στο εν λόγω τμήμα απασχολούνταν 7 πολιτικοί μηχανικοί και ο Αιτητής ο οποίος μεταξύ άλλων παρακολουθούσε τις εργασίες τους, βοηθούσε στην τιμολόγηση και ενέκρινε οποιεσδήποτε επιπρόσθετες εργασίες χρειάζονταν να γίνουν στον σχεδιασμό κάποιου έργου. Αποτελούσε τον συνδετικό κρίκο μεταξύ των πολιτικών μηχανικών και της Διεύθυνσης της Εταιρείας με την έννοια ότι για οποιοδήποτε επαγγελματικό ζήτημα απευθύνονταν στον Αιτητή ο οποίος ενημέρωνε τη Διεύθυνση και αφού λάμβανε τις ανάλογες οδηγίες τις μετέφερε με τη σειρά του στους πολιτικούς μηχανικούς. Η δομή αυτή παρουσίαζε από την αρχή κάποια προβλήματα συνεννόησης και παρεξηγήσεων τα οποία ωστόσο δεν ήταν μεγάλα. Τον τελευταίο καιρό, τα προβλήματα αυτά άρχισαν να μεγαλώνουν και να δημιουργούν σοβαρές παρενέργειες στην ομαλή λειτουργία της επιχείρησης. Αυτό οφειλόταν κυρίως στην πολυπλοκότητα και το μεγάλο μέγεθος των έργων που αναλάμβανε η Εταιρεία που είχε σαν αποτέλεσμα οι σχεδιαστές να έχουν την ανάγκη απ' ευθείας επικοινωνίας με τη Διεύθυνση για να επιλύσουν τα συχνά και δυσεπίλυτα προβλήματα που αντιμετώπιζαν στον σχεδιασμό των έργων. Επίσης σε αρκετές περιπτώσεις και η Διεύθυνση είχε την ανάγκη απ' ευθείας επικοινωνίας με τους Σχεδιαστές καθώς η μεταφορά των οδηγιών μέσω του Αιτητή δημιουργούσε παρανοήσεις και παρεξηγήσεις και για να λυθούν χρειαζόταν η παρέμβαση της Διεύθυνσης, γεγονός που επέφερε σπατάλη πολύτιμου χρόνου και ζημιά στην Εταιρεία. Η αρχική προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος με μια ενδιάμεση λύση, που περιόριζε τη μεσολάβηση του Αιτητή σε θέματα μικρότερης σημασίας και για κάποια σημαντικά θέματα την απ' ευθείας επικοινωνία των σχεδιαστών με τη Διεύθυνση, επιδείνωσε αντί να απαμβλύνει το πρόβλημα, καθώς δημιουργήθηκε ένα κομφούζιο αναφορικά με το πώς αντιλαμβανόταν ο κάθε σχεδιαστής τη σοβαρότητα του θέματος με αποτέλεσμα να επικοινωνούν όλοι απ' ευθείας με τη Διεύθυνση για όλα τα θέματα παραγνωρίζοντας τις αρμοδιότητες του Αιτητή. Τον Ιούνιο 2017 η Εταιρεία αποφάσισε την αναδιοργάνωση του Τμήματος Σχεδιασμού τροποποιώντας τη δομή της Εταιρείας ως ακολούθως: (α) Η θέση του Συντονιστή του Τμήματος Σχεδιασμού καταργήθηκε, (β) τροποποιήθηκαν τα καθήκοντα και οι αρμοδιότητες των Σχεδιαστών με την παραχώρηση πλήρης αυτονομίας και υπευθυνότητας σε όλες τις ενέργειες τους από την αρχή μέχρι το τέλος του σχεδιασμού, (γ) οι σχεδιαστές θα ήταν πλέον υπόλογοι για την εκτέλεση της εργασίας τους και θα απευθύνονταν απ' ευθείας στον Γενικό Διευθυντή της Εταιρείας. Επακόλουθο ήταν η απόλυση του Αιτητή λόγω πλεονασμού. Αντεξεταζόμενος συμφώνησε με όσα οι Καθ' ων η αίτηση αναφέρουν την παρ. 4 των γενικών λόγων εμφάνισης αναφορικά με τα καθήκοντα που εκτελούσε ο Αιτητής ως συντονιστής/υπεύθυνος στο Τμήμα Σχεδιασμού. Για τις προσλήψεις ή απολύσεις προσωπικού στο εν λόγω τμήμα ισχυρίστηκε ότι η αξιολόγηση γινόταν από τη διεύθυνση η οποία με τη συμβουλή και άλλων διευθυντών και ατόμων λάμβανε την τελική απόφαση. Για την επίβλεψη και έλεγχο της εργασίας των υπαλλήλων ισχυρίστηκε ότι προχώρησαν σε αναβάθμιση, αυτονόμηση των σχεδιαστών έτσι ώστε ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του σχετικά με το έργο που διεκπεραίωνε, οπόταν και έπαυσε ο ρόλος που επιτελούσε ο Αιτητής. Επίσης η αναφορά στη διεύθυνση γινόταν πλέον από τον κάθε σχεδιαστή. Ότι η διεύθυνση δεν κάνει κάτι παραπάνω απ' ότι προηγουμένως, απλώς ο κάθε σχεδιαστής δεν λαμβάνει οδηγίες όπως προηγουμένως αλλά έχει περισσότερη αυτονομία. Ανάλυση - Συμπεράσματα Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 18 του Νόμου, εργοδοτούμενος είναι πλεονάζων, και κατά συνέπεια δικαιούται πληρωμή από το ομώνυμο Ταμείο όταν η απασχόληση του ετερματίσθη: (α)................................................................................................................ (β)................................................................................................................ (γ) Ένεκα οιουδήποτε των ακολούθων άλλων λόγων σχετιζομένων προς την λειτουργίαν της επιχειρήσεως: (i) εκσυγχρονισμού, μηχανοποιήσεως ή οιασδήποτε άλλης αλλαγής εις τας μεθόδους παραγωγής ή οργανώσεως η οποία ελαττώνει τον αριθμόν των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων. (ii) αλλαγών εις τα προϊόντα ή εις τα μεθόδους παραγωγής ή εις τας αναγκαιούσας ειδικότητας των εργοδοτουμένων (iii) καταργήσεις τμημάτων (iv) δυσκολιών εις την τοποθέτησιν προϊόντων εις την αγοράν ή πιστωτικών δυσκολιών (v) ελλείψεων παραγγελιών ή πρώτων υλών (vi) σπάνεως μέσων παραγωγής, και (vii) περιορισμού του όγκου της εργασίας ή της επιχειρήσεως Στην προκείμενη περίπτωση, αυτό που ουσιαστικά επικαλείται η Εργοδότρια είναι η ύπαρξη συνθηκών πλεονασμού που οδήγησαν στην κατάργηση της θέσης που κατείχε ο Αιτητής, λόγω αναδιάρθρωσης και ή αναδιοργάνωσης του τμήματος στο οποίο απασχολείτο, με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 18(γ)(i)(ii) του Νόμου. Επισημαίνουμε, ότι ο εργοδότης έχει κάθε δικαίωμα, εντός των πλαισίων της επιχειρηματικής του δράσης, να διενεργεί οποιαδήποτε αλλαγή ή αναδιοργάνωση που σχετίζεται με τη λειτουργία της επιχείρησης του. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι η οποιαδήποτε αλλαγή ή μορφή αναδιοργάνωσης που γίνεται από τον εργοδότη συνιστά ταυτόχρονα και λόγο πλεονασμού σύμφωνα με τις προλεγόμενες πρόνοιες του Νόμου. Όπως εντοπίζεται στην απόφαση Α/φοι Γαλαταριώτη Λτδ ν. Παρασκευής Γρηγορά κ.α.

(2001)1 Α.Α.Δ. 1985, 1990: «Σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, ο εκσυγχρονισμός ή αναδιοργάνωση ή οποιαδήποτε αλλαγή της επιχείρησης για να συνιστά βάσιμο λόγο πλεονασμού πρέπει να είναι τέτοιου βαθμού, σε έκταση και σοβαρότητα, ώστε να επιφέρει μεταβολή στη φύση των καθηκόντων του εργοδοτουμένου ή την κατάργησή τους ώστε το αποτέλεσμα να συνεπάγεται "ελάττωση του αριθμού των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων" κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 18(γ)(i) του Νόμου. Μια μέθοδος εξακρίβωσης του αν υπάρχει ή όχι πλεονασμός καθορίστηκε στην υπόθεση Hindle -v- Percival Boats Ltd

(1969)1All ER 836. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης αυτής, σε κάθε περίπτωση για να δικαιολογηθεί πλεονασμός πρέπει να διακριβωθούν οι πραγματικές απαιτήσεις της επιχείρησης και κατά πόσο αυτές μειώθηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Στη συνέχεια πρέπει να διακριβωθεί κατά πόσο οι συγκεκριμένες μειωμένες απαιτήσεις συνδέονται με τα καθήκοντα του εργοδοτούμενου που θα απολυθεί ως πλεονάζον. Αν στη διαδικασία αυτή, με αντικειμενικά κριτήρια επιβεβαιωθεί ο επηρεασμός της εργασίας του εργοδοτούμενου, αυτός θεωρείται πλεονάζον προσωπικό. Στην ίδια απόφαση κρίθηκε επίσης ότι η στοιχειοθέτηση πλεονασμού δεν εξαρτάται από το πώς ο ίδιος ο εργοδότης χαρακτηρίζει την πράξη του. Το Δικαστήριο παρατήρησε ότι το θέμα ήταν: «εντελώς αντικειμενικό υπό την έννοια ότι το εφαρμοζόμενο κριτήριο αναφέρεται στις πραγματικές ανάγκες της επιχείρησης και όχι τη γνώμη των εργοδοτών ή οποιουδήποτε άλλου επί του σημείου εκείνου.» (Βλ. και United Hotels (Lordos) Ltd v. Ανδρούλας Σταύρου κ.α.

(2003)1 Α.Α.Δ. 515). Στην S & G Colocassides Ltd v. Π. Λαζαρίδης κ.α.

(1999)1 ΑΑΔ 2181 το Δικαστήριο επισήμανε ότι από τη στιγμή που τα καθήκοντα της θέσης που καταργήθηκε ή του εργοδοτούμενου που απολύθηκε λόγω αναδιοργάνωσης παραμένουν και εκτελούνται από άλλον εργοδοτούμενο, τότε η απομάκρυνση του απολυόμενου δεν μπορεί να υποστηριχθεί από τις προστατευτικές διατάξεις του Νόμου, καθότι υπό διαφορετικές συνθήκες η οποιαδήποτε απόφαση του εργοδότη για μείωση του εργατικού δυναμικού της επιχείρησης του, θα μπορούσε να συνιστά πλεονασμό λόγω αναδιοργάνωσης χωρίς την εισδοχή του αντικειμενικού παράγοντα που σχετίζεται με την κατάργηση ή μεταβολή των καθηκόντων που κατείχε ο απολυθείς εργοδοτούμενος. Στην υπόθεση Χρίστου Κυριακίδη ν. Ταμείου για Πλεονάζον Προσωπικό, Πολιτική Έφεση αρ. 215/2011, ημερομηνία 21.12.2017, ECLI:CY:AD:2017:A478, αναφερόμενο το Ανώτατο Δικαστήριο σε προγενέστερες αποφάσεις του επισήμανε τα ακόλουθα: «Η κάθε υπόθεση εξαρτάται, ασφαλώς, από τα δικά της δεδομένα. Η αναδιοργάνωση μιας επιχείρησης μπορεί να οδηγήσει ή να μην οδηγήσει σε πλεονασμό, ανάλογα με τη φύση και το αποτέλεσμα της αναδιοργάνωσης. Βέβαια, τόσο στην Α/φοί Γαλαταριώτη Λτδ ν. Γρηγόρα κ.ά (ανωτέρω) όσο και στην S & G Colocassides Ltd ν. Λαζαρίδη κ.ά (ανωτέρω) η συγκεκριμένη εργασία εκτελείτο μόνο από τον απολυθέντα υπάλληλο, με αποτέλεσμα η ανάθεση των καθηκόντων της θέσης του σε άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα, τα οποία δεν ήταν προηγουμένως επιφορτισμένα με τα καθήκοντα αυτά, να μη συνεπαγόταν «ελάττωση του αριθμού των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων» για την εκτέλεση τους. Υπό το φως της πιο πάνω νομολογίας και έχοντας υπόψη το εύρημα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι πλείστα των καθηκόντων του εφεσείοντα ανατέθηκαν στον προ δύο μηνών διορισθέντα Εκτελεστικό Πρόεδρο και τα υπόλοιπα σε άλλους υφιστάμενους διευθυντές, δεν βρίσκουμε λόγο να παρέμβουμε στην πρωτόδικη ετυμηγορία. Ο εφεσείων, ουσιαστικά αντικαταστάθηκε, με αποτέλεσμα να μην επέλθει ως αποτέλεσμα της αναδιοργάνωσης, ελάττωση στον αριθμό των αναγκαιούντων εργοδοτουμένων για την εκτέλεση της εργασίας που μόνο αυτός εκτελούσε πριν από την απόλυση του. Ουσιαστικά δεν επήλθε κατάργηση της θέσης του (βλ. Α/φοί Γαλαταριώτη Λτδ ν Γρηγόρα κ.ά (ανωτέρω)). Ακριβώς αντίθετη ήταν η περίπτωση στην υπόθεση Φιλελεύθερος Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ ν. Γιαννούλας Χρίστου, Π.Ε. 148/12, ημερ. 7.7.2017, όπου λόγω της κατάργησης της θέσης της εφεσείουσας κρίθηκε ότι θα έπρεπε να αποζημιωθεί από το Ταμείο Πλεονάζοντος προσωπικού.» Παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή τον μάρτυρα της Εργοδότριας Εταιρείας να καταθέτει ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία του, έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα αδιαμφισβήτητα γεγονό-τα που αφορούν την υπόθεση καθώς και τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Από τα όσα ο μάρτυρας έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου φαίνεται ότι τα καθήκοντα που εκτελούσε ο Αιτητής από τη θέση συντονιστή / υπεύθυνου του Τμήματος Σχεδιασμού ήταν κατά κύριο λόγο η διοίκηση του τμήματος και ειδικότερα η πρόσληψη και η απόλυση του αναγκαίου προσωπικού, η επίβλεψη και ο έλεγχος της εργασίας των υπαλλήλων, η ανάθεση εργασίας στους υπαλλήλους, η επίλυση των διαφόρων προβλημάτων τα οποία προέκυπταν και η αναφορά στη Γενική Διεύθυνση της Εργοδότρια Εταιρείας. Βοηθούσε στην τιμολόγηση και ενέκρινε οποιεσδήποτε επιπρόσθετες εργασίες χρειάζονταν να γίνουν στον σχεδιασμό κάποιου έργου. Πρόσθετα, ήταν ο μονός υπάλληλος της Εταιρείας που εκτελούσε τα συγκεκριμένα καθήκοντα. Ο μάρτυρας παρουσίασε τον Αιτητή ως τον συνδετικό κρίκο μεταξύ των πολιτικών μηχανικών και της Διεύθυνσης της Εταιρείας. Αναφέρθηκε επίσης σε προβλήματα συνεννόησης που ανέκυπταν από την αρχή λόγω της συγκεκριμένης δομής, τα οποία κατά το τελευταίο διάστημα άρχισαν να διευρύνονται και να δημιουργούν σοβαρές παρενέργειες στην ομαλή λειτουργία της επιχείρησης. Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι λόγω αυτών των προβλημάτων και της ανάγκης για άμεση επικοινωνία των σχεδιαστών των έργων με τη Διεύθυνση, η Εργοδότρια Εταιρεία προχώρησε σε αναδιοργάνωση του Τμήματος Σχεδιασμού τροποποιώντας τη δομή και καταργώντας τη θέση του Αιτητή. Πέραν τούτου ο μάρτυρας δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία που έτειναν να καταδείξουν ότι τα καθήκοντα που εκτελούσε ο Αιτητής από τη θέση που κατείχε, είχαν ουσιαστικά καταργηθεί μετά από μια σοβαρή και μελετημένη αναδιοργάνωση του Τμήματος. Αντίθετα αυτό που επικαλέστηκε ήταν η κατάργηση της θέσης που κατείχε ο Αιτητής, η αναβάθμιση της θέσης των Σχεδιαστών με την παραχώρηση περισσοτέρων καθηκόντων και ο άμεσος έλεγχος τους από τον Γενικό Διευθυντή της Εταιρείας. Ουσιαστικά ο μάρτυρας αναφέρθηκε σε προβλήματα που ανέκυψαν από τον μεσολαβητικό ρόλο του Αιτητή χωρίς να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στο σύνολο των καθηκόντων που εκτελούσε ως ο διοικητικά υπεύθυνος του Τμήματος. Επισημαίνουμε ότι ο Αιτητής εκτελούσε τα συγκεκριμένα καθήκοντα για 17 σχεδόν έτη και ότι παρά τους ισχυρισμούς του μάρτυρα ότι από την αρχή παρουσιάζονταν προβλήματα λόγω της συγκεκριμένης δομής ωστόσο ουδέποτε ανέκυψε η ανάγκη κατάργησης τους. Με λίγα λόγια ενώ τα συγκεκριμένα καθήκοντα συντονιστή εκτελούνταν μόνο από τον Αιτητή για σειρά ετών, ωστόσο με την απόλυση του, τα εν λόγω καθήκοντα συνέχισαν να υφίστανται και μέρος αυτών αναλήφθηκαν από τη Διεύθυνση της Εταιρείας και άλλα από τους εναπομείναντες εργοδοτούμενους του Τμήματος Σχεδιασμού. (S & G Colocassides Ltd v. Πολύβιος Λαζαρίδης κ.α.

(1999)1 ΑΑΔ 2181). Ως επακόλουθο, η κατάργηση της θέσης του Αιτητή δεν βρίσκουμε να επέφερε ταυτόχρονα και κατάργηση των καθηκόντων του, τα οποία συνέχισαν ουσιαστικά να υφίστανται και να εκτελούνται από άλλα άτομα του προσωπικού της Εταιρείας. Δεν έχει αποδειχθεί η ύπαρξη οποιασδήποτε σοβαρής μορφής αναδιοργάνωσης που οδήγησε κατά τον ουσιώδη χρόνο στη μείωση των πραγματικών απαιτήσεων του Τμήματος Σχεδιασμού της Εταιρείας, σε σχέση με τα καθήκοντα του Αιτητή, σε βαθμό που δικαιολογούσε συνθήκες πλεονασμού. Για όλα τα πιο πάνω κρίνουμε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο απόλυσης του Αιτητή, η Εργοδότρια Εταιρεία δεν προέβη σε οποιαδήποτε μορφή αναδιοργάνωσης ή σε οποιεσδήποτε αλλαγές που θα επέφεραν μεταβολή στην φύση των καθηκόντων του Αιτητή ή την κατάργηση τους, ώστε να δικαιολογείται ο τερματισμός της απασχόλησης τους. Εν κατακλείδι ομόφωνα καταλήγουμε ότι η Εργοδότρια Εταιρεία απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που τη βαρύνει και κατ' επέκταση δεν κατάφερε να αποδείξει στη βάση του Νόμου οποιοδήποτε λόγο που θα δικαιολογούσε την απόλυση του Αιτητή λόγω πλεονασμού. Υπολογισμός των Αποζημιώσεων Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτουμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Ευθύς εξ αρχής θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ως προς το αποτέλεσμα που θα καταλήξει ή το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Από τα γεγονότα της υπόθεσης είναι φανερό ότι ο Αιτητής εργάστηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας για 17 σχεδόν συναπτά έτη και λάμβανε για σκοπούς αποζημίωσης το ποσό των €781,97.- εβδομαδιαίως. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση του Αιτητή, τη διάρκεια της απασχόλησης του, τα ημερομίσθια του, την ηλικία του για την οποία δεν υπήρξε μαρτυρία, ως και την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας για την οποία επίσης δεν δόθηκαν οποιαδήποτε στοιχεία, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις όπως του επιδικάσουμε ως εύλογη αποζημίωση το ποσό των €35.188,65,- που αντιστοιχεί με τις απολαβές 45 βδομάδων. Συνακόλουθα, εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας για το ποσό των €35.188,65- με νόμιμο τόκο από 6.11.2018 μέχρι τελικής εξόφλησης. Περαιτέρω επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας δικηγορικά έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η αξίωση του Αιτητή για πληρωμή λόγω πλεονασμού από το ομώνυμο Ταμείο απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (υπ)..................... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Ι. Νεοφύτου, Μέλος Ν. Ανδρέου, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο